12A13039 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Officium hebdomadae sanctae, secundum missale & breviarium Romanum N12c511595365 021 IIIIIMIIIINANEIIII U8B Tobingen . . TE, Oj US: M Z.l. RANSITIS PE S 2 & S — — O'WS OMNES WIAM, E 6 EST DOLOR ICUTDOLOR Enren, lan 1. V. 1Z. — OFFICIUM HEERONAALDA SANCTE Secundum MISSALE & BREVIARIUMI ROMANUM, PlII V. Pont. M. juſſu editum CLEMENIIS VIII. URBANI VIII. Auctoritate recognitum, EINSIDLE, Per Franciſcum Xaverium Kälin. Anno Chriſti MDCCLXX., DOMINICA' IN PALMIS Completa Tertia, & facta aſperſione aquæ, more ſolito, Sacerdos indutus plu- viali violaceo, vel ſine caſula, cum mini- ſtris ſimiliter indutis procedit ad benedi- Ccendum ramos palmarum, & olivarum⸗ ſive aliarum arborum, in medio ante Al- tare, vel ad cornu Epiſtolæ poſitos. Et primo cantatur à Choro Antiphona- Oſànna fllio David : benecdl- ctus qui venit in nômine Dé- mini. O Rex IIfraél: Hoſânna in excelſis. Deinde Sacerdos ſtans in cornu Epiſtolæ, non vertens ſe ad populum, dicit in tono Orationis Miſ= ſæ ferialis. Dôminus vobiſcum. B. Et cum ſpiritu tuo. Orémus. Oratio. eus, quem diligere, & amare, juſti- Aitia eſt; ineffaâbilis grâtiæ tuæ in no- bis dona multiplica: & qui feciſti nos in morte Filii tui ſperâre, quæ crédimus; fac nos eôdem refſurgente pervenire, quòô téndimus. Qui tecum vivit & regnat in unitäâte Spiritus ſancti Deus, per ômnia ſécula ſeculérum. .. Amen. Poſteà Subdiaconus in loco ſolito Cantat ſequentem Ledionem in tono A 3 Epiſto- 6 Dominica in Palmis. Epiſtolæ, & in fine oſculatur manum Sa- cerdotis. L ctio libri Exodi. Cap. 15. d. & 16. 1I n diébus illis: Venérunt flilii Iſraël in * Elim, ubi erant duéôdecim fontes aqua- rum, & ſeptuaginta palmæ : & cCaſtra me- täti ſunt juxta aquas. Profectique ſunt de Elim, & venit omnis multitúdo filiérum Iſraêl in deſértum Sin, quod eſt inter Elim & Sinai; quintodécimo die menſis ſe- cundi, poſtquam egréſſi ſunt de terra Mgypti. Et murmuraâvit omnis congre- gâtio filiõrum Iſraëêl contra Moôyſen & Aaron in ſolitudine. Dixerüúntque fllii Ilraél ad eos: Utinam môrtui eſſémus per manum Dômini in terra Egypti, quando ſedebâmus ſuper ollas cârnium, & comedebâmus panem in ſaturitaâte: cur duxiſtis nos in deſértum iſtud, ut oc- ciderétis omnem multitdinem fame ? Dixit autem Dôminus ad Môyſen: Ecce, ego pluam vobis panes de coælo, egredi: tur pôpulus, & clligat, quæ ſufficiunt per singulos dies; ut tentem eum, utruùm âm- bulet in lege mea, an non. Die autem ſexto parent, quod inferant; & ſit duplum, quàm colligere ſolébant per singulos dies, Dixerintque Môyſes & Aaron ad Omnes filios Iſraél: Veéſperè ſciétis, quòd Dôminus eduxerit vos de terra Egypti & mane vidébitis glöriam Dômini, Dein- 10. lnil ) agle lrn me. ſant c fliörun et Nn lis ſe e ten ngre ſen 1e li lemns , ſum, ite: too. ne! e, i. er n. en n, 6 Dominica in Palmis. 7 Deinde cantatur pro Graduali . G ol- legérunt Pontifices & Phariſæi conci- lium, & dixérunt: Quid fâcimus, quia hic homo multa ſigna facit? Si dimittimus eum ſic, omnes credent in eum: * Et vénient Români, & tollent noſtrum lo- cum, & gentem. V. Unus autem ex il- lis, Câiphas némine, cùm eſſet Pôntifex anni illius, prophetâvit dicens: Expedit vobis, ut unus moriâtur homo pro pô- pulo, & non tota gens péreat. Ab illo er- go die cogitavérunt interficere eum, di- céntes. Et veênient. Vel aliud e= EUn monte Olivéti orâvit ad Patrem: Pa- ter, ſi fleri poteſt, trânſeat à me calix iſte. Spiritus quidem promptus eſt, Garo au- tem infirma: fiat volintas tua. . Vi- gilâte, & orâte, ut non intrétis in tenta= ténem. Spiritus quidem. Interim dum cantatur . Diaconus po= nit librum Evangeliorum ſuper Altare; & Sacerdos, miniſtrante Diacono navicu- lam, ponit incenſum in thuribulo. Dein- de Diaconus dicit: Munda cor meum. Accipit librum de Altari, & benedictionem à Sacerdote, poſteà Subdiacono librum tenente, medius inter duos Acolythos te- nentes candelabra accenſa, ſignat librum incenſat, & cantat Evangelium, ut infrà, more conſueto: quo finito Subdiaconus . 4 4 defext 7 8 Dominica in Palmis. defert librum oſculandum Sacerdoti, qui & incenſatur à Diacono. S equéntia ſancti Evangélii ſecundum. Matthæum. Cap. 21I. I n illo témpore: Cùm appropinquÜſſet Jeſus Jeroſôlymis, & veniſſet Bétpha- ge ad montem Olivéti; tunc miſit duos diſcipulos ſuos, dicens eis: Ite in caſtél- lum, quod contra vos eſt, & ſtatim inve- niétis aſinam alligàtam , & pullum cum ea: ſölvite, & adducite mihi; & ſi quis vobis âliquid dixerit, dicite, quia Dômi- nus his opus habet, & conféſtim dimittet eos. Hoc autem totum factum eſt, ut ad- implerétur, quod dictum eſt per Prophé- tam, dicéntem: Dicite filiæ Sion: Ecce Rex tuus venit tihi manſuétus, ſedens ſuper aſinam, & pullum, filium ſubjugalis. Eun- tes autem diſcipuli, fecérunt, ſicut præcé pit illis Jeſus. Et adduxérunt 4ſinam, & pullum: & impoſuérunt ſuper eos veſti- ménta ſua, & eum déſuper ſedére fecé- runt. Plurima autem turba ſtravérunt ve- ſtiménta ſua in via: âlii autem cædébant ramos de arbôribus, & ſternébant in via: turbæ autem, quæ præcedébant, & quæ ſequebântur, clamâbant dicéntes: Holſân- na filio David : benedictus, qui venit in noômine Dômini, Poſt hæc benedicuntur rami. Sacerdos ſtans in eodem cornn Epiſtolæ, dicit in Lod Dominica in Palmis 9. in tono Orationis ferialis, Déminus v0 biſcum. &. Et cum ſpiritu tuo. O rémus. Oratio⸗ Auge fidem in te ſperântium Deusgeé & ſüůpplicum preces cleménter ex- audi: véniat ſuper nos multiplex miſeri- côrdia tua: bene † dicântur & hi paâlmi- tes palmârum, ſeu olivârum: & ſicut in figura Eccléſiæ multiplicâſti Noë egredi- éntem de arca, & Môyſen exeuntem de Egypto cum fliliis Iſraël: ita nos portaân- tes palmas, & ramos olivarum „ bonis actibus occurrâmus ôbviàm Chriſto: & per ipſum in gâudium introeâmus ætér- num. Qui tecum vivit, & regnat in unitaâ- te Spiritus ſancti Deus, per ômnia ſécula ſeculôrum. . Amen. V Déminus vo-⸗ biſcum. N. Et cum ſpiritu tuo. V. Sur- ſum corda. „ Habémus ad Dôminum. V. Gratias agâmus Dômino Deo noſtro. R. Dignum & juſtum eſt. Verè dignum & juſtum eſt, æquum & ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubique grãtias àgere: Dômi- ne ſancte Pater omnſpotens, ætérne Deus- Qui gloriaâris in consilio Sanctôrum tuô- rum. Tibi enim ſérviunt creatúræ tuæ: quia te ſolum Auctôrem, & Deum cognô- ſcunt: & omnis factura tua te collâudat, & benedicunt te Sancti tui. Quia illud magnum Unigéniti tui nomen coram Ré- gibus & poteſtâtibus hujus ſéculi, libera A 5 voce 0 * 0 Dominica in Palmis. . Ftoc confiténtur, cui alsiſtunt Angeli & Archngeli, Throni & Dominatiônes, cumque omni militia coléſtis exércitus, ymnum glôriæ tuæ côncinunt;, ſine fine dicêntes. Et cantatur & anctus à Chora; S& anctus, ſonctus, ſanctus Dôminus Deus Sabaoth. P leni ſunt cœli & terra gléria tua, H oſânna in excélſis. B enedlictus qui venit in némine Déômini. Hoſaânna in excélſis. Sequitur Déminus vobll- eum. Et cum ſpiritu tuo. O rémus. P ctimus, Démine ſancte Pater, omni- potens, ætérne Deus: ut hanc creatů- ram olivæ, quam ex ligni matéria prodi- re juſsiſti, quamque columba rédiens ad arcam préprio pértulit ore, bene † dice- re, & ſancti ficre dignéris: ut quicún- que ex ea recéperint, accipiant ſibi pro- tectidnem ânimæ & coôrporis: fiatque, Dômine, noſtræ ſalutis remédium, tuæ grâtixæ ſacraméntum. Per Doôminum. K.⸗ Amen. OQrémus. Dens ,„ qui diſpérſa cõôngregas, & con- gregâta conſérvas : qui pépulis ob- viàm Jeſu ramos portäntibus benedixiſti: bene † dic étiam hos ramos palmæ & olivæ, quos tui fàmuli ad honôrem nô⸗- minis tui fidéliter ſuſcipiunt: ut in quem- cunque Dominica in Palmis. 11 nne . „ A* „. d cnque locum introducti füerint, tuam * benedictiénem habitatôres loci illius con- AlCS, in ſequäntur: & omni adverſitâte effugatâ, Adeéxtera tua prôtegat, quos redémit Jeſus u Chriſtus Filius tuus Dôminus noſter. Qui 9 tecum vivit⸗ in ba O rémus nn gci ; . . * D eus, qui miro diſpoſitiénis ôrdine; n — ex rebus etiam inſenſibilibus diſpen- iu n ſatiõnem noſtræ ſalutis oſténdere voluiſti: da, quæſumus; ut devôta tuôrum corda fidélium ſalũúbriter intélligant; quid my- ſticè designet in facto, quòd hôdie cor- m ſeſti lumine afflâta, Redemptôri bviam ee procédens, palmârum atque olivârum ramos veſtigiis ejus turba ſubſtrâvit. Pal- Elen märum igitur rami de mortis principe efd triümphos expéctant: ſurculi veròô oli- e värum, ſpirituâlem unctiéônem advenilſle tI quodämmodò clamant. Intelléxit enim i, jam tunc illa hôminum beuta multitũdo Im, praæfigurri; quia Redémptor noſter hu- Inm manis côndolens miſériis, pro totius mun- di vità cum mortis principe eſſet pugna- türus, ac moriéêndo triumphatůúrus. Et ideò tàlia obſequens adminiſtrâvit, quæ in illo & triumphos victôriæ, & mileri- cõôrdiæ pinguédinem declarârent. Quod nos quoque plena fide, & factum & ſigni- ficätum retinéntes, te Dômine ſancte Pa- ter, omnipotens, ætérne Deus, Pe; eun-⸗ em 12 Dominica in Palmis. dem Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum ſuppliciter exorâmus; ut in ipſo, atque per ipſum, cujus nos membra flieri volui- ſti, de mortis império victôriam reportàn- tes, ipsius gloriôſæ reſurrectiônis partici- pes eſſe mereâmur. Qui tecum vivit. Orémus D eus, qui per olivæ ramum pacem ter- ris columbam nuntiare julſsiſti: præ- ſta quæſumus; ut hos olivæ, Cæterarum- que àrborum ramos cœléſti bene † di- Gtiône ſanctifices; ut cuncto pépulo tuo proficiant ad ſalutem. Per Chriſtum Dé minum noſtrum. O rémus. Bene † dic, quæſumus Dôémine, hos palmâ⅛rum, ſeu olivârum ramos: & Præſta, ut, quod pépulus tuus in tui vene- ratiénem hodiérna die corporaliter agit, hoc ſpirituâliter ſumma devotiône perki⸗- ciat, de hoſte victôriam reportândo, & opus miſericéôrdiæ ſummôpere diligéndo. Per Dôminum- Hic celebrans ponit incenſum in thu- ribulum, deinde ter aſpergit ramos aqua benedicta, dicendo Antiphonam, A ſper- ges me. ſine cantu, & ſine Pſalmo; & terx adolet incenſo. Poſteà dicit: Déminus vobiſcum. . Et cum ſpiritu tuo- O rémus- Dominica in Palmis. 13 A.; iſne O rêmus- Uaun eus, qui Filium tuum Jeſum Chriſtum llu Dôéminum noſtrum pro ſalute noſtra Portin. in hunc mundum misiſti, ut ſe humilia- ide ret ad nos , & nos revocâret ad te: cui , étiam, dum Jerũſalem veniret, ut adimplé- ret Scriptúras, credéntium populérum tur- nr. pa, fideliſſima devotiône veſtiménta ſua u. cum ramis palmrum in via ſternébant: præſta quæſumus, ut illi fidei viam præpa- d rémus, de qua, remôto lâpide offenſiônis, ubm & petra ſcândali, fréndeant apud te 6pera ue noſtra juſtitiæ ramis, ut ejus veſtigia ſequi mereâmur. Qui tecum vivit, & regnat in unitate. . mie,h Completa henedictione, dignior ex Clero & accedit ad Altare, & dat ramum benedictum ui Qelebranti, qui non genuflectit, nec oſcula- tur manum dantis. Poſteà Celebrans ſtans Xe ramos, primùm digniori, à quo ipſe ac- cepit, deinde Diacono & Subdiacono paratis, & aliis Clericis ſingulatim per or- “ dinem, ultimò laicis; omnibus genu- Gm fectentibus, & ramum, ac manum Cele- A“ brantis oſculantibus, exceptis Prælatis, ſi m adſint. Et cùm inceperit diſtribuere, à Duus Choro cantantur ſequentes Antiphonæ. „ P ' ueri Hebræôrum portântes ramos oli- vârum, obviavérunt Déômino, clamantes, mn & dicéntes: Hoſânna in excelſis. lia ante Altare verſus ad populum, diſtribuit *† 84 Dominicça in Palmis. Alia Antiphona. . Pueri Hebræérum veſtiménta proſterné- bant in via, & clamabant, dicéntes: Ho- ſanna Filio David: Benedictus, qui venit in némine Démini- Quæ ſi non ſufficiant, repetantux quo⸗ uſque ramorum diſtributio finiatur. De⸗ Eu⸗ inde Sacerdos dicit y. Déminus vobiſcum n B. Et cum ſpiritu tuo. lal Orémus. kiin Omnipoteft ſempitérne Deus, qui Dô- liien minum noſtrum Jeſum Chriſtum ſu- per pullum àſinæ ſedére feciſti, & turbas populôrum veſtiménta;, vel ramos aârbo- I rum in via ſtérnere, & Hoſânna decan- târe in laudem ipsius docuiſti: da, quæſu- mus; ut illérum innocéntiam imitâti poſ- simus, & eôrum méritum cônſequi me- reämur. Per eumdem Chriſtum Dômi-⸗ num noſtrum. v. Amen. Poſteà fit Proceſſio. Et primò Celes inm brans imponit incenſum in thuribulum;, Mymn, & Diaconus vertens ſe ad populum dicit? ihas Procedamus in pace. Et Chorus reſpondet: iii de In némine Chriſti Amen. Præcedit thuriferarius cum thuribulo erg fumigante: deinde Subdiaconus paratus;, Init deferens Crucem, medius inter duos Aco- gieſ lIythos cum candelabris accenſis: ſequi- i een tur Clerus per ordinem, ultimo Cele=- c brans cum Diacono à finiſtris; omnes ieg cum 1 lſe 3 1, ul0 lenn Prehen Eutes: N. Gli e utur en eng, gui Orikum! ,C turd tamod ar lumn deen lich, d intini Grlegoi d tum De eS Primo E— r. D dle Dominica in Palmis. 4 eum ramis in manibus: & cantantur ſe⸗ quentes Antiphonæ, vel omnes, vel ali⸗= quæ, quouſque durat Proceſſio- Antiphona- Cùm appropinquâret Dôminus Jeroſôly- mam, miſit duos ex diſcipulis ſuis, di- cens: Ite in caſtéllum, quod contra vos eſt, & inveniétis pullum âàſinæ alligâtum, fuper quem nullus héminum ſedit: ſôlvi- te, & adducite mihi. Si quis vos interro- gaverit, dicite: Opus Déômino eſt. Sol- véntes adduxérunt ad Jeſum: & impoſué- runt illi veſtiménta ſua, & ſedit ſuper eum: alii expandébant veſtiménta (ſua in viâà : dlii ramos de arbôribus ſternébant; & qui ſe- quebântur, clamâbant: Hoſunna: benedi- ctus qui venit in némine Domini: benedi- ctum regnum patris noſtri David: Hoſânna in excélſis: miſerére nobis fili David. Alia Antiphona. Sùm audiſſet pôpulus, quia Jeſus venit Jeroſôlymam, accepérunt ramos Palmâ- rum: & exiérunt ei bviàm, & clamé- bant púeri, dicéntes: Hic eſt, qui ventuù- rus eſt in ſalutem pépuli. Hic eſt ſalus no- ſtra, & redémptio Iſraél. Quantus eſt iſte, cui Throni & Dominatiônes occúrrunt? Noli timére filia Sion: Ecce, Rex tuus ve- nit tibi, ſedens ſuper pullum àſinæ: ſicut ſcriptum eſt: Salve Rex fabricâtor mun- di, qui veniſti redimere nos. A 16 Dominica in Palmis- . Alia Antiphona- A nte ſex dies ſolémnis Paſchæ, quando venit Dôminus in civitâtem Jeruſalem, occurrérunt ei pueri, & in mänibus por- tabant ramos palmârum, & clamäbant voce magna, dicéntes: Hoſânna in excél- ſis: Benedictus qui veniſti in multitũdine milſericôrdiæ tuæ: Hoſânna in excelſis. Alia Antiphona. O ccuúrrunt turbæ cum flôribus & palmis Redemptôri bviàm: & victôri trium- phânti digna dant obſéquia: Filium Dei ore gentes prædicant, & in laudem Chri- ſti voces tonant per nubila: Hoſänna in excélſis. Alia Antiphona- Cum Angelis, & pueris fidéles invenia- mur, triumphatéri mortis clamântes: Hoſânna in excélſis. Alia Antiphona- Turba multa, quæ convénerat ad diem feſtum , clamaâbat Dômino : Benedictus qui venit in némine Dômini, Holanna in excélſis. § In reverſione Proceſſionis duo vel quatuor cantores intrant in Eccleſiam, & clauſo oſtio ſtantes verſa facie ad Pro- ceſſionem, incipiunt y. Gléria- laus. & decantant duos primos verſus. Sacer- dos verò cum aliis extra Eccleſiam repe- tit eoſdem. Deinde ,„ qui ſunt intus, Ccan- tant Ci el Nun lts i e Mnr⸗ i, Nens d. A her er Dominica in Palmis. 17 Kant alios verſus ſequentes, vel omnes z vel partem, prout videbitur: & qui ſunt extra, ad quoslibet duos verſus reſpon- dent: Gléria, laus. ſicut à principio. Q FBria, laus, & honor, tibi ſit Rex Chris ſte Redémptor: . Cui puerile decus prompſit Hoſnna pium. aüai es tu Rex, Davidis & inclyta pro- es: Nomine qui in Dômini Rex benedicte venis. . Glôria, laus. Cœtus in excélſis, te laudet coœlicus om- nis, Et mortâlis homo, & cuncta creàta ſi- mul. R. Glôria, laus- Simen Plebs Hebræa tibi cum palmis ôbvia ve- Chmtons nit: = Cum prece, voto, hymnis, dſumus ecce tibi. R⸗ Glôria, laus. tAà. KHi tibi paſſuro ſolvébant munia laudis: Nndn. Nos tibi regnânti pângimus ecce me- lbu . los. R. Glôria, laus. „AHi placuère tibi, pläceat devétio no- 6 o ſtra » ein Rex bone, Rex clemens, cui bona cun- Ne cta placent. . Glôria, laus- ,E Poſteùᷣ Subdiaconus haſtili Crucis per- . Cutit portam; qua ſtatim aperta, Procel- m e ſio intrat Eccleſiam, cantando N. In- grediénte Dômino in ſanctam civitâtem un B Hebræô. 18 BDominica in Palmis- Hebræoôrum huͤeri reſurrectiénem vitæ pro- nuntiantes, Cum ramis palmrum Ho- ſanna clamabant in excélſis. 7.e Cùm au- diſſet pépulus, quoòd Jeſus veniret Jero- ſélymam, exiérunt obviàm ei. & um ramis. Et non dicitur, Gloria Patri. Deinde celebratur Miſſa, & rami tenen- tur in manibus, dum cantatur Paſſio & Evangelium tantùm. Statio ad ſanctum gJoannem in Laterano. Introitus. émine, ne longè faâcias auxilium D tuum à me, ad defenſiénem meam àſpice: libera me de ore leônis, & à Ccôrnibus unicérnium humilitàtem me- am. Pſalmus. D eus, Deus meus, réſpice in me, quare me dereliquiſti? longè à ſalute mea verba delictôrum meôrum⸗ Démine, ne longè. Oratio. O mnipotens ſempitérne Deus, qui hu- múno géneri ad imitândum humili- tâtis exémplum, Salvatérem noſtrum car- nem ſumere „ & crucem fubire feciſti: concéde propitius; ut & patiéntiæ ipsius habére documénta, & reſurrectiônis con- ſértia mereâmur. Per eumdem Dôminum noſtrum. £ Et n 8 uhh 4 Intatkn nCr ien nem na ſomnen e Mon III Uiep. on ko. Cinm. ten . ru Nart. imi tenet⸗ 1 M Laen, 6 urin Onem nent e Leons, hels, lebde Im mrorn dno= IR kus, (; Cum Nun voltunc dbire kl tenter fecköns d⸗ n Doöuin Dominica in Palmis. 19 Et hæc Oratio tantùm dicitur. Léctio Epiſtolæ beâti Pauli Apéſtoli ad Philippénſes. Cap. 2. Ecettee⸗ Hoc enim ſentite in vobis, quod E' & in Chriſto Jeſlu: qui, cùm in forma Dei eſſet, non rapinam arbitrâtus eſt, eſſe ſe æquàâlem Deo: ſed ſemetipſum exinani- vit, formam ſervi accipiens, in ſimilitũdi- nem héminum factus, & hâbitu invéntus ùt homo. Humiliâvit ſemetipſum, factus obeédiens uſque ad mortem, mortem autem Crucis. Propter quod & Deus exaltavit il- lum, & donâvit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen z ut in néômine Jeſu ( Hie enuflectitur) omne genuflectâtur, co- eſtium, terréſtrium, & infernôrum; & omnis lingua confiteâtur, quia Dôminus Jeſus Chriſtus in gléria eſt Dei Patris. Graduale. T enuiſti manum déxteram meam : & in voluntaâte tua deduxiſti me: & cum glôria afflumpsiſti me. *³eõ Quàm bonus Iſraél Deus rectis corde? mei autem Pænèê moti ſunt pedes, pænè effuſi ſunt greſſus mei : quia zelaâvi in peceatéôribus, pacem peccatôrum videns. Tractus, D eus, Deus meus, réſpice in me: quare me dereliquiſti? v. Longè & ſalute mea verba delictôrum meôrum- v. Deus meus clamâbo per diem, nec ex- audies; in nocte, & non ad inſipiéntiam mihi . Tu autem in ſancto hâbitas, laus B 2 IIraél. 2⁰ Dominica in Palmis. „ Iſraél. Y. In te ſperavérunt patres noſtri: ſperavérunt, & liberaâſti eos- V. Ad te cla- mavérunt, & ſalvi facti ſunt: in te ſperavé- runt, & non ſunt confũſi. . Ego autem ſum vermis, & non homo: opprôbrium héminum, & abjéctio plebis. 7. Omnes; qui vidébant me, aſpernabântur me: lo- cuti ſunt lâbiis, & movérunt caput. T.⸗ Sperâvit in Dômino, eripiat eum ſalvum fâciat eum, quéôniam vult eum. Y. Ipſfi veròô conſideravérunt, & conſpexérunt me: diviſérunt ſibi veſtiménta mea, & ſuper ve- ſtem meam miſérunt ſortem. F. Libera me de ore leônis, & à cornibus unicôr- nium humilitâtem meam. ⸗ Qui timétis Dôminum, laudâte eum: univérſum ſe- men Jacob magnificâte eum. e⸗ Annun- tiâbitur Dhmino Generâtio ventúra: & an- nuntiâbunt coæli juſtitiam ejus. V. Pôpu- lo qui naſcétur, quem fecit Dôminus. Palhio Domini incipicur abſolutè, non dicitur Munda cor meum. non petitut benedictio, non deferuntur luminaria, nec incenſum, non dicitur, Déminus vobil-⸗ cum. nec reſpondetur, Gloôria tibi Dé⸗ mine, & Celebrans, ſeu Diaconus, dum Pronuntiat, Paſſio Dômini noſtri, non ſignat librum, neque ſeipſum. Quod & in aliis diebus ſervatur, quando legitur Paſſio, PAS- 8bri: Ar⸗ elheme. g elen Odron Oone 1 me: l. Cn. :Grun d hl elelolt: Aper lben s ndr. imei Veron le. 7 Amnun. tün:Aar. Mhr Monions, ns noll. Utbi e ſri, fecúndum Matthæum. cap. 26. ◻ 62 19 90 . WW —.5—0 8 22 Dominica in Palmis, In illo témpore: Dixit Jeſus diſcipulis ſuis: † Scitis, quia poſt biduum Paſcha fiet, & Filius héminis tradétur, ut crucifi- gâtur, g& Tunc congregati ſunt principes ſacerdôtum, & ſeniôres pépuli in âtrium principis ſacerddétum, qui dicebâtur Cai- pPhas: & Consilium fecérunt, ut Jeſum do- lo tenérent, & occiderent. Dicébant au- tem: s Non in die feſto, ne fortè tumul- tus fieret in pépulo, Cùm autem Jeſus eſſet in Bethânia in domo Simônis lepréô- ſi, accéſſit ad eum mulier habens alaba- ſtrum unguénti pretiôſi, & effudit ſuper caput ipsius recumbéntis. Vidéntes au- tem diſeipuli, indignâti ſunt, dicéntes: ½ Ut quid perditio hæc? Pôtuit enim iſtud venûmdari multò, & dari paupéri- bus. G Sciens autem Jeſus, ait illis: † Quid moléſti eſtis huic mulieri? opus enim bo- num operäta eſt in me; nam ſemper pâàu- peres habétis vobiſcum: me autem non ſemper habétis; mittens enim hæc un- guéntum hoc in corpus meum, ad ſepe- liéndum me fecit. Amen dico vobis, ubi- cunque prædicâtum fůerit hoc evangé- lium in toto mundo, dicétur, & quod bæc fecit in memériam ejus. C Tunc Abiit uhus de duôdecim, qui dicebâtur Judas Ilcariôtes, ad principes ſacerdétum, & ait illis: ½ Quid vultis mihi dare, & ego vVobis eum tradam? & At iülli conſtitué- runt ches Im bice n ctueſi. tpiini drn nr (4. tſelomc⸗ itr n ns kyr bene Abu. fückt hher entes d. , dicentes: tnit enin 1i pen⸗ 6: 8ebim do lenpelar Aten M Paſſio ſecundùm Matthæum 23 runt ei triginta argénteos. Et exinde quæ- rébat opportunitàtem, ut eum traàderet- Prima autem die Azyméôrum acceſſérunt diſcipuli ad Jeſum, dicéntes: 8 Ubi vis, parémus tibi comédere Paſcha? At Je- ſus dixit: † Ite in civitàtem ad quem- dam, & dicite ei: Magiſter dicit: Tempus meum propè eſt, apud te facio Paſcha cum diſcipulis meis. & Et fecérunt diſcipuli-, ſicut conſtituit illis Jeſus, & paravérunt Paſcha. Véſpere autem facto, diſcumbé- bat cum duédecim diſcipulis ſuis. Et edéntibus illis dixit: ½ Amen dico vo- bis, quia unus veſtrùm me traditurus eſt. 6$ Et contriſtâti valdè, coepérunt singuli dicere: $ Numquid ego ſum Dômine? * At ipſe reſpéndens ait: † Qui intin- git mecum manum in parpſide, hic me tradet. Filius quidem hôminis vadit, ſicut ſcriptum eſt de illo: væ autem hô- mini illi, per quem Filius héminis tradé- tur: bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. c Reſpôndens autem Judas; qui trâdidit eum, dixit: s Numquid ego ſum Rabbi? & Ait illi: † Tu dixiſti. C Coœnäntibus autem eis, accépit Jeſus pa- nem, & benedixit, ac fregit, deditque diſci- pulis ſuis, & ait: Accipite, & comédite: Hoc eſt corpus meum. Et accfpiens caâ- licem, grâtias egit, & dedit illis, dicens: *† Bibite ex hoc omnes; hic eſt enim ſan- B 4 guis 24 Dominica in Palmis- guis meus novi teſtaméênti, qui pro mul- tis effundétur in remiſſiénem peccaté- rum. Dico autem vobis: non bibam âmo- dò de hoz genimine vitis uſque in diem illum, cùm illud bibam vobiſcum novum in regno Patris mei. & Et hymno dicto, exiérunt in montem Olivéti. Tunc dicit illis Jeſus: *½ Omnes vos ſcândalum pa- tiémini in me, in iſta nocte. Scriptum eſt enim: Percutiam paſtôrem, & diſpergén- tur oves gregis. Poſtquam autem reſur- Tréxero, præcédam vos in Galilæam, ⁶ Re- ſpôndens autem Petrus, ait illi: ⁶ Et ſi omnes ſcandalizâti fůerint in te, ego nunquam ſcandalizâbor. & Ait illi Je. ſus: I Amen dico tibi, quia in hac no- cte, ântequam gallus cantet, ter me negâ- bis. & Ait illi Petrus: & Etiam ſi opor- tuerit me mori tecum, non te negabo. E& Simjiliter & omnes diſcipuli dixérunt. Tunc venit Jeſus cum illis in villam, quæ dicitur Gethſémani, & dixit diſcipulis ſuis: à Sedéte hic, donec vadam illuc, & orem. £ Et aſfmpto Petro, & duébus Hliis Zebedæi, cit cogtriſtâri, & moœ- ſtus eſſe. Tunc ait illis: Triſtis eſt âni- ma mea uſque ad mortem: ſuſtinéte hic, & vigilâte mecum. E Et progréſſus pu- sillum, préôcidit in fâciem ſuam, orans, & dicens: † bater mi, ſi poſsibile eſt, tranſeat à me calix iſte. Verumtamen non nent,d ie 1 Wo went en do⸗ Il⸗ Deccnh. umn imo⸗ ein den n Dorum nd (co, Une dt lm . lih 1e 690 t il e in ho wo. 1e neot⸗ n Hoper te negebe⸗ ieruot llam, gus Apu Gan Ue, E dhn & me. s el an. Uete nie, lelus hd. Dans, Pie elt, tien No Paſſio ſecundàm Matthæum. 25 non ſicut ego volo, ſed ficut tu. & Et ve- nit ad diſcipulos ſuos, & invénit eos dor- miséntes, & dicit Petro: † Sic non po- tuiſtis una hora vigilâre mecum? Vigilâ- te, & orâte, ut non intrétis in tentatié- nem. Spiritus quidem promptus eſt, caro autem infirma. & Iterùm ſecundô abiit, & orâvit, dicens: Pater mi, ſi non po- teſt hic calix transire, niſi bibam illum, fiat voluntas tua. Et venit iterum, & invénit eos dormiéntes: erant enim écu- li eòrum gravaâti. Et relictis illis, iterum abilt, & oraâvit tértiò, eumdem ſermônem dicens. Tunc venit ad diſcipulos ſuos, & dicit illis: Dormite jam, & requiél- cite : ecce appropinquâvit hora, & Filius hôminis tradétur in manus peccatôrum- Surgite, eâmus: ecce appropinquâvit, qui me tradet. & Adhuc eo loquénte, ecce Judas unus de duéôdecim venit, & cum eo turba multa cum glâdiis, & füuſtibus, miſſi à principibus ſacerdétum, & ſeniôribus pépuli. Qui autem trâdidit eum, dedit illis ſignum, dicens: 2₰ Quemcúnque oſculäâtus fuero, ipſe eſt, tenéte eum. & Et conféſtim acoéôdens ad Jeſum, dicit: Ave Rabbi. & Et oſculâtus eſt eum. Dixitque illi Jeſus: ½ Amice, ad quid veniſti? & Tunc acceſſérunt, & manus injecérunt in Jeſum, & tenuérunt eum- Et ecce unus ex his, qui erant cum Jeſu, extẽn- 26 Dominica in Palmis. exténdens manum, exémit glâdium ſuum, & percutiens ſervum principis ſacerdé- tum, amputavit auriculam ejus. Tunc ait illi Jeſus: † Convérte glâdium tuum in locum ſuum; omnes enim, qui accéperint glâdium, glâdio peribunt. An putas, quia non poſſum rogâre Patrem meum, & ex- hibébit mihi modò plus quàm duôdecim legiônes Angelérum ? Quômodo ergo implebuntur Scriptúræ, quia ſic oportet fieri? & In illa hora dixit Jeſus turbis: * Tanquam ad latrônem exiſtis cum glâdiis & füuſtibus comprehéndere me: quotidie apud vos ſedéham docens in templo, & non me tenuiſtis. & Hoc autem totum factum eſt, ut adimpleréntur Scri- ptúræ Prophetârum. Tunc diſcipuli om- nes, relicto eo, fugérunt. At illi tenéntes Jeſum, duxérunt ad Câipham principem lucerdéôtum, ubi Scribeæ & Seniôres con- vénerant. Petrus autem ſequebâtur eum à longè, uſque in âtrium principis ſacer- détum. Et ingréſſus intròô, ſedébat cum miniſtris, ut vidéret finem. Principes au- tem ſacerdétum , & omne concilium quærébant falſum teſtimôniuim contra Je- ſum, ut eum morti trâderent: & non in- venérunt, cum multi falſi teſtes accelsiſ- ſent. Noviſſimè autem venérunt duo falſi teſtes, & dixérunt: ⁸ Hic dixit: Poſſum deſtrûere templum Dei, & poſt triduum re&ααd[ Mte um Rn fwzu 6 Vart eics Mn 6s Vs Ucen e⸗ . MrNin Ceumm, d lloe⸗ mon, d nellus Itt cun t anm Urn! nt, Alls Humfum, ps ado, N. Toncit in mon i Neehenn 1 , gu Neum, en in dubceon ndt en i ſe oer elss tud cillt .un Hendete m. l Cocen 6 Hoeautet pferirter Ciſlehhnl or t Ul teen Im Drneh ine (. Genidtes . Paſſio ſecundùm Matthæum, 27 reædific4re illud. Et furgens princeps ſacerdõôtum, ait illi: s Nihil reſpôndes ad ea, quæ iſti advérſum te teſtificântur? G. Jeſus autem tacébat. Et princeps ſacer- déôtum ait illi: 8 Adjúro te per Deum vivum; ut dicas nobis, ſi tu es Chriſtus Fi- lius Dei. & Dicit illi jeſus: † Tu dixi- ſti. Verùmtamen dico vobis, âmodò vi- débitis Filium héminis ſedéntem à dex- tris virtútis Dei, & veniéntem in nũbibus coli,. G Tunc princeps ſacerdétum ſcidit veſtiménta ſua, dicens: 8 Blaſphemâvit: quid adhuc egémus téſtibus? ecce nunc audiſtis blaſphémiam : quid vobis vidé- tur? & At illi reſpondéntes, dixérunt: 5O Reus eſt mortis. 6 Tunc exſpuérunt in fâciem ejus, & côlaphis eum cecidé- runt; âlii autem palmas in fâciem ejus dedérunt, dicéntes: s Prophetiza nobis Chriſte, quis eſt, qui te percuſſit? & Petrus verô ſedébat foris in âtrio: & accéſſit ad eum una ancilla, dicens: s Et tu cum Je- ſu Galilæo eras. & At ille negâvit coram ômnibus, dicens: s Néſcio, quid dicis. Exeunte autem illo jänuam, vidit eum alia ancilla, & ait his, qui erant ibi: 38 Et hic erat cum Jeſu Nazaréno, & Et iterum negâvit cum juraménto: Quia non novi héminem. Et poſt pusillum acceſſérunt, qui ſtabant, & dixérunt Petro: 38 Verè & tu ex illis es; nam & loquéla tua mani- feſtum 6 28 Dominica in Palmis. féſtum te facit. & Tunc ceœpit deteſtari, & jurre, quia non noviſſet hôminem. Et continuò gallus cantâvit. Et recordâtus eſt Petrus verbi Jeſu, quod dixerat: Priuſ- quam gallus cantet, ter me negabis. Et egreſſus foras, flevit amârè. Manè autem facto consilium inierunt omnes princi- pes ſacerdôtum, & ſeniôres pépuli advér- ſus eſum, ut eum morti trâderent. Et vinctum adduxérunt eum, & tradidérunt Pôntio Pilâto præſidi. Tunc videns Ju- das, qui eum traâdidit, quôd damnitus eſlet; poœniténtia ductus „rétulit triginta argénteos principibus ſacerddtum, & ſe- niôribus, dicens: S Peccvi, tradens ſan- guinem juſtum. &ι At illi dixérunt: & Quid ad nos? Tu videris. & Et projéctis argén- teis in templo, recéſſit, & àbiens, lâqueo ſe ſuſpéndit. Principes autem ſacerdétum, accéptis argénteis, dixérunt: 5 Non li- cet eos mittere in côrbonam: quia pré- tium ſänguinis eſt. & Consilio autem ini- to, emérunt ex illis agrum figuli, in ſe- pultúram peregrinérum. Propter hoc vo- câtus eſt ager ile, Hacéldama, hoc eſt⸗ ager ſänguinis „ uſque in hodiérnum diem. Tunc implétum eſt, quod dictum eſt per Jeremiam ‚Prophétam „dicéntem: Et accepérunt triginta argénteps, prétium appretiâti, quem appretiavé érunt à flliis Ilraët, & dedérunt eos in agrum figauli, L ſiout 4 UO 1 M Een ne de 4 detiii minem. N Tecorcin it: Euil. degibs N lint pen mes penne Mnlli Ken idenent. E icſten Nes NA Cmnit tlt tigotn tum, E ndens n ech ugen⸗ erotun Mo! 1: Gon Ne boe 10. 4 Pnil I tet hoe Paſſio ſecunduùm Matthæum, 29 ſicut conſtituit mihi Déôminus. Jeſus au- tem ſtetit ante Præſidem; & interroga- vit eum Præſes, dicens: 8 Tu es Rex Ju- dæéôrum? & Dicit illi Jelus: ¾ Tu di- cis. Et cum accuſarétur à principibus ſacerdétum & ſeniõribus, nihil reſpén- dit. Tunc dicit illi Pilatus: 8 Non audis, quanta advérſum te dicunt teſtiméônia? *& Et non relſpéôndit ei ad ullum verbum, ita ut mirarétur Præſes veheménter. Per diem autem ſolémnem conſuéverat Præ- ſes péôpulo dimittere unum vinctum, quem voluiſſent. Habébat autem tunc vinctum insignem, qui dicebtur Barb- bas. Congregatis ergo illis, dixit Pilâtus: 8 Quem vultis, dimittam vobis, Barâb- bam, an Jelum, qui dicitur Chriſtus? 6G Sciébat enim quòd per invidiam tradidiſ- ſent eum. Sedénte autem illo pro tribu- näâli miſit ad eum uxor ejus, dicens: 8 Nihil tibi, & juſto illi. Multa enim paſſa ſum hôdie per viſum propter eum. & Principes autem ſacerdéôtum, & ſeniôres perſuaſérunt pépulis, ut petérent Barâb- bam, Jeſum veroô perderent. Reſpéndens autem Præſes, ait illis: 8 Quem vultis vo- bis de duéòbus dimitti? e At illi dixérunt: § Barabbam. e Dicit illis Pilâtus: 8 Qnid igitur fâciam de Jeſu, qui dicitur Chriſtus? e Dicunt omnes: Crucifi. gätur. & Ait illis Præſes; s Quid enim mali . 30 Dominica in Palmis. mali fecit? c At illi magis clamâbant, dicéntes: s Crucifigäâtur. e£ Videns au- tem Pilaâtus, quia nihil proficeret, ſed ma- gis tumultus fieret: accépta aqua, lavit manus coram pépulo, dicens: s Inno- cens ego ſum à ſânguine juſti hujus: vos vidéritis. Et reſpéndens univérſus péô- pulus, dixit: s Sanguis ejus ſuper nos, & ſuper filios noſtros. & Tunc dimiſit il- lis Barâbbam: Jeſum autem flagellâtum trâdidit eis, ut crucifigerétur. Tunc mili- tes Præſidis ſuſcipiéntes Jelum in prætéô- rium, congregavérunt ad eum univérſam cohéôrtem: & exuéntes eum, chlâmyden coccineam circumdedérunt ei; & ple- ctêntes corônam de ſpinis, poſuérunt ſu⸗ per caput ejus, & arundinem in déxtera ejus. Et genu flexo ante eum, illudébant ei, dicéntes: s Ave rex Judæéôrum. & Et exſpuéntes in eum, accepérunt arúndinem, & percutiébant caput ejus. Et poſtquam illuſérunt ei, exuérunt eum chlâmyde, & induérunt eum veſtiméntis ejus, & duxé- runt eum, ut crucifigerent. Exeuntes au- tem, invenérunt hôminem Cyrenæum: némine Siménem: hunc angariavérunt, ut tôlleret crucem ejus. Et venérunt in lo- cum, qui dicitur Gélgatha-; quod eſt Cal- vâriæ locus. Et dedérunt ei vinum bibere cum felle miſtum. Et cùm guſtaàſſet, néluit bibere. Poſtquam autem crucifixérunt eum⸗- ſn n „ldre Ug. tenm, 5 E tes⸗ 1W l Paſſio ſecundùm Matthæum. 31 eum, diviſérunt veſtiménta ejus, ſortem mitténtes: ut implerétur, quod dictum eſt per Prophétam dicéntem : Diviſérunt ſibi veſtiménta mea, & fuper veſtem meam miſérunt ſortem. Et ſedéntes, ſervâbant eum. Et impoſuérunt ſuper caput ejus cauſam ipsius ſcriptam: Hic eſt Jeſus Rex Judæôrum. Tunc crucifixi ſunt cum eo duo latréônes: unus à dextris, & unus à ſi- niſtris. Prætereuntes autem blaſphemâ- bant eum, movéntes câpita ſua, & dicén- tes: 8 Vah qui déſtruis templum Dei, & in triduo illud reædificas : ſalva teme- tipſum. Si Filius Dei es, deſcénde de cruce. Similiter & principes ſacerdétum il- ludéntes cum Seribis & ſeniôribus, dicé- bant: S Alios ſalvos fecit, ſeipſum non poteſt ſalvum fâcere: ſi Rex ilfraël eſt; deſcéndat nunc de cruce, & crédimus ei: confidit in Deo: liberet nunc, ſi vult, eum: dixit enim: Quia Filius Dei ſum. & Id- iplum autem & latrônes, qui cruciffxi erant cum eo, improperabant ei. A ſexta autem hora ténebræ factæ ſunt ſuper uni- vérſam terram uſque ad horam nonam. Et circa horam nonam clamâvit Jeſus voce magna, dicens: † Eli, Eli, lam- ma ſabacthâni? Hoc eſt: ¼ Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquiſti me ? e£ Quidam autem illic ſtantes, & audién- tes diceébant: s Eliam vocat iſte, & Et conti; 32 Dominica in Palmis continuò currens unus ex eis, accéptam ſpéngiam implévit acéto, & impéſuit arundini, & dabat ei bibere. Cæteri verô dicébant: s Sine, videâmus, an véniat Elias, Iiberans eum. c Jeſus autem iterùm clamans voce magna, emlſit ſpiritum. (Hic genuflectitur, & pauſatur aliquan- Rulùm. 5 Et ecce velum templi ſciſſum eſt in duas partes à ſummo uſque deôr- ſum, & terra mota eſt, & petræ ſciſſæ ſunt, & monuménta apérta ſunt: & mul- ta côrpora ſanctôrum, qui dormierant, ſurrexérunt. Et exentes de monumén- tis poſt reſurrectiénem ejaus, venérunt in ſanctam civitàtem ; & apparuérunt multis. Centúrio autem, & qui cum eo erant, cuſtodiéntes Jeſum, viſo terræméô- tu, & his, quæ fiébant, timuérunt val- dè, dicéntes: s& Verè Filius Dei erat iſte. & Erant autem ibi mulieres multæ à lon- gè, quæ ſecútæ erant Jeſum à Galilæa, miniſtrântes ei: inter quas erat Maria Magdaléne, & Maria Jacéôbi, & Joſeph mater, & mater filiõrum Zebedæi. Cùm autem ſerò factum eſſet, venit quidam homo dives ab Arimathæa, némine Jo- ſeph, qui & ipſe diſcipulus erat Jeſu. Hic accéſſit ad Pilatum, & pétiit corpus Jeſu. Tunc Pilaâtus juſſit reddi corpus. Et accépto côrpore, Joſeph invôlvit illud in sin- done munda; & pôſuit illud in monu- ménto aeonys 1 Daconos . len lſeſen, n, E th in MEenen ireigtin inpcli CEten ve Il. Grmnerut WMonumet. „ Venmeront Apperverue Gli cun er nute a n Clle ent Nn i,& bellee n 6 ltceto u in non. Nento , 33 ménto ſuo novo: quod exciderat in pe- tra. Et advéôlvit ſaxum magnum ad ôſtium monuménti, & àbüit. Erat autem ibi Ma- ria Magdaléne, & àltera Maria, ſedéntes contra ſepulchrum. Hic dicitur, Munda cor meum. peti⸗= tur benedictio, defertur incenſum ſine lu- Buaakibs ,& incenſatur liber: non dicitur, ôminus vobiſcum. & Celebrans, aut Diaconus non ſignat librum, neque ſe- ipſum: & quod ſequitur, cantatur in tono Evangelii: in cujus fine Celebrans oſculatur librum, & incenſatur. Quæ omnia & in aliis Paſſionibus ſervantur, præterquam Feria ſexta in Paraſceve. Alters autem die;, quæ eſt poſt Paras ſcéven, convenérunt principes ſacer- dò⁰tum, & Phariſæi ad Pilatum, dicén- tes: Dômine, recordâti ſumus, quia ſedu- Ctor ille dixit adhuc vivens: Poſt tres dies refũrgam. Jube ergo cuſtodiri ſepúlchrum uſque in diem tértium; ne fortè véniant diſcipuli ejus, & furéntur eum, & dicant plebi: Surréxit à môrtuis: & erit no- viſſimus error pejor priéôre. Ait illis Pila- tus : Habétis cuſtôdiam, ite, cuſtodite, ſicut ſcitis. Illi autem abeúntes, munié- runt ſepulchrum, ſignântes làpidem, cum cuſtdibus. . C redo in unum Deum, Patrem omni- poténtem, facté⁴rem coxli, & terræ; viſi- 34 Dominica in Palmis viſibilium mnium, & invifibilium. Et in unum Dôminum eſum Chriſtum Filium Dei unigénitum. Et ex Patre natum an- te mnia ſécula. Deum de Deo, lumen de lêùmine, Deum verum de Deo vero. énitum, non factum, Conſubſtantiâlem Patri; per quem omnia facta ſunt. Qui propter nos hômines, & propter noſtram alutem deſgçéndit de coœælis. ( Hic genu etitur) Et incarnaâtus eſt de Spiritu ſancto ex Maria Virgine: Et homo factus eſt. rucifixus étiam pro nobis, ſuab Péntio Piléto paſſus, & ſepultus eſt. E t reſurréxit tértia die, ſecêndum Scriptu- ras. Et aſcéndit in cœlum; ſedet ad déx- teram Patris. E t iterùm ventuúrus eſt cum gléria judicâre vivos, & môrtuos: cujus regni non erit finis. Et in Spiritum ſan- ctum, Déôminum & vivificäntem; qui ex Patre, Filiéque procédit. Q ui cum Patre & Filio ſimul adorâtur, & conglorificâ- tur: qui locutus eſt per Propbétas. Et unam ſanctam cathélicam, & Apoſtéli- cam Eccléſiam. & onfitéor unum baptil- ma, in remiſſiénem peccatôrum. t ex- pécto reſurrectiénem mortuôrum. Et vi- tam ventüri ſéculi, Amen. ffertorium. I mpropérium expectavit cor meum, & miſériam: & luſtinui, qui ſimul mecum contriſtarétur, & non fuit: conſoläntem me quæsivi, & non in- 4 Cec N e in Vunon n ad Miſſamm. 35 invéni: & dedêrunt in eſdam meam fel, n &e in ſiti mea potavérunt me acéto. Secreta, C oncéde; quæſumus Démine, ut ôcu- lis tuæ majeſtâtis munus oblâtum & grâtiam nobis devotiônis obtineat; & ef- féctum beâtæ perennitâtis acquirat. Per n Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium in tuum: qui tecum Vivit & regnat- Oer uen K hA Præfatio de Crucé, ⸗ er mnia ſécula ſeculérum. &. Amen. lb, Ve Dôminus vobiſcum. R. Et cum elt. ſpiritu tuo. V. Surſum corda. . Habé- mus ad Dôminum. V. Gratias agâmus Dômino Deo noſtro. £. Dignum & ju- ſtum eſt. erè dignum & juſtum eſt, en e Eeqgnem E& ſalutäâre, nos tibi ſemper, & Dlum ubique grtias àägere, Démine ſancte, Pa- un i ter omnipotens, ætérne Deus. Qui ſalü- ui aun tem humúni géneris in ligno Crucis con- gen ſtitaiſti; ut unde mors oriebâtur, inde otes! vita reſurgeret, & qui in ligno vincé- bat, in ligno quoque vincerétur: per Mn e Chriſtum Dôminum noſtrum. Per quem uum-Ets majeſtatem tuam laudant Angeli, adé- Gu I rant Dominatiônes, tremunt Poteſttes. Cœli, cœlorúmque virtútes, ac beâta Sé- n aehe raphim, ſôcia exultatiône concélebrant. Cum quibus & noſtras voces ut admitti En jubeas deprecâmur, fſüpplici confeſſioône H dicéntes. ir C 2 S an-⸗ lun Nupt 36 Feria ij. majoris Hebd. & anctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus Deus Sâbaoth. P leni ſunt cœli, & terra glõria tua, H oſaânna in excélſis. B ene- dictus qui venit in néômine Dômini, H oſanna in excélſis. Communio. Pater; ſi non poteſt hic calix transire, niſi bibam illum: fiat vo- luntas tua. Poſtcommunio. er hujus, Dômine, operatiônem my- ſtérii, & vitia noſtra purgéntur, & ju- ſta deſidéria compleântur. Per Dôminum noſtrum. In Miſſis privatis legitur in fine Evan- gelium, Cùm appropinqudaſſet. t fuprà in benedictione palmarum. fol. F E'R I A rem Kol , 4A. majoris Hebdomadæ. Statio ad S. Praxedem. Introitus. udica Démine nocéntes me, expũgna impugnântes me: apprehénde arma & ſcutum, & exurge in cintar inm meum, Dômine virtus ſalutis me Pſalmus. Effünde frâmeam, & conch- de advérſus eos, qui perſequũntur me: dic ânimæ meæ: Salus tua ego ſum. J udica Démine- Oratio. D'⸗ quæſumus omnipotens Deus, ut qui in tot advérſis ex noſtra infirmi- täte deficimus; intercedénte unigéniti Filii tut ( ni DDs wen dm di . 1, on en e lt . 1Dnnn ſer Kl On potelt H lun: int e 0 Nnttoen Geyur i in dwe b ſe. ube 60,6. ND 4 ie. Dotun Ne, eiht⸗ heole unn Abert lets her hotor we u, u ad Miſſam. 37 tui paſſiéne reſpirémus. Qui tecum vivit & regnat. Altera Oratio, vel contra perſecu- tores Eccleſiæ, E ccléſiæ tuæ, quæſumus Dômine, pre- Ces placatus admitte: ut deſtruüctis adverſitâtibus & errôribus univérſis ſecu- ra tibi ſérviat libertâte. Per Dôminum noſtrum. Vel pro Papa. Oratio- eus ômnium fidélium Paſtor & re- ctor, famulum tuum N. quem pa- ſtúrem Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, pro- pitius réſpice: da ei, quæſumus, verbo, & exémplo, quibus præeſt, proficere; ut ad vitam, unà cum grege ſibi crédito, pervéniat ſempitérnam. Per Dôminum noſtrum. Non dicitur tertia Oratio- Léctio Iſaiæ Prophétæ. Cap. 50. b. Ir diebus illis: Dixit Iſaias: Dôminus Deus apéruit mihi aurem, ego autem non contradico : retrôrſum non bii. Corpus meum dedi percutiéntibus, & ge- nas meas velléntibus: fäàciem meam non avérti ab increpântibus, & conſpuénti- bus in me. Dôminus Deus auxiliâtor meus, ideò non ſum confůúſus: ideò péô- ſui fagiem meam ut petram duriſſimam, E& ſcio, quòniam non confundar. Juxtà eſt, qui juſtificat me, quis contradicet C 3 mihiꝰ 38 Feria ij. majoris Hebd. mihi? Stemus ſimul, quis efſt adverſarius meus? Accédat ad me. Ecce Dôminus Deus auxiliâtor meus: quis eſt, qui condémnet me? Ecce omnes quaſi veſtiméntum con- teréntur- tinea cômedet eos. Quis ex vo- bis timens Dôminum, àudiens vocem ſervi ſui? qui ambulvit in ténebris, & non eſt lumen ei, ſperet in né⁴mine Dô- mini, & innitâtur ſuper Deum ſuum. Graduale. E xürge Dômine, & intén- de judicio meo, Deus meus, & Dôminus meus in cauſam meam. Y. Effünde fra- meam, & conclúde advérſus eos, qui me perſequuũntur. Tractus. D émine, non ſecúndùm pec- câta noſtra, quæ fécimus nos: neque ſe- cundùm iniquitâtes noſtras retribuas nobis. F. Dômine, ne memineris iniquitâtum noſtrârum antiquârum; citô anticipent nos miſericôrdiæ tuæ, quia paâuperes fa- cti ſumus nimis. ( Hic genuflectitur.) (mmmn „ Adjuva nos Deus ſalutâris noſter: & pfopter gléôriam néôminis tui Démine li- bera nos: & propitius eſto peccaâtis no- ſtris propter nomen tuum. S S equêntia ſancti Evangélii ſecúndùm. Joânnem. Cap. 12. nte ſex dies Paſchæ venit Jeſus Be- Adhiniam „ ubi Lâzarus fuerat môr- tuus, quem ſuſcitâvit Jeſus. Fecérunt au- tem ei conam ibi, & Martha wmilite⸗ at, 6 l, Cit vee 6lDt ledd el Arte Döminle vii conten menmme feng n tenehr, Nöine Rum ſunn e, & i U,& Denn Afie eot glin ſeolngim : ege! Fetrtbns wod 6 iicter it mtae 1 Nene nnkecin Pi olr Ui Domte ecctit ſecuncun. t. H ad Miſſam-⸗ 39 bat, Lâzarus verò unus erat ex diſcum- béntibus cum eo. Maria ergo accépit li- bram unguénti nardi piſtici pretiôſi, & unxit pedes Jeſu, & extférſit pedes ejus Capillis ſuis: & domus impléta eſt ex odéô- re unguénti. Dixit ergo unus ex dilci- pulis ejus, Judas Iſcariôtes, qui erat eum traditêrus: Quare hoc unguéntum non væniit trecéntis denâriis, & datum eſt egé- nis? Dixit autem hoc, non quia de egénis pertinébat ad eum, ſed quia fur erat, & lôculos habens, ea, quæ mittebântur, por-⸗ tâbat. Dixit ergo Jeſus: Sinite illam, ut in diem ſepultræ meæ ſervet illud. Pâu- peres enim ſemper habétis vobiſcum: me autem non ſemper habétis. Cognôvit ergo turba multa ex Judæis, quia illic eſt: & venérunt, non propter Jeſum tantùm, ſed ut Lâzarum vidérent, quem fuſcitàâvit à moôrtuis. Offertorium. E ripe me de inimicis meis Démine: ad te confúgi, doce me fü- cere voluntâtem tuam: quia Deus meus es tu. Secreta. &ι° ſacrificia nos, omnipotens Deus, poténti virtüte mundâtos, ad ſuum fâciant puriéôres venire principium. Per Dôminum. Altera Secreta, vel contra perſecutores Rccleſiæ. ,. 4 P rote=⸗ 49 Feria ij. majoris Hebd. rôtege nos Déômine tuis myſtériis ſer- P viéntes: ut divinis rebus inhæréntes, & Coôrpore tibi famulémur, & mente. Per Dôminum. Vel pro Papa. blatis, quæſumus Dmine, placre munéribus: & fâmulum tuum N. quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo- Iuiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per Dôminum. Præfatio de Cruce. erè dignum & juſtum eſt, æquum & ſalutàre, nos tibi ſemper, & ubique grâtias àgere, Dômine ſancte, Pater om- nipotens, ætérne Deus- u ſalutem hu- mani géneris in ligno Crucis conſtitui- ſti, ut unde mors oriebâtur, inde vita reſurgeret: & qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Chriſtum Déminum noſtrum. Per quem majeſtâ- tem tuam laudant Angeli, adérant Do- minatiônes, tremunt Poteſtâtes. Coœli, cœlorumque virtũtes, ac beâta Séraphim ſécia exultatiéne concélebrant. Cum qui- bus & noſtras voces, ut admitti júbeas, deprecâmur, ſũpplici confeſſiéne dicéntes: S& anctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus Deus Sâbaoth. Pleni ſunt coœæli & terra glôria tua, Hoſänna in excélſis. Bene- dictus, qui venit in nomine Démini, Ho⸗- ſänna in exceéllſis, B Com⸗ Nhent d nt Kid Dnnnm Uen N ad Miſſam- 41 * e Communio. E rubéſcant, & revereân- tur ſimul, qui gratulântur malis meis, in- um duäntur pudéôre & reveréntia, qui mali- gna loquuntur advérſus me. Poſtcommunio. e, Phn inn P ræbeant nobis, Dô⅛mine, divinum rckn tua ſancta fervôrem : quo eôrum pa- Nen N riter & actu delectémur, & fructu. Per N 4 LDominum. 4 Altera Poſtcommunio, vel contra per- ſecutores Eccleſiæ. ſ vgnnm etiee⸗ uæſumus Démine Deus noſter: ut Mae quos divina tribuis participatiéne en gaudére, humanis non ſinas ſubjacére ei ei periculis. Per Dôminum noſtrum. 18 (ohltd.. Vel pro Papa- r, ce ilet, * nos, quæſumus Démine, divini E (i ſacraménti percéptio prétegat: & En fàmulum tuum N. quem paſtô⅛rem Ec- N Cléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unaà cum com- e millo ſibi grege ſalvet ſemper, & muniat: „0 Per Dôminum. G Super populum- O rémus- Humiliaâte câpita veſtra Deo. Oratio- A djuva nos Deus ſalutâris noſter: & ad beneficia recolénda, quibus nos inſtaurâre dignâtus es, tribue venire gau- déntes. Per Déôminum. C FERIA 42 Feria iij. majoris Hebd. F ERIA TERTI A. Statio ad ſanctam Priſcam. Introitus. os autem gloriâri opéôrtet in Cru- ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti: in quo eſt ſalus, vita, & reſurréctio noſtra, per quem ſalvâti & liberâti ſumus. Plſalmus. D eus miſereâtur noſtri: & bene- dicat nobis: illuminet vultum ſuum ſuper nos, & miſereâtur noſtri: N os autem. Oratio O munbotens ſempitérne Deus, da no- bis ita Dominicæ paſſiônis ſacramén- ta perâgere; ut indulgéntiam percipere mereâmur. Per eumdem Dôminum. Altera Oratio, vel contra perſecutores Eccleſiæ. ccléſiæ tuæ, quæſumus Dômine, pre- Ces placâtus admitte; ut deſtrũúctis ad- Verſitâtibus & errôribus unvérſis, ſecçura tibi ſérviat libertâte- Per Dôminum noſtrum. Vel pro Papa. Oratio. eus ômnium fidélium Paſtor & Re- Dor, fàmulum tuum N. quem Paſtô- em Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, propi- tius réſpice: da ei, quæſumus, verbo, & exémplo, quibus præeſt, proficere; ut ad vitam, unà cum grege ſibi crédito, pervé- niat ſempitérnam. Per Déôminum. Non 6eneln u M A et M 1 Vunm n le tein Nenoet In, d ad. Miſſam. 43 II) Non dicitur tertia Oratio. lan⸗ Léctio Jeremiæ Prophétæ. Cap. II. d. n diébus illis: Dixit Jeremias: Dômi- Get inn ne demonſtràſti mihi, & cognôvi: tung oſtendiſti mihi ſtúdia eôrum. Et ego quaſi agnus manſuétus, qui portâtur ad victi- mam: & non cognôvi, quia cogitavérunt ſuper me consilia, dicéêéntes: Mittâmus lignum in panem ejus, & eradâmus eum de terra vivéntium, & nomen ejus non memorétur amplius. Tu autem Démine Sâbaoth, qui judicas juſté, & probas re- nes & corda „ videam ultiénem tuam ex ; tibi enim revelâvi cauſam meam, Dô- rincken zmine Deus meus. n pelunn Graduale. E go autem, dum mihi mo- léſti eſſent, induébam me cilicio, & hu- miliäbam in jejúnio ânimam meam: & ôratio mea in ſinn meo convertétut. V. Judica Déômine nocéntes me, expu⸗ gna impugnântes me: apprehénde arma, & ſcutum, & exuürge in t. adjutôrium mihi. DNnne, 20 ·SS . —◻ WèW PAS. ſecundùm Marcum. Cap. 14. As feet 1oen Ecndet Drom un ndo In tes in in itſetio Nt enin n Uoginte tle e encxt: A!N. ſenmt mun Sn w Ct: NMk Dot, ker 6Drumin Uun kuln üher, 1 Ma! n Reumn i nm lic – Paſſio ſecundùm Marcum. 45 In illo tempore: Erat Paſcha & Azy- ma poſt biduum: & quærébant ſummi ſacerdôtes, & ſcribæ, quéômodo Jeſum dolo tenérent, & occiderent. Dicébant autem: « Non in die feſto, ne fortè tu- mültus fieret in péôpulo. & Et cùm eſſet Jeſus Bethâniæ in domo Simônis lepréôſi, & recúmberet: venit mulier habens ala- bâſtrum unguénti nardi ſpicaâti pretiôſi; & fracto alabâſtro, effúdit ſuper caput ejus. Erant autem quidam indignè ferén- tes intra ſemetipſos „& dicéntes: s Ut quid perditio iſta unguénti facta eſt? Pô- terat enim unguêntum iſtud venumdari plus quàm trecéntis denriis, & dari pau- péribus. & Et fremébant in eam. Jeſus autem dixit: † Sinite eam, quid illi mo- léſti eſtis? Bonum opus operata eſt in me; ſemper enim pauperes habétis vobiſcum; & cùm voluéritis, potéſtis illis benefa- cere: me autem non ſemper habétis. Quod hâbuit, hæc fecit: prævénit ungere cor- pus meum in ſepulturam. Amen dico vo- bis: Ubicumque prædicäâtum füuerit Evan- gélium iſtud in univérſo mundo, & quod tecit hæc, narrabitur in memòôriam ejus- & Et Judas Iſcariôtes unus de duôdecim biit ad ſummos ſacerdétes, ut prô- deret eum illis. Qui audiéntes, graviſi ſunt: & promiſérunt ei pecuniam ſe da- turos. Et quærébat, quomodo illum op- portunè 46 Feria iij. majoris Hebd. portúnè trâderet. Et primo die Azyméô- rum, quando Paſcha immolâbant, di- cunt ei diſcipuli: s Quòô vis, eâmus, & parémus tibi, ut manduces Paſcha? e& Et mittit duos ex diſcipulis ſuis, & dicit eis: Ite in civitàtem : & occürret vobis homo lagénam aquæ baâjulans, ſequimi- ni eum: & quocúnque introſerit, dicite démino domuús, quia magiſter dicit: Ubi eſt reféctio mea, ubi Paſcha cum diſcipu- lis meis mandúcem? Et ipſe vobis de- monſtrâbit conâculum grande, ſtratum: & illic parâte nobis. Et abiérunt di- ſcipuli ejus, & venérunt in civitâtem: & invenérunt, ſicut dixerat illis, & paravé- runt Paſcha. Véſpere autem facto, venit cum duôdecim. Et diſcumbéêntibus eis, & manducúntibus, ait Jeſus: † Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui mandúcat mecum. & At illi cœéε; runt contriſtâri, & dicere ei ſingulâtim: s Numquid ego? & Qui ait illis: † Unus ex duédecim, qui intingit mecum ma- num in catino. Et Filius quidem hômi- nis vadit, ſicut ſcriptum eſt de eo. Væ autem hémini illi, per quem Filius héô- minis tradétur. Bonum erat ei, ſi non eſ- ſet natus homo ille. & Et manducaântibus illis, accépit Jeſus panem: & benedicens fregit, & dedit eis, & ait: † Suúmite, hoc eſt corpus meum. & Et accépto calice, gratias de IDbin n on Noe ne ſo CMIes 00 g0, Valll d ,eimns, lcn er . NCurret nd, E t erun Paſſio ſecundàùm Marcum, 47 grâtias agens dedit eis? & bibérunt ex il- lo omnes. Et ait illis: † Hic eſt ſanguis meus novi teſtaménti, qui pro multis ef- fundétur. Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis uſque in diem illum, cùm illud bibam novum in regno Oci. & Et hymno dicto, exié- runt in montem Olivârum. Et ait eis Je- ſus: ¾ Omnes ſcandalizabimini in me in nocte iſta; quia ſcriptum eſt : Percu- tiam paſtôrem, & diſpergéntur oves. Sed poſtquam reſurréxero, præcédam vos in Galilæam. & Petrus autem ait illi: 8 Et ſi omnes ſcandalizâti fuerint in te, ſed non ego. 6⁶ Et ait illi Jeſus: 1 Amen dico tibi, quia tu hoôdie in nocte hac, priuſquàm gallus vocem bis déderit, ter me es negatúrus. & At ille àmpliùs loque- bâtur: 8 Et ſi oportuúerit me ſimul côm- mori tibi, non te negâ⅛bo. & Similiter au- tem & 'omnes dicçébant. Et véaiunt in prædium, cui nomen Gethſémani. Et ait diſcipulis ſuis: “„ Sedéte hic, donec orem. Et aſſúmit Petrum, & Jacôbum, & Joânnem ſecum: & ccepit pavére, & tædére. Et ait illis: *“ Triſtis eſt ànima mea uſque ad mortem: fſuſtinéte hic, & vigiläte. Et cum proceſsiſſet paâulu- Inm, prôcidit ſuper terram, & orâbat, ut, ſi fieri poſſet, transiret ab eo hora: & di- Xit: † Abba, Pater, ômnia tibi poſſibi- lia 48 Feria iij. majoris Hebd.⸗ lia ſunt: transfer câlicem hune à me: ſed non quod ego volo, ſed quod tu. & Et venit, & invénit eos dormiéntes. Et ait Petro: † Simon dormis? Non potuiſti una hora vigilâre? Vigiläate, & orâte: ut non intrétis in tentatiénem. Spiritus quidem promptus eſt, caro verô infirma. & Et iterùm abiens orvit eúmdem ſer- mônem dicens. Et revérſus, dénuò invé- nit eos dormiéntes (erant enim ôculi eô- rum gravâti) & ignorâbant, quid re- ſpondérent ei. Et venit tértio, & ait il- lis: † Dormite jam, & requiéſcite. Suf- ficit: venit hora: ecce, Filius héminis tra- détur in manus peccatôrum. Süúrgite, eâ- mus. Ecce, qui me tradet, propè eſt. & Et, adhuc eo loquénte, venit Judas Iſcariôtes unus de duôdecim, & cum eo turba mul- ta cum glâdiis & lignis, à ſummis Sacer- détibus, & Scribis, & ſeniôribus. Déderat autem trâditor ejus ſignum eis, dicens: *Ü Quemcúnque oſculatus fuero;, ipſe eſt, tenéte eum; & duũcite cautè. Et cùm ve- niſſet, ſtatim accédens ad eum, ait: s Ave Rabbi. Et oſculâtus eſt eum. At illi manus injecérunt in eum, & tenuérunt eum. Unus autem quidam de circum- ſtântibus edũcens glâdium, percuſſit ſer- vum ſummi ſacerdôtis: & amputavit illi auriculam. Et reſpéndens Jeſus, ait illis: † Tamquam ad latrônem exiſtis cum glâdiis Aie te can 1, wpei, Wtl 4 7 R Mlent 4 s Wern n 1 en n An eſ. .ardeie RcerC ſe Un e ts Non pon ol Uen. Pt eid itrn eünden Rll s Horie eo ttam onms N Nbie Dege d e6, A fieroihet Nit: 1 eun 1 E tenau Paſſio ſecundum Marcum. 49 glâdiis & lignis comprehéêndere me ? Quotidie eram apud vos in templo do- cens, & non me tenuiſtis. Sed ut imple- äntur Scriptreę. & Tunc diſcipuli ejus relinquéntes eum, omnes fugérunt. Ado- léſcens autem quidam ſequebâtur eum amictus sindone ſuper nudo, & tenué- runt eum. At ille rejécta sindone, nu- dus profugit ab eis. Et adduxérunt Je- ſum ad ſummum ſacerdétem; & con- venérunt omnes ſacerdôtes, & Scribæ- & ſeniôres. Petrus autem à longè ſecu- tus eſt eum uſque intrò in ätrium ſum- mi ſacerdôtis; & ſedébat cum miniſtris ad ignem, & calefaciébat ſe. Summi ve- ròô ſacerdôtes, & omne consilium quæ- rébant advérſus Jeſum teſtimoônium, ut eum morti trâderent, nec inveniébant. Multi enim teſtimônium fallum dicébant advérſus eum; & conveniéntia teſtiméô- nia non erant. Et quidam ſurgéntes, fal- ſum teſtiméônium ferébant advérſus eum, dicéntes: s Quôniam nos audivimus eum dicéntem : Ego diſſéôlvam templum hoc manufâctum, & per triduum Aàliud non manufâctum ædificäabo. $ Et non erat convéniens teſtimônium illérum. Et exurgens ſummus ſacérdos in médium, interrogâvit Jeſum, dicens: ⁸ Non re- ſpéôndes quidquam ad ea, quæ tibi ob- jiciuntur ab his? IIle autem tatebat⸗ 50 Feria iij. majoris Hebd. & nihil reſpôndit. Rurſum ſummus ſa- cérdos interrogâbat eum, & dixit ei: s Tu es Chriſtus Filius Dei benedicti? & Jeſus autem dixit illi: ¼ Ego fſum, & vidébitis Filium héminis ſedéntem à dextris virtêtis Dei, & veniéntem cum nũúbibus cœli. & Summus autem ſacér- dos ſcindens veſtiménta ſua, ait: s Quid adhuc deſiderâmus teſtes? Audlſtis blaſ- phémiam: quid vobis vidétur? c Qui omnes condemnavérunt eum eſſe reum mortis. Et cœpérunt quidam conſpúere eum, & velàâre fàciem ejus , & côlaphis eum cædere, & dicere ei: s Prophetiza. e& Et miniſtri àlapis eum cædébant. Et cùm eſſet Petrus in âtrio deôrſum, venit una ex ancillis ſummi ſacerdétis: & cùm vidiſſet Petrum calefaciéntem ſe, aſpiciens illum, ait: s Et tu cum Jeſu Nazaré- no eras. & At ille negâvit, dicens: s Ne- que ſcio, neque novi, quid dicas. & Et éxiit foras ante âtrium, & gallus can- täâvit. Rurſus autem cùm vidiſſet illum ancilla, coepit dicere circumſtântibus: Quia hic ex illis eſt. At ille iterùm ne- gâvit. Et poſt pusillum rurſus, qui aſtâ- bant, dicébant Petro? s Verè ex illis es: nam & Galilæus es. & IIle autem cœpit anathematizâre, & jurâre: Quia néſcio hôminem iſtum, quem dicitis. Et ſtatim gallus iterùm cantaâvit. Et recordatus eſt Petrus 1 ont R l lis? iWt an, lun ) Is ue llloe e ah Klh⸗ unnm , A dirt berit Uoo l 8 ſeibnten — Paſſio ſecundum Marcum: 51 Petrus verbi, quod dixerat ei Jeſus: Priuſ- quàm gallus cantet bis, ter me negabis. Et cœpit flere. Et conféſtim, manè con- silium faciéntes ſfummi ſacerdòtes cum ſeniôribus „& Scribis, & univérſo conci lio, vinciéutes Jeſum, duxérunt, & tra- didérunt Pilâto. Et interrogâvit eum Pi- latus: s Taua es Rex Jadæôrum? C At ille reſpéndens „ ait ill: † Tua dicis- & Et accuſàâbant eum ſummi ſacerdétes in multis. Pilätus autem rursum interro- gvit eum . dicens: & Non reſpéndes quidquam ? vide; in quantis te accuſant. Jeſus autem âmpliuùs nihil reſpéndit, ità, ut mirarétur Pilâtus. Per diem autem feſtum ſolébat dimittere illis unum ex vinctis, quemcunque petiſſent. Erat au- tem, qui dicebâtur Barâbbas, qui cum ſe- ditiôſis erat vinctus, qui in ſeditiône fé- cerat homicidium. Et cùm aſfcendliſſet turba, cœpit rogâre, ſicut ſemper faciébat illis. Pilaätus autem reſpéôndit eis, & di- Xit. s Vultis dimittam vobis Regem Ju- dæôrum? & Sciébat enim, quòd per invi⸗ diam tradidiſſent eum ſummi ſacerdétes. Pontifices autem concitavérunt turbam, ut magis Barâbbam dimitteret eis. Pilâ- tus autem iterùm reſpôndens, ait illis: *½ Quid ergo vultis, fâciam Regi Judæô- rum? & At illi iterùm clamavérunt : *£ Crucifige eum. & Pilatus verô dicébat D 2 Ilis: Sd2 Peria iij. majoris Hebd- illis: s Quid enim mali fecit? c At illi magis clamâbant: s Crucifige eum. c Pi- lâtus autem volens pépulo ſatisfâcere; dimiſit illis Baràbbam; & traâdidit Jeſum flagéllis cæſum, ut crucifigerétur. Mi- lites autem duxérunt eum in âtrium præ- tôrii, & cônvocant totam cohôrtem, & induunt eum púrpura, & impônunt ei plecténtes ſpineam corônam. Et cœpé- runt ſalutâre eum: Ave Rex Judæoôrum. Et percutiébant caput ejus arundine, & conſpuébant eum, & ponéntes génua, adorâbant eum. Et poſtquam illuſérunt ei, exuérunt illum puúrpura, & induérunt eum veſtiméntis ſuis: & edúcunt illum, ut crucifigerent eum. Et angariavérunt prætereuntem quémpiam, Simônem Cy⸗ renæum veniéntem de villa, patrem Alex- andri & Rufi, ut toôlleret crucem ejus. Et perdúcunt illum in Gôlgotha locum: quod eſt interpretâtum Calvâriæ locus- Et dabant ei bibere mirrhâtum vinum, & non accépit. Et crucifigéntes eum, di- viſérunt veſtiménta ejus, mitténtes ſor- tem ſuper eis, quis quid télleret. Erat au- tem hora tértia: & Crucifixérunt eum. Et erat titulus cauſæ ejus inſcriptus: Rex Judæéôrum. Et cum eo crucifigunt duos latrônes; unum à dextris, & àlium à ſini- ſtris ejus. Et impléta eſt Scriptúra, quæ dicit: Et cum iniquis reputâtus eſt. Et præter- idegeom, 0 Celii A M E Nn tenam hehe A m 10 fatile trcicit 1, indenn Paſſio ſecunduùm Marcum. 53 prætereuntes blaſphemâbant eum, mo⸗ véntes câpita ſua, & dicéntes: & Vah qui déſtruis templum Dei, & in tribus diébus reædificas: ſalvum fac temetipſum deſcén- dens de cruce. c Simjiliter & ſummi ſa- cerdétes illudéntes, ad altérutrum cum Scribis dicébant: 2 Alios ſalvos fecit, ſeipſum non poteſt ſalvum fâcere. Chri- ſtus Rex Iſraël deſcéndat nunc de cruce, ut videamus, & credâmus. & Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabântur ei. Et facta hora ſexta, ténebræ factæ ſunt per totam terram, uſque in horam nonam. Et hora nona exclamaâvit Jeſus voce ma-⸗ gna, dicens: † Eloi, Eloi, lamma ſa- bacthäàni? c Quod eſt interpretâtum: † Deus meus, Deus meus, ut quid dere- liquiſti me? & Et quidam de circumſtân- tibus audiéntes, dicébant: s Ecce, Eliam vocat. C Currens autem unus, & implens ſpéngiam acéto, circumponénſque cÜla- mo, potum dabat ei, dicens; s Sinite, vi-= deämus, ſi véniat Ellas ad deponéndum eum. e& Jeſus autem emiſſa voce magna expirävit. (Hic genu flectitur, & pauſa- aur aliquantulum.) Et velum templi ſciſ- ſum eſt in duo, à ſummo uſque deôrſum. Videns autem Centurio, qui ex advérſo ſtabat, quia ſic clamans expirâſſet, ait? 8 Verè hic homo Filius Dei erat. C Erant autem & mulieres de longè aſpiciéntes: 3 inter 54 Feria iij. majoris Hebd. inter quas erat Maria Magdaléne, & Ma- ria Jacôbi minôris, & Joſeph mater, & Salôme: & cum elſſet in Galilæa;, ſeque- bântur eum, & miniſtâbant ei, & àliæ multæ, quæ ſimul cum eo alcénderant Jeroſôlymam. Quuod ſequitur, cantatur in tono Evan- gelii: & alia fiunt ut fupra. t cùͤm jam ſerô eſſet factum (quia E erat Paraſcéve, quod eſt ante ſâbba- tum) venit Joſeph ab Arimathæa noôbi- lis decurio, qui & ipſe erat expéctans re- gnum Dei, & audâcéter introivit ad Pilâ- tum, & pétiit corpus Jeſu. Pilâtus autem mirabâtur, ſi jam obüſſet. Et accersito centuriône, interrogâvit eum, ſi jam môrtuus eſſet. Et cùm cognoviſſet à cen- turidhne, donâvit corpus Joſeph. Joſeph autem mercâtus sindonem, & depônens eum invôölvit sindone, & péſuit eum in monuménto, quod erat extiſum de pe- tra, & advôlvit lâpidem ad bſtium monu- ménti. Offertorium. Cuſtúdi me Déômine de manu peccatôris: & ab hominibus ini- quis éripe me. Secreta- S nllie nos, quæſumus Démine pro- O₰ pénſiùs iſta reitâurent: quæ medici- palibus ſunt inſtitũta jejunijs. Per Déômi- um noſtrum, Altera Ues, Pone en A n 1 4, ele d⸗ Hen dl Ad Miſſam. 55 dh Altera Secreta, vel contra perſecutores 1 Ecoleſæ ſ . ‧9. :. . „ . . eiri P réôtege nos Dômine tuis myſtérijs ſer- 1, viéntes: ut divinis rebus inhæréntes, & côrpore tibi famulémur & mente. Per Dôminum. 30 eneer rntonole 6 8n Edrn /3 eſt znts ſe 1 elt mne S Vel pro Papa. blâtis, quæſumus Dô⅛mine, placare munéribus: & fâmulum tuum N. quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo- Nimtzn luiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per nim Döminum noſtrum Jeſum Chriſtum. muſt N Præfatio de Cruce. im me Ve dignum & juſtum eſt, æquum & ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubi- que grâtias ägere, Déômine ſancte, Pater omnipotens, ætérne Deus. Qui ſalu- tem humani géneris in ligno Crucis conſtituiſti: ut unde mors oriebâtur, in- de vita reſúrgeret: & qui in ligno vincé- bat, in ligno quoque vincerétur: per Chriſtum Déôminum noſtrum. Per quem majeſtätem tuam laudant Angeli, adô- Dne rant Dominatiônes, tremunt Poteſtàâtes. 4Cobceli, Cœlorúmque virtũtes, ac beâta Sé- raphim, ſoôcia exultatiéne concélebrant.- Cum quibus & noſtras voces, ut admitti júbeas deprecäâmur, füpplici confeſſiône dicéntes. Sanctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus Deus Sâàbaoth. Pleni ſunt cœli & terra len D 4 gloria 56 Feria iij. majoris Hebd. glôria tua. H oſânna in excélfis. B ene- dictus qui venit in némine Démini, Ho- ſanna in excélſis. Communio. A dvérſum me exerce=⸗ bântur, qui ſedébant in porta: & in me pfallébant, qui bibébant vinum: ego ve- r0 oratiénem meam ad te Dômine: tem- pus beneplâciti Deus in multitúdine mi⸗ ſericôrdiæ tuæ. Poſtcommunio. S anctificatiônibus tuis, omnipotens Deus, vitia noſtra curéntur: & remédia nobis ſempitérna provéniant. Per Déôminum. Altera Poſtcommunio, vel contra per- ſecutores Eccleſi?z. uæſumus Dömine Deus noſter; ut quos divina tribuis participatiône gau⸗ deérè, humanis non ſinas ſubjacére pericu- lis. Per Déminum. Vel pro Papa- æ nos, quæſumus Dômine, divini Lſacraménti percéptio prôtegat: & fämulum tuum N. quem Paſtérem Ec- cléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unà cum com- millo ſibi grege ſalvet ſemper, & muniat. Per Dôminum noſtrum. Super populum. Orémus. Humiliâte câpita veſtra Deo. Oratio. Tu⸗ nos miſericôrdia, Deus, & ab omni L ſubreptiône vetuſtâtis expurget: E& car Paees ad Miflam. 57 pâces ſanctæ novitâtis efficiat. Per Dômi⸗ num noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum.- FER I) A QUARFT A. Statio ad ſantctam Mariam majorem. Introitus. n néômine Jeſu omne genu flectâtur cœlſtium, terréſtrium, & infernô- rum: quia Dôminus factus eſt obédiens uſque ad mortem, mortem autem crucis: ideò Dôminus Jeſus Chriſtus in gléôria eſt Dei Patris. Plalmus. Déômine exâudi oratiénem meam: & clamor meus ad te véniat. Iͤn nômine, Polſt K yrie eléyſon, dicitur O rémus, Flectâmus génua. . Levate. Oratio. Preſta quæſumus, omnipotens Deus: ut qui noſtris excéſſibus inceſſânter affligimur, per unigéniti Filii tui paſſiô- nem liberémur. Qui tecum vivit & reg- nat. L éctio Iſaiæ Prophétæ. Cap. 62. d. & 63. H *c dicit Dôminus Deus: Dicite filiæ Sion: Ecce Salvâtor tuus venit; ecce merces ejus cum eo. Quis eſt iſte, qui venit de Edom, tinctis véſtibus de D 5 Boſra? 58 Feria iv. majoris Hebd. Boſra? iſte formôſus in ſtola ſua, gràdiens in multitúdine fortitůdinis ſuæ. Ego qui loquor juſtitiam, & propugniútor ſum ad ſalvůùndum. Quare ergo rubrum eſt indu- méntum tuum, & veſtiménta tua ſicut Calcântium in torculâri 2 Torcular calcâ- vi ſolus, & de Géêntibus non eſt vir me- cum: calcâvi eos in furére meo, & con- culcavi eos in ira mea: & aſpérſus eſt ſan- guis eôrum ſuper veſtiménta mea & om- nia indumenta mea inquinâvi. Dies enim ultiénis in corde meo, annus redemptiô- nis meæ venit. Circumſpéxi, & non erat auxiliator: quæsivi, & non fuit, qui ad- juvâret : & ſalvâvit mihi braâc hium me- um, & indignâtio mea ipſa auxiliâta eſt mihi. Et conculcâvi pépulos in furore meo, & inebriavi eos in indignatiône mea, & detrâxi in terram virtútem eô- rum. Mileratiéhnum Dômini record4- bor, laudem Dômini ſuper ômnibus, quæ réddidit nobis Dôminus Deus no- ſter. Pradualeę. Ne avértas fâciem tuam à puúero tuo, quéniam tribulor: velôciter exâudi me. y. Salvum me fac Deus, quô- niam intravérunt aquæ uſque ad ânimam meam: infixus ſum in limo profündi, & non eſt ſubſtantia. Hic dicitur, Dôminus vobiſcum. fine Flectâmus génua. Ora-⸗ 4 T . P Nhn i ſun i e N n ece! . (en ge n D e ſon cen leit ad Mifſam. 59 n Oratio. iint Der⸗ qui Pro nobi Filium tuum cru- ſnic ſnu cis patibulum ſubire voluiſti, ut ini- umntn mici à nobis expélleres poteſtâtem; con- en nh céde nobis fâmulis tuis; ut reſurrectiénis grätiam conſequâmur. Per eumdem Dô- minum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Altera Oratio, vel contra perſecutores Eccleſiæ, G tuæx, quæſumus Dômine, preces placâtus admitte; ut deſtru- Ctis adverſitàtibus & erréôribus univérſis, ſecuúra tibi ſérviat libertàte. Per Dôminum noſtrum. Vel Pro Pa 3. Oratio- eus mnium fidélium Paſtor & re- ctor, fäamulum tuum N. quem Pa- ſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, pro- pitius réſpice: da ei, quæſumus, verbo & exémplo, quibus præeſt, proficere; ut ad vitam, unà cum grege ſibi crédito, per- véniat ſempitérnam. Per Déminum no- ſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Non dicitur tertia Oratio. Léctio Iſalæ Prophétæ. Cap. 53. In diébus illis; Dixit Iſaias: Démine: quis orédidit auditui noſtro? & bra- chium Dômini cui revelâtum eſt? Et al- „„ cCéndet ſicut virgúltum coram eo, & ſicut radix de terra ſitiénti: non eſt ſpécies ei, M neque 60 Feria iv. majoris Hebd. neque decor: & vidimus eum, & non erat aſpéctus, & deſideràvimus eum : Deſpé- ctum, & noviſſimum virôrum, virum do-⸗ Iôrum, & ſciéntem infirmitàtem: & qua- ſi abſconditus vultus ejus & deſpéctus, unde nec reputâvimus eum. Verè lan- guôres noſtros ipſe tulit, & doléres no- ſtros ipſe portâvit: & nos putâvimus eum quaſi leprôſum, & percúſlum à Deo, & humiliâtum. Ipſe autem vulnerâtus eſt propter iniquitâtes noſtras, attritus eſt propter ſcoélera noſtra : diſciplina pacis noſtræ ſuper eum, & livôre ejus ſanÜti ſu- mus. Omnes nos quaſi oves errâvimus, unuſquiſque in viam ſuam declinâvit: & péluit Dôminus in eo iniquitàtem ôm- nium noſtrúm. Oblatus eſt, quia ipſe vé- luit, & non apéruit os ſuum: ſicut ovis ad occiſiénem ducétur, & quaſi agnus coram tondénte ſe obmutéſcet, & non apériet os ſuum. De angúſtia, & de judi- cio ſublâtus eſt : generatiônem ejus quis enarräbit ? quia abſciſſus eſt de terra vi- véntium: propter ſcelus pépuli mei per- cúſſi eum. Et dabit impios pro ſepultura, & divitem pro morte ſua: eò quòd ini- quitâtem non fécerit, neque dolus fuerit in ore ejus. Et Döminus vôluit contérere eum in infirmitâte: ſi poſerit pro peccaâ- to dnimam ſuam, vidébit ſemen longæ- vum, & voluntas Déômini in manu ejus dirigé- e o Atns Tud meam, . Nad e le A tu Ao te e Kotuunt Swerf RotlY MenN DMEnM Dlerebers Rencd ⸗ 1 4 Ceclnarit ben ein ſi, cen ad Miſſam- 61 dirigétur. Pro eo quòd laborâvit ânima ejus, vidébit, & ſaturaâbitur: in ſciéntia ſua juſtificäbit ipſe juſtus ſervus meus mal- tos, & iniquitâtes eôrum ipſe portaͤbit. Ideòô diſpértiam ei plúrimos : & fôrtium dividet ſpôlia, pro eo, quòd trâdidit in mortem ànimam ſuam, & cum ſceleratis reputâtus eſt: & ipſe peccâta multôrum tulit, & pro tranſgreſſôribus rogavit. Tractus. D ômine exâudi oratiéônem meam, & clamor meus ad te véniat. Y. Ne avértas fâciem tuam à me: in qua- cúnque die tribulor, inclina ad me au⸗ rem tuam. 7. In quacúnque die invocâ- vero te, veléciter exâudi me. Y. Quia defecérunt ſicut fumus dies mei: & oſſa mea ſicut in frixéôrio confrixa ſunt- V. Percuúfſus ſum ſicut fonum, & aruit cor meum: quia oblitus ſum manducâre panem meum. Y. Tu exuúrgens Dômine miſeréberis Sion;: quia venit tempus mi- ſeréndi ejus. Sda T à 5 81 G 7 „ ſecúndùm Lucam. Cap. dtes, pccs 1, n kdet⸗ n Non Cettt Nnhre t Sam ,n r Nolt Pnte Menmne . Nons . Udochn N Wa rn an inn IMr Dei fium, w nducen! Modn n Umntes Er 4 on, Paſſio ſecundum Lucam. 63 In illo témpore: Appropinquâbat dies feſtus Azymôrum, qui dicitur Paſcha: & quærébant principes ſacerdôtum, & Scribeæ, quéômodo Jeſum interficerent: timébant veròô plebem. Intrâvit autem ſatanas in Judam, qui cognominabaâtur Ilcariôtes, unum de duéôdecim. Et 4biit, & locútus eſt cum principibus ſaçerdéô- tum , & magiſtrâtibus, quemâdmodum illum trâderet eis. Et gaviſi ſunt, & pacti ſunt pecúniam illi dare. Et ſpopondit- Et quærébat opportunitâtem, ut trâderet illum ſine turbis. Venit autem dies Azy- môrum, in qua neceéſſe erat occidi pa- ſcha. Et miſit Petrum & Joânnem, dicens: † Euüntes parâte nobis paſcha, ut man- ducémus. & At illi dixérunt: 38 UÜbi vis parémus? & Et dixit ad eos: † Ecce in- troêuntibus vobis in civitàtem, occür- ret vobis homo quidam âmphoram aquæ portans: ſequimini eum in domum, in quam intrat, & dicétis patrifamilias do- mus: Dicit tibi Magiſter: Ubi eſt diver- ſôrium, ubi paſcha cum diſcipulis meis mandúcem? Et ipſe oſténdet vobis co- nâculum magnum ſtratum, & ibi parâte. & Euúntes autem invenérunt, ſicut dixit illis, & paravérunt paſcha. Et cùm facta eſſet hora, diſcúbuit, & duôdecim Apé- ſtoli cum eo. Et ait illis: † Deſidério deſiderâvi hoc paſcha manducâre vobil- cum, 64 Feria iv. majoris Hebd. cum, aântequam patiar. Dico enim vobis, quia ex hoc non manducàbo illud, donec impleâtur in regno Dei. & Et accépto caâ- lice, grâtias egit, & dixit: Accipite, & dividite inter vos. Dico enim vobis, quod non bibam de generatiéône vitis, donec regnum Dei véniat. C Et accépto pane graâtias egit, & fregit, & dedit eis; dicens: † Hoc eſt corpus meum, quod pro vobis datur: hoc fâcite in meam commemoratiénem. c Similiter & cdli= cem, poſtquam coenâvit, dicens: † Hie eſt calix novum teſtaméntum in ſangui⸗ ne meo, qui pro vobis fundétur. Verûm- tamen ecce manus tradéntis me mecum eſt in menſa. Et quidem Filius héôminis- ſecndùm quod definitum eſt, vadit; ve- rúmtamen væ hémini illi, per quem tra- détur. & Et ipſi copérunt quærere inter ſe, quis eſſet ex eis, qui hoc facturus eſſet- Facta eſt autem & conténtio inter eos- quis eòôrum viderétur eſfſe major. Dixit autem eis: † Reges géotium dominan- tur eé'rum : & qui poteſtâtenm habent ſu- per eos, benéfici vocaäntur. Vos autem non ſic: ſed qui major eſt in vobis, fiat ſicut minor; & qui præcéſſor eſt, ſicut miniſtrâtor; nam quis major eſt, qui re- cúmbit, an qui miniſtrat? nônne qui re- cúmbit? Ego autem in médio veſtrùm ſum, ſicut qui miniſtrat: vos autem eftis, qui M gtnil ronh Edi DuroEl e Cee 1 Dönnes Gel Pom ep ſoönt Als Nlcg, C t e, ite t De⸗ le glu, lr Ct e o,A IAidt Un ſoos, 1pton tt, 2 lunt e lefunt : A! II d Mtem 6 ei⸗ 1 1 Hohi. Mod Ann bo lu e lt Nrihli tentio Itck a e ni Paſſio ſecundum Lucam. 65 qui permansiſtis mecum in tentatiôni- bus meis. Et ego diſpéno vobis, ſicut di- ſpôſuit mihi Pater meus regnum, ut ed- tis, & bibâtis ſuper menſam meam in re- gno meo, & ſedeatis ſuper thronos, judi- cântes duôdecim tribus Iſraẽl c Ait au⸗ tem Döôminus: † Simon, Simon, ecce ſatanas expetivit vos, ut cribrâret ſicut triticum: ego autem rogâvi pro te, ut non deficiat fides tua: & tu aliquândo con- vérſus, confirtha fratres tuos. Qui di- Xit ei: 8s Dômine tecum parâtus ſum & in cârcerem, & in mortem ire. & At ille dixit: † Dico tibi Petre: Non cantabit hôdie gallus, donec ter âbneges noſſe me. Et dixit eis: † Quando miſi vos ſine facculo „& pera, & calceaméntis, num- quid âliquid défuit vobis? & At illi dixé- runt: s Nihil. & Dixit ergo eis: † Sed nunc, qui habet ſâcculum, tollat; ſimili- ter & peram: & qui non habet, vendat tnicam ſuam, & emat glâdium; dico enim vobis, quéôniam adhuc hoc, quod ſcriptum eſt, opéôrtet impléri in me: Et cum iniquis deputâtus eſt. Etenim ea, quæ ſunt de me, finem habent. & At illi dixérunt: s Déômine: ecce duo gladij hic. c At ille dixit eis: † Satis eſt. Et egréſſus ibat ſecundùm conſuetúdinem in montem Olivârum. Secuti ſunt autem illum & dilcipuli. E cùm Perveniler a 66 Feria iv. majoris Hebd. ad locum, dixit illis: † Orate, ne intré- tis in tentatidnem. g Et ipſe avulſus eſt ab eis, quantum jactus eft lapidis: & péſi- tis génibus orâbat, dicens: † Pater ſi vis, transfer câlicem iſtum à me: verũúmta- men non mea voluntas, ſed tua fiat. c Ap- pruit autem illi Angelus de cœlo, con- fôrtans eum. Et factus in agonia proli- Xius orâbat. Et factus eſt ſudor ejus, ſicut guttæ ſânguinis decurréntis in terrâàm. Et cùm ſurrexiſſet ab oratiéne, & veniſlet ad diſcipulos ſuos, invénit eos dormién- tes præ triſtitia. Et ait illis: † Quid dor- mitis? Sürgite, orâte, ne intrétis in ten- tatidnem. c Adhuc eo loquénte, ecce turha: & qui vocabâtur Judas, unus de duôdecim, antecedébat eos: & appro- pinquâvit Jeſu, ut oſcularétur eum. Jeſus autem dixit illi: ¼ Juda, ôſculo Filium héôminis tradis? ec Vidéntes autem hi, qui circa ipſum erant, quod futúrum erat, dixérunt ei: s Démine, ſi percuútimus in glàdio? c Et percuſſit unus ex illis ſervum principis ſacerdétum, & ampu- tàâvit auriculam ejus déxteram. Reſpôn- dens autem Jeſus, ait: Sinite uſque hùc. & Et cuùm tetigiſſet auriculam ejus, ſanâvit eum. Dixit autem Jelus ad eos, qui vénerant ad ſe, principes ſacerdé- tum „ & magiſtrâtus templi, & ſeniôres: *½ Quaſi ad latrénem exiſtis cum 8lacijs Alſt e iin! nen Ahe Ztrnun , Clen GNtur: eelo Gcnole lio eor Ircaen it intunt, r o i ens euan, ekn ft le men Pegt ber Etl Donn Tls ton keyebunt lt ſel es e! nen Paſſio ſecundùm Lucam. 6y & fuſtibus? Cùm quotidie vobiſcum füùe⸗ rim in templo, non extendiſtis manus in me: ſed hæc eſt hora veſtra, & potéſtas tenebrrum * Comprehendéntes autem eum, duxérunt ad domum principis ſa- cerdétum: Petrus vero ſequebâtur à lon- gè. Accénſo autem igne in médio àtrij; & circumſedéntibus illis, erat Petrus in médio eôrum. Quem cùm vigdiſſet ancilla quædam ſedéntem ad lumen, & eum fuilſ- ſet intuita, dixit: & Et hic cum illo erat. At ille negâvit eum, dicens: ⁸ Mulier, non novi illum. & Et poſt pusillum alius videns eum, dixit: ⁸ Et tu de ülis es- $ Petrus veròô ait: 8 O bhomo, non ſum. * Et intervallo facto quaſi horæ unius; àlius quidam affirmâbat, dicens: ⁸ Verè & hic cum illo erat: nam & Galilæus eſt- * Et ait Petrus: ⁸ Homo néſcio, quid di- cis. Et continué adhuc illo loquénte cantävit gallus. Et convérſus Dôminus reſpéxit Petrum. Et recordâtus eſt Petrus verbi Déômini, ſicut dixerat: quia priuſ- quam gallus cantet, ter me negâbis. Et egréſſus foras Petrus flevit amaârè. Et viri, qui tenébant illum, illudébant ei, cœdén- tes. Et velavérunt eum, & percutiébant fàâciem ejus: & interrogâbant eum, di- céntes: 8 Prophetiza, quis eſt, qui te per- cuſſit? & Et alia multa blaſphemúntes di- cébant in eum. Et ut factus eſt dies, con- E 2 vené⸗ 68 Feria iv. majoris Hebd. venérunt ſeniôres plebis, & principes ſacerdôétum, & Scribæ, & duxérunt illum in concilium ſuum, dicéntes: & Si tu es Chriſtus, dic nobis. Et ait illis: 5 Si vobis dixero, non credétis mihi: ſi autem & interrogâvero, non reſpondébitis mi- hi, neque dimittétis. Ex hoc autem erit Filius hôminis ſedens à dextris virtuütis Dei. 6 Dixérunt autem omnes: s Tu ergo es Filius Dei? & Qui ait: † Vos Liciis; quia ego ſum. & At illi dixérunt: Quid adhuc deſiderâmus teſtimônium? Ipſi enim audivimus de ore ejus. G Et ſurgens omnis multitudo eôrum, duxé- runt illum ad Pilâtum. Coœpérunt autem illum accusâre, dicéntes: 38 Hunc invéni- mus ſubverténtem gentem noſtram, & prohibéntem tribúta dare Cæſari, & di- céntem, ſe Chriſtum Regem eſſe. & Pilâ- tus autem interrogâvit eum, dicens: Tu es Rex Judæéôrum? & At ille re- ſpéndens, ait: ¼ Tu dicis. & Ait autem Pilâtus ad principes ſacerdétum, & turbas: ⁸ Nihil invénio cauſæ in hoc héômine. At illi invaleſcébant, dicéntes: s Cém- movet pôpulum, docens per univérſam Judæam, incipiens à Galilæa uſque huùc. S Pilâtus autem âudiens Galilæam, in- terrogâvit, ſi homo Galilæus eſſet. Et ut cognôvit, quòôd de Herôdis poteſtâte eſ- ſet, remiſit eum ad Herôdem, 32 ipſe exoſoô- be co⸗ ſt umten ſo: ltN. Ultere Unlrit n ane Udtomn Altne * Paſſio ſecundùm Lucam. 69 Jeroſôlymis erat illis diébus. Herôdes autem viſo Jeſu, gaviſus eſt valdè. Erat enim cůpiens ex multo témpore vidére eum, eò quòd audierat multa de eo: & ſperâbat ſignum àliquod vidére ab eo fie- ri. Interrogâbat autem eum multis ſer- mônibus. At ipſe nihil illi reſpondébat. Stabant autem principes ſacerdôtum, & Scribæ conſtânter accuſântes eum. Spre- vit autem illum Herô⅛des cum exércitu ſuo: & illũſit indutum veſte alba, & re- miſit ad Pilatum. Et facti ſunt amici Hle- rôdes & Pilâtus in ipſa die: nam ânteà inimici erant ad invicem. Pilâtus autem convocâtis principibus ſacerdétum, & magiſträtibus, & plebe, dixit ad illos: * Obtuliſtis mihi hunc hô⅛minem, quaſi averténtem péópulum; & ecce! ego coram vobis intérrogans, nullam cauſam invé- ni in hômine iſto ex his, in quibus eum accusâtis. Sed neque Herôdes; nam re- miſi vos ad illum, & ecce nihbil dignum morte actum eſt ei. Emendatum ergo il- lum dimittam. G Necéſſe autem habébat dimittere eis per diem feſtum unum. Ex- clamâvit autem ſimul univérſa turba, di- cens: s Tolle hunc, & dimitte nobis Barâbbam. & Qui erat propter ſeditiô- nem quandam factam in civitàte & ho- micidum miſſus in cârcerem. Iterùm au- tem bPilâtus locútus eſt ad eos; volens di= E 3 mittere 7⁰ Feria iv. majoris Hebd. mittere Jeſum. At illi ſucelamâbant, dicéên- tes: s Crucifige, crucifige eum. c II- le autem tértio dixit ad illos: s Quid enim mali fecit iſte? nullam cauſam mor- tis invénio in eo; corripiam ergo illum, & dimittam. & At illi inſtâbant vécibus magnis poſtuläntes, ut crucifigerétur: & invaleſcébant voces eôrum. Et Piltus adjudicâvit fieri petitihnem eôrum. Di- miſit autem illis eum, qui propter homi- cidium, & ſeditiénem miſſus füerat in câàrcerem, quem petébant: Jeſum veròô träâdidit voluntâti eérum. Et cùm duce- rent eum, apprehendérunt Simonem quemdam Cyrenénſem veniéntem de villa: & impoſuérunt illi crucem por- târe poſt Jeſum. Sequebâtur autem illum multa turba pépuli, & mulierum: quæ plangébant, & lamentabântur eum. Con- vérſus autem ad illas Jeſus, dixit: † Fi- liæ Jeruſalem, nolite flere ſuper me, ſed ſuper vos ipſas flete, & ſuper flilios ve- ſtros. Quéôniam ecce vénient dies, in quibus dicent: Beàâtæ ſtériles, & ventres, qui non genuérunt, & ůbera, quæ non la- ctavérunt. Tunc incipient dicere mônti- bus: Câdite ſuper nos; & côllibus: Ope- rite nos. Quia ſi in viridi ligno hæc faâ- ciunt; in àrido quid fiet? & Ducebantur autem & àlij duo nequam cum eo, ut in- terficeréntur. Et poſtquam venérunt in locum, 4 4Nns nched ect, ube ltesei ,th un t ſr⸗ ſo leiha- IN, munn Vn r knont ent 8. welcen, Tter porg tins D⸗ idhe l h nee 1eh Mentone . E! tbi: Unt ate r lnt n one In ol Ueb ndbent e Paſſio ſecunduùm Lucam. y»r locum, qui vocâtur Calvâriæ, ibi cruci- ixérunt eum; & latrônes, unum à dextris, & àlterum à ſiniſtris. Jeſus autem dicé- bat: Pater, dimitte illis: non enim ſciunt, quid fâciunt. & Dividéntes verò veſtiménta ejus, miſérunt ſortes. Et ſta- bat pépulus ſpectans, & deridébant eum principes cum eis, dicéntes: & Alios ſal- vos fecit, ſe ſalvum faâciat, ſi hic eſt Chri- ſtus Dei eléctus. & IUludébant autem ei & milites accedéntes, & acétum offeréntes ei, & dicéntes: ⁸ Si tu es Rex Judæéôrum, ſalvum te fac. FErat autem & ſuperfcri- ptio ſcripta ſuper eum literis Græcis, & Latinis, & Hebrâicis: Hic eſt Rex Ju- dæérum. Unus autem de his, qui pendé- bant;, latréônibus, blaſphemâbat eum, di- cens: ⁸ Si tu es Chriſtus, ſalvum fac te- metipſum, & nos. ⁶ Reſpôndens autem alter increpâbat eum, dicens: *⁹ Neque tn times Deum „ quôd in eâdem damna- tiéne es. Et nos quidem juſté; nam digna facta recipimus: hic verô nihil mali geſ- ſit. & Et dicébat ad Jeſum: ⁸8 Dômine, meménto mei, cuͤm véneris in regnüm tuum. & Et dixit illi Jeſus: Amen dico tibi: Hôdie mecum eris in paradiſo. *& Erat autem ferè hora ſexta, & ténebræ factæ ſunt in univérſam terram uſque in horam nonam. Et obſcurâtus eſt ſol: & velum templi ſciſſum eſt médium. Et cla= P 4 mans Men t “ 72 Feria iv. majoris Hebd. mans voce magna Jeſus, ait: † Pater, in manus tuas comméndo ſpiritum meum & Et hæc dicens, exſpirâvit. ( Hic geno lectitur, & pauſatur aliquantulum. ) Vit dens autem Centũrio, quòd factum fuerat, glorificavit Deum, dicens: s Vereè hic homo juſtus erat. C Et omnis turba eô-. rum, qui ſimul âderant ad ſpectâculum iſtud, & vidébant, quæ fiébant, percutién. tes péctora ſua revertebântur. Stabant au- tem omnes noti ejus à longè, & mulieres quæ ſecutæ eum erant à Galilæa; hæc vi- déntes. Quod ſequitur, legitur in tono Evan- gelii, & alia fiunt ut ſuprà in Dominica. E t ecce vir néômine Joſeph, qui erat —◻ decurio, vir bonus & juſtus: hic non conſénſerat consilio, & aàctibus eòrum, ab Arimathæa civitâte Judææ, qui expe- ctàbat & ipſe regnum Dei. Hic accéſſit ad Pilatum, & pétiit corpus Jeſu: & de- péſitum invélvit sindone, & péſuit eum in monuménto exciſo, in quo nondum quiſquam pſitus füerat. Offertorium. D ômine exaudi oratiô⸗ nem meam, & clamor meus ad te pervé- Niat: ne avértas fàciem tuam à me- Secreta. S uſcipe, quæſumus Dômine, munus OQ oblâtum, & dignânter operäâre; ut quod paſſiônis Filii tui Dömini noſtri myſté- ege nene Doun 11 DNtk Nne , IKl, Ait Dolvwan . ſe tde 1t Ulce Ugertt, obe i Noltn Mhnt i munt Po , e conce ſces 1) pl r blttum de 8 muhun. aann ſie ſun ſr⸗ N Tert 1 Mnns trhre, Nedialn Cile, ker . n ton ln . & a 1 orin exid l c Ate e 1s Ad te . ie, MN nDoniia ad Miſſam- 73 myſtério gérimus, piis afféctibus conſequâ- mur- Per eumdem Dôminum noſtrum. Altera Poſtcommunio, vel contra per- ſecutores Eccleſiæ. rôtege nos Démine tuis myſtériis ſerviéntes: ut, divinis rebus inhærén- tes, & côrpore tibi famulémur, & mente. Per Déôminum. Vel pro Papa. O blitis „quæſumus Dômine, placare ☛Vmunéribus : & fâmualum tuum N. quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo- luiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per Dôminum. Præfatio de Cruce. Veré dignum & juſtum eſt, æquum & ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubique grâtias àgere, Dômine ſancte, Pater omni- potens, ætérne Deus. Qui ſalútem humaâ- ni géneris, in ligno Crucis conſtituiſti: ut unde mors oriebâtur, inde vita re- fúrgeret: & qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Chriſtum Démi- num noſtrum. Per quem majeſtâtem tuam laudant Angeli, adéôrant Dominatiônes, tremunt Poteſtâtes. Cœli, cœlorumque vir- tútes, ac beâta Séraphim, ſôcia exulta- tiéne concélebrant. Cum quibus & no- ſtras voces, ut admitti jũúbeas, deprecâ- mur; ſupplicçi confeſſiéne dicéntes. —E f Ran⸗ 74 Feria iv. majoris Hebd. Sanctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus Deus Sâbbaoth. B leni ſunt cœli & terra gléria tua, H oſânna in excéllis. B ene- dictus, qui venit in némine Dômini, H oſanna in excélſis. Communio. Potum meum cum ſletu temperâbam : quia élevans allisiſti me: & ego ſicut fœnum ârui: tu autem Dômi⸗- ne in ætérnum pérmanes: tu exurgens miſeréberis Sion, quia venit tempus mi- ſeréndi ejus, R= Poſtcommunio. , argire ſénſibus noſtris omnipotens —◻ Deus; ut per temporlem Filii tui mortem, quam myſtéria venerânda teſtàn⸗- tur, vitam nobis dediſſe perpétuam con- fidâmus. Per eumdem. Altera Poſtcommunio, vel contra per- ſecutores Eccleſiæ. uæſumus Déômine Deus noſter: ut quos divina tribuis participatiône gau- dére, humanis non ſinas ſubjacére periculis. Per Dôminum. Vel pro Papa. æ& nos, quæſumus Déômine, divini ſacraménti percéptio préôtegat: & fa-⸗ mulum tuum N. quem paſtéôrem Ecclé- ſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unà cum com- miſſo ſibi grege, ſalvet ſemper & mu- niat. Per Dôminum. , Sper populum rémus. Humiliâte caâpita veſtra Deo- Ora⸗ In, 4 1 1Vos is . CDeun, Aunpton tn N , Dnon enn 101 4 1n INn gon Ure en I 7 m Uinade lt . ad Miſſam. 75 Oratio. éſpice, quæſumus Démine, ſuper hanc familiam tuam, pro qua Dôminus no- ſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit mânibus tradi nocéntium, & crucis ſubire tormén- tum. Qui tecum vivit & regnat. Tribus ſequentibus diebus, dicto ſecretò Pater noſter, Ave Maria, & ad Matuti- num, & in principio Primæ, C redo, om- nibus aliis prætermiſſis, abſolutè incipitur Officium, ad Matutinum & Veſperas ab Antiphona primi Pſalmi: & Antiphonæ duplicantur ſicut in feſto Duplici. In fine Pſalmorum non dicitur G lôria Patri, per omnes Horas, nec in Reſpon- ſoriis: & in fine cujuslibet Pſalmi ad Ma- tutinum extinguitur una ex quindecim Aumg Ccandelis, poſitis in candelabro triangularꝗ ante Altare. zn FERIA Q' U R T A, in Coœna Domini⸗ A D MATUTIN U M. In primo Nocturno, Afa. Zelus doms tuæ comédit me, & op- prôbria exprobrântium tibi cecidérunt ſu= per me. Pſalmus 63. 8 alyum me fac Deus: y quôniam intra- verunt aquæ uſque ad àanimam meam. An 76 Feria v. in Cœna Domini. Infixus ſum in limo profúndi: * & non eſt ſubſtântia WV eni in altitudinem maris: * & tempé- ſtas deméêrſit me. L aborâvi clamans, rucæ factæ ſunt fau- ces meæx: * defecérunt culi mei, dum ſpero in Deum meum. M ultiplicâti ſunt ſuper capillos cdpitis mei: * qui odérunt me gratis. C onfortaâti ſunt, qui perſecúti ſunt me inimici mei injuſté: * quæ non rapui;, tunc exolvébam. . eus, tu ſcis inſipiéntiam meam: * & de- icta mea à te non ſunt abſcôndita. N on erubéſcant in me, qui expéctant te Démine, * Dômine virtútum. Non confundaàntur ſuper me, * qui quæ- runt te Deus IIraél. Q◻uôniam propter te ſuſtinui opprôbri⸗ um: * opéruit confůúſio fàciem meam. E Xtrâneus factus ſum fräâtribus meis, * & peregrinus filiis matris meæ. Quôniam zZelus domuũs tuæ comédit me: * & opprôbria exprobrântium tibi cecidé- runt fuper me. Et opérui in jejänio 4énimam meam: * & factum eſt in opprébrium mihi. Et pôlſui veſtiméntum meum cilicium: * & factus fſum illis in parâbolam. A dvérſum me loquebâùntur, qui ſed ébant in porta: * & in me pfallébant, qui bibé- bant vinum. lethii, ls Mlä 00 e Gen Woe gen ihhet Vudi Ne t Men Men Mle 1 e Ren ſenn „ co me. * Num, E lltlen, n ſit: cecunt n pon 1 menſa n,1 . Dni ad Matutinum. 77 iet νgo verô oratiénem meam ad te Déômi- 8 ne: * tempus beneplaciti Deus. In eIn multitúdine miſericéôrdiæ tuæ exaudi me, * in veritâàte ſalutis tuæ. Eripe me de luto, ut non infigar: * Hbe- ra me ab iis, qui odérunt me, & de pro- fundis aquârum. Non me demérgat tempéſtas aquæ, ne- que abſôrbeat me profündum: * neque urgeat ſuper me puúteus os ſuum. EXâudi me Dômine, quôniam benigna eſt miſericôrdia tua : * ſecundùm multi- túdinem miſeratiöénum tuaârum réſpice in me. Wee Et ne avértas fâciem tuam à púero tuo: * unn. quéôniam tribulor, veléôciter exâudi me. eie, Anténde ànime meæx, & libera eam: * propter inimicos meos éripe me. Tu ſcis impropérium meum, & confu- ſiénem meam, * & reveréntiam meam. In conſpectu tuo ſunt omanes, qui tribu- lant me: * impropérium expectâvit cor meum, & miſériam. Ht ſuſtinui, qui ſimul contriſtarétur, & non fuit: * & qui conſolarétur, & non invéni. Et dedérunt in eſcam meam fel: * & in ſiti mea potavérunt me acéto. Fiat menſa eôrum coram ipfis in l- queum, * & in retributiônes, & in ſcaâàn- dalum. O blcurén- . 78 Feria v. in Cœna Domini. Obſcuréntur culi eòôrum; ne videant: * & dorſum eôrum ſemper incuúrva. Effüunde ſuper eos irzm tuam: * & furor. iræ tuæ comprenéndat eos. Fiat habitâtio eôrum deſérta: * & in ta- bernâculis eérum non ſit, qui inhâbitet. Quôniam quem tu percuſslſti, perſecçuti ſunt: * & ſuper doléôrem vuúlnerum meô- rum addidérunt. Appône iniquitâtem ſuper iniquitâtem eôrum: * & non intrent in juſtitiam tuam. Deleântur de Libro vivéntium: * & cum juſtis non ſcribantar. Ego ſum pauper & dolens: * ſalus tua Deus ſuſcépit me. Laudâbo nomen Dei cum caântico: * & magniticâbo eum in laude. Et placébit Deo ſuper vitulum novél- lum, * côrnua producéntem & ungulas. V ideant pâuperes, & læténtur: * quærite Deum, & vivet ânima veſtra. Quôniam exaudivit pâuperes Dôminus: * & vinctos ſuos non deſpéxit. Laudent illum cœli & terra, * mare, & ômnia reptilia in eis. Quéôniam Deus ſalvam fâciet Sion: * & ædificabntur civitates Juda. Et inhabitâbunt ibi, * & bæredit⁴te ac- uirent eam. A ſemen ſervôrum ejus poſſidébit eam 3 SS els in onn 4Ontuncen ennt 1 ClOt fetktour t oi.. Met N te, 6 Stor Dmine n phora belcant, olls, pes, Donit ad Matutinum. 79 ee e qui diligunt nomen ejus, habitâbunt ee in ea- Antiphona Zelus domuús tuæ comédit me, & opprôbria exprobrantium tibi ce- cidérunt ſuper me. Antiph. Avertantur retréôrſum, & eru- béſcant, qui côgitant mihi mala. Pſalmus 69. eus in adjutérium meum inténde: * Dômine ad adjuvândum me feſtina. C onfundântur, & reveréantur qui quærunt ânimam meam. in-„ A vertäntur retrôrſum, & erubéſcant, * N qui volunt mihi mala. 4A vertaäntur ſtatim erubeſcéntes, * qui di- cunt mihi: Euge, euge. rI Xultent & læténtur in te omnes, qui quæ- e runt te, * & dicant ſemper: Magnificétur Dôminus; qui diligunt ſalutäâre tuum. "go verôò egénus, & pauper ſum: * Deus àdjuva me. djutor meus, & liberâtor meus es tu: * Dômine ne moreéris. Antiphona. Avertântur retrô²rſum, & erubéſcant, qui côgitant mihi mala. Afia, Deus meus éripe me de manu pec- Catôris. H Plſalmus 70. In te Dômine ſperâvi, non confüúndat in ætérnum: * in juſtitia tua libera me, & éripe me. Inclina 80 Feria vV. in Cozna Domini. Lnclina ad me aurem tuam, * & ſalva me. E ſto mihi in Deum protectôrem, & in locum munitum: * ut fſalvum me facias. GG uôniam firmaméntum meum, * & re- fuͤgium meum es tu. D eus meus éripe me de manu peccatéô- ris, * & de manu contra legem agéntis, & iniqui. QQO uôniam tu es patiéntia mea Dômine: X Dômine ſpes mea à juventute mea. I n te confrmàtus ſum ex utero: * de ven- tre matris meæ tu es protéctor meus. IEn te cantatio mea ſemper: * tamquam prodigium factus ſum multis: & tu adju-⸗ tor fortis. epleâtur os meum laude, ut cantem glôriam tuam; * tota die magnitúdinem tuam. N e projicias me in témpore ſenectuútis: * cùm defgcerit virtus mea, ne derelinquas me. uia dixérunt inimici mei mihi: * & qui cuſtodiébant ànimam meam, consi- lium fecérunt in unum. D icéntes: Deus dereliquit eum, perſe- quimini, & comprehéndite eum: * quia non eſt, qui eripiat. D eus ne elongéris à me: * Deus meus in auxilium meum réſpice. onfundantur „& deficiant detrahéntes ànimæ e, 1 10 en . rm 1 e Al Mrn l— Dbo in enoribot els oen e mun Et e Mee emon Ntoni on itnin Urerlos m &e ieritie lathan, Utibont Donin; n Adren, K ir un M ct um, * nnl ſeccl kemigen ceſ pet: s tungon 0le E 1, le Cdlen, nei ndi. Meim, d it eun, , f. V, dͤ te , e e 4 pen ad Matutinum. 81r 4nimæ meæ: * periântur confuſiéne & udôre, qui quærunt mala mihi. Ego autem ſemper ſperâbo: * & adjiciam ſuper omnem laudem tuam. Os meum annuntiabit juſtitiam tuam: * tota die ſalutâre tuum. Quôniam non cognévi litteratram, in- troibo in poténtias Déômini: * Dômine memorabor juſtitiæ tuæ ſolius. Deus docuiſti me à juventute mea: * & uſque nunc pronuntiâbo mirabilia tua. Et uſque in ſenéctam & ſénium: * Deus ne derelinquas me- Donec annüntiem brâchium tuum * ge- neratiéni omni, quæ ventura eſt. boténtiam tuam, & juſtitiam tuam Deus uſque in altiſſima, quæ feciſti, magnâlia: * Deus quis similis tibi? Quantas oſtendiſti mihi tribulatidnes mul- tas, & malas: & convérſus vivificaâſti me: * & de abyſſis terræ iterùm reduxiſti me. M ultiplicàſti magnificéntiam tuam: * & converſus conſolâtus es me. Nam & ego cConfitébor tibi in vaſis pſal- mi veritâtem tuam: * Deus pfſallam tibi in cithara, ſanctus IIraél. Exultâbunt lâbia mea, cum cantâvero ti- bi: * & ânima mea, quam redemiſti. S ed & lingua mea tota die meditâbitur juſtitiam tuam; * cùm confuùſi, & revériti fuerint, qui quærunt mala mihi. F Anti⸗ 82 Feria v. in Coœzna Domini Antiphona. Deus meus éripe me de manu peccatéris. . X. Avertantur retrôrſum, & erubéſcant. N. Qui côgitant mihi mala. Hoc triduo poſt Verſiculum Noctur. dicitur ſecreto, Pater noſter. nec pro- nuntiatur, Et ne nos. nec dicitur Abſo- lIutio, neque dantur Benedictiones ante Lectiones. In fine Lectionum non dicitur Tu autem. ſed primæ tres Lectiones Je⸗- remiæ terminantur ut infeà- Incipit Lamentâtio Jeremiæ Prophétæ. ectio j. Cap. 1. Aleph uémodo ſedet ſola civitas plena p- Q pulo? facta eſt quaſi vidua démina Géntium : princeps provinciârum facta eſt ſub tribuͤto. Beth. Plorans plorvit in nocte, & là- chrymæ ejus in maxillis ejus: non eſt, qui conſolétur eam ex oômnibus charis ejus: omnes amici ejus ſprevérunt eam, & fa- cti ſunt ei inimici. Ghimel. Migravit Judas propter afflictiéô- nem & multitudinem ſervitutis: habitavit inter Gentes, nec invénit réquiem: omnes perſecutores ejus apprehendérunt eam in- ter anguſtias- Dalethi: Viæ Sion lugent, eò quod non ſint, qui véniant ad ſolemnitâtem: omnes portæ ejus deſtrũctæ, ſacerdétes ejus ge- méntes, virgines ejus 'ſqulidæ, & ipſa op- préſſa amaritudine. He- t! I n o nell Ni an Deun Eetenit nidns wo 1. Iu' won ad Matutinuum. 933 He. Facti ſunt hoſtes ejus in c4pite, ini- mici ejus locupletäâti ſunt : quia Déômi- nus loctus eſt ſuper eam propter malti- tüdinem iniquitàâtam ejus : parvuli ejus ducti funt in captivitâtem, ante fäciem tribulantis. Jeruúlalem, Jeruſalem, convértere ad Déô- minum Deum tuum. Sic terminantur Lectiones de Lamenta tionibus hoc triduo. p. In monte Olivéti orâvit ad Patrem: Pater, ſi fleri poteſt, tränſeat à me calix iſte: * Spfritus quidem promptus eſt, caro autem infirma. V. Vigilâte, & oraâ- te, ut non intrétis in tentatiéonem. Spi- ritus. Lectio ij. Vau⸗ t egréſſus eſt à filia Sion onminis de- cor ejus: facti ſunt principes ejus velut arietes non inveniéntes pâlcua, & abiérunt abſque fortitudine ante fâciem ſubſequéntis. ain. Recordâta eſt Jerũſalem diérum afflictiénis ſuæ „ & prævaricatiénis, m- nium deſiderabilium ſuorum, quæ ha- buerat à diébus antiquis, cùm câderet pô- pulus ejus in manu hoſtili, & non eſſet auxiliätor: vidérunt eam hoſtes, & deri- ſérunt ſäbbata ejus. . Heth. Peccâtum peccaâvit Jeruſalem, proptérea inſtabilis facta eſt: omnes, qui F 2 gléri- 34 Feria v. in Coœna Domini. glorificàbant eam, ſprevérunt illam, quia vidérunt ignominiam ejus: ipſa autem gemens convérſa eſt retréôrſum. Teth. Sordes ejus in pédibus ejus, nec recordta eſt finis ſui: depéſita eſt vehe- ménter, non habens conſolatôrem: vide Démine afflicti6nem meam, quéôniam eré- ctus eſt inimicus. eruſalem, Jeruũſalem, convértere ad Déô. minum Deum tuum. . Triſtis eſt inima mea uſque ad mor- tem : ſuſtinéte hic, & vigilàâte mecum: nunc vidébitis turbam, quæ circúmdabit me: * Vos fugam capiétis, & ego vadam immolari pro vobis. y. Ecce appropin- quat hora, & Filius hôminis tradétur in manus peccatôrum. Vos fugam capiétis; & ego vadam immolari pro vobis. Lectio iij. Jod. anum ſuam miſit hoſtis ad ômnia deſiderabilia ejus: quia vidit Gen- tes ingréſſas Sanctuarium ſuum, de qui- bus præcéperas, ne intrârent in Eccléſiam tuam. Caph. Omnis pôpulus ejus gemens, & quærens panem : dedérunt pretiôſa quæ- que pro cibo ad refocillͤndam ânimam. Vide Dô⁴mine, & considera, quéôniam facta ſum vilis. Lamed. O vos omnes, qui transitis per viam, atténdite, & vidéte, ſi eſt Gdolor ſiout dolor A st n e z,lan ors i ne de olem. . W Im in n wolre ͦ aatt Mn felien, Nömrund⸗ loe ſeaen, Ne 100 Nn Cisl Cles ndl nin Ne ſinn⸗ leririt togen, ens o em Ulire e Pres tvo l i . Wem l. u en ln l en Gnnd Dem: 1 1, nian ee Clenene Gun ic in,t e 1s Enen, ſt end 6ocam umn en, Mone ad Matutinum, 8 dolor meus: quôniam vindemiâvit me, ut locũútus eſt Dôminus in die iræ furôris ſui. Mem. De excélſo miſit ignem in ôſſibus meis, & erudivit me: expândit rete Pedi- bus meis, convértit me retrôrſum: po- ſuit me deſolâtam, tota die moœrôre conféctam. Nun. Vigilâvit jugum iniquitàâtum meâ- rum: in manu ejus convolútæ ſunt, & impéſitæ collo meo: infirmâta eſt virtus mea: dedit me Dôminus in manum, de qua non pòtero ſurgere. Maenn „Jerũúſalem, convértere ad minum Deum tuůum. . Ecce vidimus eum non habéntem péciem, neque decôrem;, aſpéctus ejus in eo non eſt: hic peccâta noſtra porta- vit, & pro nobis dolet: ipſe autem vul- nerâtus eſt propter iniquitàtes noſtras. & Cujus livôre ſanâti ſumus: Y. Verè lan- guôres noſtros ipſe tulit, & dolôres no- ſtros ipſe portâvit. Cujus livôre. Ecce vidimus. In ſecundo Nocturno, Afias Libervit Déminus pâuperem à poténte, & inopem, cui non erat adjutor. Pſalmus 71. eus judicium tuum regi da: * & ju⸗ ſtitiam tuam filio regis: Sudicare pôpulum emuen in juſtitia, † & uperes tuos in judicio. Ss FPeria v. in Cosna Domini. § uſcipiant montes pacem pépulo, * & Colles juſtitiam. IJ. udicabit pâuperes bopul i, & lalvos ſa- Ciet filios pänperum: * & humiliâbit ca- lumniatôrem. Et permanébit cum ſole, & ante lunam, * in generatiône & generatiônem- D eſcéêndet ſicut pluvia in vellus: * & ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. Oriétur in diébus ejus juſtitia, & abun- dântia pacis: * donec aufferâtur luna- Et dominaâbitur à mari uſque ad mare; * & à flumine uſque ad términos orbis ter- räârum. Qoram illo préôcident Ethiopes, * & inimici ejus terram lingent. Reges Tharſis, & inſulæ mũúnera éffe- rent: * reges Arabum & Saba dona ad- ducent- Et adorâbunt eum omnes reges terræ: * omnes Gentes ſérvient ei uia liberâbit päuperem à poténte: * & pPâuperem, cui non erat adjutor. Parcet päuperi & inopi: * & ânimas pàuperum ſalvas faciet. Ex ufüris & iniquitâte rédimet ânimas eôrum: * & honorâbile nomen eôrum Coram illo. Et vivet, & daâbitur ei de auro Arâbiæ, & adorâbunt de iplo ſemper: * tota die be- nedicent Eei⸗ 4 t ennoon: 0 vns hr Aitton, in 4 to NWer. Ue on Celo W Mun e (oo n Cclauten Zelir Korum muea ui Mon emament lböre l Mns onini Ngenl Mrlg, 64 Mubnilzee, llaon En⸗ e lumm, ad Matutinum⸗ 187 Et erit firmaméntum in terra in ſummis môntium;, fſuperextollétur ſuper Lba- num fructus ejus; * & florébunt de civi- tâte ſicut foœënum terræ. . Sit nomen ejus benedictum in ſécula: * ante ſolem pérmanet nomen ejus. . Et benedicéntur in ipſo omnes tribus terræ: * omnes Gentes magnificàbunt eum. Penediaus Dôminus Deus Iſraëél, * qui acit mirabilia ſolus: Et benedictum nomen majeſtâtis ejus in Etérnum: * & replébitur majeſtâte ejus omnis terra: fiat, fiat- Antiphona, Liberâvit Déôminus paâupe- rem à poténte, & inopem, cui non erat adjutor. Antiphona. Cogitavérunt impii, & lo- cuti Junt nequitiam: iniquitàtem in ex- célſo locuti ſunt. . Pſalmus 72. uàm bonus Iſraël Deus * his, qui re- cto funt corde! Mei autem pænè moti ſunt pedes: * pæ- nè effũſi ſunt greſſus mei. Quia zelâvi ſuper iniquos, * pacem pec- catéôrum videns. Quia non eſt reſpéctus morti eôrum: * & firmaméntum in plaga eôrum. In labéôre hôminum non ſunt, * & cum hôminibus non fagellabuntur. F 4 deò 88 Feria v. in Coœzna Domini. Ideòô ténuit eos ſupérbia, * opérti ſunt iniquitàte & impietaâàte ſua. P rédijt quaſi ex âdipe iniquitas eérum: * tranſiérunt in afféctum cordis. Cogitavérunt, & locuti ſunt nequitiã: * iniquitâtem in excélſo locuͤti ſunt. P oſuérunt in cœlum os ſuum: * & lingua eôrum transivit in terra. ILdeò convertétur pé⁴pulus meus hic: * & dies pleni inveniéntur in eis. Et dixérunt: Qué²modo ſcit Deus, * & ſi eſt ſcientia in excélſo? Ecce ipſi peccatéôres, & abundantes in ſéculo, * obtinuérunt divitias. Et dixi: Ergo ſine cauſa juſtificâvi cor meum, * & lavi inter innocéntes manus meas- Et fui flagellâtus tota die, x & caſtigâtio mea in matutinis. S i dicébam: Narrâbo ſic: * ecce natiô- nem filiérum tuéôrum reprobâvi. E xiſtimâbam, ut cognéſcerem hoc, * la- bor eſt ante me. Donec intrem in ſanctuârium Dei: * & intélligam in noviſſimis eôrum. V erumtamen propter dolos poſuiſti eis: * dejeciſti eos, dum allevaréntur. Qudeiodo facti ſunt in deſolatiénem, ſubitò defecérunt: * periérunt propter iniquitâtem ſuam. Velut ſémnium ſurgéntium Démine, * in cittr n ete aibfun Sin 1 pnenn 6vkenper Clnttre t ra wuo ucd en acn co nesmei, ncceer ckkion tieuten mein. Uumunte nponnin Altptorn i n o loete pphorn Mun wen it Tes tne or eſto Eli db. Pi 1 .. Oherti ſon itas run⸗ . in. in mennli: fln. ngl ein lie: eis. l Dens, Doncintes i noCetes Mnn 3 ele N Cbari⸗ lenn hoe,“ un Dei poltiti⸗ ſll, 5 e, I ad Matutinun- 89 in civitàte tua imâginem ipſôrum ad ni- hilum rédiges. Quia inflammâtum eſt cor meum, & re- nes mei commutati ſunt: * & ego ad nihi- lum redâctus ſum, & neſcivi. Ut juméntum factus ſum apud te: * & ego ſemper tecum. Tenuiſti manum déxteram meam: & in voluntâte tua deduxiſti me, * & cum glõria ſuſcepiſti me? Quid enim mihi eſt in coœlo; * & à te quid vôlui ſuper terram. Defécit caro mea, & cor meum; * Deus cordis mei, & pars mea Deus in ætérnum. Quia ecce, qui elôngant ſe à te, peribunt: * erdidiſti omnes, qui fornicântur abs te. Mihi autem adhærére Deo bonum eſt: * pônere in Dômino Deo ſpem meam. Ut annuüntiem omnes prædicatiénes tuas, * in portis filiæ Sion. Antiphona. Cogitavérunt impij, & lo- cüti ſunt nequitiam: iniquitâtem in ex- célſo locuùti ſunt. Antiphona. Exuúrge Démine, & judica cauſam meam. Pialmus 73.⸗ O: quid Deus repuliſti in finem: * iràtus eſt furor tuus ſuper oves pal- cuæ tux? Memor eſto congregatiénis tuæ, * quam poſſediſti ab intio- F § Redemi- 9% FPeria v. in Cozna Domini. Redemiſti virga hæreditâtis tuæ: * mons Sion, in quo habitaſti in eo. L eva manus tuas in ſupérbias eôrum in finem: * quanta malignâtus eſt inimicus in ſancto? Et gloriaâti ſunt, qui odérunt te, * in mé- dio ſolemnitatis tuæ.- Pofſuérunt ſigna ſua, ſigna: * & non cog- novérunt ſicut in éxitu Aluper ſummum. (Auaſi in ſilva lignôrum ſecuúribus exci- dérunt jäânuas ejus in idipſum: * in ſecuri & älcia dejecérunt eam. Incendérunt igni Sanctuârium tuum: * in terra polluérunt tabernâculum nômi- nis tui. Ptrunt in corde ſuo, cogntio eôrum imul: * Quiéſcere faciämus omnes dies feſtos Dei à terra. Signa noſtra non vidimus, jam non eſt prophéta: * & nos non cognôſcet aͤm- tirt U Ne n 74 lorsin plius. Memor tit Uſquequò Deus improperabit inimli- In ae! cus: * irritat adverſârius nomen tuum in ſ i finem? . h Ut quid avértis manum tuam, & déxte- ſenlt ſt ram tuam, * de médio ſimi tuo in finem.? iohon, Deus autem Rex noſter ante ſécula: 7 Un me Operâtus eſt ſalutem in médie terræ. Dens Tu confirmâſti in virtute tna mare: * & p. centribulàſti câpita dracoônum in aquis. Einige Ju iti e e . nd eOnn 1 n el inirte ie,* er ad Matutinum. 91 Tu confregiſti câpita dracéônis: * dedlſti eum eſcam pépulis Ethiopum. Tu dirupiſti fontes, & torréntes: * tu ſiccâſti flũvios Ethan. Tuus eſt dies, & tua eſt nox: * tu fabri- cätus es aurôram & ſolem. Tu feciſti omnes términos terræ: * æſta- tem & ver tu plaſmdÜſti ea. Memor eſto hujus, inimicus improperâ- vit Dômino: * & pépulus insipiens inci- tävit nomen tuum. Ne tradas béſtijs ânimas confiténtes ti- bi, * & änimas pâuperum tuérum ne ob- liviſcâris in finem. Réſpice in teſtaméntum tuum, * quia repléti ſunt, qui obſcuraâti ſunt, terræ dé- mibus iniquitâtum. Ne avertâtur hůmilis factus confuſus: * auper & inops laudâbunt nomen tuum. Peltene Deus, jdica cauſam tuam: * memor eſto improperiôrum tùéram, eô- rum quæ ab inſipiénte ſunt tota die. Ne ohliviſcâris vocem inimicôrum tuéô- rum: * ſuperbia eôrum, qui te odérunt, aſcéêndit ſemper. Antiphona: Exurge Dômine, & judica cauſam meam. V. Deus meus éripe me de manu pecca- tôris. . Et de manu contra legem agén⸗ tis, & iniqui. Pater noſter. Lecret. Ex 1 92 Feria v. in Coena Domini. Ex Tractâtu ſancti Auguſtini Epiſcopi ſuper Pſalmos. In Pſalm. 54. ad I. verſ- , . Lecdlio iv, Xxâudi Deus oratiénem meam, & ne deſpéxeris deprecatidnem meam: inténde mihi, & exâudi me. Sata- gntis, ſoliciti, in tribulatiõne péſiti, ver- ba ſunt iſta. Orat multa paâtiens, de malo liberâri desiderans. Supereſt, ut videâmus, in quo malo ſit: & cùm dicere cœperit, agnoſcâmus ibi nos eſſe; ut communicata tribulatidne, conjungàmus oratiônem. Contriſtâtus ſum, inquit, in exercitatiéône mea, & conturbatus ſum. Ubi contriſtâ- tus? ubi conturbâtus? In exercitatiéne mea, inquit. Hômines malos, quos ptitur, commemoraàtus eſt: eamdémque paſſiônem maléôrum héôminum, exercitatiõnem ſuam dixit. Ne putétis, gratis eſſe mialos in hoc mundo, & nihil boni de illis àgere Deum. Omnis malus aut idee vivit, ut Ccorriga- tur: aut ideò vivit, ut per illum bonus exerceâtur. . Amicus meus ôſculi me tradidit ſig- no: quem oſculâtus fũero, ipſe eſt, tené- te eum: hoc malum fecit ſignum, qui per ôſculum adimplévit homicidium. * In- félix prætermifit prétium fànguinis, & in fine làqueo ſe ſuſpéndit. 7. Bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Infélix. Lectio Cſeti 1 te It, M1 A mis ten pe Nerimqn Lonan, Kin ,Cinge eetaihn vcr N 4 wunuck 16 Ccollen Wt 6 coludt Pren: il ſctls Wäes, DuIn. Ne Untelleng ten. I,mun cirit, 1Cit, 4 Weum Idi Voinun t uce oChri nt,ſn Men . 4 1 e ein H . Aund e. N Mine Ml, 1der ee mmun Iu Catcnen ele nad n Uisigeel t, Nt ns e Duon bon ad Matutinuunm 23 Lectio v. tinam ergo, qui nossmodo exércent, convertântur, & nobiſcum exerceân- tur: tamen quâmdiu ita ſunt , ut exér- ceant, non eos odérimus: quia in ceo, quòôd malus eſt quis eôrum;, utrùm uſque in finem perſeveratrus ſit, ignorâmus. Et plerümque cùm tibi vidéris odiſſe ini- micum, fratrem odiſti, & neſcis. Diâbo- lIus, & ângeli ejus in Scriptúris ſanctis ma- nifeſtäâti ſunt nobis, quòôd ad ignem ætér- num ſint deſtinâti. Ipſôrum tantùm de- ſperânda eſt corréctio; contra quos habé- mus occültam luctam: ad quam luctam nos armat Apôſtolus, dicens: Non eſt no- bis colluctâtio advérſus carnem & ſan- guinem: id eſt, non advérſus héômines, quos vidétis: ſed advérſus principes, & poteſtâtes, & rectôres mundi, tenebrârum harum. Ne fortè cùm dixiſſet, mundi; intelligeres, deæmones eſſe rectôres cœli & terræ. Mundi dixit, tenebrârum ha- rum: mundi dixit, amatôrum mundi: mun- di dixit, impiérum & iniquéôrum: mun- di dixit, de quo dicit Evangélium: Et mun- dus eum non cognévit. R. Judas mercâtor péſſimus ôſculo petiit Déôminum: ille ut âgnus innéôcens non ne- gâvit Judæ ſculum: * Denariéôrum nú- mero Chriſtum Judæis trâdidit. y. Melius illi erat, ſi natus non fuiſſet, Denariôrum, Lectio 94 Peria v. in Cœna Domini, Lectio. vj. uoniam vidi iniquitàtem, & contra- dictidhnem in civitâte. Atténde gléô- riam crucis ipsius. Jam in fronte regum crux illa fixa eſt, cui inimici inſultavé- runt. Efféctus probâvit virtutem: déômuit orbem non ferro, ſed ligno. Ligmum cru- cis contuméliis dignum viſum eſt inimi- cis, & ante ipſum lignmum ſtantes caput agitâbant, & dicébant: Si Filius Dei eſt, deſcéndat de cruce. Extendébat ille ma- nus ſuas ad péô⁴pulum non credéntem, & contradicéntem. Si enim juſtus eſt, qui ex fide vivit, iniquus eſt, qui non babet fidem. Quod ergo hic ait, iniquitâtem; perfidiam intéllige. Vidébat ergo Démi- nus in civitâte iniquitàtew, & contradi- ctihnem, & extendébat manus ſuas ad pé⁶pulum non credéntem. & contradicén- tem: & tamen & ipfos exſpéctans dicé- bat: Pater, ignoôſce illis, quia néſciunt, quid faciunt. „ Unus ex diſcipulis meis tradet me hé- R. Væ illi per quem tradar ego: * Mé- lius illi erat, ſi natus non fuillet. y. Qui intingit mecum manum in parépſide, hic me traditrus eſt in manus peecatôrum. Mélius illi. Unus ex. In tertio Nocturno, Antiphona: Dixi iniquis: Nolite loqui advérſus Deum . iniquitâtem- 4 Pſal- 1 Tunc hudn RKI Wnn e, Aptr tipo D t Con :* Uipbor, le Denn Ulgeret i Ctgiin Puum huin ad Matutinum. 95 Pſalmus 74⸗ Qonttebinun tibi Deus: * confitébi- mur, & invocâbimus nomen tuum. Narrâbimus mirabilia tua: * cum accé- ero tempus, ego juſtitias judicâbo. Liqucfäcla eſt terra, & omnes, qui hâbitant in ea: * ego confirmâvi columnas ejus. Dixi iniquis: Nolite iniquè âgere: * & delinquéntibus: Nolite exaltâre cornu: N olite extôllere in altum cornu veſtrum: * e, nolite loqui advérſus Deum iniquitâtem. IGetee uia neque ab Oriénte, neque ab Occi- 1. dente, neque à deſértis moôntibus: * quòô- niam Deus judex eſt. H unc humiliat, & kunc exaltat: * quia calix in manu Dômini, vini meri plenus mixto. Et inclinâvit ex hoc in hoc: verũúmta- men fæx ejus non eſt exinanita: * bibent omnes peccatôres terræ. E go antem annuntiâbo in ſéculum: * A m cant4bo Deo Jacob. Et ômnia côrnua peccatôrum confrin- gam: * & exaltabũúntur côrnuna juſti. Antiphona- Dixi iniquis: Nolite loqui ad- vérſus Deum iniquitâtem. Antiph. Terra trémuit & quiévit, dum exurgeret in judicio Deus. Pſalmus 75. Nornein Judæa Deus: * in Iſfraél ma- »Ignum nomen ejus. . Et 96 Peria v. in Cœna Domini⸗ Et factus eſt in pace locus ejus: * & habi- tâtio ejus in Sion. Ibi confrégit poténtias àrcuum, * ſcu- tum, glâdium, & bellum. Illùminans tu mirabiliter à môntibus ætér- nis : * turbäti ſunt omnes inſipiéntes corde. Dormiérunt ſomnum ſuum: * & nihil invenérunt omnes viri divitiärum in maâ- nibus ſuis. A b increpatiéne tua Deus Jacob, * dor- mitavérunt, qui aſlcendérunt equos. Tu terrtibilis es, & quis resiſtet tibi? * ex tunc ira tua. De colo auditum feciſti judicium: * terra trémuit, & quiévit. Cùm exuürgeret in judicium Deus: * ut ſalvos fâceret omnes manſuétos terræ. Quôniam cogitàâtio hôminis confitébitur tibi : * & reliquiæ cogitatiônis diem fe- ſtum agent tibi. ovéte, & réddite Dômino Deo veſtro, * omnes, qui in circúitu ejus affértis mu- nera. Terribili & ei, qui aufert ſpiritum prin- cipum, * terribili apud reges terræ. Antiphona. Terra trémuit, & quiévit., dum exurgeret in judicio Deus. Antiphona. In die tribulatiénis meæ Deum exquisivi mânibus meis. Pfſal- e hen We M N . 1ge ubun Cbrs mes , Eecepts iton Dei, E e d ſei⸗ n Inmamd in Wdd n nue! n n Gcet, n! mintbi i 1t diej: N. 1e Lxcal mor ui 1 eo b nectbo⸗ 1inren 1oDonh t biunn ten? lelte⸗ ad Matutinum- 97 Pſalmus 76. Voe mea ad Dôminum clamävi: * voce mea ad Deum, & inténdit mihi. In die tribulatiônis meæ Deum exquisivi; mânibus meis nocte contra eum: & non ſum decéptus. Rénuit conſolâri ânima mea „ * memor fui Dei, & delectaâtus ſum, & exercitâtus ſum : & defécit ſpiritus meus. A nticipavérunt vigilias oculi mei : * tur- bâtus ſum, & non ſum locutus. Cogitâvi dies antiquos: * & annos ætér- nos in mente haâbui. Et meditaâtus ſum nocte cum corde meo, * & exercitâbar, & ſcopébam ſpiritum eum. Numquid in ætérnum projiciet Deus: * aut non appéônet, ut complacitior ſit ad- huc? Aut in finem milſericéôrdiam ſuam ab- ſcindet, * à generatiône in generatioô- nem? . A ut obliviſcétur miſeréri Deus? * aut continébit in ira ſua milſericôrdias ſuas? Rt dixi: Nunc cœpi: * hæc mutâtio déx- teræ Excélſi. M emor fui ôperum Démini: * quia me- mor ero ab initio mirabilium tuéôrum. t meditâbor in mnibus opéribus tuis: * & in adinventiéônibus tuis exercébor. G eus 58 Feria v. in Cozna Domint. D eus in ſancto via tua: quis Deus magnus, ſicut Deus noſter? * tu es Deus, qui facis mirabilia. Notam feciſti in pépulis virtutem tuam: * redemiſti in brâchio tuo pôpulum tuum, filios Jacob, & Joſeph. idérunt te aquæ Deus, vidérunt te aquæ: * & timuérunt, & turbaâtæ ſunt abyſli. M'ultitůdo ſonitus aquârum: * vocem dedérunt nubes.- E tenim ſagittæ tuæ trânſeunt: * vox to- nitrui tui in rota. I Iuxérunt coruſcatiônes tuæ orbi terræ: * commôta eſt, & contrémuit terra. En mari via tua, & ſémitæ tuæ in aquis multis: * & veſtigia tua non cognoſcén- tur. D eduxiſti ſicut oves pépulum tuum, * in manu Moyſi, & Aaroun. Antiph. In die tribulatiénis meæ Deum exquisivi mânibus meis. V. Exurge Démine. . Et judica cauſam meam. Pater noſter. ſecretô. De Epiſtola prima beaâti Pauli Apoôſtoli ad Corinthios. Lectio vij. Cap. 1I1. d. oc autem præcipio: non laudans, quòd non in mélius, ſed in detérius 1. Lconvenitis. Primùm quidem conve- niéntibus vobis in Eccléſiam, audio ſcil= ſuras “D“ h. ui ſt vetbntn Mlane 1N n Ut, di woS nN is, A ad Matutinum. 99 eld nnon, . . n ſüras eſſe inter vos, & ex parte credo-⸗ d Nam opôrtet & hæreſes eſſe, ut & qui nim iun: probâti ſunt „ maniféſti fiant in vobis. Conveniéntibus ergo vobis in unum, jam non eſt Dominicam cœnam manducare. Unuſquiſque enim ſuam cœnam præſuů- mit ad manducândum. Et àlius quidem éſurit, àlius autem ébrius eſt Numquid domos non habétis ad manducândum, & bibéndum? aut Eccléſiam Dei contém- nitis, & confnditis eos, qui non habent? Quid dicam vobis? Laudo vos? in hoc on laudo. *Eram quaſi agnus innocens: ductus ſum ad immolândum, & neſciébam: con- silium fecérunt inimici mei advérſum me, dicéntes: *ᷓ Venite, mittâmus lignum in panem ejus, & eradâmus eum de terra vivéntium. §5. Omnes inimici mei advér- ſum me cogitâbant mala mihi : verbum iniquum mandavérunt advérſum me, di- centes. Venite. . Lectio viij. go enim accépi à Dô⁴mino, quod & trädidi vobis, quêniam Déminus Je- ſus, in qua nocte tradebâtur, accépit pa- nem, & gratias agens fregit, & dixit: Accipite, & manducâte: hoc eſt corpus meum, quod pro vobis tradétur: hoc fa- cite in meam commemoratiénem. Simi- liter & câlicem, poſtquam coenâvit, di- . G 2 cens: Möpllue tuunn 1e0 Feria v. in Cœna Domini- Cens: Hic calix novum' teſtaméntum eſt in meo ſäânguine. Hoc fâcite, quotieſcun- que bibétis, in meam commemoratiéônem. Quotieſcúnque enim manducaâbitis panem hunc, & caâlicem bibétis: mortem Dô- mini annuntibitis, donec véniat. x. Una hora non potuiſtis vigilâre mecum, qui exhortabâmini mori pro me? & Vel Judam non vidétis, quémodo non dor- mit, ſed feſtinat trâdere me Judæis ? y. Quid dormitis? ſurgite, & orâte, ne intrétis in tentatiõnem. Vel Judam. „ Lectio ixg,z I puc quicunque manducâverit panem hunc, vel biberit câlicem Démini in- dignè: reus erit côrporis, & ſanguinis Dômini. Probet autem ſeipſum homo: & ſic de pane illo edat, & de caâlice bibat. Qui enim manducat, & bibit indignè, ju- dicium ſibi mandũcat, & bibit, non diju- dicans corpus Dômini. Ideò inter vos multi infirmi & imbecilles, & dérmiunt multi. Quòôd ſi noſmetipſos dijudicaré- mus; non utique judicarémur. Dum ju- dicämur autem, à Dômino corripimur, ut non cum hoc mundo damnémur. Ita- que fratres mei, cum convenitis ad man- ducândum, invicem expectâte. Si quis éſurit, domi manducet: ut non in judi- cium conveniâtis. Cætera autem, cùm vénero, diſpéônam. P. Se- (ör nd. „⸗ OUudnen Ulel ſenes⸗ en Ptcnone Nönlbg tn N ſate Seuunctn Mm, lonlis ſeccne Donem . Abnne Tn- u ſincas, d cce en m: 74 Uleq, ace en 4 6 06 Ihi elges bis me ad Laudes. 101 F. Seniôres pépuli consilium fecérunt, * t Jeſum dolo tenérent, & occiderent: cum glâdijs & füũſtibus exiérunt tamquam ad latréönem. V. Collegérunt Pontifices & Phariſæi concilium. Ut Jeſum dolo. S eniores. ADLAUDES, Antiphona. Juſtificéris Dômine in ſer- mônibus tuis, & vincas, cum judicaris. Pſalmus 700. Miſcrére mei Deus, * ſecúndùm ma- gnam miſericôrdiam tuam. Et ſecundùm multitúdinem miſeratiônum tuârum, * dele iniquitàtem meam. Ampliùs lava me ab iniquitâte mea: * & à peccâto meo munda me. Quôniam iniquittem meam ego co- gnôſco: * & peccâtum meum contra me eſt ſemper. Tibi ſoli peccâvi, & malum coram te fe- ci: * ut juſtificéris in ſermônibus tuis, & vincas, cum judicaris. Ecce enim in iniquitâtibus concéptus ſum: * & in peccaâtis concépit me mater mea. Ecce enim veritâtem dilexiſti: * incér- ta, & occulta ſapiéntiæ tuæ manifeſtàſti mihi. Aſpérges me hyſſôpo, & mundbor; * lavâbis me, & ſuper nivem dealbabor. 1 6 3 Audi- 102 Feria v. in Cœna Domini. A uditui meo dabis gâudium & lætitiä: * & exultâbunt ofla humiliaâta. A vérte Jâciem tuam à peccatis meis: * & omnes iniquitâtes meas dele. Cor mundum crea in me Deus: * & ſpi- ritum rectum innova in viſcéribus meis. Ne projicias me à fâcie tua: * & ſpiritum ſanctum tuum, ne àâuferas à me. Redde mihi lætitiam ſalutâris tui: * & ſpiritu principâli confirma me. Docébo iniquos vias tuas: * & impii ad te converténtur. Libera me de ſanguinibus Deus, Deus ſalutis meæ: * & exultâbit lingua mea ju- ſtitiam tuam. D émine, lâbia mea apéries: * & os meum annuntiâbit laudem tuam. Quôniam ſi voluiſſes ſacrificium, dedliſ- ſein utique: * holocâuſtis non delectaâbe- ris. Sacrificium Deo ſpiritus contribulaâtus: * cor contritum, & humiliâtum Deus non deſpicies. Benignè fac Dômine in bona voluntte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerula- lem. Punc acceptâbis ſacrificium juſtitiæ, ob- latiônes, & holocaâuſta: * tunc impônent ſuper altâre tuum vitulos. Antiph. Juſtificéris Dômine in ſermôni- bus tuis, & vincas, cum judicaris. Antt ſe Rerc önki wonum 1 n 6 1C ſbenmur,el Pre hon nſef“ Etuanlen: . Vultüs tl Ooni Unt: uni po Ces aune Gnta an Kaltem 1 Canen Undnen Wn, 1bett e n lan, Da t lnaner 1 A Ne ad Laudes. 105 atiphong. Déôminus tamquam ovis ad victimam ductus eſt, & non apéruit os ſuum- Pſalmus e⸗ omine refúgium factus es nobis, * De generatiône in generatioônem. Priúſquam montes fierent, aut formaré- tur terra, & orbis: * à ſéculo, & ulſque in ſéculum tu es Deus- e avértas hé²minem in humilitâtem: * E& dixiſti: Convertimini filii héminum. uéniam mille anni ante culos tuos, * tämquam dies heſtérna, quæ præterijt- Et cuſtéôdia in nocte, * quæ pro nihilo habéntur, eôrum anni erunt. Manè ſicut herba träânſeat, manè fléreat, & trânſeat: * véſpere décidat, induret, & aré ſcat. . uia defécimus in ira tua, * & in furôre tuo turbâti ſumus. Poſuiſti iniquitâtes noſtras in conſpéctu tuo: * ſéculum noſtrum in illuminatiône vultus tui. uôniam omnes dies noſtri defecé- rúnt: * & in ira tua defécimus. Anni noſtri ſicut aränea meditabuntur: * dies annérum noſtrérum in ipfis, ſeptua- ginta anni. Si autem in potentaâtibus, octoginta an- ni: * & âmplius eôrum, labor & dolor. uôniam ſupervénit manſuetudo: * & Coôrripiémur. . G6G 4 Quis g04 Feria v. in Cœna Domini⸗ Quis novit poteſtâtem iræ tux? * & præ timoôre tuo iram tuam dinumerâre? D Exteram tuam ſic notam fac: * & eru- ditos corde in ſapiéntia. Convértere Dômine uſquequò? * & de- precabilis eſto ſuper ſervos tuos. . R epléti ſumus manè miſericérdia tua: * & exultâvimus, & dele ctâti ſumus mni- bus diébus noſtris. L ætti ſumus pro diébus, quibus nos hu- Miliaſti: * annis, quibus vidimus mala. R éſpice in ſervos tuos, & in pera tua: * & dirige filios eôrum. Et ſit ſplendor Démini Dei noſtri ſuper nos, & ôpera mânuum noſtrârum dirige ſuper nos: * & opus mânuum noſtrârum Udirige. Antiphona. Dôminus tamquam ovis ad victimam ductus eſt, & non apéruit Os uum. Antiphona- Contritum eſt cor meum in médio mei, contremuérunt ômnia oſſa mea. Pſalmus 62. Neus Deus meus * ad te de luce vigi- Ilo. Hitivit in te àénima mea, * quàm multi- Pliciter tibi caro mea. n terra deſérta, & invia, & inaquéla: * ic in ſancto apparui tibi, ut vidérem vir- tüten 4 Qué. eim tuam, & glérism tuam. 4 en 6 eucn. menot Mututtas ttor ne St in do . Phelt non Ienm,inn. hur in .unt. Nav! Un A Gon D B Do Uer nos, (Con Romnd Contei Eunnn ſetntnr, End (i : . End) Wo. ad Laudes- 105 uôniam męelior eſt miſericéôrdia tua ſu⸗ per vitas: * lâbia mea laudabunt te. Sic benedicam te in vita mea: * & in né- mine tuo levâbo manus meanas. icut àdipe, & pinguédine repleâtur 4ni- ma mea: * & laâbiis exultatiônis laudâbit os meum. Si memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditâhor in te: * quia fuiſti adjutor meus. Et in velamento alärum tuârum exult- bo, adhæſit àänima mea poſt te: * me ſuſ- cépit déxtera tua. Ipſi verò in vanum quæſiérunt 4ànimam meam, introibunt in inferiôra terræ: * tra- déntur in manus glâdii, partes vũúlpium erunt- R ex verô lætaâbitur in Deo, laudabuntur omnes, qui jurant in eo: * quia obſtrũ- ctum eſt os loquéntium iniqua. Paalrnus 66. SZ Den miſereâtur noſtri, & benedicat nobis: * illũminet vultum ſuum ſu- per nos, & miſereâtur noſtri. Ut cognoſcâmus in terra viam tuuam: * in mnibus geêntibus ſalutâre tuum. Confiteântur tibi péôpuli Deus: * confi- teântur tibi pôpuli omnes. Hæténtur, & exultent Gentes: * quniam judicas pôpulos in æquitâte, & Gentes in terra dirigis. . G 5 Confi- 106 Feria v. in Cœna Domini: onfiteântur tibi pépuli Deus: confite- antur tibi péúpuli omnes: * terra dedit fructum ſuum. Eenedicat nos Deus, Deus noſter, bene- icat nos Deus, 7 & méêtuant eum omnes e terræ. ntiphong. Contritum eſt cor meum in In 6 mei: ,Contremuérunt ômnia oſſa mea. ntipho a Exhortàâtus es in virtũúte tua, refeciione ſancta tua Dômine. Canticum Moxſi Proοadi IvJ. antémus Dômino: gloriôsè enim Æagnicrtus eſt, * equum, & aſcen- ſérem dejécit in mare. Fortitůdo mea, & laus mea Dôminus, * & factus eſt mihi in ſalutem. ſte Deus meus, & glorificäabo eum: * eus patris mei, & exaltâbo eum. Dôminus. quaſi vir pugnâtor, omnipo- tens nomen ejus. * Currus Pharaéônis, & exéêrcitum ejus projécit in mare. lécti principes ejus ſubmérſi (unt in lari rubro. * Abyſſi operuérunt eos, de- ſcendérunt in profùndum quaſi lapis. extera tua, Déômine, magnificâàta eſt in ôrtitdine: déxtera tua, Dômine, per- cüſſit inimicum. * Et in multitúdine gléô- riæ tuæ depoſuiſti adverſârios tuos: isilti iram tuam, quæ devoraâvit eos icut ſtipulam. * Et in ſpiritu furôris tui congregâtæ ſunt aquæ: Ste⸗ ſ ſi⸗ 1 t Nr Mmmn 5 7 dam! in 6 R wns utlyrn bwenh heent Quin I s tls. 4 U Uni as terr⸗ 0s tellt.? les Cn Tune a . Vbulos Clerunt ruit ln gnitut ünt in Ueit ntolea Noches vnin u:onft tenn (ec nd eum onne kor enmi Onnoline Udde tn Don. unti, iie enit Uumn, A 1n Dömmn, . labo en. en inrOoni Pharaons, ne, merſi ſnt eknt eos,d l lulil 1 1 Wnifkcnn ei t Domir, N Eroant c0 Ms tli e⸗ ad Laudes. 107 SSttetit unda fluens, * congregàâtæ ſunt abyſſi in médio mari. Dixit inimicus: Pérſequar, & compre- héndam: * dividam ſpéôlia, implébitur dhima mea. E vaginâbo glâdium meum, * interficiet eos manus mea. P lavit ſpiritus tuus, & opéruit eos mare: * ſubmérſi ſunt, quaſi plumbum in aquis veheméntibus. Quis similis tui in förtibus Dômine? * quis similis tui, magnificus in ſanctitâte, terribilis, atque laudaâbilis, fâciens mira- bilia? xtendiſti manum tuam, & devordvit eoôs terra. * Dux fuiſti in miſericôrdia tua péôpulo, quem redemiſti: Et portäſti eum in fortitdine tua, * ad habitâculum ſanctum tuum. A ſcendérunt pépuli, & irâti ſunt: * dolò- res obtinuérunt habitatôres Philiſthiim. Tunc conturbâti ſunt principes Edom: robúſtos Moab obtinuit tremor: * obri⸗- guérunt omnes habitatôres Chânaan. Hrruat ſuper eos formido, & pavor;, * in magnitũúdine brachii tui. Fiant immôbiles quaſi lapis, donec per- trânſeat pépulus tuus Dômine; * donec pertrânſeat pôpulus tuus iſte, quem poſ- ſediſti- Introduces eos, & plantâbis in monte hæredi- 108 Feria v. in Coena Domini hæreditâtis tuæ * firmiſſimo habitâculo tuo, quod operâtus es Dômine: S anctuàrium tuum Dômine, quod firma- vérunt manus tuæ: * Dôminus regnúbit in ætérnum, & ultrà. Ingréſſus eſt enim eques Phârao cum cur- ribus, & equitibus ejus in mare: * & reduxit ſuper eos Dôminus aquas maris: F flü autem IHraél ambulavérunt per ſic- cum * in mêdio ejus. Antiph. Exhortâtus eſt in virtúte tua, & in refectiône ſancta tua Dômine. Antiph: Oblatus eſt, quia ipſe võéluit, & peccàta noſtra ipſe portavit. Pſalmus 148. I. uaͤit Déminum de coœlis: * laudate eum in exceélſis. L audte eum omnes Angeli ejus: * laudte eum omnes virtútes ejus. Laudte eum ſol & luna: * laudâte eum omnes ſtellæ & lumen. Laudaâte eum cœli coœlôrum, * & aquæ omnes, quæ ſuper coœlos ſunt, laudent no- men Démini. Quia ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe man- vit, & creâta ſunt. Stätuit ea in ætérnum, & in ſéculum ſé- culi: * præcéptum péſuit, & non præ- teribit. Laudate Déôminum de terra: * dracônes, & omnes abyfſi: . Ignis= a, Gomm CNed, e El ele, (llores lee⸗ telte 56, Om beres, 1 ludent ſrocn atlhei cil a tce un S Un nil, Moho ntle Olun eſns Ken don auken n 1o N un ben lo ſo. ſen. Utäbun in cubt atione enct cence Entöce nn 0 Ubtkert e-:. Iuoc irn. inls onts rao cu e. me: N ns mats: etunt per Nitit n Uenre. e wlut, 6 1 s: N luet igthuuter Hudite n ,* t, hudenenr Mem 7 ſne ENr Ne., 1ltns, i⸗ ad Laudes- 109 gnis, grando, nix, glâcies, ſpiritus pro- cellärum: * quæ fäciunt verbum ejus. M ontes, & omnes colles: * ligna fructi- fera, & omnes cedri. B éſtiæ, & univérſa pécora: * ſerpéntes, & vôlucres pennâtæ: Reges terræ, & omnes pépuli: * princi- es, & omnes juúdices terræ. ihene⸗ „& virgines: ſenes cum juniéôri- us laudent nomen Démini: * quia ex- altätum eſt nomen ejus ſolius. C onféſſio ejus ſuper colum & terram: * & exaltâvit cornu péôpuli ſui. Hymnus ômnibus ſanctis ejus : * flliis Iſraél, péôpulo appropinquaânti ſibi. Pſalmus 149. antâte Démino cânticum novum: * Rlaus ejus in Eccléſia ſanctôrum. L ætétur Ifraéêl in eo, qui fecit eum: * & filii Sion exúltent in rege ſuo. Laudent nomen ejus in choro: *in tym- pano & plſaltério piallant ei. Quia beneplàâcitum eſt Dômino in pô- pulo ſuo: * & exaltâbit manſuétos in ſa- lutem. E xultâbunt ſancti in glôria: * lætabun- tur in cubſlibus ſuis. E xaltatiônes Dei in güůtture eorum: * & gladii ancipites in mânibus eéôrum. A d faciéndam vindictam in natiônibus: * increpatiônes in pépulis. A 4 1I0 FPeria v. in Cœna Domini Ad alligândos reges eôrum in compédi- bus: * & nôbiles eôrum in mänicis feér- reis. Ut fâciant in eis judicium conſceriptum: * gléria hæc eſt mnibus ſanctis ejus. Pſalmus 150. Leaudite Déminum in ſanctis ejus: * 4laudâte eum in firmaménto virtutis ejus. aud⁴te eum in virtůútibus ejus: * lau- dâte eum ſecundùm multitúdinem magni- tudinis ejus. Laudâte eum in ſono tubæ: * laudate eum in plaltério, & cithara. Laudâte eum in tympano, & choro: * laudâte eum in chordis, & ôrgano. audâte eum in cymbalis beneſonaânti- bus : laudâte eum in cymbalis jubila- tiénis : * omnis ſpiritus laudet Déômi- num. Antiph. Oblätus eſt, quia ipſe vôluit, & peccâta noſtra ipſe portaâvit. Capitulum & Hymnus non dicuntur. V. Homo pacis meæ, in quo ſper4vi. R. Qui edébat panes meos, ampliavit ad- vérſum me ſupplantatiénes. Ad Benedictus, Antiphona- Trâàditor autem dedit eis ſignum, dicens: Quem ofſculatus fůero, ipſe eſt, tenéte eum. Canti⸗ NM: (toun ſentl! Pſittct, gert o Did on ſcntlocums Eecllo lunt iten en 1Onoium, keienen II ,lockiate ſons Etbos 1 temnon er Fle Ubus viſt umindre 1 Worti ros in Ufhon, um, die ſik ten ad Laudes. 111 Canticum Zachariæ. Lucæ I. g. enedictus Dôminus Deus Iſraél: * quia viſitàvit, & fecit redemptiéônem plebis uæ. ſu⸗ eréxit cornu ſalutis nobis, * in domo David pueri ſui. SR icut locutus eſt per os ſanctôrum, * qui à ſæculo ſunt, prophetârum ejus. § alutem ex inimicis noſtris, 7 & de ma- A omnium, qui odérunt nos. d faciéndam miſericôrdiam cum paàtribus noſtris: * & memorari teſtaménti ſui ſancti. usjurândum, quod jurâvit ad Abraham datrem noſtrum, * datúrum ſe nobis: t ſine timôre, de manu inimicôrum no- ſtrô⁴rum liberâti, * ſerviâmus illi; In ſanctitâte, & juſtitia coram ipſo, * m- nibus diébus noſtris. Et tu puer, Prophéta Altiſſimi vocaâbe- ris; * præibis enim ante fâciem Déômini arâre vias ejus: d dandam ſciéntiam ſalútis plebi ejus: * in remiſſiéõnem peccatôrum eôrum: Per vilſcera miſericérdiæ Dei noſtri: * in quibus viſitàâvit nos, ôriens ex alto: T'lluminúâre his, qui in ténebris, & in um- bra mortis ſedent: * ad dirigéndos pedes noſtros in viam pacis. Antiphona. Traditor autem dedit eis ſignum, dicens: Quem ofculâtus fero, ipſe eſt, tenéte eum. P Interim 1I12 Feria v. in Cœna Dominl. Interim dum dicitur Canticum Bene- dictus, extinctis prius omnibus candelis in candelabro triangulari præter ünam, quæ poſita eſt in ſummitate candelabri, Cùm dicitur . Ut ſine timôre &c. extin- guuntur paulatim ſex candelæ poſitæ à Pprincipio ſupra Altare, ita, ut in ultimò verſu extinguatur ultima candela à latere Epiſtolæ: fimiliter extinguuntur lampades, & luminaria per Eccleſiam. Cùm repctitur Antiphona, Trâditor, accipitur fupre= ma candela ex candelabré, & abſcondi- tur ſub Altari in cornuù Epiſtolæę. Repe= tita Antiphona poſt B enedictus, dicitur V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem. Secunda nocte addi- tur, Mortem autem crucis. Tertia nocte additur; Propter quod & Deus exaltavit illum, & dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. Et ſic dicitur per omnes Horas diei. Cùm incipitur 7. Chriſtus factus eſt. mnes genua flectunt, & eo finito dicitur Pater noſter. totum ſub ſilentio?: poſteà Pſalm. Miſerére mei. 101. aliquantuluùm altius: quo finito ſine Oremus dicitur ſimili Voce- Oratio. Rebe⸗ „ quæſumus Doômine, ſuper hanc familiam tuam, pro qua Dômi- nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâ- vit Fnine nnr e te in reoto 4! Ds Nlr. MInson Duen Kin i Gens exiutl epe ſerd Mnem 3 1e K tes N onm won. Ce erinn lale ſerte mni e tui di Nlontirie 1 nömin n ett. Müm t 16 Ins weys ad Primam. 113 vit mänibus tradi nogéntium, & crucis ſubire torméntum. ſed Qui tecum. di= Citur ſub ſilentio. Winita Oratione fit fragor, & ſtrepitus aliquantulum: mox profertur candela ac- cenſa de ſub Altari, & omnes ſurgunt, & um ſilentio diſcedunt. A D PRI M A M. Dictis ſecreté, Pater noſter. A ve Maria. & Credo. ablſolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis, qui ſunt, ut in Feſtis. . ppPſalmus 53. eus in néômine tuo ſalvum me fac: * & in virtůte tua júdica me. Deus exâudi oratidnem meam, * Aäuribus pércipe verba oris mei. Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum me, & fortes quæſiérunt änimam meam: * & non propoſuérunt Deum ante conſpé- ctum fuum. E cce enim Deus âdjuvat me: * & Démi- nus ſuſcéptor eſt ânimæ meæ. A vérte mala inimicis meis: * & in veri- tâte tua diſpérde illos. Voluntâriè ſacrificâbo tibi, * & confité- bor nômini tuo Dômine, quéniam bo- num eſt. Quôniam ex omni tribulatiéône eripuſſti me: * & ſfuper inimicos meos deſpéxit 6culus meus. H Plal- 114 Peria v. in Cœna Domini. Pſalmus 1I14. Beiti immaculti in via: * qui ambu- lant in lege Dômini. B eati qui ſcrutântur teſtiménia ejus: *in toto corde exquirunt eum. Non enim qui operäntur iniquitâtem, X in viis ejus ambulavérunt. Tu mandaſti * mandta tua cuſtodiri ni- mis. Utinam dirigântur viæz meæ, * ad cuſto- diéndas juſtificatiénes tuas. Tunc non confúndar, * cùm perſpéxero in mnibus mandatis tuis. Confitébor tibi in directiône cordis: * in eo quòôd didici judicia juſtitiæ tuæ. aleeariene⸗ tuas cuſtdiam: * non me erelinquas uſquequque. In quo coôrrigit adoleſcéntior viam ſu- am? * in cuſtodiéndo ſermônes tuos. In toto corde meo exquisivi te: „ ne re- péllas me à mandatis tuis. In corde meo abſcôndi eléôquia tua: * ut non peccem tibi. B enedictus es Dômine: * doce me juſti- ficatiéônes tuas. In laâbiis meis, * pronuntiâvi bmnia judi- cia oris tui. In via teſtimoniôrum tuôrum delectâtus fum. * ſicut in mnibus divlſtiis. In mandatis tuis exercébor: * & conſi⸗ Berabo vias tuas. In ſun reri, Woblins AWNoda „(⸗ ad Primam., 1IIS In juſtificatiônibus tuis meditâbor: * non obliviſcar ſermônes tuos. Rerribut ſervo tuo, vivifica me: * & cuſtdiam ſermônes tuos. Revéla culos meos: * & conſiderâbo mirabilia de lege tua. Incola ego ſum in terra: * non abſcôn- das à me mandàta tua. Concupivit ânima mea deſiderare juſtifi- catiénes tuas, * in omni témpore. Increpàâſti ſupécbos: * maledicti qui de- Clinant à mandatis tuis. Auffer à me oppréôbrium & contémp- tum: * quia teſtiménia tua exquisivi. E tenim ſedérunt princ cipes, & advérſum me loquebantur: : * ſervus autem tuus ex- ercebâtur in juſtif cationibus tuis. N am & teſtimônia tua meditâàtio mea eſt: * & consilium meum juſtificatiônes tuæ. A dhæſit paviménto dnima mea: * vivifica me ſecundum verbum tuum. Vias meas enuntiâvi, & exaudiſti me: * doce me juſtificatiônes tuas- Viam juſtificatidnum tuarum inſtrue me: & exercébor in mirabilibus tuis. Dormitâvit ànima mea præ tædio: * con- firma me in verbis tuis. Viam iniquitàtis move à me: * & de le- ge tua miſerére mei. Viam veritâtis elégi: * judicia tua non ſum obllitus. * II6 Feria v. in Coena Domini A dhæſi teſtimôniis tuis Dômine: * noli me confuúndere. , Viam mandatéôrum tuôrum cucurri, cùm dilatâſti cor meum. Deinde dicitur flexis genibus. V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens Biaue ad mortem. & poſteà ſecretô 35 ater noſter. Poſteà Pſalmus. M iſerére, I0O1. aliquantulùm altiâs: quo finito ſine Oremus dicitur ſimili voce. D Oratio. éſpice, quæſumus Démine, ſuper hanc familiam tuam, pro quàâ Dômi- nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâvit múnibus tradi nocéntium, & crucis ſu- bire torméntum. ſed Qui tecum. dici- tur ſub ſilentio. . In hoc triduo non annuntiatur aliquid de Martyrologio. nec dicitur Pretiéôſa. ALDTITERIIA M. Dictis ſecretò, Pater noſter. A ve Ma- ria. abſolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis . Pſalmus- L egem pone mihi Démine viam juſtifica- tihnum tuârum: * & exquiram eam ſemper. Da mihi intelléctum, & ſcrutâbor legem tu- am: * & cuſtôdiam illam in toto corde meo- educ me in ſémitam mandatôrum tuô- rum: * quia ipſam véôlui. Inclina cor meum in teſtiméônia tua: * & non in avaritiam. A vérte It Wiithl une: 3 a glion tunn P rhonth ne? ga r ilkens 6s Altegigt Upetoelar,. aulocum olun, & i R amddun Cin dn enn Et Wntr. Eu regon.“ lt mectänn lt lerari n r dlexi ns tuis, Menr D NI r me con lquun Ne ad Tertiam. 117 Avérte culos meos, ne videant vanit-⸗ tem: * in via tua vivifica me. Stâtue ſervo tuo elôquium tuum, * in ti- môre tuo. Amputa opprôbrium meum, quod ſuſpi- câtus ſum: * quia judicia tua jucunda. Ecce concupivi mandàâta tua: * in æqui= tâte tua vivifica me. Et véniat ſuper me miſericôrdia tua Dô- mine: * ſalutâre tuum ſecúndùm eloô- quium tuum. Et reſpondébo exprobraântibus mihi ver- bum: * quia ſperâvi in ſermônibus tuis. Et ne àufferas de ore meo verbum veritâ- tis uſquequâque: * quia in judiciis tuis ſuperſperavi. Et cuſtédiam legem tuam ſemper: * in ſéculum, & in ſéculum ſéculi. Et ambulabam in latitúdine: * quia man- dâta tua exquisivi. Et loquébar de teſtimôniis tuis in conſpé- ctu regum: * & non confundébar. Et meditâbar in mandatis tuis, 7 quæ di- léxi. Et levâvi manus meas ad mandta tua, quæ diléxi: * & exercébar in juſtificatiô- nibus tuis. Memor eſto verbi tui ſervo tuo, * in quo mihi ſpem dedlſti. Hæc me conſolata eſt in humilitâte mea: * quia elôéquium tuumi vivificâvit me. II 3 Supséchi 118 Feria v. in Cœna Domini. 7 . . 7 . 4 . *½ Kupérbi iniquè agébant uſquequâque: à lege autem tua non declinavi. Memor fui judiciôrum tuéôrum à ſéculo Démine: * & conlſolaâtus ſum. D eféctio ténuit me, * pro peccatoribus derelinquéntibus legem tuam. C antabiles mihi erant juſtificatiônes tuæ, X in loco peregrinatiônis meæ. M emor fui nocte nôminis tui Dômine: * & cuſtodivi legem tuam. H æc facta eſt mihi: * quia juſtificationes tuas exquisivi. P ôrtio mea Démine, * dixi cuſtodire le- gem tuam. D eprecâtus ſum fâciem tuam in toto corde meo: * miſerére mei ſecúndùm elôquium tuum. Cogitâvi vias meas: * & convérti pedes meos in teſtimònia tua. P arâtus ſum, & non ſum turbâtus: * ut cuſtôdiam mandata tua. unes peccatéôrum circumpléxi ſunt me: * & legem tuam non ſum obllitus. MLédia nocte ſurgébam ad confiténdum tibi, * ſuper judicia juſtificatiònis tuæ. P irticeps ego ſum oômnium timéntium te, * & cuſtodiéêntium mandata tua- Miſerie ördia tua Dômine plena eſt ter- Tra: * juſtificatihnes tuas doce me. B onitâtem feciſti cum ſervo tuo Doô- mine, * ſecundúùm verbum tuum oni: Auipicl tel e U: ſrmdot orgnin ego⸗ ſelo Zonen dlan ult onumn n Di AlA Temns lue 1 Iuteer cen tr: n ta: 76 Pint mlen Eeuncum Feniant onferten ſetunt 2 ante⸗ . ANl. ad Tertiam⸗ 113 onitâtem, & diſciplinam, & ſciéntiam doce me: * quia mandatis tuis crédidi. P riũſquam humiliarer ego, deliqui, * pro- ptérea elôquium tuum cuſtodivi. B onus es tu: * & in bonitâàte tua doce me juſtificatiônes tuas. M ultiplicâta eſt ſuper me iniquitas ſuper- béôrum: * ego autem in toto corde meo ſcrutàbor mandata tua. C oagulâtum eſt ſicut lac cor eôrum: * ego verô legem tuam meditâtus ſum. B onum mihi, quia humiliaſti me: * ut diſcam juſtificatiônes tuas. B onum mihi lex oris tui, * ſuper millia auri & argênti. M anus tuæ fecérunt me, & plaſmavérunt me: * da mihi intelléctum, & diſcam mandata tua. Qui timent te, vidébunt me, & lætabun- tur: * quia in verba tua ſuperſpéravi. Cognévi Dômine, quia æquitas judicia tua: * & in veritâte tua humiliâſti me. Fiat miſericôrdia tua ut conſolétur me, * ſecundum elôquium tuum ſervo tuo. Véniant mihi miſeratiénes tuæ, & vi- vam: * quia lex tua meditâtio mea eſt. Confundântur ſupérbi, quia injuſtè ini- quitâtem fecérunt in me: * ego autem exercébor in mandatis tuis. Convertaântur mihi timéntes te: * & qui novérunt teſtiméônia tua. H 4 E iat „ 1 120 ad Sextam. Fiat cor meum immaculâtum in juſtifi- Catiônibus tuis, * ut non confuúndar. Deinde dicitur flexis genibus 7. Chri- ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem. & poſteà ſecretò, Pater no- ſter. Poſteà Plalmus. M iſerére. 101. ali- quantulum altius: quo finito ſine Ore= mus dicitur ſimili voce. . Oratio. eſpice, quæſumus Dômine, ſuper hanc familiam tuam, pro quà Dô- minus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâ- vit maânibus tradi nocéntium, & crucis ſubire tormentum. ſed Qui. tecum dici= tur ſub ſilentio⸗ A D SEXTA M. Dictis ſecretò, P ater noſter. A ve Ma- ria. ablolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis. Pſalmus. D efécit in ſalutäare tuum ànima mea: * & in verbum tuum fſuperſperavi. efecérunt ôculi mei in elôquium tuum, * dicéntes: Quando conſolâàberis me? uia factus ſum ſicut uter in pruina: * Pniſcationes tuas non ſum oblitus. uot ſunt dies ſervi tui: * quando fa- ciés de perſequéntibus me judicium? Narravérunt mihi iniqui fabulatiônes: * ſed non ut lex tua. Omnia mandâta tua véritas: * iniquè Periecuti ſunt me, âdjuva me. Pauloò „.Fll umanet ln geen 4 : S Otciorton Plm onni M N. e ſote In Zeroun 1e tts: Tum ſme Akoriones e anei Oomson Cn onnc 00 1e/ Paper in⸗ mnn uli et. er Om teltnng Iperſenes ni . N M In . Non Chnit Eaun dei⸗ 1 1 1M. T 6 ucoletl ad Sextam- 121 Paulé minůúùs conſummavérunt me in terra: * ego autem non dereliqui mandâ- ta tua. Secúndàùm miſericôrdiam tuam vivifica me: * & cuſtéôdiam teſtimônia oris tui. In ætérnum Dômine, * verbum tuum pérmanet in cœlo. n generatiõnem & generatiéônem véri- tas tua: * fundaſti terram, & pérma- net. Ordinatiône tua perſevérat dies: * quô- niam ômnia ſéêrviunt tibi. Niſi quod lex tua meditâtio mea eſt: * tunc fortè periiſſem in humilitâte mea. In ætérnum non obliviſcar juſtificatiô- nes tuas: * quia in ipſis vivificàſti me. Tuus ſum ego, ſalvum me fac: * quôniam juſtificatiénes tuas exquisivi. Me expectavérunt peccatôres, ut pérde- rent me: * teſtimônia tua intelléxi. Omnis conſummatiéônis vidi finem: * la- tum mandâtum tuum nimis. udémodo diléxi legem tuam Dômi- Qrse * tota die meditâtio mea eſt. Super inimicos meos prudéntem me fe- ciſti mandâto tuo: * quia in ætérnum mihi eſt. Super omnes docéntes me intelléxi: * quia teſtimônia tua meditâtio mea eſt. S uper ſenes intelléxi: * quia mandâta tua quæsivi- H S Ab 122 Feria v. in Coœna Domini. Ab omni via mala prohibui pedes me- Os: * ut cuſtôdiam verba tua. A judiciis tuis non declinâvi: * quia tu le- gem poſuiſti mihi. Quàm dulcia fäâucibus meis elôquia tua, * ſuper mel ori meo! A mandatis tuis intelléxi: * proptéreâà odivi omnem viam iniquittis. L ucérna pédibus meis verbum tuum: * & lumen ſémitis meis. Jurâvi, & ſtâtui * cuſtodire judicia juſti- tiæ tuæ. . II umiliâtus ſum uſquequâque Démine: * vivifica me ſecnduùm verbum tuum. V oluntâria oris mei beneplâcita fac Dé-⸗ mine: * & Judicia tua doce me. A nima mea in múnibus meis ſemper: * & legem tuam non ſum oblſtus. Dofſuérunt peccatéôres laqueum mihi: * & de mandatis tuis non erravi- Hæreditâte acquisivi teſtimoônia tua in ætérnum: * quia exultàâtio cordis mei ſunt- Inclinâvi cor meum ad faciéndas juſtifi- Catiônes tuas in ætérnum, * propter retri- butiônem. niquos ôdio hâbui: * & legem tuam diléxi: A djutor & ſuſcéptor meus es tu: * & in verbum tuum ſuperſperavi. Declinâte à me maligni: *“ & ſcrutâàbor mandata Dei mei. Suſcipe 18: gni Uirarcun Cdolge in Ccis en Pes i N .be kl Clumnientur Doll meid Cun k⸗ Hernnzn Gmn,1 Uoopezon Poptrei U om e notten, Nehn e,„. Mkrei unW. * Minir,7 in hedo⸗ ad Sextam 123 uſcipe me ſecundùm elòquium tuum, 4 vivam: * & non confũúndas me ab ex- ſpectatione mea. A djuva me, & ſalvus ero: 7 & meditaàbor in juſtificatiônibus tuis ſemper. Spreviſti omnes diſcedéntes à judiciis tuis: * quia injuſta cogitãàtio eôrum. P̈ rævaricantes reputâvi omnes peccatô-⸗ res terræ : * ideò diléxi teſtimônia tua. Ceonfige timéôre tuo carnes meas: * à ju- diciis enim tuis timui. . eci judicium & juſtitiam: * non tradas me calumniântibus me. Suüſcipe fervum tuum in bonum: * non calumniéntur me ſuperbi. Heculi mei defecérunt in ſalutâre tuum: * in eléôquium juſtitiæ tuæ. ac cum ſervo tuo ſecundùm miſericôr- diam tuam: * & juſtificatiénes tuas doce me. Actens tuus ſum ego. * da mihi intellé- um, ut ſciam teſtimônia tua. Tempus faciéndi Dômine: * diſſipavé- runt legem tuam. e4 diléxi mandâta tua, * ſuper aurum topâzion. Rerapterc ad ômnia mandata tua dirigé- var: * omnem viam iniquam ôdio habui. de digitur flexis genibus V. Chri- ſtus Potie ſt pro nobis obédiens uſque ad mortem. & dicitur (eoretò, Pater no- . ſter. 12 4½ Feria v. in Coena Dômini. fter. Poſteà Pſalmus. Miſerére. 101. ali⸗ quantulùm altius: quo finito ſine Ore⸗ mus dicitur ſimili voce. Oratio- éſpice, quæſumus Déômine, ſuper hanc familiam tuam, pro quâà Dômi- nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit mnibus tradi nocéêntium, & crucis ſu- bire torméntum. ſed Qui tecum. dici= tur ſub ſilentio. * ADNON AM. Dictis ſecretò, Pater noſter. Ave Ma- ria. abſolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis Pſalmus. M irabiſia teſtimônia tua: * ideò ſcru- tâta eſt ea ànima mea. Declarâtio ſermônum tuôrum illuminat: * & intelléctum dat parvulis. Os meum apérui, & attrâxi ſpiritum: * quia mandata tua deſiderâbam. Aſpice in me, & miſerére mei, * ſecũn- dum judicium diligéntium nomen tuum. Greſſus meos dirige ſecundùm elôquium tuum: * & non dominétur mei omnis injuſtitia. Rédime me à caléúmniis hô⁴minum: ut cuſtôdiam mandata tua. Faâciem tuam illumina ſuper ſervum tu- um: * & doce me juſtificatiéônes tuas- Exitus aquârum deduxérunt ôculi mei: * quia non cuſtodiérunt legem tuam. Juſtus 6 5 . eläi den ton ſteler 1 nr ſen glnm lerros to delceot ulti tn, 0n ſier Ttolto, udats tul antsttl Uecun d nes ne Don 1 r. ChrR ſtodan n Przren n vetba rxvenen 1 Welli ocemn mn tvam Um toum opnnea Ui: t ees N ad Nonam 125 Juſtus es Déômine: * & rectum judicium tuum. M andaſti juſtitiam teſtimônia tua: * & veritâtem tuam nimis. T abéſcere me fecit zelus meus: * quia ob- liti ſunt verba tua inimici mei. Ignitum eléôquium tuum veheménter: * & ſervus tuus diléxit illifd. A doleſcéntulus ſum ego, & contémp- tus: * juſtificatidnes tuas non ſum oblitus. Julſiitia tua, juſtitia in ætérnum: * & lex tua véritas. T ribulâtio, & angúſtia invenérunt me: * mandaàta tua meditâàtio mea eſt. EG quitas teſtiméônia tua in ætérnum: * in- tellèctum da mihi, & vivam. . Jlamâvi in toto corde meo, exâudi me Dômine: * juſtificatiônes tuas re- quiram. lamâvi ad te, ſalvum me fac : * ut cu- ſtò⅛ diam mandata tua. P rævéni in maturitàte; & clamâvi: * quia in verba tua ſuperſperâvi. P rævenérunt oôculi mei ad te diluculo: * ut meditârer eléôquia tua. ocem meam audi ſecúnduúm milericôr- diam tuam Dômine: * & ſecúndùm judi- cium tuum vivifica me. ppropinquavérunt perſequéntes me ini- uitâti: * à lege autem tua longè facti ſunt. H es tu Dõmine? * & omnes viæ tuæ Vvéritas. I nitio 126 Feria v. in Cona Domint. Initio cognévi de teſtimôniis tuis: * quia in ætérnum fundaſti ea. Vide humilitàtem meam, & éripe me: * uia legem tuam non lam oblitus. Pcen judicium meum, & rédime me: * ropter eloquium taun m vivifica me. ongè à peccatôgibus ſalus: * quia juſti- ficatiònes tuas non exquiſiérunt Milericordiæ tuæ multæ Dômine: * ſe- cundùm jaudicium tuum vivifica me. Multi qui perſequuntur me, & tribulant me: * à teſtimôniis tuis non declinavi. Vidi prævaricântes, & tabeſcébam: * quia elôquia tua non cu ſtodiérunt. Vide, quòfiam mandta tua diléxi Démi- ne: * in miſericéôrdia tua vivifica me. Principium verbôrum tuérum, véritas: * in ætérnum ômnia judicia juſtitiæ tuæ. Principes perſecuti ſunt me gratis: * & à verbis tuis formidâvit cor meum. Lætâbor ego ſuper eléquia tua: * ſicut ui invénit ſpolin multa. i mdite eim bdio hâbui, & abominäútus ſum : * legem autem tuam diléxi. Sépties in die laudem dixi tibi, * ſuper judicia juſtitæ& tuæ. Pax multa di igentibus legem tuam: * & non eſt illis ſcândalum. EKxſpectâbam ſalutàre tuum Dôémine:* & mandta tua diléxi. Guſtodivit ânima mea teſtiméônia tua: * & diléxit ea veheménter. Gimn oe ſpoy nn 61 1 m iet Un . locd n e uca Gdbort e⸗ inzn I fonn ſan T 1. Cea toa z im. ſen Urci heot rom won ſ n e Ils tl Norteln tlum dein r ſundi Epiee, unlon Utr ſells tac 1 e lle ad Nonam. 127 Servvi mandta tua, & teſtimônia tua: * quia omnes viæ meæ in conſpéctu tuo. e—E Aà ppropinquet deprecâtio mea in con- ſpéctu tuo Dômine: * juxta eléquium tuum da mihi intelléctum. Intret poſtulâtio mea in conſpéctu tuo: * ſecúndàùm elôquium tuum éripe me. E ructâbunt lâbia mea hymnum, * cum docueris me juſtificatiénes tuas. Pronuntiaâbit lingua mea elôquium tuum: * uia omnia mandaâta tua æquitas. At manus tua, ut ſalvet me: * quôniam mandata tua elégi. Goncupivi ſalutàre tuum Dômine: * & lex tua meditàâtio mea eſt. V ivet ânima mea, & laudaâbit te: * & ju- dicia tua adjuvâbunt me. rraâvi ſicut ovis, quæ périit: * quære ſervum tuum, quia mandata tua non ſum oblitus. Deinde dicitur flexis genibus y. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens ulique ad mortem. & dicitur ſecretôò, Pater noſter- Proſteà Pſalmus. Miſerére., 101. aliquan- r tulum altius: quo finito ſine Oremus dici= tur ſimili voce. Oratio-. éſpice, quæſumus Dômine, ſuper hanc E familiam tuam „ pro quà Doôminus noſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit mani- u: * bus tradi nocéntium, & crucis ſubire Ee tor- 128 Feria v. in Coena Domini. torméntum. ſed Qui tecum. dicitur ſub ſilentio. . A D MISSA M. Statio ad S. Joannem in Laterano. Introitus- os autem gloriâri opôrtet in Cru- ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti: in quo eſt ſalus, vita, & reſur réctio noſtra: per quem fſalvati, & liberâti ſumus. Pſalmus. Deus milereâ- tur noſtri, & benedicat nobis: illùminet vultum ſuum ſuper nos, & milereàâtur noſtri. Nos autem. Dicitur G lôria in excélſis. & tunc pul- ſantur campanæ, & deinceps non ampliùs uſque ad Sabbatum ſanctum. Alôria in excélſis Deo. Et in terra pax hominibus bonæ voluntaâtis. Lau- dâmus te, Benedicimus te, A dorâmus te, Glorificũmus te. Grâtias âgimus tibi propter magnam glôriam tuam. Démine Deus Rex cœléſtis, Deus Pater omnipotens. Dômine Fili unigénite Jeſu Chriſte. Dô- mine Deus, agnus Dei, Filius Patris. Qui tollis peccâta mundi, miſerére nobis. Qui tollis peccâta mundi, ſũúſcipe deprecatiô- nem noſtram. Ji ſedes ad déxteram Pa- tris, miſerére nobis, Quôniam tu ſolus S =h got 3 ſan- ℳ: ₰ ₰. * 2* ͤ 2—. õ ei 33 D 4 pun luon zitonse 1¹ elus 6 4 urlare anons, 4 gons eg iin& lept Rhe eo yck Corn n 10 WNn Aucte n Prelunk Gem clt Uid donn n & h Metnnit bent/ toe pon , q Unims iht Pon It: 4 ad Miſſam⸗ 129 ſanctus. Tu ſolus,; Dòminus, Tu ſo- Ius altiſſimus, Jeſu Chriſte, Cum ſancto Spiritu in glôria Dei Patris, Amen. Oratio. Dend à quo & Judas reâtus ſui poe- nam, & confeſliônis ſuæ latro præ- minum ſumpſit: concéde nobis tuæ pro- pitiatiônis efféctuam: ut, ſicut in paſſiône ſua Jeſus Chriſtus Dôminus noſter divér- ſa utriſque intulit ſtipéndia meritôrum; ita nobis, ablato vetuſtâtis errôre, reſutre- ctiônis ſuæ grâtiam largiâtur. Qui tecum vivit, & regnat. Et hæc Oratio tantùm dicitur. Léctio Epiſtolæ beati Pauli Apôſtoli ad Corinthios. I. Cor. 1I. d. EKratres „Conveniéntibus vobis in unum, jam non eſt Dominicam cœnam man- ducâre. Unuſquiique enim ſuam coœnam præſùmit ad manducândum. Et alius qui- dem éſurit: âlius autem ébrius eſt. Num- quid domos non habétis ad manducân- dum & bibéndum? aut Eccléſiam Dei contémnitis, & confunditis eos, qui non habent? Quid dicam vobis? Laudo vos? in hoc non laudo. Ego enim accépi à Dôͤ- mino, quod & trâdidi vobis, quôniam Déôminus Jeſus, in qua nocdte tradebtur, accépit panem, & gratias agens fregit, & dixit: Atelpnte „& manducâte: ſioo c 130 Peria v. in Cœna Domini, eſt corpus meum, quod pro vobis tradé- tur: hoc fâcite in meam commemoratiô- nem. Similiter & câlicem, poſtquam coœ- nâvit, dicens: Hic caliæx novum teſtamén- tum eſt in meo ſânguine. Hoc facite, quo- tieſcunque bibétis, in meam commemo- ratiénem. Quotieſcunque enim manducaâ- bitis panem hunc, & Ccalicem bibétis: mortem Démini annuntiabitis, donec vé- niat. Itaque quicunque manducaâverit pa- nem Hunc, vel biberit câlicem Dômini in- dignè: reus erit côrporis, & ſanguinis Démini. Probet autem ſeipſum homo: & ſic de pane illo edat, & de cCalice bibat. Qui enim manduúcat, & bibit indignè, ju- dicium ſibi manducat, & bibit: non diju- dicans corpus Dômini. Ideò inter vos mul- ti infirmi, & imbecilles, & dérmiunt multi. Quòd ſi noſmetipſos dijudicarémus, non ütique judicarémur. Dum judicaâmur au- tem, à Démino corripimur, ut non cum hoc mundo damnémur. Graduale. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem, mortem au- tem crucis. F. Propter quod & Deus ex- altâvit illum , & dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. S equéntia ſancti Evangélii ſecúndùm Joânnem. Cap. 13. A nte diem feſtum Paſchæ, ſciens Jeſus quia venit hora ejus, ut ttaͤn ke ex hoc ſod d we led m kRuat ſad AAyet, ked olnam o IIITN 1e Cllt, GnNeron WC. Nm 1oo ad Miſſam. 131 hoc mundo ad Patrem: cûm dilexiſſet ſuos, qui erant in mundo, in finem dilé- Xit eos. Et Ccœndâ factà, cum diâbolus jam misiſſet in cor, ut trâderet eum Judas Si- moônis Iſcariôtæ: ſciens, quia maia de- dit ei Pater in manus, & quia à Deo exi- vit, & ad Deum vadit: furgit à cœna, & ponit veſtiménta ſua: & cuûm accepiſ- ſet linteum, præcinxit ſe. Deinde mittit aquam in pelvim, & Coœpit lavâre pedes dilcipulérum, & extérgere linteo, quo erat præcinctus. Venit ergo ad Siméônem Petrum. Et dicit, ei betrus: LDoômine, tu mihi lavas pedes? Reſpôndit Jeſus, & dixit ei: Quod ego fâcio, tu neſcis modò: ſcies autem péſtea. Dicit ei Petrus: Non lavâbis mihi pedes in ætérnum. Reſpoôn- dit ei eſus: Si non làvero te, non babé- bis partem mecum. Dicit ei Simon be- trus: Démine, non tantùm pedes meos, ſed & manus, & caput. Dicit ei Jeſus: Qui lotus eſt, non indiget, niſi ut pedes lavet, ſed eſt mundus totus. Et vos mun- di eſtis, ſed non omnes. Sciébat enim quiſnam eſſet, qui trâderet eum: propté- reà dixit: Non eſtis mundi omnes. Poſt- quam ergo lavit pedes eôrum, & accépit vefſtiménta ſua, cum recubufſſet iterum, dixit eis: Scitis, quid fécerim vobis? Vos vocâtis me Magiſter, & Dômine: & benèé dicitis: ſum étenim. Si ergo ego lavi pe- 1 2 des 132 Ferxria v. in Cona Domini. des veſtros, Dôminus, & Magiſter: & vos debétis alter altérius lavâre pedes. Exémplum enim dedi vobis, ut, que- múdmodum ego feci vobis, ita & vos faciatis. Cρredo in unum Deum, Patrem omni- poténtem, factôrem coæli, & terræ, vi- ſibilium mnium, & inviſibilium. Et in unum Déminum Jeſum Chriſtum, Filium Dei unigénitum. Et-ex Patre natum ante ômnia ſécula. Deum de Deo, lamen de lumine, Deum verum de Deo vero. G énitum, non factum, conſubſtantiâlem Patri: per quem ômnia facta ſunt. Qui propter nos hô⁴mines, & propter noſtram dalutem deſcéndit de cœlis, ( Hic genu dectitur) Et incarnâtus eſt de Sprritu ſancto ex Maria virgine: Et homo factus eſt. Crucifixus étiam pro nobis: ſub Péôn- tio Pilato paſſus, & ſepuùltus eſt. Et reſur- réxit tértia die, ſecundum Scriptúras. Et aſcéndit in cœlum : ſedet ad déxteram Patris. Et iterum ventuúrus eſt cum glô- ria, judicâre vivos & moôrtuos: cujus re- gni non erit finis. Et in Spiritum ſan- ctum, Déôminum & vivificântem: qui ex Patre, Filiéque procédit. Qui cum batre & Filio ſimul adorâtur, & conglorificâ- tur: qui locuútus eſt per Prophétas. Et unam ſanctam, cathéôlicam, & Apoſtéli- cam Eccléſiam. onfiteor unum baptil- ma Ne k Cn Cn mn ſhuſs ,s ſe boclen⸗ Critus An un Edt, Ni genas Unde won t: E oqge i un nol Udent 4 temunt ttteg, le Cn Rſoces, i con ad Miſſam. 132 ma in remiſſiônem peccatérum. Et ex- ſpécto reſurrectidnem mortuéôrum. Et vi⸗ tam ventuůri ſéculi, Amen. Offertorium. Déxtera Démini fecit vir- tuͤtem, déxtera Démini exaltâvit me: non môriar, ſed vivam, & narrâbo épera Dô- mini. Secreta. Ipe tibi, quæſumus Dômine ſancte Pa- ter omnipotens, æterne Deus, ſacrifi- cium noſtrum reddat accéptum, qui di- ſcipulis ſuis in ſui commemoratidnem hoc fieri hodiérna traditiône monſtrâvit, Jeſus Chriſtus Filius tuus Dôminus noſter: Qui tecum vivit, & regnat. Præſatio de Cruce. Ves dignum, & juſtum eſt, æquum, & ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubique grâtias àgere, Démine ſancte Pater omni- potens, ætérne Deus. Qui ſalutem humaâ- ni géneris in ligno Crucis conſtituiſti: ut unde mors oriebâtur, inde vita reſúrge- ret: & qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Chriſtum Démi- num noſtrum. Per quem majeſtâtem tuam laudant Angeli, adérant Dominatiônes: tremunt Poteſtâtes. Cœli, coœlorumque virtútes, ac beâta Séraphim, ſôcia exulta- tiéne concélebrant. Cum quibus & no- ſtras voces, ut admitti jûbeas, deprecâmur ſpplici confeſſiòne dicéntes: M E — 134 Feria v. in Ceena Domini. Sanétgs, ſfanctus, ſanctus Déminus Deus Saâbbaoth. Pleni ſunt cœli, & terra glérià tuà, H oſânna in excélſis. B ene- dictus qui venit in némine Dômini, I oſnna in excélſis. S Infra actionem. C,Ꝙ ennmmunigantes „ & diem ſacratiſſi- ☛ mum celebrúntes, quo Déôminus no- ſter Jeſus Chriſtus pro nobis eſt trâditus: ſed & memériam venerântes, in primis gloriôſæ ſemper virginis Mariæ, genitri- cis ejuſdem Dei & Domini noſtri Jeſu Chriſti: ſed & beatôrum Apoſtolérum, ac mäartyrum tuôrum, Petri & Pauli, An- dréæ, Jacobi, Joânnis, Thomæ, Jacoôbi, Philippi, Bartholomæi, Matthæi, Simônis & Thaddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xyſti, Cornélii, Cypriâni, Lauréntü, Chryſôgoni, Joânnis & Pauli, Coſmæ & Damini, & ômnium ſancdtôrum tuérum: quorum mé- ritis, precibuſque concédas, ut in ômni- bus protectiônis tuæ muniâmur auxilio. Per eumdem Chriſtum Déôminum noſtrum, Amen. Sequitur. . anc igitur oblatiônem ſervitutis no- Lſtræ, ſed & cunctæ familiæ tuæ, quam tibi offérimus ob diem, in qua Déminus noſter Jelus Chriſtus trâdidit diſcipulis ſuis côrporis & ſânguinis ſui myſtéria cele- brànda, quæſumus Dômine, ut placâtus ac- flms: & ate Kam Daon⸗ ſer i s col⸗ cnpet e, ad Miſſam. 135 accipias: diéſque noſtros in tua pace di- ſpônas: atque ab ætérna damnatiône nos éripi, & in electôrum tuérum jubeas gre- ge numerari. Per eümdem Chriſtum Doé- minum noſtrom, Amen. uam oblatiénem tu Deus in ômni- bus, quæſamus, bene † dictam, ad- K ptam, raam, † rationâbilem, ac- ceptabilémque facere dignéris: ut nobis Cor † pus, & Sân † guis fiat dilectiſſimi Filii tui Déômini noſtri Jeſu Chriſti. ui pridie, quàm pro noſtra, omnim- que ſalúte paterétur, hoc eſt, hô- die: accépit panem. & reliqua ut in LCanone⸗ Agnus Dei, dicitur de more, ſed pax non datur. Dicuntur tamen tres conſuetæ Orationes ante Communionem. liess Hodie Sacerdos conſecrat duas Hoſtias, quarum unam ſumit, alteram reſervat pro die ſequenti, in quo non conficitur Sa- cramentum: reſervat etiam aliquas parti-= culas conlſecratas, ſi opus fuerit pro in- firmis: Sanguinem verò totum ſumit? & ante ablutionem digitorum ponit Ho- ſtiam reſervatam in alio Calice, quem Diaconus palla & patena cooperit, & de= ſuper velum expandit, & in medio Alta- ris collocat. Deinde fit Communio, & completur Miſſa. Sacerdos autem gena ſectit, quandocunque accedit, vel ree 14½ cedit 136 Feria v. in Cona Domini cedit à medio Altaris, vel tranſit ante Sacramentum in Calice, reſervatum: & cum dicere debet, Dôminus vobiſcum, non vertit ſe ad populum in medio Alta-⸗ Tis, ne terga vertat Sacramento, ſed à la⸗ tere Evangelii: & in fine ibidſem dat bene- Wuili dictionem, & non perficit/circulum. 4, dotl Communio. D ôminus Jeſus, poſt- QAl il duam cQenâvit cum dicipulis ſuis, lavit u, 8 N pedes eôrum, &E ait illis: Scitis, quid féce- WUINO/0 rim vobis ego Dôminus, & Magiſter? uimn 1 exémplum dedi vobis, ut & vos ita fa- Ciatis. Poſtcommunio. Ri vitalibus aliméntis, quæſumus Dômine Deus noſter: ut quod tém- . pore noſtræ mortalitàtis exéquimur, im- ihen mortalitâtis tuz munere 4 mnginia Per Dôminum noſtrum. onſequimur. Cenn Et dicitur, I te miſſa eſt. & datur bene- Nun dictio, & legitur Evangelium ſancti Joan- Ntkn nis, in cujus initio Sacerdos non ſignat Vobs n Altare, ſed ſeipſum tantùm. lxine „H. Hodie paretur locus aptus in aliqua Et in Cappella Eccleſiæ, vel Altari, & decenter, Rero quoad fieri poteſt, ornetur cum velis & i mon luminibus, ubi Calix cum Hoſtia ut ſuprà liro c reſervata, reponatur. Finita autem Miſſa, lpren accenduntur intorticia, & fit proceſſio ſeunbe more ſolito, alio tamen Subdiacono pa-⸗ enitt rato Crucem ferente. Celebrans indutus Rin! Pluviali Pluviali albo, ſtans ante Altare, imponit incenſum in duobus thuribulis abſque bene- dictione, deinde in medio genu flexus cum altero incenſat ter Sacramentum: & accepto Calice cum Sacramento de manu Diaconi ſtantis; & cooperto extremitatibus veli, quo ejus humeri teguntur, procedę medius inter eumdem Diaconum à dex tris, & Subdiaconum à ſiniſtris ſub bal- dachino, duobus Acolythis Sacramentum Continuò incenſantibus uſque ad locum præparatum; ubi pro craſtino ſervandum Eſt. Intereà dum fit proceſſio, cantatur. Hymnus. P ange lingua gloriôſi Coôrporis myſtérium, Sanguiniſque pretiéſi; Quem in mundi prétium Fructus ventris generôſi, Rex effudit géntium. Nobis datus, nobis natus Ex intâcta Virgine, Et in mundo converſtus, Sparſo verbi ſémine, Sui moras incolâtus Miro clauſit érdine. In ſuprémæ nocte cœnæ Recúmbens cum fratribus, Obrlſervita lege plenè, Cibis in legalibus, 4 6, le⸗ 138 Peria v. in Cœna Dominé. Cibum turbæ duodénæ Se dat ſuis mânibus.- Verbum caro, panem verum * Verbo carnem éfficit: G83 Fitque ſanguis Chriſti merum, o ie Et ſi ſenſus déficit: o Gn Ad firmândum cor ſincérum. Neni Sola fides ſufficit. Cttrn Tantum ergò Sacraméntum en Een Venerémur cérnui: üen en Et antiquum documéntum Dommmin Novo cedat ritui: Fum. Præſtet fides ſuppleméntum enb tin Sénſuum deféctui. n non Genitôri, Genitôque 0Dorir. Laus & jubilaâtio, Salus, honor, virtus quoque Sit & benedicéctio: Procedénti ab utrôque 1 Compar ſit laudàâtio, Amen. Cons Cùm autem ventum fuerit ad locum pa- mihh ratum, Diaconus genu flexus à Sacerdote ntyne ſtante accipit Calicem cum Sacramento, nmen & ponit illum primò ſuper Altare, ubi à ſin ( Sacerdote genu flexo incenſatur, ut ſuprà? lſns deinde reponit in capſula. Poſteà in Cchoro m e Acumur Veſperæ. ALD VESPERAS. 41 ſperæ, dicto ſecretò, Pater noſter. 4 are aria. inchoantur ablolutè à peima ine Antiphona;, ſine cantu. Antiph. Mt⸗ Gina h. ad Veſperas 139 Antiph. Calicem ſalutris accipiam, & nomen Dômini invocâbo. Pſalmus 1I15. C rédidi, propter quod locuútus ſum: * ego autem humiliâtus ſum nimis. Ego dixi in excéſſu meo: * omnis ho- mo mendax. Quid retribuam Dômino: * pro ômnibus, quæ retribuit mihi? Calicem ſalutâris accipiam: *“ & nomen Démini invocaâbo. Vota mea Dômino reddam coram omni pépulo ejus: * pretiéôſa in conſpéctu Dô- mini mors ſanctôrum ejus. ODômine, quia ego ſervus tuus: * ego ſervus tuus, & fflius ancillæ tuæ. Dirupiſti vincula mea: * tibi ſacrificâbo hé- ſtiam laudis: & nomen Démini invocaâbo. Vota mea Dômino reddam in conſpéctu omnis pépuli ejus: * in triis domus Dô- mini, in médio tui Jeruũſalem. Antiph. Calicem ſalutâris accipiam, & nomen Dômini invocaàbo. Añia. Cum his, qui odérunt pacem, eram pacificus: dum loquébar illis, impugnâ- bant me gratis. Pſalmus 119. d Dôminum cùm tribulrer, clamâ- vi: * & exaudivit me. Dômine libera ànimam meam à labiis ini- quis, * & à lingua doloôſa. Quid 149 Feria v. in Cona Domini. Quid detur tibi, aut quid appondtur ti- bi * ad linguam doléôſam? Sagittæ poténtis acutæ, * cum carbôni- bus deſolatériis. Heu mihi, quia incolâtus meus prolong4- tus eſt: habitâvi cum habitântibus Cedar: * multùm incola fuit ànima mea- Oum his, qui odérunt pacem, eram paci- ficus: * cùm loquébar illis, impugnabant me gratis. Antiphona, Cum his, qui odérunt pa- cem, eram pacificus: dum loquébar illis, impugnibant me gratis. Antiphona. Ab hominibus iniquis libera me Dômine- Pſalmus I 3. E ripe me Démine ab héômine malo: * à viro iniquo éripe me. ui Ccogitavérunt iniquitâtes in corde: & tota die conſtituébant prælia. A cuérunt linguas ſuas ſicut ſerpéntis: * venénum ſpidum ſub lâbiis eôrum. Cuſtôdi me Démine de manu peccatéô- ris: * & ab hominibus iniquis éripe me. Qui cogitavérunt ſupplantâre greſſus meos: * abſcondérunt ſupérbi lâqueum mihi. Et funes extendérunt in lâqueum: * jux- ta iter ſcândalum poſuérunt mihi. ri Déômino: Deus meus es tu: * exàâlu- Dômine vocem deprecatiéônis meæ. HDoômi⸗ ts elngle n mn nin n Pun Uiten p Gjtszen rogoon m ionltn⸗ oonN/, pe, etumtamen h Müpkona „ Donine. hhon Pwwerort orir intenc Ete, Utiottor m ſooriſie r Dön Uum cleen I Cecline ikculäng⸗ ehe Ad Veſperas. 141 Dômine, Dômine virtus ſalũtis meæ * ob- umbräſti ſuper caput meum in die helli. Ne tradas me Déômine à deſidério meo peccatéri: cogitavérunt contra me, * ne derelinquas me, ne fortè exalténtur. C aput circuitus eôrum: * labor labiô⸗ rum ipſérum opériet eos. Cadent ſuper eos carbéônes, in ignem dejicies eos: * in miſériis non ſubsiſtent- V ir linguéſus non dirigétur in terra: * vi- rum injúſtum mala câpient in intéritu. C ognoôvi, quia ſâciet Dôminus judicium inopis, * & vindictam pâuperum. V erumtamen juſti confitebuntur nômini tuo: * & habitâbunt recti cum vultu tuo. Antiphona. Ab hominibus iniquis libera me Dômine. Antiphona- Cuſtédi me à lâqueo, quem ſtatuérunt mihi, & à ſcândalis operântium iniquitâtem. Pſalmus 140. omine clamâvi ad te: exâudi me: * inténde voci meæ, cùm clamaâvero ad te. D irigâtur orâtio mea ſicut incénſum in conſpéctu tuo: * elevâtio mânuum meâ- rum ſacrificium veſpertinum. one Dômine cuſtôdiam ori meo: & & ôſtium circumſtântiæ lâbiis meis. on declines cor meum in verba malitiæ, * ad excuſandas exculatiônes in peccatis- um 142 peria v. in Coena Domini um hominibus operaântibus iniquitâtem, * & non communicâbo cum eléctis eéôrum. Corripiet me juſtus in milericôrdia, & increpàbit me: * ôleum autem peccatô- ris non impinguet caput meum. nöôniam adhuc & orätio mea in bene- placitis eérum: * abſôrpti ſunt juncti pe- træ judices eôrum. A udient verba mea, quéniam potuérunt: * ſicut craſſitůdo terræ erũpta eſt ſuper terram. Diſſipâta ſunt oſſa noſtra ſecus inférnum: * quia ad te Dômine Démine oôculi mei: in te ſperâvi, non âuferas ànimam meam. Cuſtôdi me à lâqueo, quem ſtatuérunt mihi: * & à ſcandalis operântium iniqui- tatem. adent in retiâculo ejus peccatéres: * ſin- ulaâriter ſum ego, donec trânſeam. Antiphona- Cuſtôdi me à làqueo, quem ſtatuérunt mihi, & à ſcaândalis operântium iniquitâtem. Antiphona- Conſiderâbam ad déxteram, & vidébam, & non erat, qui cognoôſce- ret me. Pſalmus 141. Vode mea ad Dôminum clamâvi: * vo- ce mea ad Dôminum deprecaâtus ſum: Effundo in conſpéctu ejus oratiénem me- am, y & tribulatiõnem meam ante ipſum pronuüntio. In zeebgeraven⸗ nlcean on end lait bon T inan Vdxi ad l Nel , nentfſt ur N W Cenlnth lem, lapols n on Uari me ad Veſperas. 143 in deficiéndo ex me ſpiritum meum, * & tu cognoviſti ſémitas meas. In via hac, quà ambulàâbam, * abſcondé- runt lâqueum mihi. Gonſiderâbam ad déxteram, & ridébam: * & non erat qui cognôſceret me. Périit fuga à me, * & non eſt, qui requi- rat àänimam meam. C lamaâvi ad te Dômine, * dixi: Tu es ſpes mea, portio mea in terra vivéntium. Intendegi deprecatiõnem meam, * quia humiliâtas ſum nimis. Libera me à perſequéntibus me: * quia confortati ſunt ſuper me. E duc de cuſtôdia ânimam meam ad con- fiténdum nômini tuo: * me exſpéctant juſti, donec retribuas mihi. Antiph. Conſiderâbam ad déxteram, & vidébam, & non erat, qui coguòôſceret me. Capitulum, Hymnus, & v. non dicuns tur in hoc triduo. Ad Magnificat, Antiphona. Coœnäntibus autem illis, accépit Jeſus pa- nem, & benedixit;, ac fregit, deditque diſcipulis ſuis. Canticum B. Mariæ Virginis- Lur I. c. agnificat * änima mea Dôminum: Et exultavit ſpiritus meus * in Deo ſalutàri meo. Quia 14 peria v. in Cona Domini. Quia reſpéxit humilitâtem ancillæ ſuæ: * ecce enim ex hoc beâtam me dicent om- nes generatiônes. Quia fecit mihi magna, qui potens eſt: * & ſanctum nomen ejus. Et miſericôrdia ejus à progénie in progé- nies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brâchio ſuo: * diſpér- ſit ſupérbos mente cordis ſui. Depòluit poténtes de ſede, * § exaltavit humiles. E ſuriéntes implévit bonis: * & Kites di- miſit inaânes. Suſcépit Iſraël púerum ſuum: * recordà- tus miſericôrdiæ ſuæ. Sicut locútus eſt ad patres noſtros, * Ab- raham, & ſémini ejus in ſécula. Antiphona.- Coœnaântibus autem illis, ac- cépit Jeſus panem, & benedixit, ac fre- git, deditque diſcipulis ſuis. Deinde dicitur flexis genibus V- Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem. & dicitur ſecretô , Pater noſter. Poſteà Pſalmus. Miſerére- 101. aliquantulùm altiùs: quo finito ſine Oremus dicitur ſimili voce. Oratio. eſpice, quæſumus Démine, ſuper hanc familiam tuam, pro quà Dômi- nus noſter Jeſus Chriſtus non dubita- vit Mbs omen S i Uen el e tCos , Vetien iikunn eisl le ll III ani IUd alltern And in ia eg Vmncbi cs Iilunt Deravie n Khcint oriam ſez Ee po Ultris e.5 Wom. le & ad Veſperas. 145 vit mânibus tradi nocéntium, & Crucis ſubire torméntum. ſed Qui tecum dafci⸗ Kur ſub ſilentiui. Sacerdos cum Miniſtris denudet Alta⸗ ria, legendo Antiphonam. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea; & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem. — V Pfſalmus 21. LDes Deus meus, réſpice in me: qua- re me dereliquiſti? * longè à ſalũte mea verba delictôrum meoôrum. Deus meus clamâbo per diem, & non exãudies: "* & nocte, & non ad inſipién- tiam mihi. T'u autem in ſancto hâbitas, * Laus II- raòl. In te ſperavérunt patres noſtri: ſpera- vérunt, & liberâſti eos. Ad te clamavérunt, & ſalvi facti ſunt: * in te ſperavérunt, & non ſunt confuſi- Ego autem ſum vermis, & non homo: * opprobrium hôminum, & abjéctio plebis. maes vidéntes me, deriſérunt me: * lo- Ccuti ſunt lâbiis, & movérunt caput. Sperävit in Dômino, eripiat eum: * ſal- vum fäciat eum, quéniam vult eum. Quôniam tu es, qui extraxiſti me de ven- tre: * ſpes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus ſum ex utéro, * De ven- tre matris meæ Deus meus es tu, ne diſcéſ- ſeris à me. 146 Feria v. in Cœna Domini. Q uòniam tribulâùtio préxima eſt: * quô- niam non eſt, qui âdjuvet. Circumdedérunt me vituli multi: * tauri pingues obſedérunt me. peruérunt ſuper me os ſuum, * ſicut leo râpiens & rúgiens. Sicut aqua effůſus ſum: * & diſpérſa ſunt ômnia oſſa mea- Factum eſt cor meum tamquam cera li- uéſcens * in médio ventris mei.- Aran tamquam teſta virtus mea, & lin- gua mea adhæſit fäaucibus meis: * & in pul- verem mortis deduxiſti me. Quôniam circumdedérunt me canes mul- ti: * concilium malignântium obſédit me. F odérunt manus meas & pedes meos: * dinumeravérunt ômnia oſſa mea- Ipſr verò conſideravérunt & inſpexérunt me: * diviſérunt ſibi veſtiménta mea, & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem. P u autem Démine ne elongaâveris auxi- lium tuum à me: * ad defenſiônem meam cénſpice. rue à frâmea Deus ânimam meam: * & de manu canis unicam meam. S alva me ex ore leônis: * & à côrnibus unicôrnium humilitâtem meam. Narrâbo nomen tuum fratribus meis: in médio Eccléſiæ laudâbo te. Qni * ſeis D ſen n aun bon 7Cren hin ſee eit Grcen il Moc e . . ſorn nen l Nn Pcent ven Cibue M⸗ ſjen anc⸗ ſennnict nmn u adortbn anlie 0 Nonam 0 n les nt: Nes, t St inm ſrviet i . Uynuotit rd: s pOpr ninue. ſtph. S lher Folt „N N5 Adll n ad Veſperas. 149 Qui timétis Dôminum, laudâte eum: * univérſum ſemen Jacob glorificâte eum. Timeat eum omne ſemen Iſraél: * quéô- niam non ſprevit, neque deſpéxit depre- catidhnem paâuperis. Nec avértit faciem ſuam à me: * & cuùm clamârem ad eum, exaudivit me- A pud te laus mea in Eccléſia magna: * vota mea reddam in conſpéctu timéntium eum. dent pâuperes & ſaturabuntur: * & lau- däâbunt Dôminum, qui requirunt eum: * vivent corda eôrum in ſéculum ſéculi. Reminiſcéntur & converténtur ad Dô- minum * univérſi fines terræ, t adoraâbunt in conſpéctu ejus * univér- ſæ familiæ Géntium. Quôniam Dômini eſt regnum: * & ipſe dominibitur Gentium. anducavérunt & adorâverunt omnes pin- gues terræ: * in conſpéctu ejus cadent om- nes, qui deſcéêndunt in terram. BEt àânima mea illi vivet: * & ſemen meum ſérviet ipfi. A nnuntiâbitur Démino genertio ven- tuúra: * & annuntiäâbunt cœli juſtitiam ejus pôpulo, qui naſcétur, quem fecit Dôminus. Antiph. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea: & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem, § Poſt denudationem Altarium hoôra K 2 compe- 148 Feria v. in Cœna Dominj. Competenti facto ſigno cum tabula, conz veniunt Clerici ad faciendum mandatum. Prælatus, ſeun Superior ſuper amictu & alba indauitur ſtola, & pluviali violaceis, & in loco ad id deputato; miniſtrante Diacono (qui paratus cum Subdiacono, ut in Miſſa , Para- mentis albis, ei aſſiſtit) imponit incenſum in thuribulo: deinde Diaconus librum Evan- geliorum ante pectus tenens, genu flexus ante Superiorem, petit benedictionem: quàâ acceptâà, aſtantibus duobus Acolythis cum Candelabris accenſis, & Subdiacono librum tenente, ſignat librum, & incenſat, & can⸗ tat, ut moris eſt Evangelium. S equéntia ſancti Evangélii ſecndùm Joânnem. Cap. 13. A nte diem feſtum Paſchæ, ſciens Jeſus, quia venit hora ejus, ut tranſeat ex hoc mundo ad Patrem: cùm dilexiſſet ſuos, qui erant in mundo, in finem dilé- xit eos. Et cœnà factâ, cùm diâbolus jam misiſſet in cor, ut trâderet eum Judas Si- mônis Iſcariôtæ: ſciens, quia mnia de- dit ei Pater in manus, & quia à Deo exi- vit, & ad Deum vadit: ſurgit à coœna, & ponit veſtiménta ſua: & cùm accepil- ſet linteum, præcinxit ſe. Deinde mittit aquam in pelvim, & Cœpit lavâre pedes diſcipulöõrum, & extérgere linteo, quo erat præcinctus. Venit ergo ad Siménem Petrum. ⸗ Mais i . 5 en s lin⸗ umm Doanne 46 ans, s chnn e wndl GLem omn t 1 n els n t eces ei achmteel ſ 1 e Noc ke⸗ lgſer,G n Kn. nos,Dorn Uets A Ium eumn n ego (o Pertumn . uus eun i exll = = – balae crecine NnO & A ad lotionem pedum- 149 Petrum. Et dicit ei Petrus: Dômine, tu mihi lavas pedes? Reſpéndit Jeſus, & di- xit ei: Quod ego fâcio, tu neſcis modòͤ, ſcies autem péſteà. Dicit ei Petrus: Non lavâbis mihi pedes in ætérnum. Reſpôn- dit ei Jeſus: Si non làvero te, non habé- bis partem mecum. Dicit ei Simon Pe- trus: Dômine, non tantùm pedes meos, ſed & manus, & caput. Dicit ei Jeſus: Qui lotus eſt, non indiget, niſi ut pedes lavet, ſed eſt mundus totus. Et vos mundi eſtis ſed non omnes. Sciébat enim, quiſnam eſſet, qui trâderet eum, proptéreà dixit: Non eſtis mundi omnes. Poſtquàm ergò lavit pedes eôrum, & accépit veſtiménta ſua, cùm recubuiſſet iterùm, dixit eis: Sci- tis, quid fécerim vobis? Vos vocdatis me Magiſter, & Démine: & benè dicitis: ſum étenim. Si ergo ego lavi pedes ve- ſtros, Dôminus, & Magiſter: & vos de- bétis alter altérius lavâre pedes. Exém- plum enim dedi vobis, ut quemâdmo- dum ego feci vobis, ita & vos faciatis. Quo finito, Subdiaconus portat librum apertum oſculandum Superiori, & Dia- conus eum de more incenſat. Poſteà Su-⸗ perior exuitur pluviali, & per Diaconum & Subdiaconum præcingitur linteo, & ſic præcinctus, aſſiſtentibus ſibi iiſdem Diacono. & Subdiacono, accedit ad lo= tionem pedum; & per ordinem diſpoſi; K 2 tis 155% Peria v. in Coœna Domint. tis iis, qui lavandi funt, Clerfcis pelvim, & aquam miniſtrantibus, Subdiacono ſingu- lorum pedem dextrum tenente, genufle- Gtens ſingulis, illorum pedem lavat, ex- tergit, & oſculatur,- Diacono præbente linteum ad abſtergendum. Et interim hæc ſubſcripta cantantur. Aneigh. Mandâtum novum do vobis: ut diligâtis invicem, ſicut diléxi vos, di- cit Déôminus. Pſalmus. Beâti immaculâti in via: qui âmbulant in lege Dômini. Et repetitur immediate Antiphona. Mandâtum novum do vobis: ut diligatis invicem, ſicut diléxi vos, dicit Dôminus. Et ſic ali? Antiphonæ, quæ habent Pfſal⸗ mos, vel Verſ. repetuntur. Et de quolibet Pfſalmo dicitur tantum primus Verlſus. Antiphona. Poſtquàm ſurréxit Dôminus à cœna, miſit aquam in pelvim, & cit lavâre pedes dilcipulérum ſuorum : hoc exémplum reliquit eis. Pfalm. M agnus Dôminus, & laudabilis nimis, in civitàte Dei noſtri, in monte ſancto ejus. Antiphona. Déminus Jeſus, poſtquàm cœnavit cum diſcipulis ſuis, lavit pedes eôrum, & ait illis: Scitis, quid fécerim vobis ego Dôminus, & Magilſter? Exém- plum dedi vobis: ut & vos ita faciâtis. Pſalm. B encdixiſti Domine terram nam: – . Qnt Aen Mle Io ten ilhns he ta I 6ds Narten .Keo s hel E eiu! Ibun Autonn guis ſcn Uuerits n Nun , tri ad lotionem pedum. 151 tuam : avertiſti captivitâtem Jacob. Antiph. Démine, tu mihi lavas pedes 2 reſpêndit Jeſus, & dixit ei: Si non làvero tibi pedes, non habébis partem mecum. V. Venit ergé ad Simônem Petrum, & dixit ei Petrus. Et repetitur Antiph. Dômine, tu mihi lavas pedes? reſpéòndit Jeſus, & dixit ei: Si non lâvero tibi pedes, non habébis par- tem mecum. V. Quod ego faâcio, tu neſcis modò: ſcies autem pôſteà. Tertio repetitur Antiph, Déômine, tu mihi lavas pedes? reſpéndit Jeſus, & di- Xxit ei: Si non laàvero tibi pedes, non ha- bébis partem mecum. V. Si ego Déminus & Magiſter veſter la- vi vobis pedes: quantôò magis debétis al- ter altérius lavâre pedes? Plalm. Audite hæc omnes Gentes: àu- ribus percipite qui habitâtis orbem. Antiphona, In hoc cognôſcent omnes, quia diſcipuli mei eſtis, ſi dilectiõnem ha- buéritis ad invicem. v. Dixit Jeſus diſcipulis ſuis. Antiphonaàa., Mäneant in vobis fides, ſpes, Chritas, tria hec: major autem horum eſt Charitas- y. Nunc autem manent fides, ſpes, cha- ritas, tria hæc: major horum eſt Châritas. Antiph. Benedicta fit ſancta Trinitas, . K 4 atque 152 Feria v. in Cœna Domini. atque indiviſa únitas: confitébimur ei, quia fecit nobiſcum miſericéôrdiam ſuam. V. Benedicâmus Patrem, & Filium, cum ſancto Spiritu. Pſalm. (Quàâm dilécta tabernâcula tua; Dômine virtutum! concupiſcit, & déſicit anima mea in tria Dômini. Atiph. Ubi Châritas & amor, Deus ibi eſt. V. Congregavit nos in unum Chriſti amor- V. Exultémus, & in ipſo jucundémur. V- Timeâmus, & amémus Deum vivum. V. Et ex corde diligâmus nos ſincéro. Et repetirur Antipk. Ubi chäaritas & amor, Deus ibi eſt. V. Simul ergòô cùm in unum congregâmur. V. Ne nos mente dividâmur, caveâmus. V. Ceſſent júrgia maligna, ceſſent lites. V. Et in meédio noſtri ſit, Chriſtus Deus. Et repetitur Antiph. Ubi charitas & amor, Deus ibi eſt. V. Simul quoque cum beatis videâmus: V. Gloriânter vultum tuum, Chriſte Deus. V. CGâudium, quod eſt imménſum, atque probum y. Secula per infinita ſeculé- rum, Amen. Poſt lotionem Superior, vel qui aliis abluit pedes, lavat manus, & abſtergit alio linteo: deinde rediens ad locum ubi priùs fuerat, accipit pluviale, & ſtans ca- Pite detecto dicit, Pater noſter. ſecret⸗ V. Mvo⸗ . ns d. Cvencn. P. nmn nn Seln, Akrus s ſecte cis Cern Enttnencet , 6 1 ſunenn:l e Mentn Mon Peyis, we⸗ Domminic Uone! Oumn ſlckte uli⸗ ad Completorium⸗ 153 , v., Et ne nos inducas in tentatiônem. n E. Sed libera nos à malo. y. Tu mandâ- m ſti mandâta tua, Dômine. pz. Cuſtodiri nimis. y. Tu lavaſti pedes diſcipuléôrum tuérum. p. Opera mânuum tuârum ne deſpicias. , Dôémine exâudi oratiônem meam. p. Et clamor meus ad te véniat. N Dôminus vobiſcum. 5. Et cum ſpiri- tu tuo. Orémus. Oratio. déſto, Dômine quæſumus, officio ſervitutis noſtræ: & quia tu diſcipu- lis tuis pedes lavâre dignâtus es, ne de- ſpicias pera mânuum tuârum, quæ no- bis retinénda mandaſti, ut ſicut hic no- bis, & à nobis exteriôra abluuntur inqui- naménta: ſic à te mnium noſtrům inte- riéra lavéntur peccâta. Quod ipſe præ- ſtâre dignéris, qui vivis, & regnas Deus, per ômnia ſécula ſeculérum. g, Amen. A D C O MPLETORIU M, Non dicitur, Jube domne, nec Lectio revis, nec Adjutérium, neque Oratio Dominica; ſed facta Confeſlione & Ab- ſolutione incipitur à Plalmo. Pſalmus 4. 17 Cum invocârem, exaudivit me Deus . juſtitiæ meæ: * in tribulatiône dilatâ- ſti mihi. S K § M iſeré- 154 Feria v. in Cosna Domini. M iſerére mei: * & exàudi oratiônem meam. Filii hôminum uſquequò gravi corde? * ut quid diligitis vanitätem, & quæritis mendâcium? Et ſcitôte, quéniam mirificâvit Déôminus ſanctum ſuum: * Dôminus exàâudiet me, cuùm clamaâvero ad eum. Traſcimini, & nolite peccâre: * quæ di- citis in côrdibus veſtris, in cubilibus ve- ſtris compungimini. Sacrificâte ſacrificium juſtitiæ,, & ſperate in Déômino. * Multi dicunt: Quis oſténdit nobis bona? gignâtum eſt ſuper nos lumen vultus tui Dômine: * dedlſti lætitiam in corde meo. A fructu fruméênti, vini, & ôlei ſui * mul- tiplicâti ſunt. In pace in idipſum * déôrmiam, & re- quiéſcam; uéniam tu Démine ſingulaâriter in ſpe* Conſtituiſti me. Pſalmus 30. n te Démine ſperâvi, non confúndar in ætérnum: * in juſtitia tua libera me.- Inclina ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me. Sſto mihi in Deum protectôrem, & in omum refũgii, * ut ſalvum me fdcias. Quôòniam fortitůdo mea, & refũgium meum 1 el (ER es nomgt Etenlti uh Pon Der leſtgun cu. önan Schols ſenat en Cenmmrn ier aiE Mopn eruate Lternbe ad Completorium. 15 5 meum es tu, * & propter nomen tuum deduúces me, & enutries me. E duúces me de lâqueo hoc, quem abſcon- dérunt mihi: * quôniam tu es protéctor meus. In manus tuas comméndo ſpiritum meum: * redemiſti me Dômine Deus veritatis. Pſalmus 90. ui hâbitat in adjutéôrio Altiſſimi, * in protectiône Dei cœli commorabitur. Dicet Dômino: Suſcéptor meus es tu, & refúgium meum: * Deus meus ſperabo in eum. uôniam ipſe liberâvit me de lâqueo ve- nàntium, * & à verbo dâſpero. §capulis ſuis obumbrabit tibi: * & ſub pennis ejus ſperàbis. cuto circumdabit te véritas ejus: * non timébis à timôre noctuúrno. A ſagitta volânte in die, à negôtio ber⸗ ambulänte in ténebris: * ab incurſu, dæmônio meridiaâno. Cadent à ltere tuo mille, & decem mil- lia à dextris tuis: * ad te autem non ap- propinquabit. Verúmtamen ôculis tuis conſiderâbis: & retributiônem peccatéôrum vidébis. uéôniam tu es Déômine ſpes mea: * al- tiſſimum poſuiſti refgium tuum. Non accédet ad te malum: * & flagellum non appropinquâbit tabernâculo tuo. Qué⸗ 156 FPeria v. in Cœna Domini⸗ Quöôniam Angelis ſuis mandâvit de te: * ut cuſtdiant te in émnibus viis tuis. In múnibus portâbunt te: * ne fortè of- féndas ad lâpidem pedem tuum. & uper àſpidem & baſiliſcum ambulabis: * & conculcâbis leônem & dracéônem. Quòôniam in me ſperaâvit, liberâbo eum: * prötegam eum, quéôniam cognévit no- men meum. Clamúbit ad me, & ego exâudiam eum: * cum ipſo ſum in tribulatiéne: eripiam eum, & glorificaho eum. Longitúdine diérum replébo eum: * & oſténdam illi ſalutàre meum. Pſalmus 133. Ecee nunc benedicite Dôminum, * om- — nes ſervi Dômini: Qui ſtatis in domo Dômini, * in àtriis domus Dei noſtri. In nôctibus extôllite manus veſtras in ſancta, * & benedicite Dôminum. Benedicat te Déminus ex Sion, * qui fe- cit cœlum & terram. ² Canticum Simeonis. Luc. 2. e. Nuns dimittis ſervum tuum Dômine, * ſecundum verbum tuum in pace. Quia vidérunt culi mei * ſalutâre tuum. Quod paraàſti * ante fâciem bmnium po- ulôrum; . Tunin ad revelatiénem Géntium, * & glôriam plebis tuæ Ilraél. Deinde tuun 1 cllut D n Pinns vol t munt luble fnn Oelo Ee tern 6lno, vi 1¹0 Antpon (ppez con pimum, Uare Me 4 „ titerun terunt Richerl, tumpin U ad Completorium. 157 Deinde dicitur flexis genibus V. Chri- ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem. & dicitur ſecretò, P ater no- ſter. Poſteà Pſalmus M iſerére. 101. ali⸗ quantulùm altiùs: quo finito ſine Ore- mus dicitur ſimili voce. Oratio. Relbiee „ quæſumus Dômine, ſuper hanc familiam tuuam, pro quâ Doô- minus noſter Jeſus Chriſtus non dubitâ- vit múnibus tradi nocéntium, & Crucis ſubire torméentum. ſed Qui tecum. di⸗= citur ſub ſilentio. Sic terminantur omnes Horæ in hoc triduo, uſque ad Veſperas Sabbati ſancti⸗ FERIA SEXT'A. in Paraſceve. A D M AIUTITINU M. In primo Nocturno- Antiphona. Aſtitérunt reges terræ, & prin- cipes convenérunt in unum, advérſus Dô- minum, & advérſus Chriſtum ejus. Plſalmus. 2. uare fremuérunt Gentes, * & péôpuli Q meditâàti ſunt inânia? * A ſtitécunt reges terræ, & principes con- venérunt in unum, * advérſus Dôminum, & advérſus Chriſtum ejus. D irumpâmus vincula eôrum: * & proji- ciâmus à nobis jugum ipſérum. Qui 158 Feria vj. in Paraſceve- Qui hbitat in coœlis, irridébit eos: * & Dôminus ſubſannaâbit eos. Tunc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furéôre ſuo conturbbit eos. Ego autem conſtitútus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanctum ejus, * præ- dicans præcéptum ejus. Déminus dixit ad me: * Filius meus es tu, ego hôdie génui te- P ôſtula à me, & dabo tibi Gentes hæredi- tâtem tuam, * & poſſeſſihnem tuam tér- minos terræ. R eges eos in virga férrea, * & tamquam vas figuli confringes eos. t nunc reges intelligite: * erudimini, ui judicãtis terram. Tervite Dômino in timôre: * & exultaâte ei cum tremôre. A pprehéndite diſciplinam, ne quando iraſcâ- tur Dôminus, * & pereàâtis de via juſta. Qum exarferit in brevi ira ejus, * beaͤti omnes qui confidunt in eo. Antiph. Aſtitérunt reges terræ, & prin- cipes convenérunt in unum, advér ſus Dô- minum & advérſus Chriſtum ejus. Antiphona. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea: & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem. Pſalmus 21. LDas Deus meus, réſpice in me: qua- re me dereliquiſti? * longè à ſalute mea verba delictrum meôrum. Deus Iurnn ite ein ſunt, 4 94 16 dan t Deli 10 Auten Cppr hrioc Innes 1 Pochti h Cogem le:d ſye lnte poe te Mtris s me. Cunnam Wan don C fuNte fi pinone Abeen eo nepe ien Olnnia o Packom geſcen Iutt tan nn Mei Elerem ad Matutinum- 159 4. D eus meus clamâbo per diem, & non exâu- dies: * & nocte, & non ad inſipiéntiam mihi. EI T u autem in ſancto hâbitas, „ Laus IIraél- In te ſperavérunt patres noſtri: * ſpera- vérunt, & liberâſti eos. A d te clamavérunt, & ſalvi facti ſunt: * in te ſperavérunt, & non ſunt confuſi. E go autem ſum vermis, & non homo: * opprébrium héôminum, & abjéctio plebis. Fnes vidéntes me, deriſérunt me: * Ne. locuti ſunt labiis, & movérunt caput- S perâvit in Déômino, éripiat eum: * ſal- Mun vum fciat eum, quéniam vult eum. Quôniam tu es, qui extraxiſti me de ven- li, tre: * ſpes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus ſum ex utero, * de ven- tre matris meæ Deus meus es tu, ne diſcéſ- ſeris à me. Quôniam tribulâtio préôxima eſt: * quoô- niam non eſt, qui àâdjuvet. , C ircumdedérunt me vituli multi: * tau- ri pingues obſedérunt me. A peruérunt ſuper me os ſuum, * ſicut leo râpiens & rügiens- Sicut aqua effêſus ſum: * & diſpérſa ſunt R ômnia oſſa mea. Factum eſt cor meum tamquam cera li- uéſcens * in médio ventris mei. Arui tamquam teſta virtus mea, & lin- ate⸗ gua mea adhæſit fäucibus meis; * & in puúlverem mortis deduxiſti me. N Qus. 160 Feria vj. in Paraſceve⸗ Quôniam circumdedérunt me canes mul- ti: * concilium malignântium obſédit me. Fodérunt manus meas & pedes meos: * dinumeravérunt mnia oſſa mea- Ipſi vero conſideravérunt, & inſpexérunt me: * diviſérunt ſibi veſtiménta mea, & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem. Tu autem Döômine ne elongâveris auxi- lium tuum à me: * ad defenſiénem meam Cônſpice. Erue à frâmea Deus ànimam meam: * & de manu canis únicam meam. Salva me ex ore leéônis: * & à Côrnibus unicôrnium humilitàtem meam. Warrâbo nomen tuum frütribus meis: g in médio Eccléſiæ laudâbo te. Qui timétis Déminum, laudâte eum: * univérſum ſemen Jacob glorificâte eum. Timeat eum omne ſemen IIraél: * quôniam non ſprevit, neque deſpéxit depresatiéô- nem pauperis. ec avértit ſâciem ſuam à me: * & cùm clamârem ad eum, exaudivit me- Apud te laus mea in eccléſia magna: * vota mea reddam in conſpéctu timéntium um. Paont pâuperes, & ſaturabuntur: & lau- dâbunt Dôminum, qui requirunt eum: * vivent corda eôrum in ſéculum ſéculi. Remi⸗- nre u ſvA 1 1Metelt e 1 Cnrbn,n inbien len Cucarenn 0Mdes, a üune n Elniet hh Ner⸗ Müidan GKmn Du Glen Mins tpicibo um opn 1ebont e iaoe WMütl ſunt Ccopetitan nt cor l. lct ad Matutinuni⸗ 161 R eminiſcéntur, & converténtur ad Dô- vmninum * univérſi fines terræ. Et adorâbunt in conſpéctu ejus * univérſi familiæ Géntium. Quôniam Dômini eſt regnum: * & ipſe dominâbitur Géntium. Manducavérunt, & adoravérunt omnes pingues terræ: * in conſpéctu ejus cadent omnes, qui deſcéndunt in terram. Et ànima mea illi vivet: * & ſemen meum ſẽ rviet ipſi. Annuntiäâbitur Döômino generâtio ventu-= ra: * & annuntiäbunt coli juſtitiam ejus péôpulo, qui naſcétur, quem fecit Dô- minus. Antiphona. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea: & ſuper veſtem meam miſérunt ſortem. Antiphona., Inſurrexérunt in me teſtes ini- qui, & mentita eſt iniquitas ſibi. Pſalmus 26. Dninns illuminâtio mea, & ſalus mea, * quem timébo? Dôminus protéctor vitæ meæx, * à quo trepidâbo ? Dum apprôpiant ſuper me nocéntes, * ut edant carnes meas: Qui tribulant me inimici mei, * ipſi in- firmâti ſunt, & cecidérunt. Si consiſtant advérſum me caſtra, * non I. 8 timébit cor meum. 162 Feria vj. in Paraſcevé. Si exuúrgat advérſum me prælium, * in hoc ego ſperabo. „ Unam pétii à Démino, hanc requiram, ut inhäâbitem in domo Démini oômnibus diébus vitæ meæ: Ut videam voluptâtem Déômini, * & vi- ſitem templum ejus. . Quôniam abſcôndit me in tabernâculo ſuo: * in die malérum protéxit me in abſcôndito tabernâculi ſui. In petra exaltâvit me: * & nunc exalt4- vit caput meum ſuper inimicos meos. Circuivi, & immolavi in tabernâculo ejus héſtiam vociferatiônis: * cantâbo, & pfſal- mum dicam Démino. Exâudi Déômine vocem meam, quà clamavi ad te: * miſerére mei, & exaâudi me. T'ibi dixit cor meum, exquisivit te facies mea: * faâciem tuam Dômine requiram. Ne avértas fâciem tuam à me, * ne de- clines in ira à ſervo tuo Adjutor meus eſfo: * ne derelinquas me, neque deſpicias me, Deus ſalutaris meus.- . Quéniam pater meus, & mater mea de- reliquérunt me: * Dôminus autem alſ- ſumſit me. Legem pone mihi Doômine in via tua & dirige me in ſémitam rectam propter inimicos meos- Ne tradideris me in ânimas tribulantium me: 60 e . gchei⸗ gnnenn Pinhdn. i,E . Daoſe , E en. Einr De Lanen lecioj ſorſurt fle F Rwon mert Utene an hrnd et ehe D Perciäk, s, A iſt lex, A (oen ſl. ded 1g flie an la, 1letum gt. D. 1, (ont Wett in lune . e Nico es A 6 . nn W. & Pla, mar: fuckmart e Al. ad Matutinum- 163 me: * quéniam inſurrexérunt in me te- ſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi. Credo vidére bona Dômini * in terra vivéntium. Expécta Dôminum;, & viriliter age: * & confortétur cor tuum, & fũuſtine Démi⸗ num. Antiphona- Inſurrexérunt in me teſtes ini= qui, & mentita eſt iniquitas ſibi. Y Diviſérunt ſibi veſtiménta mea. p Et ſuper veſtem meam miſérunt ſor= tem. Pater noſter. ſecretô. De Lamentatione Jeremiæ Prophétæ Lectio j. Cap. 2. c. Heth. ogitâvit Déôminus diſſipare murum filiæ Sion: teténdit funiculum ſuum, & non avértit manum ſuam à perditiône: luxitque antemurâle, & murus pariter diſſipatus eſt- Teth. Defixæ ſunt in terra portæ ejus: pérdidit, & contrivit vectes ejus: regem ejus, & principes ejus in Géntibus: non eſt lex, & prophétæ ejus non invenérunt viſidnem à Dômino. Jod. Sedérunt in terra, conticuérunt ſe- nes filiæ Sion: conſperſérunt cinere caâ- pita ſua, accincti ſunt cilicijs: abjecérunt in terram câpita ſua virgines Jeruſalem. Caph. Defecérunt præ lâcrymis ôculi mei, conturhata ſunt viſcera mea: effü- ſum eſt in terra jecur meum ſuper con- L 2 triti- 164 Feria vj. in Paraſceve. tritiéne fili? péôpuli mei, cuùm defliceret 4Arvulus, & lactens in platéis ppidi. Ferüſalem ‚Jerũúſalem, convértere ad Déô- minum Deum tuum. e. Omnes amici mei dereliquérunt me, & prævaluérunt inſidiântes mihi: trâdi- dit me, quem diligébam: & Et terribili- bus ulis, plagaâ crudéli percutiéntes, acé- to potâbant me. V. Inter iniquos pro- jecérunt me, & non pepercérunt ânimæ meæ. Et terribilibus. Lectio ij. Lamed. Katribus ſuis dixérunt: UÜbi eſt tri- ticum, & vinum? cùm defticerent quaſi vulnerâti in platéis civitâtis: cum exhalârent ânimas ſuas in ſinu matrum ſuaârum. Mem. Cui comparâbo te? vel cui aſſimi- labo te, filia Jerûſalem? cui exæquabo te, & conſolâbor te, virgo fillia Sion? ma- gna eſt enim velut mare contritio tua: quis medébitur tui? . Nun. Prophétæ tui vidérunt tibi falſa, & ſtulta, nec aperiébant iniquitàtem tuam, ut te ad pœniténtiam provocârent: vi⸗ dérunt autem tibi afflumptiénes falſlas, & ejectiônes. Samech. Plauſérunt ſuper te maânibus omnes tranſeuntes per viam, fibilavé- runt, & movérunt caput ſuum ſuper filiam Jerulalem: Hæccine eſt urbs, dicéntes perfécti Akae en . un enn elnmtd n Venil ens: Me Eis in l ,mo 6 colponn regetnt Pr in et Ne 16 , von o In mmn P Vein unen men Deh. N Ueth. I ortuos Climel negetl 1 Glimel. 1, exe kmel. ns, ſ Ulden UuInum! ad Matutinum. 16 5 perfêcti decôris, gàudium univérſæ terræ? Jeruſalem, Jerũſalem, convértere ad Dô- minum Deum tuum. . Velum templi ſciſſum eſt, * Et omnis terra trémuit: latro de cruce clamabat, dicens: Meménto mei Dômine, dum vé- neris in regnum tuum. Y. betræ fſciſſæ ſunt; & monuméênta apérta ſunt, & mul- ta côrpora ſancrum, qui dormierant, ſurrexérunt. Et omnis. ectio ij. Cap. 3. Aleph. Eso vir videns paupertâtem meam in irga indignatiônis ejus. Aleph. Me minaévit, & adduúxit in téne- bras; & non in lucem. Aleph. Tantùm in me vertit, & convér- tit manum ſuam totà die. Beth. Vetuſtam fecit pellem meam, & carnem meam, contrivit oſſa mea. Beth. Edificavit in gyro meo, & cir- cumdedit me felle, & labôre. Beth. In tenebroſis collocâvit me „ quaſi môrtuos ſempitérnos. himel. Circumædificâvit advérſum me, ut non egrédiar: aggravãv it cêmpedem meum. himel. Sed & cùm clamaâvero, & rogâ- vero, excläſit oratidnem meam. ghimel. Concluúſit vias meas lapidibus nadris, ſémitas meas ſubvértit. gerſalem , Jeruũſalem, convértere ad Déminum Deum tuum. 1. 3 Wr. 166 Peria vj. in Paraſceve. E. Vinea mea elécta, ego te plantâvi: Quémodo convérſa es in amaritudinem, ut me crucçifigeres „& Barrâbbam dimitte- res? Y. depivi te, & lâpides elégi ex te, & ædificavi turrim. Quémodo. Vinea mea. In ſecundo Nocturno, Antiphona- Vim faciébant, qui quærébant ânimam meam. Pſalmus 37. ômine, ne in furéôre tuo ârguas me, * D „neque in ira tua corripias me. uéniam ſagittæ tuæ infixæ ſunt mihi: * E& confirmdͤſti ſuper me manum tuam. Non eſt ſäânitas in carne mea à facie iræ tuæ : * non eſt pax ôfſibus meis à facie peccatorum meôrum. Quéniam iniquitâtes meæ ſupergréſſæ ſunt caput meum: * & ſicut onus grave gra- vatæ ſunt ſuper me. P utruérunt, & corrúptæ ſunt cicatrices meæ, * à facie inſipiéntiæ meæ. M iler factus ſum, & curvâtus ſum uſque in finem: æ tota die contriſt 4tus ingre- diébar: Quaniam lumbi mei impléti funt illuſié- nibus: * & non eſt ſanitas in carne mea. A fflictus ſum, & humiliâtus ſum nimis: * rugiébam à gémitu cordis mei- Domine, ante te omne deſiderium meum: * & gémitus meus à te non eſt abfcônditus. Cor meum eonturbtum eſt, dereliquit me nr G 1 Pnt ſunl i Gbantur. ban: t ſlsn nan bdde Oonan in le ne n i C uni tar N s l ſunt oin- & Color Quorim 0: 461 Unimtci n Unt uuper 0erunt n jemtb mt mihi ne cieatne Cc ad Matutinum. 167 me virtus mea? * & lumen oculôrum meéôrum, & ipſum non eſt mecum. A mici mei, & préôximi mei * advérſum me appropinquavérunt, & ſtetérunt. Et qui juxta me erant, de longè ſteté- runt: * & vim faciébant, qui quærébant ànimam meam. Et qui inquirébant mala mihi, locuti ſunt vanitâtes: * & dolos totâà die medi- tabãntur. Ego autem tamquam ſurdus non audié- bam : * & ſicut mutus non apériens os ſuum. Et factus ſum, ſicut homo non âudiens: * & non habens in ore ſuo redargutiônes. Quôniam in te Dômine ſperâvi: * tu ex- àudies me Dômine Deus meus. uia dixi: Ne quando ſupergâudeant, mihi inimici mei: * & dum commovén- tur pedes mei, ſuper me magna locuti ſunt. Quéniam ego in flagélla paräâtus ſum: * & dolor meus in conſpéctu meo ſemper. Quôniam iniquitatem meam annuntia⸗ bo: * & Ccogitâbo pro peccâto meo. Inimici autem mei vivunt, & confirmati fſunt ſuper me: * & multiplicâti ſunt, qui od érunt me iniquè. Qui retribuunt mala pro bonis, detrahé- bant mihi: * quéniam ſequébar bonitaâ- tem. 1. 4 Ae 168 Feria vj. in Paraſceve. Ne dereliquas me Dômine Deus me- us: * ne diſcéſſeris à me. Inténde in adjutéôrium meum, * Dômine Deus ſalũtis meæ. Antiphona. Vim faciébant, qui quæré- bant ânimam meam. Antiphona Confundântur & revereàân- tur, qui quærunt änimam meam, ut àu- ferant eam. Pſalmus 39⸗ E chane expectâvi Dôminum, * & ◻ inténdit mihi. Et exaudivit preces meas: * & eduxit me de lacu miſériæ, & de luto fœcis. Et ſtâtuit ſuper petram pedes meos: * & diréxit greſſus meos. Et immiſit in os meum cäúnticum no- vum, * carmen Deo noſtro. Vidébunt multi, & timébunt: * & ſpera- bunt in Démino. B eâtus vir, cujus eſt nomen Déômini ſpes ejus: * & non reſpéxit in vanitâtes, & in- ſanias falſas. Multa feciſti tu Dômine Deus meus mira- bilia tua: * & cogitatiônibus tuis non eſt, qui similis ſit tibi. Annuntiâvi, & locutus ſum: * multipli- câti ſunt ſuper númerum. Sacrificium, & oblatiénem noluſſti: x* au- res autem perfeciſti mihi. Holocauſtum, & pro peccâto non po- ſtulaſti: ael keen MuNtic tihes tus Conum Complte Dömnne,. erunt vonyertirt R volont rint con cunt llent, k; ad Matutinum- 169 ſtulaſti: * tunc dixi: Ecce venio. In capite libri ſcriptum eſt de me, ut fâce- rem voluntâtem tuam : * Deus meus véô- lui, & legem tuam in médio cordis mei. An nuntiavi juſtitiam tuam in Eccléſia ma- gna,„ * ecce läâbia mea non prohibébo: Démine tu fſcilti. Juſtitimm tuam non abſcôndi in corde meo: * veritâtem tuam, & ſalutâre tuum dixi. Non abſcéôndi milericôrdiam tuam, & veritâtem tuam, * à concilio multé. Tu autem, Dômine, ne longè facias miſe- ratiônes tuas à me: * miſericérdia tua, & véritas tua ſemper ſuſcepérunt me. Quôniam circumdedérunt me mala, quo- rum non eſt numerus: * comprehendé- runt me iniquitâtes meæ, & non pôtui, ut vidérem. Multiplicâtæ ſunt ſuper capillos cpitis mei: * & cor meum dereliquit me. Complaceat tibi, Démine, ut éruas me * Mômine, ad adjuvândum me réſpice. Confundântur, & revereântur ſimul, qui Perunt animam meam, * ut âuferant eam. onvertântur retrôêrſum, & revereântur, * ui volunt mihi mala. Verom conféſtim confuſiénem ſuam, * gui dicunt mihi: Euge, euge. Prnütent „& læténtur ſuper te omnes quæ- réêntes te; * & dicant ſemper: Magnifi- L è5 cétur 170 Feria vj. in Paraſceve- cétur Dôminus, qui diligunt ſalutâre tuum, go autem mendicus ſum, & pauper: * Dôminus ſolicitus eſt mei. Adjútor meus, & protéctor meus tu es: * Deus meus ne tardaveris. Antiphona- Confundântur, & revereàân- tur, qui quærunt dnimam meam, ut àu- ferant eam. Antiphona. Aliéni infurrexérunt in me,; & fortes quæſiérunt änimam meam. . 4 Pſalmus 53. D&* in némine tuo ſalvum me fac: * & in virtute tua judica me. Deus exâudi oratiénem meam: * auri- bus pércipe verba oris mei- Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum me, & fortes quæſiérunt ànimam me- am: * & non propoſuérunt Deum ante conſpéctum ſuum. E cce enim Deus âdjuvat me: * & Dômi- nus ſuſcéptor eſt änimæ meæ. A vérte mala inimicis meis: * & in veri- tâte tua diſpérde illos. Voluntarie ſacrificàbo tibi, * & confité- bor néômini tuo, Dômine;, quôniam bo- num eſt. uéniam ex omni tribulatiéône eripuiſti me: * & ſuper inimicos meos deſpéxit culus meus. Antiphona. Aliéni inſurrexérunt in me, & fortes quæſiérunt ànimam meam. 4 ( ven e. Ee Uecl⸗ Nh I1) tey Cin tn Nol⸗ lln 1 ht N, oc mrndin ele Deo, io, & lo G honminis De,,woge Proget n Eite one dum. Qi Oocideront unt. Inte inum ko⸗ Müret ezen lumon ſdis, & Nottie 0n, & n dlot tutn, 1815 ig. ad Matutinum, 171 F. Inſurrexérunt in me teſtes infqui. y. Et mentita eſt iniquitas ſibi. Bater noſter. ſecretò. Ex Trackâtu ſancti Auguſtini Epiſcopi ſuper Pſalmos. In Pfſalm. 63;. ad verſum 2. Lectio iv. rotexiſti me Deus à convéntu mali- gnântium, à multitúdine operan- tium iniquittem. Jam ipſum caput noſtrum intueâmur. Multi Maärtyres tàlia paſſi ſunt, ſed nihil ſic elùcet, quômo- do caput Märtyrum: ibi méliùs intué- mur, quod illi expérti ſunt. Protéctus eſt à multitúdine malignäntium, protegén- te ſe Deo, protegénte carnem ſuam ipſo Filio, & héômine, quem gerébat: quia fi- lius hôminis eſt, & Filius Dei eſt. Filius Dei, propter formam Dei: filius hôminis, propter formam ſervi, habens in pote- ſtàte péônere ânimam ſuam, & recipere eam. Quid ei potuérunt fâcere inimici?- Occidérunt corpus, àânimam non occidé- runt. Inténdite. Parùm ergò erat, Dô- minum hortari Martyres verbo, niſi fir- mäúret exémplo. N⸗ Tamquam ad latrô⁴nem exiſtis cum gladiis, & fuſtibus comprehéndere me: Quotidie apud vos eram in templo do- cens, & non me tenuiſtis: * ecce flagel- lâtum ducitis ad crucifigéengum. *- Cům- que — 172 Feria vj. in Paraſceve. que injeciſſent manus in Jeſum, & tenuif- ient eum, dixit ad eos. Quotidie. Lectio v. N oſtis, qui convéntus erat malignãn- tium Judæôrum, & quæ multitudo erat operàntium iniquitàtem. Quam ini- quitâtem 7 Quia voluérunt occidere Dô- minum Jeſum Chriſtum. Tanta ôpera bona, inquit, oſténdi vobis : propter quod horum me vultis occidere? Pértu- lit omnes infirmos eôrum, curâvit omnes languidos eôrum, prædicâvit regnum coe- lôrum, non tacuit vitia ebrum, ut iplſa pôtiùs eis diſplicérent, non médicus, à quo ſanabântur. His omnibus curatiôni- bus ejus ingräâti tamquam multà febre phreneétici, inſaniéntes in médicum, qui vénerat curâre eos, excogitavérunt con- silium perdéndi eum: tamquam ibi vo- léntes probâre, utrùm veré homo ſit, qui mori poſſit, an aliquid ſuper héômines ſit; & mori ſe non permittat. Verbum ipſoô- rum agnôſcimus in Sapiéntia Salomô- nis: Morte turpiſſim, inquiunt, con- demnémus eum. Interrogémus eum: erit enim reſpécus in ſermônibus illius. Si enim verè Filius Dei eſt, liberet eum. 12. Ténebræ factæ ſunt, dum crucifixiſ- ſent Jeſum Judæi : & circa horam nonam exclamâvit Jeſus voce magni: Deus meus, ut quid me dereliquiſti? * Et incli- nt 6 li ebect l (ocd kect⸗ An onn nocennor. tlr;u Un 1et: un It Md eN Phgeliht, en n; erent icerent. Erunt, 1 le, gu Ee 1 no I, Iis iqui ce ad Matutinuum. . 173 nâto câpite emiſit ſpiritum. g. Exclâ- mans Jelus, voce magnàâ, ait: Pater, in manus tuas comméndo ſpiritum meum. Et inclinâto. Lectio vj. Xxacuérunt, tamquam glaâdium, linguas ſuas. Non dicant Judæi: Non oc- cidimus Chriſtum. Etenim proptéreà eum dedérunt judici Pilâto, ut quaſi ipfi morte ejus videréntur immunes. Nam cùm dixiſſet eis Pilâtus: Vos eum occi- dite; reſpondérunt: Nobis non licet oc- cidere quemquam. Iniquitâtem facino- ris ſui in jůdicem héminem refúndere volébant : ſed numquid Deum juúdicem fallébant? Quod fecit Piläâtus, in eo ipſo, quod fecit, aliquântum paârticeps fuit: ſed in compatatiône illõörum multô iple innocéntior. Inſtitit enim, quantùm pô- tuit; ut illum ex eôrum manibus libera- ret: nam proptéreà flagelläatum produ- xit ad eos. Non perſequéndo Dôminum flagellavit, ſed eôrum furôri ſatislacere volens; ut vel ſic jam mitéſcerent, & de- sinerent velle occidere, cùm flagellâtum vidérent. Fecit & hoc. At ubi perſevera- vérunt, nôſtis illum laviſſe manus, & di- Xiſſe, quod ipſe non feciſſet, mundum ſe eſſe à morte illius. Fecit tamen. Sed ſI reus, quia fecit vel invitus: illi innocén- tes; ui coëgérunt, ut fâceret? Nullo mo- do. 7 Feria vj. in Paraſceve- do. Sed ille dixit in eum ſenténtiam, & juſſit eum cricifigi, & quaſi ipſe occidit: & vos 6 Judæi occidiſtis. Unde occidi- ſtis? Glâdio linguæ: acuiſtis enim lin- guas veſtras. Et quando percuſsiſtis, niſi quando clamaſtis: Crucitige, crucifige? . Animam meam diléctam tradidi in manus iniquòôrum, & facta eſt mihi hæré- ditas mea, ſicut leo in ſilva: dedit contra me voces adverſärius, dicens: Congre- gâmini, & properâte ad devorändum il- lum: poſuérunt me in deſérto ſolitũúdinis, & luxit ſuper me omnis terra: * Quia non eſt invéntus, qui me agnôſceret, & faceret benè. F, Inſurrexérunt in me viri abſque miſericôrdia, & non pepercérunt ànime mex. Quia non eſt. Animam meam. . In tertio Nocturno, Antiphona. Ab inſurgéntibus in me libera me Dômi- ne, quia occupavérunt àänimam meam. Pſalmus 58. tipe me de inimicis meis Deus meus: * „ & ab inſurgéntibus in me libera me- Pripe me de operantibus iniquitàâtem: * & de viris ſanguinum ſalva me. Quia ecce copérunt ànimam meam: * irruérunt in mie fortes. Neque iniquitas mea, neque peccâtum meum Döômine: * ſine iniquitâte cucür- ri; & diréxi. EXur- ſbis edtun Et n, lun keng Pntiiren, Ni Dkuſl Pleiccrci ens Ckeni Ee ccli 1r Pol n Ghege N e n D cum tunn Pr ſuperin Et de an fabuntor COnfummmm Pt ſcient, E finium onrerten Ptentur, ad Matutinum. 175 xuúùrge in occurſum meum, & vide: * & tu Dômine Deus virtútum, Deus IIraél. Inténde ad viſitàndas omnes Gentes: * non miſereâris omnibus, qui operäntur iniquitâtem. onverténtur ad véſperam; & famem patiéntur ut canes: * & circuibunt civi- taàtem. Pcce loquéntur in ore ſuo, & glâdius in lâbiis ebhrum: * quôniam quis audivit? Et tu, Démine, deridébis eos: * ad nihi- lum deduces omnes Gentes. Fortitůdinem meam ad te cuſtédiam, quia Deus ſuſcéptor meus es: * Deus meus miſericôrdia ejus prævéniet me. D eus oſténdet mihi ſuper inimicos meos, ne occidas eos: * nequândo oblivilſcàn- tur pépuli mei. D iſperge illos in virtute tua: * & depoô- ne eos protéctor meus Dômine.- D elictum oris eôrum, ſermônem labiô- rum ipſôrum: * & comprehendäntur in ſupérbia ſua. Et de cxecratiéöne & mendcio annun- tiabuntur in conſummatiéne: * in ira conſummatiéônis, & non erunt. Et ſcient, quia Deus dominâbitur Jacob: æ & finium terræ. Gonverténtur ad véſperam, & famem patiéntur, ut canes: * & circuibunt civita- tem. pli 176 Feria vj. in Paraſceve. Ipſi diſpergentur ad manducândum: = ſi verò non füerint ſaturâti, & murmur- bunt. Bgo autem cantaâbo fortitdinem tuam: * & exultâbo manè milſericôrdiam tuuam. Quia factus es ſuſcéptor meus, * & refu- gium meum, in die tribulatiônis meæ. Adjutor meus, tibi pſallam, quia Deus ſuſcẽptor meus es: * Deus meus miſeri- côrdia mea. Antiphona- Ab inſurgéntibus in me II- bera Hie Déômine, quia occupavérunt aàni- mam meam. Antiphona. Longè feciſti notos meos à me: traâditus ſum, & non egrediébar. Plalmus 87. omine Deus ſalutis meæ, * in die cla- Dri „& nocte coram te.- Intret in conſpéctu tuo oratio mea: * in- clina aurem tuam ad precem meam. Quia repléta eſt malis ànima mea: * & vita mea inférno appropinquavit. Eſtimâtus ſum cum deſcendéntibus in lacum: * factus ſum, ſicut homo, ſine ad- jutério, inter môrtuos liber. Sicut vulnerâti dormiéntes in ſepulchris: quorum non es memor àâmpliùs: * & ipfſi de manu tua repullſi ſunt. Poſuérunt me in lacu inferiôri: * in te⸗ nebrôſis, & in umbra mortis. Kuper me confirmâtus eſt furor thnè: * r i⸗ n Sns n Nel lugen Owuni ü Dclid ken⸗ Puemiün Necſel n Pummucd n Nlerchti in⸗ 1 Nelitme! Vunn ui l⸗ zlutn,¹1 s! en At Ntio mea pr Itcud Don : ens Dunpeont Ute pel: um, & con Inn metmi 0l contudn Orcumced tonmdece giti Tnotos m Utpbona 1 lieit onn, ad Matutinum- 177 im.⸗ &e oinnes fluctus tuos ine luxiſti ſuper me. m. Longe feciſti notos meos à me: * poſué- runt me abominatiônem ſibi. Traâditus ſum, & non egrediébar : * Gcu- li mei languérunt præ inõpia. Clamâvi ad te Dômine totâ die: * ex- àndi ad te manus meas- Numdwuid moôrtuis fâcies mirabilia: * aut médici ſuſcitàbunt, & contitebúntur tibi? Numquid narrabit âliquis in ſepulchro INE miſericôrdiam tuam, * & veritâtem tuam Nenm à in perditiône? Numquid cognoſcéntur in ténebris mi⸗= rabilia tua, * & juſtitia tua in tèrra obli⸗ vionis? Et ego ad te Déômine clamâvi: * & manè lech. Ortio mea prævéniet te. It quid Dômine repéllis oratiénem me- . am: * avértis fêciem tuam à me? len. Pauper ſum ego, & in labôribus à juven- e tüte mea: * exaltâtus autem humiliâtus lum, & conturbatus. In me tranſiérunt iræ tuæ: * & terrôres tui conturbavérunt me. L ircumdedérunt me ſicut aqua totâ die: * cCircumdedérunt me ſimul. E longúſti à me amicum, & préximum: * & notos meos à miſéria. 3 Antiphona. Longè feciſti notos meos à mmae :: trâditus ſum, & non egrediébar. Antiphona, Capt;Punn in ànimam zaltl⸗ 178 Feria vj. in Paraſceve- & ſanguinem innocéntem condemnabunt. Pſalmus 93. LDes ultinum Dôminus: * Deus ul- tihnum liberè egit. Exaltâre, qui júdicas terram: * redde re- tributiénem ſupérbis. Uſquequò peccatôres Déômine, * uſque- quò peccatôres gloriabuntur. E ffabúntur, & loquéntur iniquitâtem: * loquéntur omnes, qui operàntur injuſti- tiam? Pôpulum tuum Dômine humiliavérunt: * & hæreditâtem tuam vexavérunt. Viduam, & âàdvenam interfecérunt: * & upillos occidérunt. t dixérunt: Non vidébit Déôminus, * nec intélliget Deus Jacob. Entelligite inſipiéntes in pôpulo: * & ſtul⸗ ti aliquàndo ſapite. Qui plantâvit aurem, non àudiet? * aut qui finxit oculum, non considerat? Ci céôrripit gentes, non àrguet: * qui ocet hé⁴minem ſciéntiam? Dôminus Iſcit cogitatiénes hôminum, * quéôniam vanæ ſunt. B eâtus homo, quem tu erudieris Dômi⸗= ne: * & de lege tua docueris eum. Ut mitiges ei 4 diébus malis: * donec fodiâtur peccatéôri fôvea. Quia non repéllet Dôminus plebem ſuam: * & hæreditâtem ſuam non derelinquet. Quoad- nre ügl zis hhl dcen: icortin t ſecundum mn mivce ,fenknmt nguc te mnas hbon UItbon n n ndeene Ss em Dem wen 1 ilntin et iloron ſinonnen ocii Punt ne, er nolter. ad Matutinum⸗ 179 Quoaduſque juſtitia eonvertâtur in judi- cium: * & qui juxtà illam omnes qui re- cto ſunt corde. Quis coniurget mihi advérſus malignân- tes? * aut quis ſtabit mecum advérſus operântes iniquitâtem? Niſi quia Dôminus adjúvit me: * paulòô minus habitâſſet in inférno änima mea. Si dicéham: Motus eſt pes meus: * mi- ſericôrdia tua Dômine adjuvâbat me. Secuúnduùm multitúdingem dolôrum meô- rum in corde meo, * conſolatioônes tuæ lætificavérunt ànimam meam. Numquid adhæret tibi ſedes iniquitâtis: * qui fingis labôrem in præcépto? Captaâbunt in ânimam juſti: * & ſangui- nem innocéntem condemnabunt. Et factus eſt mihi Déminus in refũgium: * & Deus meus in adjutéôrium ſpei meæ. Et reddet illis iniquittem ipſfôrum: & in malitia eôrum diſpérdet eos: * diſpér- det illos Dôminus Deus noſter- Antiphona. Captaäbunt in ähimam juſti, & ſanguinem innocéntem condemnúbunt. V. Locuti ſunt advérſum me linguâ do- losâ. R. Et ſermônibus ôdii circumde- dérunt me, & expugnavérunt me gratis- Pater noſter. ſecretô. M 2 De 180 Peria vj. in Paraſceve. De Epiſtola beâti Pauli Apéſtoli ad H Hebræos- Lectio vij. Cap. 4. c. &. F. Deſtinémus ingrédi in illam réquiem: ut ne in idipſum quis incidat incre- dulitâtis exémplum. Vivus eſt enim ſermo Dei, & éfficax, & penetrabilior omni glâdio ancipiti: & pertingens uſque ad di- viſiõnem ânimæ, ac ſpirituús, compâgum quoque, ac medullrum, & diſcrétor cogi- tatihnum, & intentiõônum cordis. Et non eſt ulla creatura invisibilis in conſpéctu ejus: mnia autem nuda, & apérta ſunt cu- lis ejus, ad quem nobis ſermo. Habéntes ergoòͤ Pontificem magnum, qui penetravit cos- los, Jeſum Filium Dei: teneâmus conf eſſiô- nem. Non enim habémus Pontificem, qui non poſſit céômpati infirmitatibus noſtris; tentâtum autem per ômnia pro ſimilitũdine abſque peccâto. . Tradidérunt me in manus impiéôrum, & inter iniquos projecérunt me, & non pe- percérunt àânimæ meæ : congregaâti ſunt advérſum me fortes: * Et ſicut gigântes ſtetérunt contra me. 7. Aliéni inſurrexé- runt advérſum me, & fortes quæſiérunt änimam meam. Et ſicut gigântes ſtetérunt Ccontra me. Lectio viij. deâmus ergôò cum fidúcia ad thronum grtiæ: ut miſericérdiam Cconſequimur . X Ggn elchlecec n fälrun 1lns ere 1 Dei, 4 ad Matutinum. 181 & grâtiam inveniâmus in auxilio oppor- túno. Omnis namque Poôntifex, ex homini- bus aſſuũmptus, pro hominibus conſtituitur in iis, quæ ſunt ad Deum, ut éfferat dona, & ſacrificia pro peccàtis: qui condolére poſ- ſit iis, qui ignorant „& errant: quéniam & ipſe circum datus eſt infirmitâte: & pro- ptéreà debet, quemâdmodum pro pépulo, ita étiam & pro ſemetipſo offérre pro pec- Càtis. R. Jeſum traàdidit impius ſummis principi- bus ſacerdôtum, & ſeniôribus péôpuli: Petrus autem ſequebâtur eum à longè, ut vidéret nem. Y. Adduxérunt autem eum ad Câipham principem ſacerdôtum, ubi Scribeæ, & Phariſæi convénerant. Petrus autem. Nee quiſquam ſumit ſibi honérem, ſed qui vocâtur à Deo, tanquam Aaron. Sic & Chriſtus non ſemetipſum clarificâvit, ut Pôntifex fieret: ſed qui locutus eſt ad eum: Filius meus es tu, ego héôdie génui te. Quemadmodum & in âlio loco dicit: Tu es ſacérdos in ætérnum ſecndùúm ôrdinem Melchiſedech. Qui in diébus carnis ſuæ pre- ces, ſupplicationeéſque ad eum, qui pofſit illum ſalvum fâcere à morte, cum clamôre vlido, & lacrymis fferens, exauditus eſt pro ſua reveréntia. Et qui idem cuùm elſet Filius Dei, didicit ex iis, quæ paſſus eſt M 3 obe- 182² Feria vj. in Paraſceve. obediéntiam: & conſummaͤtus, factus eſt ômnibus obtemperantibus ſibi, cauſa ſalutis ætérnæ, appellâtus à Deo Poôntifex juxta ôrdinem Melchiſedech. R. Caligavérunt culi mei à fletu meo: quia elongâtus eſt à me, qui conſolabatur me. Vidéte omnes pôpuli, * Si eſt dolor similis ſicut dolor meus. V. O vos om- nes, qui transitis per viam, atténdite, & vidéte. Si eſt dolor. O aligavérunt. A D LAUDES, Antiphona- Proprio Filio ſuo non pepércit Deus, ſed pro nobis ômnibus trâdidit illum Pülmus. M iſerére mei Deus. IOI. Ant'phona. Anxiâtus eſt ſuper me ſpfritus meus, in me turbatum eſt cor meum. D ômine exâudi oratiénem meam, àuri- bus percipe obſecratiénem meam in veritâte tua: * exâudi me in tua juſtſtia. Et non intres in judicium cum ſervo tuo: * quia non juſtificâbitur in conſpéctu tuo omnis vivens. Quia perſecutus eſt inimicus ânimam me- am: * humiliavit in terra vitam meam. Collocâvit me in obſcuris ſicut mêrtuos ſéculi: * & anxidtus eſt ſuper me ſpiritus meus: in me turbatum eſt cor meum. M emor fui diétum antiquérum, medi- tatus ſtccbs de, l acs e Kin Me edd Et eikm Negmnet nn Nes, Uude d 1..1 Antiphona . IU PAll 1 iem dan Ic ſet! letb in ken Erb Cun e 4 ad Laudes. 183 tâtus ſum in mnibus opéribus tuis: * in factis mànuum tuârum meditabar. E xpandi manus meas ad te: * ânima mea ſicut terra ſine aqua tibi. V elôciter exâudi me Dômine, * defécit ſpiritus meus. Non avértas fâciem tuam à me: * & A- milis ero deſcendéntibus in lacum. A uditam fac mihi manè miſericôòrdiam tuam: * quia in te ſperaàvi. Notam fac mihi viam, in qua âmbulem: * quia ad te levâvi änimam meam. ripe me de inimicis meis Dômine, ad te confúgi: * doce me fâcere voluntâtem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam : * propter nomen tuum Dômine Vivificâbis me, in æquitâte tua. E duúces de tribulatiéne änimam meam: * & in miſericéôrdia tua diſpérdas inimicos meos. Et petdes omnes, qui tribulant ânimam meam: * quôniam ego ſervus tuus ſum. Antiph. Anxiâtus eſt ſuper me ſpiritus meus, in me turbatum eſt cor meum- Antiphona., Ait latro ad latréönem: Nos quidem digna factis recipimus, hic autem quid fecit ? Meménto mei Dômine, dum véneris in regnum tuum. Pſalm. Deus Deus meus. Antiph. Cùm conturbâta füerit àânima M 4 mea 184 FPeria vj. in Paraſceve- mea Démine, milericôrdiæ memor eris. Canticum Habacuc- Cap. 3. D émine audivi auditiénem tuam : æ & timui. D ômine opus tuum * in médio annérum Vivifica illud. IEn médio annéôrum notum faâcies: * cum irâtus fũeris, miſericôrdiæ recordberis. D eus ab Auſtro véniet, * & ſanctus de monte Pharan. Opéruit cœlos glôria ejus: * & laudis ejus plena eſt terra. S plendor ejus ut lux erit: * côrnua in manibus ejus. L bi abſcôndita eſt fortitdo ejus: * ante fâciem ejus ibit mors. Et egrediétur diàbolus ante pedes ejus: * ſtetit, & menſus eſt terram, A ſpéxit, & diſſélvit Gentes: * & contriti ſunt montes fſéculi. Lncurvati ſunt colles mundi, * ab itiné- ribus æternitaâtis ejus- Pro iniquitâte vidi tentôria Ethiéôpiæ: * turbabuntur pelles terræ Madian. Numquid in fluminibus irâtus es Démi- ne? * aut in fluminibus furor tuus? vel in mari indignaâtio tua? Qi aſcéndes ſuper equos tuos: * & qua- drigæ tuœæ ſalvatio. § uſcitans ſuſcitâbis arcum tuum: * jua- ramenta tribubus, quæ locutus es. Fluvios 10 Penn röre onp Pgelns N ſlen anm ediriti Dohaen , Pim kali bärum n Aucliel, 1oce nn lngrecüin. 1 lubter n lt reqel Kepcamn n. aßs enin en in r ers ,5. n, ad Laudes- 18 F lúvios ſcindes terræ: vidérunt te, & doluérunt montes: * gurges aquârum tran ſijt. Dedit abyſſos vocem ſuam: * altitudo manus ſuas levavit. S ol, & luna ftetérunt in habitâculo ſuo, * in luce ſagittârum tuârum, ibunt in ſplen- dére fulgurantis haſtæ tuæ. In frémitu conculcâbis terram: * & in furôre obſtupefcies Gentes. Egrélſus es in ſalutem pépuli tui, * in ſalutem cum Chriſto tuo. Perculsiſti caput de domo impij: * denu- dâàſti fundaméntum ejus uſque ad col- lum. Maledixiſti ſceptris ejus, câpiti bellaté- rum ejus,* veniéntibus ut turbo ad di- ſpergéndum me. Exultàtio eòrum * ſicut ejus, qui dévorat päuperem in abſcéndito. Viam feciſti in mari equis tuis, *in luto aquaârum multaârum. Audivi, & conturbâtus eſt venter meus: * à voce contremuérunt lâbia mea. I ngrediaâtur putrédo in ôfſibus meis: * & ſubter me ſcdàteat. Ut requiéſcam in die tribulatiônis: * ut aſcéndam ad pépulum accinctum no- ſtrum. Ficus enim non florébit: * & non erit germen in vineis- M 5 Mentié- „ 186 Feria vj. in Paraſceve. M entiétur opus olivæ: „ & arva non àfferent cibum. A blcindétur de ovili pecus: * & non erit arméntum in præſépibus. Ego autem in Dômino gaudébo: * & ex- ultàbo in Deo Jeſu meo. Deus Dôminus fortitüdo mea: * & po- net pedes meos quaſi cervôrum. Et fuper excélſa mea dedúcet me vi- ctor * in pſalmis canéntem. Antiphona: Cùm conturbata füͤerit àni- ma mea Däüe, miſericôrdiæ memor eris. Antiphona. Meménto mei Dômine, dum véneris in regnum tuum. Pſalm. L audaâte Dôminum de cœlis. 108. V. Collocâvit me in obſcuris. . Sicut môrtuos ſéculi. Ad Benedictus, Antiphona. Poſuérunt ſuper caput ejus cauſam ip- sius ſcriptam: Jeſus Nazarénus Rex Ju- dæôrum. Deinde dicitur flexis genibus v. Chri- ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem, mortem autem crucis. & di- citur ſecretô. Pater noſter. Poſteà Pfſal- mus. Miſerére IOI. aliquantulùm al⸗- tius: quo finito ſine Oremus dicitur ſimi= . Iocs 1 vOCe. b Oratio. 7 . . „ Relpice „ quæſumus Dômine, fuper hanc familiam tuam, pro qua Dômi- nus n luilecee onribit Grin de con ad Laudes. 187 nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit mânibus tradi nocéntium, & crucis iubi- re torméntum, ſed Qui tecum. dicitur ſub ſilentio. Ad Primam, Tertiam, Sextam, & No- nam, ut ſuprà Feria v. in Cœna Do- mini. II3. ſed in fine v. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem additur, mortem autem crucis. SItatio ad Crucem in geruſalem. Finit Nonâ, Sacerdos & Miniſtri in- duti paramentis nigri colgris, ſine lu- minaribus & incenlô procedunt ad Altare: & ante illud proſtrati aliguamdiu orant. Interim Acolythi unam tantùm tobaleam extendunt ſuper Altare. Sacerdos cum Mi- niſtris factâà oratione aſcendit ad Altare, & Cſcçulatur illud in medio; deinde Lector accedit ad legendam Prôphetiam in loco, übi legitur Epiſtola, & incipit eam ſine titulo: quam etiam Sacerdos legit ſub- milsâ voce apud Altare in cornu Epiſtolæ. Oſee 6. xc dicit Dôminus: In tribulatiéône ſua manè conſũúrgent ad me: Veni- te, & revertmur ad Dôminum: quia ipſe cœpit, & ſauâbit nos: percutiet, & curâbit nos. Vivificâbit nos poſt duos dies: in die tértia ſuſcitâbit nos, & vivé- mus in conſpéctu ejus. Sciémus: ſeque- murque, 188 Feria vj. in Paraſceve. murque, ut cognoſcâmus Dôminum: quaſi diluculum præparâtus eſt egréſfus ejus, & véniet quaſi imber nobis temporâneus, & ſerôtinus terræ. Quid faciam tibi Ephraim? Quid faciam tibi Juda? Milericôrdia veſtra quaſi nubes matutina, & quaſi ros manè pertrânſiens. Propter hoc dolâvi in Pro- phétis, & occidi eos in verbis oris mei: & judicia tua quaſi lux egrediéntur. Quia miſericôrdiam vôlui, & non ſacrificium, & ſciéntiam Dei plùs quàm holocaâuſta. Tractus. Dômine, audivi auditum tu- um, & timni: Cconſiderâvi pera tua, & expâvi. Y, In médio duérum animaâlium innoteſcéris : dum appropinquâverint an- ni, cognoſcéris: dum advénerit tempus, oſtendéris. v. In eo, dum conturbata fũerit ànima mea: in ira, miſericôrdiæ memor eris. V. Deus à Libano véniet, & ſanctus de monte umbrôſo, & condénſo- V. Opéruit coœlos majéſtas ejus: & laudis ejus plena eſt terra. Finito Tractu Sacerdos in cornu Epiſto⸗ læ dicit, Orémus. Diaconus, Flectàmus génua. & Subdiaconus, Levate. Oratio. ens: à quo & Judas reaâtůs ſui pœ- nam, & conkfeſſiônis ſuæ latro præ- mium ſumpſit: concéde nobis tuæ pro- pitiatiénis effédum : ut, ſicut in paſſiéône ſua 1 Un thl Eem 1 Een en / i i meni tun obtun 6. Decimad Ccne gnn tehn ntcdlu & hudhn. Nvartumcet Nolbiege Um Iail Donine e, e polten Mum 1 a care Feria vj. in Paraſceve- 189 ſua Jeſus Cbriſtus Déminus noſter divér- ſa utriſque intulit ſtipéndia meritôrum; ita nobis, ablâto vetuſtâtis errôre, reſur- rectinis ſuæ grâtiam largiâtur. Qui tecum vivit, & regnat. Subdiaconus in tono Epiſtolæ ſimili⸗ der ſine titulo cantat ſequentem Lectio- nem. . Exodi 12. n diébus illis: Dixit Déôminus ad Môy- ſen & Aaron in terra Egypti: Menlſis iſte, vobis principium ménſium, primus erit in ménſibus anni. Loquimini ad uni- vérſum cœtum filiérum Ifraél, & dicite eis: Décimàâ die menſis hujus tollat unulſ- quiſque agnum per familias, & domos ſuas. Sin autem minor eſt nümerus, ut ſufficere polſit ad veſcéndum agnum’, aſſümet vicinum ſuum, qui junctus eſt démui ſuæ, juxta nmerum animarum quæ ſufficere poſſunt ad eſum agni. Erit autem agnus abſque múcula, malculus, anniculus : juxta quem ritum tollétis & hodum. Et ſerväâbitis eum uſque ad quartamdécimam diem menſis hujus: im- molabitque eum univérſa multitúdo filiô- rum Iſraël ad véſperam. Et ſument de ſanguine ejus, ac ponent ſuper utrúm- que poſtem, & in ſuperliminâribus do- méôrum, in quibus cômedent illum. Et edent carnes nocte illa aflas igni, & azy- 190 Feria vj. in Paraſceve. àzymos panes cum lactúcis agréſtibus. Non comedétis ex eo crudum quid, nec coctum aquâà, ſed tantùm afſſum igni: caput cum pédibus ejus, & inteſtinis voraâbitis. Nec remanébit quidquam ex eo uſque manè. Si quid residuum füerit, igne comburétis. Sic autem comedétis illum: Renes veſtros accingétis, & cal- ceaménta habébitis in pédibus, tenéntes bâculos in mânibus, & comecktis feſti- nânter: eſt enim Phaſe (id eſt trânſitus) Dômini. Tractus. Eripe me Döômine ab hô- mine malo : à viro iniquo libera me. F. Qui cogitavérunt malitias in corde: totâ die conſtituébant prælia. 7. Acué- runt linguas ſuas ſicut ſerpentis : vené- num aſpidum ſub lâbiis eérum. 7⸗ Cu- ſtôdi me Dômine de manu peccatéris: & ab hominibus iniquis libera me. 7⸗ Qui cogitavérunt ſupplantâre greſſus meos: ablcondérunt ſupérbi làqueum mihi. F. Et funes extendérunt in lâqueum pé- dibus meis: juxta iter ſcândalum poſué- runt mihi. y. Dixi Dômino, Deus meus es tu: exâudi Dômine vocem ora- tiônis meæ. F. Démine, Démine virtus ſalutis meæ, obúmbra caput meum in die belli. F. Ne tradas me à deſidério meo peccatôri : cogitavérunt advérſus me: z 1 Peria vj. in Paraſceve.- 191 me: ne derelinquas me, ne unquam exalténtur. 7. Caput circuitus eôrum: bor labiôrum ipſôrum opériet eos- F. Verúmtamen juſti confitebuntur nô- mini tuo: & habitâbunt recti cum vultu tuo- Finito Tractu, dicitur Paſſio ſuper nu- dum pulpitum: quam Celebrans ſubmiſla voce legit in cornu Epiſtolæ. PAsS- — R2 192 PASSIO ſecundàm Joânnem. Cap. 22. 1 oltes, N iu, Eimn n, ſeht 0 lihovctn e Del bet me I, Cunn 1, Tkrun 1tnnn I⸗ Cn g⸗ N: d an It n o men Dplerenm 1oS cedltl lemqunm ſciumn ett 18 ſerrum Meram n Dirt Aom ton Celtn Paſſio ſecundùm Joannem. 193 n illo témpore: Egréſſus eſt Jeſus cum Tdiccipulis ſuis trans torténtem Cedron, ubi erat hortus, in quem introlfvit ipſe, & diſcipuli ejus. Sciébat autem & Ju- das, qui tradébhat eum, locum: quia fre- quénter Jeſus convénerat illùc cum diſci- ulis ſuis. Judas ergo cum accepilſlſet co- hortem, & à Pontificibus, & Phariſæis miniſtros, venit illuc cum latérnis, & faâ- cibus, & armis. Jeſus itaque ſciens om- nia, quæ ventura erant ſuper eum, pro- céſſit, & dixit eis: Quem quæritis? c Reſpondérunt ei: s Jeſum Nazaré- num. Cc Dicit eis Jeſus: ¼ Ego ſum. c Stabat autem & Judas, qui tradébat eum, cum ipfſis. Ut ergô dixit eis: Ego ſum, abiérunt retrôrſum, & cecidérunt in terram. Iterùm ergô interrogâvit eos: Quem quæritis? C IIli autem dixé- runt: s Jeſum Nazarénum. Cc Reſpôn- dit Jeſus: ¼ Dixi vobis, quia ego ſum: ſi ergò me quæritis, sinite hos abhire. Ut implerétur ſermo, quem dixit: Quia quos dediſti mihi, non pèrdidi ex eis quemquam. Simon ergò Petrus habens glâdium eduúxit eum, & percuſſit Ponti- ficis ſervum, & abſcidit auriculam ejus déxteram. Erat autem nomen ſervo Mal- chus. Dixit ergéò Jeſus Petro: † Mitte glâdium tuum in vaginam. Calicem, quem dedit mihi Pater, non bibam unm? 0- 7194 Feria vj. in Paraſceve. 6 Cohors ergò, & tribúnus, & miniſtri Judæôrum comprehendérunt Jeſum, & ligavérunt eum, & adduxérunt eum ad Annam primùm; erat enim ſocer Cai- phæ, qui erat Pôntifex anni illius. Erat autem Câiphas, qui consilium déderat Judæis: Quia éxpedit, unum hôminem mori pro pépulo. Sequebâtur autem Je- ſum Simon Petrus, & lius diſcipulus. Diſcipulus autem ille erat notus Pontifi- ci, & introivit cum Jeſu in âtrium Ponti- ficis. Petrus autem ſtabat ad ôſtium foris. Exivit ergo diſcipgalus âlius, qui erat no- tus Pontifici, & dixit oſtiâriæ, & intro- duxit Petrum. Dicit ergò Petro ancilla oſtiâria: s Numquid & tu ex diſcipulis es hôminis iſtius? & Dicit ille: s Non ſum. Cc Stabant autem ſervi, & miniſtri ad prunas, quia frigus erat, & calefacié- bant ſe: erat autem cum eis & Petrus ſtans, & calefâciens ſe. Pôntifex ergoô in- terrogâvit Jeſum de diſcipulis ſuis, & de doctrina ejus. Reſpéndit ei Jeſus: † Ego palàm locuútus ſum mundo: ego ſemper décui in ſynagéôga, & in templo, quòô omnes Judæi convéniunt: & in occulto locutus ſum nihil. Quid me intérrogas? intérroga eos, qui audiérunt, quid locu- tus ſim ipſis: ecce hi ſciunt, quid dixerim ego. C Hæc autem cùm dixiſſet, unus al- siltens, miniſtrôrum dedit âlapam Jeſu, dicens: 1 Ans in 0 Lit Men cn. ut in moeunt in , mminmn, ſi iterro i n Men Non tint 68Plin. m kuen Tkffere gn kretn, Ute eſſt ln in pr le N inſe AKhuls Paſſio ſecundùm Joannem., 195 dicens: s Sic reſpéndes Pontifici? & Reſpéôndit ei Jeſus: † Si malè locutus ſum, teſtimônium péthibe de malo: ſi autem benè, quid me 2 Et miſit eum Annas ligätum ad Câipham Ponti- ficem. Erat autem Simon Petrus ſtans, & calefaciens ſe. Dixérunt ergo ei: s Num- quid & tu ex diſcipulis ejus es? C Negaâvit ille, & dixit: 8 Non ſum c Dixit ei unus ex ſervis Pontificis, cognâtus ejus, cujus abſcidit Petrus auriculam: s Nonne ego te vidi in horto cum illo? c Iterúm ergò negàvit Petrus, & ſtatim gallus cantaâvit. Adducunt ergò Jeſum ²¾ Caipha in præ- tôrium. Erat autem manè: & ipſi non introiérunt in prætéôrium, ut non conta- minaréntur, ſed ut manducârent paſcha- Exivit ergò Pilâtus ad eos foras, & dixit: s Quam accuſatiônem affértis advérſus hôminem hunc? c Reſpondérunt, & di- Xérunt ei: s Si non eſſet hic malefâctor, non tibi tradidiſſémus eum. e Oixit ergo eis Pilätus: s Accipite eum vos, & lecun- dùm legem veſtram judicâte eum. Di- xXérunt ergò ei Judæi: s Nobis non licet interficere quemquam. Ut ſermo Jeſu implerétur, quem dixit, ſignificans, quà morte eſſet moritúrus. Introivit ergoô- iterùm in prætérium Pilàtus, & vocavit Jeſum, & dixit ei: s Tu es Rex Judæô-⸗ rum? c Reſpéndit Jjeſus: ¼ Atemetipſo N 2 hoc 196 Feria vj. in Paraſceve- hoc dicis, an lii dixérunt tibi de me? ⁸ Reſpôndit Pilàtus: s Numquid ego Judæus ſum? Gens tua, & Pontifices tra- didérunt te mihi: quid feciſti? Reſpôn- dit Jeſus: † Regnum meum non eſt de hoc mundo. Si ex hoc mundo eſſet reg- num meum, miniſtri mei ütique decerta- rent, ut non trâderer Judæis: nunc autem regnum meum non eſt hinc. C Dixit ita- que ei Pilätus: s Ergô Rex es tu? Re- ſpéndit Jeſus: ¼ Tu dicis, quia Rex ſum Ego. Ego in hoc natus ſum, & ad hoc veni in mundum, ut teſtiménium perhi- beam veritâti: omnis, qui eſt ex veritâùte, audit vocem meam. Dicit ei Pilaâtus: 8 Quid eſt véritas? & Et cum hoc dixiſſet, iterum exivit ad Judæos, & dicit eis: s Ego nullam invénio in eo cauſam. Eſt autem conſuetúdo vobis, ut unum dimit- tam vobis in Paſcha: vultis ergoò, dimit- tam vobis Regem Judædrum? Clama- vérunt ergò rurſus omnes, dicéntes: 8 Non hunc, ſed Barrâbbam. & Erat autem Barrâbbas latro. Tunc ergo apprehéndit Pilàtus Jelum, & flagellâvit. Et mlilites plecténtes corô⁴nam de ſpinis impoſué- runt câpiti ejus: & veſte purpureâ cir- cumdedérunt eum. Et veniébant ad eum, & dicébant: 8 Ave Rex Judæôrum. Et dabant ei Aapas Exivit ergò iterùm Pi- latus foras, & dicit eis: s Ecce adduco Vobis Mol min 1 tone 6 Wil n tun aronn nikes, 5 .(n NMn. efe alſmn e Uu ln ,i 1gs ann let is inun un, Edi ln iut Uit ezoe 1urls, N E, A tel d W hotelien: Aatumn eſtt icict ii, Ainde an dei aten ne di ynss eni t (xlit los ſern t pro t roros Paſſio ſecundùm Joannem. 197 vobis eum foras, ut cognoſcâtis, quia nul- lam invénio in eo cauſam. c (Exivit er- gòô Jeſus portans corônam ſpineam, & purpureum veſtiméntum ) Et dicit eis: s Ecce homo. Cc Cum ergò vidiſſent eum Pontifices, & miniſtri clamâbant, dicén- tes: s Crucifige, crucifige eum. & Dicit eis Pilâtus: s Accipite eum vos, & cru- cifigite: ego enim non invénio in eo cauſam c Reſpondérunt ei Judæi: e Nos legem habémus, & ſecúndùm legem de- bet mori, quia Filium Dei ſe fecit: c Cùͤm ergé audiſſet Pilàtus hunc ſerméônem, magis timuit. Et ingréſſus eſt prætôrium iterum, & dixit ad elum: s Unde es tu? Jeſus autem reſpônſum non dedit ei. Dicit ergo ei Pilâtus: 2 Mihi non lôque- ries? neſcis, quia poteſtâtem hâbeo crucifi- gere te, & poteſtâtem haâbeo dimittere te? c Refpôndit Jeſus: † Non habéres poteſtàtem advérſum me ullam, niſi tibi datum eſſet déſuper. Proptéreà, qui me trãdidit tibi, majus peccàtum habet. C Et exinde quærébat Pilâtus dimittere eum- Judæi autem clamâbant, dicéntes: s Si hunc dimittis, non es amicus Cæſaris. Omnis enim, qui ſe regem facit, contra- in⸗ dicit Cæſari. C Pilâtus autem, cùm audilſ- ſet hos ſermônes, addũxit foras Jeſum, & Lio ſedit pro tribupaâli, in loco qui dicitur RM Lithôſtrotos, Hebrâicè autem Gabbatha. N. ſe, 198’ Feria vj. in Paraſce ve. Erat autem Paraſcéve Paſchæ, hora quaſi ſexta, & dicit udæis: s Ecce Rex velter. 6 IIIi autem clamâbant: s Tolle, tolle, crucifige eum. C Dicit eis Pilatus: s Re- gem veſtrum crucifigam? c Reſpondé- runt Pontifices: s-Non habémus regem, niſi Cæſarem. Tunc ergòô traâdidit eis illum, ut crucifigerétur. Suſcepérunt au- tem Jeſum, & eduxérunt. Et bajulans ſibi crucem, exivit in eum, qui dicitur Calvâriæ, locum, Hebrâicè autem Goôl- gotha: ubi crucifixérunt eum, & cum eo alios duos, hinc & hine, médium autem Jeſum. Scripſit autem & titulum Pilâtus, & pélſuit ſuper crucem. Erat autem ſcrip- tum: Jelus Nazarénus, Rex Judæoôrum. Hunc ergôò titulum multi Judæôrum le- gérunt: quia propè civitâtem erat locus, ubi crucifixus eſt Jeſus. Et erat ſcriptum Hebrâicè, Græceè, & Latinè. Dicébant ergô Pilâto Pontifices Judæôrum: s No- li ſcribere, Rex Judæôrum: ſed quia ipſe dixit: Rex ſum Judæôrum. Cc Reſpoôndit Pilätus: s Quod /ſcripſi, ſcripſi. C Mili- tes ergò, cùm crucifixiſſent eum, accepérunt veſtiménta ejus (& fecérunt quaâtuor par- tes; unicuique militi partem) & tunicam. Erat autem tunica inconſutilis, déſuper contéxta per totum. Dixérunt ergò ad in- vicem: g Non ſcindâmus eam, ſed ſortiaâ- mur de illa, cujus ſit. & Ut Scriptura im- plére ,AN! M n Nuemmen, Cleenr d eceftig in ed Cht en Ar, ANn cnlunmaet, e W uN. D an Plto cere s. Cun t Kt: 4 (. 10 (cnte garerun utn cruni Ulites: aAleri 1 elom Unt etn (rura n Digeme Elaue, nn. Paſſio ſecundùm Joannem. 199 plerétur, dicens: Partiti ſunt veſtiménta mea ſibi : & in veſtem meam miſérunt ſortem. Et milites quidem hæc fecérunt. Stabant autem juxta crucem Jeſu mater ejus, & ſoror matris ejus Maria Cléophæ, & Maria Magdaléne. Cùͤm vidiſſet ergò Jeſus matrem, & diſcipulum ſtantem, quem diligébat, dicit matri ſuæ : † Mulier, ecce filius tuus. Deinde dicit diſcipulo: † Ecce mater tua. Cc Et ex illa hora ac- cépit eam diſcipulus in ſua. Pôſteà ſciens Jeſus, quia omnia conſummaâta ſunt, ut conſummarétur Scriptúra, dixit: † Si- tio. C Vas ergo erat péſitum acéto ple- num. Illi autem ſpéôngiam plenam acéto, hyſſôpo circumponéntes, obtulérunt ori ejus. Cùm ergo accepiſſet Jeſus acétum, dixit: † Conſummaâtum eſt. c Et incli- nâto capite trâdidit ſpiritum. ( Hic genu ſlectitur, & pauſatur aliquantulum. ) Ju- dæi ergò (quôniam Paraſcéve erat) ut non remanérent in cruce côrpora ſäbba- to (erat enim magnus dies ille ſâbbati) rogavérunt bPilâtum, ut frangeréntur eô- rum crura, & tolleréntur. Venérunt ergo milites: primi quidem fregérunt crura, & altérius, qui crucifixus eſt cum eo. Ad Jeſum autem cùm veniſſent, ut vidé- runt eum jam môrtuum, non fregérunt ejus crura: ſed unus militum lânceàâ la- tus ejus apéruit, & continuò exivit ſan⸗ N 4 guis: 200 Feria vj. in Paraſceve- guis, & aqua. Et qui vidit, teſtiméônium perhibuit: & verum eſt teſtimônium ejus. Et ille ſcit, quia vera dicit, ut & vos cre- dâtis. Facta ſunt enim hæc, ut Scriptüra implerétur: Os non comminuétis ex eo. Et iterùm alia Scriptũra dicit: Vidébunt, in quem transfixérunt. Quod ſequitur, legitur in tono Evan- gelii, & dicitur, Munda cor meum. ſed non petitur benedictio, & non deferun- tur luminaria, neque incenſum, & Cele- brans in fine non oſculatur librum. P ôſt hæc autem rogâvit Pilâtum Jo- ſeph ab Arimathæa (eòô quòd eſſet di- ſcipulus Jeſu, occultus autem propter me- tum Judæôrum) ut tôlleret corpus Jeſu. Et permilit Pilâtus. Venit ergo, & tulit corpus Jeſu. Venit autem & Nicodémus, qui vénerat ad Jetum nocte primum, fe- rens mixtüram myrrhæ & 4loës, quaſi li- bras centum. Accepérunt ergò corpus Jeſu, & ligavérunt illud linteis cum aro- matibus, ſiqut mos eſt Judæis ſepelire. Erat autem in loco, uübi crucifiæus eſt, hortus; & in horto monuméntum no- vum in quo nondum quiſquam péſitus erat. Ibi ergo propter Paraſcévem Judæoô- rum, quia juxtà erat monuméntum, po- ſuérunt Jeſum. Deinde Sacerdos ſtans in cornu Epiſto- Iæ, incipit abſolutè junctis manibus: 7 Oré- e / 4 ☛ nins we iten 4 nn Eegeln eann, Cwbdincorns Oeto an rink ote n tu 1. 5 luen tun I S i eſet lyum i X ue 4 inctum ! Demus, 0 mnio judle Cplts 1 Antl Feria vj. in Paraſceve- 201 rémus, dilectiſſimi nobis, pro Ec- O cléſia ſancta Dei: ut eam Deus & Déôminus noſter pacificare, adunâre, & cuſtodire dignétur toto orbe terrârum: ſubjiciens ei principâtus, & poteſtaâtes: detque nobis, quiétam, & tranquillam vi- tam degéntibus, glorificäre Deum Pa- trem omnipoteéntem. Orémus, Diaconus Flectâmus génua. Subdiaconus . Levdàte. Oratio cantatur in tono feriali Oratio- nis Miſſæ extenſis manibus. Et hic modus ſervatur in ſequentibus. O mnipotens ſempitérne Deus, qui gléô- riam tuam ômnibus in Chriſto génti- bus revelâſti: cuſtéôdi pera miſericôr- diæ tuæ; ut Eccléſia tua toto orbe dif- fuſan, ſtâbili fide in confeſſiône tui némi- nis perievéret. Per eumdem Déminum. BN. Amen. rémus & pro beatiſſimo Papa noſtro N. ut Deus & LQôminus noſter, qui elégit eum in ôrdine Epiſcopâtus, ſalvum atque incôlumem cuſtôdiat Ecclé- ſiæ fuæ ſanctæ, ad regéndum péôpulum ſanctum Dei. Orémus, Flectâmus génua. . Levte. mnipotens ſempitérne Deus, cujus O juditio univérſa fundântur: réſpice propitius ad preces noſtras, & eléctum nobis Antiſtitem tua pietâte conſérva; ut N 5 Chri- 202 Peria vj. in Paraſceve. Chriſtiäna plebs, quæ te gubernâtur au- Gtôre, ſub tanto Pontifice, credulitatis ſuæ meritis augeâtur. Per Dôminum. B. Amen. O mus & pro ômnibus Epiſcopis, Presbyteris Diacônibus, Subdiacô- nibus , acôlythis, exorciſtis, lectôribus, oſtiâriis, confeſſôribus, virginibus, viduis; & pro omni pépulo ſancto Dei. Orémus. Flectàmus génua. N. Lev4te. O nipoten ſempitérne Deus, cujus ſpiritu totum corpus Eccléſiæ ſan- ctificàtur, & régitur: exâudi nos, pro uni- vérſis Ordinibus ſupplicântes; z ut gratiæ tue müúnere, ab ômnibus tibi gradibus fidéliter ſerviätur. Per Déminum. N. Amen. O emus & pro Chriſtianiſſimo ( Si non eſt Goronatus⸗ dicatur, d Imperatére) Imperatéôre noſtro N. Deus & Dôminus noſter fſuübditas illi ciat omnes baârbaras natiônes, ad noſtram perpétuam pacem. Orémus. Flectâàmus génua. . Levate. QOmaivorens ſempitérne Deus, in cu- jus manu ſunt omnium poteltdtes & ômoium jura regnôrum: réſpice ad Romanum benignus Impérium; ut gen- , quæ in ſua feritâte confidunt, potén- i tuæ déxterâà comprimântur. Per Dô- minum noſtrum. . Amen. Oré- Ne ly9 e es zrs “ Er I lo n Oten NI ! Ome Celan codts a⸗ 1o, Nti. Dooicumn n De L gen Cun , Ule Oren Ou Iun 60: Per Gue trid lbi in un ge um. Oen tcis ir l. ,, lläti⸗ E ) Feria vj. in Paraſceve. 203 O rémus & pro catechũúmenis noſtris: ut Deus & Dôminus noſter adapé- riat aures præcordiérum ipſérùm, ja- nuâmque miſericôrdiæ; ut per lavâcrum regeneratiônis accéptà remiſſiéne ôm- nium peccatôrum, & ipſi inveniântur in Chriſto Jeſu Dômino noſtro. O rémus. Flectâmus génua. N. Levdte. O mnipotens ſempitérne Deus, qui Ec- cléſiam tuam novâà ſemper prole foe- cúndas: auge fidem, & intelléctum cate- chúmenis noſtris; ut renaâti fonte baptiſma- tis, adoptiônis tuæ filiis aggregéntur. Per Dôminum noſtrum. Amen O rémus, dilectiſſimi nobis, Deum Pa- trem omnipoténtem, ut cunctis mun- dum purget errôribus: morbos àuferat, famem depéllat, apériat càârceres, vincula diſſôlvat: peregrinântibus réditum, infir- mäntibus fanitàtem, navigântibus portum ſalutis indulgeat. Orémus. Flectâmus génua. N. Levte- O mnuipoten⸗ ſempitérne Deus, mœſtoé- rum conlſolàâtio, laborântium fortitũ- do: pervéniant ad te preces de quacum- que tribulatiéõne clamântium; ut omnes ſibi in neceſſitâtibus ſuis miſericôrdiam tuam gâudeant adfuiſſe. Per Dôminum no- ſtrum. . Amen. Oemnz & pro hæréticis & ſchiſmaâ- ticis: ut Deus & Dôminus noſter Eruat 204 Feria vj. in Paraſceyve. „ 2:. . 7„ éruat eos ab erréribus univérſis; & ad ianctam matrem Eccléſiam cathéôlicam at- que Apoſtélicam revocaâre dignétur. O rémus. Flectàmus génua. E. Levate. O mnipotens ſempitérne Deus, qui fſal- vas omnes, & néminem vis perire: réſpice ad ânimas diabéôlicà fraude decép- tas; ut omni hæreticâ pravitâte depôſitâà, errântium corda reſipiſcant, & ad veritâ- tis tuæ rédeant unitâtem. Per Dôminum noſtrum. . Amen. rémus & pro pérfidis Judæis: ut Deus & Dôminus noſter auferat vela- men de côrdibus eôrum; ut & ipſi ag- néôſcant Jeſum Chriſtum Dôminum no- ſtrum. Non reſpondetur Amen. ſed ſta- tim dicitur- Imnipotens ſempitérne Deus, qui étiam Judâicam perfidiam à tua mi- ſericôrdia non repéllis: exâudi preces noſtras, quas pro illius pépuli obcæca- tihne deférimus; ut, agnitàâ veritatis tuæ luce, quæ Chriſtus eſt, à ſuis téne- bris eruântur. Per eumdem Déôminum. NR. Amen. QOrémus & pro pagânis: ut Deus om- nipotens àuferat iniquitàtem à côr- dibus eôrum: ut, relictis idélis ſuis, con- vertântur ad Deum vivum & verum, & niçcum Filium ejus Jeſum Chriſtum Deum & Döminum noſtrum. Ors ré- an l hgen ar G 1 e n täcen un cimn de A 0. N U bim Eepoſtl el Act Deyrum: 6hens ſols Cncn. le⸗ ANtn à m rn. (he Aenr (darate temm annn llcoohen Beranſe Nind, Ais cant Deinde ars: 1, at ee lon Koran Feria vj. in Paraſcevve. 205 Orémus. Flectâmus génua. . Levate. mnipotens ſempitérne Deus, qui non mortem peccatôrum, ſed vi- tam ſemper inquiris: : füſcipe propitius oratiénem noſtram : & libera eos ab ido- lérum cultura : & àggrega Eccléſiæ tuæ ſancæ, & laudem & glô⅛riam nõminis tui. Per Dôminum noſtrum. . Amen. § Lompfetis Orationibus , Sacerdos depoſità caſula accedit ad cornu Epiſto= læ, & ibi in poſteriori parte anguli Altaris accipit à Diacono Crucem jam in Altari præparatam: quam versâ facie ad popu-2 2= Ium;, à ſummitate parùm diſcooperit, in- * cipiens ſolus Antiphonam, Ecce lignum Crucis. Ac deinceps in reliquis juyvatur in cantu à miniſtris uſque ad Venite ado- rémus. Choro autem cantante; Venite adoreémus. omnes ſe proſternunt, excepto Celebrante. Deinde procedit ad anteriorem par- tem anguli ejuſdem cornu Epiſtolæ: & diſcooperiens brachium dextrum Crucis, elevanſque eam pauliſper, altius quàm primò, incipit, Eece lignum Crucis. aliis cantantibus, & adorantibus ut ſuprà. Deinde Sacerdos procedit ad medium Altaris: & diſcooperiens Crucem totali- ter; ac clevans eam tertiò altiùs incipit, Ecce lignum Crucis, aliis cantantibus» & adorantibus, ut ſuprà, Ecce lignum Crucis, . . 206 Feria vj. in Paraſceve⸗ Crucis, in quo ſalus mundi pepéndit. Chorus N. Venite adorémus. Poſteà Sacerdos ſolus portat Crucem ad locum ante Altare præparatum, & genu flexus ibidem eam locat: mox depoſi- tis calceamentis, accedit ad adorandam Crucem, ter genu flectens, antequam eam deoſtuletur. Hoc facko revertitur⸗ & aucipit calceamenta à & Qalulam. Poſt- modum miniſtri Aſtaris, deinde alii cle- rici & laici, bini & bini, ter genibus fle- Xis, ut dictum eſt, Crucem adorant. Inte- rim dum fit adoratio Crucis, cantantur 2 X Improperia, & alia, quæ ſequuntur, vel omnia, vel pars eorum, prout multitudo adorantium, vel paucitas requirit, hoc modo. Duo cantores in medio chori cantant y. Pôpule meus, uſque ad Agios Theôs. V. Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpénde mihi. V. Quia eduxi te de terra Egypti: paraſti crucem Salvatôri tuo. Unus chorus cantat, Agios &O Theôs. Alius chorus reſpondet. Sanctus Deus. Primus chorus. Agios iſchyros. Secundus chorus. Sanctus fortis. Primus chorus. Agios athânatos eléi- ſon imas- Secundus chorus. Sanctus immortlis milſerére nobis. J Poſteà 5,9 ſi⸗ eni 1. s o t ei . G ei 6 * al vori nc, i an cned, t Nn 0 6 loo kuir eei! A au tu ins s amden: i: & N tuo. len chon d Tec⸗ 4 Verſos Cnotldus Ge ne Abet walun ia elusi Drode Jopter te nogentis ſtlli. (horus i ati Doo Ge Feria vj. in Paraſceve 207 Poſteà duo de ſecundo choro cantant vV. Quia eduxi te per deſértum quadra- ginta annis; & mannàâ cibâvi te, & in- troduxi te in terram ſatis bonam, paralſti crucem Salvatôri tuo. Chori reſpondent alternatim, Agios Theòôs, &c. Sanctus Deus; Ec. ita tamen, ut primus chorus ſemper repetat; Agios. Deinde duo de primo choro cantant V. Quid ultrà débui fâcere tibi, & non feci? Ego quidem plantâvi te vineam meam ſpeciosiſſimam : & tu facta es mihr nimis amâra: acéto namque ſitim meam potâàſti: & lâncea perforàſti latus Salva- tôri tuo. Item chori alternatim reſpondent Agios & Theôs. Sanctus Deus, &c. & Verſus ſequentis Improperii à duo- bus cantoribus alternatim cantantur utro- que choro ſimul repetente poſt quem- lhibet verſum. Pôpule meus. uſque ad Quia eduxi te de terra Egypti- uo de ſecundo choro cantant . Ego propter te flagellàvi Egyptum cum pri- mogéntis ſuis: & tu me flagellâtum tra- didiſti. Chorus repetit. Pépule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpônde mihi. Duo de primo choro, . Ego eduxi te de 208 Feria vj. in Paraſceve. de Egypto demérſo Pharaône in Mare rubrum: & tu me tradidiſti principibus ſacerdôtum. Chorus. Péôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reipéônde mihi. Duo de ſecundo choro. Ego ante te apérui mare : & tu aperuiſti lànceâà la- tus meum. Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpénde mihi. Duo de primo choro. V. Ego ante te præivi in columna nubis: & tu me duxi- ſti ad prætôrium Pilati. Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtàvi te? reſpônde mihi. Duo de ſecundo choro. Y. Ego te pavi mannàâ per deſértum: & tu me cæcidiſti alapis, & flageéllis. Chorus. Pôpule meus; quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpénde mihi. Duo de primo choro. V. Ego te potavi aquà ſalũtis de petra: & tu me potaſti fel- le & acéto. Chorus. Pépule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpéônde mihi- Duo de ſecundo choro. v. Ego pro- pter te Chananæéôrum reges percuúſſi : & tu percuſsiſti arundine caput meum. Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpônde mihi. Duo de primo choro. F. Ego dedi tibi ſceptrum Cons ndo o leſe Hüim 1 Etn Conne Iin d Deinde d Ctucenn tun Qum telned Obyfenms: ent giucdiun Dllmm, D trdlet n er M, 5 E Npeit Cchen tunn Wor Hyomo. guecnlbert ices lo inſctin CrGN N bls: nol e, gen s, Alulee Hymnne. un certi eo die Feria vj. in Paraſceve 209 ſceptrum regâle; & tu dediſti câpiti meo ſpineam corônam. Chorus, Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtâvi te? reipônde mihi. Duo de ſecundo choro, V. Ego te ex- altâvi magnâ virtute: & tu me ſuſpendiſti in patibulo crucis. horus. Pépule meus, quid feci tibi? aut in quo contriſtàvi te? reſpénde mihi. Deinde cantatur communiter Antiph, Crucem tuam adorâmus Démine: & ſan- ctam reſurrectihnem tuam laudâmus, & glorificũmus: ecce enim propter lignum venit gâudium in univérſo mundo. Pſalmus. Deus miſereâtur noſtri, & benedicat nobis: illuminet vultum ſuum ſuper nos, & miſereâtur noſtri. t repetitur immediate Antiphona. Crucem tuam. Poſteà cantatur v. Crux fidélis, cum Hymno. Pange lingua gloriôfſi. & poſt quemlibet ejus verſum repetitur, Crux fidélis. vel, Dulce lignum. eo modo; quo inférius notatur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nô- bilis: nulla filva talem profert, fronde, flore, gérmine. Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus fuſtinet. Hymnus- Pange lingua glorioôſi lâu- ream certâminis, & ſuper Crucis tro- phæo dic triüumphum noôbilem: qualiter Redemp- 21⁰ Feria vj. in Paralſceve- Redémptor orbis immolâtus vicerit. Repetitur, Crux fidélis, inter omnes arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro- fert, fronde, flore, gérmine. y. De paréntis protoplâſti fraude Fa- ctor cô⁴ndolens, quando pomi noxialis in necem morſu ruit: ipſe lignum tunc notâvit, damna ligni ut ſolveret. Repetitur, Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus fuſtinet. y. Hoc opus noſtræ ſalútis ordo de- popôſcerat; multifôrmis proditéris ars ut artem fälleret: & medélam ferret inde, hoſtis unde læſerat. Repetitur, Crux fidélis, inter omnes arbor una noôbilis: nulla ſilva talem pro- fert, fronde, flore, gérmine. . Quando venit ergo ſacri plenitudo témporis, miſſus eſt ab arce Patris Natus orbis Cénditor: atque ventre virginali car- ne amictus prôdiit. Repetitur; Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus fuſtinet- V. Vagit infans inter arcta cônditus præſépia: membra pannis involũta virgo Mater àlligat: & Dei manus, pedéſque ſtrictà cingit fâſcià. Repetitur, Crux fidélis, inter omnes arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro- fert, fronde, flore, gérmine. . Luſtra ſex qui jam perégit, tempus implens Nepeitun Abot uni ſet, fo . eck⸗ leen, & l Gtlins: &l Nii Hhpie, Pepettun Culee 1. K Goom; a Iunto mun Uindit, iun Repeitn bor un Eert, ond V. E Ii, Aqu Alto, un altas, Repettn Vr, Cole Feria vj. in Paraſceve. 2II implens cörporis, ſponte liberà Redémp- tor paſſidni déditus, Agnus in Crucis le- vâtur immolândus ſtipite. Repetitur, Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus ſuſtinet. V. Felle potus ecce lànguet, ſpina, cla- vi, lnces mite corpus perforârunt, unda manat, & cruor: terra, pontus, aſtra, mun- dus, quo lavântur flmine! Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una noôbilis: nulla ſilva talem pro- fert, fronde- flore gérmine. V. Flecte ramos arbor alta, tenſa laxa viſcera, & rigor lentéſcat ille, quem dedit nativitas: & ſupérni membra Regis tende miti ſtipite. Repetitur: Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus ſuͤſtinet. Y. Sola digna tu fuiſti ferre mundi vi- ctimam; atque portum præparâre arca mundo nâufrago, quam ſacer cruor per- unxit, fuſus Agni côrpore. Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro- fert, fronde, flore, gérmine. V. Sempitérna ſit beâtæ Trinitaâti gloô- ria, æ&qua Patri, Filiéque, par decus Parâ- clito: unius, trinique nomen laudet uni- vérſitas, Amen. Repetitur. Dulce lignum, dulces cla- vos, dulce pondus ſuſtinet. 2 § Cit⸗ 2 a.⅓ 212 Feria vj. in Paraſceve. §S Circa finem adorationis Crucis 362 Eenduntur candelæ ſuper altare, & Dia⸗ conus accipiens burſam corporalium, ex- tendit corporale more ſolito; & juxta il- lud ponit Purificatorium: & finità ado- ratione, Crucem reverenter accipit, & reportat ad Altare. Poſteà ordiflatur Pro- ceſſio ad locum, ubi pridie Sacramentum repoſitum fuerat. Præcedit Subdiaconus cum Cruce inter duos Acolythos defe- rentes candelabra cum cereis accenſis, & clerus per ordinem, ultimus Sacerdos cum Miniſtris. Cum perventum fuerit ad locum Sacramenti, accenduntur in- torticia, quæ non extinguuntur niſi poſt Aumptionem. Sacramenti: & Sacerdos ge- nu flectit ante Sacramentum, orat ali⸗ quantulum: Diaconus interim aperit cap- lulam, in qua reconditum eſt Corpus Do- mini: poſteà Sacerdos ſurgens, abſque benedictione imponit incenſum in duo- bus thuribulis, Diacono naviculam mi- niſtrante, & genuflexus incenſat Sacra- mentum: tum Diaconus extrahens Cali= cem cum Sacramento de capfſula, dat ad manus Sacerdotis: & tegit extremitati- bus veli, quod humeros illius circumdat: & procedunt ordine, quo venerunt: de- fertur baldachinum ſuper Sacramentum? & duo Acolythi cum thuribulis continuè Sacramentuiaz incenſant: interim cantatur. . Hym- Ngore d U os Dlandrit u mlen in⸗ Dnd te Nes: lo tit Utor decit,⸗ Ormin Neg Dece d Imm ſanche ſein, Cujus Nl ſepe, Denah Drehmn 0 CN,„ Hoc Auge oi Relre l Hmmmn Colliuce Qos Nlias, Ulm pen er i Feria vj in Paraſceve- 213 , Hymnus- exilla Regis prôdeunt, Fulget Crucis myſtérium, Quo carne carnis Cônditor Suſpénſus eſt patibulo. uo vulnerâtus inſuper, Mucréône diro laànceæ, Ut nos lavaâret crimine, Manaâvit undà, & ſânguine. mpléta ſunt, quæ côncinit David fidéli cärmine: Dicens: In natiénibus Regnàvit à ligno Deus. Arbor decôra, & fulgida, Ornata Regis puúrpuràâ, Elécta digno ſtipite, Tam ſancta membra tangere. Beâta, cujus braâchiis Secli pepéndit prétium, Statéra facta côrporis, Prædâmque tulit tartari. O Crux, ave ſpes ünica, Hoc Paſſiônis témpore: Auge piis juſtitiam, Reſique dona véniam. Te ſumma Deus Trinitas, Collaàudet omnis ſpiritus: Quos per Crucis myſtérium Salvas, rege per ſécula, Amen. Cùm venerit Sacerdos ad Altare, po⸗ ſito ſuper illud Calice, genuflexus rur⸗ 0 3 ſug 214 Feria vj. in Paraſceve- um incenſat, & accedens deponit Ho-= ſtiam ex Calicec ſuper patenam, quam Diaconus tenet: & accipiens patenam de manu Diaconi, Hoſtiam ſacram ponit ſuper corporale, nihil dicens, Si tetigerit Sacramentum, digitos abluat in aliquo vaſe. Interim Diagonus imganit vinum in Calicem, & Subdiaconus aduam., quam Sacerdos non benedicit, nec dicit ſuper eam Orationem conſuetam : ſed scci- piens Calicem à Diacono „ ponit ſuper Altare, nihil diens: & Diaconus illum cooperit pallà: deinde impanit incenſum in thuribulo abſque benedictione, & in- cenſat oblata, & Altare more ſolitò, genu- flectens antée, & poſt, & quandocunque tranſit ante Sacramentum. Cùm incenſat oblata, dicit⸗ ncénſum iſtud à te benedictum, aſcén- dat ad te Dômine, & deſcéndat ſuper nos miſericérdia tua. Cùm incenſat Altare, dicit: Dirigatur Démine orâtio mea, ſicut incénſum in conſpéctu tuo: elevatio mänuum meaârum ſacrificium veſpertinum. Pone Dômine cuſtôdiam ori meo, & éſtium circumſtântiæ lâbiis meis : ut non decli- net cor meum in verba malitiæ, ad ex- cuſandas excuſatiônes in peccaâtis. Quando reddit thuribulum Diacono „ A ecén- in ſot hantenn Pite, N ſpine Fel Daunde⸗ wanelt G dnged A 0 Coritieno Mhem ommi N S: Jnd Niät kegnt (aut in co Potictünn bis Gebi s Gebite u. RZL n 3 dnh Feria vj. in Paraſceve. 215 ASnelat in nobis Déôminus ignem ſui améôris , & flammam ætérnæ charitâ⸗ tis, Amen. Et ipſe non incenſatur. Poſteà aliquantum extra Altare in cor⸗ nu Epiſtole lavat 'manus: nihil dicens: deinde in medio Altaris inclinatus junctis manibus dicit- G n ſpiritu humilitâtis, & in ânimo con- Iirno ſuſcipiämur à te, Dômine: & ſic fiat ſacrificium noſtrum in conſpéctu tuo hödie, ut plâceat tibi, Démine Deus. Deinde verſus ad populum in cornu PEvangelii dicit more ſolitô. QOrte fratres, ut meum, ac veſtrum ſacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem. Et per eandem viam revertitur, non per- ficiens circulum, & conſequenter, omiſſis aliis dicit. L QO'rémus. Præcéptis ſalutâribus moͤniti, & divinà inſtitutiéne formâti, audé⸗ mus dicere. Pater noſter, qui es in cœ- lis : Sanctificétur nomen tuum: Advé- niat regnum tuum: Fiat voluntas tua, ſicut in cœlo, & in terra. Panem noſtrum quotidiänum da nobis hôdie : Et dimitte nobis débita noſtra, ſicut & nos dimitti- mus debitéôribus noſtris. Et ne nos indu- cas in tentatiénem. N. Sed libera nos . „ à malo. 04 Sacer⸗ 216 Feria vj. in Baraſceve- Sacerdos, ſub ſilentio dicto Amen eàdem voce, quâ dixit;: Pater noſter. abſolutè ſine Orémus. in tono Orationis Milſſæ ferialis dicit. L ibera nos, quæſumus Dômine, ab m- nibus malis, prætéritis, præſéntibus, & futũris: & intercedénte beâtâ, & gloriô- saä ſemper virgine Dei genitrice Mariâ, cum bedâtis Apôſtolis tuis Petro, & Paulo, atque Andréâ, & mnibus Sanctis, da pro- pitius pacem in diébus noſtris: ut ope mi- ſericôrdiæ tuæ adjuti, & à peccâto ſimus ſemper liberi,-& ab omni perturbatiôné ſecuri. Per eumdem Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum vivit , & regnat in unitäte Spiritus ſan- cti Deus, per ômnia ſécula ſeculôrum. N. Amen. §S Tunc Celebrans, factâ reverentiâ uſque ad terram, ſupponit patenam Sacra- mento, quod in dextera accipiens, ele- at ut videri poſſit à populo: & ſtatim pfa (alicem diudit in tteè ittcs qua- rum ultimam mittit in Calicem more ſo- lito, nihil dicens. Pax Dômini. non di- citur, nec Agnus Dei. neque pacis oſcu- lum datur. Poſtmodum prætermilſlis dua- bus primis Orationibus, dicit tantùm ſe- quentem- P ercéptio Côrporis tui, Démine Jelu Chriſte, quod ego indignus ſúmere pee 4- io— er Nol N nire dn ols kalhn Tne Kun Cun Corpon ate, A le tenn tpin o⸗ arutit pe orine non etum weonn sbitar suin (orpns Don in Wümunn Tenter unn Pckt ab itcatione Unibins in , Don mlnere n ſemp NCiO N hy ons e Feria vj. in Paraſceve- 217 præſumo, non mihi provéniat in judi- cium , & condemnationem: ſed pro tua pietâte proſit mihi ad tutaméentum men- tis, & côrporis, & ad medélam percipién- dam. Qui vivis, & regnas cum Deo bPatre in unitâte Spiritus ſancti Deus, per omnia ſécula ſeculõôrum, Amen. Tunc genuflectit, & accipit patenam cum Corpore Chriſti: & maximà humi- litate, ac reverentiâ dicit: Panem cœlé- ſtem accipiam, & nomen Déômini invo- câbo. Percutit pectus ſuum, ter dicens? Démine non fum dignus, ut intres ſub tectum meum: ſed tantùm dic verbo, & ſanäbitur ànima mea. Poſteà ſignat ſe Sacramento, dicens: Oorpus Dômini noſtri Jeſu Chriſti cuſtéô- diat ànimam meam in vitam ætérnam, Amen. Et ſumit Corpus reverenter- Deinde, omiſſis omnibus, quæ dici ſo- lent ante ſumptionem Sanguinis, imme- diatè particulam Hoſtiæ cum vino reve- renter ſumit de Calice. Et, more ſolito, factàâ ablutione digitorum, & ſumptàâ pu- rificatione, in medio Altaris inclinatus, manibus junctis dicit. Quod ore ſumpfi- mus, Dômine, purâ mente capiâmus: & de muũnere temporali fiat nobis remé- dium ſempitérnum. 5 Non 21¹⁸ Feria vj. in Paraſceve- Non dicitur, Corpus tuum Démine, nec Poſtcommunio, nec Placeat tibi, nec datur benedictio: ſed, factâ reverentiàâ Altari, Sacerdos cum miniſtris diſcedit: & dicuntur Veſperæ ſine cantu: & denuda- tur Altare. Ad Veſperas, Antiphonæ, & Plalmi Ppræteriti diei dicuntur ſine cantu. 139. Ad Magnificat, Antiphona. Cùuͤm accepiſſet acétum, dixit: Conſum- maâtum eſt : & inclinâto câpite emiſit ſpi- ritum. *. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem, mortem au- tem crucis. Pater noſter. ſecretô. Pſalm. Miſerére mei. 101. Oratio. éſpice, quæſumus Dômine, ſuper hane familiam tuam, pro quà Dôminus no- ſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit maânibus ttadi nocéntium, & crucis ſubire tormén- tum. ſed Qui tecum vivit, & regnat dicitur ſub ſilentio. Ad Completotium, ut ſuprà in Coenz Domini. 153⸗ In fine &. Chriſtus factus eſt. & alia ut ſuprà ad Veſperas. 1ſ neien a w— UP Pyccennip Cn ime lttir Eki mim. Mliſereme, Pionvon 1 id l Micun! l ode, g Ndum Wuun Un chmdre DCmni, & Cis ncci ſtis onone Fherfcte n Donin. lobis daom Lignitun Ominen Rtduf Plcitint pace in an, Uniim n Anitin Conſtituiſti me. 219 SABBATLO SANCTIO Ad Matutinum. In primo Nocturno, Antiphona. In pace in idipſum dòrmiam, & requiéſcam. Pſalmus 4. Cuin invocaàrem, exaudivit me Deus juſtitiz? meæ : * in tribulatiéòne dila- tàâſti mihi. Miſerére mei, * & exâudi oratidnem meam. Filii héminum uſquequò gravi corde? * ut quid diligitis vanitatem, & quæritis mendàâcium? Et ſcitôte, quôniam mirifieâvit Dôminus ſanctum ſuum: * Dôminus exâudiet me, cum clamâvero ad eum. Traſcimini, & nolite peccâre: * quæ di- citis in côrdibus veſtris, in cubilibus ve- ſtris compungimini. Sacrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperate in Dômino. * Multi dicunt: Quis oſténdit nobis bona? Signâtum eſt ſuper nos lumen vultus tui Dômine: * dediſti lætitiam in corde meo. A fructu fruménti, vini, & ôlei ſui * mul- tiplicati ſunt. . In pace in idipſum * dé⁰érmiam, & requi- éſcam. Quòniam tu Démine ſingulariter in ſpe * Anti⸗ 220⁰ Sabbato ſancto. Antiphona. In pace in idipſum, dérmiam, & requiéſcam. Antiphona. Habitâbit in tabernâculo tuo, requiéſcet in monte ſancto tuo. Pſalmus 1 4¼ D bmine, quis habitâbit in tabernâculo tuo? * aut, quis requiéſcet in monte ſancto tuo? Qui ingréditur ſine mâcula, * & opera- tur juſtitiam: Qui léquitur veritâtem in corde ſuo, * qui non egit dolum in lingua ſua: N ec fecit préôximo ſuo malum, * & op- prébrium non accépit advérſus prôximos ſuos: Ad nihilum deductus eſt in conſpéctu ejus malignus; * timéntes autem Déôminum glorificat: Qui jurat prôximo ſuo, & non décipit: * qui pecûniam ſuam non dedit ad uſfüram, & muúnera ſuper innocéntem non accépit. Quui facit hæc, * non movébitur in ætér- num. Antiphona. Habitaàbit in tabernâculo tuo, requiéſcet in monte ſancto tuo. Antiphona. Caro mea requiéſcet in ſpe. Pſalmus 15. Cnerv me Démine, quéniam ſpe- râvi in te. * Dixi Déômino: Deus meus es tu, quéôniam bonérum meòôrum non eges. § an- Pgnlubn uum etl oinns ei:t Vemm mnhi⸗ ones el Kenin keet Deyetom gelechum: meperuct ordedamn nper. *g Ommoenr. Net o eWert Nr men kdil Qudrum ninkeno tere conn otas ne letii 1 Gexter In Pa leleam 6 ian, lot o enle Kn W lu Hr 1 1 1 E 6 ad Matutinum- 221 S anctis, qui ſunt in terra ejus, * mirifica- vit omnes voluntates meaꝛs in eis. M ultiplicâtæ ſunt infirmitâtes eôrum: * ôſteà acceleravérunt. on congregâbo conventicula eôrum de ſanguinibus: * nec memor ero né⁴minum eôrum per lâbia mea. minus pars hæreditâtis meæ, & cdlicis mei: * tu es, qui reſtitues hæreditâtem meam mihi. F unes cecidérunt mihi in præclris: * étenim hæréditas mea præclâra eſt mihi. B enedicam Dôminum, qui tribuit mihi intelléctum: * inſuper & uſque ad noctem increpuérunt me renes mei.- P rovidébam Déminum in conſpéctu meo ſemper: * quéôniam à dextris eſt mihi, ne commôvear. P ropter hoc lætâtum eſt cor meum, & exultâvit lingua mea: * inſuper & caro mea requiéſcet in ſpe. Quôniam non derelinques ànimam meam in inférno: * nec dabis ſanctum tuum vi- dére corruptiéônem. N otas mihi feciſti vias vitæ: adimplébis me lætitia cum vultu tuo: * delectatiônes in déxtera tua uſque in finem. Antiphona. Caro mea requiéſcet in ſpe- V. In pace in idipſum. E. Döôrmiam, & requiéſcam. P ater noſter. ſecretò- 222 Sabbato ſancto. De Lamentatiéne Jeremiæ Prophétæ. Lectio . Cap. 3. c. Hetl M iſericõrdiæ Dômini, quia non lumus confumpti: quia non defecérunt mileratiônes ejus. Peth. Novi dilúculo, multa eſt fides tua. Heth. Pars mea Dôminus, dixit àânima mea: proptéreà expectaàbo eum. Teth. Bonus eſt Dôminus ſperantibus in eum, ânimæ quærénti illum. Teth. Bonum eſt præſtoläâri cum ſiléntio ſalutàre Dei. Teth, Bonum eſt viro, cùm portaverit jugum ab adoleſcéntia ſua. ad. Sedébit ſolitârius, & tacébit: quia evâvit ſuper ſe. od Ponet in púùlvere os ſuum, ſi fortè it ſpes. Jod. Dabit percutiénti ſe maxillam, ſatu- râbitur opprôbriis. Jeruſalem, Jeruſalem, convértere ad Dô- minum Deum tuum. . Sicut ovis ad occiſiénem ductus eſt, dum malè tractarétur, non apéruit os ſuum: trâditus eſt ad mortem. =£ Ut vi- vificäret pôpulum ſuum. ?. Tradidit in mortem ànimam ſuam, & inter ſcelera- tos reputaâtus eſt. Ut vivificaâret. Leétio iij. Cap. 4. . uòmodo obſcurâtum eat alaern 2 —◻, mutatus eſt color ptimus, diſpérſi ſunt .° Dein u ſtun ei! Nen, & n. Qe ienne in l 66, mwer teli nei ts elt in a munds Minum Den . Flldh ſcunuicdi Qia nn 1. Decne Gjem, A Leuli tui. Mpit le Neete b/ in ad Matutinum- 223 ſunt lâàpides ſanctuârii in câpite mnium plateârum? Beth. Filii Sion inclyti, & amicti auro primo : qué⁴modo reputâti ſunt in vaſa téſtea, opus mânuum figuli? Chimel. Sed & làâmiæ nudavérunt mam- mam, lactavérunt câtulos ſuos: filia pé- puli mei crudélis, quaſi ſtruthio in de- ſerto. Haleth, Adhæſit lingua lacténtis ad pa- âtum ejus in ſiti: paärvuli petiérunt pa- nem, & non erat, qui frângeret eis- He. Qui veſcebântur voluptuéſe, inte- riérunt in viis: qui nutricbântur in crô- ceis, amplexaâti ſunt ſtércora. Vau. Et major effécta eſt iniquitas filiæ pépuli mei peccàto Sodomorum, quæ ſub- vérſa eſt in moménto: & non cœpérunt in ea manus. Jeruſalem, Jerúſalem, convértere ad Dô- minum Deum tuum. Jeruſalem ſurge, & éxue te véſtibus jucunditâàtis: induere cinere, & cilicio, *, Quia in te occiſus eſt Salvâtor Iſrael- é. Deduc quaſi torréntem lâcrymas per diem, & noctem, & non tâceat pupilla 6culi tui. Quia. Incipit Orâtio Jeremiæ Prophétæ. Lectio iij. Cap. 5. ecordâre Démine, quid acciderit no- bis? intuére, & réſpice oppréôbrium 224 Sabbato ſancto. noſtrum. Hæréditas noſtra verſa eſt ad aliénos; domus noſtræ ad extrâneos. Pu- pilli facti ſumus abſque patre, matres no- ſtræ quaſi viduæ. Aquam noſtram pecu- niâ bibimus: ligna noſtra prétio compara- vimus. Cervicibus noſtris minabâmur, lalſ- ſis non dabaâtur réquies. EÆgypto dédimus manum, & Afſſyriis, ut ſaturarémur pane. Patres noſtri peccavérunt, & non ſunt: & nos iniquitâtes eôörum portâvimus. Servi dominaâti ſunt noſtri: non fuit, qui redi- meret de manu eôrum. In animabus no- ſtris afferebämus panem nobis, à fcie glâ- dii in deſerto. Pellis noſtra, quaſi cliba- nus, exuſta eſt à fâcie tempeſtâtum famis. Mulieres in Sion humiliavérunt , & Virgi- nes in civitâtibus Juda. Jerũſalem, Jeruſa- lem, convértere ad Dôminum Deum tuum. Re Plange quaſi virgo plebs mea: ululâte paſtéres in cinere, & cilicio: * Quia ve- nit dies Dômini magna, & amiúra valdè. F. Accingite vos ſacerdôtes, & plangite * minſtri altâris, aſpérgite vos cinere. Quia, P lange- In ſecundo Nocturno, Antiphona. Elevâmini portæ æternâles, & introlbit Rex gléôriæ. Pſalmus 23⸗ ômini eſt terra, & plenitúdo ejus; D orbis terräârum, & univérſi, qui habi- tant in eo. * 22 uia n NeNn Nict in n Kic ch) E nlercocn ec el N erebtinn i tolerpnas Ni vone Lien ol. Ius E ſel 5, & orens, DB tolte porte Unn done ete Gir. Ois ſeh Utun inec Uutiomn Utrolbi er Aetipbhon erra wifentn Denn NMea,7 7 Unnos otbo ad Matutinum 225 Quia ipſe ſuper maâria fundavit eum: * & ſuper flũmina præparâvit eum, uis aſcéndet in montem Déômini? * aut quis ſtabit in loco ſancto ejus. Innocens mânibus, & mundo corde: * qui non accépit in vano danimam ſuam, nec jurâvit in dolo pi ximo ſuo. Hic accipiet benedictiônem à Déômino: * & miſlericôtdiam à Deo ſalutari ſuo. Heæc eſt generâtio quæréntium eum, * uæréntium fâciem Dei Jacob. ttéllite portas principes veſtras, & elevàâ- mini portæ æternâles: * & introibit Rex gloôriæ. Quis eſt iſte Rex glôriæ?* Dôminus for- tis, & potens, Dôminus potens in præ- lio. A ttéllite portas principes veſtras, & elev- mini portæ æternâles: * & introibit Rex glõriæ. uis eſt iſte Rex glôriæx? * Dôminus vir- tútum ipſe eſt Rex glôriæ. Antiphona- Elevâmini portæ æternales, & introibit Rex glôriæ. Antiphona. Credo vidére bona Dômini in terra vivéntium. Plalmus 26. Doérim illuminatio mea, & ſalus mea, * quem timéto? Déminus protéctor vitæ mex, * à quo trepidaâbo? P Dum 226 Sabbato ſancto. Dum apprôépiant ſuper me nocéntes, * ut edant carnes meas. Qui tribulant me inimici mei, * ipfi in- firmâti ſunt, & cecidérunt. Si consiſtant advérſum me caſtra, * non timébit cor meum, Si exurgat advérſum me prælium, * in hoc ego ſperaâbo. Unam pétii à Dômino, hanc requiram, * ut inhâbitem in domo Dômini ômnibus diébus vitæ meæ: Ut videam voluptâtem Déômini, * & viſi- tem templum ejus. . Quéniam abſcôndit me in tabernâculo ſuo: * in die malôrum protéxit me in ab- ſcôndito tabernâculi ſui. In petra exaltâvit me: * & nunc exaltâ- vit caput meum ſuper inimicos meos. Circuivi, & immolâvi in tabernâculo ejus héſtiam vociferatiônis: * Cantâbo, & pfſal- mum dicam Dômino. Exaudi Déômine vocem meam, quà cla- mavi ad te: * miſerére mei, & exâudi me, T ibi dixit cor meum, exquisivit te fâcies mea: * fâciem tuam Dômine requiram. Ne avértas fâciem tuam à me, * ne de- Clines in ira à ſervo tuo. A djtor meus eſto: * ne derelinquas me, neque deſpicias me Deus ſalutaris meus. Quôniam pater meus & mater mea dereli- quérunt me: * Dominus autem aſfumpſit me. Legem 34 ½ Nohan 1eG0 Mele erri. Pypelr Don COtortetur . Nudn in na entl Nplon Uünan mexm. Arcdl 1 ine:* Ge . Ubrine Dens ſariliwe. NIni newon Quönin fit in roln 14 Ueſpen Omitutinn 00 autemm worebe ad Matutinum 22 Cegem pone mihi Dômine in via tua: * & dirige me in ſémitam rectam propter inimicos meos. Ne tradideris me in ânimas tribulântium me: * quôniam inſurrexérunt in me te- ſtes iniqui, & menttta eſt iniquitas ſibi. Credo vidére bona Déômini * in terra vivéntium. Expécta Dôminum, viriliter age: * & confortétur cor tuum, & füſtine Dômi- num. Antiph'na. Credo vidére bona Dômini in terra vivéntium. Ant'phona- Dômine abſtraxiſti ab inferis dânimam meam. Pſalmus 29. xXaltâbo te Dômine, quôniam ſuſcepi- ſti me: nec delectaſti inimicos meos ſuper me. Dômine Deus meus clamaâvi ad te, * & ſanàſti me. Dômine eduxiſti ab inférno ânimam me- am: * ſalvàſti me à deſcendéntibus in lacum- P ſällite Dömino ſancti ejus: * & confité- mini memôriæ ſanctitâtis ejus. Quéniam ira in indignatiéône ejus: * & vita in voluntâte ejus. Ad véſperum demorbitur fletus: * & ad matutinum lætitia. Ego autem dixi in abundntia mea: * Non movébor in ætérnum. P 2 Domi- 22 Sabbato ſancto. ômine in voluntâte tua,; * praſtittſti decéôri meo virtutem. Aettin fâciem tuam à me, * & factus um conturbÜâtus. Ad te Dômine clamâbo: * & ad Deum meum deprecabor. uæ utilitas in ſnguine meo, * dum RRendo in corruptiônem? Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiâbit veritàtem tuam? Audivit Dôminus, & miſértus eſt mei: * Dôminus factus eſt adjútor meus. C onvertiſti plancum meum in gâudium mihi: * conſcidiſti ſaccum meum, & cir- cumdediſti me lætitiâ: Ut cantet tibi glôria mea; & non compun- gar: * Dômine Deus meus in ætérnum confitébor tibi. Antiphona. Déômine abſtraxiſti ab inferis äânimam meam. y. Tu autem Dômine miſerére mei. F. Et reſuſcita me, & re- tribuam eis. Pater noſter. ſecretòô. Ex Trackâtu ſancdti Auguſtini Epiſcopi . ſuper Pfſalmos. In Pſalm. 63. verſ. 7. Lectio Iv. ccédet homo ad cor altum, & ex- altâbitur Deus. Illi dixérunt: Quis nos vidébit? Defecérunt ſcrutântes ſcrutatiônes, consilia mala. Accéſſit homo ad ipſa consilia, paſſus eſt ſe tenéri ut homo- s Cnnhn 1 ſilelen, Ull Det hono, (elt bomo CNeve, Dinem, elt umm D,1 Oterens Mun⸗ Celle e, Ad cbſusi n le Nlet peimnn Noltls, G lel de El,K N & l. C s 146 Etam mor Koces o Tönt emmn Pellibatur lolitun Tuntur ſe Kor Ule ad Matutinums 229 homo. Non enim teneréêtur niſi homo, aut viderétur niſi homo, aut cæderétur nili homo, aut crucifigerétur, aut more- rétur niſi homo. Accéſſit ergo homo ad illas omnes paſſiénes, quæ in illo nihil valérent, niſi eſſet homo. Sed ſi ille non eſſet homo, non liberarétur honto. Ac- céſlit homo ad cor altum, id eſt, cor ſe- crétum, objiciens aſpéctibus humúnis hô- minem, ſervans intus Deum: celans for- mam Dei, in qua æquâlis eſt Patri, & ôfferens formam ſervi, qua minor elt Pa- tre. . Recéſſit paſtor noſter, fons aquæ vi- væ, ad cujus trnſitum ſol obſcurâtus eſt: * Nam & ille captus eſt, qui captivum te- nébat primum héôminem : hôdie portas mortis, & ſeras pâriter Salvâtor noſter diſ- rüpit. Y. Deſtruxit quidem clauſtra in- feêrni, & ſubvértit poténtias diâboli. Nam E ille. . Lectio v. Qua perduxérunt illas ſcrutatiônes ſuas, Wquas pertcrutäntes defecécunt, ut étiam môrtuo Démino & ſepúlto, cu- ſtôdes pénerent ad ſepúlchrum?. Dixé- runt enim Pilâto: Seductor ille. Hoc ap- pellabâtur némine Dôminus Jeſus Chriſtus, ad (olâtium ſervôrum ſuérum, quando dicuntur ſeductôres. Ergo illi Pilato: Se- duüctor ille, inquiunt, dixit adhuc vi-= P 3 vens: 236 Sabbato ſancto. vens: Poſt tres dies reſúrgam. Jube iſtaque cuſtodiri ſepúlchrum uſque in diem tér- tium, ne forte véniant diſcipuli ejus, & furéêntur eum, & dicant plebi: Surréxit à môrtuis; & erit noviſſimus error pejor priére. Ait illis Pilâtus: Habétis cuſtô- diam, ite, cuſtodite, ſicut ſcitis. Illi autem abeuntes, muniérunt ſepúlchrum, ſignan- tes lâpidem cum cuſtôdibus. . O vos omnes, qui transitis per viam, atténdite, & vidéte. * Si eſt dolor similis ſicut dolor meus. V. Atténdite univérſi põ- puli, & vidéte dolôrem meum. Si eſt dolor. Lectio vj. P Anérunt cuſtôdes milites ad ſepul- chrum. Concuſsâ terrà Déminus re- ſurréxit: mirâcula facta ſunt talia circa ſepulchrum, ut & ipfſi milites, qui cuſté- des advénerant, teſtes fierent, ſi vellent vera nuntiaâre. Sed avaritia illa, quæ cap- tivâvit diſcipulum cômitem Chriſti, ca- ptivâvit & militem cuſtôdem ſepulchri. Damus, inquiunt, vobis pecuniam, & di- cite: quia vobis dormiéêntibus venérunt diſcipuli ejus, & abſtulérunt eum. Verè defecérunt ſcrutântes ſcrutatiénes- Quid eſt, quod dixiſti, infélix aſtutia? Tan- tumne déſeris lucem consllii pietâtis, & in profuúnda verſütiæ demeérgeris, ut hoc dicas: Dicite, quia vobis dormiénti- bus venérunt diſcipuli ejus, & abſtulé- runt 1 etn he C ecli . aelguin 5 chren nemo Chſin cs et illn la ein V. ene ſe n Dum: Ce an . Rarh Ito DE Abnet nnine ne ed in Gin wut Dens eind rege ebi Omnn de me, A lore E non oope (tum ſounn cce eim ſulct Averte ml ſte nun l olunterie 0r noömint eſt, Uniam e ad Matutinum. 231 runt eum? Dormiéntes teſtes adhibes: veré tu ipſe obdormiſti, qui ſcrutândo taâ- lia defeciſti. N. Ecce! quô⁴modo moôritur juſtus, & ne- mo pércipit corde: & viri juſti tolluntur, & nemo considerat: à faâcie iniquitâtis ſub- lâtus eſt juſtus: * Et erit in pace memô- ria ejus. . Tamquam agnus coram ton- dénte ſe obmũútuit, & non apéruit os ſuum: de anguſtia, & de judicio ſublâtus eſt. Et erit in pace. Ecce quémodo. In tertio Nockurno, Antiphona- Deus âdjuvat me, & Dôéminus ſuſcéptor eſt ânimæ meæ.- Pſalmus 53. LD in némine tuo ſalvum me fac: * & in virtuúte tua júdica me. Deus exâudi oratiénem meam: * àäuribus pércipe verba oris mei. Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum me, & fortes quæſiérunt änimam meam: * & non propoſuérunt Deum ante conſpé- ctum ſuum. Ecce enim Deus âdjuvat me: *“ & Dômi- nus ſuſcéptor eſt ànimæ meæ. Avérte mala inimicis meis: * & in veri- tâte tua diſpérde illos. Voluntariè ſacrificabo tibi, * & confité- bor nômini tuo Dômine, quôniam boô- num eſt. (puéôniam ex omni tribulatiône eripuiſti P 4 me: X 232 Sdabbato ſancto⸗ me: * & fſuper inimicos meos deſpéxit ôculus meus. Antiphona. Deus àâdjuvat me, & Dômi- nus ſuſcéptor eſt ànimæ meæ. Antiphona. In pace factus eſt locus ejus, & in Sion habitatio ejus. Pſalmus 57. N otus in Judæa Deus: * in Iraëél ma- Shum nomen ejus. Et factus eſt in pace locus ejus: * & ha- bitâtio ejus in Sion. Tbi confrégit poténtias àrcuum, * ſcutum, ladium, & bellum. . lluminans tu mirabiliter à môntibus ætérnis: * turbâti ſunt omnes inſipiéntes çorde. Dormiérunt ſomnum ſuum: * & pihil invenérunt omnes viri divitiärum in mâni- bus ſuis. 1. Ab increpatiône ina Deus Jacob, * dor- mitavérunt, qui aſcendérunt equos. Tu terribilis es, & quis resiſtet tibi? * ex tünc ira tua. De cœlo auditum feciſti judicium: * ter- ra trémuit, & quiévit. Cùm exürgeret in judicium Deus: * ut ſalvos fâceret omnes manſuétos terræ. Ononiam Cogitâtio hôminis confitébitur tibi: * & reliquiæ cogitatiônis diem feſtum agent tibi. Vovéte, & réddite Dômino Deo veſtro: * omues a g. ge e ſettlol E hm,l Pigton in Jon Mnüphonu. 28inoro i⸗ Cmine Qummn. Intrr i n (u kepett e men oſe PKünürns Eu: Rad Do, iter Gumrom non de mon dn olucrunt Hebrols, uper ne . Olmnes iuik onge kel Unt me a 1icitus 1i lanoven nivi ad A a te ad Matutinum- 33 Ehe omnes, qui in circuitu ejus affértis müu- nera. Uu erribili & ei, qui aufert ſpiritum prin- cCipum, * terribili apud reges terræ. Antiphona. Ia pace factus eſt locus ejus, & in Sion habitaâtio ejus. Antiphona.,. Factus ſum ſicut homo ſine n adjautôrio inter môrtuos liber. Pſalmus 30. Nu D omine Deus ſalũtis meæ, * in die à clamâvi, & nocte coram te. u ntret in conſpéctu tuo orâtio mea: * in- clina aurem tuam ad precem meam: Quia repléta eſt malis ànima mea: * & vita mea inférno appropinquavit. E ſtimâtus ſum cum deſcendéntibus in lacum: * factus ſum ſicut homo ſine adju- tôtio, inter môrtuos liber. Kicut vulnerâti dormiéntes in ſepúlchris, quorum non es memor àâmplius: * & ipſi de manu tua repulſi ſunt. . Doſuérunt me in lacu inferiôri: * in te- nebrôſs, & in umbra mortis. n.“ Super me confirmdtus eſt furor tuus: * & “ omnes fluctus tuos induxiſti ſuper me. r Longéè feciſti notos meos à me: * poſué- runt me abominatiônem ſibi. —TTF raâditus ſum, & non egrediébar: * culi mei languérunt præ inéôpia. Elamäavi ad te Dômine totâ die: * ex- pândi ad te manus means.- P S Num- 234 Sabbato ſancto. Numquid moôrtuis fâcies mirabilla: * aut médici ſuſcitàbunt, & confitebúntur tibi? Numquid narrâbit àliquis in ſepuúlchro miſericôrdiam tuam, * & veritâtem tuam in perditiéne? Numquid cognoſcéntur in ténebris mi- rabilia tua, * & juſtitia tua in terra ob- liviéônis? Et ego ad te Dômine clamâvi: * & manè orâtio mea prævéniet te. Ut quid Démine repéllis oratiénem me- am: * avértis fâciem tuam à me? Bauper ſum ego, & in labôribus à juven- túte mea: * exaltâtus autem, humiliâtus ſum, & conturbatus. In me tranſiérunt iræ tux: * & terrôres tui conturbavérunt me. Circumdedérunt me ſicut aqua totàâ die: * circumdedérunt me ſimul. Elongâſti à me amicum, & prôximum: * & notos meos à miſéria. Antiphona. Factus ſum ſicut homo ſine adjutéôrio, inter môrtuos liber. V. In pace factus eſt locus ejus. gé. Et in Sion habitâtio ejus. Pater noſter. ſecretôs De Epiſtola beâti Pauli Apôſtoli ad Hebræos. Lectio vij. Cap. . c. hriftus aſsiſtens Pôntifex futuréô- rum bonéôrum, per âmplius & per- ſéctius tabernâculum non manu fa- ctum, n Ml⸗ ena. N dnin Grum, Cun 1O Eochton Auund nigd Dum ſnck Meuletam e Noſran dd op Guon o e , Arerunt Ufenetant in Wum, & Qune he Tltiti ſont Un. 1 ded woe Onem tirn Hunt Ib n em acchin ktecitdis. lors, helel Mentum n eſt! it, qui tt en ſine ting ad Matutinum. 23 5 ctum, id eſt, non hujus creatiônis: neque per ſnguinem hircôrum, aut vitulôrum, ſed per peôprium ſaânguinem introlfvit ſe- mel in Sancta, ætérnâ redemptiône in- vénta. Si enim ſanguis hircôrum, & tau- rôrum, & cinis vitulæ aſpérſus inquinâ- tos ſanctificat ad emundatiônem carnis: quantò magis ſanguis Chriſti. qui per Spiritum ſanctum ſemetipſum ôbtulit im- maculâtum Deo, emundâbit conſciéntiam noſtram ab opéribus môrtuis, ad ſervién- dum Deo vivénti? R. Aſtitérunt reges terræ, & principes convenérunt in unum. * Advérſus Doô- minum, & advérſus Chriſtum ejus. V. Quare fremuérunt Gentes, & pôpuli meditâti ſunt inânia? Advérius Dômi- num. Lectio viij. t ideo novi teſtaménti meditor eſt: „ut morte intercedénte, in redemp- tiônem edrum prævaricatidnum, quæ erant ſub priéôri Teſtaménto, repromiſſiô- nem accipiant, qui vocaâti ſunt, ætérnæ hæreditätis. Ubi enim teſtaméntum eſt, mors, necéſſe eſt, intercédat teſtatôris. Te- ſtaméntum enim in môrtuis confirmâ- tum eſt: aliôquin nondum valet, dum vivit, qui teſtâtus eſt. Unde nec primum quidem ſine ſanguine dedicâtum eft. R. ſtimâtus ſum cum deſcendéntibus in 2¹6 Sabbato ſancto- in lacum: * Facétus ſum ſicut homo ſinè adjutôrio, inter môrtuce; liber. y. Po- ſuérunt me in lacu inferiôri, in tenebrôſis, & in umbra mortis. Factus ſum. Lectio ix⸗ L ecto enim omni mandato legis à Möôyſe univérſo pépulo accipiens ſân- guinem vitulôrum & hircôrum, cum aqua & lana coccinea & hyfléôpo: ipſum quo- que librum, & omnem pôpulum alſpérfſit, dicens: Hic ſanguis teſtaménti, quod man- dâvit ad vos Deus. Etiam tabernâculum, & ômnia vaſa miniſtérii ſäânguine ſimtliter aſpérſit. Et omnia pænè in ſanguine ſecun- dúm legem mandúântur: & ſine ſaânguinis effuſiône non fit remiſſio. B. Sepulto Dômino, ſignäâtum eſt monu- méntum, volvéntes lâpidem ad ôſtium monuménti: * Ponéntes milites, qui cu- ſtodirent illum Y. Accedéntes princi- pes ſacerdéôtum ad Pilâtum, petiérunt il- lum. Ponéntes. Sepuúlto Déômino. A D IL. A U D E S, Antiphona- Omors ero mors tua, morſus tuus Arero inférne. Plalmus. Milſerére mei Deus. 101. Antiphona, Plangent eum quaſi unigeni- tum, quia innocens Déôminus occilus eſt. .— Flal⸗ lat we in otne vvcen D uge e edune en ſodumn St inmnoh i0 leifer inent re conturda ſen in o 1eAloriure Uihtot, om, quin „Hrchane & Wdr dol ülmnn Dee⸗ Uutiphon. imam ne⸗ Cnmtieum G )vadem Urgiri res In Firent ad Laudes. 237 Pſalmus 42. udica me Deus, & diſcérne cauſam meam de gente non ſancta, * ab hô- mine iniquo, & doléôſo érue me. Quia tu es Deus fortitüdo mea: * quare me repuliſti? & quare triſtis incédo, dum affligit me inimicus? E mitte lucem tuam, & veritâtem tuam: * ipſa me deduxérunt, & adduxécunt in mon- tem ſanctum tuum, & in tabernâcula tua- Et introibo ad altâre Dei: *ad Deum, qui lætificat juventútem meam. C onfitébor tibi in cithara Deus Deus meus: * quare triſtis es änima mea? & quare contúrbas me? & pera in Deo, quôniam adhuc confitébor illi : * ſalutâre vultus mei, & Deus meus. Antiphona, Plangent eum quaſi unigé- nitum, quia innocens Dôminus occiſus eſt. Antiphona. Atténdite univérſi pépuli, & vidéte doléôrem meum. Pſalmus. Deus Deus meus. 104. Antiphona. A porta inferi érue Dômine ànimam meam. Canticum Ezechiæ, Iſaiæ 38. h. E. go dixi: In dimidio diérum meôrum * vadam ad portas inferi. Guaain residuum annôrum meéôrum: * Ixi: Non vidébo Dé⁴minum Deum in terra vivéntium. N on 238 Sabbato ſancto. Non aſpiciam béminem ultrà, * & habi- tatôrem quiétis. Generâtio mea ablâta eſt, & convoluta eſt à me, * quaſi tabernâculum paſtôrum Præciſa eſt velut à texénte, vita mea dum adhuc ordirer, ſuccidit me: * de ma- nè uſque ad véſperam finies me. Sperâbam uſque ad manè, * quaſi leo ſic contrivit omnia oſſa mea. De manè uſque ad véſperam finies me: * ſicut pullus hirũndinis ſic clamâbo, me- ditâbor ut columba: A ttenuati ſunt bculi mei; * ſuſpiciéntes in excélſum: Démine vim pútior, reſpônde pro me. * Quid dicam, aut quid reſpondébit mihi; Cúùm ipfe fecerit? Recogitâbo tibi omnes annos meos * in amaritúdine äanimæ meæ. Dômine, ſi ſic vivitur, & in tàlibus vita ſpi- ritus mei, corripies me, & vivificabis me. * Ecce in pace amaritúdo mea amariſſima: Tu autem eruiſti änimam meam, ut non periret, * projeciſti poſt tergum tuum ômnia peccäta mea- Quia non inférnus confitébitur tibi, ne- que mors laudâbit te: * non expectâbunt, ui deſcéndunt in lacum, veritàtem tuam. Virens vivens ipſe confitébitur tibi, ſicut & ego hédie: * pater filiis notam faciet veritàtem tuam. Démi- 4 sontimn 1Conolön ſtiicns d ſioam menn Porphonn her Tiam a Pont Color Piin Lane „ (ro nn on Cebs,n en ben ilere ſecent eror, fent (iltus h ad vorn Unter gvoc A Il pomm men, Latet lrite me Sce, une ſn In NNlet Mänibn ri vormemnumn lt ſe de Dids h. It in 0 *RK ad Laudes 239 Démine ſalvum me fac, * & pſalmos no- ſtros cantâbimus cunctis diébus vitæ noſtræ in domo Dômini. Antiphonag. A porta inferi érue Dômine àânimam meam. Antiphona. O vos omnes, qui transttis per viam, atténdite, & vidéte, ſi eſt dolor ſicut dolor meus. Pſalm. Laudâte Dôminum de ccelis. 108. V. Caro mea requiéſcet in ſpe. &. Et non dabis ſanctum tuum vidére corruptié- nem, Ad Benedictus, Antiphona, Mulieres ſedéntes ad monuméntum lamen- tabântur, flentes Déôminum. V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem, mortem autem crucis: propter quod & Deus exaltâvit illum, & dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. Pater noſter. ſecretô. Pſalmus. Milerére mei Deus. 101. Oratio, éſpice, quæſumus Dômine, ſuper hanc familiam tuam, pro quàâ Dômi⸗ nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâvit mânibus tradi nocéntium, & crucis ſubire torméntum. Qui tecum vivit, & regnat. Et ſic dicitur uſque ad Nonam-. Dictis Horis ut ſuprà. II3. dicitur Miſ- ſa, ut in Ordinario. Statio 240⁰ Sabbato ſancto. Scatio ad S. Joannem in Laterano. orà competenti cooperiuntur Altaria, IL& dicuntur Horæ, candelis Altaris ex- tinctis uſque ad principium Miſſæ Interim Excutitur ignis de lapide extra Eccleſiam, & ex eo accenduntur carbones. Dictà Nondâ, Sacerdos indutus amictu, albà, cingulo, ſtola, & pluviali violaceo, vel ſine caſula, aſtantibus ſibi miniſtris cum Cruce, aquà benedictà, & incenſo, ante portam Eccle- ſiæ, ſi commodè poteſt, vel in ipſo aditu Eccleſiæ benedicit novum ignem, dicens F. Déminus vobiſcum. xz. Et cum ſpi- ritu tuo. Orémus. Oratio⸗ De „ qui per Filium tuum, angulà- Wrem fſcilicet lâpidem, claritâtis tuæ ignem fidélibus contuliſti: prodúctum è silice, noſtris profuturum ſibus, novum hunc ignem ſan † ctifica: & concéde nobis, ita per hæc feſta Paſchaâlia cœlé- ſtibus deſidériis inflammari; ut ad perpé- tuæ Claritâtis, puris méntibus, valeâmus feſta pertingere. Per eumdem Chriſtum Déminum noſtrum. . Amen. Orémus. LDonine Deus, Pater omnipotens lu- men indeficiens, qui es cônditor ômnium luminum: béne & dic hoc lu- men, quod à te ſanctificatum, atque bene- dictum altomnsun un, A Mer Uu. be 1 nen Di 1 ne Din gnen rX tls fun ld M Pike gmt An eöben Deu, N Wen. Mnle der podenti h Oratorene Viit per h 1e † ( Uum ſpene CCe: r nocke Unrtione Wey Uun 1 füerit votan bed N ſ nm, is kanßt nl, 101 l M Benedictio ignis. 241 didum eſt, qui iſſuminàſti omnem mun- dum: ut ab eo lúmine accendâmur, atque illuminémur igne claritâtis tuæ: & ſicut illuminâſti Môyſen exeuntem de Egypto, ita illũmines corda, & ſenſus noſtros: ut ad vitam, & lucem ætérnam pervenire mereâ- mur. Per Chriſtum Déminum noſtrum. R. Amen. Orémus. LDémine ſancte Pater, omnipotens ætér- ne Deus, benedicéntibus nobis hunc ignem in némioe tuo, & unigéniti Filii tui Dei, ac Döômini noſtri Jeſu Chriſti, & Spiritús ſancti, cooperâri dignéris: & àdjuva nos contra ignita tela inimici, & illuſtra grâtiâà coléſti. Qui vivis, & regnas cum eôdem Unigénito tuo, & Spfrito ſan- cto, Deus, per mnia ſecula ſeculéôrum. B. Amen. . Deinde benedicit quinque grana incenſi onenda in Cereo, dicens ablolutéè hanc Orationem. Veniat⸗ quæſumus, omnſpotens Deus ſuper hoc incénſum larga tuæ be- ne † dictiônis infúſio: & hunc noctur- num ſplendérem invisibilis regeneraâtor accénde: ut non ſolùm ſacrificium, quod hac nocte litâtum eſt, arcânâ lũúminis tui admixtiône refülgeat: ſed in quocũúnque loco ex hujus ſanctificatiônis myſtério aàli- quid fuerit deportàtum, expulsâ diabé- licæ 242 Sabbato ſancto. licæ fraudis nequitiâà, virtus tuæ majeſttis aſsiſtat. Per Chriſtum Déminum noſtrum, R. Amen. um benedicit „Far aſſumens de ponit in thuribulo ſupradictà, Sac navicula ponit incenſum in thuribulo, benedicens illud more ſolité: deinde pre a grana in-⸗ cenſi, & ignem ter aſpergit qu4 benedi- Ctà, dicens, AſiZ erge⸗ me ſine cantu, & ſine Pſalmo Abere dolet incenſo., Interim omnia lumina ut de igne benedie dantur. Tum Diacom tus dalma- ticà albi coloris, accipit arundinem cum tribus Candelis in ſumm tate illius trian- gulo diſtinctis. Præcedit thuriferarius cum Acolytho deferente in vaſe quinque gra- na incenſi : ſequitur dubchaconus ◻ a incenſi Aco- nibus benedictis Cruce, & Clerus per ordiiem: dein Diaconus cum arundine, poſt eum Ce lebrans. Cùm Diaconus ingreſſus eit Ec- Cleſiam, inclinat arundinem, & Acoly- thus deferens candelam accenſam de novo igne, accendit unam ex illis tribus can- delis deſuper poſitis: & Diaconus ele- vans arundinem, genu flectit, ſimiliter & Omnes alii cum eo, præter Subdiaconum Crucem ferentem: & cantat ſolus, Lu- men Chriſti. . Deo gratias. Oratione etins uuntur, m nodum accen- r nen mnuſnn 0 Sabbato ſancto. 243 Et procedens ad medium Eccleſiæ, ibt accenditur alia candela: & iteràùm genu flexus, ut ſuprà, altius cantat Lumen Chriſti. p?. Deo grtias. Tertiò procedit ante Altare, ubi accen- ditur tertia candela: & rurſus genu flexus ut ſuprà adhuc altiùs dicit, Lumen Chri- ſti. . Deo gratias. Deinde Sbrans aſcendit ad Altars in cornu Epiſtolæ, & Diaconus d dinem uni Acolytho: & aco brum, petit à Celebrante benedictionem: ut fit ad Evangelium, Sacerdote dicente: Poöminus ſit in corde tuo, & in labiis tuis: ut digné, & competénter annün- ties ſuum Baſchale præcônium: In nô- mine Patris, & Filii, † & Spiritus ſancti, Amen. Poſteà vadit ad pulpitum, & ponit ſu- per eo librum, & incenſat. A dextris Diaconi ſtent Subdiaconus cum Cruce, & thuriferarins: à ſiniſtris;, duo Acolythi, ille, qui tenet arundinem; & alius tenens in vaſe quinque grana in- cenſi benedicti figenda in Cereo. Tunc ſurgentibus omnibus, & ſtantibus, ut fit ad Evangelium, Diaconus cantat. E aultet jam angélica turba cœlôrum: exultent divina myſtéria : & pro tanti Regis victéôrias, tuba inſonet ſalutaris. Gaâudeat & tellus tantis irradiâta fulgéôri- Q 2 bus: 244 Sabbato ſancto. Pus, & ætérni Regis ſplendoôre illuſtr- ta, totius orbis ſe ſéntiat amisiſſe Caligi- nem. Lætétur & mater Eccléſia tanti lu- minis adornâta fulgôribus „ & magnis populôrum voôcibus hæc aula relültet. Quaprpter adſtântes vos, fratres Chariſſi- mi, ad tam miram hujus ſancti lúminis claritàtem unà mecum, quæſo, Dei om- nipoténtis miſericôrdiam invocàâte. Ut qui me non meis méritis intra Levitârum nũmerum dignäatus eſt aggregâ⅛re, Iumi- nis ſui claritâtem infêndens, Cérei hujus laudem implére perficiat. Per Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium ſuum?: qui cum eo vivit, & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus, per Omnia ſécula ſeculôrum. . Amen. V. Dôminus vo- biſcum. N. Et cum ſpfritu tuo. Y. Sur- ſum corda. N. Habémus ad Déminum. V. Gratias agémus Dômino Deo noſtro. R. Dignum, & juſtum eſt. Verè dignum & juſtum eſt, invisibilem Deum Patrem omnipoténtem, Filiumque ejus unigéni- tum, Döminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum, toto cordis, ac mentis afféctu, & vocis miniſtério perfſonâre. Qui pro no- bis ætérno Patri Adæ débitum ſolvit: & véteris piâculi cautiéönem pio cruôre de- térſit. Hæc ſunt enim feſta Paſchalia;, in quibus verus ille Agnus occiditur, cujus ſànguine poſtes fidélium conſecraântur. . Hæc en tor et, lre Mhum theng t er Pir Nn RK lee tadicti 0 Ctum, goo OEir oun un bee nor, nl am,in gn At Her Ut nor le Humintto gitar lnc Ns lart, elis let Wat, E Ni bene i ſi Benedictio Cerei. 245 Hæc nox eſt, in qua primum patres no- ſtros filios Iſraël edũctos de Egypto Mare rubrum ſicco veſtigio transire fe- Ciſti. Hæc igitur nox eſt, quæ peccatôrum ténebras, columnæ illuminatiéône pur- gâvit. Hæc nox eſt, quæ hôdie per uni- vérſum mundum, in Chriſto credéntes, à vitiis ſéculi, & câligine peccatôrum ſe- gregâtos, reddit grâtiæ; ſôciat ſanctitàti. Hæc nox eſt, in qua deſtrũctis vinculis mortis, Chriſtus ab inferis victor aſcén- dit. Nihil enim nobis naſci prôfuit, niſi rédimi profuifſet.“ O mira circa nos tuæ pietâtis dignâtio! O inæſtimâbilis diléctio Charitâtis! ut ſervum redimeres, Filium tradidiſti. O certè neceſſârium Adæ pec- câtum, quod Chriſti morte delétum eſt! O felix culpa, quæ talem, ac tantum mé- ruit habére Redemptôrem! O verè beÜâta nox, quæ ſola méruit ſcire tempus & ho- ram, in qua Chriſtus ab inferis reſurré- Xit! Hæc nox eſt, de qua ſcriptum eſt: Et nox ſicut dies illuminâbitur, & nox illuminâtio mea in deliciis meis. Hujus igitur ſanctificâtio noctis fugat ſcélera, cul- pas lavat, & reddit innocéntiam lapſis, & mœſtis lætitiam. Fugat dia, concôrdiam parat, & curvat impéria. (Hic Diaconus infigit quinque grana in- cenſi benedicti in Cereo in modum Crucis⸗.) In hujus igitur noctis gratia, ſſcipe Gnds 246 Sabbato ſancto- Pater, incénſi hujus facrificium veſperti- num: quod tibi hac Cérei oblatiéône ſo- lémni per miniſtrérum manus de opéri- bus apum, ſacroſâncta reddit Eccléſia. Sed jam colúmnæ hujus præcônia nôyi- mus, quam in honérem Dei rutilans ignis accéndit. ( Hic Diaconus accendit Cereum cum una ex tribus candelis in arundine poſitis.) Qnui licèt ſit diviſus in partes mu⸗ tuâti tamen luminis detriménta non novit. Alitur enim liquäntibus ceris, quas in ſub- ſtàântiam pretiéſæ hujus lâmpadis, apis mater eduxit. ( Hic accenduntur lampa- des.) O verè beâta nox, quæ expoliavit Egyptios, ditâvit Hebræos! Nox, in qua terrénis coeléſtia, humânis divina jungun- tur. Orâmus ergo te Déômine: ut Céreus iſte in honôrem tui nôminis conſecrâtus, ad noctis hujus caliginem deſtruéndam, indeficiens perſevéret. Et in odérem ſus- vitâtis accéptus, ſupérnis luminâribus mi- ſceâtur. Flammas ejus lúcifer matutinus invéniat. Ille, inquam, lucifer, qui ne- ſcit occâſum. Ille, qui regréſſus ab infe- ris, humâno géneri ſerénus illuxit. Precaâ- mur ergo te Dômine: ut nos fâmulos tuos, omnémque clerum, & devotiſſimum pépulum, unaà cum beatiſſimo Papa noſtro N. & Antiſtite noſtro N. quiéte témpo- rum concéſsà, in his Paſchâlibus gâudiis, aisiduà protectiéône régere, gubernaâre, mlerccrth ort enp Phene ſen ſiot n eunen- Srſton C/ E Da, 6 Ofan et „ 6 Coe Gum Nuort echizen e Prepatent: Hopten 1 prirt Inm. Tr enebre ins Dej Benedictio Cerei, 247 e. &e conſer vâre dignéris. Réſpice étiam ad ie h. devotiſſimum (Si non eſt coronatus, dicatur, eléctum Imperatérem) Impe- rat’rem noſtrum. N. cujus tu Deus deſi- dérii vota prænôſcens ineffabili pietâtis & milſericôrdiæ tuæ muünere, tranquillum perpétuæ pacis accmmoda, & ccelé- tem victôtiam cum omni pôpulo ſuo- em Per eumdem Déôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum: qui tecum vi- vit, & regnat in unitaâte Spirits ſancti Deus, per ômnia ſécula ſeculôrum, §S Completàâ benedicti conus, de poſitis albis 3, 11 xamenta , & vadit ad eKuitu r pluviali, & Raie Lalule im violacei D1t Popheli= Une ti & Celebrans legit eas ſubmiſsà voce ad Altare in cornu Epi⸗ ſtolæ. In fin e brop- hetiarum dicuntur Ora- tiones modo lubieri Ante, vel interim dum Propheti r techizent catec præparent ad' baptiſmum. 8 1 n ⸗ : Cerei 3 Dla⸗ W &* Prophetia prima- Geneſ. I. & 2. n principio creâvit Deus coœlum, E& ter- Inch Terra autem erat inânis, & Naeu⸗ & ténebræ erant ſuper fâciem abyſli : Spiritus Dei ferebâtur ſuper aquas. Det 4 que 248 Sabbato ſancto. que Deus: Fiat Ilux. Et facte eſt lux. Et vi- dit Deus lucem, quòd eſſet bona: & divi- ſit lucem à ténebris Appellavitque lucem Diem, & ténebras Noctem: factumque eſt véſperè, & manè, dies unus. Dixit quoque Deus: Fiat firmaméntum in médio aquâ- rum: & dividat aquas ab aquis. Et fecit Deus firmaméntum: divisitque aquas, quæ erant ſub firmaménto, ab his, quæ erant ſuper firmaméntum. Et factum eſt ita. Vocavitque Deus firmaméntum, cœlum: & factum eſt véſperè, & manéè, dies ſecun- dus. Dixit verò Deus: Congregéntur aquæ, quæ ſub cœlo ſunt, in locum unum: & appaâreat ârida. Et factum eſt ita. Et vo- Câvit Deus âridam, terram, congregatio- néſque aquârum appellâvit Mäaria. Et vi- dit Deus, quòcheſſet bonum. Et ait: Gér- minet terra herbam viréntem, & facién- tem ſemen, & lignum pomiferum fciens fructum juxta genus ſuum, cujus ſemen in ſemetipſo ſit ſuper terram Et factum eſt ita. Et prôtulit terra herbam viréntem, & facientem ſemen juxta genus ſuum, li- gnumque ſâciens fructum, & habens unum- quodque ſeméntem ſecundum ſpéciem ſu- am. Et vidit Deus, quod eſſet bonnm. Et factum eſt véſperè, & mané, dies tértius. Dixit antem Deus : Fiant luminaria in fir- mameénto cœli, & dividant diem, ac no- tem, & ſint in ſigna, & témpora, & dies, & annos: Tivare waſes, Unae e ire ninnd, Er Nut s NCck, in itt Dens, Nrer t eſpere, tam Da: = teſtnn S= : c lcit ſo, unene 6 arr, n 1 Eclncin Et keet . n, E n Ehere ſvo. Imn, & Nt ſnen ſbus Prophetia Prima. 249 annos: ut lúceant in firmaménto cœli, & illüminent terram. Et factum eſt ita. Fe- citque Deus duo luminâria magna : lu- minâre majus, ut præéſſet diéi: & lumi- nâre minus, ut præéſſet nocti: & ſtellas. Et péſuit eas in firmaménto coœli, ut lucé- rent ſuper terram, & præéſſent diéi, ac nocti, & dividerent lucem, ac ténebras. Et vidit Deus, quòd eſſet bonum. Et factum eſt véſperè, & manè, dies quartus. Dixit étiam Deus: Producant aquæ réptile âni- mæ vivéntis, & volâtile ſuper terram ſub firmaménto cœli. Creavitque Deus Cete grândia, & omnem Animam vivéntem atque motâàbilem, quam produxerant aquæ in ſpécies ſuas, & omne volatile ſecun- dùm genus ſuum. Et vidit Deus, quòôd efſet bonum. Benedixitque eis, dicens: Créſcite, & multiplicàmini, & repléte aquas maris: avéſque multiplicéntur ſuper terram. Et factum eſt véipere, & mane, dies quintus. Dixit quoque Deus: Pro- dcat terra ànimam vivêntem in génere ſuo, juménta, & reptilia, & béſtias terræ ſecundùm ſpécies ſuas. Factuúmque eſt ita- Et fecit Deus béſtias terræ juxta ſpécies luas, & juménta, & omne réptile terræ in genere ſuo. Et vidit Deus, quòd eſſet bo- num, & ait: Faciamus Hôminem ad im- âginem & ſimilitúdinem noſtram: & præſit piſcibus maris, & volatilibus coeli „& bé⸗ Q S ſtiis, 250 Sabbato ſancto, ſtiis, univerſæque terræ, omnique réptili, quod movétur in terra. Et creâvit Deus ho- minem ad imâginem ſuam: ad imâginem Dei creâvit illum, mâſculum, & fœminam creâvit eos. Benedixitque illis Deus, & ait: Créſcite, & multiplicâmini „& replé- te terram, & ſubjicite eam, & dominâmini pilſcibus maris, volatilibus coli, & uni- vérſis animantibus ‚ quæ movéntur ſuper terram. Dixitque Deus: Ecce dedi vobis omnem herbam afferéntem ſemen ſuper terram, & univérſa ligna, quæ habent in ſemetipſis ſeméntem generis ſui, ut ſint vo- bis in eſcam, & cunctis animântibus terræ, omnique vôlucri cœli, & univérſis „quæ movéntur in terra, & in quibus eſt ànima vivens, ut hâbeant ad veſcéndum. Et fa- ctum eſt ita. Viditque Deus cuncta, quæ fé- cerat: & erant valdé bona. Et factum eſt véſperé, & manéè, dies ſextus. Igitur per- fécti ſunt cœli, & terra; & omnis ornaâtus eôrum. Complevitque Deus die ſéptimo opus ſuum, quod fécerat: & requiévit die ſéptimo ab uni verſo pere, quod pattràrat. Quàâ completà, Sacerdos dicit. rémus Diaconus. ler, ar génua. & Subgia⸗ conus. Levâte. Oratio. eus, qui mirabiliter Creaͤti hôminem, & mirabilius redemiſti : da nobis, quæſumus, contra oblectaménta peccâti men- 1 tir is 1 Ea gul 0 Crun NS led Nünn . Cnn i ſon u i⸗ us 41 0 CNlO W uot nu na, Cann ſet nu dum ,lt kacus drdd ult, de elræ, a eptli dn e uen ſ Prophetia ſecunda. 251 mentis ratiéne persiſtere; ut mereâmur ad ætérna gâudia pervenire. Per Dôminum noſtrum. Prophetia ſecunda. Geneſ. 5. d. 6 & 8. Nos veròô cùm quingentérum eſſet an- nérum, génuit Sem, Cham, & Ja- pheth. Cumque copiſſent hômines mul- tiplicâri ſuper terram, & flilias procreâl- ſent, vidéntes filii Dei filias héôminum, quôd eſſent pulchræ, accepérunt ſibi uxôres ex mnibus, quas elégerant. Di- Xitque Deus : Non permanébit ſpiritus meus in hémine in ætérnum, quia caro eſt: eruntque dies illius centum viginti annôrum. Gigäântes autem erant ſuper ter- ram in diébus illis. Poſtquàm enim in- gréſſi ſunt filii Dei ad filias höminum, il- læque genuérunt, iſti ſunt poténtes à ſé⸗ culo viri faméôſi. Videns autem Deus, quôd multa malitia héminum eſlet in ter- ra, & Ccuncta cogitâtio cordis inténta eſ- ſet ad malum omni témpore, poœnſtuit eum, quôd héôminem fecifet in terra. Et tactus dolôre cordis intrinſecus: Delébo, inquit, höminem, quem creâvi, à fũcie terræ, ab hômine, uſque ad animÜntia, à réptili, uſque ad vôlucres cœli. Poœnitet enim me feciſſe eos. Noë veròô invénit grâtiam coram Dômino. Hæ ſunt genera- tiénes Noë; Noé vir juſtus atque perfé- ctus 252 Sabbato ſancto. us fuit in generatiônibus ſuis, cum Deo ambulâvit. Et génuit tres filios, Sem, Cham, & Japhet. Corrpta eſt autem terra coram Deo, & repléta eſt iniquitâte. Cum- que vidiſſet Deus terram eſſle corrûptam (omnis quippe caro corrũperat viam ſuam ſuper terram dixit ad Noë: Finis univérſæ carnis venit coram me, repléta eſt terra iniquitâte à fâcie eérum, & ego diſpér- dam eos cum terra. Fac tibi arcam de lignis lævigâtis: manſiũnculas in arca fâ- cies, & bitüũmine linies intrinſecùs, & extrinſecuús. Et ſic fàcies eam: Trecenté- rum cubitôrum erit longitudo arcæ, quin- quaginta cubitôrum latitudo ,» & triginta cubitéôrum altitũ⁴do illius. Fenéſtram in arca faâcies, & in cübito conſummúbis ſummitâtem ejus: ôſtium autem arcæ po- nes ex lâtere: deôrſlum, cœnacula, & tri- ſtega facies in eâ. Ecce ego adducam aquas diluvii ſuper terram, ut interficiam om- nem carnem, in qua ſpiritus vitæ eſt ſub- ter cœlum. Univerſa, quæ in terra ſunt, conſummẽéntur. Ponâmque fœdus meum te- cum: & ingrediéris arcam tu, & fllii tui, uxor tua, & puxôres filiérum tuérum te- cum. Et ex cunctis animântibus univérſæ carnis bina induces in âàrcam, ut vivant tecum: maſculini ſexus, & fæminini. De volucribus juxta genus ſuum, & de ju- méntis in génere ſuo, & ex omni réptili , Ols Vun ne wond e e: eun n ſeeit himn UiDen h unn⸗ Cin tnm. Nun ugne, El ch et nn A ium: , Uim gens Eenele ſo0, 4 Cmnes nhn uinkein montes Prophetia ſecundæ. 253 terræ ſecundúm genus ſuum: bina de m- nibus ingrediéntur tecum, ut poſſint vive- re. Tolles igitur tecum ex ômnibus eſcis, quæ mandi poſſunt, & comportaàbis apud te: & erunt tam tibi, quàm illis in cibum. Fecit igitur Noë mnia, quæ præcéperat illi Deus. Erâtque ſexcentôrum annérum, quando diluvii aquæ inundavérunt ſuper terram. Rupti ſunt omnes fontes abyſſi magnæ, & cataraâctæ coœli apértæ ſunt: & facta eſt pluvia ſuper terram quadraginta diébus, & quadraginta nôctibus. In arti- culo diéi illius ingréſſus eſt Noë, & Sem, & Cham, & Japheth, filii ejus; uxor il- lius, & tres uxôres filioörum ejus cum eis, in arcam: ipſi, & omne ânimal ſecun- dùm genus ſuum, univérſaque juménta in gnere ſuo, & omne, quod movétur ſu- per terram in génere ſuo, cunctúmque volâtile ſecundum genus ſuum. Porro arca terebâtur ſuper aquas. Et aquæ prævalué- runt nimis ſuper terram: opertique ſunt omnes montes excélſi ſub univérſo cœlo. Quindecim cübitis dltior fuit aqua ſuper montes, quos operúerat. Conſumptâque eſt omnis caro, quæ movebatur ſuper ter- ram, vôlucrum, animântium, beſtiârum, omniúmque reptilium, quæ reptant ſuper terram. Remúnſit autem ſolus Noë, & qui cum eo erant in arca. Obtinuerũntque aquæ terram centum quinquaginta diébus- 60- 254 Sabbato ſancto. Recordâtus autem Deus Noë, cunctorúm- que animântium, & omnium jumentôrum, quæ erant cum eo in arca, adduxit ſpiri- tum ſuper terram, & imminutæ ſunt aquæ. Et clauſi ſunt fontes abyſſi, & catarâctæ coœli: & prohibitæ ſunt pluviæ de cœlo. Reverſæque ſunt aquæ de terra eúntes, & redeuntes: & Copérunt minui poſt cen- tum quinquaginta dies. Cumque transil- ſent quadraginta dies, apériens Noë fené- ſtram arcæ, quam fécerat, dimiſit corvum: qui egrediébatur, & non revertebatur, donec ſiccaréntur aquæ ſuper terram. Emiſit quoque colúmbam poſt eum, ut vidéret, ſi jam ceſsàſſent aquæ ſuper fa- ciem terræ. Quæ cùm non inveniſſet, ubi requiéſceret pes ejus, revérſa eſt ad eum in arcam: aquæ enim erant ſuper uni- vérſam terram: extenditque manum, & apprehénſam intulit in arcam. Expectàtis autem ultrà ſeptem diébus àliis, rurſum dimiſit columbam ex arca. At illa venit ad eum ad véſperam, portans ramum olivæ viréntibus fôliis in ore ſuo. Intelléxit ergo Noë, quòôd celsâſſent aquæ ſuper terram. Expectavitque nihi'ôminùs ſeptem àlios dies: & emiſit columbam, quæ non eſt revérſa ultrà ad eum. Locutus eſt autem Deus ad Noë, dicens: Egrédere de arca tu, & uxor tua, filii tui, & uxôres fi- liérum tué⁴rum tecum. Cuncta animantia, . gquæ . t in altp, fecum, cte n Ugels 4 Konia3 e leye⸗ slun, ten No Cnc er⸗ re ek l Dtenne! 6 els tern g koden Kul Cüdes tllanen jechi ti plum ſumpzee Eun Cumn Fi quæ ſunt apud te, ex omni carne, tam volatilibus, quàm in béſtiis, & univérſis reptilibus, quæ reptant ſuper terram, educ tecum, & ingredimini ſuper terram: créſcite; & multiplicamint ſuper eam. Egréſſus eſt ergo Noë, & filii ejus; uxor illius, & uxôres filiérum ejus cum eo. Sed & mnia animúntia, juménta, & reptilia, quæ reptant ſuper terram ſecúndùm ge- nus ſuum, egréſſa ſunt de arca. Edificâvit autem Noë altâre Déômino: & tollens de cunctis pecéôribus, & volũcribus mundis, ôbtulit holocâuſta ſuper altâre. Odora- tuſque eſt Dôminus odérem ſuavitàtis. Orémus. Fectâmus génua. . Levate. Dz; incommutbilis virtus, & lumen ætérnum: réſpice propitius ad to- tius Eccléſiæ tuæ miraâbile ſacraméntum, & opus ſalutis humânæ, perpétuæ diſpo- ſitiénis efféctu tranquillius operâre: to- tſque mundus experiâtur, & videat de- jécta érigi, inveterâta renovâri, & per ipſum redire omnia in integrum, à quo ſumpsère principium, Dôminum noſtrum Jeſlum Chriſtum Filium tuum: qui te- cum vivit. Prophetia tertia. Geneſ. 22. n diébus illis: Tentâvit Deus Abra- ham, & dixit ad eum: Abraham, Abra- ham. 256 Sabbato ſancto- ham. At ille reſpôndit: Adſum. Ait illi: Tolle filium tuum unigénitume, quem diligis, llaag: & vade in terram viſiônis: atque ibi ôfferes eum in holocâuſtum ſu- per unum môntium, quem monſtrâvero tibi. Igitur Abraham de nocte conſür- gens, ſtravit àſinum ſuum: ducens ſecum duos júvenes, & Iſaac filium ſuum. Cum- que concidifſet ligna in holocâuſtum, Abiit ad locum, quem præcéperat ei Deus- Die autem tértio, elevâtis culis, vidit locum procul; dixitque ad pueros ſuos: Exſpectâte hic cum àâfino; ego, & puer illuc uſque properâutes, poſtquàm adora- vérimus, revertémur ad vos. Tulit quoque ligna holocâuſti, & impélſuit ſuper Iſaac filium ſuumn: ipſe veroò portâbat in maâni- bus ignem, & glädium. Cumque duo pér- gerent ſimul, dixit Iſaac patri ſuo: Pater mi. At ille reſpéndit: Quid vis fili? Ecce, inquit, ignis & ligna : ubi eſt victima holocâuſti? Dixit autem Abraham: Deus providébit ſibi victimam holocàuſti, fili mi. Pergébant ergò pariter: & venérunt ad locum, quem oſténderat ei Deus, in quo ædificâvit altàre, & déſuper ligna compôſuit : cumque alligâſſet Iſaac fi- lium ſaum, pôlſuit eum in altare fuper ſtruem lignérum. Extenditque manum, & arripuit glâdium, ut immolaret filium ſfuum. Ecce Angelus Dômini de cœlo clamaâ- ehont Cenls M le iß ,ldl un nigento 1 Udraumn . guln Iltten Uls, ⸗ un po ios, Wn cie Mm: Tnnt ate ſulneo de un eg CNiano re Ungento l mlile⸗ WlN Gnns N micorua mmine o Cilti woen Pueros io & hubic Oremn. 8 elb, UVtoto le f 4 pe Prophetia tertia⸗ 2⁵7 clamâvit, dicens: Abraham, Abraham. Qui reſpôndit: Adſum. Dixitque ei: Non exténdas manum tuam fuper puúerum, neque fâcias illi quidquam: nunc cognô- vi, quôd times Deum, & non peperciſti unigénito filio tuo propter me. Levavit Abraham ôculos ſuos, viditque poſt ter- gum arietem inter vepres hæréntem côr- nibus, quem affümens ôbtulit holocâu- ſtum pro filio. Appellavitque nomen loci illius, Dôminus videt. Unde uſque hô- die dicitur: In monte Déminus vidébit. Vocâvit autem Angelus Déômini Abraham ſecendò de coelo, dicens: Per memet- ipfum jurâvi, dicit Dôminus: quia fe- ciſti hanc rem, & non peperciſti filio tuo unigénito propter me: benedicam tibi, & multiplicàbo ſemen tuum, ſicut ſtellas Coli, & velut arénam, quæ eſt in littore maris: poſſidébit ſemen tuum portas ini- micôrum ſuéôrum, & benedicéntur in ſé- mine tuo omnes gentes terræ, quia obe- diſti voci meæ. Revérſus eſt Abraham ad puúeros ſuos, abieruntque Berſabéë ſimul, & hahitâvit ibi. . O rémus. Flectämus génua. g. Levte. Oratio. . eus, fidélium Pater ſumme, qui in toto orbe terrârum promiſſiônis tuæ filios diffsà adoptiônis grâtiâà multipli- cas: & per paſchâle ſacraméntum, Abra- R ham 258 Sabbato ſancto. ham puúerum tuum univerſàrum, ſicut jurâſti, géntium éfficis patrem: da poô- pulis tuis dignè ad grâtiam tuæ vocatiônis introire. Per Dôminum noſtrum. Prophetia quarta. Exod. I4. F. & I5. n diébus illis: Factum eſt in vigllia matutina, & ecce reſpiciens Déôminus ſuper caſtra Egyptioôrum per columnam ignis, & nubis, interfécit exércitum eòô- rum: & ſubvértit rotas curruum, fere- banturque in profündum. Dixérunt ergo Egyptii: Fugiâmus IIraélem; Dôminus enim pugnat pro eis contra nos. Et ait Dôminus ad Môyſen : Exténde manum tuam ſuper mare, ut revertântur aquæ ad Egyptios ſuper currus, & équites eôrum- Cumque extendiſſet Môyſes manum con- tra mare, revérſum eſt primo diluculo ad priétem locum: fugientibuſque Ægyp- tiis occurrérunt aquæ, & invélvit eos Dô- minus in médiis fluctibus. Reverſæque ſunt aquæ, & operuérunt currus, & équites cuncti exércituùs Pharaônis, qui ſequén- tes ingréſſi fůerant mare: nec unus qui- dem iupeérfuit ex eis. Filii autem IIraél perrexérunt per médium ſicci maris, & aquæ eis erant quaſi pro muro à dextris, & à fſiniſtris : liberavitque Dôminus in die illa IHraël de manu Egyptiôrum. Et vidérunt Egyptios môrtuos ſuper littus maris, V , M Cn ot Gilhaden Uig⸗ ELeoim hon ſen proſe hr kad Dens mens Uers , (Ortern be ens le el, Dus nm No Loynruci End conn Dr non ſtleit n digtden tdo⸗ er Propte Ne E Doninns qi n 1 1 ni Upe 1 Prophetia quarta, 25⁵9 maris, & manum magnam, quam exercue- rat Dôminus contra eos: timuitque pépu- lus Dôminum, & credidérunt Dômino, & Môyſi ſervo ejus. Tunc cécinit Môyſes, & filii Iſraẽl carmen hoc Dômino, & dixérunt- Tractus. Cantémus Dômino, gloriô- 8& enim honorificâtus eſt: equum, & aſcen- ſôrem projécit in mare: adjutor, & pro- téctor factus eſt mihi in ſalutem. y, Hic Deus meus , & honorificàbo eum: Deus patris mei, & exaltâbo eum. y. Dôminus cCônterens bella: Dôminus nomen eſt illi. Orémus. Flectâmus génua. pz. Levate- . Cratio: „ , eus, cujus antiqua mirâcula étiam Doltzis ſéculis coruſcâre ſentimus: dum quod uni péôpulo, à perſecutiône Egyptiacà liberândo, déxteræ tuæ po- téntiâ contuliſti, id in ſalutem Géntium per aquam regeneratiônis operâris: præ- ſta, ut in Abrabæ filios, & in Iſfraéliticam dignitâtem, totius mundi tränſeat pleni- túdo. Per Dôminum noſtrum. Prophetia quinta. Maiæ 5§4. g: & 55. æc eſt hæréditas ſervérum Démini, & juſtitia eéhrum, apud me, dicit Dôminus. Omnes ſitiéntes venite ad aquas: & qui non habétis argéntum, propera- te, émite, & comédite: venite, émite abſque argénto, & abſque ulla commu- tatione, 260 Sabbato ſanct. tatiéne vinum, & lac. Quare appéenditis argéntum non in panibus, & laboôrem veſtrum non in ſaturitâte? Audite audién- tes me, & comédite bonum, & delectâbi- tur in craſſitêdine ânima veſtra. Inclind- te aurem veſtram, & venite ad me: audi- te, & vivet ânima veſtra, & fériam vobiſ- cum pactum ſempitérnum, miſericôrdias David fidéles. Ecce, teſtem pôpulis dedi eum ducem, ac præceptôrem Géentibus. Ecce Gentem, quam neſciébas, vocabis: & Gentes, quæ te non cognovérunt, ad te current propter Dôminum Deum tuum, & ſanctum Iſraël, quia glorificâvit te- Quærite Dôminum, dum inveniri poteſt: invocâte eum, dum propè eſt. Derelin- quat impius viam ſuam , & vir iniquus Cogitatiônes ſuas, & revertâtur ad Dômi- num, & milerébitur ejus, & ad Deum noſtrum; quéôniam multus eſt ad igno- ſcéndum. Non enim cogitatiônes meæ, cogitatiônes veſtræ: neque viæ veſtræ, viæ meæ, dicit Déminus. Quia ſicut exaltàn- tur coeli à terra, ſic exaltâtæ ſunt viæ meæ à viis veſtris, & cogitatiônes meæ à cogitatiônibus veſtris. Et quômodo deſcén- dit imber, & nix de coœlo, & illuc ultrà non revértitur, ſed inébriat terram, & in- fündit eam, & germinâre eam facit, & dat ſemen ſerénti, & panem comedénti: ſic erit verbum meum, quod egteigti. 6 e ſe n, Uigiün 1ot Donn Oenes On Nlain Ytum ice os lacli⸗ 1e ncl ela u n peun. Cigocn nne A In e,1 d, ao⸗ Netealti in Cum mdrtn Genrbos n ſtpienre habiteles Abi ſt n intellechs tunnit 0cOrun s/ & biſunt Miotur N/ 4 —2 Prophetia ſexta 261 de ore meo: non revertétur ad me va- cuum, ſed fàâciet, quæcunque véôlui, & proſperâbitur in his, ad quæ miſi illud: dicit Déôminus omnipotens. Orémus. Flect4mus génua. B- Levte- Oratio. Oinnipotens ſempitérne Deus, multſ- plica in honérem nôminis tui, quod patrum fidei ſpopondiſti: & promiſſiônis filios ſacrâ adoptiône dilàta: ut quod priô- res ſancti non dubitavérunt futúrum, Ece- cléſia tua magnâ jam ex parte cognôſcat implétum. Per Déôminum noſtrum Jelum Chriſtum. Prophetia ſexta. Baruch. 3. b. Audi Iſraél mandta vitæ : duribus pér- 4 Mipe, ut ſcias prudéntiam. Quid eſt Iſraël, quôd in terra inimicôrum es? In- veterâſti in terra aliéna;, coinquinâtus es cum moôrtuis: deputâtus es cum deſcen- déntibus in inférnum. Dereliquiſti fontem ſapiéntiæ. Nam ſi in via Dei ambulaſſes, habitàâſſes utique in pace ſempitérnâ. Diſce, ubi ſit prudéntia, ubi ſit virtus, ubi ſit intelléctus: ut ſcias ſimul, ubi ſit longi- turnitas vitæ, & victuüs, ubi ſit lumen oculérum » & pax. Quis invénit lumen ejus? & quis intraâvit in theſâuros ejus? Ubi ſunt principes Géntium, & qui do- minântur ſuper béſtias, quæ ſunt fuper terram? qui in âvibus coœli ludunt, qui ar- K 3 gentum 262 Sabbato ſancto. géntum theſaurizant, & aurum, in quo confidunt hômines „& non eſt finis ac- quiſitiénis eôrum: qui argéntum fabri⸗ cant, & ſoliciti ſunt, nec eſt invéntio perum illérum? exterminâti ſunt, & ad inferos deſcendérunt, & alii loco eôrum ſurrexérunt. Juvenes vidérunt lumen, & habitavérunt ſuper terram : viam autem diſciplinæ ignoravérunt, neque intellexé. rfunt ſémitas ejus, neque filii eôrum ſu- ſcepérunt eam, à fâcie ipſôrum longè fa- cta eſt: non eſt audita in terra Chânaan, neque viſa eſt in Theman. Filii quoque Agar, qui exquirunt prudéntiam, quæ de terra eſt, negotiatôres Merrhæ, & The- man, & fabuſatéres „ 6r exquiſitores pru: déntiæ, & intelligéntiæ: viam autem ſa- piéntiæ neſciérunt, neque commemoraati ſunt ſémitas ejus. O Iſraël, quàm magna eſt domus Dei, & ingens locus poſſeſſiô- nis ejus! Magnus eſt, & non habet finem: excélſus, & hnmenſus. Ibi fuérunt gigân- tes nomindÜti „illi, qui ab initio fuérunt, ſtaturâ magnàâ, ſciéntes bellum. Non hos elégit Dôminus, neque viam diſciplinæ invenérunt: proptéreà periérunt. Et quo- niam non habuérunt ſapiéntiam, interis- tunt propter ſuam inſipiéntiam. Quis aſcên- dit in Clum, & accépit eam, & eduxit eam de nubibus? Quis transfretâvit mare, & invénit illam? & aàttulit illam ſuper au- rum Wett 1 e 4 Pn nt Uerd o⸗ n Ens feſſalvs tl Cenn. R 1 Proti lus, o minom! tuün: l. Dönini Il erat Prophetia ſexta 263 rum eléctum? Non eſt, qui poſſit ſcire vias ejus, neque qui exquirat ſémitas ejus: ſed qui ſcit univérſa, novit eim, & adin- vénit eam prudéntià ſuâ, qui præparavit terram in ætérno témpore, & replévit eam pecúdibus, & quadrupédibus: qui emittit lumen, & vadit: & vocaâvit illud, & obé- dit illi in treméôre. Stellæ autem dedérunt lumen in cuſtôdiis ſuis, & lætâtæ ſunt: vocâtæ ſunt, & dixérunt: Adſumus: & luxérunt ei cum jucunditâte, qui fecit il- las. Hic eſt Deus noſter, & non æſtimâ- bitur âlius advérsùs eum. Hic adinvénit om- nem viam diſciplinæ, & trâdidit illam Jacob puero ſuo, & Iſraél dilécto fuo. Poſt hæc in terris viſus eſt, & cum hominibus con- verſâtus eſt. Orémus. Flectâmus génua. N. Levàte. Oratio. Deus ‚qui Eccléſiam tuam ſemper Gén- tium vocatiône multiplicas: concéde propitius; ut quos aquàâ baptiſmatis àb- luis, continuâ protectiône tueaâris. Per Dô- minum noſtrum Jeſlum Chriſtum Filium tuum: qui tecum vivit, & regnat. Prophetia ſeptima. Exech. 37. I diébus illis: Facta eft ſuper me ma- nus Déômini, & eduxit me in ſpiritu Démini: & dimiſit me in médio campi - qui erat plenus ôſſibus: & circumduxit R 4 me 264 Sabbato ſancto. me per ea in gyro: erant autem multa valdé ſuper fâciem campi, ſiccâque vehe- ménter. Et dixit ad me: Fili hôminis, pu- tâſne, vivent oſſa iſta? Et dixi: Démine Deus, tu nôſti. Et dixit ad me: Vaticinâre de ôſſibus iſtis, & dices eis: Oſſa arida audite verbum Dômini. Hæc dicit Dôminus Deus ôfſibus his: Ecce ego intromittam in vos ſpiritum, & vivétis. Et dabo ſuper vos nervos, & ſuccréſcere fâciam ſuper vos carnes, & ſuperexténdam in vobis cutem: & dabo vobis ſpiritum, & vivétis, & ſcié- tis, quia ego Dôminus. Et prophetâvi, ſicut præcéperat mihi: factus eſt autem ſönitus prophetänte me, & ecce com- mòôtio: & acceſſérunt oſſa ad oſſa, unum- quôdque ad junctram ſuam. Et vidi, & ecce ſuper ea nervi, & carnes aſcendé- runt: & extenta eſt in eis cutis déſuper, & ſpiritum non habébant. Et dixit ad me: Vaticinâre ad ſpiritum, vaticinâre fili hé- minis, & dices ad ſpiritum: Hæc dicit Dô- minus Deus: A quâtuor ventis veni ſpi- ritus, & inſúffla ſuper interféctos iſtos, & reviviſcant. Et prophetâvi, ſicut præcé- perat mihi: & ingréſſus eſt in ea ſpiritus, & vixérunt: ſteteruntque ſuper pedes ſuos, exércitus grandis nimis valdè. Et dixit ad me: Fili hôminis, oſla heæc univér- ſa domus Iſraël eſt; ipſi dicunt: Aruérunt oſſa noſtra, & périit ſpes noſtra, Fice“ Ciſſi Jvin t — ſeten,A ſopue⸗ i s . ſciamn t ious on Orene elze Den Gnns idtr rMan uen nune rom. b Cundon! Cperienn uum n 1 Ge i ehtiz, Gen l E. D uc n d ſey „. n l e ehe. Prophetia ſeptima. 265 ſeiſſi ſumus. Proptéreùà vaticinâre, & dices ad eos: Hæc dicit Dôminus Deus: Ecce ego apériam túmulos veſtros, & eduúcam vos'de ſepúlchris veſtris, péôpulus meus: & indúcam vos in terram Iſraél. Et ſciétis, quia ego Dôminus, cùm aperũero ſepulchra veſtra, & edúxero vos de túmulis veſtris, pôpule meus, & dédero ſpiritum meum in vobis, & vixéritis: & re quiéſcere vos faciam ſuper humum veſtram: dicit Dô- minus omnſpotens. Orémus. Flectâmus génua. R. Levte. Oratio. 5 qui nos ad celebrândum Paſchale ſacraméntum utriuſque teſtaménti paâ- ginis inſtruis: da nobis intelligere miſeri- côrdiam tuam; ut ex perceptiéône præſén- tium muúnerum, firma ſit expeckaâtio futu- rôrum. Per Döminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Prophetia octava, INaiæ 4. pprehéndent ſeptem mulieres virum ½unum in die illa, dicéntes: Panem no- ſtrum comedémus, & veſtiméntis noſtris operiémur: tantummodòô invocétur nomen tuum ſuper nos, aufer opprébrium noſtrum. In die illa, erit germen Dômini in magni- ficéntia, & glôria, & fructus terræ ſubli- mis, & exultâtio kis, qui ſalvâti fuerint de Iſraél. Et erit: Omnis, qui relictus fuerit in . 5 Sion, 266 Sabbato ſancto. Sion, & residuus in Jerũſalem, ſanctus vo- câbitur, omnis, qui ſcriptus eſt in vita in Jerũſalem. Si abluerit Dômimus ſordes filia- rum Sion, & ſäânguinem Jeruſalem laverit de médio ejus, in ſpiritu judicii, & ſpiritu ardéôris. Et creâbit Déminus ſuper omnem locum montis Sion, & ubi invocàâtus eſt, nubem per diem, & fumum, & ſplendô- rem ignis fla mmũúntis in nocte: ſuper om- nem enim glôriam protéctio. Et tabernâ- culum erit in umbraâculum diéi ab Eſtu, & in ſecuritàtem, & abſconſiônem à tür- bine, & à pluvia. Tractus. Vinea facta eſt dilécto in cor- nu, in loco ũberi. . Et macériam cir- cúmdedit, & circumfôdit: & plantaâvit vi- neam Sorec, & æ&dificâvit turrim in médio ejus. V. Et torcülar fodit in eàâ: vinea enim Dômini Sabbaoth, domus Iſraël eſt. Qrémus. Flectamus génua. . Levate- Oratio. eus, qui in ômnibus Eccléſiæ tuæ —–◻ filiis, ſanctrum Prophetârum voce manifeſtâſti, in omni loco dominatiônis tuæ, ſatôrem te bonôrum ſéminum, & electôrum palmitum eſſe cultôrem tri⸗- bue pépulis tuis, qui & vineârum apud te némine cenſéntur, & ſégetum: ut, ſpinaâ. rum, & tribulôrum ſqual re reſecâto, dignàâ efficintur fruge fœcündi. Per Döminum noſtrum Jeſium Chriſtum. p 10- Moye ſ Gebs n) ſe, k n uim s :De as. din ſer 00 Mun at kunl unn Wenmn Den rlin Nis vo eo uſa bne IN Uintz il o. Prophetia nona 267 Prophetia nona. Exodi, 12. n diébus illis: Dixit Dôminus ad Môy- ſen;: & Aaron in terra Egypti: Menſis iſte, vobis principium ménſium: primus erit in ménſibus anni. Loquimini ad uni- vérſum cœtum filiérum Iſraél, & dicite eis : Décimàâ die menſis hujus tollat unuſ- quiſque agnum per familias, & domos ſuas. Sin autem minor eſt nmerus;, ut ſuf- ficere poſſit ad veſcéndum agnum, afſu- met vicinum ſuum, qui junctus eſt do- mui ſuæ, juxta numerum animârum, quæ ſufficere poſſunt ad eſum agni. Erit autem agnus abſque mâcula, maſculus, annicu- lus: juxta quem ritum tollétis & hodum- Et ſervâbitis eum uſque ad quartam déci- mam diem ménſis hujus: immolabitque eum univérſa multitúdo filiérum Iraël ad véſperam. Et ſument de ſanguine ejus, ac ponent ſuper utrmque poſtem, & in ſuperliminâribus domôrum, in quibus cé- medent illum. Et edent carnes nocte illaà aſſas igni, & àepmos panes, cum lactucis agréſtibus. Non comedétis ex eo crudum quid, nec coctum aquàâ, ſed tantùm aſſum igni: caput cum pédibus ejus, & inteſti- nis vorâbitis. Nec remanébit quidquam ex eo uſque manèé. Si quid residuum füerit, igne comburétis. Sic autem comedétis il- lum : Renes veſtros accingétis, & calcea- ménta habébitis in pédibus, tenéntes ba- culos 268 Sabbato ſancto. culos in manibus, & comedétis feſtinanter: eſt enim Phaſe (id eſt trânſitus) Dômini. Orémus. Flectâmus génua. . Levate. Oratio. Omnipaten⸗ ſempitérne Deus, qui in ômnium ôperum tuéôrum diſpenſatiô- ne mirabilis es: intélligant redémpti tui, non fuiſſe excelléntius „ quòd initio factus eſt mundus, quàm quòd in fine ſeculéô- rum Paſcha noſtrum immolatus eſt Chri- ſtus. Qui tecum vivit. Prophetia decima. onæ 3. In diébus illis: Factum eſt verbum Dô- mini ad Jonam Prophétam ſecúndòô, di- cens: Surge, & vade in Niniven civitâtem magnam: & prædica in ea prædicatiénem, quam ego loquor ad te. Et ſurréxit Jonas, & àbiit in Niniven juxta verbum Dômini. Et Ninive erat civitas magna itinere dié- rum trium. Et coœpit Jonas introire in civitâtem itinere diéé unfus; & clamaâvit, & dixit: Adhuc quadraginta dies, & Ni- nive luhvertetur. Et credidérunt viri Nini- vitæ in Deum: & prædicavérunt jejunium, & veſtiti ſunt acc is à ma)re uſque ad mi- nérem. Et pervénit verbum ad regem Ni- nive: & ſurréxit de ſôlio ſuo, & abjécit ve- ſtiméntum ſuum à ſe, & induútus eſt ſacco, & ſedit in cinere. Et clamaâvit, & dixit in Ninive ex ore regis, & principum ejus, di- Py e r e Cnn, tr mne I Ien tu ſe turur raue hamferi uri RwW 1 n Gonoo lan. 1 Das . Cobfe nvbi, E Ir N u⸗ Dounum Moote I e lcum, Dn foltire, Glless hl ctts ſci⸗ ümge Iis, Prophetia undecima 269 dicens: Hômines, & juménta, & boves, & pécora non guſtent quidquam, nec pa- ſcântur, & aquam non bibant. Et operiaân- tur ſaccis hmines, & juménta, & cla- ment ad Dôminum in fortitúdine, & con- vertâtur vir à via ſua mala, & ab iniqui- tâte, quæ eſt in mànibus eôrum. Quis ſcit, ſi convertâtur, & ignéſcat Deus: & rever- tâtur à furôre iræ ſuæ, & non peribimus? Et vidit Deus bpera eôrum, quia convér- ſi ſunt de via ſua mala: & miſértus eſt 9 pulo ſuo, Dôminus Deus noſter. Prétnus. Flectàmus génua. R. Levate- Oratio. LDeas „ qui diverſitätem Géntium in confeſſiõne tui néôminis adunaâſti: da nobis, & velle, & poſſe, quæ præcipis: ut pé½pulo ad æternitäâtem vocâto, una ſit fides méntium, & pietas actionum. Per Dôminum. Prophetia undecima. Deut. 3 1I. f. I2 diébus illis: Scripſit Môyſes canti- cum, & déôcuit filios IGraël. Præcepit- que Dôminus Jéſue filio Nun, & ait: Con- fortâre, & eſto robuúſtus: tu enim intro- duces filios Iſfraél in terram, quam pol- 4 licitus ſum, & ego ero tecum. Poſtquàm 86 ergô ſcripfit Môyſes verba legis hujus in in volúmine, atque complévit : præcépit h, Levitis, qui portâbant arcam foœderis Dêmi- 270 Sabbato ſancto⸗ Déômini, dicens: Tôllite librum iſtum. & pédnite eum in latere arcæ fœderis Doô- mini Dei veſtri: ut ſit ibi contra te in te- ſtimoénium. Ego enim ſcio contentiôénem tuam, & cervicem tuam duriſſimam. Ad- huc vivénte me, & ingrediénte vobiſcum, ſemper contentiésè egiſtis contra Déômi- num : quantò magis cum mortuus fue- ro ? Congregute ad me omnes majéôres natu per tribus veſtras, atque doctôres, & loquar audiéntibus eis ſermônes iſtos, & invocâbo contra eos colum, & terram. Novi enim, quôd poſt mortem meam ini- què agétis ,„ & declinabitis citò de via, quam præcépi vobis : & occúrrent vobis mala in extrémo témpore, quando fecé- ritis malum in conſpéctu Démini, ut irri- tétis eum per pera mäânuum veſtrârum. Locutus eſt ergo Môyſes, audiénte uni- vérſo cœtu Iraéle, verba cârminis hujus, & ad finem uſque complévit. Tractus. Atténde colum, & loquar: & àudiat terra verba ex ore meo. y. Ex- ſpectétur ſicut pluvia elôquium meum: & deſcéndant ſicut ros verba mea. Y. Sicut imber ſuper gramen, & ſicut nix ſuper fœnum: quia nomen Dômini invocâbo. F. Date magnitúdinem Deo noſtro: Deus, vera ôpera ejus, & omnes viæ ejus ju- dicia. y. Deus fidélis, in quo non eſt iniquitas: juſtus, & ſanctus Déminus. O rémus. Nim 0 on in üun toutn hen Polti, d polri n⸗ on 6 um, teln N leiͤ/ , hu Auen opu 1 deb Iert ſ ron le R, K Nnek ſot Nen mgſeri 100, ooun ſune Rex Allritn Eopti Onltu I, Prophetia duodecim⸗ 271 O rémus. Flectämus génua. g. Levate. Oratio⸗ eus celſitůdo humilium, & fortitü- do rectôrum: qui per ſanctum Môy- ſen puerum tuum, ita erudire pôpulum tuum ſacri cârminis tui decantatiône vo- luiſti, ut illa legis iterâtio, fieret étiam noſtra diréctio: éxcita in omnem juſtifica- tärum Geêntium plenitúdinem poténtiam tuam, & da lætitiam mitigâ⅛ndo terrô- rem : ut omnium peccàtis tuà remiſſione delétis, quod denuntiäâtum eſt in ultiéô- nem, trânſeat in ſahutem. Per Dôminum noſtrum Jelum Chriſtum. Prophetia duodecima. Dan. 3. n diébus illis: Nabuchodéònoſor Rex fecit ſtàtuam âuream, altitúdine cubi- tôrum ſexaginta, latitúdine cubitrum ſex, & ſtâtuit eam in campo Dura pro- vinciæ Babylônis. Itaque Nabuchodéôno- ſor Rex miſit ad congregândos ſãtrapas, magiſtrâtus, & júdices, duces, & tyrãân- nos, & præféctos, omnéſque principes re- giôënum, ut convenirent ad dedicatiônem ſtàtuæ, quam erexerat Nabuchodônoſor Rex. Tunc congregaâti ſunt ſàtrapzę, ma- giſträtus, & judices, duces, & tyrânni, & optimâtes, qui erant in poteſtâtibus conſtitůti, & univérſi principes regiô- num, ut convenirent ad dedicatiônem ſtatuæ: 272 Sabbato ſancto. ſtâtuæ, quam eréxerat Nabuchodénoſor Rex. Stabant autem in conſpéctu ſtâtuæ, quam poſderat Nabuchodônoſor Rex & præco clambat valénter: Vohis dici- tur pépulis, tribubus, & liguis: In hora- quàâ audiéritis ſõnitum tubæ, & fiſtulæ, & citharæ, ſambucæ, & plſaltérii, & ſym- phoniæ, & univérſi géneris muſicôrum, cadéntes adorâte ſtâtuam âuream, quam conſtituit Nabuchodéaoſor Rex. Si quis autem non proſtrâtus adorâverit, eâdem horà mittétur in fornäcem ignis ardén- tis. Poſt hæc igitur ſtatim, ut audiérunt omnes pépuli ſônitum tubæ, fiſtulæ, & Citharæ, iambuúcæ, & pſaltérii, & ſym- phoniæ, & omnis géneris muſicôrum: cadéntes omnes pépuli, tribus, & linguæ adoravérunt ſtâtnuam âuream, quam con- ſtitůerat Nabuchodòônoſor Rex. Statim- que in ipſo témpore accedéntes viri Chal- dæi accuſavérunt Judæos, dixéruntque Nabuchodéönoſor Regi: Rex in ætérnum vive: tu Rex poſuiſti decrétum, ut om- nis homo, qui audlierit ſônitum tubæ, fiſtulæ, & citharæ, ſambcæ, & pfſaltérii, & ſymphoniæ, univérſi géneris muſicoô- rum, proſtérnat ſe, & adéret ſtâtuam àu- ream: ſi quis autem non prôcidens ado- rverit, mittâtur in fornâcem ignis ar- déntis. Sunt ergo viri Judæi, quos con- ſtituiſti ſuper pera regiéônis Babylônis, Sidrach, l wemhen N tl un Uocnotone lt, 1 Colhect Ctocddnon Cach, non CN ſütni nn , cn i Ehr Ccoum, tuim, Mra , Alen Gnden PerW drich, N Nncho io ke Noſter, Ge mnin this, 0 tNHN limng l, non r lep Kllo⸗ Prophetia duodecima: 273 Sidrach, Miſach,; & Abdénago: viri iſti contempſérunt, Rex, decrétum tuum, deos tuos non colunc, & ſtâtuam âuream, quam erexiſti, non adérant. Tunc Na- buchodénoſor in furôre, & in iràâ præcé- pit, ut adduceréntur Sidrach, Miſach, & Abdénago: qui conféſtim adduúcti ſunt in conſpéctu regis. Pronuntiânſque Nabu- chodénoſor Rex, ait eis: Verène Si-= drach, Miſach, & Abdénago, deos meos non Côlitis, & ſtâtuam âuream, quam con- ſtitui, non adorâtis? Nunc ergo ſi eſtis pa- râti, quacũúnque horaà audiéritis ſônitum tubæ, fiſtulæ, citharæ, ſambucæ, & pfſalté- rii, & ſymphoniæ, omniſque géneris mu- ſicõrum, proſtérnite vos, & adorte ſtâ- tuam, quam feci: quòd ſi non adoravéri- tis, eâdem horâ mittémini in fornâcem ignis ardéntis: & quis eſt Deus, qui eri- piet vos de manu mea? Reſpondeêntes Si- drach, Miſach, & Abdénago, dixérunt regi Nabuchodônoſor: Non opoôrtet nos de hâàc re reſpondére tibi. Ecce enim Deus noſter, quem côlimus, poteſt eripere nos de camino ignis ardéntis: & de mnibus tuis, 6 Rex liberâre. Quôd ſi noluũerit, notum ſit tibi, Rex, quia deos tuos non céôlimus, & ſtâtuam âàuream, quam erexi- ſti, non adorâmus. Tunc Nabuchodé- noſor replétus eſt furôre: & aſpéctus fa- ciéi illius immutâtus eſt ſuper Sidrach, 2T Miſach, 274 Sabbato ſancto. Miſach, & Abdénago, & præcépit, ut ſuc- cenderétur fornax ſéptuplum, quàm ſuc- céndi conſuéverat. Et viris fortifſimis de exércitu ſuo juſſit, ut ligâtis pédibus Si- drach, Miſach, & Abdénago, mitterent eos in fornäcem ignis ardéntis. Et confé- ſtim viri illi vincti, cum braccis ſuis, & tiâris, & calceamêntis „& veéſtibus miſſi ſunt in médium fornaâcis ignis ardéntis: nam juſſio regis urgébat: fornax autem ſuccénſa erat nimis. Porròô viros illos, qui miſerant Sidrach, Miſach, & Abdéna- go, interfécit flamma ignis. Viri autem hi tres, id eſt, Sidrach, Miſach, & Abdé- nago, cecidérunt in médio camino ignis ardéntis, colligati. Et ambulâbant in mé- dio flammæ laudântes Deum, & benedi- céntes Dômino. Hic non dicitur. Fledàâmus génua. ſed tantum. O rémus. Oratio Q mnnipoten⸗ ſempitérne Deus, ſpes unica mundi, qui Prophetârum tuô- rum præcéônio, præſéntium témporum declarâſti myſtéria: auge pépuli tui vota placâtus: quia in nullo fidélium, niſi ex tuâ inſpiratiédne, provéniunt quarũmli- bet increménta virtutum. Per Dôminum noſtrum. His expletis, ſi Eccleſia habuerit fon- tem Baptiſmalem, Sacerdos benedicturus fontem, accipit pluviale violaceum „ & J — Præce- 5 venne ſr belt eo, E ecim Cn on de Imkince Nlnt, Ooneo De! . 8 de, tſ D e2 I n. lN. N HWH le gl Werts tuaruen i Pltiazut erio anin Domivun oſe fidhen, Cunn hu Dpun V magn dumenti , 00 Benedictio fontis. 27 Gri præcedente Cruce, cum candelabris & . OCereo benedicto accenſo, deſcendit cum Clero, & miniſtris paratis ad fontem: & interim cantatur lequens Tractus. Sicut cervus desidérat ad fontes aquâ- rum: ita desidcrat ànima mea ad te,; Deus. V. Sitivit ànima mea ad Deum vivum: quando véniam, & apparébo ante faâciem Dei? Y⸗ Fuérunt mihi läcrymæ meæ pa- nes die, ac nocte, dum dicitur mihi per singulos dies: Ubi eſt Deus tuus? Heinde Sacerdos antequàm intret ad benedictionem fontis, dicit hanc Oratio⸗ nem juxta fontem. y. Dôminus voblilſ⸗ cum. . Et cum ſpiritu tuo: O rémus. Oratio⸗ OOmdipoieni ſempitérne Deus, réſpi⸗ ce propitius ad devotiônem pôpuli renaſcéntis, qui ſicut cervus, aquârum tuârum éxpetit fontem: & concéde pro- pitius; ut fidei ipsius ſitis baptiſmatis my- ſtério àänimam, corpuſque ſanctificet. Per Déminum noſtrum. . Amen. Poſteà procedit ad benedictionem fons tis dicens, v. Déminus vobiſſcum. E. Et cum ſpiritu tuo. O rémus. Oratio⸗ mnipotens ſempitérne Deus, adéſto magnæ pietâtis tuæ myſtériis, adéſto ſacraméntis: & ad recreândos novos poô- , pulos, quos tibi fons baptiſmatis parturit; ſ 8⁸ 2 Spiri⸗ 276 Sabbato ſancto. Spiritum adoptiônis emitte: ut, quod no- ſtræ humilitâtis geréndum eſt miniſtério, vVirtutis tuæ impleâtur efféctu. Per Démi- num noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum: qui tecum vivit, & regnat in unitate ejuſ- dem Spiritus ſancti Deus- Elevans vocem in modum Præfationis proſequitur. er ômnia ſécula ſeculérum. p?. Amen. y. Dôminus vobiſlcum. p. Et cum ſpiritu tuo. Yy. Surſum corda. ꝑ. Habé- mus ad Dôminum. F. Gratias agâmus Démino Deo noſtro. . Dignum, & juſtum eſt. Verè dignum & juſtum eſt, *quum & ſalutâre, nos tibi ſemper & ubique grâtias àägere, Dômine lſancte Pa- ter, omnipotens ætérne Deus. Qui in- visibili poténtiâ, ſacramentôérum tuôrum mirabiliter operâris efféctum : Et licèt nos tantis myſtériis exequéndis ſimus in- digni: tu tamen grâtiæ tuæ dona non déſerens, étiam ad noſtras preces, au- res tuæ pietaâtis inclinas. Deus, cujus ſpi- ritus ſuper aquas inter ipſa mundi pri- môrdia ferebâtur: ut jam tunc virttem ſanctificatiõnis aquârum natúra concipe- ret. Deus, qui nocéntis mundi crimina per aquas âbluens, regeneratiônis ſpé- eciem in ipſa diluvii effuſiône ſignaâſti: ut uniſus, ejuſdémque eleménti myſtério, & finis eſſet vitiis , & origo virtutibus. Ré- ſpice 1 xtlan e ke dem I Ghes n Orans: nt Vuge GoI tacbam n kunel Cnn Iünm,4 ſeutte immolad In nnin ſi ereg oe at Its in un Gan Hooa ine Gatpo G Wl tirie i O ctcun Dn i Mtngt Ceno clei Ors inen ſcelle pur Ulero Benedictio fontis? 277 ſpice Déômine in fâciem Eccléſiæ tuæ, & multiplica in ea regeneratiônes tuas, qui gràtiæ tuæ affluéntis impetu lætificas Cci- vitàtem tuam : fontémque baptiſmatis 4peris toto orbe terrârum Géntibus in- novândis: ut tuæ majeſtâtis império, ſu- mat Unigéniti tui grâtiam de Spiritu ſan- cto. ( EHic Sacerdos manu extensâ divi= dit aquam in modum crucis?; & cam ſtas tim linteo extergit diçens. 5 Qui hanc aquam regenerândis hôminibus præpa- râtam, arcânàâà ſui nüminis admixtiône fœcundet: ut ſanctificatiéne concéptàâà, ab immaculâtô divini fontis uteròô, in no- vam renúâta creaturam, progénies cœlé- ſtis emérgat: Et quos aut ſexus in coôr- pore, aut ætas diſcérnit in témpore, om- nes in unam pariat grâtia mater infäân- tiam Procul ergò hinc, jubénte te Dô- mine, omnis ſpiritus immũúndus abſcé- dat: procul tota nequitia diabéôlicæ frau- dis absiſtat. Nihil hic loci hâbeat con- trâriæ virtútis admixtio : non inſidiaân- do circumvolet: non laténdo ſubrépat: non inficiéndo corrúmpat. ( Aquam ma- nu tangit,.) Sit hæc ſancta, & inno- cens creatúra lbera ab omni impugna- tôris incurſu, & totius nequitiæ purgaâta diſcéſſu. Sit fons vivus, aqua regénerans, unda purificans: ut omnes hoc lavâcro ſalutifero diluéndi operaânte in eis Spiritu 3 ſan⸗ 278 Sabbato ſancto. ſancto, perféctæ purgatiônis indulgeén- tiam conſequàântur, (Facit tres cruçes opis fontem, dicens.) Unde benedico e creatura aquæ, per Deum † vivum, per Deum verum, per Deum † ſan- ctum: per Deum, qui te in principio, ver- bo ſeparàvit ab rida: cujus ſpiritus ſu- per te ferebatur. ( Hic manu aquam di- vidit, & effundit eam verſus quatuor mundi partes, dicens- ) Qui te de para- diſi fonte manâre fecit, & in quàtuor flu- minibus totam terram rigare præcépit. Qui te in deſérto amâram, ſuavitâte in- dità fecit eſſe potâbilem, & ſitiénti pépu- lo de petra produxit. Be † nedico te & per Jeſum Chriſtum Filium ejus unicum Déminum noſtrum: qui te in Cana Ga- lilææ ſigno admiräbili „ſuàâ poténtià con- vértit in vinum. Qui pédibus ſuper te ambulâvit: & à Joaânne in Jordane in te baptizâtus eft. Qui te unà cum ſänguine de làtere ſuo prodxit: & di ſcipulis ſuis juſſit, ut credéntes baptizaréntur in te, dicens: Ite, docéte omnes Gentes, bapti- Zântes eos in nômine Patris, & Filli, & Spiritus ſancti. Mutat vocem, & proſequitur in tono Lectionis æc nobis præcépta ſervântibus, tu Deus omnipotens, clemens adéſto; tu benignus adipira. Halat ter in aquam in is⸗ ,Ci: Uen n⸗ D Ende n . i Il is Citum Aimß Uemn Iul llttti l ſintim er De lum tn Puen Benedictio fontis. 279 in modum crucis, dicens. Tu has simpli⸗ ces aquas tuo ore benedicito: ut præter naturâlem emundatiônem, dai poſſunt adhibére corpéôribus, ſint étiam purificândis méntibus efficâces. . Hic Sacerdos paululùm dimittit Cereum * * in aquam: & reſumens tonum Præfatigs n nis, dicit: Deſcéndat in hanc plenitudi- nem fontis virtus Spiritũs ſancti. Deinde extractum Cereum de aquâ iterum profundius mergit, aliquantôò al⸗ tiùs repetens. Deſcéndat in hanc. Poſteg. Cereum rurſùs de aquà extractum, tertiò immergens uſque ad fundum, altiori ad-= huc voce repetit. D eſcéndat. ut ſuprà. Et deinde ſufflans ter in aquam, ſecundùm hanc figuram 1, proſequitux. Totâmque hujus aquæ fubftântiam, regenerandi foe- cundet efféctu. ( Hic tollitur Cereus de aquàâ, & proſequitur.) Hic émnium pec- catérum maúculæ deleântur: hic natuúra ad imâginem tuam côndita, & ad honô- rem ſui reformâta principii, cunctis ve- tuſtâtis ſqualôribus emundétur: ut omnis Ihomo ſacraméntum hoc regeneratioônis ingréſſus, in veræ innocéntiæ novam in- fntiam renaſcaâtur. Sequentia dicit legendo. R Déminum noſtrum Jeſum Chriſtum ilium tuum: qui ventúrus eſt judicaâre vivos, & môêrtuos, & ſéculum per ignem. R. Amen. 8 4 De⸗ 280 Sabbato ſancto- Krr. .— Deinde per aſſiſtentes Sacerdoteg ſpar= Zr- de ipsà aquaà benedictà ſuꝑerx r. E n unus ex miniſkeſ Eccle- eh- ſiæ accipit in vaſe aliquo de eâdem aquâ, „ ad aſpergendum in domibus, & aliis lo- Cis. His peractis, Sacerdos, qui benedicit a 1l ,‚ infundit de oleo Catechumeno- rum in aquam in modum erucis, intelli= gibili voce dicens- anctificétur? & fœcundétur fons iſte leo ſalutis rehaletncihn⸗ ex eo, in vitam ætérnam. . Deinde infunle e ge Chriſtnate, modo quo ſuprà, dicens- Infũſio Chriſmatis Démini noſtri Jeſu Chri- ſti, & Spiritus ſancti Parâcliti, fiat in nô- mine ſanctæ Trinitâtis. &. Ame olei ſancti & Chriſmatis, & de utroque fimul in modum crucis infundendo, dicit- Commixtio Chriſmatis ſanctificatiònis, & ôlei unctiéônis „& aquæ Poptlſinatis 5 pi⸗ riter E⸗ in némine Pa i tris, & Fi lii Spir trites ſancti. &. Amen- 1 SP cet ipſum oleum cum aquâ⸗ & ſpargit manu ſuà per omnem fontem- Si aderunt baptizandi, eos baptizat more conſuetô. Deinde revertentibus Sacerdo- te, & miniſtris ad Altare, cantantur Li= taniæ à duobus Clericis, & Chorus idem ſimul repetit, ut dicitur infrà. § UÜbi Poſteà accipit ambas atupuſtas dicti CWde Dine BiiN. Udb Opnirn 3 N Kana⸗ Fance Ranchi anche Nche Ucke Benedictio fontis. 281 Ubi veròô non ect fons Baptiſmatis finità ultimà Prophetià cum ſuâ Oratio⸗ ne, Celebrans caſulam deponit „& cum miniſtris ante Altare procumbit, & aliis omnibus genuflexis, Ccantantur Litaniæ in medio Chori à duobus cantoribus, utro- que Choro idem ſimul reſpondente. Cùm autem perventum fuerit ad Y. Peccatéres te rogâmus, Sacerdos, & miniſtri fur- gunt, & accedentes ad Sacriſtiam, indu- untur paramentis albi coloris pro Mils4 ſolemniter celebranda: & interim accen- duntur luminaria in Altari. In fine Lita- niarum cantantur ſolemniter, Kyrie elé- Ton & repetuntur, ut in Mifla moris K Vie eléiſon. Chriſte eléiſon. yrie eléiſon. Chriſte audi nos. hriſteé exaudi nos. Pater de coœlis Deus, Miſerére nobis. Fili Redémptor mundi Deus, Miſerére nobis. Spiritus ſancte Deus, Miſerére nobis. 8 ana Trinitas unus Deus, Milerére no- is. S ancta Maria, Ora pro nobis. S ancta Dei génitrix, ora. S ancta Virgo virginum, ora. S ancte Michaél, ora. S ancte Gaâbriél, ora. S ancte Rphaéël, ora- 8 5 O innes 282 Sabbato ſancto. Omnes ſancti Angeli, & Archângeli, Orate pro nobis. Omnes ſancti beatéôrum ſpirituum ordi- nes, orate. S ancte Joânnes Baptiſta, ora. Omnes ſancti Patriârchæ, & Prophétæ, orate pro nobis. S§ ancte Petre, ora. Sancte Paule, ora. S ancte Andréa; ora. Sancte Joânnes, Ora. Omnes ſancti Apòôſtoli, & Evangeliſtæ, orâte pro nobis. O mnes ſancti Diſcipuli Déômini, orate, S ancte Stéphane, . Oora. 8 ancte Laurénti, ora⸗ ancte Vincéênti, ora. Omnes ſancti Maàrtyres, oràâte pro nobis. Sancte Silvéſter, ora. S ancte Gregòri . ora. Sancte Auguſtine, Oora. Omnes ſancti Pontifices, & Confeſſéres, orâte pro nobis. Omnes ſandti Doctôres, Ordte. Sancte Antôni, ora. Sancte Benedicte, ora. S ancte Dominice, ora. Sancte Franciſce, ora. Omnes ſancti Sacerdétes, & Levitæ, orâte pro nobis. Omnes ſancti Mônachi, & Eremitæ, orate pro, nohis. Sancta Gnn — Ganen ) Zenen! Omes 000 Omwes o Mo d lop 4 Abor bann Rort er w lber Der Al er e Ner d Per c Der - Perſs ber no er be In Pecca t po Litaniæ. 283 S ancta Maria Magdaléna. ora. S ancta Agnes, ora. Sancta Cæcilia, ora. Sancta Agatha;, ora. S ancta Anaſtâſia, Ora. O mnes ſanctæ Virgines- & Viduæ, orate pro nobis. O mnes Sancti, & Sanctæ Dei, Intercédite pro nobis. Propitius eſto, Parce nobis Dômine. Propitius eſto, Exâudi nos Dômine. Ab omni malo, Libera nos Dômine. Ab omni peccato. libera. A morte perpétua, libera. Per myſtérium ſanctæ incarnatiônis tuæ, libera. Der advéntum tuum, libera. Per nativitàtem tuam, libera. Per baptilmum „ & ſanctum jejúnium tuum, libera nos Dômine. Per crucem, & paſſinem tuam, bera. Per mortem, & ſepultúram tuam, libera. P er ſanctam reſurrectiénem tuam, libera. Per admiraâbilem aſcenſiônem tuam, libera nos Dômine. . Per advéntum Spiritûs ſancti Parclyti, libera nos Déômine. In die judicii, libera nos Démine. Peccatôres; Te rogâmus audi nos- Ut nobis parcas, te rogâmus. Ut Eccléſiam tuam ſanctam régere, & conſer- 284 Sabbato ſancto- conſervâùre dignéêris, te rogâmus. Ut domnum Apoſtôlicum, & omnes Ec- cleſiaſticos ordines in ſanctà Religiône conſervâre dignéris, te rogâmus. Ut inimicos ſanctæ Eccléſiæ humiliaâre dignéris, te rogâmus. Ut Régibus, & Principibus cChriſtiânis pa- cem, & veram concôrdiam donaâre dignéris, te rogâmus. Ut noſmetipſos in tuo ſancto ſervitio con- fortâre, & conſervâre dignéris, te rogâmus. Ut ômnibus benefactéôribus noſtris ſem- pitérna bona retribuas, te rogâmus. Ut fructus terræ dare, & conſervâre dig- nséris, te rogâmus. Ut ômnibus fidélibus defũúnctis réquiem ætérnam donare dignéris, te rogâmus. Ut nos exaudire dignéris, te rogâmus audi nos. A gnus Dei, qui tollis peccâta mundi, Parce nobis Dômine. A gnus Dei, qui tollis peccâta mundi, Exâudi nos Dômine. A gnus Dei, dui tollis peccâta mundi, Milſerére nobis. Chriſte audi nos- Chriſte exâudi nos. . Hic cantores ſolemniter incipiunt: Kyrie eléiſon. Chriſte eléiſon. Kyris eléiſon. & ter ſingula repetuntur. Inte- rim Ccerd o, tä Corlveto tate, (Moro Cnprc d von , sto⸗ ſe A 1r hr 6ierl Dominn Wutus ece P Iit en n More ſcon ſiis iPpare ia. ad Miſſam. 285 rim Sacerdos cum miniſtris in paramen- tis albis accedit ad Altare, & dicto Plſal- mO, Juúdica me Deus. cum Glôria Patri. facit Confeſſionem, ut moris eſt, in loco Cconſueto: deinde aſcendens, oſculatur Al- tare, incenſat more ſolité, & finitis à Choro, K yrie eléiſon. incipit ſolemni- ter, Gléria in exceélſis. 128. & pulſantur campanæ, Poſteà Sacerdos digit. Dômi- nus vobiſcum. à. Et cum ſpiritu tuo. O rêmus. Oratio. Dee qui hanc ſacratiſſimam noctem gléôria Dominicæ reſurrectiônis illu- ſtras: conſérva in novà familiæ tuæ progé- nie adoptiònis Spiritum, quem dediſti; ut côrpore, & mente renovaâti, puram tibi exhibeant ſervitůtem. Per eumdem Dôminum noſtrum. in unitàte ejúſdem Spiritus ſancti Deus, per omnia. Léctio Epiſtolæ beâti Pauli Apôſtoli ad Coloſſénſes. Cap. 3. F ratres: Si conſurrexiſtis cum Chriſto, quæ ſurſum ſunt, quærite, ubi Chri- ſtus eſt in déxtera Dei ſedens, quæ ſur- ſum ſunt, ſäâpite, non quæ ſuper terram. Möôrtui enim eſtis, & vita veſtra eſt ab- ſcôndita cum Chriſto in Deo. Cùm Chri- ſtus apparúerit, vita veſtra: tunc & vos apparébitis cum ipſo in glôria. Einità Epiſtolà Celebrans incipit, Al- lelũja. . Et 286 Sabbato ſancto⸗ Et totum decantat ter, elevando vocef ſee, Eradatim: & Chorus poſt quamlibet vi= Dmm. Sem, in codem tono repetit illud idems ebed Poſteà Chorus proſequitur Y. C onfitéëmini 1 Cle Démino; quôniam bonus: quéniam in DWi W ſéculum milericôrdia ejus. e Deinde dicitur Tractus. gelo Laudâte Dõôminum omnes Gentes: & col I! laud4âte eum omnes pépuli. froriun F. Quôniam confirmäta eſt ſuper nos mi- Nti ſericôrdia ejus: & véritas Dômini manet in ætérnum. i⸗ Agd Evangelium non portantur lumina- tia, ſed tantüm incenſum: petitur bene- IN dictio, & alia fiunt de more Awr Sequéntia ſancti Evangélii ſecundùm e rol Matthæum. Cap. 28. lul V éſperé autem ſabbati, quæ lucéſcit in primà ſäbbati, venit Maria Mag- N daléne, & altera Maria vidére ſepul- chrum. Et ecce! terræmôtus factus eſt ma- tenpe gnus. Angelus enim Dômini deſcéndit Noret de colo : & accédens revôlvit làpidem, rum & ſedébat ſuper eum: erat autem aſpéctus ſerose sejus ſicut fulgur: & veſtiméntum ejus ſi- cut nix. Præ timôre autem ejus extérriti fiui ſunt cuſtôdes, & facti ſunt velut moôrtui. Uttte Relpéndens autem Angelus , dixit mu- Iu liéribus: Nolite timére vos: ſcio enim, Onmi quòêd Jeſum, qui crucifixus eſt, quæritis: ir non eſt hic: ſurréxit enim, ſicut dixit. ches, Venite U . . A ad Miſſam. 287 Venite, & vidéte locum, ubi péôſitus erat Déminus. Et citôò euntes, dicite diſcipu- lis ejus: quia ſurréxèt: & ecce præcédit vos in Galilæam: ibi eum vidébitis: Ecce præ- dixi vobis- Non dicitur, & redo. ſed finito Evans gelio Sacerdos dicit? Dôminus vobiſ- cum. Poſteà, Orémus. Non dicitur Ol⸗ fertorium. Ad L avâbo, dicitur, G loria Patri. Secreta. SSͤkipe „ quæſumus Démine, preces pépuli tui, cum oblatiéônibus hoſtia- rum : ut bPaſchâlibus initiâta myſtériis, ad æternitâtis nobis medélam, te operan- te proficiant. Per Dôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum. Præfatio. erè dignum, & juſtum eſt, æquum, & ſalutůre, Te quidem Dômine omni témpore, ſed in hac potiſſimum nocte gloriôſiùs prædicäre, cuùm Paſcha no- ſtrum immolatus eſt Chriſtus. Ipſe enim verus eſt Agnus, qui âbſtulit peccâta mun- di. Qui mortem noſtram moriéndo de- ſtruxit, & vitam reſurgéndo reparàvit. Et ideo cum Angelis, & Archângelis, cum Thronis, & Dominatiônibus, cumque omni militia cœléſtis exércitùs, hymnum lôriæ tuæ cânimus, ſine fine dicéntes: E auetus, ſanctus, ſanctus, Hominn Deus àba- 288 Sabbatò ſancto. Sâbaoth-. Pleni ſunt coœli, & terra glôrià tuâ, Hoſânna in excélſis. Benedictus, qui venit in némine Démini, Hoſânna in excélſis. Infra actionem, ommunicântes, & noctem ſacratiſſi- zmam celebrântes Reſurrectiônis Dô- mini noſtri Jeſu Chriſti ſecundùm car- nem; ſed & memôriam venerântes, in primis gloriôſæ ſemper virginis Mariæ, genitricis ejuſdem Dei, & Dômini noſtri Jeſu Chriſti. E&c, Tanc igitur oblatiônem ſervitútis no- Hire, ſed & cunctæ familiæ tuæ, quam tibi offérimus pro his quoque, quos regenerâre dignâtus es ex aqua, & Spiritu ſancto, tribuens eis remiſſiédnem mnium peccatôrum, quælumus Dômine, ut pla- câtus accipias, &c. Dicitur, Pax Dômini ſit ſemper vo- biſcum. ſed pacis oſculum non datur. Agnus Dei. non dicitur, nec Poſtcom- munio; dicuntur tamen tres conſuetæ Orationes ante communionem. Poſt ſumptionem Sacramenti, pro Ve-= ſperis, in Choro cantzatur Antiphona. A llelúja, allelúja, allelúja. & Pſalm. 116. ILtne Déminum omnes Gentes: * laudâte eum omnes pépuli: Quôniam confirmàta eſt ſuper nos mi- ſericor- Gr Etei in bin Ountoat, cior Ann epre (horc. it N eke ſe G ſuncun Ut aler genſes ketpo Alperd Dey Pll Huinles 1 nent . ä6 Unlit 17 eepit lcr ad Miſſam- 289 ſericôrdia ejus: 7* & véritas Démini ma- net in ætérnum. Glôria Patri, & Filio. Sicut erat Antiphona. Allcluja, alleluja, alleluja. Capitulum, Hymnus, & Verlſus non di⸗= Cuntur, ſed ſtatim Celebrans in cantu in⸗ cipit Antiphonam ad Magnificat. Véſpere autem ſâbbati. Et proſequitur Chorus,. Quæ lucéſcit in primâà ſaâbbati, venit Maria Magdaléne, & altera Maria vidére ſepúlchrum, alleluja. Deinde cantatur Canticum B. Mariæ Virg. Lucæ 1. c. agnificat * ànima mea Dôminum: Et exultàâvit ſpiritus meus * in Deo alutàri meo: Quia reſpéxit humilitâtem ancillæ ſuæx : * ecce enim ex hoc beâtam me dicent om- nes generatiônes. Quia fecit mihi magna, qui potens eſt: * & ſanctum nomen ejus. Et milericoôrdia ejus à progénie, in pro- génies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brâchio ſuo: * diſpér- ſit ſupérbos mente cordis ſui. D epôluit poténtes de ſede, * & exaltvit huùmiles. . E furiéntes implévit bonis: * & divites dimiſit inânes. S uſcéêpit Iſraël puerum ſuum, * recordâtus miſericôrdiæ ſuæ. T S icut 290⁰ Sabbato ſancto. Sicut locútus eſt ad patres noſtros, * Abraham, & ſémini ejus in ſécula. G léria Patri, & Filio. Fit incenſatio, ut aliàs in Veſperis. Repetita Antiphon ,Celebrans, dicit 2² Dôminus vobiſcum. . Et cum ſpiritu tuo. Orémus. Ipirinn nobis, Déômine, tuæ charitàtis infunde: ut quos ſacraméntis Paſcha- libus ſatiâſti, tuâ fâcias pietàâte concôrdes. Per Déminum. in unitâte ejuſdem Spiri- tus ſancti Deus- Deinde dicit: Déminus vobiſcum. Et Diaconus vertens ſe ad populum, cantat. Lte miſſa eſt, Alleluja, alleluja- B. Deo gratias, Alleluja, alleluja. Et Sacerdos dicto, P lâceat tibi ſancta Trinitas. dat benedictionem more ſolito- Extra Chorum, dicto P ater noſter. & A ve Maria. Veſperæ inchoantur abſolutè ab Antiphona. Alleluja, alleluja, alleluja. . Pſalmus 1162 audâte Dôminum omnes Gentes laudâte eum omnes pôpuli: Quôniam confirmâta eſt ſuper, nos mi⸗- ſericérdia ejus: * & véritas Dômini ma- net in ætérnum. Gléria Patri, & Filio. Sicut erat. *„ x Antiphona. Alleluja, alleluja, alleluja. Capitulum, Hymnus, & Y. non dicunæ ture⸗ Ad N innd Crnen a Pini n od lit, Mace At, unm Cnnip l Pen 0r ſeo , ad Completorium. 291 Ad Magnificat, Antiphona. Véſpere autem faâbbati, quæ lucéſcit in primâà ſaâbbati, venit Maria Magdaléne, & àâltera Maria, vidére ſepúlchrum, allelũja- Canticum. M agnificat. 289. cum Glô- ria Patri. Et repetitur Antiphona. Vé- ſpere autem ſabbati. Deinde. Déôminus vobiſcum. Orémus. Oratio. piritum nobis, Dmine, tuæ charitâ- tis infùnde, ut quos ſacraméntis Pa- ſchâlibus ſatiâſti, tuâ faâcias pietâte con- côrdes. Per Dôminum. in unitäte ejũſdem Spiritús ſancti Deus. Deinde. Dôminus vobiſcum. N. Et cum ſpiritu tuo. Y. Benedicâmus Déômi-⸗ no, allelúja, alleluja. N. Deo gratias, al⸗ leluja, alleluja. Meiie additur Pater noſter. & nihit aliud. AD COMPLETORIUM, Lector incipit y. Jube domne benedi- cere. Benedictio. Noctem quiétam, & finem perféctum concédat nobis Déôminus omnipotens. . Amen. Lectio brevis. I. Petri 5. c. ratres: Sébrii eſtôte, & vigilâte: quia adverſârius veſter diâbolus tamquam lee rũgiens circuit quærens, quem dé- T 2 voret: 292 Sabbato ſancto. voret: cui resiſtite fortes in fide. Tu au- an tem Dômine milſerére nohis. . Deo i Ari . Pj 3 . . 7 ſzodalche grâtias. v. Adjutôrium noſtrum in né- hall mine Dômini. B. Qui fecit cœlum , & (Wun, terram. P ater noſter. dicitur totum ſes 1 Dun cretòô. Itn t⸗ . „ . Deinde fit Confeſſiſo communis alter-= natim. Et facta Abſolutione dicitur v. C.◻ onvérte nos Deus ſalutris noſter. BR. lt avérte iram tuam à nobis. V. Deus in adjutéôrium meum inténde-. R. Dömine ad adjnvândum me feſtina. G lôria Patri. S icut erat. Et amplius non dicitur, Laus tibi Dô- mine, Rex ætérnæ gléôriæ., ſed ejus loco deinceps dicitur, Alleluja. Deinde ſine Antiphona dicuntur Pſalmi conſueti. 153. Capitulum, v. & Hymnus non dicuntur= Antiphona. Véſpere autem ſabbati. Cantiçcum Simeonis. Lucæ I. c. unc dimittis ſervum tuum Démine, * ſecundum verbum tuum in pace. Quia vidérunt ôculi mei * ſalutâre tuum, Quod paraàſti * ante fâciem omnium po- pulôrum; au Lumen ad revelatiénem Géntium, * G.α N glôriam plebis tuæ Itraél. boare Gloôria Patri, & Filio. rcti Anti⸗ ad Completorium. 293 Antiphona. Véſpere autem ſabbati, quæ lucéfcit in primà ſâbbati, venit Maria Magdaléne, & àltera Maria; vidére ſepul- chrum, alleluja. V. Dôminus vobiſcum. . Et cum ſpi- ritu tuo O réêmus. Oratio. V Iſita, quæſumns Dômine, habitatié- V nem iſtam, & omnes insidias inimici ab eà longè repélle: Angeli tui fancti hà- bitent in eà, qui nos in pace cuſtéôdiant: & benedictio tua ſit ſuper nos ſemper. Per Déminum. V. Dôminus vobiſcum. N, Et cum ſpli- ritu tuo. . Benedicâmus Démino. HF. Deo grâtias. Benedictio. Benedicat, & cuſtôdiat nos omnipotens, & miſéricors Dôminus, Pater. & Filius, & Spiritus ſan- ctus. p. Amen. Antiphona. ²⁹ R egina cœli lætare, alleluja, WQnia, quem meruilſti portâre, alleluja, Reſurréxit, ſicut dixit, alleluja, Ora pro nobis Deum, alleluja. V. Gaude, & lætâte virgo Maria, alleluja. 6. Quia ſurréxit Déminus verè, alleluja. Oratio. eus, qui per reſurrectiénem Flilii tui Dômini noſtri Jeſu Chriſti mundum lætificâre dignâtus es: præſta, quæſumus; ut per ejus genitricem virginem Mariam, 3 . Per- 9 294 Sabbato ſancto ad Complet. perpétuæ capiâmus gaâudia vitæ. Per eum- dem Chriſtum Déminum noſtrum. „Amen. Y. Divinum auxilium mäneat Riber nobiſcum. . Amen. Deinde dicitur ſecreté Pater noſter. A vé Maria. & Credo. . Et non flectuntur genua toto tempore Paſchali. FINIS. ————=—D 16 VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset 15 DOMINICA 14 TTNNNNNNNNN 13 11 12 10 Oſaànna flilio David : ben E aus qui venit in némine E mini. O Rex Iſraél: Hoſà ☛–- ι UH in excélſis. 8 Dòminus vobiſcum. cum ſpiritu tuo. rémus. eus, quem diligere, amaͤre, j tia eſt; ineffabilis grãatiæ tuæ in bis dona multiplica: & qui feciſti noeE morte Filii tui ſperâre, quæ crédimus; = nos eôdem refſurgénte pervenire, S téndimus. Qui tecum vivit & regna d unitäte Spiritus ſancti Deus, per on ſécula ſeculôrum. Amen. — 7 8 TTTTTE 6 4 Fnmnk 1 nnrr NNNNNN 2 3 5 6 7 8 2 S 5 £ S ⏑ E G 5 5 = E =— 5 E 5 5 S„ ◻ 1