12A13039

N12c511595365 021

IIIIIMIIIINANEIIII

U8B Tobingen

.
.

TE, Oj
US:

M

Z.l.

RANSITIS PE

S
2
& S
—
—

O'WS OMNES
WIAM,

E

6

EST DOLOR

ICUTDOLOR

Enren, lan 1. V. 1Z.

—

OFFICIUM
HEERONAALDA

SANCTE

Secundum

MISSALE & BREVIARIUMI

ROMANUM,
PlII V. Pont. M. juſſu editum

CLEMENIIS VIII.
URBANI VIII.

Auctoritate recognitum,

EINSIDLE,

Per Franciſcum Xaverium Kälin.
Anno Chriſti MDCCLXX.,

DOMINICA'

IN PALMIS

Completa Tertia, & facta aſperſione
aquæ, more ſolito, Sacerdos indutus plu-
viali violaceo, vel ſine caſula, cum mini-
ſtris ſimiliter indutis procedit ad benedi-
Ccendum ramos palmarum, & olivarum⸗
ſive aliarum arborum, in medio ante Al-
tare, vel ad cornu Epiſtolæ poſitos. Et
primo cantatur à Choro Antiphona-

Oſànna fllio David : benecdl-
ctus qui venit in nômine Dé-
mini. O Rex IIfraél: Hoſânna
in excelſis. Deinde Sacerdos
ſtans in cornu Epiſtolæ, non vertens ſe
ad populum, dicit in tono Orationis Miſ=
ſæ ferialis. Dôminus vobiſcum. B. Et
cum ſpiritu tuo.
Orémus. Oratio.
eus, quem diligere, & amare, juſti-
Aitia eſt; ineffaâbilis grâtiæ tuæ in no-
bis dona multiplica: & qui feciſti nos in
morte Filii tui ſperâre, quæ crédimus; fac
nos eôdem refſurgente pervenire, quòô
téndimus. Qui tecum vivit & regnat in
unitäâte Spiritus ſancti Deus, per ômnia
ſécula ſeculérum. .. Amen.
Poſteà Subdiaconus in loco ſolito

Cantat ſequentem Ledionem in tono
A 3 Epiſto-

6 Dominica in Palmis.

Epiſtolæ, & in fine oſculatur manum Sa-
cerdotis.
L ctio libri Exodi. Cap. 15. d. & 16.
1I n diébus illis: Venérunt flilii Iſraël in
* Elim, ubi erant duéôdecim fontes aqua-
rum, & ſeptuaginta palmæ : & cCaſtra me-
täti ſunt juxta aquas. Profectique ſunt de
Elim, & venit omnis multitúdo filiérum
Iſraêl in deſértum Sin, quod eſt inter Elim
& Sinai; quintodécimo die menſis ſe-
cundi, poſtquam egréſſi ſunt de terra
Mgypti. Et murmuraâvit omnis congre-
gâtio filiõrum Iſraëêl contra Moôyſen &
Aaron in ſolitudine. Dixerüúntque fllii
Ilraél ad eos: Utinam môrtui eſſémus
per manum Dômini in terra Egypti,
quando ſedebâmus ſuper ollas cârnium,
& comedebâmus panem in ſaturitaâte:
cur duxiſtis nos in deſértum iſtud, ut oc-
ciderétis omnem multitdinem fame ?
Dixit autem Dôminus ad Môyſen: Ecce,
ego pluam vobis panes de coælo, egredi:
tur pôpulus, & clligat, quæ ſufficiunt per
singulos dies; ut tentem eum, utruùm âm-
bulet in lege mea, an non. Die autem
ſexto parent, quod inferant; & ſit duplum,
quàm colligere ſolébant per singulos
dies, Dixerintque Môyſes & Aaron ad
Omnes filios Iſraél: Veéſperè ſciétis, quòd
Dôminus eduxerit vos de terra Egypti
& mane vidébitis glöriam Dômini,
Dein-

10.
lnil
) agle
lrn me.
ſant c
fliörun
et Nn
lis ſe
e ten
ngre
ſen
1e li
lemns
,
ſum,
ite:
too.
ne!
e,
i.
er
n.
en
n,
6

Dominica in Palmis. 7
Deinde cantatur pro Graduali . G ol-
legérunt Pontifices & Phariſæi conci-
lium, & dixérunt: Quid fâcimus, quia hic
homo multa ſigna facit? Si dimittimus
eum ſic, omnes credent in eum: * Et
vénient Români, & tollent noſtrum lo-
cum, & gentem. V. Unus autem ex il-
lis, Câiphas némine, cùm eſſet Pôntifex
anni illius, prophetâvit dicens: Expedit
vobis, ut unus moriâtur homo pro pô-
pulo, & non tota gens péreat. Ab illo er-
go die cogitavérunt interficere eum, di-
céntes. Et veênient.
Vel aliud e=
EUn monte Olivéti orâvit ad Patrem: Pa-
ter, ſi fleri poteſt, trânſeat à me calix iſte.
Spiritus quidem promptus eſt, Garo au-
tem infirma: fiat volintas tua. . Vi-
gilâte, & orâte, ut non intrétis in tenta=
ténem. Spiritus quidem.
Interim dum cantatur . Diaconus po=
nit librum Evangeliorum ſuper Altare;
& Sacerdos, miniſtrante Diacono navicu-
lam, ponit incenſum in thuribulo. Dein-
de Diaconus dicit: Munda cor meum.

Accipit librum de Altari, & benedictionem

à Sacerdote, poſteà Subdiacono librum
tenente, medius inter duos Acolythos te-
nentes candelabra accenſa, ſignat librum
incenſat, & cantat Evangelium, ut infrà,

more conſueto: quo finito Subdiaconus

. 4 4 defext

7

8 Dominica in Palmis.

defert librum oſculandum Sacerdoti, qui
& incenſatur à Diacono.
S equéntia ſancti Evangélii ſecundum.
Matthæum. Cap. 21I.
I n illo témpore: Cùm appropinquÜſſet
Jeſus Jeroſôlymis, & veniſſet Bétpha-
ge ad montem Olivéti; tunc miſit duos
diſcipulos ſuos, dicens eis: Ite in caſtél-
lum, quod contra vos eſt, & ſtatim inve-
niétis aſinam alligàtam , & pullum cum
ea: ſölvite, & adducite mihi; & ſi quis
vobis âliquid dixerit, dicite, quia Dômi-
nus his opus habet, & conféſtim dimittet
eos. Hoc autem totum factum eſt, ut ad-
implerétur, quod dictum eſt per Prophé-
tam, dicéntem: Dicite filiæ Sion: Ecce Rex
tuus venit tihi manſuétus, ſedens ſuper
aſinam, & pullum, filium ſubjugalis. Eun-
tes autem diſcipuli, fecérunt, ſicut præcé
pit illis Jeſus. Et adduxérunt 4ſinam, &
pullum: & impoſuérunt ſuper eos veſti-
ménta ſua, & eum déſuper ſedére fecé-
runt. Plurima autem turba ſtravérunt ve-
ſtiménta ſua in via: âlii autem cædébant
ramos de arbôribus, & ſternébant in via:
turbæ autem, quæ præcedébant, & quæ
ſequebântur, clamâbant dicéntes: Holſân-
na filio David : benedictus, qui venit in
noômine Dômini,
Poſt hæc benedicuntur rami. Sacerdos
ſtans in eodem cornn Epiſtolæ, dicit
in

Lod

Dominica in Palmis 9.

in tono Orationis ferialis, Déminus v0
biſcum. &. Et cum ſpiritu tuo.
O rémus. Oratio⸗

Auge fidem in te ſperântium Deusgeé

& ſüůpplicum preces cleménter ex-
audi: véniat ſuper nos multiplex miſeri-
côrdia tua: bene † dicântur & hi paâlmi-
tes palmârum, ſeu olivârum: & ſicut in
figura Eccléſiæ multiplicâſti Noë egredi-
éntem de arca, & Môyſen exeuntem de
Egypto cum fliliis Iſraël: ita nos portaân-
tes palmas, & ramos olivarum „ bonis
actibus occurrâmus ôbviàm Chriſto: &
per ipſum in gâudium introeâmus ætér-
num. Qui tecum vivit, & regnat in unitaâ-
te Spiritus ſancti Deus, per ômnia ſécula
ſeculôrum. . Amen. V Déminus vo-⸗
biſcum. N. Et cum ſpiritu tuo. V. Sur-
ſum corda. „ Habémus ad Dôminum.
V. Gratias agâmus Dômino Deo noſtro.
R. Dignum & juſtum eſt. Verè dignum
& juſtum eſt, æquum & ſalutâre, nos tibi
ſemper, & ubique grãtias àgere: Dômi-
ne ſancte Pater omnſpotens, ætérne Deus-
Qui gloriaâris in consilio Sanctôrum tuô-
rum. Tibi enim ſérviunt creatúræ tuæ:
quia te ſolum Auctôrem, & Deum cognô-
ſcunt: & omnis factura tua te collâudat,
& benedicunt te Sancti tui. Quia illud
magnum Unigéniti tui nomen coram Ré-
gibus & poteſtâtibus hujus ſéculi, libera
A 5 voce

0 *

0 Dominica in Palmis.

.
Ftoc confiténtur, cui alsiſtunt Angeli &

Archngeli, Throni & Dominatiônes,
cumque omni militia coléſtis exércitus,
ymnum glôriæ tuæ côncinunt;, ſine fine
dicêntes.
Et cantatur & anctus à Chora;
S& anctus, ſonctus, ſanctus Dôminus Deus
Sabaoth. P leni ſunt cœli & terra gléria
tua, H oſânna in excélſis. B enedlictus
qui venit in némine Déômini. Hoſaânna
in excélſis. Sequitur Déminus vobll-
eum. Et cum ſpiritu tuo.
O rémus.
P ctimus, Démine ſancte Pater, omni-
potens, ætérne Deus: ut hanc creatů-
ram olivæ, quam ex ligni matéria prodi-
re juſsiſti, quamque columba rédiens ad
arcam préprio pértulit ore, bene † dice-
re, & ſancti ficre dignéris: ut quicún-
que ex ea recéperint, accipiant ſibi pro-
tectidnem ânimæ & coôrporis: fiatque,
Dômine, noſtræ ſalutis remédium, tuæ
grâtixæ ſacraméntum. Per Doôminum.
K.⸗ Amen.

OQrémus.
Dens ,„ qui diſpérſa cõôngregas, & con-
gregâta conſérvas : qui pépulis ob-
viàm Jeſu ramos portäntibus benedixiſti:
bene † dic étiam hos ramos palmæ &
olivæ, quos tui fàmuli ad honôrem nô⸗-
minis tui fidéliter ſuſcipiunt: ut in quem-
cunque

Dominica in Palmis.

11
nne . „ A* „.
d cnque locum introducti füerint, tuam
* benedictiénem habitatôres loci illius con-
AlCS,

in ſequäntur: & omni adverſitâte effugatâ,
Adeéxtera tua prôtegat, quos redémit Jeſus
u Chriſtus Filius tuus Dôminus noſter. Qui

9 tecum vivit⸗
in ba O rémus
nn gci ; . .
* D eus, qui miro diſpoſitiénis ôrdine;
n — ex rebus etiam inſenſibilibus diſpen-
iu n ſatiõnem noſtræ ſalutis oſténdere voluiſti:
da, quæſumus; ut devôta tuôrum corda
fidélium ſalũúbriter intélligant; quid my-
ſticè designet in facto, quòd hôdie cor-
m ſeſti lumine afflâta, Redemptôri bviam
ee procédens, palmârum atque olivârum
ramos veſtigiis ejus turba ſubſtrâvit. Pal-
Elen märum igitur rami de mortis principe
efd triümphos expéctant: ſurculi veròô oli-
e värum, ſpirituâlem unctiéônem advenilſle
tI quodämmodò clamant. Intelléxit enim
i, jam tunc illa hôminum beuta multitũdo

Im, praæfigurri; quia Redémptor noſter hu-
Inm manis côndolens miſériis, pro totius mun-
di vità cum mortis principe eſſet pugna-
türus, ac moriéêndo triumphatůúrus. Et
ideò tàlia obſequens adminiſtrâvit, quæ
in illo & triumphos victôriæ, & mileri-
cõôrdiæ pinguédinem declarârent. Quod nos
quoque plena fide, & factum & ſigni-
ficätum retinéntes, te Dômine ſancte Pa-
ter, omnipotens, ætérne Deus, Pe; eun-⸗
em

12 Dominica in Palmis.

dem Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum
ſuppliciter exorâmus; ut in ipſo, atque
per ipſum, cujus nos membra flieri volui-
ſti, de mortis império victôriam reportàn-
tes, ipsius gloriôſæ reſurrectiônis partici-
pes eſſe mereâmur. Qui tecum vivit.
Orémus
D eus, qui per olivæ ramum pacem ter-
ris columbam nuntiare julſsiſti: præ-
ſta quæſumus; ut hos olivæ, Cæterarum-
que àrborum ramos cœléſti bene † di-
Gtiône ſanctifices; ut cuncto pépulo tuo
proficiant ad ſalutem. Per Chriſtum Dé
minum noſtrum.
O rémus.
Bene † dic, quæſumus Dôémine, hos
palmâ⅛rum, ſeu olivârum ramos: &
Præſta, ut, quod pépulus tuus in tui vene-
ratiénem hodiérna die corporaliter agit,
hoc ſpirituâliter ſumma devotiône perki⸗-
ciat, de hoſte victôriam reportândo, &
opus miſericéôrdiæ ſummôpere diligéndo.
Per Dôminum-
Hic celebrans ponit incenſum in thu-
ribulum, deinde ter aſpergit ramos aqua
benedicta, dicendo Antiphonam, A ſper-
ges me. ſine cantu, & ſine Pſalmo; & terx
adolet incenſo. Poſteà dicit: Déminus
vobiſcum. . Et cum ſpiritu tuo-

O rémus-

Dominica in Palmis. 13

A.;
iſne O rêmus-
Uaun eus, qui Filium tuum Jeſum Chriſtum
llu Dôéminum noſtrum pro ſalute noſtra
Portin.

in hunc mundum misiſti, ut ſe humilia-
ide ret ad nos , & nos revocâret ad te: cui
, étiam, dum Jerũſalem veniret, ut adimplé-
ret Scriptúras, credéntium populérum tur-
nr. pa, fideliſſima devotiône veſtiménta ſua
u. cum ramis palmrum in via ſternébant:
præſta quæſumus, ut illi fidei viam præpa-
d rémus, de qua, remôto lâpide offenſiônis,
ubm & petra ſcândali, fréndeant apud te 6pera
ue noſtra juſtitiæ ramis, ut ejus veſtigia ſequi
mereâmur. Qui tecum vivit, & regnat in
unitate. .
mie,h Completa henedictione, dignior ex Clero
& accedit ad Altare, & dat ramum benedictum
ui Qelebranti, qui non genuflectit, nec oſcula-
tur manum dantis. Poſteà Celebrans ſtans

Xe

ramos, primùm digniori, à quo ipſe ac-
cepit, deinde Diacono & Subdiacono
paratis, & aliis Clericis ſingulatim per or-
“ dinem, ultimò laicis; omnibus genu-
Gm fectentibus, & ramum, ac manum Cele-
A“ brantis oſculantibus, exceptis Prælatis, ſi
m adſint. Et cùm inceperit diſtribuere, à
Duus Choro cantantur ſequentes Antiphonæ.
„ P ' ueri Hebræôrum portântes ramos oli-
vârum, obviavérunt Déômino, clamantes,
mn & dicéntes: Hoſânna in excelſis.
lia

ante Altare verſus ad populum, diſtribuit *†

84 Dominicça in Palmis.
Alia Antiphona. .
Pueri Hebræérum veſtiménta proſterné-
bant in via, & clamabant, dicéntes: Ho-
ſanna Filio David: Benedictus, qui venit
in némine Démini-
Quæ ſi non ſufficiant, repetantux quo⸗
uſque ramorum diſtributio finiatur. De⸗ Eu⸗
inde Sacerdos dicit y. Déminus vobiſcum n
B. Et cum ſpiritu tuo. lal
Orémus. kiin
Omnipoteft ſempitérne Deus, qui Dô- liien
minum noſtrum Jeſum Chriſtum ſu-
per pullum àſinæ ſedére feciſti, & turbas
populôrum veſtiménta;, vel ramos aârbo- I
rum in via ſtérnere, & Hoſânna decan-
târe in laudem ipsius docuiſti: da, quæſu-
mus; ut illérum innocéntiam imitâti poſ-
simus, & eôrum méritum cônſequi me-
reämur. Per eumdem Chriſtum Dômi-⸗
num noſtrum. v. Amen.
Poſteà fit Proceſſio. Et primò Celes inm
brans imponit incenſum in thuribulum;, Mymn,
& Diaconus vertens ſe ad populum dicit? ihas
Procedamus in pace. Et Chorus reſpondet: iii de
In némine Chriſti Amen.
Præcedit thuriferarius cum thuribulo erg
fumigante: deinde Subdiaconus paratus;, Init
deferens Crucem, medius inter duos Aco- gieſ
lIythos cum candelabris accenſis: ſequi- i een
tur Clerus per ordinem, ultimo Cele=- c
brans cum Diacono à finiſtris; omnes ieg
cum

1 lſe
3
1, ul0
lenn

Prehen
Eutes: N.
Gli e

utur en

eng, gui

Orikum!
,C turd
tamod ar
lumn deen
lich, d

intini

Grlegoi d

tum De

eS
Primo E—

r. D
dle

Dominica in Palmis. 4

eum ramis in manibus: & cantantur ſe⸗
quentes Antiphonæ, vel omnes, vel ali⸗=
quæ, quouſque durat Proceſſio-
Antiphona-
Cùm appropinquâret Dôminus Jeroſôly-
mam, miſit duos ex diſcipulis ſuis, di-
cens: Ite in caſtéllum, quod contra vos
eſt, & inveniétis pullum âàſinæ alligâtum,
fuper quem nullus héminum ſedit: ſôlvi-
te, & adducite mihi. Si quis vos interro-
gaverit, dicite: Opus Déômino eſt. Sol-
véntes adduxérunt ad Jeſum: & impoſué-
runt illi veſtiménta ſua, & ſedit ſuper eum:
alii expandébant veſtiménta (ſua in viâà : dlii
ramos de arbôribus ſternébant; & qui ſe-
quebântur, clamâbant: Hoſunna: benedi-
ctus qui venit in némine Domini: benedi-
ctum regnum patris noſtri David: Hoſânna
in excélſis: miſerére nobis fili David.
Alia Antiphona.
Sùm audiſſet pôpulus, quia Jeſus venit
Jeroſôlymam, accepérunt ramos Palmâ-
rum: & exiérunt ei bviàm, & clamé-
bant púeri, dicéntes: Hic eſt, qui ventuù-
rus eſt in ſalutem pépuli. Hic eſt ſalus no-
ſtra, & redémptio Iſraél. Quantus eſt iſte,
cui Throni & Dominatiônes occúrrunt?
Noli timére filia Sion: Ecce, Rex tuus ve-
nit tibi, ſedens ſuper pullum àſinæ: ſicut
ſcriptum eſt: Salve Rex fabricâtor mun-
di, qui veniſti redimere nos. A

16 Dominica in Palmis-
. Alia Antiphona-
A nte ſex dies ſolémnis Paſchæ, quando
venit Dôminus in civitâtem Jeruſalem,
occurrérunt ei pueri, & in mänibus por-
tabant ramos palmârum, & clamäbant
voce magna, dicéntes: Hoſânna in excél-
ſis: Benedictus qui veniſti in multitũdine
milſericôrdiæ tuæ: Hoſânna in excelſis.
Alia Antiphona.
O ccuúrrunt turbæ cum flôribus & palmis
Redemptôri bviàm: & victôri trium-
phânti digna dant obſéquia: Filium Dei
ore gentes prædicant, & in laudem Chri-
ſti voces tonant per nubila: Hoſänna in
excélſis.
Alia Antiphona-
Cum Angelis, & pueris fidéles invenia-
mur, triumphatéri mortis clamântes:
Hoſânna in excélſis.
Alia Antiphona-
Turba multa, quæ convénerat ad diem
feſtum , clamaâbat Dômino : Benedictus
qui venit in némine Dômini, Holanna
in excélſis.
§ In reverſione Proceſſionis duo vel
quatuor cantores intrant in Eccleſiam,

& clauſo oſtio ſtantes verſa facie ad Pro-
ceſſionem, incipiunt y. Gléria- laus.
& decantant duos primos verſus. Sacer-
dos verò cum aliis extra Eccleſiam repe-

tit eoſdem. Deinde ,„ qui ſunt intus, Ccan-
tant

Ci el
Nun
lts i
e
Mnr⸗

i,

Nens d.
A her

er

Dominica in Palmis. 17

Kant alios verſus ſequentes, vel omnes z
vel partem, prout videbitur: & qui ſunt
extra, ad quoslibet duos verſus reſpon-
dent: Gléria, laus. ſicut à principio.
Q FBria, laus, & honor, tibi ſit Rex Chris
ſte Redémptor: .
Cui puerile decus prompſit Hoſnna
pium.
aüai es tu Rex, Davidis & inclyta pro-
es:
Nomine qui in Dômini Rex benedicte
venis. . Glôria, laus.
Cœtus in excélſis, te laudet coœlicus om-
nis,
Et mortâlis homo, & cuncta creàta ſi-
mul. R. Glôria, laus-
Simen Plebs Hebræa tibi cum palmis ôbvia ve-
Chmtons nit: =
Cum prece, voto, hymnis, dſumus
ecce tibi. R⸗ Glôria, laus.
tAà. KHi tibi paſſuro ſolvébant munia laudis:
Nndn. Nos tibi regnânti pângimus ecce me-
lbu . los. R. Glôria, laus.
„AHi placuère tibi, pläceat devétio no-
6 o ſtra »
ein Rex bone, Rex clemens, cui bona cun-
Ne cta placent. . Glôria, laus-
,E Poſteùᷣ Subdiaconus haſtili Crucis per-
. Cutit portam; qua ſtatim aperta, Procel-
m e ſio intrat Eccleſiam, cantando N. In-
grediénte Dômino in ſanctam civitâtem
un B Hebræô.

18 BDominica in Palmis-
Hebræoôrum huͤeri reſurrectiénem vitæ pro-

nuntiantes, Cum ramis palmrum Ho-
ſanna clamabant in excélſis. 7.e Cùm au-
diſſet pépulus, quoòd Jeſus veniret Jero-
ſélymam, exiérunt obviàm ei. & um
ramis. Et non dicitur, Gloria Patri.
Deinde celebratur Miſſa, & rami tenen-
tur in manibus, dum cantatur Paſſio &

Evangelium tantùm.
Statio ad ſanctum gJoannem in Laterano.
Introitus.

émine, ne longè faâcias auxilium
D tuum à me, ad defenſiénem meam
àſpice: libera me de ore leônis, &
à Ccôrnibus unicérnium humilitàtem me-
am. Pſalmus. D eus, Deus meus, réſpice
in me, quare me dereliquiſti? longè à
ſalute mea verba delictôrum meôrum⸗
Démine, ne longè.

Oratio.

O mnipotens ſempitérne Deus, qui hu-
múno géneri ad imitândum humili-
tâtis exémplum, Salvatérem noſtrum car-
nem ſumere „ & crucem fubire feciſti:
concéde propitius; ut & patiéntiæ ipsius
habére documénta, & reſurrectiônis con-
ſértia mereâmur. Per eumdem Dôminum
noſtrum.

£

Et

n

8

uhh
4
Intatkn
nCr
ien
nem

na ſomnen
e Mon

III

Uiep.
on ko.
Cinm.

ten
.

ru Nart.
imi tenet⸗
1 M

Laen,

6 urin
Onem nent
e Leons,

hels, lebde
Im mrorn

dno=
IR

kus, (;
Cum Nun
voltunc
dbire kl
tenter
fecköns d⸗

n Doöuin

Dominica in Palmis. 19
Et hæc Oratio tantùm dicitur.
Léctio Epiſtolæ beâti Pauli Apéſtoli
ad Philippénſes. Cap. 2.
Ecettee⸗ Hoc enim ſentite in vobis, quod
E' & in Chriſto Jeſlu: qui, cùm in forma
Dei eſſet, non rapinam arbitrâtus eſt, eſſe
ſe æquàâlem Deo: ſed ſemetipſum exinani-
vit, formam ſervi accipiens, in ſimilitũdi-
nem héminum factus, & hâbitu invéntus
ùt homo. Humiliâvit ſemetipſum, factus
obeédiens uſque ad mortem, mortem autem
Crucis. Propter quod & Deus exaltavit il-
lum, & donâvit illi nomen, quod eſt ſuper
omne nomen z ut in néômine Jeſu ( Hie
enuflectitur) omne genuflectâtur, co-
eſtium, terréſtrium, & infernôrum; &
omnis lingua confiteâtur, quia Dôminus
Jeſus Chriſtus in gléria eſt Dei Patris.
Graduale. T enuiſti manum déxteram
meam : & in voluntaâte tua deduxiſti me:
& cum glôria afflumpsiſti me. *³eõ Quàm
bonus Iſraél Deus rectis corde? mei autem
Pænèê moti ſunt pedes, pænè effuſi ſunt
greſſus mei : quia zelaâvi in peceatéôribus,
pacem peccatôrum videns.
Tractus, D eus, Deus meus, réſpice in
me: quare me dereliquiſti? v. Longè &
ſalute mea verba delictôrum meôrum-
v. Deus meus clamâbo per diem, nec ex-
audies; in nocte, & non ad inſipiéntiam
mihi . Tu autem in ſancto hâbitas, laus
B 2 IIraél.

2⁰ Dominica in Palmis.

„
Iſraél. Y. In te ſperavérunt patres noſtri:
ſperavérunt, & liberaâſti eos- V. Ad te cla-
mavérunt, & ſalvi facti ſunt: in te ſperavé-
runt, & non ſunt confũſi. . Ego autem
ſum vermis, & non homo: opprôbrium
héminum, & abjéctio plebis. 7. Omnes;
qui vidébant me, aſpernabântur me: lo-
cuti ſunt lâbiis, & movérunt caput. T.⸗
Sperâvit in Dômino, eripiat eum ſalvum
fâciat eum, quéôniam vult eum. Y. Ipſfi
veròô conſideravérunt, & conſpexérunt me:
diviſérunt ſibi veſtiménta mea, & ſuper ve-
ſtem meam miſérunt ſortem. F. Libera
me de ore leônis, & à cornibus unicôr-
nium humilitâtem meam. ⸗ Qui timétis
Dôminum, laudâte eum: univérſum ſe-

men Jacob magnificâte eum. e⸗ Annun-

tiâbitur Dhmino Generâtio ventúra: & an-
nuntiâbunt coæli juſtitiam ejus. V. Pôpu-
lo qui naſcétur, quem fecit Dôminus.
Palhio Domini incipicur abſolutè, non
dicitur Munda cor meum. non petitut
benedictio, non deferuntur luminaria, nec
incenſum, non dicitur, Déminus vobil-⸗
cum. nec reſpondetur, Gloôria tibi Dé⸗
mine, & Celebrans, ſeu Diaconus, dum
Pronuntiat, Paſſio Dômini noſtri, non
ſignat librum, neque ſeipſum. Quod & in
aliis diebus ſervatur, quando legitur Paſſio,

PAS-

8bri:
Ar⸗
elheme.
g elen
Odron
Oone
1 me: l.
Cn.
:Grun
d hl
elelolt:
Aper
lben
s ndr.
imei
Veron le.
7 Amnun.
tün:Aar.
Mhr
Monions,

ns noll.

Utbi e

ſri,

fecúndum Matthæum. cap. 26.

◻
62

19

90
. WW
—.5—0 8

22 Dominica in Palmis,
In illo témpore: Dixit Jeſus diſcipulis
ſuis: † Scitis, quia poſt biduum Paſcha
fiet, & Filius héminis tradétur, ut crucifi-
gâtur, g& Tunc congregati ſunt principes
ſacerdôtum, & ſeniôres pépuli in âtrium
principis ſacerddétum, qui dicebâtur Cai-
pPhas: & Consilium fecérunt, ut Jeſum do-
lo tenérent, & occiderent. Dicébant au-
tem: s Non in die feſto, ne fortè tumul-
tus fieret in pépulo, Cùm autem Jeſus
eſſet in Bethânia in domo Simônis lepréô-
ſi, accéſſit ad eum mulier habens alaba-
ſtrum unguénti pretiôſi, & effudit ſuper
caput ipsius recumbéntis. Vidéntes au-
tem diſeipuli, indignâti ſunt, dicéntes:
½ Ut quid perditio hæc? Pôtuit enim
iſtud venûmdari multò, & dari paupéri-
bus. G Sciens autem Jeſus, ait illis: † Quid
moléſti eſtis huic mulieri? opus enim bo-
num operäta eſt in me; nam ſemper pâàu-
peres habétis vobiſcum: me autem non
ſemper habétis; mittens enim hæc un-
guéntum hoc in corpus meum, ad ſepe-
liéndum me fecit. Amen dico vobis, ubi-
cunque prædicâtum fůerit hoc evangé-
lium in toto mundo, dicétur, & quod bæc
fecit in memériam ejus. C Tunc Abiit
uhus de duôdecim, qui dicebâtur Judas
Ilcariôtes, ad principes ſacerdétum, &
ait illis: ½ Quid vultis mihi dare, & ego
vVobis eum tradam? & At iülli conſtitué-
runt

ches
Im bice
n ctueſi.
tpiini
drn
nr (4.
tſelomc⸗

itr n
ns kyr
bene Abu.
fückt hher
entes d.
, dicentes:
tnit enin
1i pen⸗
6:
8ebim do
lenpelar
Aten M

Paſſio ſecundùm Matthæum 23

runt ei triginta argénteos. Et exinde quæ-
rébat opportunitàtem, ut eum traàderet-
Prima autem die Azyméôrum acceſſérunt
diſcipuli ad Jeſum, dicéntes: 8 Ubi vis,
parémus tibi comédere Paſcha? At Je-
ſus dixit: † Ite in civitàtem ad quem-
dam, & dicite ei: Magiſter dicit: Tempus
meum propè eſt, apud te facio Paſcha cum
diſcipulis meis. & Et fecérunt diſcipuli-,
ſicut conſtituit illis Jeſus, & paravérunt
Paſcha. Véſpere autem facto, diſcumbé-
bat cum duédecim diſcipulis ſuis. Et
edéntibus illis dixit: ½ Amen dico vo-
bis, quia unus veſtrùm me traditurus eſt.
6$ Et contriſtâti valdè, coepérunt singuli
dicere: $ Numquid ego ſum Dômine?
* At ipſe reſpéndens ait: † Qui intin-
git mecum manum in parpſide, hic me
tradet. Filius quidem hôminis vadit,
ſicut ſcriptum eſt de illo: væ autem hô-
mini illi, per quem Filius héminis tradé-
tur: bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet
homo ille. c Reſpôndens autem Judas;
qui trâdidit eum, dixit: s Numquid ego
ſum Rabbi? & Ait illi: † Tu dixiſti. C
Coœnäntibus autem eis, accépit Jeſus pa-
nem, & benedixit, ac fregit, deditque diſci-
pulis ſuis, & ait: Accipite, & comédite:
Hoc eſt corpus meum. Et accfpiens caâ-
licem, grâtias egit, & dedit illis, dicens:
*† Bibite ex hoc omnes; hic eſt enim ſan-
B 4 guis

24 Dominica in Palmis-

guis meus novi teſtaméênti, qui pro mul-
tis effundétur in remiſſiénem peccaté-
rum. Dico autem vobis: non bibam âmo-
dò de hoz genimine vitis uſque in diem
illum, cùm illud bibam vobiſcum novum
in regno Patris mei. & Et hymno dicto,
exiérunt in montem Olivéti. Tunc dicit
illis Jeſus: *½ Omnes vos ſcândalum pa-
tiémini in me, in iſta nocte. Scriptum eſt
enim: Percutiam paſtôrem, & diſpergén-
tur oves gregis. Poſtquam autem reſur-
Tréxero, præcédam vos in Galilæam, ⁶ Re-
ſpôndens autem Petrus, ait illi: ⁶ Et ſi
omnes ſcandalizâti fůerint in te, ego
nunquam ſcandalizâbor. & Ait illi Je.
ſus: I Amen dico tibi, quia in hac no-
cte, ântequam gallus cantet, ter me negâ-
bis. & Ait illi Petrus: & Etiam ſi opor-
tuerit me mori tecum, non te negabo.
E& Simjiliter & omnes diſcipuli dixérunt.
Tunc venit Jeſus cum illis in villam, quæ
dicitur Gethſémani, & dixit diſcipulis
ſuis: à Sedéte hic, donec vadam illuc,
& orem. £ Et aſfmpto Petro, & duébus
Hliis Zebedæi, cit cogtriſtâri, & moœ-
ſtus eſſe. Tunc ait illis: Triſtis eſt âni-
ma mea uſque ad mortem: ſuſtinéte hic,
& vigilâte mecum. E Et progréſſus pu-
sillum, préôcidit in fâciem ſuam, orans,
& dicens: † bater mi, ſi poſsibile eſt,
tranſeat à me calix iſte. Verumtamen
non

nent,d
ie
1 Wo

went en

do⸗ Il⸗
Deccnh.
umn imo⸗
ein den
n Dorum
nd (co,
Une dt
lm .

lih

1e 690
t il e
in ho wo.
1e neot⸗
n Hoper
te negebe⸗
ieruot
llam, gus
Apu
Gan Ue,
E dhn
& me.
s el an.
Uete nie,

lelus hd.

Dans,
Pie elt,
tien
No

Paſſio ſecundàm Matthæum. 25

non ſicut ego volo, ſed ficut tu. & Et ve-
nit ad diſcipulos ſuos, & invénit eos dor-

miséntes, & dicit Petro: † Sic non po-

tuiſtis una hora vigilâre mecum? Vigilâ-
te, & orâte, ut non intrétis in tentatié-
nem. Spiritus quidem promptus eſt, caro
autem infirma. & Iterùm ſecundô abiit,
& orâvit, dicens: Pater mi, ſi non po-
teſt hic calix transire, niſi bibam illum,
fiat voluntas tua. Et venit iterum, &
invénit eos dormiéntes: erant enim écu-
li eòrum gravaâti. Et relictis illis, iterum
abilt, & oraâvit tértiò, eumdem ſermônem
dicens. Tunc venit ad diſcipulos ſuos,
& dicit illis: Dormite jam, & requiél-
cite : ecce appropinquâvit hora, & Filius
hôminis tradétur in manus peccatôrum-
Surgite, eâmus: ecce appropinquâvit, qui
me tradet. & Adhuc eo loquénte, ecce
Judas unus de duéôdecim venit, & cum eo
turba multa cum glâdiis, & füuſtibus, miſſi
à principibus ſacerdétum, & ſeniôribus
pépuli. Qui autem trâdidit eum, dedit
illis ſignum, dicens: 2₰ Quemcúnque
oſculäâtus fuero, ipſe eſt, tenéte eum. &
Et conféſtim acoéôdens ad Jeſum, dicit:
Ave Rabbi. & Et oſculâtus eſt eum.
Dixitque illi Jeſus: ½ Amice, ad quid
veniſti? & Tunc acceſſérunt, & manus
injecérunt in Jeſum, & tenuérunt eum-
Et ecce unus ex his, qui erant cum Jeſu,
extẽn-

26 Dominica in Palmis.

exténdens manum, exémit glâdium ſuum,
& percutiens ſervum principis ſacerdé-
tum, amputavit auriculam ejus. Tunc ait
illi Jeſus: † Convérte glâdium tuum in
locum ſuum; omnes enim, qui accéperint
glâdium, glâdio peribunt. An putas, quia
non poſſum rogâre Patrem meum, & ex-
hibébit mihi modò plus quàm duôdecim
legiônes Angelérum ? Quômodo ergo
implebuntur Scriptúræ, quia ſic oportet
fieri? & In illa hora dixit Jeſus turbis:
* Tanquam ad latrônem exiſtis cum
glâdiis & füuſtibus comprehéndere me:
quotidie apud vos ſedéham docens in
templo, & non me tenuiſtis. & Hoc autem
totum factum eſt, ut adimpleréntur Scri-
ptúræ Prophetârum. Tunc diſcipuli om-
nes, relicto eo, fugérunt. At illi tenéntes
Jeſum, duxérunt ad Câipham principem
lucerdéôtum, ubi Scribeæ & Seniôres con-
vénerant. Petrus autem ſequebâtur eum
à longè, uſque in âtrium principis ſacer-
détum. Et ingréſſus intròô, ſedébat cum
miniſtris, ut vidéret finem. Principes au-
tem ſacerdétum , & omne concilium
quærébant falſum teſtimôniuim contra Je-
ſum, ut eum morti trâderent: & non in-
venérunt, cum multi falſi teſtes accelsiſ-
ſent. Noviſſimè autem venérunt duo falſi
teſtes, & dixérunt: ⁸ Hic dixit: Poſſum
deſtrûere templum Dei, & poſt triduum
re&ααd[

Mte

um Rn
fwzu 6
Vart
eics Mn
6s Vs

Ucen e⸗

. MrNin

Ceumm, d

lloe⸗
mon, d
nellus
Itt cun
t anm
Urn!
nt,
Alls

Humfum,
ps ado,
N. Toncit
in mon
i Neehenn
1 , gu
Neum, en
in dubceon
ndt en
i ſe oer
elss tud
cillt .un

Hendete m.
l Cocen
6 Hoeautet
pferirter

Ciſlehhnl or
t Ul teen

Im Drneh

ine (.

Genidtes .

Paſſio ſecundùm Matthæum, 27

reædific4re illud. Et furgens princeps
ſacerdõôtum, ait illi: s Nihil reſpôndes
ad ea, quæ iſti advérſum te teſtificântur?
G. Jeſus autem tacébat. Et princeps ſacer-
déôtum ait illi: 8 Adjúro te per Deum
vivum; ut dicas nobis, ſi tu es Chriſtus Fi-
lius Dei. & Dicit illi jeſus: † Tu dixi-
ſti. Verùmtamen dico vobis, âmodò vi-
débitis Filium héminis ſedéntem à dex-
tris virtútis Dei, & veniéntem in nũbibus
coli,. G Tunc princeps ſacerdétum ſcidit
veſtiménta ſua, dicens: 8 Blaſphemâvit:
quid adhuc egémus téſtibus? ecce nunc
audiſtis blaſphémiam : quid vobis vidé-
tur? & At illi reſpondéntes, dixérunt:
5O Reus eſt mortis. 6 Tunc exſpuérunt
in fâciem ejus, & côlaphis eum cecidé-
runt; âlii autem palmas in fâciem ejus
dedérunt, dicéntes: s Prophetiza nobis
Chriſte, quis eſt, qui te percuſſit? & Petrus
verô ſedébat foris in âtrio: & accéſſit ad
eum una ancilla, dicens: s Et tu cum Je-
ſu Galilæo eras. & At ille negâvit coram
ômnibus, dicens: s Néſcio, quid dicis.
Exeunte autem illo jänuam, vidit eum
alia ancilla, & ait his, qui erant ibi: 38 Et
hic erat cum Jeſu Nazaréno, & Et iterum
negâvit cum juraménto: Quia non novi
héminem. Et poſt pusillum acceſſérunt,
qui ſtabant, & dixérunt Petro: 38 Verè &
tu ex illis es; nam & loquéla tua mani-
feſtum

6

28 Dominica in Palmis.

féſtum te facit. & Tunc ceœpit deteſtari,
& jurre, quia non noviſſet hôminem. Et
continuò gallus cantâvit. Et recordâtus
eſt Petrus verbi Jeſu, quod dixerat: Priuſ-
quam gallus cantet, ter me negabis. Et
egreſſus foras, flevit amârè. Manè autem
facto consilium inierunt omnes princi-
pes ſacerdôtum, & ſeniôres pépuli advér-
ſus eſum, ut eum morti trâderent. Et
vinctum adduxérunt eum, & tradidérunt
Pôntio Pilâto præſidi. Tunc videns Ju-
das, qui eum traâdidit, quôd damnitus
eſlet; poœniténtia ductus „rétulit triginta
argénteos principibus ſacerddtum, & ſe-
niôribus, dicens: S Peccvi, tradens ſan-
guinem juſtum. &ι At illi dixérunt: & Quid
ad nos? Tu videris. & Et projéctis argén-
teis in templo, recéſſit, & àbiens, lâqueo
ſe ſuſpéndit. Principes autem ſacerdétum,
accéptis argénteis, dixérunt: 5 Non li-
cet eos mittere in côrbonam: quia pré-
tium ſänguinis eſt. & Consilio autem ini-
to, emérunt ex illis agrum figuli, in ſe-
pultúram peregrinérum. Propter hoc vo-
câtus eſt ager ile, Hacéldama, hoc eſt⸗
ager ſänguinis „ uſque in hodiérnum
diem. Tunc implétum eſt, quod dictum
eſt per Jeremiam ‚Prophétam „dicéntem:
Et accepérunt triginta argénteps, prétium
appretiâti, quem appretiavé érunt à flliis
Ilraët, & dedérunt eos in agrum figauli,
L ſiout

4 UO
1 M
Een ne

de

4

detiii
minem. N
Tecorcin
it: Euil.
degibs N
lint pen
mes penne
Mnlli Ken
idenent.
E icſten
Nes
NA Cmnit
tlt tigotn
tum, E
ndens n
ech ugen⸗
erotun
Mo!
1: Gon Ne

boe 10.

4
Pnil I
tet hoe

Paſſio ſecunduùm Matthæum, 29

ſicut conſtituit mihi Déôminus. Jeſus au-
tem ſtetit ante Præſidem; & interroga-
vit eum Præſes, dicens: 8 Tu es Rex Ju-
dæéôrum? & Dicit illi Jelus: ¾ Tu di-
cis. Et cum accuſarétur à principibus
ſacerdétum & ſeniõribus, nihil reſpén-
dit. Tunc dicit illi Pilatus: 8 Non audis,
quanta advérſum te dicunt teſtiméônia?
*& Et non relſpéôndit ei ad ullum verbum,
ita ut mirarétur Præſes veheménter. Per
diem autem ſolémnem conſuéverat Præ-
ſes péôpulo dimittere unum vinctum,
quem voluiſſent. Habébat autem tunc
vinctum insignem, qui dicebtur Barb-
bas. Congregatis ergo illis, dixit Pilâtus:
8 Quem vultis, dimittam vobis, Barâb-
bam, an Jelum, qui dicitur Chriſtus? 6G
Sciébat enim quòd per invidiam tradidiſ-
ſent eum. Sedénte autem illo pro tribu-
näâli miſit ad eum uxor ejus, dicens: 8
Nihil tibi, & juſto illi. Multa enim paſſa
ſum hôdie per viſum propter eum. &
Principes autem ſacerdéôtum, & ſeniôres
perſuaſérunt pépulis, ut petérent Barâb-
bam, Jeſum veroô perderent. Reſpéndens
autem Præſes, ait illis: 8 Quem vultis vo-
bis de duéòbus dimitti? e At illi dixérunt:
§ Barabbam. e Dicit illis Pilâtus: 8
Qnid igitur fâciam de Jeſu, qui dicitur
Chriſtus? e Dicunt omnes: Crucifi.
gätur. & Ait illis Præſes; s Quid enim
mali

. 30 Dominica in Palmis.
mali fecit? c At illi magis clamâbant,
dicéntes: s Crucifigäâtur. e£ Videns au-
tem Pilaâtus, quia nihil proficeret, ſed ma-
gis tumultus fieret: accépta aqua, lavit
manus coram pépulo, dicens: s Inno-
cens ego ſum à ſânguine juſti hujus: vos
vidéritis. Et reſpéndens univérſus péô-
pulus, dixit: s Sanguis ejus ſuper nos,
& ſuper filios noſtros. & Tunc dimiſit il-
lis Barâbbam: Jeſum autem flagellâtum
trâdidit eis, ut crucifigerétur. Tunc mili-
tes Præſidis ſuſcipiéntes Jelum in prætéô-
rium, congregavérunt ad eum univérſam
cohéôrtem: & exuéntes eum, chlâmyden
coccineam circumdedérunt ei; & ple-
ctêntes corônam de ſpinis, poſuérunt ſu⸗
per caput ejus, & arundinem in déxtera
ejus. Et genu flexo ante eum, illudébant
ei, dicéntes: s Ave rex Judæéôrum. & Et
exſpuéntes in eum, accepérunt arúndinem,
& percutiébant caput ejus. Et poſtquam
illuſérunt ei, exuérunt eum chlâmyde, &
induérunt eum veſtiméntis ejus, & duxé-
runt eum, ut crucifigerent. Exeuntes au-
tem, invenérunt hôminem Cyrenæum:
némine Siménem: hunc angariavérunt,
ut tôlleret crucem ejus. Et venérunt in lo-
cum, qui dicitur Gélgatha-; quod eſt Cal-
vâriæ locus. Et dedérunt ei vinum bibere
cum felle miſtum. Et cùm guſtaàſſet, néluit
bibere. Poſtquam autem crucifixérunt
eum⸗-

ſn
n
„ldre
Ug.
tenm,

5
E
tes⸗ 1W

l

Paſſio ſecundùm Matthæum. 31

eum, diviſérunt veſtiménta ejus, ſortem
mitténtes: ut implerétur, quod dictum eſt
per Prophétam dicéntem : Diviſérunt ſibi
veſtiménta mea, & fuper veſtem meam
miſérunt ſortem. Et ſedéntes, ſervâbant
eum. Et impoſuérunt ſuper caput ejus

cauſam ipsius ſcriptam: Hic eſt Jeſus Rex

Judæôrum. Tunc crucifixi ſunt cum eo
duo latréônes: unus à dextris, & unus à ſi-
niſtris. Prætereuntes autem blaſphemâ-
bant eum, movéntes câpita ſua, & dicén-
tes: 8 Vah qui déſtruis templum Dei, &
in triduo illud reædificas : ſalva teme-
tipſum. Si Filius Dei es, deſcénde de cruce.

Similiter & principes ſacerdétum il-

ludéntes cum Seribis & ſeniôribus, dicé-
bant: S Alios ſalvos fecit, ſeipſum non
poteſt ſalvum fâcere: ſi Rex ilfraël eſt;
deſcéndat nunc de cruce, & crédimus ei:
confidit in Deo: liberet nunc, ſi vult, eum:
dixit enim: Quia Filius Dei ſum. & Id-
iplum autem & latrônes, qui cruciffxi
erant cum eo, improperabant ei. A ſexta
autem hora ténebræ factæ ſunt ſuper uni-
vérſam terram uſque ad horam nonam.
Et circa horam nonam clamâvit Jeſus
voce magna, dicens: † Eli, Eli, lam-
ma ſabacthâni? Hoc eſt: ¼ Deus meus,
Deus meus, ut quid dereliquiſti me ?
e£ Quidam autem illic ſtantes, & audién-
tes diceébant: s Eliam vocat iſte, & Et
conti;

32 Dominica in Palmis
continuò currens unus ex eis, accéptam
ſpéngiam implévit acéto, & impéſuit
arundini, & dabat ei bibere. Cæteri verô
dicébant: s Sine, videâmus, an véniat
Elias, Iiberans eum. c Jeſus autem iterùm
clamans voce magna, emlſit ſpiritum.
(Hic genuflectitur, & pauſatur aliquan-
Rulùm. 5 Et ecce velum templi ſciſſum
eſt in duas partes à ſummo uſque deôr-
ſum, & terra mota eſt, & petræ ſciſſæ
ſunt, & monuménta apérta ſunt: & mul-
ta côrpora ſanctôrum, qui dormierant,
ſurrexérunt. Et exentes de monumén-
tis poſt reſurrectiénem ejaus, venérunt
in ſanctam civitàtem ; & apparuérunt
multis. Centúrio autem, & qui cum eo
erant, cuſtodiéntes Jeſum, viſo terræméô-
tu, & his, quæ fiébant, timuérunt val-
dè, dicéntes: s& Verè Filius Dei erat iſte.
& Erant autem ibi mulieres multæ à lon-
gè, quæ ſecútæ erant Jeſum à Galilæa,
miniſtrântes ei: inter quas erat Maria
Magdaléne, & Maria Jacéôbi, & Joſeph
mater, & mater filiõrum Zebedæi. Cùm
autem ſerò factum eſſet, venit quidam
homo dives ab Arimathæa, némine Jo-
ſeph, qui & ipſe diſcipulus erat Jeſu. Hic
accéſſit ad Pilatum, & pétiit corpus Jeſu.
Tunc Pilaâtus juſſit reddi corpus. Et accépto
côrpore, Joſeph invôlvit illud in sin-
done munda; & pôſuit illud in monu-
ménto

aeonys 1
Daconos .

len
lſeſen,

n, E

th in
MEenen

ireigtin
inpcli
CEten ve

Il.

Grmnerut
WMonumet.
„ Venmeront
Apperverue
Gli cun er

nute a
n Clle
ent Nn
i,&

bellee n
6

ltceto
u in
non.
Nento

, 33
ménto ſuo novo: quod exciderat in pe-
tra. Et advéôlvit ſaxum magnum ad ôſtium
monuménti, & àbüit. Erat autem ibi Ma-
ria Magdaléne, & àltera Maria, ſedéntes
contra ſepulchrum.
Hic dicitur, Munda cor meum. peti⸗=
tur benedictio, defertur incenſum ſine lu-
Buaakibs ,& incenſatur liber: non dicitur,
ôminus vobiſcum. & Celebrans, aut
Diaconus non ſignat librum, neque ſe-
ipſum: & quod ſequitur, cantatur in tono
Evangelii: in cujus fine Celebrans oſculatur
librum, & incenſatur. Quæ omnia & in
aliis Paſſionibus ſervantur, præterquam
Feria ſexta in Paraſceve.
Alters autem die;, quæ eſt poſt Paras
ſcéven, convenérunt principes ſacer-
dò⁰tum, & Phariſæi ad Pilatum, dicén-
tes: Dômine, recordâti ſumus, quia ſedu-
Ctor ille dixit adhuc vivens: Poſt tres dies
refũrgam. Jube ergo cuſtodiri ſepúlchrum
uſque in diem tértium; ne fortè véniant
diſcipuli ejus, & furéntur eum, & dicant
plebi: Surréxit à môrtuis: & erit no-
viſſimus error pejor priéôre. Ait illis Pila-

tus : Habétis cuſtôdiam, ite, cuſtodite,

ſicut ſcitis. Illi autem abeúntes, munié-
runt ſepulchrum, ſignântes làpidem, cum
cuſtdibus. .
C redo in unum Deum, Patrem omni-
poténtem, facté⁴rem coxli, & terræ;
viſi-

34 Dominica in Palmis

viſibilium mnium, & invifibilium. Et in
unum Dôminum eſum Chriſtum Filium
Dei unigénitum. Et ex Patre natum an-
te mnia ſécula. Deum de Deo, lumen
de lêùmine, Deum verum de Deo vero.
énitum, non factum, Conſubſtantiâlem
Patri; per quem omnia facta ſunt. Qui
propter nos hômines, & propter noſtram
alutem deſgçéndit de coœælis. ( Hic genu
etitur) Et incarnaâtus eſt de Spiritu
ſancto ex Maria Virgine: Et homo factus
eſt. rucifixus étiam pro nobis, ſuab
Péntio Piléto paſſus, & ſepultus eſt. E t
reſurréxit tértia die, ſecêndum Scriptu-
ras. Et aſcéndit in cœlum; ſedet ad déx-
teram Patris. E t iterùm ventuúrus eſt cum
gléria judicâre vivos, & môrtuos: cujus
regni non erit finis. Et in Spiritum ſan-
ctum, Déôminum & vivificäntem; qui ex
Patre, Filiéque procédit. Q ui cum Patre
& Filio ſimul adorâtur, & conglorificâ-
tur: qui locutus eſt per Propbétas. Et
unam ſanctam cathélicam, & Apoſtéli-
cam Eccléſiam. & onfitéor unum baptil-
ma, in remiſſiénem peccatôrum. t ex-
pécto reſurrectiénem mortuôrum. Et vi-
tam ventüri ſéculi, Amen.
ffertorium. I mpropérium expectavit
cor meum, & miſériam: & luſtinui,
qui ſimul mecum contriſtarétur, & non
fuit: conſoläntem me quæsivi, & non
in-

4 Cec
N e
in

Vunon n

ad Miſſamm. 35
invéni: & dedêrunt in eſdam meam fel,
n &e in ſiti mea potavérunt me acéto.
Secreta,
C oncéde; quæſumus Démine, ut ôcu-
lis tuæ majeſtâtis munus oblâtum &
grâtiam nobis devotiônis obtineat; & ef-
féctum beâtæ perennitâtis acquirat. Per
n Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium
in tuum: qui tecum Vivit & regnat-

Oer uen

K hA Præfatio de Crucé,
⸗ er mnia ſécula ſeculérum. &. Amen.
lb, Ve Dôminus vobiſcum. R. Et cum

elt.

ſpiritu tuo. V. Surſum corda. . Habé-
mus ad Dôminum. V. Gratias agâmus
Dômino Deo noſtro. £. Dignum & ju-
ſtum eſt. erè dignum & juſtum eſt,
en e Eeqgnem E& ſalutäâre, nos tibi ſemper, &
Dlum ubique grtias àägere, Démine ſancte, Pa-
un i ter omnipotens, ætérne Deus. Qui ſalü-
ui aun tem humúni géneris in ligno Crucis con-
gen ſtitaiſti; ut unde mors oriebâtur, inde
otes! vita reſurgeret, & qui in ligno vincé-
bat, in ligno quoque vincerétur: per
Mn e Chriſtum Dôminum noſtrum. Per quem
uum-Ets majeſtatem tuam laudant Angeli, adé-
Gu I rant Dominatiônes, tremunt Poteſttes.
Cœli, cœlorúmque virtútes, ac beâta Sé-
n aehe raphim, ſôcia exultatiône concélebrant.
Cum quibus & noſtras voces ut admitti
En jubeas deprecâmur, fſüpplici confeſſioône
H dicéntes.
ir C 2 S an-⸗

lun Nupt

36 Feria ij. majoris Hebd.

& anctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus
Deus Sâbaoth. P leni ſunt cœli, & terra
glõria tua, H oſaânna in excélſis. B ene-
dictus qui venit in néômine Dômini,
H oſanna in excélſis.
Communio. Pater; ſi non poteſt hic
calix transire, niſi bibam illum: fiat vo-
luntas tua.
Poſtcommunio.
er hujus, Dômine, operatiônem my-
ſtérii, & vitia noſtra purgéntur, & ju-
ſta deſidéria compleântur. Per Dôminum
noſtrum.
In Miſſis privatis legitur in fine Evan-
gelium, Cùm appropinqudaſſet. t fuprà
in benedictione palmarum. fol.
F E'R I A rem Kol , 4A.
majoris Hebdomadæ.
Statio ad S. Praxedem. Introitus.
udica Démine nocéntes me, expũgna
impugnântes me: apprehénde arma &
ſcutum, & exurge in cintar inm
meum, Dômine virtus ſalutis me
Pſalmus. Effünde frâmeam, & conch-
de advérſus eos, qui perſequũntur me: dic
ânimæ meæ: Salus tua ego ſum. J udica
Démine-
Oratio.
D'⸗ quæſumus omnipotens Deus, ut
qui in tot advérſis ex noſtra infirmi-
täte deficimus; intercedénte unigéniti Filii
tut

( ni
DDs wen dm

di
.
1, on
en
e
lt

.
1Dnnn
ſer

Kl

On potelt H
lun: int e

0
Nnttoen
Geyur i

in dwe b
ſe. ube
60,6.
ND 4
ie.
Dotun
Ne, eiht⸗
heole unn
Abert
lets her
hotor we
u, u

ad Miſſam. 37

tui paſſiéne reſpirémus. Qui tecum vivit
& regnat.
Altera Oratio, vel contra perſecu-
tores Eccleſiæ,
E ccléſiæ tuæ, quæſumus Dômine, pre-
Ces placatus admitte: ut deſtruüctis
adverſitâtibus & errôribus univérſis ſecu-
ra tibi ſérviat libertâte. Per Dôminum
noſtrum.
Vel pro Papa. Oratio-
eus ômnium fidélium Paſtor & re-
ctor, famulum tuum N. quem pa-
ſtúrem Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, pro-
pitius réſpice: da ei, quæſumus, verbo,
& exémplo, quibus præeſt, proficere; ut
ad vitam, unà cum grege ſibi crédito,
pervéniat ſempitérnam. Per Dôminum
noſtrum.
Non dicitur tertia Oratio-
Léctio Iſaiæ Prophétæ. Cap. 50. b.
Ir diebus illis: Dixit Iſaias: Dôminus
Deus apéruit mihi aurem, ego autem
non contradico : retrôrſum non bii.
Corpus meum dedi percutiéntibus, & ge-
nas meas velléntibus: fäàciem meam non
avérti ab increpântibus, & conſpuénti-
bus in me. Dôminus Deus auxiliâtor
meus, ideò non ſum confůúſus: ideò péô-
ſui fagiem meam ut petram duriſſimam,
E& ſcio, quòniam non confundar. Juxtà
eſt, qui juſtificat me, quis contradicet
C 3 mihiꝰ

38 Feria ij. majoris Hebd.
mihi? Stemus ſimul, quis efſt adverſarius
meus? Accédat ad me. Ecce Dôminus Deus
auxiliâtor meus: quis eſt, qui condémnet
me? Ecce omnes quaſi veſtiméntum con-
teréntur- tinea cômedet eos. Quis ex vo-
bis timens Dôminum, àudiens vocem
ſervi ſui? qui ambulvit in ténebris, &
non eſt lumen ei, ſperet in né⁴mine Dô-
mini, & innitâtur ſuper Deum ſuum.
Graduale. E xürge Dômine, & intén-
de judicio meo, Deus meus, & Dôminus
meus in cauſam meam. Y. Effünde fra-
meam, & conclúde advérſus eos, qui me
perſequuũntur.
Tractus. D émine, non ſecúndùm pec-
câta noſtra, quæ fécimus nos: neque ſe-
cundùm iniquitâtes noſtras retribuas nobis.
F. Dômine, ne memineris iniquitâtum
noſtrârum antiquârum; citô anticipent
nos miſericôrdiæ tuæ, quia paâuperes fa-

cti ſumus nimis. ( Hic genuflectitur.) (mmmn

„ Adjuva nos Deus ſalutâris noſter: &
pfopter gléôriam néôminis tui Démine li-
bera nos: & propitius eſto peccaâtis no-
ſtris propter nomen tuum. S
S equêntia ſancti Evangélii ſecúndùm.
Joânnem. Cap. 12.
nte ſex dies Paſchæ venit Jeſus Be-
Adhiniam „ ubi Lâzarus fuerat môr-
tuus, quem ſuſcitâvit Jeſus. Fecérunt au-
tem ei conam ibi, & Martha wmilite⸗
at,

6 l,
Cit vee
6lDt

ledd

el Arte

Döminle
vii conten
menmme
feng
n tenehr,
Nöine
Rum ſunn
e, & i
U,& Denn
Afie
eot glin

ſeolngim
: ege!
Fetrtbns wod
6 iicter
it mtae
1 Nene
nnkecin
Pi olr
Ui Domte

ecctit

ſecuncun.
t. H

ad Miſſam-⸗ 39

bat, Lâzarus verò unus erat ex diſcum-
béntibus cum eo. Maria ergo accépit li-
bram unguénti nardi piſtici pretiôſi, &
unxit pedes Jeſu, & extférſit pedes ejus
Capillis ſuis: & domus impléta eſt ex odéô-
re unguénti. Dixit ergo unus ex dilci-
pulis ejus, Judas Iſcariôtes, qui erat eum
traditêrus: Quare hoc unguéntum non
væniit trecéntis denâriis, & datum eſt egé-
nis? Dixit autem hoc, non quia de egénis
pertinébat ad eum, ſed quia fur erat, &
lôculos habens, ea, quæ mittebântur, por-⸗
tâbat. Dixit ergo Jeſus: Sinite illam, ut in
diem ſepultræ meæ ſervet illud. Pâu-
peres enim ſemper habétis vobiſcum:
me autem non ſemper habétis. Cognôvit
ergo turba multa ex Judæis, quia illic eſt:
& venérunt, non propter Jeſum tantùm,
ſed ut Lâzarum vidérent, quem fuſcitàâvit
à moôrtuis.
Offertorium. E ripe me de inimicis meis
Démine: ad te confúgi, doce me fü-
cere voluntâtem tuam: quia Deus meus
es tu.
Secreta.
&ι° ſacrificia nos, omnipotens Deus,
poténti virtüte mundâtos, ad ſuum
fâciant puriéôres venire principium. Per
Dôminum.
Altera Secreta, vel contra perſecutores

Rccleſiæ. ,.
4 P rote=⸗

49 Feria ij. majoris Hebd.
rôtege nos Déômine tuis myſtériis ſer-
P viéntes: ut divinis rebus inhæréntes,
& Coôrpore tibi famulémur, & mente.
Per Dôminum.
Vel pro Papa.
blatis, quæſumus Dmine, placre
munéribus: & fâmulum tuum N.
quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo-
Iuiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per
Dôminum.
Præfatio de Cruce.
erè dignum & juſtum eſt, æquum &
ſalutàre, nos tibi ſemper, & ubique
grâtias àgere, Dômine ſancte, Pater om-
nipotens, ætérne Deus- u ſalutem hu-
mani géneris in ligno Crucis conſtitui-
ſti, ut unde mors oriebâtur, inde vita
reſurgeret: & qui in ligno vincébat, in
ligno quoque vincerétur: per Chriſtum
Déminum noſtrum. Per quem majeſtâ-

tem tuam laudant Angeli, adérant Do-

minatiônes, tremunt Poteſtâtes. Coœli,
cœlorumque virtũtes, ac beâta Séraphim
ſécia exultatiéne concélebrant. Cum qui-
bus & noſtras voces, ut admitti júbeas,
deprecâmur, ſũpplici confeſſiéne dicéntes:
S& anctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus
Deus Sâbaoth. Pleni ſunt coœæli & terra
glôria tua, Hoſänna in excélſis. Bene-
dictus, qui venit in nomine Démini, Ho⸗-
ſänna in exceéllſis, B
Com⸗

Nhent d
nt
Kid
Dnnnm
Uen N

ad Miſſam- 41

* e Communio. E rubéſcant, & revereân-
tur ſimul, qui gratulântur malis meis, in-

um duäntur pudéôre & reveréntia, qui mali-
gna loquuntur advérſus me.
Poſtcommunio.
e, Phn

inn P ræbeant nobis, Dô⅛mine, divinum

rckn tua ſancta fervôrem : quo eôrum pa-
Nen N riter & actu delectémur, & fructu. Per
N 4 LDominum.
4 Altera Poſtcommunio, vel contra per-

ſecutores Eccleſiæ.

ſ vgnnm
etiee⸗ uæſumus Démine Deus noſter: ut
Mae quos divina tribuis participatiéne
en gaudére, humanis non ſinas ſubjacére
ei ei periculis. Per Dôminum noſtrum.
18 (ohltd..

Vel pro Papa-

r, ce
ilet, * nos, quæſumus Démine, divini
E (i ſacraménti percéptio prétegat: &
En fàmulum tuum N. quem paſtô⅛rem Ec-
N Cléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unaà cum com-
e millo ſibi grege ſalvet ſemper, & muniat:
„0 Per Dôminum. G

Super populum- O rémus-
Humiliaâte câpita veſtra Deo.
Oratio-

A djuva nos Deus ſalutâris noſter: &
ad beneficia recolénda, quibus nos
inſtaurâre dignâtus es, tribue venire gau-
déntes. Per Déôminum.

C FERIA

42 Feria iij. majoris Hebd.
F ERIA TERTI A.
Statio ad ſanctam Priſcam.

Introitus.
os autem gloriâri opéôrtet in Cru-
ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti: in
quo eſt ſalus, vita, & reſurréctio
noſtra, per quem ſalvâti & liberâti ſumus.
Plſalmus. D eus miſereâtur noſtri: & bene-
dicat nobis: illuminet vultum ſuum ſuper
nos, & miſereâtur noſtri: N os autem.
Oratio
O munbotens ſempitérne Deus, da no-
bis ita Dominicæ paſſiônis ſacramén-
ta perâgere; ut indulgéntiam percipere
mereâmur. Per eumdem Dôminum.
Altera Oratio, vel contra perſecutores
Eccleſiæ.
ccléſiæ tuæ, quæſumus Dômine, pre-
Ces placâtus admitte; ut deſtrũúctis ad-
Verſitâtibus & errôribus unvérſis, ſecçura
tibi ſérviat libertâte- Per Dôminum noſtrum.

Vel pro Papa. Oratio.
eus ômnium fidélium Paſtor & Re-
Dor, fàmulum tuum N. quem Paſtô-
em Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, propi-
tius réſpice: da ei, quæſumus, verbo, &
exémplo, quibus præeſt, proficere; ut ad
vitam, unà cum grege ſibi crédito, pervé-
niat ſempitérnam. Per Déôminum.
Non

6eneln
u M
A

et M 1

Vunm n

le tein
Nenoet

In,

d ad. Miſſam. 43

II) Non dicitur tertia Oratio.
lan⸗ Léctio Jeremiæ Prophétæ. Cap. II. d.
n diébus illis: Dixit Jeremias: Dômi-
Get inn ne demonſtràſti mihi, & cognôvi: tung

oſtendiſti mihi ſtúdia eôrum. Et ego quaſi
agnus manſuétus, qui portâtur ad victi-
mam: & non cognôvi, quia cogitavérunt
ſuper me consilia, dicéêéntes: Mittâmus
lignum in panem ejus, & eradâmus eum
de terra vivéntium, & nomen ejus non
memorétur amplius. Tu autem Démine
Sâbaoth, qui judicas juſté, & probas re-
nes & corda „ videam ultiénem tuam ex
; tibi enim revelâvi cauſam meam, Dô-
rincken zmine Deus meus.
n pelunn Graduale. E go autem, dum mihi mo-
léſti eſſent, induébam me cilicio, & hu-
miliäbam in jejúnio ânimam meam: &
ôratio mea in ſinn meo convertétut.
V. Judica Déômine nocéntes me, expu⸗
gna impugnântes me: apprehénde
arma, & ſcutum, & exuürge in
t. adjutôrium mihi.

DNnne,

20
·SS

.
—◻

WèW PAS.

ſecundùm Marcum. Cap. 14.

As feet
1oen
Ecndet
Drom un
ndo
In
tes in in
itſetio
Nt enin n
Uoginte
tle e
encxt:
A!N.
ſenmt mun
Sn w
Ct: NMk
Dot, ker
6Drumin
Uun kuln
üher,
1 Ma!
n
Reumn i
nm
lic

–

Paſſio ſecundùm Marcum. 45

In illo tempore: Erat Paſcha & Azy-
ma poſt biduum: & quærébant ſummi
ſacerdôtes, & ſcribæ, quéômodo Jeſum
dolo tenérent, & occiderent. Dicébant
autem: « Non in die feſto, ne fortè tu-
mültus fieret in péôpulo. & Et cùm eſſet
Jeſus Bethâniæ in domo Simônis lepréôſi,
& recúmberet: venit mulier habens ala-
bâſtrum unguénti nardi ſpicaâti pretiôſi;
& fracto alabâſtro, effúdit ſuper caput
ejus. Erant autem quidam indignè ferén-
tes intra ſemetipſos „& dicéntes: s Ut
quid perditio iſta unguénti facta eſt? Pô-
terat enim unguêntum iſtud venumdari
plus quàm trecéntis denriis, & dari pau-
péribus. & Et fremébant in eam. Jeſus
autem dixit: † Sinite eam, quid illi mo-
léſti eſtis? Bonum opus operata eſt in me;
ſemper enim pauperes habétis vobiſcum;
& cùm voluéritis, potéſtis illis benefa-
cere: me autem non ſemper habétis. Quod
hâbuit, hæc fecit: prævénit ungere cor-
pus meum in ſepulturam. Amen dico vo-
bis: Ubicumque prædicäâtum füuerit Evan-
gélium iſtud in univérſo mundo, & quod
tecit hæc, narrabitur in memòôriam ejus-
& Et Judas Iſcariôtes unus de duôdecim
biit ad ſummos ſacerdétes, ut prô-
deret eum illis. Qui audiéntes, graviſi
ſunt: & promiſérunt ei pecuniam ſe da-
turos. Et quærébat, quomodo illum op-
portunè

46 Feria iij. majoris Hebd.

portúnè trâderet. Et primo die Azyméô-
rum, quando Paſcha immolâbant, di-
cunt ei diſcipuli: s Quòô vis, eâmus, &
parémus tibi, ut manduces Paſcha? e& Et
mittit duos ex diſcipulis ſuis, & dicit eis:
Ite in civitàtem : & occürret vobis
homo lagénam aquæ baâjulans, ſequimi-
ni eum: & quocúnque introſerit, dicite
démino domuús, quia magiſter dicit: Ubi
eſt reféctio mea, ubi Paſcha cum diſcipu-
lis meis mandúcem? Et ipſe vobis de-
monſtrâbit conâculum grande, ſtratum:
& illic parâte nobis. Et abiérunt di-
ſcipuli ejus, & venérunt in civitâtem: &

invenérunt, ſicut dixerat illis, & paravé-

runt Paſcha. Véſpere autem facto, venit
cum duôdecim. Et diſcumbéêntibus eis,
& manducúntibus, ait Jeſus: † Amen
dico vobis, quia unus ex vobis tradet me,
qui mandúcat mecum. & At illi cœéε;
runt contriſtâri, & dicere ei ſingulâtim:
s Numquid ego? & Qui ait illis: † Unus
ex duédecim, qui intingit mecum ma-
num in catino. Et Filius quidem hômi-
nis vadit, ſicut ſcriptum eſt de eo. Væ
autem hémini illi, per quem Filius héô-
minis tradétur. Bonum erat ei, ſi non eſ-
ſet natus homo ille. & Et manducaântibus
illis, accépit Jeſus panem: & benedicens
fregit, & dedit eis, & ait: † Suúmite, hoc
eſt corpus meum. & Et accépto calice,
gratias

de
IDbin
n on

Noe

ne ſo
CMIes

00 g0,

Valll d

,eimns,

lcn er

.
NCurret

nd, E

t erun

Paſſio ſecundàùm Marcum, 47

grâtias agens dedit eis? & bibérunt ex il-
lo omnes. Et ait illis: † Hic eſt ſanguis
meus novi teſtaménti, qui pro multis ef-
fundétur. Amen dico vobis, quia jam
non bibam de hoc genimine vitis uſque
in diem illum, cùm illud bibam novum
in regno Oci. & Et hymno dicto, exié-
runt in montem Olivârum. Et ait eis Je-
ſus: ¾ Omnes ſcandalizabimini in me
in nocte iſta; quia ſcriptum eſt : Percu-
tiam paſtôrem, & diſpergéntur oves. Sed
poſtquam reſurréxero, præcédam vos in
Galilæam. & Petrus autem ait illi: 8 Et
ſi omnes ſcandalizâti fuerint in te, ſed
non ego. 6⁶ Et ait illi Jeſus: 1 Amen
dico tibi, quia tu hoôdie in nocte hac,
priuſquàm gallus vocem bis déderit, ter
me es negatúrus. & At ille àmpliùs loque-
bâtur: 8 Et ſi oportuúerit me ſimul côm-
mori tibi, non te negâ⅛bo. & Similiter au-

tem & 'omnes dicçébant. Et véaiunt in

prædium, cui nomen Gethſémani. Et ait
diſcipulis ſuis: “„ Sedéte hic, donec
orem. Et aſſúmit Petrum, & Jacôbum,
& Joânnem ſecum: & ccepit pavére, &
tædére. Et ait illis: *“ Triſtis eſt ànima
mea uſque ad mortem: fſuſtinéte hic, &
vigiläte. Et cum proceſsiſſet paâulu-

Inm, prôcidit ſuper terram, & orâbat, ut,

ſi fieri poſſet, transiret ab eo hora: & di-
Xit: † Abba, Pater, ômnia tibi poſſibi-
lia

48 Feria iij. majoris Hebd.⸗
lia ſunt: transfer câlicem hune à me: ſed
non quod ego volo, ſed quod tu. & Et
venit, & invénit eos dormiéntes. Et ait
Petro: † Simon dormis? Non potuiſti
una hora vigilâre? Vigiläate, & orâte:
ut non intrétis in tentatiénem. Spiritus
quidem promptus eſt, caro verô infirma.
& Et iterùm abiens orvit eúmdem ſer-
mônem dicens. Et revérſus, dénuò invé-
nit eos dormiéntes (erant enim ôculi eô-
rum gravâti) & ignorâbant, quid re-
ſpondérent ei. Et venit tértio, & ait il-
lis: † Dormite jam, & requiéſcite. Suf-
ficit: venit hora: ecce, Filius héminis tra-
détur in manus peccatôrum. Süúrgite, eâ-
mus. Ecce, qui me tradet, propè eſt. & Et,
adhuc eo loquénte, venit Judas Iſcariôtes
unus de duôdecim, & cum eo turba mul-
ta cum glâdiis & lignis, à ſummis Sacer-

détibus, & Scribis, & ſeniôribus. Déderat

autem trâditor ejus ſignum eis, dicens:
*Ü Quemcúnque oſculatus fuero;, ipſe eſt,
tenéte eum; & duũcite cautè. Et cùm ve-
niſſet, ſtatim accédens ad eum, ait: s Ave
Rabbi. Et oſculâtus eſt eum. At illi
manus injecérunt in eum, & tenuérunt
eum. Unus autem quidam de circum-
ſtântibus edũcens glâdium, percuſſit ſer-
vum ſummi ſacerdôtis: & amputavit illi
auriculam. Et reſpéndens Jeſus, ait illis:
† Tamquam ad latrônem exiſtis cum
glâdiis

Aie
te can
1,
wpei,
Wtl
4 7 R
Mlent 4

s Wern

n
1 en
n An

eſ.
.ardeie
RcerC

ſe
Un e
ts
Non pon
ol
Uen. Pt
eid itrn
eünden
Rll

s Horie
eo ttam
onms N
Nbie Dege
d e6, A
fieroihet
Nit: 1
eun 1

E tenau

Paſſio ſecundum Marcum. 49
glâdiis & lignis comprehéêndere me ?
Quotidie eram apud vos in templo do-
cens, & non me tenuiſtis. Sed ut imple-
äntur Scriptreę. & Tunc diſcipuli ejus
relinquéntes eum, omnes fugérunt. Ado-
léſcens autem quidam ſequebâtur eum
amictus sindone ſuper nudo, & tenué-
runt eum. At ille rejécta sindone, nu-
dus profugit ab eis. Et adduxérunt Je-
ſum ad ſummum ſacerdétem; & con-
venérunt omnes ſacerdôtes, & Scribæ-
& ſeniôres. Petrus autem à longè ſecu-
tus eſt eum uſque intrò in ätrium ſum-
mi ſacerdôtis; & ſedébat cum miniſtris
ad ignem, & calefaciébat ſe. Summi ve-
ròô ſacerdôtes, & omne consilium quæ-
rébant advérſus Jeſum teſtimoônium, ut
eum morti trâderent, nec inveniébant.
Multi enim teſtimônium fallum dicébant
advérſus eum; & conveniéntia teſtiméô-
nia non erant. Et quidam ſurgéntes, fal-
ſum teſtiméônium ferébant advérſus eum,
dicéntes: s Quôniam nos audivimus
eum dicéntem : Ego diſſéôlvam templum
hoc manufâctum, & per triduum Aàliud
non manufâctum ædificäabo. $ Et non
erat convéniens teſtimônium illérum. Et
exurgens ſummus ſacérdos in médium,
interrogâvit Jeſum, dicens: ⁸ Non re-
ſpéôndes quidquam ad ea, quæ tibi ob-
jiciuntur ab his? IIle autem tatebat⸗

50 Feria iij. majoris Hebd.

& nihil reſpôndit. Rurſum ſummus ſa-
cérdos interrogâbat eum, & dixit ei:
s Tu es Chriſtus Filius Dei benedicti?
& Jeſus autem dixit illi: ¼ Ego fſum,
& vidébitis Filium héminis ſedéntem à
dextris virtêtis Dei, & veniéntem cum
nũúbibus cœli. & Summus autem ſacér-
dos ſcindens veſtiménta ſua, ait: s Quid
adhuc deſiderâmus teſtes? Audlſtis blaſ-
phémiam: quid vobis vidétur? c Qui
omnes condemnavérunt eum eſſe reum
mortis. Et cœpérunt quidam conſpúere
eum, & velàâre fàciem ejus , & côlaphis
eum cædere, & dicere ei: s Prophetiza.
e& Et miniſtri àlapis eum cædébant. Et
cùm eſſet Petrus in âtrio deôrſum, venit
una ex ancillis ſummi ſacerdétis: & cùm
vidiſſet Petrum calefaciéntem ſe, aſpiciens
illum, ait: s Et tu cum Jeſu Nazaré-
no eras. & At ille negâvit, dicens: s Ne-
que ſcio, neque novi, quid dicas. & Et
éxiit foras ante âtrium, & gallus can-
täâvit. Rurſus autem cùm vidiſſet illum
ancilla, coepit dicere circumſtântibus:
Quia hic ex illis eſt. At ille iterùm ne-
gâvit. Et poſt pusillum rurſus, qui aſtâ-
bant, dicébant Petro? s Verè ex illis es:
nam & Galilæus es. & IIle autem cœpit
anathematizâre, & jurâre: Quia néſcio
hôminem iſtum, quem dicitis. Et ſtatim
gallus iterùm cantaâvit. Et recordatus eſt
Petrus

1
ont
R l
lis?
iWt an,
lun )
Is ue

llloe e

ah
Klh⸗

unnm ,
A dirt
berit

Uoo l

8 ſeibnten

—

Paſſio ſecundum Marcum: 51

Petrus verbi, quod dixerat ei Jeſus: Priuſ-
quàm gallus cantet bis, ter me negabis.
Et cœpit flere. Et conféſtim, manè con-
silium faciéntes ſfummi ſacerdòtes cum
ſeniôribus „& Scribis, & univérſo conci
lio, vinciéutes Jeſum, duxérunt, & tra-
didérunt Pilâto. Et interrogâvit eum Pi-
latus: s Taua es Rex Jadæôrum? C At
ille reſpéndens „ ait ill: † Tua dicis-
& Et accuſàâbant eum ſummi ſacerdétes
in multis. Pilätus autem rursum interro-
gvit eum . dicens: & Non reſpéndes
quidquam ? vide; in quantis te accuſant.
Jeſus autem âmpliuùs nihil reſpéndit,
ità, ut mirarétur Pilâtus. Per diem autem
feſtum ſolébat dimittere illis unum ex
vinctis, quemcunque petiſſent. Erat au-
tem, qui dicebâtur Barâbbas, qui cum ſe-
ditiôſis erat vinctus, qui in ſeditiône fé-
cerat homicidium. Et cùm aſfcendliſſet
turba, cœpit rogâre, ſicut ſemper faciébat
illis. Pilaätus autem reſpéôndit eis, & di-
Xit. s Vultis dimittam vobis Regem Ju-
dæôrum? & Sciébat enim, quòd per invi⸗
diam tradidiſſent eum ſummi ſacerdétes.
Pontifices autem concitavérunt turbam,
ut magis Barâbbam dimitteret eis. Pilâ-
tus autem iterùm reſpôndens, ait illis:
*½ Quid ergo vultis, fâciam Regi Judæô-
rum? & At illi iterùm clamavérunt :
*£ Crucifige eum. & Pilatus verô dicébat
D 2 Ilis:

Sd2 Peria iij. majoris Hebd-
illis: s Quid enim mali fecit? c At illi
magis clamâbant: s Crucifige eum. c Pi-
lâtus autem volens pépulo ſatisfâcere;
dimiſit illis Baràbbam; & traâdidit Jeſum
flagéllis cæſum, ut crucifigerétur. Mi-
lites autem duxérunt eum in âtrium præ-
tôrii, & cônvocant totam cohôrtem, &
induunt eum púrpura, & impônunt ei
plecténtes ſpineam corônam. Et cœpé-
runt ſalutâre eum: Ave Rex Judæoôrum.
Et percutiébant caput ejus arundine, &
conſpuébant eum, & ponéntes génua,
adorâbant eum. Et poſtquam illuſérunt
ei, exuérunt illum puúrpura, & induérunt
eum veſtiméntis ſuis: & edúcunt illum,
ut crucifigerent eum. Et angariavérunt
prætereuntem quémpiam, Simônem Cy⸗
renæum veniéntem de villa, patrem Alex-
andri & Rufi, ut toôlleret crucem ejus.
Et perdúcunt illum in Gôlgotha locum:
quod eſt interpretâtum Calvâriæ locus-
Et dabant ei bibere mirrhâtum vinum,
& non accépit. Et crucifigéntes eum, di-
viſérunt veſtiménta ejus, mitténtes ſor-
tem ſuper eis, quis quid télleret. Erat au-
tem hora tértia: & Crucifixérunt eum. Et
erat titulus cauſæ ejus inſcriptus: Rex
Judæéôrum. Et cum eo crucifigunt duos
latrônes; unum à dextris, & àlium à ſini-
ſtris ejus. Et impléta eſt Scriptúra, quæ
dicit: Et cum iniquis reputâtus eſt. Et
præter-

idegeom,
0 Celii
A M E
Nn tenam

hehe

A m

10 fatile
trcicit

1, indenn

Paſſio ſecunduùm Marcum. 53

prætereuntes blaſphemâbant eum, mo⸗
véntes câpita ſua, & dicéntes: & Vah qui
déſtruis templum Dei, & in tribus diébus
reædificas: ſalvum fac temetipſum deſcén-
dens de cruce. c Simjiliter & ſummi ſa-
cerdétes illudéntes, ad altérutrum cum
Scribis dicébant: 2 Alios ſalvos fecit,
ſeipſum non poteſt ſalvum fâcere. Chri-
ſtus Rex Iſraël deſcéndat nunc de cruce,
ut videamus, & credâmus. & Et qui cum
eo crucifixi erant, convitiabântur ei. Et
facta hora ſexta, ténebræ factæ ſunt per
totam terram, uſque in horam nonam.
Et hora nona exclamaâvit Jeſus voce ma-⸗
gna, dicens: † Eloi, Eloi, lamma ſa-
bacthäàni? c Quod eſt interpretâtum:
† Deus meus, Deus meus, ut quid dere-
liquiſti me? & Et quidam de circumſtân-
tibus audiéntes, dicébant: s Ecce, Eliam
vocat. C Currens autem unus, & implens
ſpéngiam acéto, circumponénſque cÜla-
mo, potum dabat ei, dicens; s Sinite, vi-=
deämus, ſi véniat Ellas ad deponéndum
eum. e& Jeſus autem emiſſa voce magna
expirävit. (Hic genu flectitur, & pauſa-
aur aliquantulum.) Et velum templi ſciſ-
ſum eſt in duo, à ſummo uſque deôrſum.
Videns autem Centurio, qui ex advérſo
ſtabat, quia ſic clamans expirâſſet, ait?
8 Verè hic homo Filius Dei erat. C Erant
autem & mulieres de longè aſpiciéntes:
3 inter

54 Feria iij. majoris Hebd.

inter quas erat Maria Magdaléne, & Ma-
ria Jacôbi minôris, & Joſeph mater, &
Salôme: & cum elſſet in Galilæa;, ſeque-
bântur eum, & miniſtâbant ei, & àliæ
multæ, quæ ſimul cum eo alcénderant
Jeroſôlymam.
Quuod ſequitur, cantatur in tono Evan-
gelii: & alia fiunt ut fupra.
t cùͤm jam ſerô eſſet factum (quia
E erat Paraſcéve, quod eſt ante ſâbba-
tum) venit Joſeph ab Arimathæa noôbi-
lis decurio, qui & ipſe erat expéctans re-
gnum Dei, & audâcéter introivit ad Pilâ-
tum, & pétiit corpus Jeſu. Pilâtus autem
mirabâtur, ſi jam obüſſet. Et accersito
centuriône, interrogâvit eum, ſi jam
môrtuus eſſet. Et cùm cognoviſſet à cen-
turidhne, donâvit corpus Joſeph. Joſeph
autem mercâtus sindonem, & depônens
eum invôölvit sindone, & péſuit eum in
monuménto, quod erat extiſum de pe-
tra, & advôlvit lâpidem ad bſtium monu-
ménti.
Offertorium. Cuſtúdi me Déômine de
manu peccatôris: & ab hominibus ini-
quis éripe me.

Secreta-
S nllie nos, quæſumus Démine pro-
O₰ pénſiùs iſta reitâurent: quæ medici-
palibus ſunt inſtitũta jejunijs. Per Déômi-
um noſtrum,

Altera

Ues,
Pone
en A
n

1 4,
ele d⸗

Hen
dl Ad Miſſam. 55
dh Altera Secreta, vel contra perſecutores
1 Ecoleſæ
ſ . ‧9. :. . „ . .
eiri P réôtege nos Dômine tuis myſtérijs ſer-
1, viéntes: ut divinis rebus inhæréntes,
& côrpore tibi famulémur & mente. Per
Dôminum.

30 eneer

rntonole
6
8n Edrn /3

eſt znts ſe
1 elt mne S

Vel pro Papa.
blâtis, quæſumus Dô⅛mine, placare
munéribus: & fâmulum tuum N.
quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo-
Nimtzn luiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per
nim Döminum noſtrum Jeſum Chriſtum.
muſt N Præfatio de Cruce.
im me Ve dignum & juſtum eſt, æquum
& ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubi-
que grâtias ägere, Déômine ſancte, Pater
omnipotens, ætérne Deus. Qui ſalu-
tem humani géneris in ligno Crucis
conſtituiſti: ut unde mors oriebâtur, in-
de vita reſúrgeret: & qui in ligno vincé-
bat, in ligno quoque vincerétur: per
Chriſtum Déôminum noſtrum. Per quem
majeſtätem tuam laudant Angeli, adô-
Dne rant Dominatiônes, tremunt Poteſtàâtes.
4Cobceli, Cœlorúmque virtũtes, ac beâta Sé-
raphim, ſoôcia exultatiéne concélebrant.-
Cum quibus & noſtras voces, ut admitti
júbeas deprecäâmur, füpplici confeſſiône
dicéntes.
Sanctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus
Deus Sâàbaoth. Pleni ſunt cœli & terra
len D 4 gloria

56 Feria iij. majoris Hebd.
glôria tua. H oſânna in excélfis. B ene-
dictus qui venit in némine Démini, Ho-
ſanna in excélſis.
Communio. A dvérſum me exerce=⸗
bântur, qui ſedébant in porta: & in me
pfallébant, qui bibébant vinum: ego ve-
r0 oratiénem meam ad te Dômine: tem-
pus beneplâciti Deus in multitúdine mi⸗
ſericôrdiæ tuæ.
Poſtcommunio.
S anctificatiônibus tuis, omnipotens Deus,
vitia noſtra curéntur: & remédia nobis
ſempitérna provéniant. Per Déôminum.
Altera Poſtcommunio, vel contra per-
ſecutores Eccleſi?z.
uæſumus Dömine Deus noſter; ut
quos divina tribuis participatiône gau⸗
deérè, humanis non ſinas ſubjacére pericu-
lis. Per Déminum.
Vel pro Papa-
æ nos, quæſumus Dômine, divini
Lſacraménti percéptio prôtegat: &
fämulum tuum N. quem Paſtérem Ec-
cléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unà cum com-
millo ſibi grege ſalvet ſemper, & muniat.
Per Dôminum noſtrum.

Super populum. Orémus.
Humiliâte câpita veſtra Deo.
Oratio.

Tu⸗ nos miſericôrdia, Deus, & ab omni
L ſubreptiône vetuſtâtis expurget: E& car
Paees

ad Miflam. 57

pâces ſanctæ novitâtis efficiat. Per Dômi⸗
num noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum.-

FER I) A QUARFT A.
Statio ad ſantctam Mariam majorem.
Introitus.

n néômine Jeſu omne genu flectâtur
cœlſtium, terréſtrium, & infernô-
rum: quia Dôminus factus eſt obédiens
uſque ad mortem, mortem autem crucis:
ideò Dôminus Jeſus Chriſtus in gléôria eſt
Dei Patris. Plalmus. Déômine exâudi
oratiénem meam: & clamor meus ad te
véniat. Iͤn nômine,

Polſt K yrie eléyſon, dicitur O rémus,
Flectâmus génua. . Levate.

Oratio.

Preſta quæſumus, omnipotens Deus:
ut qui noſtris excéſſibus inceſſânter
affligimur, per unigéniti Filii tui paſſiô-
nem liberémur. Qui tecum vivit & reg-

nat.
L éctio Iſaiæ Prophétæ.
Cap. 62. d. & 63.
H *c dicit Dôminus Deus: Dicite filiæ

Sion: Ecce Salvâtor tuus venit; ecce
merces ejus cum eo. Quis eſt iſte, qui
venit de Edom, tinctis véſtibus de
D 5 Boſra?

58 Feria iv. majoris Hebd.

Boſra? iſte formôſus in ſtola ſua, gràdiens
in multitúdine fortitůdinis ſuæ. Ego qui
loquor juſtitiam, & propugniútor ſum ad
ſalvůùndum. Quare ergo rubrum eſt indu-
méntum tuum, & veſtiménta tua ſicut
Calcântium in torculâri 2 Torcular calcâ-
vi ſolus, & de Géêntibus non eſt vir me-
cum: calcâvi eos in furére meo, & con-
culcavi eos in ira mea: & aſpérſus eſt ſan-
guis eôrum ſuper veſtiménta mea & om-
nia indumenta mea inquinâvi. Dies enim
ultiénis in corde meo, annus redemptiô-
nis meæ venit. Circumſpéxi, & non erat
auxiliator: quæsivi, & non fuit, qui ad-
juvâret : & ſalvâvit mihi braâc hium me-
um, & indignâtio mea ipſa auxiliâta eſt
mihi. Et conculcâvi pépulos in furore
meo, & inebriavi eos in indignatiône
mea, & detrâxi in terram virtútem eô-
rum. Mileratiéhnum Dômini record4-
bor, laudem Dômini ſuper ômnibus,
quæ réddidit nobis Dôminus Deus no-
ſter.
Pradualeę. Ne avértas fâciem tuam à
puúero tuo, quéniam tribulor: velôciter
exâudi me. y. Salvum me fac Deus, quô-
niam intravérunt aquæ uſque ad ânimam
meam: infixus ſum in limo profündi, &
non eſt ſubſtantia.
Hic dicitur, Dôminus vobiſcum. fine
Flectâmus génua.
Ora-⸗

4

T .
P Nhn

i ſun

i e
N n

ece!
. (en
ge
n D
e ſon
cen

leit ad Mifſam. 59
n Oratio.
iint Der⸗ qui Pro nobi Filium tuum cru-
ſnic ſnu cis patibulum ſubire voluiſti, ut ini-
umntn mici à nobis expélleres poteſtâtem; con-
en nh céde nobis fâmulis tuis; ut reſurrectiénis
grätiam conſequâmur. Per eumdem Dô-
minum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium
tuum.
Altera Oratio, vel contra perſecutores
Eccleſiæ,
G tuæx, quæſumus Dômine,
preces placâtus admitte; ut deſtru-
Ctis adverſitàtibus & erréôribus univérſis,
ſecuúra tibi ſérviat libertàte. Per Dôminum
noſtrum.
Vel Pro Pa 3. Oratio-
eus mnium fidélium Paſtor & re-
ctor, fäamulum tuum N. quem Pa-
ſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe voluiſti, pro-
pitius réſpice: da ei, quæſumus, verbo &
exémplo, quibus præeſt, proficere; ut ad
vitam, unà cum grege ſibi crédito, per-
véniat ſempitérnam. Per Déminum no-
ſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum.
Non dicitur tertia Oratio.
Léctio Iſalæ Prophétæ. Cap. 53.
In diébus illis; Dixit Iſaias: Démine:
quis orédidit auditui noſtro? & bra-
chium Dômini cui revelâtum eſt? Et al-
„„ cCéndet ſicut virgúltum coram eo, & ſicut
radix de terra ſitiénti: non eſt ſpécies ei,
M neque

60 Feria iv. majoris Hebd.

neque decor: & vidimus eum, & non erat
aſpéctus, & deſideràvimus eum : Deſpé-
ctum, & noviſſimum virôrum, virum do-⸗
Iôrum, & ſciéntem infirmitàtem: & qua-
ſi abſconditus vultus ejus & deſpéctus,
unde nec reputâvimus eum. Verè lan-
guôres noſtros ipſe tulit, & doléres no-
ſtros ipſe portâvit: & nos putâvimus eum
quaſi leprôſum, & percúſlum à Deo, &
humiliâtum. Ipſe autem vulnerâtus eſt
propter iniquitâtes noſtras, attritus eſt
propter ſcoélera noſtra : diſciplina pacis
noſtræ ſuper eum, & livôre ejus ſanÜti ſu-
mus. Omnes nos quaſi oves errâvimus,
unuſquiſque in viam ſuam declinâvit: &
péluit Dôminus in eo iniquitàtem ôm-
nium noſtrúm. Oblatus eſt, quia ipſe vé-
luit, & non apéruit os ſuum: ſicut ovis
ad occiſiénem ducétur, & quaſi agnus
coram tondénte ſe obmutéſcet, & non
apériet os ſuum. De angúſtia, & de judi-
cio ſublâtus eſt : generatiônem ejus quis
enarräbit ? quia abſciſſus eſt de terra vi-
véntium: propter ſcelus pépuli mei per-
cúſſi eum. Et dabit impios pro ſepultura,
& divitem pro morte ſua: eò quòd ini-
quitâtem non fécerit, neque dolus fuerit
in ore ejus. Et Döminus vôluit contérere
eum in infirmitâte: ſi poſerit pro peccaâ-
to dnimam ſuam, vidébit ſemen longæ-
vum, & voluntas Déômini in manu ejus
dirigé-

e o
Atns
Tud
meam,
. Nad
e le
A tu
Ao te e
Kotuunt
Swerf
RotlY
MenN
DMEnM
Dlerebers
Rencd ⸗

1

4

Ceclnarit

ben ein

ſi, cen

ad Miſſam- 61
dirigétur. Pro eo quòd laborâvit ânima
ejus, vidébit, & ſaturaâbitur: in ſciéntia ſua
juſtificäbit ipſe juſtus ſervus meus mal-
tos, & iniquitâtes eôrum ipſe portaͤbit.
Ideòô diſpértiam ei plúrimos : & fôrtium
dividet ſpôlia, pro eo, quòd trâdidit in
mortem ànimam ſuam, & cum ſceleratis
reputâtus eſt: & ipſe peccâta multôrum
tulit, & pro tranſgreſſôribus rogavit.
Tractus. D ômine exâudi oratiéônem
meam, & clamor meus ad te véniat.
Y. Ne avértas fâciem tuam à me: in qua-
cúnque die tribulor, inclina ad me au⸗
rem tuam. 7. In quacúnque die invocâ-
vero te, veléciter exâudi me. Y. Quia
defecérunt ſicut fumus dies mei: &
oſſa mea ſicut in frixéôrio confrixa ſunt-
V. Percuúfſus ſum ſicut fonum, & aruit
cor meum: quia oblitus ſum manducâre
panem meum. Y. Tu exuúrgens Dômine
miſeréberis Sion;: quia venit tempus mi-
ſeréndi ejus.

Sda T à 5 81 G

7 „
ſecúndùm Lucam. Cap.
dtes,
pccs
1,
n kdet⸗
n Non
Cettt
Nnhre t
Sam ,n
r Nolt
Pnte
Menmne .
Nons .
Udochn
N Wa
rn
an inn
IMr Dei
fium, w
nducen!
Modn n
Umntes
Er

4

on,

Paſſio ſecundum Lucam. 63

In illo témpore: Appropinquâbat dies
feſtus Azymôrum, qui dicitur Paſcha:
& quærébant principes ſacerdôtum, &
Scribeæ, quéômodo Jeſum interficerent:
timébant veròô plebem. Intrâvit autem
ſatanas in Judam, qui cognominabaâtur
Ilcariôtes, unum de duéôdecim. Et 4biit,
& locútus eſt cum principibus ſaçerdéô-
tum , & magiſtrâtibus, quemâdmodum
illum trâderet eis. Et gaviſi ſunt, & pacti
ſunt pecúniam illi dare. Et ſpopondit-
Et quærébat opportunitâtem, ut trâderet
illum ſine turbis. Venit autem dies Azy-
môrum, in qua neceéſſe erat occidi pa-
ſcha. Et miſit Petrum & Joânnem, dicens:
† Euüntes parâte nobis paſcha, ut man-
ducémus. & At illi dixérunt: 38 UÜbi vis
parémus? & Et dixit ad eos: † Ecce in-
troêuntibus vobis in civitàtem, occür-
ret vobis homo quidam âmphoram aquæ
portans: ſequimini eum in domum, in
quam intrat, & dicétis patrifamilias do-
mus: Dicit tibi Magiſter: Ubi eſt diver-
ſôrium, ubi paſcha cum diſcipulis meis
mandúcem? Et ipſe oſténdet vobis co-
nâculum magnum ſtratum, & ibi parâte.
& Euúntes autem invenérunt, ſicut dixit
illis, & paravérunt paſcha. Et cùm facta
eſſet hora, diſcúbuit, & duôdecim Apé-
ſtoli cum eo. Et ait illis: † Deſidério
deſiderâvi hoc paſcha manducâre vobil-
cum,

64 Feria iv. majoris Hebd.
cum, aântequam patiar. Dico enim vobis,
quia ex hoc non manducàbo illud, donec
impleâtur in regno Dei. & Et accépto caâ-
lice, grâtias egit, & dixit: Accipite,
& dividite inter vos. Dico enim vobis,
quod non bibam de generatiéône vitis,
donec regnum Dei véniat. C Et accépto
pane graâtias egit, & fregit, & dedit eis;
dicens: † Hoc eſt corpus meum, quod
pro vobis datur: hoc fâcite in meam
commemoratiénem. c Similiter & cdli=
cem, poſtquam coenâvit, dicens: † Hie
eſt calix novum teſtaméntum in ſangui⸗
ne meo, qui pro vobis fundétur. Verûm-
tamen ecce manus tradéntis me mecum
eſt in menſa. Et quidem Filius héôminis-
ſecndùm quod definitum eſt, vadit; ve-
rúmtamen væ hémini illi, per quem tra-
détur. & Et ipſi copérunt quærere inter
ſe, quis eſſet ex eis, qui hoc facturus eſſet-
Facta eſt autem & conténtio inter eos-
quis eòôrum viderétur eſfſe major. Dixit
autem eis: † Reges géotium dominan-
tur eé'rum : & qui poteſtâtenm habent ſu-
per eos, benéfici vocaäntur. Vos autem
non ſic: ſed qui major eſt in vobis, fiat
ſicut minor; & qui præcéſſor eſt, ſicut
miniſtrâtor; nam quis major eſt, qui re-
cúmbit, an qui miniſtrat? nônne qui re-
cúmbit? Ego autem in médio veſtrùm
ſum, ſicut qui miniſtrat: vos autem eftis,
qui

M
gtnil
ronh
Edi
DuroEl
e Cee
1 Dönnes
Gel
Pom ep
ſoönt Als
Nlcg, C
t e,
ite t De⸗
le glu,
lr Ct e
o,A
IAidt

Un ſoos,
1pton tt,
2 lunt e
lefunt :
A!
II d
Mtem
6 ei⸗

1

1 Hohi.
Mod Ann
bo lu e

lt Nrihli

tentio Itck a

e ni

Paſſio ſecundum Lucam. 65
qui permansiſtis mecum in tentatiôni-
bus meis. Et ego diſpéno vobis, ſicut di-
ſpôſuit mihi Pater meus regnum, ut ed-
tis, & bibâtis ſuper menſam meam in re-
gno meo, & ſedeatis ſuper thronos, judi-
cântes duôdecim tribus Iſraẽl c Ait au⸗
tem Döôminus: † Simon, Simon, ecce
ſatanas expetivit vos, ut cribrâret ſicut
triticum: ego autem rogâvi pro te, ut non
deficiat fides tua: & tu aliquândo con-
vérſus, confirtha fratres tuos. Qui di-
Xit ei: 8s Dômine tecum parâtus ſum &
in cârcerem, & in mortem ire. & At ille
dixit: † Dico tibi Petre: Non cantabit
hôdie gallus, donec ter âbneges noſſe me.
Et dixit eis: † Quando miſi vos ſine
facculo „& pera, & calceaméntis, num-
quid âliquid défuit vobis? & At illi dixé-
runt: s Nihil. & Dixit ergo eis: † Sed
nunc, qui habet ſâcculum, tollat; ſimili-
ter & peram: & qui non habet, vendat
tnicam ſuam, & emat glâdium; dico
enim vobis, quéôniam adhuc hoc, quod
ſcriptum eſt, opéôrtet impléri in me: Et
cum iniquis deputâtus eſt. Etenim ea,
quæ ſunt de me, finem habent. & At illi
dixérunt: s Déômine: ecce duo gladij
hic. c At ille dixit eis: † Satis eſt. Et
egréſſus ibat ſecundùm conſuetúdinem
in montem Olivârum. Secuti ſunt autem
illum & dilcipuli. E cùm Perveniler
a

66 Feria iv. majoris Hebd.

ad locum, dixit illis: † Orate, ne intré-
tis in tentatidnem. g Et ipſe avulſus eſt
ab eis, quantum jactus eft lapidis: & péſi-
tis génibus orâbat, dicens: † Pater ſi vis,
transfer câlicem iſtum à me: verũúmta-
men non mea voluntas, ſed tua fiat. c Ap-
pruit autem illi Angelus de cœlo, con-
fôrtans eum. Et factus in agonia proli-
Xius orâbat. Et factus eſt ſudor ejus, ſicut
guttæ ſânguinis decurréntis in terrâàm.
Et cùm ſurrexiſſet ab oratiéne, & veniſlet
ad diſcipulos ſuos, invénit eos dormién-
tes præ triſtitia. Et ait illis: † Quid dor-
mitis? Sürgite, orâte, ne intrétis in ten-
tatidnem. c Adhuc eo loquénte, ecce
turha: & qui vocabâtur Judas, unus de
duôdecim, antecedébat eos: & appro-
pinquâvit Jeſu, ut oſcularétur eum. Jeſus
autem dixit illi: ¼ Juda, ôſculo Filium
héôminis tradis? ec Vidéntes autem hi,
qui circa ipſum erant, quod futúrum erat,
dixérunt ei: s Démine, ſi percuútimus
in glàdio? c Et percuſſit unus ex illis
ſervum principis ſacerdétum, & ampu-
tàâvit auriculam ejus déxteram. Reſpôn-
dens autem Jeſus, ait: Sinite uſque
hùc. & Et cuùm tetigiſſet auriculam ejus,
ſanâvit eum. Dixit autem Jelus ad eos,
qui vénerant ad ſe, principes ſacerdé-
tum „ & magiſtrâtus templi, & ſeniôres:
*½ Quaſi ad latrénem exiſtis cum 8lacijs

Alſt e

iin!
nen
Ahe
Ztrnun
, Clen
GNtur:
eelo
Gcnole
lio eor
Ircaen
it intunt,
r o i
ens euan,
ekn ft
le men

Pegt ber
Etl Donn
Tls ton
keyebunt
lt ſel
es
e!
nen

Paſſio ſecundùm Lucam. 6y

& fuſtibus? Cùm quotidie vobiſcum füùe⸗
rim in templo, non extendiſtis manus in
me: ſed hæc eſt hora veſtra, & potéſtas
tenebrrum * Comprehendéntes autem
eum, duxérunt ad domum principis ſa-
cerdétum: Petrus vero ſequebâtur à lon-
gè. Accénſo autem igne in médio àtrij;
& circumſedéntibus illis, erat Petrus in
médio eôrum. Quem cùm vigdiſſet ancilla
quædam ſedéntem ad lumen, & eum fuilſ-
ſet intuita, dixit: & Et hic cum illo erat.
At ille negâvit eum, dicens: ⁸ Mulier,
non novi illum. & Et poſt pusillum alius
videns eum, dixit: ⁸ Et tu de ülis es-
$ Petrus veròô ait: 8 O bhomo, non ſum.
* Et intervallo facto quaſi horæ unius;
àlius quidam affirmâbat, dicens: ⁸ Verè
& hic cum illo erat: nam & Galilæus eſt-
* Et ait Petrus: ⁸ Homo néſcio, quid di-
cis. Et continué adhuc illo loquénte
cantävit gallus. Et convérſus Dôminus
reſpéxit Petrum. Et recordâtus eſt Petrus
verbi Déômini, ſicut dixerat: quia priuſ-
quam gallus cantet, ter me negâbis. Et
egréſſus foras Petrus flevit amaârè. Et viri,
qui tenébant illum, illudébant ei, cœdén-
tes. Et velavérunt eum, & percutiébant
fàâciem ejus: & interrogâbant eum, di-
céntes: 8 Prophetiza, quis eſt, qui te per-
cuſſit? & Et alia multa blaſphemúntes di-
cébant in eum. Et ut factus eſt dies, con-
E 2 vené⸗

68 Feria iv. majoris Hebd.

venérunt ſeniôres plebis, & principes
ſacerdôétum, & Scribæ, & duxérunt illum
in concilium ſuum, dicéntes: & Si tu es
Chriſtus, dic nobis. Et ait illis: 5 Si
vobis dixero, non credétis mihi: ſi autem
& interrogâvero, non reſpondébitis mi-
hi, neque dimittétis. Ex hoc autem erit
Filius hôminis ſedens à dextris virtuütis
Dei. 6 Dixérunt autem omnes: s Tu
ergo es Filius Dei? & Qui ait: † Vos
Liciis; quia ego ſum. & At illi dixérunt:
Quid adhuc deſiderâmus teſtimônium?
Ipſi enim audivimus de ore ejus. G Et
ſurgens omnis multitudo eôrum, duxé-
runt illum ad Pilâtum. Coœpérunt autem
illum accusâre, dicéntes: 38 Hunc invéni-
mus ſubverténtem gentem noſtram, &
prohibéntem tribúta dare Cæſari, & di-
céntem, ſe Chriſtum Regem eſſe. & Pilâ-
tus autem interrogâvit eum, dicens:
Tu es Rex Judæéôrum? & At ille re-
ſpéndens, ait: ¼ Tu dicis. & Ait autem
Pilâtus ad principes ſacerdétum, & turbas:
⁸ Nihil invénio cauſæ in hoc héômine.
At illi invaleſcébant, dicéntes: s Cém-
movet pôpulum, docens per univérſam
Judæam, incipiens à Galilæa uſque huùc.
S Pilâtus autem âudiens Galilæam, in-
terrogâvit, ſi homo Galilæus eſſet. Et ut
cognôvit, quòôd de Herôdis poteſtâte eſ-
ſet, remiſit eum ad Herôdem, 32 ipſe
exoſoô-

be co⸗
ſt umten

ſo:

ltN.

Ultere
Unlrit
n ane
Udtomn
Altne

*

Paſſio ſecundùm Lucam. 69

Jeroſôlymis erat illis diébus. Herôdes
autem viſo Jeſu, gaviſus eſt valdè. Erat
enim cůpiens ex multo témpore vidére
eum, eò quòd audierat multa de eo: &
ſperâbat ſignum àliquod vidére ab eo fie-
ri. Interrogâbat autem eum multis ſer-
mônibus. At ipſe nihil illi reſpondébat.
Stabant autem principes ſacerdôtum, &
Scribæ conſtânter accuſântes eum. Spre-
vit autem illum Herô⅛des cum exércitu
ſuo: & illũſit indutum veſte alba, & re-
miſit ad Pilatum. Et facti ſunt amici Hle-
rôdes & Pilâtus in ipſa die: nam ânteà
inimici erant ad invicem. Pilâtus autem
convocâtis principibus ſacerdétum, &
magiſträtibus, & plebe, dixit ad illos:
* Obtuliſtis mihi hunc hô⅛minem, quaſi
averténtem péópulum; & ecce! ego coram
vobis intérrogans, nullam cauſam invé-
ni in hômine iſto ex his, in quibus eum
accusâtis. Sed neque Herôdes; nam re-
miſi vos ad illum, & ecce nihbil dignum
morte actum eſt ei. Emendatum ergo il-
lum dimittam. G Necéſſe autem habébat
dimittere eis per diem feſtum unum. Ex-
clamâvit autem ſimul univérſa turba, di-
cens: s Tolle hunc, & dimitte nobis
Barâbbam. & Qui erat propter ſeditiô-
nem quandam factam in civitàte & ho-
micidum miſſus in cârcerem. Iterùm au-
tem bPilâtus locútus eſt ad eos; volens di=
E 3 mittere

7⁰ Feria iv. majoris Hebd.

mittere Jeſum. At illi ſucelamâbant, dicéên-
tes: s Crucifige, crucifige eum. c II-
le autem tértio dixit ad illos: s Quid
enim mali fecit iſte? nullam cauſam mor-
tis invénio in eo; corripiam ergo illum,
& dimittam. & At illi inſtâbant vécibus
magnis poſtuläntes, ut crucifigerétur: &
invaleſcébant voces eôrum. Et Piltus
adjudicâvit fieri petitihnem eôrum. Di-
miſit autem illis eum, qui propter homi-
cidium, & ſeditiénem miſſus füerat in
câàrcerem, quem petébant: Jeſum veròô
träâdidit voluntâti eérum. Et cùm duce-
rent eum, apprehendérunt Simonem
quemdam Cyrenénſem veniéntem de
villa: & impoſuérunt illi crucem por-
târe poſt Jeſum. Sequebâtur autem illum
multa turba pépuli, & mulierum: quæ
plangébant, & lamentabântur eum. Con-
vérſus autem ad illas Jeſus, dixit: † Fi-
liæ Jeruſalem, nolite flere ſuper me, ſed
ſuper vos ipſas flete, & ſuper flilios ve-
ſtros. Quéôniam ecce vénient dies, in
quibus dicent: Beàâtæ ſtériles, & ventres,
qui non genuérunt, & ůbera, quæ non la-
ctavérunt. Tunc incipient dicere mônti-
bus: Câdite ſuper nos; & côllibus: Ope-
rite nos. Quia ſi in viridi ligno hæc faâ-
ciunt; in àrido quid fiet? & Ducebantur
autem & àlij duo nequam cum eo, ut in-
terficeréntur. Et poſtquam venérunt in
locum,

4

4Nns
nched
ect,
ube
ltesei
,th
un t ſr⸗
ſo leiha-
IN,
munn Vn
r knont
ent 8.
welcen,
Tter porg
tins D⸗
idhe l
h nee
1eh
Mentone
. E!
tbi:
Unt ate
r lnt
n one
In ol

Ueb

ndbent e

Paſſio ſecunduùm Lucam. y»r

locum, qui vocâtur Calvâriæ, ibi cruci-
ixérunt eum; & latrônes, unum à dextris,
& àlterum à ſiniſtris. Jeſus autem dicé-
bat: Pater, dimitte illis: non enim
ſciunt, quid fâciunt. & Dividéntes verò
veſtiménta ejus, miſérunt ſortes. Et ſta-
bat pépulus ſpectans, & deridébant eum
principes cum eis, dicéntes: & Alios ſal-
vos fecit, ſe ſalvum faâciat, ſi hic eſt Chri-
ſtus Dei eléctus. & IUludébant autem ei &
milites accedéntes, & acétum offeréntes
ei, & dicéntes: ⁸ Si tu es Rex Judæéôrum,
ſalvum te fac. FErat autem & ſuperfcri-
ptio ſcripta ſuper eum literis Græcis, &
Latinis, & Hebrâicis: Hic eſt Rex Ju-
dæérum. Unus autem de his, qui pendé-
bant;, latréônibus, blaſphemâbat eum, di-
cens: ⁸ Si tu es Chriſtus, ſalvum fac te-
metipſum, & nos. ⁶ Reſpôndens autem
alter increpâbat eum, dicens: *⁹ Neque
tn times Deum „ quôd in eâdem damna-
tiéne es. Et nos quidem juſté; nam digna
facta recipimus: hic verô nihil mali geſ-
ſit. & Et dicébat ad Jeſum: ⁸8 Dômine,
meménto mei, cuͤm véneris in regnüm
tuum. & Et dixit illi Jeſus: Amen
dico tibi: Hôdie mecum eris in paradiſo.
*& Erat autem ferè hora ſexta, & ténebræ
factæ ſunt in univérſam terram uſque in
horam nonam. Et obſcurâtus eſt ſol: &
velum templi ſciſſum eſt médium. Et cla=
P 4 mans

Men t

“

72 Feria iv. majoris Hebd.

mans voce magna Jeſus, ait: † Pater, in
manus tuas comméndo ſpiritum meum
& Et hæc dicens, exſpirâvit. ( Hic geno
lectitur, & pauſatur aliquantulum. ) Vit
dens autem Centũrio, quòd factum fuerat,
glorificavit Deum, dicens: s Vereè hic
homo juſtus erat. C Et omnis turba eô-.
rum, qui ſimul âderant ad ſpectâculum
iſtud, & vidébant, quæ fiébant, percutién.
tes péctora ſua revertebântur. Stabant au-
tem omnes noti ejus à longè, & mulieres
quæ ſecutæ eum erant à Galilæa; hæc vi-
déntes.
Quod ſequitur, legitur in tono Evan-
gelii, & alia fiunt ut ſuprà in Dominica.
E t ecce vir néômine Joſeph, qui erat
—◻ decurio, vir bonus & juſtus: hic non
conſénſerat consilio, & aàctibus eòrum,
ab Arimathæa civitâte Judææ, qui expe-
ctàbat & ipſe regnum Dei. Hic accéſſit
ad Pilatum, & pétiit corpus Jeſu: & de-
péſitum invélvit sindone, & péſuit eum
in monuménto exciſo, in quo nondum
quiſquam pſitus füerat.
Offertorium. D ômine exaudi oratiô⸗
nem meam, & clamor meus ad te pervé-
Niat: ne avértas fàciem tuam à me-
Secreta.
S uſcipe, quæſumus Dômine, munus
OQ oblâtum, & dignânter operäâre; ut
quod paſſiônis Filii tui Dömini noſtri
myſté-

ege
nene
Doun

11
DNtk
Nne
,
IKl, Ait
Dolvwan
.
ſe

tde

1t Ulce
Ugertt,
obe i
Noltn
Mhnt i
munt Po
,
e conce
ſces

1) pl

r

blttum de
8
muhun.
aann ſie
ſun ſr⸗
N Tert 1
Mnns trhre,
Nedialn

Cile, ker

.
n ton ln

.

& a
1 orin
exid l

c Ate e
1s Ad te .

ie, MN

nDoniia

ad Miſſam- 73
myſtério gérimus, piis afféctibus conſequâ-
mur- Per eumdem Dôminum noſtrum.

Altera Poſtcommunio, vel contra per-
ſecutores Eccleſiæ.

rôtege nos Démine tuis myſtériis
ſerviéntes: ut, divinis rebus inhærén-
tes, & côrpore tibi famulémur, & mente.
Per Déôminum.
Vel pro Papa.
O blitis „quæſumus Dômine, placare
☛Vmunéribus : & fâmualum tuum N.
quem Paſtôrem Eccléſiæ tuæ præéſſe vo-
luiſti, aſsidua protectiéne gubérna. Per
Dôminum.
Præfatio de Cruce.
Veré dignum & juſtum eſt, æquum &
ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubique
grâtias àgere, Dômine ſancte, Pater omni-
potens, ætérne Deus. Qui ſalútem humaâ-
ni géneris, in ligno Crucis conſtituiſti:
ut unde mors oriebâtur, inde vita re-
fúrgeret: & qui in ligno vincébat, in ligno
quoque vincerétur: per Chriſtum Démi-
num noſtrum. Per quem majeſtâtem tuam
laudant Angeli, adéôrant Dominatiônes,
tremunt Poteſtâtes. Cœli, cœlorumque vir-
tútes, ac beâta Séraphim, ſôcia exulta-
tiéne concélebrant. Cum quibus & no-
ſtras voces, ut admitti jũúbeas, deprecâ-
mur; ſupplicçi confeſſiéne dicéntes.
—E f Ran⸗

74 Feria iv. majoris Hebd.
Sanctus, ſanctus, ſanctus, Dôminus
Deus Sâbbaoth. B leni ſunt cœli & terra
gléria tua, H oſânna in excéllis. B ene-
dictus, qui venit in némine Dômini,
H oſanna in excélſis.
Communio. Potum meum cum ſletu
temperâbam : quia élevans allisiſti me:
& ego ſicut fœnum ârui: tu autem Dômi⸗-
ne in ætérnum pérmanes: tu exurgens
miſeréberis Sion, quia venit tempus mi-
ſeréndi ejus,
R= Poſtcommunio. ,
argire ſénſibus noſtris omnipotens
—◻ Deus; ut per temporlem Filii tui

mortem, quam myſtéria venerânda teſtàn⸗-

tur, vitam nobis dediſſe perpétuam con-
fidâmus. Per eumdem.
Altera Poſtcommunio, vel contra per-
ſecutores Eccleſiæ.
uæſumus Déômine Deus noſter: ut
quos divina tribuis participatiône gau-
dére, humanis non ſinas ſubjacére periculis.
Per Dôminum.
Vel pro Papa.
æ& nos, quæſumus Déômine, divini
ſacraménti percéptio préôtegat: & fa-⸗
mulum tuum N. quem paſtéôrem Ecclé-
ſiæ tuæ præéſſe voluiſti, unà cum com-
miſſo ſibi grege, ſalvet ſemper & mu-
niat. Per Dôminum.
, Sper populum rémus.
Humiliâte caâpita veſtra Deo- Ora⸗

In, 4 1
1Vos is .
CDeun,
Aunpton

tn N
,

Dnon enn

101
4 1n
INn gon
Ure en

I

7

m
Uinade

lt .
ad Miſſam. 75

Oratio.
éſpice, quæſumus Démine, ſuper hanc
familiam tuam, pro qua Dôminus no-
ſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit mânibus
tradi nocéntium, & crucis ſubire tormén-
tum. Qui tecum vivit & regnat.
Tribus ſequentibus diebus, dicto ſecretò
Pater noſter, Ave Maria, & ad Matuti-
num, & in principio Primæ, C redo, om-
nibus aliis prætermiſſis, abſolutè incipitur
Officium, ad Matutinum & Veſperas ab
Antiphona primi Pſalmi: & Antiphonæ
duplicantur ſicut in feſto Duplici.
In fine Pſalmorum non dicitur G lôria
Patri, per omnes Horas, nec in Reſpon-
ſoriis: & in fine cujuslibet Pſalmi ad Ma-
tutinum extinguitur una ex quindecim
Aumg Ccandelis, poſitis in candelabro triangularꝗ
ante Altare. zn

FERIA Q' U R T A,
in Coœna Domini⸗

A D MATUTIN U M.
In primo Nocturno, Afa.
Zelus doms tuæ comédit me, & op-

prôbria exprobrântium tibi cecidérunt ſu=
per me.

Pſalmus 63.
8 alyum me fac Deus: y quôniam intra-
verunt aquæ uſque ad àanimam meam.

An

76 Feria v. in Cœna Domini.

Infixus ſum in limo profúndi: * & non
eſt ſubſtântia

WV eni in altitudinem maris: * & tempé-

ſtas deméêrſit me.

L aborâvi clamans, rucæ factæ ſunt fau-

ces meæx: * defecérunt culi mei, dum
ſpero in Deum meum.
M ultiplicâti ſunt ſuper capillos cdpitis
mei: * qui odérunt me gratis.
C onfortaâti ſunt, qui perſecúti ſunt me
inimici mei injuſté: * quæ non rapui;,
tunc exolvébam.
. eus, tu ſcis inſipiéntiam meam: * & de-
icta mea à te non ſunt abſcôndita.
N on erubéſcant in me, qui expéctant te
Démine, * Dômine virtútum.
Non confundaàntur ſuper me, * qui quæ-
runt te Deus IIraél.
Q◻uôniam propter te ſuſtinui opprôbri⸗
um: * opéruit confůúſio fàciem meam.
E Xtrâneus factus ſum fräâtribus meis, *
& peregrinus filiis matris meæ.
Quôniam zZelus domuũs tuæ comédit me: *
& opprôbria exprobrântium tibi cecidé-
runt fuper me.
Et opérui in jejänio 4énimam meam: *
& factum eſt in opprébrium mihi.

Et pôlſui veſtiméntum meum cilicium: *

& factus fſum illis in parâbolam.
A dvérſum me loquebâùntur, qui ſed ébant
in porta: * & in me pfallébant, qui bibé-
bant vinum.

lethii,
ls Mlä
00 e Gen
Woe

gen ihhet
Vudi Ne

t Men
Men Mle

1 e Ren

ſenn
„ co
me. *
Num, E
lltlen,
n ſit:
cecunt
n pon
1 menſa
n,1

.

Dni ad Matutinum. 77
iet νgo verô oratiénem meam ad te Déômi-
8 ne: * tempus beneplaciti Deus.
In eIn multitúdine miſericéôrdiæ tuæ exaudi
me, * in veritâàte ſalutis tuæ.
Eripe me de luto, ut non infigar: * Hbe-
ra me ab iis, qui odérunt me, & de pro-
fundis aquârum.
Non me demérgat tempéſtas aquæ, ne-
que abſôrbeat me profündum: * neque
urgeat ſuper me puúteus os ſuum.
EXâudi me Dômine, quôniam benigna
eſt miſericôrdia tua : * ſecundùm multi-
túdinem miſeratiöénum tuaârum réſpice in
me.
Wee Et ne avértas fâciem tuam à púero tuo: *
unn. quéôniam tribulor, veléôciter exâudi me.
eie, Anténde ànime meæx, & libera eam: *
propter inimicos meos éripe me.
Tu ſcis impropérium meum, & confu-
ſiénem meam, * & reveréntiam meam.
In conſpectu tuo ſunt omanes, qui tribu-
lant me: * impropérium expectâvit cor
meum, & miſériam.
Ht ſuſtinui, qui ſimul contriſtarétur, &
non fuit: * & qui conſolarétur, & non
invéni.
Et dedérunt in eſcam meam fel: * & in
ſiti mea potavérunt me acéto.
Fiat menſa eôrum coram ipfis in l-
queum, * & in retributiônes, & in ſcaâàn-
dalum.

O blcurén- .

78 Feria v. in Cœna Domini.

Obſcuréntur culi eòôrum; ne videant: *
& dorſum eôrum ſemper incuúrva.

Effüunde ſuper eos irzm tuam: * & furor.

iræ tuæ comprenéndat eos.
Fiat habitâtio eôrum deſérta: * & in ta-
bernâculis eérum non ſit, qui inhâbitet.
Quôniam quem tu percuſslſti, perſecçuti
ſunt: * & ſuper doléôrem vuúlnerum meô-
rum addidérunt.
Appône iniquitâtem ſuper iniquitâtem
eôrum: * & non intrent in juſtitiam
tuam.
Deleântur de Libro vivéntium: * & cum
juſtis non ſcribantar.
Ego ſum pauper & dolens: * ſalus tua
Deus ſuſcépit me.
Laudâbo nomen Dei cum caântico: * &
magniticâbo eum in laude.
Et placébit Deo ſuper vitulum novél-
lum, * côrnua producéntem & ungulas.
V ideant pâuperes, & læténtur: * quærite
Deum, & vivet ânima veſtra.
Quôniam exaudivit pâuperes Dôminus: *
& vinctos ſuos non deſpéxit.
Laudent illum cœli & terra, * mare, &
ômnia reptilia in eis.

Quéôniam Deus ſalvam fâciet Sion: * &

ædificabntur civitates Juda.
Et inhabitâbunt ibi, * & bæredit⁴te ac-
uirent eam.
A ſemen ſervôrum ejus poſſidébit eam 3 SS

els in

onn
4Ontuncen

ennt

1 ClOt
fetktour
t oi..
Met

N te, 6

Stor
Dmine n
phora
belcant,

olls,

pes,

Donit ad Matutinum. 79
ee e qui diligunt nomen ejus, habitâbunt
ee in ea-
Antiphona Zelus domuús tuæ comédit
me, & opprôbria exprobrantium tibi ce-
cidérunt ſuper me.
Antiph. Avertantur retréôrſum, & eru-
béſcant, qui côgitant mihi mala.
Pſalmus 69.
eus in adjutérium meum inténde: *
Dômine ad adjuvândum me feſtina.
C onfundântur, & reveréantur qui
quærunt ânimam meam.
in-„ A vertäntur retrôrſum, & erubéſcant, *
N qui volunt mihi mala.
4A vertaäntur ſtatim erubeſcéntes, * qui di-
cunt mihi: Euge, euge.
rI Xultent & læténtur in te omnes, qui quæ-
e runt te, * & dicant ſemper: Magnificétur
Dôminus; qui diligunt ſalutäâre tuum.
"go verôò egénus, & pauper ſum: * Deus
àdjuva me.
djutor meus, & liberâtor meus es tu: *
Dômine ne moreéris.
Antiphona. Avertântur retrô²rſum, &
erubéſcant, qui côgitant mihi mala.
Afia, Deus meus éripe me de manu pec-
Catôris. H

Plſalmus 70.
In te Dômine ſperâvi, non confüúndat
in ætérnum: * in juſtitia tua libera
me, & éripe me.
Inclina

80 Feria vV. in Cozna Domini.
Lnclina ad me aurem tuam, * & ſalva
me.
E ſto mihi in Deum protectôrem, & in
locum munitum: * ut fſalvum me facias.
GG uôniam firmaméntum meum, * & re-
fuͤgium meum es tu.
D eus meus éripe me de manu peccatéô-
ris, * & de manu contra legem agéntis,
& iniqui.
QQO uôniam tu es patiéntia mea Dômine: X
Dômine ſpes mea à juventute mea.
I n te confrmàtus ſum ex utero: * de ven-
tre matris meæ tu es protéctor meus.
IEn te cantatio mea ſemper: * tamquam
prodigium factus ſum multis: & tu adju-⸗
tor fortis.
epleâtur os meum laude, ut cantem
glôriam tuam; * tota die magnitúdinem
tuam.
N e projicias me in témpore ſenectuútis: *
cùm defgcerit virtus mea, ne derelinquas
me.
uia dixérunt inimici mei mihi: * &
qui cuſtodiébant ànimam meam, consi-
lium fecérunt in unum.
D icéntes: Deus dereliquit eum, perſe-
quimini, & comprehéndite eum: * quia
non eſt, qui eripiat.
D eus ne elongéris à me: * Deus meus in
auxilium meum réſpice.
onfundantur „& deficiant detrahéntes
ànimæ

e, 1
10 en
. rm
1 e Al
Mrn l—
Dbo in
enoribot
els oen
e mun
Et e
Mee emon
Ntoni on
itnin

Urerlos
m &e
ieritie
lathan,
Utibont

Donin;
n

Adren, K ir
un M ct
um, *

nnl ſeccl
kemigen

ceſ
pet: s tungon

0le E

1, le Cdlen,

nei ndi.
Meim, d

it eun, ,
f.

V, dͤ
te ,

e e 4
pen

ad Matutinum. 81r
4nimæ meæ: * periântur confuſiéne &
udôre, qui quærunt mala mihi.
Ego autem ſemper ſperâbo: * & adjiciam
ſuper omnem laudem tuam.
Os meum annuntiabit juſtitiam tuam: *
tota die ſalutâre tuum.
Quôniam non cognévi litteratram, in-
troibo in poténtias Déômini: * Dômine
memorabor juſtitiæ tuæ ſolius.
Deus docuiſti me à juventute mea: * &
uſque nunc pronuntiâbo mirabilia tua.
Et uſque in ſenéctam & ſénium: * Deus
ne derelinquas me-
Donec annüntiem brâchium tuum * ge-
neratiéni omni, quæ ventura eſt.
boténtiam tuam, & juſtitiam tuam Deus
uſque in altiſſima, quæ feciſti, magnâlia: *
Deus quis similis tibi?
Quantas oſtendiſti mihi tribulatidnes mul-
tas, & malas: & convérſus vivificaâſti me: *
& de abyſſis terræ iterùm reduxiſti me.
M ultiplicàſti magnificéntiam tuam: * &
converſus conſolâtus es me.
Nam & ego cConfitébor tibi in vaſis pſal-
mi veritâtem tuam: * Deus pfſallam tibi
in cithara, ſanctus IIraél.
Exultâbunt lâbia mea, cum cantâvero ti-
bi: * & ânima mea, quam redemiſti.
S ed & lingua mea tota die meditâbitur
juſtitiam tuam; * cùm confuùſi, & revériti
fuerint, qui quærunt mala mihi.
F Anti⸗

82 Feria v. in Coœzna Domini

Antiphona. Deus meus éripe me de
manu peccatéris. .
X. Avertantur retrôrſum, & erubéſcant.
N. Qui côgitant mihi mala.
Hoc triduo poſt Verſiculum Noctur.
dicitur ſecreto, Pater noſter. nec pro-
nuntiatur, Et ne nos. nec dicitur Abſo-
lIutio, neque dantur Benedictiones ante
Lectiones. In fine Lectionum non dicitur
Tu autem. ſed primæ tres Lectiones Je⸗-
remiæ terminantur ut infeà-
Incipit Lamentâtio Jeremiæ Prophétæ.
ectio j. Cap. 1. Aleph
uémodo ſedet ſola civitas plena p-
Q pulo? facta eſt quaſi vidua démina
Géntium : princeps provinciârum
facta eſt ſub tribuͤto.
Beth. Plorans plorvit in nocte, & là-

chrymæ ejus in maxillis ejus: non eſt, qui

conſolétur eam ex oômnibus charis ejus:
omnes amici ejus ſprevérunt eam, & fa-
cti ſunt ei inimici.
Ghimel. Migravit Judas propter afflictiéô-
nem & multitudinem ſervitutis: habitavit
inter Gentes, nec invénit réquiem: omnes
perſecutores ejus apprehendérunt eam in-
ter anguſtias-
Dalethi: Viæ Sion lugent, eò quod non
ſint, qui véniant ad ſolemnitâtem: omnes
portæ ejus deſtrũctæ, ſacerdétes ejus ge-
méntes, virgines ejus 'ſqulidæ, & ipſa op-
préſſa amaritudine. He-

t! I

n o
nell Ni

an Deun
Eetenit
nidns wo
1. Iu' won

ad Matutinuum. 933
He. Facti ſunt hoſtes ejus in c4pite, ini-
mici ejus locupletäâti ſunt : quia Déômi-
nus loctus eſt ſuper eam propter malti-
tüdinem iniquitàâtam ejus : parvuli ejus
ducti funt in captivitâtem, ante fäciem
tribulantis.
Jeruúlalem, Jeruſalem, convértere ad Déô-
minum Deum tuum.
Sic terminantur Lectiones de Lamenta
tionibus hoc triduo.
p. In monte Olivéti orâvit ad Patrem:
Pater, ſi fleri poteſt, tränſeat à me calix
iſte: * Spfritus quidem promptus eſt,
caro autem infirma. V. Vigilâte, & oraâ-
te, ut non intrétis in tentatiéonem. Spi-

ritus.
Lectio ij. Vau⸗
t egréſſus eſt à filia Sion onminis de-
cor ejus: facti ſunt principes ejus
velut arietes non inveniéntes pâlcua, &
abiérunt abſque fortitudine ante fâciem
ſubſequéntis.
ain. Recordâta eſt Jerũſalem diérum
afflictiénis ſuæ „ & prævaricatiénis, m-
nium deſiderabilium ſuorum, quæ ha-
buerat à diébus antiquis, cùm câderet pô-
pulus ejus in manu hoſtili, & non eſſet
auxiliätor: vidérunt eam hoſtes, & deri-
ſérunt ſäbbata ejus. .
Heth. Peccâtum peccaâvit Jeruſalem,
proptérea inſtabilis facta eſt: omnes, qui
F 2 gléri-

34 Feria v. in Coœna Domini.

glorificàbant eam, ſprevérunt illam, quia
vidérunt ignominiam ejus: ipſa autem
gemens convérſa eſt retréôrſum.
Teth. Sordes ejus in pédibus ejus, nec
recordta eſt finis ſui: depéſita eſt vehe-
ménter, non habens conſolatôrem: vide
Démine afflicti6nem meam, quéôniam eré-
ctus eſt inimicus.
eruſalem, Jeruũſalem, convértere ad Déô.
minum Deum tuum.
. Triſtis eſt inima mea uſque ad mor-
tem : ſuſtinéte hic, & vigilàâte mecum:
nunc vidébitis turbam, quæ circúmdabit
me: * Vos fugam capiétis, & ego vadam
immolari pro vobis. y. Ecce appropin-
quat hora, & Filius hôminis tradétur in
manus peccatôrum. Vos fugam capiétis;
& ego vadam immolari pro vobis.
Lectio iij. Jod.
anum ſuam miſit hoſtis ad ômnia
deſiderabilia ejus: quia vidit Gen-
tes ingréſſas Sanctuarium ſuum, de qui-
bus præcéperas, ne intrârent in Eccléſiam
tuam.
Caph. Omnis pôpulus ejus gemens, &
quærens panem : dedérunt pretiôſa quæ-
que pro cibo ad refocillͤndam ânimam.
Vide Dô⁴mine, & considera, quéôniam
facta ſum vilis.
Lamed. O vos omnes, qui transitis per
viam, atténdite, & vidéte, ſi eſt Gdolor ſiout
dolor

A
st
n e
z,lan
ors
i ne de
olem.
. W
Im in n
wolre
ͦ aatt
Mn
felien,
Nömrund⸗
loe
ſeaen, Ne
100 Nn
Cisl
Cles ndl
nin Ne
ſinn⸗

leririt
togen,
ens o
em
Ulire e
Pres tvo

l i
. Wem
l.
u en
ln l en

Gnnd Dem: 1
1, nian ee

Clenene

Gun ic
in,t e

1s Enen,
ſt end
6ocam umn
en, Mone

ad Matutinum, 8

dolor meus: quôniam vindemiâvit me, ut
locũútus eſt Dôminus in die iræ furôris ſui.
Mem. De excélſo miſit ignem in ôſſibus
meis, & erudivit me: expândit rete Pedi-
bus meis, convértit me retrôrſum: po-
ſuit me deſolâtam, tota die moœrôre
conféctam.
Nun. Vigilâvit jugum iniquitàâtum meâ-
rum: in manu ejus convolútæ ſunt, &
impéſitæ collo meo: infirmâta eſt virtus
mea: dedit me Dôminus in manum, de
qua non pòtero ſurgere.
Maenn „Jerũúſalem, convértere ad
minum Deum tuůum.
. Ecce vidimus eum non habéntem
péciem, neque decôrem;, aſpéctus ejus
in eo non eſt: hic peccâta noſtra porta-
vit, & pro nobis dolet: ipſe autem vul-
nerâtus eſt propter iniquitàtes noſtras. &
Cujus livôre ſanâti ſumus: Y. Verè lan-

guôres noſtros ipſe tulit, & dolôres no-

ſtros ipſe portâvit. Cujus livôre. Ecce
vidimus.
In ſecundo Nocturno, Afias
Libervit Déminus pâuperem à poténte,
& inopem, cui non erat adjutor.
Pſalmus 71.
eus judicium tuum regi da: * & ju⸗
ſtitiam tuam filio regis:
Sudicare pôpulum emuen in juſtitia, † &
uperes tuos in judicio.

Ss FPeria v. in Cosna Domini.

§ uſcipiant montes pacem pépulo, * &
Colles juſtitiam.
IJ. udicabit pâuperes bopul i, & lalvos ſa-
Ciet filios pänperum: * & humiliâbit ca-
lumniatôrem.
Et permanébit cum ſole, & ante lunam, *
in generatiône & generatiônem-
D eſcéêndet ſicut pluvia in vellus: * & ſicut
ſtillicidia ſtillantia ſuper terram.
Oriétur in diébus ejus juſtitia, & abun-
dântia pacis: * donec aufferâtur luna-
Et dominaâbitur à mari uſque ad mare; *
& à flumine uſque ad términos orbis ter-
räârum.
Qoram illo préôcident Ethiopes, * &
inimici ejus terram lingent.
Reges Tharſis, & inſulæ mũúnera éffe-
rent: * reges Arabum & Saba dona ad-
ducent-
Et adorâbunt eum omnes reges terræ: *
omnes Gentes ſérvient ei
uia liberâbit päuperem à poténte: * &
pPâuperem, cui non erat adjutor.
Parcet päuperi & inopi: * & ânimas
pàuperum ſalvas faciet.
Ex ufüris & iniquitâte rédimet ânimas
eôrum: * & honorâbile nomen eôrum
Coram illo.
Et vivet, & daâbitur ei de auro Arâbiæ, &
adorâbunt de iplo ſemper: * tota die be-
nedicent Eei⸗
4
t

ennoon: 0

vns hr
Aitton,
in
4 to

NWer.
Ue on

Celo W

Mun e
(oo n
Cclauten
Zelir
Korum muea
ui Mon
emament
lböre l

Mns

onini

Ngenl
Mrlg, 64

Mubnilzee,
llaon

En⸗
e lumm,

ad Matutinum⸗ 187

Et erit firmaméntum in terra in ſummis
môntium;, fſuperextollétur ſuper Lba-
num fructus ejus; * & florébunt de civi-
tâte ſicut foœënum terræ. .
Sit nomen ejus benedictum in ſécula: *
ante ſolem pérmanet nomen ejus. .
Et benedicéntur in ipſo omnes tribus
terræ: * omnes Gentes magnificàbunt
eum.
Penediaus Dôminus Deus Iſraëél, * qui
acit mirabilia ſolus:
Et benedictum nomen majeſtâtis ejus in
Etérnum: * & replébitur majeſtâte ejus
omnis terra: fiat, fiat-
Antiphona, Liberâvit Déôminus paâupe-
rem à poténte, & inopem, cui non erat
adjutor.
Antiphona. Cogitavérunt impii, & lo-
cuti Junt nequitiam: iniquitàtem in ex-
célſo locuti ſunt. .
Pſalmus 72.
uàm bonus Iſraël Deus * his, qui re-
cto funt corde!
Mei autem pænè moti ſunt pedes: * pæ-
nè effũſi ſunt greſſus mei.
Quia zelâvi ſuper iniquos, * pacem pec-
catéôrum videns.
Quia non eſt reſpéctus morti eôrum: *
& firmaméntum in plaga eôrum.
In labéôre hôminum non ſunt, * & cum
hôminibus non fagellabuntur.
F 4 deò

88 Feria v. in Coœzna Domini.

Ideòô ténuit eos ſupérbia, * opérti ſunt
iniquitàte & impietaâàte ſua.
P rédijt quaſi ex âdipe iniquitas eérum: *
tranſiérunt in afféctum cordis.

Cogitavérunt, & locuti ſunt nequitiã: *

iniquitâtem in excélſo locuͤti ſunt.
P oſuérunt in cœlum os ſuum: * & lingua
eôrum transivit in terra.
ILdeò convertétur pé⁴pulus meus hic: * &
dies pleni inveniéntur in eis.
Et dixérunt: Qué²modo ſcit Deus, * &
ſi eſt ſcientia in excélſo?
Ecce ipſi peccatéôres, & abundantes in
ſéculo, * obtinuérunt divitias.
Et dixi: Ergo ſine cauſa juſtificâvi cor
meum, * & lavi inter innocéntes manus
meas-
Et fui flagellâtus tota die, x & caſtigâtio
mea in matutinis.
S i dicébam: Narrâbo ſic: * ecce natiô-
nem filiérum tuéôrum reprobâvi.
E xiſtimâbam, ut cognéſcerem hoc, * la-
bor eſt ante me.
Donec intrem in ſanctuârium Dei: * &
intélligam in noviſſimis eôrum.
V erumtamen propter dolos poſuiſti eis: *
dejeciſti eos, dum allevaréntur.
Qudeiodo facti ſunt in deſolatiénem,
ſubitò defecérunt: * periérunt propter
iniquitâtem ſuam.
Velut ſémnium ſurgéntium Démine, *
in

cittr
n ete
aibfun
Sin
1 pnenn
6vkenper
Clnttre t
ra wuo
ucd en
acn co
nesmei,
ncceer
ckkion
tieuten
mein.
Uumunte
nponnin
Altptorn
i n
o loete
pphorn
Mun wen

it
Tes
tne
or eſto
Eli db.

Pi
1 ..
Oherti ſon

itas run⸗ .
in.
in mennli:
fln.
ngl

ein lie:
eis.
l Dens,

Doncintes

i

noCetes Mnn

3 ele N
Cbari⸗
lenn hoe,“

un Dei
poltiti⸗

ſll, 5
e,

I

ad Matutinun- 89
in civitàte tua imâginem ipſôrum ad ni-
hilum rédiges.
Quia inflammâtum eſt cor meum, & re-
nes mei commutati ſunt: * & ego ad nihi-
lum redâctus ſum, & neſcivi.
Ut juméntum factus ſum apud te: * &
ego ſemper tecum.
Tenuiſti manum déxteram meam: & in
voluntâte tua deduxiſti me, * & cum
glõria ſuſcepiſti me?
Quid enim mihi eſt in coœlo; * & à te
quid vôlui ſuper terram.
Defécit caro mea, & cor meum; * Deus
cordis mei, & pars mea Deus in ætérnum.
Quia ecce, qui elôngant ſe à te, peribunt: *
erdidiſti omnes, qui fornicântur abs te.
Mihi autem adhærére Deo bonum eſt: *
pônere in Dômino Deo ſpem meam.
Ut annuüntiem omnes prædicatiénes tuas, *
in portis filiæ Sion.
Antiphona. Cogitavérunt impij, & lo-
cüti ſunt nequitiam: iniquitâtem in ex-
célſo locuùti ſunt.
Antiphona. Exuúrge Démine, & judica
cauſam meam.
Pialmus 73.⸗
O: quid Deus repuliſti in finem: *
iràtus eſt furor tuus ſuper oves pal-
cuæ tux?
Memor eſto congregatiénis tuæ, * quam

poſſediſti ab intio-

F § Redemi-

9% FPeria v. in Cozna Domini.
Redemiſti virga hæreditâtis tuæ: * mons
Sion, in quo habitaſti in eo.
L eva manus tuas in ſupérbias eôrum in
finem: * quanta malignâtus eſt inimicus
in ſancto?
Et gloriaâti ſunt, qui odérunt te, * in mé-
dio ſolemnitatis tuæ.-
Pofſuérunt ſigna ſua, ſigna: * & non cog-
novérunt ſicut in éxitu Aluper ſummum.
(Auaſi in ſilva lignôrum ſecuúribus exci-
dérunt jäânuas ejus in idipſum: * in ſecuri
& älcia dejecérunt eam.
Incendérunt igni Sanctuârium tuum: *
in terra polluérunt tabernâculum nômi-
nis tui.
Ptrunt in corde ſuo, cogntio eôrum
imul: * Quiéſcere faciämus omnes dies
feſtos Dei à terra.
Signa noſtra non vidimus, jam non eſt
prophéta: * & nos non cognôſcet aͤm-

tirt U
Ne n
74

lorsin

plius. Memor tit
Uſquequò Deus improperabit inimli- In ae!
cus: * irritat adverſârius nomen tuum in ſ i
finem? . h
Ut quid avértis manum tuam, & déxte- ſenlt ſt

ram tuam, * de médio ſimi tuo in finem.? iohon,
Deus autem Rex noſter ante ſécula: 7 Un me

Operâtus eſt ſalutem in médie terræ. Dens
Tu confirmâſti in virtute tna mare: * & p.
centribulàſti câpita dracoônum in aquis. Einige

Ju

iti
e e
.
nd eOnn 1
n el inirte

ie,*
er

ad Matutinum. 91

Tu confregiſti câpita dracéônis: * dedlſti
eum eſcam pépulis Ethiopum.
Tu dirupiſti fontes, & torréntes: * tu
ſiccâſti flũvios Ethan.
Tuus eſt dies, & tua eſt nox: * tu fabri-
cätus es aurôram & ſolem.
Tu feciſti omnes términos terræ: * æſta-
tem & ver tu plaſmdÜſti ea.
Memor eſto hujus, inimicus improperâ-
vit Dômino: * & pépulus insipiens inci-
tävit nomen tuum.
Ne tradas béſtijs ânimas confiténtes ti-
bi, * & änimas pâuperum tuérum ne ob-
liviſcâris in finem.
Réſpice in teſtaméntum tuum, * quia
repléti ſunt, qui obſcuraâti ſunt, terræ dé-
mibus iniquitâtum.
Ne avertâtur hůmilis factus confuſus: *
auper & inops laudâbunt nomen tuum.
Peltene Deus, jdica cauſam tuam: *
memor eſto improperiôrum tùéram, eô-
rum quæ ab inſipiénte ſunt tota die.
Ne ohliviſcâris vocem inimicôrum tuéô-
rum: * ſuperbia eôrum, qui te odérunt,
aſcéêndit ſemper.
Antiphona: Exurge Dômine, & judica
cauſam meam.
V. Deus meus éripe me de manu pecca-
tôris. . Et de manu contra legem agén⸗
tis, & iniqui. Pater noſter. Lecret.

Ex 1

92 Feria v. in Coena Domini.
Ex Tractâtu ſancti Auguſtini Epiſcopi
ſuper Pſalmos.
In Pſalm. 54. ad I. verſ-

, . Lecdlio iv,
Xxâudi Deus oratiénem meam, & ne

deſpéxeris deprecatidnem meam:

inténde mihi, & exâudi me. Sata-
gntis, ſoliciti, in tribulatiõne péſiti, ver-
ba ſunt iſta. Orat multa paâtiens, de malo
liberâri desiderans. Supereſt, ut videâmus,
in quo malo ſit: & cùm dicere cœperit,
agnoſcâmus ibi nos eſſe; ut communicata
tribulatidne, conjungàmus oratiônem.
Contriſtâtus ſum, inquit, in exercitatiéône
mea, & conturbatus ſum. Ubi contriſtâ-
tus? ubi conturbâtus? In exercitatiéne mea,
inquit. Hômines malos, quos ptitur,
commemoraàtus eſt: eamdémque paſſiônem
maléôrum héôminum, exercitatiõnem ſuam
dixit. Ne putétis, gratis eſſe mialos in hoc
mundo, & nihil boni de illis àgere Deum.
Omnis malus aut idee vivit, ut Ccorriga-
tur: aut ideò vivit, ut per illum bonus
exerceâtur.
. Amicus meus ôſculi me tradidit ſig-
no: quem oſculâtus fũero, ipſe eſt, tené-
te eum: hoc malum fecit ſignum, qui per
ôſculum adimplévit homicidium. * In-
félix prætermifit prétium fànguinis, & in
fine làqueo ſe ſuſpéndit. 7. Bonum erat
ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Infélix.
Lectio

Cſeti
1 te
It, M1
A mis
ten pe
Nerimqn
Lonan, Kin
,Cinge
eetaihn
vcr N 4
wunuck
16 Ccollen
Wt
6 coludt
Pren: il
ſctls

Wäes,

DuIn. Ne
Untelleng
ten.
I,mun
cirit,
1Cit, 4
Weum
Idi
Voinun
t uce
oChri
nt,ſn

Men . 4 1
e ein

H .
Aund e. N

Mine Ml,

1der ee
mmun
Iu Catcnen

ele nad n
Uisigeel
t, Nt ns

e Duon bon

ad Matutinuunm 23
Lectio v.
tinam ergo, qui nossmodo exércent,
convertântur, & nobiſcum exerceân-
tur: tamen quâmdiu ita ſunt , ut exér-
ceant, non eos odérimus: quia in ceo,
quòôd malus eſt quis eôrum;, utrùm uſque
in finem perſeveratrus ſit, ignorâmus.
Et plerümque cùm tibi vidéris odiſſe ini-
micum, fratrem odiſti, & neſcis. Diâbo-
lIus, & ângeli ejus in Scriptúris ſanctis ma-
nifeſtäâti ſunt nobis, quòôd ad ignem ætér-
num ſint deſtinâti. Ipſôrum tantùm de-
ſperânda eſt corréctio; contra quos habé-
mus occültam luctam: ad quam luctam
nos armat Apôſtolus, dicens: Non eſt no-
bis colluctâtio advérſus carnem & ſan-
guinem: id eſt, non advérſus héômines,
quos vidétis: ſed advérſus principes, &
poteſtâtes, & rectôres mundi, tenebrârum
harum. Ne fortè cùm dixiſſet, mundi;
intelligeres, deæmones eſſe rectôres cœli
& terræ. Mundi dixit, tenebrârum ha-
rum: mundi dixit, amatôrum mundi: mun-
di dixit, impiérum & iniquéôrum: mun-
di dixit, de quo dicit Evangélium: Et mun-
dus eum non cognévit.
R. Judas mercâtor péſſimus ôſculo petiit
Déôminum: ille ut âgnus innéôcens non ne-
gâvit Judæ ſculum: * Denariéôrum nú-
mero Chriſtum Judæis trâdidit. y. Melius
illi erat, ſi natus non fuiſſet, Denariôrum,
Lectio

94 Peria v. in Cœna Domini,
Lectio. vj.
uoniam vidi iniquitàtem, & contra-
dictidhnem in civitâte. Atténde gléô-
riam crucis ipsius. Jam in fronte regum
crux illa fixa eſt, cui inimici inſultavé-
runt. Efféctus probâvit virtutem: déômuit
orbem non ferro, ſed ligno. Ligmum cru-
cis contuméliis dignum viſum eſt inimi-
cis, & ante ipſum lignmum ſtantes caput
agitâbant, & dicébant: Si Filius Dei eſt,
deſcéndat de cruce. Extendébat ille ma-
nus ſuas ad péô⁴pulum non credéntem, &
contradicéntem. Si enim juſtus eſt, qui
ex fide vivit, iniquus eſt, qui non babet
fidem. Quod ergo hic ait, iniquitâtem;
perfidiam intéllige. Vidébat ergo Démi-
nus in civitâte iniquitàtew, & contradi-
ctihnem, & extendébat manus ſuas ad
pé⁶pulum non credéntem. & contradicén-
tem: & tamen & ipfos exſpéctans dicé-
bat: Pater, ignoôſce illis, quia néſciunt,
quid faciunt.
„ Unus ex diſcipulis meis tradet me hé-
R. Væ illi per quem tradar ego: * Mé-
lius illi erat, ſi natus non fuillet. y. Qui
intingit mecum manum in parépſide, hic
me traditrus eſt in manus peecatôrum.
Mélius illi. Unus ex.
In tertio Nocturno, Antiphona:

Dixi iniquis: Nolite loqui advérſus Deum

.

iniquitâtem-
4 Pſal-

1
Tunc hudn
RKI Wnn

e, Aptr

tipo D
t Con
:*
Uipbor,
le Denn

Ulgeret i

Ctgiin

Puum

huin ad Matutinum. 95
Pſalmus 74⸗
Qonttebinun tibi Deus: * confitébi-
mur, & invocâbimus nomen tuum.
Narrâbimus mirabilia tua: * cum accé-
ero tempus, ego juſtitias judicâbo.
Liqucfäcla eſt terra, & omnes, qui hâbitant
in ea: * ego confirmâvi columnas ejus.
Dixi iniquis: Nolite iniquè âgere: * &
delinquéntibus: Nolite exaltâre cornu:
N olite extôllere in altum cornu veſtrum: *
e, nolite loqui advérſus Deum iniquitâtem.
IGetee uia neque ab Oriénte, neque ab Occi-
1. dente, neque à deſértis moôntibus: * quòô-
niam Deus judex eſt.
H unc humiliat, & kunc exaltat: * quia
calix in manu Dômini, vini meri plenus
mixto.
Et inclinâvit ex hoc in hoc: verũúmta-
men fæx ejus non eſt exinanita: * bibent
omnes peccatôres terræ.
E go antem annuntiâbo in ſéculum: *
A m cant4bo Deo Jacob.
Et ômnia côrnua peccatôrum confrin-
gam: * & exaltabũúntur côrnuna juſti.
Antiphona- Dixi iniquis: Nolite loqui ad-
vérſus Deum iniquitâtem.
Antiph. Terra trémuit & quiévit, dum
exurgeret in judicio Deus.
Pſalmus 75.
Nornein Judæa Deus: * in Iſfraél ma-
»Ignum nomen ejus. .

Et

96 Peria v. in Cœna Domini⸗
Et factus eſt in pace locus ejus: * & habi-
tâtio ejus in Sion.
Ibi confrégit poténtias àrcuum, * ſcu-
tum, glâdium, & bellum.
Illùminans tu mirabiliter à môntibus ætér-
nis : * turbäti ſunt omnes inſipiéntes
corde.
Dormiérunt ſomnum ſuum: * & nihil
invenérunt omnes viri divitiärum in maâ-
nibus ſuis.
A b increpatiéne tua Deus Jacob, * dor-
mitavérunt, qui aſlcendérunt equos.
Tu terrtibilis es, & quis resiſtet tibi? * ex
tunc ira tua.
De colo auditum feciſti judicium: * terra
trémuit, & quiévit.
Cùm exuürgeret in judicium Deus: * ut
ſalvos fâceret omnes manſuétos terræ.
Quôniam cogitàâtio hôminis confitébitur
tibi : * & reliquiæ cogitatiônis diem fe-
ſtum agent tibi.
ovéte, & réddite Dômino Deo veſtro, *
omnes, qui in circúitu ejus affértis mu-
nera.
Terribili & ei, qui aufert ſpiritum prin-
cipum, * terribili apud reges terræ.
Antiphona. Terra trémuit, & quiévit.,
dum exurgeret in judicio Deus.
Antiphona. In die tribulatiénis meæ
Deum exquisivi mânibus meis.

Pfſal-

e hen
We

M N .
1ge ubun
Cbrs mes
, Eecepts
iton
Dei, E

e d ſei⸗
n

Inmamd in
Wdd n

nue!
n n
Gcet,
n!
mintbi i
1t diej: N.
1e Lxcal

mor ui

1 eo b
nectbo⸗
1inren

1oDonh
t biunn
ten?
lelte⸗

ad Matutinum- 97
Pſalmus 76.
Voe mea ad Dôminum clamävi: *
voce mea ad Deum, & inténdit
mihi.
In die tribulatiônis meæ Deum exquisivi;
mânibus meis nocte contra eum: & non
ſum decéptus.
Rénuit conſolâri ânima mea „ * memor
fui Dei, & delectaâtus ſum, & exercitâtus
ſum : & defécit ſpiritus meus.
A nticipavérunt vigilias oculi mei : * tur-
bâtus ſum, & non ſum locutus.
Cogitâvi dies antiquos: * & annos ætér-
nos in mente haâbui.
Et meditaâtus ſum nocte cum corde meo, *
& exercitâbar, & ſcopébam ſpiritum

eum.
Numquid in ætérnum projiciet Deus: *
aut non appéônet, ut complacitior ſit ad-
huc?
Aut in finem milſericéôrdiam ſuam ab-
ſcindet, * à generatiône in generatioô-
nem? .
A ut obliviſcétur miſeréri Deus? * aut
continébit in ira ſua milſericôrdias ſuas?
Rt dixi: Nunc cœpi: * hæc mutâtio déx-
teræ Excélſi.
M emor fui ôperum Démini: * quia me-
mor ero ab initio mirabilium tuéôrum.
t meditâbor in mnibus opéribus tuis: *
& in adinventiéônibus tuis exercébor.
G eus

58 Feria v. in Cozna Domint.

D eus in ſancto via tua: quis Deus magnus,
ſicut Deus noſter? * tu es Deus, qui facis
mirabilia.
Notam feciſti in pépulis virtutem tuam: *
redemiſti in brâchio tuo pôpulum tuum,
filios Jacob, & Joſeph.
idérunt te aquæ Deus, vidérunt te
aquæ: * & timuérunt, & turbaâtæ ſunt
abyſli.
M'ultitůdo ſonitus aquârum: * vocem
dedérunt nubes.-

E tenim ſagittæ tuæ trânſeunt: * vox to-

nitrui tui in rota.
I Iuxérunt coruſcatiônes tuæ orbi terræ: *
commôta eſt, & contrémuit terra.
En mari via tua, & ſémitæ tuæ in aquis
multis: * & veſtigia tua non cognoſcén-
tur.
D eduxiſti ſicut oves pépulum tuum, * in
manu Moyſi, & Aaroun.
Antiph. In die tribulatiénis meæ Deum
exquisivi mânibus meis.
V. Exurge Démine. . Et judica cauſam
meam. Pater noſter. ſecretô.
De Epiſtola prima beaâti Pauli Apoôſtoli
ad Corinthios.
Lectio vij. Cap. 1I1. d.
oc autem præcipio: non laudans,
quòd non in mélius, ſed in detérius
1. Lconvenitis. Primùm quidem conve-
niéntibus vobis in Eccléſiam, audio ſcil=
ſuras

“D“
h.

ui ſt
vetbntn
Mlane
1N n
Ut, di
woS nN

is, A

ad Matutinum. 99
eld nnon, . .
n ſüras eſſe inter vos, & ex parte credo-⸗
d Nam opôrtet & hæreſes eſſe, ut & qui
nim iun: probâti ſunt „ maniféſti fiant in vobis.

Conveniéntibus ergo vobis in unum, jam
non eſt Dominicam cœnam manducare.
Unuſquiſque enim ſuam cœnam præſuů-
mit ad manducândum. Et àlius quidem
éſurit, àlius autem ébrius eſt Numquid
domos non habétis ad manducândum, &
bibéndum? aut Eccléſiam Dei contém-
nitis, & confnditis eos, qui non habent?
Quid dicam vobis? Laudo vos? in hoc
on laudo.
*Eram quaſi agnus innocens: ductus
ſum ad immolândum, & neſciébam: con-
silium fecérunt inimici mei advérſum me,
dicéntes: *ᷓ Venite, mittâmus lignum in
panem ejus, & eradâmus eum de terra
vivéntium. §5. Omnes inimici mei advér-
ſum me cogitâbant mala mihi : verbum
iniquum mandavérunt advérſum me, di-
centes. Venite. .
Lectio viij.
go enim accépi à Dô⁴mino, quod &
trädidi vobis, quêniam Déminus Je-
ſus, in qua nocte tradebâtur, accépit pa-
nem, & gratias agens fregit, & dixit:
Accipite, & manducâte: hoc eſt corpus
meum, quod pro vobis tradétur: hoc fa-
cite in meam commemoratiénem. Simi-
liter & câlicem, poſtquam coenâvit, di-
. G 2 cens:

Möpllue tuunn

1e0 Feria v. in Cœna Domini-
Cens: Hic calix novum' teſtaméntum eſt
in meo ſäânguine. Hoc fâcite, quotieſcun-
que bibétis, in meam commemoratiéônem.
Quotieſcúnque enim manducaâbitis panem
hunc, & caâlicem bibétis: mortem Dô-
mini annuntibitis, donec véniat.
x. Una hora non potuiſtis vigilâre mecum,
qui exhortabâmini mori pro me? & Vel
Judam non vidétis, quémodo non dor-
mit, ſed feſtinat trâdere me Judæis ?
y. Quid dormitis? ſurgite, & orâte, ne
intrétis in tentatiõnem. Vel Judam.
„ Lectio ixg,z
I puc quicunque manducâverit panem
hunc, vel biberit câlicem Démini in-
dignè: reus erit côrporis, & ſanguinis
Dômini. Probet autem ſeipſum homo:
& ſic de pane illo edat, & de caâlice bibat.
Qui enim manducat, & bibit indignè, ju-
dicium ſibi mandũcat, & bibit, non diju-
dicans corpus Dômini. Ideò inter vos
multi infirmi & imbecilles, & dérmiunt
multi. Quòôd ſi noſmetipſos dijudicaré-
mus; non utique judicarémur. Dum ju-
dicämur autem, à Dômino corripimur,
ut non cum hoc mundo damnémur. Ita-
que fratres mei, cum convenitis ad man-
ducândum, invicem expectâte. Si quis
éſurit, domi manducet: ut non in judi-
cium conveniâtis. Cætera autem, cùm
vénero, diſpéônam.

P. Se-

(ör
nd.
„⸗
OUudnen
Ulel
ſenes⸗
en

Ptcnone
Nönlbg tn

N ſate
Seuunctn
Mm,
lonlis
ſeccne
Donem
.
Abnne
Tn-
u
ſincas, d
cce en
m: 74
Uleq,
ace en
4 6 06
Ihi
elges
bis me

ad Laudes. 101

F. Seniôres pépuli consilium fecérunt, *
t Jeſum dolo tenérent, & occiderent:
cum glâdijs & füũſtibus exiérunt tamquam
ad latréönem. V. Collegérunt Pontifices
& Phariſæi concilium. Ut Jeſum dolo.
S eniores.
ADLAUDES,
Antiphona. Juſtificéris Dômine in ſer-
mônibus tuis, & vincas, cum judicaris.
Pſalmus 700.
Miſcrére mei Deus, * ſecúndùm ma-
gnam miſericôrdiam tuam.
Et ſecundùm multitúdinem miſeratiônum
tuârum, * dele iniquitàtem meam.
Ampliùs lava me ab iniquitâte mea: *
& à peccâto meo munda me.
Quôniam iniquittem meam ego co-
gnôſco: * & peccâtum meum contra me
eſt ſemper.
Tibi ſoli peccâvi, & malum coram te fe-
ci: * ut juſtificéris in ſermônibus tuis, &
vincas, cum judicaris.
Ecce enim in iniquitâtibus concéptus
ſum: * & in peccaâtis concépit me mater
mea.
Ecce enim veritâtem dilexiſti: * incér-
ta, & occulta ſapiéntiæ tuæ manifeſtàſti
mihi.
Aſpérges me hyſſôpo, & mundbor; *
lavâbis me, & ſuper nivem dealbabor.

1 6 3 Audi-

102 Feria v. in Cœna Domini.

A uditui meo dabis gâudium & lætitiä: *
& exultâbunt ofla humiliaâta.
A vérte Jâciem tuam à peccatis meis: * &
omnes iniquitâtes meas dele.
Cor mundum crea in me Deus: * & ſpi-
ritum rectum innova in viſcéribus meis.
Ne projicias me à fâcie tua: * & ſpiritum
ſanctum tuum, ne àâuferas à me.
Redde mihi lætitiam ſalutâris tui: * &
ſpiritu principâli confirma me.
Docébo iniquos vias tuas: * & impii ad
te converténtur.
Libera me de ſanguinibus Deus, Deus
ſalutis meæ: * & exultâbit lingua mea ju-
ſtitiam tuam.
D émine, lâbia mea apéries: * & os meum
annuntiâbit laudem tuam.
Quôniam ſi voluiſſes ſacrificium, dedliſ-
ſein utique: * holocâuſtis non delectaâbe-
ris.
Sacrificium Deo ſpiritus contribulaâtus: *
cor contritum, & humiliâtum Deus non
deſpicies.
Benignè fac Dômine in bona voluntte
tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerula-
lem.
Punc acceptâbis ſacrificium juſtitiæ, ob-
latiônes, & holocaâuſta: * tunc impônent
ſuper altâre tuum vitulos.
Antiph. Juſtificéris Dômine in ſermôni-
bus tuis, & vincas, cum judicaris. Antt

ſe Rerc
önki

wonum 1
n 6

1C
ſbenmur,el
Pre hon

nſef“
Etuanlen:

.

Vultüs tl
Ooni
Unt:
uni po
Ces aune
Gnta an
Kaltem
1
Canen
Undnen

Wn,

1bett

e

n lan, Da

t lnaner

1
A Ne

ad Laudes. 105

atiphong. Déôminus tamquam ovis ad
victimam ductus eſt, & non apéruit os ſuum-
Pſalmus e⸗
omine refúgium factus es nobis, *
De generatiône in generatioônem.
Priúſquam montes fierent, aut formaré-
tur terra, & orbis: * à ſéculo, & ulſque
in ſéculum tu es Deus-
e avértas hé²minem in humilitâtem: *
E& dixiſti: Convertimini filii héminum.
uéniam mille anni ante culos tuos, *
tämquam dies heſtérna, quæ præterijt-
Et cuſtéôdia in nocte, * quæ pro nihilo
habéntur, eôrum anni erunt.
Manè ſicut herba träânſeat, manè fléreat,
& trânſeat: * véſpere décidat, induret, &
aré ſcat. .
uia defécimus in ira tua, * & in furôre
tuo turbâti ſumus.
Poſuiſti iniquitâtes noſtras in conſpéctu
tuo: * ſéculum noſtrum in illuminatiône
vultus tui.
uôniam omnes dies noſtri defecé-
rúnt: * & in ira tua defécimus.
Anni noſtri ſicut aränea meditabuntur: *
dies annérum noſtrérum in ipfis, ſeptua-
ginta anni.
Si autem in potentaâtibus, octoginta an-
ni: * & âmplius eôrum, labor & dolor.
uôniam ſupervénit manſuetudo: * &

Coôrripiémur. .
G6G 4 Quis

g04 Feria v. in Cœna Domini⸗
Quis novit poteſtâtem iræ tux? * & præ
timoôre tuo iram tuam dinumerâre?
D Exteram tuam ſic notam fac: * & eru-
ditos corde in ſapiéntia.
Convértere Dômine uſquequò? * & de-
precabilis eſto ſuper ſervos tuos. .
R epléti ſumus manè miſericérdia tua: *

& exultâvimus, & dele ctâti ſumus mni-

bus diébus noſtris.
L ætti ſumus pro diébus, quibus nos hu-
Miliaſti: * annis, quibus vidimus mala.
R éſpice in ſervos tuos, & in pera tua: *
& dirige filios eôrum.
Et ſit ſplendor Démini Dei noſtri ſuper
nos, & ôpera mânuum noſtrârum dirige
ſuper nos: * & opus mânuum noſtrârum
Udirige.
Antiphona. Dôminus tamquam ovis ad
victimam ductus eſt, & non apéruit Os
uum.
Antiphona- Contritum eſt cor meum in
médio mei, contremuérunt ômnia oſſa
mea.
Pſalmus 62.
Neus Deus meus * ad te de luce vigi-
Ilo.
Hitivit in te àénima mea, * quàm multi-
Pliciter tibi caro mea.
n terra deſérta, & invia, & inaquéla: *
ic in ſancto apparui tibi, ut vidérem vir-

tüten
4
Qué.

eim tuam, & glérism tuam.

4

en
6 eucn.
menot
Mututtas
ttor ne
St in
do . Phelt

non
Ienm,inn.
hur in
.unt.

Nav!
Un

A

Gon

D B
Do

Uer nos,
(Con
Romnd
Contei
Eunnn
ſetntnr,
End
(i

: .

End)

Wo.

ad Laudes- 105
uôniam męelior eſt miſericéôrdia tua ſu⸗
per vitas: * lâbia mea laudabunt te.
Sic benedicam te in vita mea: * & in né-
mine tuo levâbo manus meanas.
icut àdipe, & pinguédine repleâtur 4ni-
ma mea: * & laâbiis exultatiônis laudâbit
os meum.
Si memor fui tui ſuper ſtratum meum, in
matutinis meditâhor in te: * quia fuiſti

adjutor meus.

Et in velamento alärum tuârum exult-
bo, adhæſit àänima mea poſt te: * me ſuſ-
cépit déxtera tua.
Ipſi verò in vanum quæſiérunt 4ànimam

meam, introibunt in inferiôra terræ: * tra-

déntur in manus glâdii, partes vũúlpium
erunt-
R ex verô lætaâbitur in Deo, laudabuntur
omnes, qui jurant in eo: * quia obſtrũ-
ctum eſt os loquéntium iniqua.
Paalrnus 66. SZ
Den miſereâtur noſtri, & benedicat
nobis: * illũminet vultum ſuum ſu-
per nos, & miſereâtur noſtri.
Ut cognoſcâmus in terra viam tuuam: *
in mnibus geêntibus ſalutâre tuum.
Confiteântur tibi péôpuli Deus: * confi-
teântur tibi pôpuli omnes.
Hæténtur, & exultent Gentes: * quniam
judicas pôpulos in æquitâte, & Gentes in
terra dirigis. .
G 5 Confi-

106 Feria v. in Cœna Domini:
onfiteântur tibi pépuli Deus: confite-
antur tibi péúpuli omnes: * terra dedit
fructum ſuum.
Eenedicat nos Deus, Deus noſter, bene-
icat nos Deus, 7 & méêtuant eum omnes
e terræ.
ntiphong. Contritum eſt cor meum in
In 6 mei: ,Contremuérunt ômnia oſſa mea.
ntipho a Exhortàâtus es in virtũúte tua,
refeciione ſancta tua Dômine.
Canticum Moxſi Proοadi IvJ.
antémus Dômino: gloriôsè enim
Æagnicrtus eſt, * equum, & aſcen-
ſérem dejécit in mare.
Fortitůdo mea, & laus mea Dôminus, *
& factus eſt mihi in ſalutem.
ſte Deus meus, & glorificäabo eum: *
eus patris mei, & exaltâbo eum.
Dôminus. quaſi vir pugnâtor, omnipo-
tens nomen ejus. * Currus Pharaéônis, &
exéêrcitum ejus projécit in mare.
lécti principes ejus ſubmérſi (unt in
lari rubro. * Abyſſi operuérunt eos, de-
ſcendérunt in profùndum quaſi lapis.
extera tua, Déômine, magnificâàta eſt in
ôrtitdine: déxtera tua, Dômine, per-
cüſſit inimicum. * Et in multitúdine gléô-
riæ tuæ depoſuiſti adverſârios tuos:
isilti iram tuam, quæ devoraâvit eos
icut ſtipulam. * Et in ſpiritu furôris tui
congregâtæ ſunt aquæ:

Ste⸗

ſ
ſi⸗ 1 t
Nr Mmmn
5 7
dam!
in
6 R wns
utlyrn
bwenh
heent
Quin I
s
tls. 4

U
Uni

as terr⸗

0s tellt.?

les Cn
Tune a .
Vbulos
Clerunt
ruit ln
gnitut
ünt in
Ueit
ntolea
Noches

vnin
u:onft
tenn (ec

nd eum onne

kor enmi
Onnoline
Udde tn
Don.
unti,
iie enit
Uumn, A

1n Dömmn,
.
labo en.
en
inrOoni
Pharaons,
ne,
merſi ſnt

eknt eos,d
l lulil 1 1

Wnifkcnn ei t

Domir, N

Eroant c0
Ms tli

e⸗

ad Laudes. 107
SSttetit unda fluens, * congregàâtæ ſunt
abyſſi in médio mari.
Dixit inimicus: Pérſequar, & compre-
héndam: * dividam ſpéôlia, implébitur
dhima mea.
E vaginâbo glâdium meum, * interficiet
eos manus mea.
P lavit ſpiritus tuus, & opéruit eos mare: *
ſubmérſi ſunt, quaſi plumbum in aquis
veheméntibus.
Quis similis tui in förtibus Dômine? *

quis similis tui, magnificus in ſanctitâte,

terribilis, atque laudaâbilis, fâciens mira-
bilia?
xtendiſti manum tuam, & devordvit
eoôs terra. * Dux fuiſti in miſericôrdia tua
péôpulo, quem redemiſti:
Et portäſti eum in fortitdine tua, * ad
habitâculum ſanctum tuum.
A ſcendérunt pépuli, & irâti ſunt: * dolò-
res obtinuérunt habitatôres Philiſthiim.
Tunc conturbâti ſunt principes Edom:
robúſtos Moab obtinuit tremor: * obri⸗-
guérunt omnes habitatôres Chânaan.
Hrruat ſuper eos formido, & pavor;, * in
magnitũúdine brachii tui.
Fiant immôbiles quaſi lapis, donec per-
trânſeat pépulus tuus Dômine; * donec
pertrânſeat pôpulus tuus iſte, quem poſ-
ſediſti-
Introduces eos, & plantâbis in monte
hæredi-

108 Feria v. in Coena Domini

hæreditâtis tuæ * firmiſſimo habitâculo
tuo, quod operâtus es Dômine:
S anctuàrium tuum Dômine, quod firma-
vérunt manus tuæ: * Dôminus regnúbit
in ætérnum, & ultrà.
Ingréſſus eſt enim eques Phârao cum cur-
ribus, & equitibus ejus in mare: * &
reduxit ſuper eos Dôminus aquas maris:
F flü autem IHraél ambulavérunt per ſic-
cum * in mêdio ejus.
Antiph. Exhortâtus eſt in virtúte tua,
& in refectiône ſancta tua Dômine.
Antiph: Oblatus eſt, quia ipſe võéluit, &
peccàta noſtra ipſe portavit.
Pſalmus 148.
I. uaͤit Déminum de coœlis: * laudate
eum in exceélſis.
L audte eum omnes Angeli ejus: * laudte
eum omnes virtútes ejus.
Laudte eum ſol & luna: * laudâte eum
omnes ſtellæ & lumen.
Laudaâte eum cœli coœlôrum, * & aquæ
omnes, quæ ſuper coœlos ſunt, laudent no-
men Démini.
Quia ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe man-
vit, & creâta ſunt.
Stätuit ea in ætérnum, & in ſéculum ſé-
culi: * præcéptum péſuit, & non præ-
teribit.
Laudate Déôminum de terra: * dracônes,
& omnes abyfſi: .

Ignis=

a, Gomm

CNed,

e El

ele,

(llores
lee⸗ telte
56, Om
beres,
1 ludent
ſrocn

atlhei
cil a tce
un S Un
nil, Moho

ntle
Olun eſns
Ken
don
auken n
1o N
un ben
lo ſo.
ſen.
Utäbun
in cubt
atione
enct
cence
Entöce

nn

0 Ubtkert
e-:.

Iuoc irn.

inls onts

rao cu e.
me: N
ns mats:
etunt per

Nitit n
Uenre.
e wlut, 6

1

s: N luet
igthuuter
Hudite n
,*
t, hudenenr

Mem

7

ſne
ENr Ne.,

1ltns,

i⸗

ad Laudes- 109
gnis, grando, nix, glâcies, ſpiritus pro-
cellärum: * quæ fäciunt verbum ejus.
M ontes, & omnes colles: * ligna fructi-
fera, & omnes cedri.
B éſtiæ, & univérſa pécora: * ſerpéntes,
& vôlucres pennâtæ:
Reges terræ, & omnes pépuli: * princi-
es, & omnes juúdices terræ.
ihene⸗ „& virgines: ſenes cum juniéôri-
us laudent nomen Démini: * quia ex-
altätum eſt nomen ejus ſolius.
C onféſſio ejus ſuper colum & terram: *
& exaltâvit cornu péôpuli ſui.
Hymnus ômnibus ſanctis ejus : * flliis
Iſraél, péôpulo appropinquaânti ſibi.
Pſalmus 149.
antâte Démino cânticum novum: *
Rlaus ejus in Eccléſia ſanctôrum.
L ætétur Ifraéêl in eo, qui fecit eum: * &
filii Sion exúltent in rege ſuo.
Laudent nomen ejus in choro: *in tym-
pano & plſaltério piallant ei.
Quia beneplàâcitum eſt Dômino in pô-
pulo ſuo: * & exaltâbit manſuétos in ſa-
lutem.
E xultâbunt ſancti in glôria: * lætabun-
tur in cubſlibus ſuis.
E xaltatiônes Dei in güůtture eorum: * &
gladii ancipites in mânibus eéôrum.
A d faciéndam vindictam in natiônibus: *
increpatiônes in pépulis.

A 4

1I0 FPeria v. in Cœna Domini

Ad alligândos reges eôrum in compédi-
bus: * & nôbiles eôrum in mänicis feér-
reis.
Ut fâciant in eis judicium conſceriptum: *
gléria hæc eſt mnibus ſanctis ejus.
Pſalmus 150.
Leaudite Déminum in ſanctis ejus: *
4laudâte eum in firmaménto virtutis
ejus.
aud⁴te eum in virtůútibus ejus: * lau-
dâte eum ſecundùm multitúdinem magni-
tudinis ejus.
Laudâte eum in ſono tubæ: * laudate
eum in plaltério, & cithara.
Laudâte eum in tympano, & choro: *
laudâte eum in chordis, & ôrgano.
audâte eum in cymbalis beneſonaânti-
bus : laudâte eum in cymbalis jubila-
tiénis : * omnis ſpiritus laudet Déômi-
num.
Antiph. Oblätus eſt, quia ipſe vôluit, &
peccâta noſtra ipſe portaâvit.
Capitulum & Hymnus non dicuntur.
V. Homo pacis meæ, in quo ſper4vi.
R. Qui edébat panes meos, ampliavit ad-
vérſum me ſupplantatiénes.
Ad Benedictus, Antiphona-
Trâàditor autem dedit eis ſignum, dicens:
Quem ofſculatus fůero, ipſe eſt, tenéte

eum.

Canti⸗

NM:

(toun
ſentl!
Pſittct,
gert o
Did on
ſcntlocums
Eecllo lunt
iten en
1Onoium,
keienen

II
,lockiate

ſons Etbos

1

temnon
er Fle
Ubus viſt
umindre
1 Worti
ros in
Ufhon,
um, die
ſik ten

ad Laudes. 111

Canticum Zachariæ. Lucæ I. g.
enedictus Dôminus Deus Iſraél: * quia
viſitàvit, & fecit redemptiéônem plebis

uæ.
ſu⸗ eréxit cornu ſalutis nobis, * in domo
David pueri ſui.
SR icut locutus eſt per os ſanctôrum, * qui
à ſæculo ſunt, prophetârum ejus.
§ alutem ex inimicis noſtris, 7 & de ma-
A omnium, qui odérunt nos.
d faciéndam miſericôrdiam cum paàtribus
noſtris: * & memorari teſtaménti ſui ſancti.
usjurândum, quod jurâvit ad Abraham
datrem noſtrum, * datúrum ſe nobis:
t ſine timôre, de manu inimicôrum no-
ſtrô⁴rum liberâti, * ſerviâmus illi;
In ſanctitâte, & juſtitia coram ipſo, * m-
nibus diébus noſtris.
Et tu puer, Prophéta Altiſſimi vocaâbe-
ris; * præibis enim ante fâciem Déômini
arâre vias ejus:
d dandam ſciéntiam ſalútis plebi ejus: *
in remiſſiéõnem peccatôrum eôrum:
Per vilſcera miſericérdiæ Dei noſtri: * in
quibus viſitàâvit nos, ôriens ex alto:
T'lluminúâre his, qui in ténebris, & in um-
bra mortis ſedent: * ad dirigéndos pedes
noſtros in viam pacis.
Antiphona. Traditor autem dedit eis
ſignum, dicens: Quem ofculâtus fero,

ipſe eſt, tenéte eum. P
Interim

1I12 Feria v. in Cœna Dominl.
Interim dum dicitur Canticum Bene-
dictus, extinctis prius omnibus candelis
in candelabro triangulari præter ünam,
quæ poſita eſt in ſummitate candelabri,
Cùm dicitur . Ut ſine timôre &c. extin-
guuntur paulatim ſex candelæ poſitæ à
Pprincipio ſupra Altare, ita, ut in ultimò
verſu extinguatur ultima candela à latere
Epiſtolæ: fimiliter extinguuntur lampades,
& luminaria per Eccleſiam. Cùm repctitur
Antiphona, Trâditor, accipitur fupre=
ma candela ex candelabré, & abſcondi-
tur ſub Altari in cornuù Epiſtolæę. Repe=
tita Antiphona poſt B enedictus, dicitur
V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens
uſque ad mortem. Secunda nocte addi-
tur, Mortem autem crucis. Tertia nocte
additur; Propter quod & Deus exaltavit
illum, & dedit illi nomen, quod eſt ſuper
omne nomen.
Et ſic dicitur per omnes Horas diei.
Cùm incipitur 7. Chriſtus factus eſt.
mnes genua flectunt, & eo finito dicitur
Pater noſter. totum ſub ſilentio?: poſteà
Pſalm. Miſerére mei. 101. aliquantuluùm
altius: quo finito ſine Oremus dicitur ſimili
Voce-
Oratio.
Rebe⸗ „ quæſumus Doômine, ſuper
hanc familiam tuam, pro qua Dômi-
nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâ-
vit

Fnine
nnr
e te in
reoto
4!
Ds
Nlr.
MInson

Duen
Kin i
Gens exiutl

epe ſerd
Mnem 3
1e K tes
N
onm won.
Ce erinn
lale
ſerte mni
e tui di
Nlontirie
1 nömin
n ett.
Müm t
16
Ins weys

ad Primam. 113

vit mänibus tradi nogéntium, & crucis
ſubire torméntum. ſed Qui tecum. di=
Citur ſub ſilentio.
Winita Oratione fit fragor, & ſtrepitus
aliquantulum: mox profertur candela ac-
cenſa de ſub Altari, & omnes ſurgunt, &
um ſilentio diſcedunt.

A D PRI M A M.

Dictis ſecreté, Pater noſter. A ve
Maria. & Credo. ablſolutè inchoatur à
Pſalmis conſuetis, qui ſunt, ut in Feſtis.
. ppPſalmus 53.
eus in néômine tuo ſalvum me fac: *
& in virtůte tua júdica me.
Deus exâudi oratidnem meam, * Aäuribus
pércipe verba oris mei.
Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum
me, & fortes quæſiérunt änimam meam: *
& non propoſuérunt Deum ante conſpé-
ctum fuum.
E cce enim Deus âdjuvat me: * & Démi-
nus ſuſcéptor eſt ânimæ meæ.
A vérte mala inimicis meis: * & in veri-
tâte tua diſpérde illos.
Voluntâriè ſacrificâbo tibi, * & confité-
bor nômini tuo Dômine, quéniam bo-
num eſt.
Quôniam ex omni tribulatiéône eripuſſti
me: * & ſfuper inimicos meos deſpéxit
6culus meus.

H Plal-

114 Peria v. in Cœna Domini.
Pſalmus 1I14.

Beiti immaculti in via: * qui ambu-
lant in lege Dômini.
B eati qui ſcrutântur teſtiménia ejus: *in
toto corde exquirunt eum.
Non enim qui operäntur iniquitâtem, X
in viis ejus ambulavérunt.
Tu mandaſti * mandta tua cuſtodiri ni-
mis.
Utinam dirigântur viæz meæ, * ad cuſto-
diéndas juſtificatiénes tuas.
Tunc non confúndar, * cùm perſpéxero
in mnibus mandatis tuis.
Confitébor tibi in directiône cordis: *
in eo quòôd didici judicia juſtitiæ tuæ.
aleeariene⸗ tuas cuſtdiam: * non me
erelinquas uſquequque.
In quo coôrrigit adoleſcéntior viam ſu-
am? * in cuſtodiéndo ſermônes tuos.
In toto corde meo exquisivi te: „ ne re-
péllas me à mandatis tuis.
In corde meo abſcôndi eléôquia tua: * ut
non peccem tibi.
B enedictus es Dômine: * doce me juſti-
ficatiéônes tuas.
In laâbiis meis, * pronuntiâvi bmnia judi-
cia oris tui.
In via teſtimoniôrum tuôrum delectâtus
fum. * ſicut in mnibus divlſtiis.
In mandatis tuis exercébor: * & conſi⸗
Berabo vias tuas.
In

ſun reri,
Woblins

AWNoda
„(⸗

ad Primam., 1IIS
In juſtificatiônibus tuis meditâbor: * non
obliviſcar ſermônes tuos.
Rerribut ſervo tuo, vivifica me: * &
cuſtdiam ſermônes tuos.
Revéla culos meos: * & conſiderâbo
mirabilia de lege tua.
Incola ego ſum in terra: * non abſcôn-
das à me mandàta tua.
Concupivit ânima mea deſiderare juſtifi-
catiénes tuas, * in omni témpore.
Increpàâſti ſupécbos: * maledicti qui de-
Clinant à mandatis tuis.
Auffer à me oppréôbrium & contémp-
tum: * quia teſtiménia tua exquisivi.
E tenim ſedérunt princ cipes, & advérſum
me loquebantur: : * ſervus autem tuus ex-
ercebâtur in juſtif cationibus tuis.
N am & teſtimônia tua meditâàtio mea eſt: *
& consilium meum juſtificatiônes tuæ.
A dhæſit paviménto dnima mea: * vivifica
me ſecundum verbum tuum.
Vias meas enuntiâvi, & exaudiſti me: *
doce me juſtificatiônes tuas-
Viam juſtificatidnum tuarum inſtrue me:
& exercébor in mirabilibus tuis.
Dormitâvit ànima mea præ tædio: * con-
firma me in verbis tuis.
Viam iniquitàtis move à me: * & de le-
ge tua miſerére mei.
Viam veritâtis elégi: * judicia tua non
ſum obllitus.

*

II6 Feria v. in Coena Domini
A dhæſi teſtimôniis tuis Dômine: * noli

me confuúndere. ,
Viam mandatéôrum tuôrum cucurri,

cùm dilatâſti cor meum.

Deinde dicitur flexis genibus.
V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens
Biaue ad mortem. & poſteà ſecretô 35
ater noſter. Poſteà Pſalmus. M iſerére,
I0O1. aliquantulùm altiâs: quo finito ſine
Oremus dicitur ſimili voce.
D Oratio.
éſpice, quæſumus Démine, ſuper
hanc familiam tuam, pro quàâ Dômi-
nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâvit
múnibus tradi nocéntium, & crucis ſu-
bire torméntum. ſed Qui tecum. dici-
tur ſub ſilentio. .
In hoc triduo non annuntiatur aliquid
de Martyrologio. nec dicitur Pretiéôſa.
ALDTITERIIA M.
Dictis ſecretò, Pater noſter. A ve Ma-
ria. abſolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis
. Pſalmus-
L egem pone mihi Démine viam juſtifica-
tihnum tuârum: * & exquiram eam
ſemper.
Da mihi intelléctum, & ſcrutâbor legem tu-
am: * & cuſtôdiam illam in toto corde meo-
educ me in ſémitam mandatôrum tuô-
rum: * quia ipſam véôlui.
Inclina cor meum in teſtiméônia tua: * &
non in avaritiam. A vérte

It Wiithl
une: 3 a
glion tunn
P rhonth
ne? ga
r ilkens
6s Altegigt
Upetoelar,.
aulocum
olun, & i
R amddun
Cin dn enn
Et Wntr.
Eu regon.“
lt mectänn
lt lerari n
r dlexi
ns tuis,
Menr D
NI
r me con
lquun

Ne

ad Tertiam. 117

Avérte culos meos, ne videant vanit-⸗
tem: * in via tua vivifica me.
Stâtue ſervo tuo elôquium tuum, * in ti-
môre tuo.
Amputa opprôbrium meum, quod ſuſpi-
câtus ſum: * quia judicia tua jucunda.
Ecce concupivi mandàâta tua: * in æqui=
tâte tua vivifica me.
Et véniat ſuper me miſericôrdia tua Dô-
mine: * ſalutâre tuum ſecúndùm eloô-
quium tuum.
Et reſpondébo exprobraântibus mihi ver-
bum: * quia ſperâvi in ſermônibus tuis.
Et ne àufferas de ore meo verbum veritâ-
tis uſquequâque: * quia in judiciis tuis
ſuperſperavi.
Et cuſtédiam legem tuam ſemper: * in
ſéculum, & in ſéculum ſéculi.
Et ambulabam in latitúdine: * quia man-
dâta tua exquisivi.
Et loquébar de teſtimôniis tuis in conſpé-
ctu regum: * & non confundébar.
Et meditâbar in mandatis tuis, 7 quæ di-
léxi.
Et levâvi manus meas ad mandta tua,
quæ diléxi: * & exercébar in juſtificatiô-
nibus tuis.
Memor eſto verbi tui ſervo tuo, * in
quo mihi ſpem dedlſti.
Hæc me conſolata eſt in humilitâte mea: *
quia elôéquium tuumi vivificâvit me.
II 3 Supséchi

118 Feria v. in Cœna Domini.

7 . . 7 . 4 . *½
Kupérbi iniquè agébant uſquequâque:

à lege autem tua non declinavi.
Memor fui judiciôrum tuéôrum à ſéculo
Démine: * & conlſolaâtus ſum.
D eféctio ténuit me, * pro peccatoribus
derelinquéntibus legem tuam.
C antabiles mihi erant juſtificatiônes
tuæ, X in loco peregrinatiônis meæ.
M emor fui nocte nôminis tui Dômine: *
& cuſtodivi legem tuam.
H æc facta eſt mihi: * quia juſtificationes
tuas exquisivi.
P ôrtio mea Démine, * dixi cuſtodire le-
gem tuam.
D eprecâtus ſum fâciem tuam in toto
corde meo: * miſerére mei ſecúndùm
elôquium tuum.
Cogitâvi vias meas: * & convérti pedes
meos in teſtimònia tua.

P arâtus ſum, & non ſum turbâtus: * ut

cuſtôdiam mandata tua.
unes peccatéôrum circumpléxi ſunt me: *
& legem tuam non ſum obllitus.
MLédia nocte ſurgébam ad confiténdum
tibi, * ſuper judicia juſtificatiònis tuæ.
P irticeps ego ſum oômnium timéntium
te, * & cuſtodiéêntium mandata tua-
Miſerie ördia tua Dômine plena eſt ter-
Tra: * juſtificatihnes tuas doce me.
B onitâtem feciſti cum ſervo tuo Doô-
mine, * ſecundúùm verbum tuum

oni:

Auipicl tel
e U:
ſrmdot
orgnin
ego⸗ ſelo
Zonen
dlan ult
onumn n Di
AlA
Temns lue
1
Iuteer
cen
tr: n
ta: 76
Pint mlen
Eeuncum
Feniant

onferten
ſetunt

2

ante⸗ .
ANl.

ad Tertiam⸗ 113

onitâtem, & diſciplinam, & ſciéntiam
doce me: * quia mandatis tuis crédidi.
P riũſquam humiliarer ego, deliqui, * pro-
ptérea elôquium tuum cuſtodivi.
B onus es tu: * & in bonitâàte tua doce
me juſtificatiônes tuas.
M ultiplicâta eſt ſuper me iniquitas ſuper-
béôrum: * ego autem in toto corde meo
ſcrutàbor mandata tua.
C oagulâtum eſt ſicut lac cor eôrum: *
ego verô legem tuam meditâtus ſum.
B onum mihi, quia humiliaſti me: * ut
diſcam juſtificatiônes tuas.
B onum mihi lex oris tui, * ſuper millia
auri & argênti.
M anus tuæ fecérunt me, & plaſmavérunt
me: * da mihi intelléctum, & diſcam
mandata tua.
Qui timent te, vidébunt me, & lætabun-
tur: * quia in verba tua ſuperſpéravi.
Cognévi Dômine, quia æquitas judicia
tua: * & in veritâte tua humiliâſti me.
Fiat miſericôrdia tua ut conſolétur me, *
ſecundum elôquium tuum ſervo tuo.
Véniant mihi miſeratiénes tuæ, & vi-
vam: * quia lex tua meditâtio mea eſt.
Confundântur ſupérbi, quia injuſtè ini-
quitâtem fecérunt in me: * ego autem
exercébor in mandatis tuis.
Convertaântur mihi timéntes te: * & qui
novérunt teſtiméônia tua.
H 4 E iat

„ 1

120 ad Sextam.
Fiat cor meum immaculâtum in juſtifi-
Catiônibus tuis, * ut non confuúndar.
Deinde dicitur flexis genibus 7. Chri-
ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque
ad mortem. & poſteà ſecretò, Pater no-
ſter. Poſteà Plalmus. M iſerére. 101. ali-
quantulum altius: quo finito ſine Ore=
mus dicitur ſimili voce.
. Oratio.
eſpice, quæſumus Dômine, ſuper
hanc familiam tuam, pro quà Dô-
minus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâ-
vit maânibus tradi nocéntium, & crucis
ſubire tormentum. ſed Qui. tecum dici=

tur ſub ſilentio⸗
A D SEXTA M.
Dictis ſecretò, P ater noſter. A ve Ma-
ria. ablolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis.
Pſalmus.
D efécit in ſalutäare tuum ànima mea: *
& in verbum tuum fſuperſperavi.
efecérunt ôculi mei in elôquium tuum, *
dicéntes: Quando conſolâàberis me?
uia factus ſum ſicut uter in pruina: *
Pniſcationes tuas non ſum oblitus.
uot ſunt dies ſervi tui: * quando fa-
ciés de perſequéntibus me judicium?
Narravérunt mihi iniqui fabulatiônes: *
ſed non ut lex tua.
Omnia mandâta tua véritas: * iniquè
Periecuti ſunt me, âdjuva me.
Pauloò

„.Fll

umanet
ln geen
4 :
S
Otciorton
Plm onni
M N.
e ſote
In Zeroun
1e tts:
Tum ſme
Akoriones
e anei
Oomson
Cn onnc

00
1e/

Paper in⸗
mnn
uli et.
er Om
teltnng
Iperſenes

ni . N
M In .
Non Chnit
Eaun dei⸗

1
1 1M.

T 6
ucoletl

ad Sextam- 121

Paulé minůúùs conſummavérunt me in
terra: * ego autem non dereliqui mandâ-
ta tua.
Secúndàùm miſericôrdiam tuam vivifica
me: * & cuſtéôdiam teſtimônia oris tui.
In ætérnum Dômine, * verbum tuum
pérmanet in cœlo.
n generatiõnem & generatiéônem véri-
tas tua: * fundaſti terram, & pérma-
net.
Ordinatiône tua perſevérat dies: * quô-
niam ômnia ſéêrviunt tibi.
Niſi quod lex tua meditâtio mea eſt: *
tunc fortè periiſſem in humilitâte mea.
In ætérnum non obliviſcar juſtificatiô-
nes tuas: * quia in ipſis vivificàſti me.
Tuus ſum ego, ſalvum me fac: * quôniam
juſtificatiénes tuas exquisivi.
Me expectavérunt peccatôres, ut pérde-
rent me: * teſtimônia tua intelléxi.
Omnis conſummatiéônis vidi finem: * la-
tum mandâtum tuum nimis.
udémodo diléxi legem tuam Dômi-
Qrse * tota die meditâtio mea eſt.
Super inimicos meos prudéntem me fe-
ciſti mandâto tuo: * quia in ætérnum
mihi eſt.
Super omnes docéntes me intelléxi: *
quia teſtimônia tua meditâtio mea eſt.
S uper ſenes intelléxi: * quia mandâta tua

quæsivi-
H S Ab

122 Feria v. in Coœna Domini.
Ab omni via mala prohibui pedes me-
Os: * ut cuſtôdiam verba tua.
A judiciis tuis non declinâvi: * quia tu le-
gem poſuiſti mihi.

Quàm dulcia fäâucibus meis elôquia tua, *

ſuper mel ori meo!
A mandatis tuis intelléxi: * proptéreâà
odivi omnem viam iniquittis.
L ucérna pédibus meis verbum tuum: *
& lumen ſémitis meis.
Jurâvi, & ſtâtui * cuſtodire judicia juſti-
tiæ tuæ. .
II umiliâtus ſum uſquequâque Démine: *
vivifica me ſecnduùm verbum tuum.
V oluntâria oris mei beneplâcita fac Dé-⸗
mine: * & Judicia tua doce me.
A nima mea in múnibus meis ſemper: *
& legem tuam non ſum oblſtus.
Dofſuérunt peccatéôres laqueum mihi: *
& de mandatis tuis non erravi-
Hæreditâte acquisivi teſtimoônia tua in
ætérnum: * quia exultàâtio cordis mei ſunt-
Inclinâvi cor meum ad faciéndas juſtifi-
Catiônes tuas in ætérnum, * propter retri-
butiônem.
niquos ôdio hâbui: * & legem tuam
diléxi:
A djutor & ſuſcéptor meus es tu: * & in
verbum tuum ſuperſperavi.
Declinâte à me maligni: *“ & ſcrutâàbor
mandata Dei mei.
Suſcipe

18: gni
Uirarcun
Cdolge in
Ccis en
Pes i
N

.be kl

Clumnientur
Doll meid
Cun k⸗
Hernnzn
Gmn,1

Uoopezon
Poptrei
U om
e
notten,

Nehn e,„.
Mkrei
unW. *

Minir,7

in hedo⸗

ad Sextam 123
uſcipe me ſecundùm elòquium tuum,
4 vivam: * & non confũúndas me ab ex-
ſpectatione mea.
A djuva me, & ſalvus ero: 7 & meditaàbor
in juſtificatiônibus tuis ſemper.
Spreviſti omnes diſcedéntes à judiciis
tuis: * quia injuſta cogitãàtio eôrum.
P̈ rævaricantes reputâvi omnes peccatô-⸗
res terræ : * ideò diléxi teſtimônia tua.
Ceonfige timéôre tuo carnes meas: * à ju-
diciis enim tuis timui. .
eci judicium & juſtitiam: * non tradas
me calumniântibus me.
Suüſcipe fervum tuum in bonum: * non
calumniéntur me ſuperbi.
Heculi mei defecérunt in ſalutâre tuum: *
in eléôquium juſtitiæ tuæ.
ac cum ſervo tuo ſecundùm miſericôr-
diam tuam: * & juſtificatiénes tuas doce
me.
Actens tuus ſum ego. * da mihi intellé-
um, ut ſciam teſtimônia tua.
Tempus faciéndi Dômine: * diſſipavé-
runt legem tuam.
e4 diléxi mandâta tua, * ſuper aurum
topâzion.
Rerapterc ad ômnia mandata tua dirigé-
var: * omnem viam iniquam ôdio habui.
de digitur flexis genibus V. Chri-
ſtus Potie ſt pro nobis obédiens uſque

ad mortem. & dicitur (eoretò, Pater no-
. ſter.

12 4½ Feria v. in Coena Dômini.

fter. Poſteà Pſalmus. Miſerére. 101. ali⸗
quantulùm altius: quo finito ſine Ore⸗
mus dicitur ſimili voce.
Oratio-
éſpice, quæſumus Déômine, ſuper
hanc familiam tuam, pro quâà Dômi-
nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit
mnibus tradi nocéêntium, & crucis ſu-
bire torméntum. ſed Qui tecum. dici=

tur ſub ſilentio.
* ADNON AM.
Dictis ſecretò, Pater noſter. Ave Ma-
ria. abſolutè inchoatur à Pſalmis conſuetis
Pſalmus.
M irabiſia teſtimônia tua: * ideò ſcru-
tâta eſt ea ànima mea.
Declarâtio ſermônum tuôrum illuminat: *
& intelléctum dat parvulis.
Os meum apérui, & attrâxi ſpiritum: *
quia mandata tua deſiderâbam.
Aſpice in me, & miſerére mei, * ſecũn-
dum judicium diligéntium nomen tuum.
Greſſus meos dirige ſecundùm elôquium
tuum: * & non dominétur mei omnis
injuſtitia.
Rédime me à caléúmniis hô⁴minum: ut
cuſtôdiam mandata tua.
Faâciem tuam illumina ſuper ſervum tu-
um: * & doce me juſtificatiéônes tuas-
Exitus aquârum deduxérunt ôculi mei: *
quia non cuſtodiérunt legem tuam.
Juſtus

6 5
.
eläi
den ton
ſteler 1
nr ſen
glnm
lerros to
delceot
ulti tn,
0n ſier
Ttolto,
udats tul
antsttl
Uecun d
nes
ne Don

1

r.
ChrR
ſtodan n
Przren
n vetba
rxvenen
1 Welli
ocemn
mn tvam
Um toum
opnnea
Ui: t
ees
N

ad Nonam 125

Juſtus es Déômine: * & rectum judicium
tuum.
M andaſti juſtitiam teſtimônia tua: * &
veritâtem tuam nimis.
T abéſcere me fecit zelus meus: * quia ob-
liti ſunt verba tua inimici mei.
Ignitum eléôquium tuum veheménter: *
& ſervus tuus diléxit illifd.
A doleſcéntulus ſum ego, & contémp-
tus: * juſtificatidnes tuas non ſum oblitus.
Julſiitia tua, juſtitia in ætérnum: * & lex
tua véritas.
T ribulâtio, & angúſtia invenérunt me: *
mandaàta tua meditâàtio mea eſt.
EG quitas teſtiméônia tua in ætérnum: * in-
tellèctum da mihi, & vivam. .
Jlamâvi in toto corde meo, exâudi
me Dômine: * juſtificatiônes tuas re-
quiram.
lamâvi ad te, ſalvum me fac : * ut cu-
ſtò⅛ diam mandata tua.
P rævéni in maturitàte; & clamâvi: * quia
in verba tua ſuperſperâvi.
P rævenérunt oôculi mei ad te diluculo: *
ut meditârer eléôquia tua.
ocem meam audi ſecúnduúm milericôr-
diam tuam Dômine: * & ſecúndùm judi-
cium tuum vivifica me.
ppropinquavérunt perſequéntes me ini-
uitâti: * à lege autem tua longè facti ſunt.
H es tu Dõmine? * & omnes viæ tuæ
Vvéritas. I nitio

126 Feria v. in Cona Domint.
Initio cognévi de teſtimôniis tuis: * quia
in ætérnum fundaſti ea.
Vide humilitàtem meam, & éripe me: *
uia legem tuam non lam oblitus.
Pcen judicium meum, & rédime me: *
ropter eloquium taun m vivifica me.
ongè à peccatôgibus ſalus: * quia juſti-
ficatiònes tuas non exquiſiérunt

Milericordiæ tuæ multæ Dômine: * ſe-

cundùm jaudicium tuum vivifica me.
Multi qui perſequuntur me, & tribulant
me: * à teſtimôniis tuis non declinavi.
Vidi prævaricântes, & tabeſcébam: * quia
elôquia tua non cu ſtodiérunt.
Vide, quòfiam mandta tua diléxi Démi-
ne: * in miſericéôrdia tua vivifica me.
Principium verbôrum tuérum, véritas: *
in ætérnum ômnia judicia juſtitiæ tuæ.
Principes perſecuti ſunt me gratis: * &
à verbis tuis formidâvit cor meum.
Lætâbor ego ſuper eléquia tua: * ſicut
ui invénit ſpolin multa.
i mdite eim bdio hâbui, & abominäútus
ſum : * legem autem tuam diléxi.
Sépties in die laudem dixi tibi, * ſuper
judicia juſtitæ& tuæ.
Pax multa di igentibus legem tuam: * &
non eſt illis ſcândalum.
EKxſpectâbam ſalutàre tuum Dôémine:* &
mandta tua diléxi.
Guſtodivit ânima mea teſtiméônia tua: *
& diléxit ea veheménter.

Gimn
oe
ſpoy nn
61 1
m

iet Un
. locd n e

uca Gdbort

e⸗ inzn I
fonn

ſan

T 1.
Cea toa z
im. ſen
Urci heot
rom won

ſ n e Ils tl
Norteln
tlum dein
r ſundi

Epiee,
unlon

Utr ſells

tac 1

e

lle ad Nonam. 127

Servvi mandta tua, & teſtimônia tua: *
quia omnes viæ meæ in conſpéctu tuo.
e—E Aà ppropinquet deprecâtio mea in con-
ſpéctu tuo Dômine: * juxta eléquium
tuum da mihi intelléctum.
Intret poſtulâtio mea in conſpéctu tuo: *
ſecúndàùm elôquium tuum éripe me.
E ructâbunt lâbia mea hymnum, * cum
docueris me juſtificatiénes tuas.
Pronuntiaâbit lingua mea elôquium tuum: *
uia omnia mandaâta tua æquitas.
At manus tua, ut ſalvet me: * quôniam
mandata tua elégi.
Goncupivi ſalutàre tuum Dômine: * &
lex tua meditàâtio mea eſt.
V ivet ânima mea, & laudaâbit te: * & ju-
dicia tua adjuvâbunt me.
rraâvi ſicut ovis, quæ périit: * quære
ſervum tuum, quia mandata tua non ſum
oblitus.
Deinde dicitur flexis genibus y. Chriſtus
factus eſt pro nobis obédiens ulique ad
mortem. & dicitur ſecretôò, Pater noſter-
Proſteà Pſalmus. Miſerére., 101. aliquan-
r tulum altius: quo finito ſine Oremus dici=
tur ſimili voce.

Oratio-.
éſpice, quæſumus Dômine, ſuper hanc

E familiam tuam „ pro quà Doôminus
noſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit mani-
u: * bus tradi nocéntium, & crucis ſubire

Ee tor-

128 Feria v. in Coena Domini.
torméntum. ſed Qui tecum. dicitur ſub
ſilentio. .

A D MISSA M.

Statio ad S. Joannem in Laterano.

Introitus-

os autem gloriâri opôrtet in Cru-
ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti:
in quo eſt ſalus, vita, & reſur
réctio noſtra: per quem fſalvati,
& liberâti ſumus. Pſalmus. Deus milereâ-
tur noſtri, & benedicat nobis: illùminet
vultum ſuum ſuper nos, & milereàâtur
noſtri. Nos autem.

Dicitur G lôria in excélſis. & tunc pul-
ſantur campanæ, & deinceps non ampliùs
uſque ad Sabbatum ſanctum.

Alôria in excélſis Deo. Et in terra
pax hominibus bonæ voluntaâtis. Lau-
dâmus te, Benedicimus te, A dorâmus
te, Glorificũmus te. Grâtias âgimus tibi
propter magnam glôriam tuam. Démine
Deus Rex cœléſtis, Deus Pater omnipotens.
Dômine Fili unigénite Jeſu Chriſte. Dô-
mine Deus, agnus Dei, Filius Patris. Qui
tollis peccâta mundi, miſerére nobis. Qui
tollis peccâta mundi, ſũúſcipe deprecatiô-
nem noſtram. Ji ſedes ad déxteram Pa-
tris, miſerére nobis, Quôniam tu ſolus

S =h got 3 ſan-
ℳ: ₰ ₰. * 2* ͤ 2—.
õ

ei 33
D 4
pun luon
zitonse
1¹ elus 6
4 urlare
anons, 4
gons eg
iin& lept
Rhe
eo yck
Corn

n 10
WNn

Aucte n
Prelunk
Gem clt
Uid donn
n & h

Metnnit

bent/
toe pon
, q
Unims
iht Pon
It: 4

ad Miſſam⸗ 129

ſanctus. Tu ſolus,; Dòminus, Tu ſo-
Ius altiſſimus, Jeſu Chriſte, Cum ſancto
Spiritu in glôria Dei Patris, Amen.
Oratio.
Dend à quo & Judas reâtus ſui poe-
nam, & confeſliônis ſuæ latro præ-
minum ſumpſit: concéde nobis tuæ pro-
pitiatiônis efféctuam: ut, ſicut in paſſiône
ſua Jeſus Chriſtus Dôminus noſter divér-
ſa utriſque intulit ſtipéndia meritôrum;
ita nobis, ablato vetuſtâtis errôre, reſutre-
ctiônis ſuæ grâtiam largiâtur. Qui tecum
vivit, & regnat.
Et hæc Oratio tantùm dicitur.
Léctio Epiſtolæ beati Pauli Apôſtoli ad
Corinthios. I. Cor. 1I. d.
EKratres „Conveniéntibus vobis in unum,
jam non eſt Dominicam cœnam man-
ducâre. Unuſquiique enim ſuam coœnam
præſùmit ad manducândum. Et alius qui-
dem éſurit: âlius autem ébrius eſt. Num-
quid domos non habétis ad manducân-
dum & bibéndum? aut Eccléſiam Dei
contémnitis, & confunditis eos, qui non
habent? Quid dicam vobis? Laudo vos?
in hoc non laudo. Ego enim accépi à Dôͤ-
mino, quod & trâdidi vobis, quôniam
Déôminus Jeſus, in qua nocdte tradebtur,
accépit panem, & gratias agens fregit,
& dixit: Atelpnte „& manducâte: ſioo
c

130 Peria v. in Cœna Domini,

eſt corpus meum, quod pro vobis tradé-
tur: hoc fâcite in meam commemoratiô-
nem. Similiter & câlicem, poſtquam coœ-
nâvit, dicens: Hic caliæx novum teſtamén-
tum eſt in meo ſânguine. Hoc facite, quo-
tieſcunque bibétis, in meam commemo-
ratiénem. Quotieſcunque enim manducaâ-
bitis panem hunc, & Ccalicem bibétis:
mortem Démini annuntiabitis, donec vé-
niat. Itaque quicunque manducaâverit pa-
nem Hunc, vel biberit câlicem Dômini in-
dignè: reus erit côrporis, & ſanguinis
Démini. Probet autem ſeipſum homo: &
ſic de pane illo edat, & de cCalice bibat.
Qui enim manduúcat, & bibit indignè, ju-
dicium ſibi manducat, & bibit: non diju-
dicans corpus Dômini. Ideò inter vos mul-
ti infirmi, & imbecilles, & dérmiunt multi.
Quòd ſi noſmetipſos dijudicarémus, non
ütique judicarémur. Dum judicaâmur au-
tem, à Démino corripimur, ut non cum
hoc mundo damnémur.
Graduale. Chriſtus factus eſt pro nobis
obédiens uſque ad mortem, mortem au-
tem crucis. F. Propter quod & Deus ex-
altâvit illum , & dedit illi nomen, quod
eſt ſuper omne nomen.
S equéntia ſancti Evangélii ſecúndùm
Joânnem. Cap. 13.
A nte diem feſtum Paſchæ, ſciens Jeſus
quia venit hora ejus, ut ttaͤn ke ex
hoc

ſod d we
led m

kRuat ſad
AAyet, ked

olnam o
IIITN

1e Cllt,

GnNeron
WC.
Nm 1oo

ad Miſſam. 131

hoc mundo ad Patrem: cûm dilexiſſet
ſuos, qui erant in mundo, in finem dilé-
Xit eos. Et Ccœndâ factà, cum diâbolus jam
misiſſet in cor, ut trâderet eum Judas Si-
moônis Iſcariôtæ: ſciens, quia maia de-
dit ei Pater in manus, & quia à Deo exi-
vit, & ad Deum vadit: furgit à cœna, &
ponit veſtiménta ſua: & cuûm accepiſ-
ſet linteum, præcinxit ſe. Deinde mittit
aquam in pelvim, & Coœpit lavâre pedes
dilcipulérum, & extérgere linteo, quo
erat præcinctus. Venit ergo ad Siméônem
Petrum. Et dicit, ei betrus: LDoômine, tu
mihi lavas pedes? Reſpôndit Jeſus, &
dixit ei: Quod ego fâcio, tu neſcis modò:
ſcies autem péſtea. Dicit ei Petrus: Non
lavâbis mihi pedes in ætérnum. Reſpoôn-
dit ei eſus: Si non làvero te, non babé-
bis partem mecum. Dicit ei Simon be-
trus: Démine, non tantùm pedes meos,
ſed & manus, & caput. Dicit ei Jeſus:
Qui lotus eſt, non indiget, niſi ut pedes
lavet, ſed eſt mundus totus. Et vos mun-
di eſtis, ſed non omnes. Sciébat enim
quiſnam eſſet, qui trâderet eum: propté-
reà dixit: Non eſtis mundi omnes. Poſt-
quam ergo lavit pedes eôrum, & accépit
vefſtiménta ſua, cum recubufſſet iterum,
dixit eis: Scitis, quid fécerim vobis? Vos
vocâtis me Magiſter, & Dômine: & benèé
dicitis: ſum étenim. Si ergo ego lavi pe-
1 2 des

132 Ferxria v. in Cona Domini.

des veſtros, Dôminus, & Magiſter: &
vos debétis alter altérius lavâre pedes.

Exémplum enim dedi vobis, ut, que-

múdmodum ego feci vobis, ita & vos
faciatis.
Cρredo in unum Deum, Patrem omni-
poténtem, factôrem coæli, & terræ, vi-
ſibilium mnium, & inviſibilium. Et in
unum Déminum Jeſum Chriſtum, Filium
Dei unigénitum. Et-ex Patre natum ante
ômnia ſécula. Deum de Deo, lamen
de lumine, Deum verum de Deo vero.
G énitum, non factum, conſubſtantiâlem
Patri: per quem ômnia facta ſunt. Qui
propter nos hô⁴mines, & propter noſtram
dalutem deſcéndit de cœlis, ( Hic genu
dectitur) Et incarnâtus eſt de Sprritu
ſancto ex Maria virgine: Et homo factus
eſt. Crucifixus étiam pro nobis: ſub Péôn-
tio Pilato paſſus, & ſepuùltus eſt. Et reſur-
réxit tértia die, ſecundum Scriptúras. Et
aſcéndit in cœlum : ſedet ad déxteram
Patris. Et iterum ventuúrus eſt cum glô-
ria, judicâre vivos & moôrtuos: cujus re-
gni non erit finis. Et in Spiritum ſan-
ctum, Déôminum & vivificântem: qui ex
Patre, Filiéque procédit. Qui cum batre
& Filio ſimul adorâtur, & conglorificâ-
tur: qui locuútus eſt per Prophétas. Et
unam ſanctam, cathéôlicam, & Apoſtéli-
cam Eccléſiam. onfiteor unum baptil-

ma

Ne
k Cn

Cn mn
ſhuſs ,s
ſe boclen⸗
Critus An
un Edt,

Ni genas
Unde won
t: E
oqge i
un nol
Udent 4
temunt
ttteg,
le Cn
Rſoces,
i con

ad Miſſam. 132

ma in remiſſiônem peccatérum. Et ex-
ſpécto reſurrectidnem mortuéôrum. Et vi⸗
tam ventuůri ſéculi, Amen.
Offertorium. Déxtera Démini fecit vir-
tuͤtem, déxtera Démini exaltâvit me: non
môriar, ſed vivam, & narrâbo épera Dô-
mini.
Secreta.
Ipe tibi, quæſumus Dômine ſancte Pa-
ter omnipotens, æterne Deus, ſacrifi-
cium noſtrum reddat accéptum, qui di-
ſcipulis ſuis in ſui commemoratidnem hoc
fieri hodiérna traditiône monſtrâvit, Jeſus
Chriſtus Filius tuus Dôminus noſter: Qui
tecum vivit, & regnat.
Præſatio de Cruce.
Ves dignum, & juſtum eſt, æquum, &
ſalutâre, nos tibi ſemper, & ubique
grâtias àgere, Démine ſancte Pater omni-
potens, ætérne Deus. Qui ſalutem humaâ-
ni géneris in ligno Crucis conſtituiſti: ut
unde mors oriebâtur, inde vita reſúrge-
ret: & qui in ligno vincébat, in ligno
quoque vincerétur: per Chriſtum Démi-
num noſtrum. Per quem majeſtâtem tuam
laudant Angeli, adérant Dominatiônes:
tremunt Poteſtâtes. Cœli, coœlorumque
virtútes, ac beâta Séraphim, ſôcia exulta-
tiéne concélebrant. Cum quibus & no-
ſtras voces, ut admitti jûbeas, deprecâmur
ſpplici confeſſiòne dicéntes: M
E

—

134 Feria v. in Ceena Domini.

Sanétgs, ſfanctus, ſanctus Déminus
Deus Saâbbaoth. Pleni ſunt cœli, & terra
glérià tuà, H oſânna in excélſis. B ene-
dictus qui venit in némine Dômini,
I oſnna in excélſis. S
Infra actionem.
C,Ꝙ ennmmunigantes „ & diem ſacratiſſi-
☛ mum celebrúntes, quo Déôminus no-
ſter Jeſus Chriſtus pro nobis eſt trâditus:
ſed & memériam venerântes, in primis
gloriôſæ ſemper virginis Mariæ, genitri-
cis ejuſdem Dei & Domini noſtri Jeſu
Chriſti: ſed & beatôrum Apoſtolérum, ac
mäartyrum tuôrum, Petri & Pauli, An-
dréæ, Jacobi, Joânnis, Thomæ, Jacoôbi,
Philippi, Bartholomæi, Matthæi, Simônis
& Thaddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xyſti,
Cornélii, Cypriâni, Lauréntü, Chryſôgoni,
Joânnis & Pauli, Coſmæ & Damini, &
ômnium ſancdtôrum tuérum: quorum mé-
ritis, precibuſque concédas, ut in ômni-
bus protectiônis tuæ muniâmur auxilio.
Per eumdem Chriſtum Déôminum noſtrum,
Amen.
Sequitur. .
anc igitur oblatiônem ſervitutis no-
Lſtræ, ſed & cunctæ familiæ tuæ, quam
tibi offérimus ob diem, in qua Déminus
noſter Jelus Chriſtus trâdidit diſcipulis ſuis
côrporis & ſânguinis ſui myſtéria cele-
brànda, quæſumus Dômine, ut placâtus
ac-

flms:
& ate
Kam
Daon⸗
ſer i
s col⸗
cnpet
e,

ad Miſſam. 135

accipias: diéſque noſtros in tua pace di-
ſpônas: atque ab ætérna damnatiône nos
éripi, & in electôrum tuérum jubeas gre-
ge numerari. Per eümdem Chriſtum Doé-
minum noſtrom, Amen.
uam oblatiénem tu Deus in ômni-
bus, quæſamus, bene † dictam, ad-
K ptam, raam, † rationâbilem, ac-
ceptabilémque facere dignéris: ut nobis
Cor † pus, & Sân † guis fiat dilectiſſimi
Filii tui Déômini noſtri Jeſu Chriſti.
ui pridie, quàm pro noſtra, omnim-
que ſalúte paterétur, hoc eſt, hô-
die: accépit panem. & reliqua ut in
LCanone⸗
Agnus Dei, dicitur de more, ſed pax
non datur. Dicuntur tamen tres conſuetæ
Orationes ante Communionem. liess
Hodie Sacerdos conſecrat duas Hoſtias,
quarum unam ſumit, alteram reſervat pro
die ſequenti, in quo non conficitur Sa-
cramentum: reſervat etiam aliquas parti-=
culas conlſecratas, ſi opus fuerit pro in-
firmis: Sanguinem verò totum ſumit?
& ante ablutionem digitorum ponit Ho-
ſtiam reſervatam in alio Calice, quem
Diaconus palla & patena cooperit, & de=
ſuper velum expandit, & in medio Alta-
ris collocat. Deinde fit Communio, &
completur Miſſa. Sacerdos autem gena
ſectit, quandocunque accedit, vel ree
14½ cedit

136 Feria v. in Cona Domini

cedit à medio Altaris, vel tranſit ante
Sacramentum in Calice, reſervatum: &
cum dicere debet, Dôminus vobiſcum,
non vertit ſe ad populum in medio Alta-⸗
Tis, ne terga vertat Sacramento, ſed à la⸗

tere Evangelii: & in fine ibidſem dat bene- Wuili
dictionem, & non perficit/circulum. 4, dotl
Communio. D ôminus Jeſus, poſt- QAl il
duam cQenâvit cum dicipulis ſuis, lavit u, 8 N
pedes eôrum, &E ait illis: Scitis, quid féce- WUINO/0

rim vobis ego Dôminus, & Magiſter? uimn 1
exémplum dedi vobis, ut & vos ita fa-
Ciatis.

Poſtcommunio.

Ri vitalibus aliméntis, quæſumus
Dômine Deus noſter: ut quod tém- .
pore noſtræ mortalitàtis exéquimur, im- ihen

mortalitâtis tuz munere 4 mnginia
Per Dôminum noſtrum. onſequimur. Cenn
Et dicitur, I te miſſa eſt. & datur bene- Nun
dictio, & legitur Evangelium ſancti Joan- Ntkn
nis, in cujus initio Sacerdos non ſignat Vobs n
Altare, ſed ſeipſum tantùm. lxine
„H. Hodie paretur locus aptus in aliqua Et in
Cappella Eccleſiæ, vel Altari, & decenter, Rero
quoad fieri poteſt, ornetur cum velis & i mon
luminibus, ubi Calix cum Hoſtia ut ſuprà liro c
reſervata, reponatur. Finita autem Miſſa, lpren
accenduntur intorticia, & fit proceſſio ſeunbe
more ſolito, alio tamen Subdiacono pa-⸗ enitt
rato Crucem ferente. Celebrans indutus Rin!

Pluviali

Pluviali albo, ſtans ante Altare, imponit
incenſum in duobus thuribulis abſque bene-
dictione, deinde in medio genu flexus
cum altero incenſat ter Sacramentum: &
accepto Calice cum Sacramento de manu
Diaconi ſtantis; & cooperto extremitatibus
veli, quo ejus humeri teguntur, procedę
medius inter eumdem Diaconum à dex
tris, & Subdiaconum à ſiniſtris ſub bal-
dachino, duobus Acolythis Sacramentum
Continuò incenſantibus uſque ad locum
præparatum; ubi pro craſtino ſervandum
Eſt. Intereà dum fit proceſſio, cantatur.

Hymnus.
P ange lingua gloriôſi
Coôrporis myſtérium,
Sanguiniſque pretiéſi;
Quem in mundi prétium
Fructus ventris generôſi,
Rex effudit géntium.
Nobis datus, nobis natus
Ex intâcta Virgine,
Et in mundo converſtus,
Sparſo verbi ſémine,
Sui moras incolâtus
Miro clauſit érdine.
In ſuprémæ nocte cœnæ
Recúmbens cum fratribus,
Obrlſervita lege plenè,
Cibis in legalibus,

4
6,
le⸗

138 Peria v. in Cœna Dominé.
Cibum turbæ duodénæ
Se dat ſuis mânibus.-
Verbum caro, panem verum

*

Verbo carnem éfficit: G83
Fitque ſanguis Chriſti merum, o ie
Et ſi ſenſus déficit: o Gn
Ad firmândum cor ſincérum. Neni
Sola fides ſufficit. Cttrn
Tantum ergò Sacraméntum en Een
Venerémur cérnui: üen en
Et antiquum documéntum Dommmin
Novo cedat ritui: Fum.
Præſtet fides ſuppleméntum enb tin
Sénſuum deféctui. n non
Genitôri, Genitôque 0Dorir.

Laus & jubilaâtio,
Salus, honor, virtus quoque
Sit & benedicéctio:
Procedénti ab utrôque 1
Compar ſit laudàâtio, Amen. Cons
Cùm autem ventum fuerit ad locum pa- mihh
ratum, Diaconus genu flexus à Sacerdote ntyne
ſtante accipit Calicem cum Sacramento, nmen
& ponit illum primò ſuper Altare, ubi à ſin (
Sacerdote genu flexo incenſatur, ut ſuprà? lſns
deinde reponit in capſula. Poſteà in Cchoro m e
Acumur Veſperæ.
ALD VESPERAS. 41
ſperæ, dicto ſecretò, Pater noſter. 4
are aria. inchoantur ablolutè à peima ine
Antiphona;, ſine cantu.

Antiph.

Mt⸗

Gina

h.

ad Veſperas 139

Antiph. Calicem ſalutris accipiam, &
nomen Dômini invocâbo.
Pſalmus 1I15.
C rédidi, propter quod locuútus ſum: *
ego autem humiliâtus ſum nimis.
Ego dixi in excéſſu meo: * omnis ho-
mo mendax.
Quid retribuam Dômino: * pro ômnibus,
quæ retribuit mihi?
Calicem ſalutâris accipiam: *“ & nomen
Démini invocaâbo.
Vota mea Dômino reddam coram omni
pépulo ejus: * pretiéôſa in conſpéctu Dô-
mini mors ſanctôrum ejus.
ODômine, quia ego ſervus tuus: * ego
ſervus tuus, & fflius ancillæ tuæ.
Dirupiſti vincula mea: * tibi ſacrificâbo hé-
ſtiam laudis: & nomen Démini invocaâbo.
Vota mea Dômino reddam in conſpéctu
omnis pépuli ejus: * in triis domus Dô-
mini, in médio tui Jeruũſalem.
Antiph. Calicem ſalutâris accipiam, &
nomen Dômini invocaàbo.
Añia. Cum his, qui odérunt pacem, eram
pacificus: dum loquébar illis, impugnâ-
bant me gratis.
Pſalmus 119.
d Dôminum cùm tribulrer, clamâ-
vi: * & exaudivit me.
Dômine libera ànimam meam à labiis ini-
quis, * & à lingua doloôſa.
Quid

149 Feria v. in Cona Domini.
Quid detur tibi, aut quid appondtur ti-
bi * ad linguam doléôſam?
Sagittæ poténtis acutæ, * cum carbôni-
bus deſolatériis.
Heu mihi, quia incolâtus meus prolong4-
tus eſt: habitâvi cum habitântibus Cedar: *
multùm incola fuit ànima mea-
Oum his, qui odérunt pacem, eram paci-
ficus: * cùm loquébar illis, impugnabant
me gratis.
Antiphona, Cum his, qui odérunt pa-
cem, eram pacificus: dum loquébar illis,
impugnibant me gratis.
Antiphona. Ab hominibus iniquis libera
me Dômine-
Pſalmus I 3.
E ripe me Démine ab héômine malo: *
à viro iniquo éripe me.
ui Ccogitavérunt iniquitâtes in corde: &
tota die conſtituébant prælia.
A cuérunt linguas ſuas ſicut ſerpéntis: *
venénum ſpidum ſub lâbiis eôrum.
Cuſtôdi me Démine de manu peccatéô-
ris: * & ab hominibus iniquis éripe me.
Qui cogitavérunt ſupplantâre greſſus
meos: * abſcondérunt ſupérbi lâqueum
mihi.
Et funes extendérunt in lâqueum: * jux-
ta iter ſcândalum poſuérunt mihi.
ri Déômino: Deus meus es tu: * exàâlu-
Dômine vocem deprecatiéônis meæ.
HDoômi⸗

ts
elngle n
mn nin
n Pun
Uiten p
Gjtszen

rogoon

m ionltn⸗
oonN/,
pe,
etumtamen

h

Müpkona
„ Donine.
hhon

Pwwerort

orir
intenc

Ete,
Utiottor
m ſooriſie
r Dön

Uum cleen

I Cecline

ikculäng⸗

ehe

Ad Veſperas. 141
Dômine, Dômine virtus ſalũtis meæ * ob-
umbräſti ſuper caput meum in die helli.

Ne tradas me Déômine à deſidério meo
peccatéri: cogitavérunt contra me, * ne

derelinquas me, ne fortè exalténtur.

C aput circuitus eôrum: * labor labiô⸗
rum ipſérum opériet eos.
Cadent ſuper eos carbéônes, in ignem
dejicies eos: * in miſériis non ſubsiſtent-
V ir linguéſus non dirigétur in terra: * vi-
rum injúſtum mala câpient in intéritu.
C ognoôvi, quia ſâciet Dôminus judicium
inopis, * & vindictam pâuperum.
V erumtamen juſti confitebuntur nômini
tuo: * & habitâbunt recti cum vultu tuo.
Antiphona. Ab hominibus iniquis libera
me Dômine.
Antiphona- Cuſtédi me à lâqueo, quem
ſtatuérunt mihi, & à ſcândalis operântium
iniquitâtem.
Pſalmus 140.
omine clamâvi ad te: exâudi me: *
inténde voci meæ, cùm clamaâvero
ad te.
D irigâtur orâtio mea ſicut incénſum in
conſpéctu tuo: * elevâtio mânuum meâ-
rum ſacrificium veſpertinum.
one Dômine cuſtôdiam ori meo: & &
ôſtium circumſtântiæ lâbiis meis.
on declines cor meum in verba malitiæ, *
ad excuſandas exculatiônes in peccatis-
um

142 peria v. in Coena Domini

um hominibus operaântibus iniquitâtem, *
& non communicâbo cum eléctis eéôrum.
Corripiet me juſtus in milericôrdia, &
increpàbit me: * ôleum autem peccatô-
ris non impinguet caput meum.
nöôniam adhuc & orätio mea in bene-
placitis eérum: * abſôrpti ſunt juncti pe-
træ judices eôrum.
A udient verba mea, quéniam potuérunt: *
ſicut craſſitůdo terræ erũpta eſt ſuper
terram.
Diſſipâta ſunt oſſa noſtra ſecus inférnum: *

quia ad te Dômine Démine oôculi mei: in

te ſperâvi, non âuferas ànimam meam.
Cuſtôdi me à lâqueo, quem ſtatuérunt
mihi: * & à ſcandalis operântium iniqui-
tatem.
adent in retiâculo ejus peccatéres: * ſin-
ulaâriter ſum ego, donec trânſeam.
Antiphona- Cuſtôdi me à làqueo, quem
ſtatuérunt mihi, & à ſcaândalis operântium
iniquitâtem.
Antiphona- Conſiderâbam ad déxteram,
& vidébam, & non erat, qui cognoôſce-
ret me.

Pſalmus 141.
Vode mea ad Dôminum clamâvi: * vo-
ce mea ad Dôminum deprecaâtus ſum:
Effundo in conſpéctu ejus oratiénem me-
am, y & tribulatiõnem meam ante ipſum
pronuüntio.

In

zeebgeraven⸗
nlcean

on end
lait bon
T inan
Vdxi ad

l

Nel ,
nentfſt

ur N W
Cenlnth
lem,
lapols

n

on

Uari me

ad Veſperas. 143

in deficiéndo ex me ſpiritum meum, * &
tu cognoviſti ſémitas meas.
In via hac, quà ambulàâbam, * abſcondé-
runt lâqueum mihi.
Gonſiderâbam ad déxteram, & ridébam: *
& non erat qui cognôſceret me.
Périit fuga à me, * & non eſt, qui requi-
rat àänimam meam.
C lamaâvi ad te Dômine, * dixi: Tu es ſpes
mea, portio mea in terra vivéntium.
Intendegi deprecatiõnem meam, * quia
humiliâtas ſum nimis.
Libera me à perſequéntibus me: * quia
confortati ſunt ſuper me.
E duc de cuſtôdia ânimam meam ad con-
fiténdum nômini tuo: * me exſpéctant juſti,
donec retribuas mihi.
Antiph. Conſiderâbam ad déxteram, &
vidébam, & non erat, qui coguòôſceret me.
Capitulum, Hymnus, & v. non dicuns
tur in hoc triduo.

Ad Magnificat, Antiphona.
Coœnäntibus autem illis, accépit Jeſus pa-
nem, & benedixit;, ac fregit, deditque
diſcipulis ſuis.
Canticum B. Mariæ Virginis-
Lur I. c.
agnificat * änima mea Dôminum:
Et exultavit ſpiritus meus * in Deo
ſalutàri meo.
Quia

14 peria v. in Cona Domini.

Quia reſpéxit humilitâtem ancillæ ſuæ: *
ecce enim ex hoc beâtam me dicent om-
nes generatiônes.
Quia fecit mihi magna, qui potens eſt: *
& ſanctum nomen ejus.
Et miſericôrdia ejus à progénie in progé-
nies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in brâchio ſuo: * diſpér-
ſit ſupérbos mente cordis ſui.
Depòluit poténtes de ſede, * § exaltavit
humiles.
E ſuriéntes implévit bonis: * & Kites di-
miſit inaânes.
Suſcépit Iſraël púerum ſuum: * recordà-
tus miſericôrdiæ ſuæ.
Sicut locútus eſt ad patres noſtros, * Ab-
raham, & ſémini ejus in ſécula.
Antiphona.- Coœnaântibus autem illis, ac-

cépit Jeſus panem, & benedixit, ac fre-

git, deditque diſcipulis ſuis.
Deinde dicitur flexis genibus V-
Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens
uſque ad mortem. & dicitur ſecretô ,
Pater noſter. Poſteà Pſalmus. Miſerére-
101. aliquantulùm altiùs: quo finito ſine
Oremus dicitur ſimili voce.

Oratio.

eſpice, quæſumus Démine, ſuper
hanc familiam tuam, pro quà Dômi-
nus noſter Jeſus Chriſtus non dubita-
vit

Mbs
omen
S
i Uen
el e tCos
,

Vetien

iikunn

eisl
le ll

III ani
IUd alltern

And

in ia eg

Vmncbi

cs
Iilunt
Deravie
n Khcint
oriam
ſez
Ee po
Ultris

e.5
Wom.

le &

ad Veſperas. 145

vit mânibus tradi nocéntium, & Crucis
ſubire torméntum. ſed Qui tecum dafci⸗
Kur ſub ſilentiui.
Sacerdos cum Miniſtris denudet Alta⸗
ria, legendo Antiphonam. Diviſérunt
ſibi veſtiménta mea; & ſuper veſtem meam
miſérunt ſortem. —
V Pfſalmus 21.
LDes Deus meus, réſpice in me: qua-
re me dereliquiſti? * longè à ſalũte
mea verba delictôrum meoôrum.
Deus meus clamâbo per diem, & non
exãudies: "* & nocte, & non ad inſipién-
tiam mihi.
T'u autem in ſancto hâbitas, * Laus II-
raòl.
In te ſperavérunt patres noſtri: ſpera-
vérunt, & liberâſti eos.
Ad te clamavérunt, & ſalvi facti ſunt: *
in te ſperavérunt, & non ſunt confuſi-
Ego autem ſum vermis, & non homo: *
opprobrium hôminum, & abjéctio plebis.
maes vidéntes me, deriſérunt me: * lo-

Ccuti ſunt lâbiis, & movérunt caput.

Sperävit in Dômino, eripiat eum: * ſal-
vum fäciat eum, quéniam vult eum.
Quôniam tu es, qui extraxiſti me de ven-
tre: * ſpes mea ab ubéribus matris meæ.
In te projéctus ſum ex utéro, * De ven-
tre matris meæ Deus meus es tu, ne diſcéſ-
ſeris à me.

146 Feria v. in Cœna Domini.
Q uòniam tribulâùtio préxima eſt: * quô-
niam non eſt, qui âdjuvet.
Circumdedérunt me vituli multi: * tauri
pingues obſedérunt me.
peruérunt ſuper me os ſuum, * ſicut
leo râpiens & rúgiens.
Sicut aqua effůſus ſum: * & diſpérſa ſunt
ômnia oſſa mea-
Factum eſt cor meum tamquam cera li-
uéſcens * in médio ventris mei.-
Aran tamquam teſta virtus mea, & lin-
gua mea adhæſit fäaucibus meis: * & in pul-
verem mortis deduxiſti me.
Quôniam circumdedérunt me canes mul-
ti: * concilium malignântium obſédit
me.
F odérunt manus meas & pedes meos: *
dinumeravérunt ômnia oſſa mea-
Ipſr verò conſideravérunt & inſpexérunt
me: * diviſérunt ſibi veſtiménta mea, &
ſuper veſtem meam miſérunt ſortem.
P u autem Démine ne elongaâveris auxi-
lium tuum à me: * ad defenſiônem meam
cénſpice.
rue à frâmea Deus ânimam meam: * &
de manu canis unicam meam.
S alva me ex ore leônis: * & à côrnibus
unicôrnium humilitâtem meam.
Narrâbo nomen tuum fratribus meis:
in médio Eccléſiæ laudâbo te.
Qni

*

ſeis
D ſen
n aun
bon
7Cren hin
ſee eit
Grcen il
Moc e .

.
ſorn nen l

Nn
Pcent ven
Cibue M⸗

ſjen anc⸗

ſennnict

nmn u
adortbn
anlie 0
Nonam 0

n

les nt:
Nes, t
St inm
ſrviet i
.
Uynuotit
rd:
s pOpr
ninue.
ſtph. S
lher

Folt

„N
N5
Adll n

ad Veſperas. 149

Qui timétis Dôminum, laudâte eum: *
univérſum ſemen Jacob glorificâte eum.
Timeat eum omne ſemen Iſraél: * quéô-
niam non ſprevit, neque deſpéxit depre-
catidhnem paâuperis.
Nec avértit faciem ſuam à me: * & cuùm
clamârem ad eum, exaudivit me-
A pud te laus mea in Eccléſia magna: *
vota mea reddam in conſpéctu timéntium
eum.
dent pâuperes & ſaturabuntur: * & lau-
däâbunt Dôminum, qui requirunt eum: *
vivent corda eôrum in ſéculum ſéculi.
Reminiſcéntur & converténtur ad Dô-
minum * univérſi fines terræ,
t adoraâbunt in conſpéctu ejus * univér-
ſæ familiæ Géntium.
Quôniam Dômini eſt regnum: * & ipſe
dominibitur Gentium.
anducavérunt & adorâverunt omnes pin-
gues terræ: * in conſpéctu ejus cadent om-
nes, qui deſcéêndunt in terram.
BEt àânima mea illi vivet: * & ſemen meum
ſérviet ipfi.
A nnuntiâbitur Démino genertio ven-
tuúra: * & annuntiäâbunt cœli juſtitiam
ejus pôpulo, qui naſcétur, quem fecit
Dôminus.
Antiph. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea:
& ſuper veſtem meam miſérunt ſortem,
§ Poſt denudationem Altarium hoôra
K 2 compe-

148 Feria v. in Cœna Dominj.

Competenti facto ſigno cum tabula, conz
veniunt Clerici ad faciendum mandatum.
Prælatus, ſeun Superior ſuper amictu & alba
indauitur ſtola, & pluviali violaceis, & in loco
ad id deputato; miniſtrante Diacono (qui
paratus cum Subdiacono, ut in Miſſa , Para-
mentis albis, ei aſſiſtit) imponit incenſum
in thuribulo: deinde Diaconus librum Evan-
geliorum ante pectus tenens, genu flexus
ante Superiorem, petit benedictionem: quàâ
acceptâà, aſtantibus duobus Acolythis cum
Candelabris accenſis, & Subdiacono librum
tenente, ſignat librum, & incenſat, & can⸗
tat, ut moris eſt Evangelium.

S equéntia ſancti Evangélii ſecndùm
Joânnem. Cap. 13.

A nte diem feſtum Paſchæ, ſciens Jeſus,
quia venit hora ejus, ut tranſeat ex
hoc mundo ad Patrem: cùm dilexiſſet
ſuos, qui erant in mundo, in finem dilé-
xit eos. Et cœnà factâ, cùm diâbolus jam
misiſſet in cor, ut trâderet eum Judas Si-
mônis Iſcariôtæ: ſciens, quia mnia de-
dit ei Pater in manus, & quia à Deo exi-
vit, & ad Deum vadit: ſurgit à coœna, &
ponit veſtiménta ſua: & cùm accepil-
ſet linteum, præcinxit ſe. Deinde mittit
aquam in pelvim, & Cœpit lavâre pedes
diſcipulöõrum, & extérgere linteo, quo
erat præcinctus. Venit ergo ad Siménem

Petrum.

⸗
Mais
i .
5 en
s
lin⸗
umm
Doanne
46 ans,
s chnn
e wndl
GLem omn
t 1
n els n
t eces ei
achmteel
ſ 1 e
Noc ke⸗
lgſer,G
n Kn.
nos,Dorn
Uets A
Ium eumn
n ego
(o
Pertumn .
uus eun
i exll

=
= –

balae
crecine
NnO &
A

ad lotionem pedum- 149

Petrum. Et dicit ei Petrus: Dômine, tu
mihi lavas pedes? Reſpéndit Jeſus, & di-
xit ei: Quod ego fâcio, tu neſcis modòͤ,
ſcies autem péſteà. Dicit ei Petrus: Non
lavâbis mihi pedes in ætérnum. Reſpôn-
dit ei Jeſus: Si non làvero te, non habé-
bis partem mecum. Dicit ei Simon Pe-
trus: Dômine, non tantùm pedes meos,
ſed & manus, & caput. Dicit ei Jeſus: Qui
lotus eſt, non indiget, niſi ut pedes lavet,
ſed eſt mundus totus. Et vos mundi eſtis
ſed non omnes. Sciébat enim, quiſnam
eſſet, qui trâderet eum, proptéreà dixit:
Non eſtis mundi omnes. Poſtquàm ergò
lavit pedes eôrum, & accépit veſtiménta
ſua, cùm recubuiſſet iterùm, dixit eis: Sci-
tis, quid fécerim vobis? Vos vocdatis me
Magiſter, & Démine: & benè dicitis:
ſum étenim. Si ergo ego lavi pedes ve-
ſtros, Dôminus, & Magiſter: & vos de-
bétis alter altérius lavâre pedes. Exém-
plum enim dedi vobis, ut quemâdmo-
dum ego feci vobis, ita & vos faciatis.
Quo finito, Subdiaconus portat librum
apertum oſculandum Superiori, & Dia-
conus eum de more incenſat. Poſteà Su-⸗
perior exuitur pluviali, & per Diaconum
& Subdiaconum præcingitur linteo, &
ſic præcinctus, aſſiſtentibus ſibi iiſdem
Diacono. & Subdiacono, accedit ad lo=
tionem pedum; & per ordinem diſpoſi;
K 2 tis

155% Peria v. in Coœna Domint.
tis iis, qui lavandi funt, Clerfcis pelvim, &

aquam miniſtrantibus, Subdiacono ſingu-
lorum pedem dextrum tenente, genufle-
Gtens ſingulis, illorum pedem lavat, ex-
tergit, & oſculatur,- Diacono præbente
linteum ad abſtergendum. Et interim hæc
ſubſcripta cantantur.
Aneigh. Mandâtum novum do vobis:
ut diligâtis invicem, ſicut diléxi vos, di-
cit Déôminus.
Pſalmus. Beâti immaculâti in via: qui
âmbulant in lege Dômini.
Et repetitur immediate Antiphona.
Mandâtum novum do vobis: ut diligatis
invicem, ſicut diléxi vos, dicit Dôminus.
Et ſic ali? Antiphonæ, quæ habent Pfſal⸗
mos, vel Verſ. repetuntur. Et de quolibet
Pfſalmo dicitur tantum primus Verlſus.
Antiphona. Poſtquàm ſurréxit Dôminus
à cœna, miſit aquam in pelvim, & cit
lavâre pedes dilcipulérum ſuorum : hoc
exémplum reliquit eis.
Pfalm. M agnus Dôminus, & laudabilis
nimis, in civitàte Dei noſtri, in monte
ſancto ejus.
Antiphona. Déminus Jeſus, poſtquàm
cœnavit cum diſcipulis ſuis, lavit pedes
eôrum, & ait illis: Scitis, quid fécerim
vobis ego Dôminus, & Magilſter? Exém-
plum dedi vobis: ut & vos ita faciâtis.
Pſalm. B encdixiſti Domine terram
nam: –

. Qnt
Aen Mle
Io ten
ilhns he
ta I
6ds Narten
.Keo
s hel
E eiu!
Ibun
Autonn
guis ſcn
Uuerits n

Nun
, tri

ad lotionem pedum. 151

tuam : avertiſti captivitâtem Jacob.
Antiph. Démine, tu mihi lavas pedes 2
reſpêndit Jeſus, & dixit ei: Si non làvero
tibi pedes, non habébis partem mecum.
V. Venit ergé ad Simônem Petrum, &
dixit ei Petrus.
Et repetitur Antiph. Dômine, tu mihi
lavas pedes? reſpéòndit Jeſus, & dixit ei:
Si non lâvero tibi pedes, non habébis par-
tem mecum.
V. Quod ego faâcio, tu neſcis modò: ſcies
autem pôſteà.
Tertio repetitur Antiph, Déômine, tu
mihi lavas pedes? reſpéndit Jeſus, & di-
Xxit ei: Si non laàvero tibi pedes, non ha-
bébis partem mecum.
V. Si ego Déminus & Magiſter veſter la-
vi vobis pedes: quantôò magis debétis al-
ter altérius lavâre pedes?
Plalm. Audite hæc omnes Gentes: àu-
ribus percipite qui habitâtis orbem.
Antiphona, In hoc cognôſcent omnes,
quia diſcipuli mei eſtis, ſi dilectiõnem ha-
buéritis ad invicem.
v. Dixit Jeſus diſcipulis ſuis.
Antiphonaàa., Mäneant in vobis fides, ſpes,
Chritas, tria hec: major autem horum
eſt Charitas-
y. Nunc autem manent fides, ſpes, cha-
ritas, tria hæc: major horum eſt Châritas.
Antiph. Benedicta fit ſancta Trinitas,
. K 4 atque

152 Feria v. in Cœna Domini.

atque indiviſa únitas: confitébimur ei,
quia fecit nobiſcum miſericéôrdiam ſuam.
V. Benedicâmus Patrem, & Filium, cum
ſancto Spiritu.
Pſalm. (Quàâm dilécta tabernâcula tua;
Dômine virtutum! concupiſcit, & déſicit
anima mea in tria Dômini.
Atiph. Ubi Châritas & amor, Deus ibi
eſt.

V. Congregavit nos in unum Chriſti amor-
V. Exultémus, & in ipſo jucundémur.
V- Timeâmus, & amémus Deum vivum.
V. Et ex corde diligâmus nos ſincéro.
Et repetirur Antipk. Ubi chäaritas &
amor, Deus ibi eſt.
V. Simul ergòô cùm in unum congregâmur.
V. Ne nos mente dividâmur, caveâmus.
V. Ceſſent júrgia maligna, ceſſent lites.
V. Et in meédio noſtri ſit, Chriſtus Deus.
Et repetitur Antiph. Ubi charitas &
amor, Deus ibi eſt.
V. Simul quoque cum beatis videâmus:
V. Gloriânter vultum tuum, Chriſte Deus.
V. CGâudium, quod eſt imménſum, atque
probum y. Secula per infinita ſeculé-
rum, Amen.
Poſt lotionem Superior, vel qui aliis
abluit pedes, lavat manus, & abſtergit
alio linteo: deinde rediens ad locum ubi
priùs fuerat, accipit pluviale, & ſtans ca-
Pite detecto dicit, Pater noſter. ſecret⸗
V.

Mvo⸗ .
ns d.

Cvencn. P.

nmn
nn

Seln,
Akrus
s ſecte
cis Cern
Enttnencet
, 6 1
ſunenn:l

e Mentn

Mon
Peyis, we⸗
Domminic
Uone!

Oumn
ſlckte
uli⸗

ad Completorium⸗ 153

, v., Et ne nos inducas in tentatiônem.
n E. Sed libera nos à malo. y. Tu mandâ-
m ſti mandâta tua, Dômine. pz. Cuſtodiri

nimis. y. Tu lavaſti pedes diſcipuléôrum
tuérum. p. Opera mânuum tuârum ne
deſpicias. , Dôémine exâudi oratiônem

meam. p. Et clamor meus ad te véniat.
N Dôminus vobiſcum. 5. Et cum ſpiri-
tu tuo.

Orémus. Oratio.
déſto, Dômine quæſumus, officio
ſervitutis noſtræ: & quia tu diſcipu-
lis tuis pedes lavâre dignâtus es, ne de-
ſpicias pera mânuum tuârum, quæ no-
bis retinénda mandaſti, ut ſicut hic no-
bis, & à nobis exteriôra abluuntur inqui-
naménta: ſic à te mnium noſtrům inte-
riéra lavéntur peccâta. Quod ipſe præ-
ſtâre dignéris, qui vivis, & regnas Deus,
per ômnia ſécula ſeculérum. g, Amen.

A D C O MPLETORIU M,

Non dicitur, Jube domne, nec Lectio
revis, nec Adjutérium, neque Oratio
Dominica; ſed facta Confeſlione & Ab-
ſolutione incipitur à Plalmo.
Pſalmus 4.
17 Cum invocârem, exaudivit me Deus
. juſtitiæ meæ: * in tribulatiône dilatâ-
ſti mihi.
S K § M iſeré-

154 Feria v. in Cosna Domini.
M iſerére mei: * & exàudi oratiônem
meam.
Filii hôminum uſquequò gravi corde? *
ut quid diligitis vanitätem, & quæritis
mendâcium?
Et ſcitôte, quéniam mirificâvit Déôminus
ſanctum ſuum: * Dôminus exàâudiet me,
cuùm clamaâvero ad eum.
Traſcimini, & nolite peccâre: * quæ di-
citis in côrdibus veſtris, in cubilibus ve-
ſtris compungimini.
Sacrificâte ſacrificium juſtitiæ,, & ſperate
in Déômino. * Multi dicunt: Quis oſténdit
nobis bona?
gignâtum eſt ſuper nos lumen vultus tui
Dômine: * dedlſti lætitiam in corde meo.
A fructu fruméênti, vini, & ôlei ſui * mul-
tiplicâti ſunt.
In pace in idipſum * déôrmiam, & re-
quiéſcam;
uéniam tu Démine ſingulaâriter in ſpe*
Conſtituiſti me.

Pſalmus 30.
n te Démine ſperâvi, non confúndar in
ætérnum: * in juſtitia tua libera me.-
Inclina ad me aurem tuam, * accélera, ut
éruas me.
Sſto mihi in Deum protectôrem, & in
omum refũgii, * ut ſalvum me fdcias.
Quôòniam fortitůdo mea, & refũgium
meum

1

el

(ER

es

nomgt

Etenlti

uh
Pon
Der
leſtgun
cu.
önan
Schols
ſenat en

Cenmmrn
ier
aiE
Mopn
eruate
Lternbe

ad Completorium. 15 5

meum es tu, * & propter nomen tuum
deduúces me, & enutries me.
E duúces me de lâqueo hoc, quem abſcon-
dérunt mihi: * quôniam tu es protéctor
meus.
In manus tuas comméndo ſpiritum meum: *
redemiſti me Dômine Deus veritatis.
Pſalmus 90.
ui hâbitat in adjutéôrio Altiſſimi, * in
protectiône Dei cœli commorabitur.
Dicet Dômino: Suſcéptor meus es tu, &
refúgium meum: * Deus meus ſperabo in
eum.
uôniam ipſe liberâvit me de lâqueo ve-
nàntium, * & à verbo dâſpero.
§capulis ſuis obumbrabit tibi: * & ſub
pennis ejus ſperàbis.
cuto circumdabit te véritas ejus: * non
timébis à timôre noctuúrno.
A ſagitta volânte in die, à negôtio ber⸗
ambulänte in ténebris: * ab incurſu,
dæmônio meridiaâno.
Cadent à ltere tuo mille, & decem mil-
lia à dextris tuis: * ad te autem non ap-
propinquabit.
Verúmtamen ôculis tuis conſiderâbis:
& retributiônem peccatéôrum vidébis.
uéôniam tu es Déômine ſpes mea: * al-
tiſſimum poſuiſti refgium tuum.
Non accédet ad te malum: * & flagellum
non appropinquâbit tabernâculo tuo.

Qué⸗

156 FPeria v. in Cœna Domini⸗

Quöôniam Angelis ſuis mandâvit de te: *
ut cuſtdiant te in émnibus viis tuis.
In múnibus portâbunt te: * ne fortè of-
féndas ad lâpidem pedem tuum.
& uper àſpidem & baſiliſcum ambulabis: *
& conculcâbis leônem & dracéônem.
Quòôniam in me ſperaâvit, liberâbo eum: *
prötegam eum, quéôniam cognévit no-
men meum.
Clamúbit ad me, & ego exâudiam eum: *
cum ipſo ſum in tribulatiéne: eripiam
eum, & glorificaho eum.

Longitúdine diérum replébo eum: * &

oſténdam illi ſalutàre meum.
Pſalmus 133.
Ecee nunc benedicite Dôminum, * om-
— nes ſervi Dômini:
Qui ſtatis in domo Dômini, * in àtriis
domus Dei noſtri.
In nôctibus extôllite manus veſtras in
ſancta, * & benedicite Dôminum.
Benedicat te Déminus ex Sion, * qui fe-
cit cœlum & terram. ²
Canticum Simeonis. Luc. 2. e.
Nuns dimittis ſervum tuum Dômine, *
ſecundum verbum tuum in pace.
Quia vidérunt culi mei * ſalutâre tuum.
Quod paraàſti * ante fâciem bmnium po-
ulôrum; .
Tunin ad revelatiénem Géntium, * &
glôriam plebis tuæ Ilraél.

Deinde

tuun
1 cllut

D
n
Pinns vol
t munt
luble fnn
Oelo
Ee tern
6lno, vi

1¹0

Antpon

(ppez con

pimum,

Uare
Me
4 „
titerun
terunt
Richerl,
tumpin
U

ad Completorium. 157

Deinde dicitur flexis genibus V. Chri-
ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque
ad mortem. & dicitur ſecretò, P ater no-
ſter. Poſteà Pſalmus M iſerére. 101. ali⸗
quantulùm altiùs: quo finito ſine Ore-
mus dicitur ſimili voce.
Oratio.
Relbiee „ quæſumus Dômine, ſuper
hanc familiam tuuam, pro quâ Doô-
minus noſter Jeſus Chriſtus non dubitâ-
vit múnibus tradi nocéntium, & Crucis
ſubire torméentum. ſed Qui tecum. di⸗=
citur ſub ſilentio.
Sic terminantur omnes Horæ in hoc
triduo, uſque ad Veſperas Sabbati ſancti⸗

FERIA SEXT'A.
in Paraſceve.

A D M AIUTITINU M.
In primo Nocturno-
Antiphona. Aſtitérunt reges terræ, & prin-
cipes convenérunt in unum, advérſus Dô-
minum, & advérſus Chriſtum ejus.
Plſalmus. 2.
uare fremuérunt Gentes, * & péôpuli
Q meditâàti ſunt inânia? *
A ſtitécunt reges terræ, & principes con-
venérunt in unum, * advérſus Dôminum,
& advérſus Chriſtum ejus.
D irumpâmus vincula eôrum: * & proji-
ciâmus à nobis jugum ipſérum.

Qui

158 Feria vj. in Paraſceve-

Qui hbitat in coœlis, irridébit eos: * &
Dôminus ſubſannaâbit eos.
Tunc loquétur ad eos in ira ſua, * & in
furéôre ſuo conturbbit eos.
Ego autem conſtitútus ſum Rex ab eo
ſuper Sion montem ſanctum ejus, * præ-
dicans præcéptum ejus.
Déminus dixit ad me: * Filius meus es
tu, ego hôdie génui te-
P ôſtula à me, & dabo tibi Gentes hæredi-
tâtem tuam, * & poſſeſſihnem tuam tér-
minos terræ.
R eges eos in virga férrea, * & tamquam
vas figuli confringes eos.
t nunc reges intelligite: * erudimini,
ui judicãtis terram.
Tervite Dômino in timôre: * & exultaâte
ei cum tremôre.
A pprehéndite diſciplinam, ne quando iraſcâ-
tur Dôminus, * & pereàâtis de via juſta.
Qum exarferit in brevi ira ejus, * beaͤti
omnes qui confidunt in eo.
Antiph. Aſtitérunt reges terræ, & prin-
cipes convenérunt in unum, advér ſus Dô-
minum & advérſus Chriſtum ejus.
Antiphona. Diviſérunt ſibi veſtiménta mea:
& ſuper veſtem meam miſérunt ſortem.
Pſalmus 21.
LDas Deus meus, réſpice in me: qua-
re me dereliquiſti? * longè à ſalute
mea verba delictrum meôrum.
Deus

Iurnn
ite ein
ſunt, 4
94 16 dan
t Deli
10 Auten

Cppr hrioc
Innes 1
Pochti h

Cogem
le:d ſye
lnte poe
te Mtris
s me.
Cunnam
Wan don
C fuNte
fi pinone
Abeen
eo nepe
ien
Olnnia o
Packom
geſcen
Iutt tan
nn Mei

Elerem

ad Matutinum- 159

4. D eus meus clamâbo per diem, & non exâu-
dies: * & nocte, & non ad inſipiéntiam mihi.
EI T u autem in ſancto hâbitas, „ Laus IIraél-

In te ſperavérunt patres noſtri: * ſpera-
vérunt, & liberâſti eos.
A d te clamavérunt, & ſalvi facti ſunt: *
in te ſperavérunt, & non ſunt confuſi.
E go autem ſum vermis, & non homo: *
opprébrium héôminum, & abjéctio plebis.
Fnes vidéntes me, deriſérunt me: *

Ne. locuti ſunt labiis, & movérunt caput-
S perâvit in Déômino, éripiat eum: * ſal-
Mun vum fciat eum, quéniam vult eum.

Quôniam tu es, qui extraxiſti me de ven-
li, tre: * ſpes mea ab ubéribus matris meæ.
In te projéctus ſum ex utero, * de ven-
tre matris meæ Deus meus es tu, ne diſcéſ-
ſeris à me.
Quôniam tribulâtio préôxima eſt: * quoô-
niam non eſt, qui àâdjuvet. ,
C ircumdedérunt me vituli multi: * tau-
ri pingues obſedérunt me.
A peruérunt ſuper me os ſuum, * ſicut
leo râpiens & rügiens-
Sicut aqua effêſus ſum: * & diſpérſa ſunt
R ômnia oſſa mea.
Factum eſt cor meum tamquam cera li-
uéſcens * in médio ventris mei.
Arui tamquam teſta virtus mea, & lin-
ate⸗ gua mea adhæſit fäucibus meis; * & in
puúlverem mortis deduxiſti me.
N Qus.

160 Feria vj. in Paraſceve⸗

Quôniam circumdedérunt me canes mul-
ti: * concilium malignântium obſédit
me.
Fodérunt manus meas & pedes meos: *
dinumeravérunt mnia oſſa mea-
Ipſi vero conſideravérunt, & inſpexérunt
me: * diviſérunt ſibi veſtiménta mea, &
ſuper veſtem meam miſérunt ſortem.
Tu autem Döômine ne elongâveris auxi-
lium tuum à me: * ad defenſiénem meam
Cônſpice.
Erue à frâmea Deus ànimam meam: * &
de manu canis únicam meam.
Salva me ex ore leéônis: * & à Côrnibus
unicôrnium humilitàtem meam.
Warrâbo nomen tuum frütribus meis: g
in médio Eccléſiæ laudâbo te.
Qui timétis Déminum, laudâte eum: *
univérſum ſemen Jacob glorificâte eum.
Timeat eum omne ſemen IIraél: * quôniam
non ſprevit, neque deſpéxit depresatiéô-
nem pauperis.
ec avértit ſâciem ſuam à me: * & cùm
clamârem ad eum, exaudivit me-
Apud te laus mea in eccléſia magna: *
vota mea reddam in conſpéctu timéntium

um.
Paont pâuperes, & ſaturabuntur: & lau-
dâbunt Dôminum, qui requirunt eum: *
vivent corda eôrum in ſéculum ſéculi.
Remi⸗-

nre

u
ſvA 1
1Metelt

e

1

Cnrbn,n

inbien
len Cucarenn
0Mdes, a
üune n
Elniet hh

Ner⸗
Müidan
GKmn

Du
Glen
Mins
tpicibo
um opn
1ebont e
iaoe
WMütl ſunt
Ccopetitan
nt cor

l.
lct

ad Matutinuni⸗ 161

R eminiſcéntur, & converténtur ad Dô-
vmninum * univérſi fines terræ.
Et adorâbunt in conſpéctu ejus * univérſi
familiæ Géntium.
Quôniam Dômini eſt regnum: * & ipſe
dominâbitur Géntium.
Manducavérunt, & adoravérunt omnes
pingues terræ: * in conſpéctu ejus cadent
omnes, qui deſcéndunt in terram.
Et ànima mea illi vivet: * & ſemen meum
ſẽ rviet ipſi.
Annuntiäâbitur Döômino generâtio ventu-=
ra: * & annuntiäbunt coli juſtitiam ejus
péôpulo, qui naſcétur, quem fecit Dô-
minus.
Antiphona. Diviſérunt ſibi veſtiménta
mea: & ſuper veſtem meam miſérunt
ſortem.
Antiphona., Inſurrexérunt in me teſtes ini-
qui, & mentita eſt iniquitas ſibi.
Pſalmus 26.
Dninns illuminâtio mea, & ſalus mea, *
quem timébo?
Dôminus protéctor vitæ meæx, * à quo
trepidâbo ?
Dum apprôpiant ſuper me nocéntes, *
ut edant carnes meas:
Qui tribulant me inimici mei, * ipſi in-
firmâti ſunt, & cecidérunt.
Si consiſtant advérſum me caſtra, * non

I. 8

timébit cor meum.

162 Feria vj. in Paraſcevé.
Si exuúrgat advérſum me prælium, * in
hoc ego ſperabo. „
Unam pétii à Démino, hanc requiram,
ut inhäâbitem in domo Démini oômnibus
diébus vitæ meæ:
Ut videam voluptâtem Déômini, * & vi-
ſitem templum ejus. .
Quôniam abſcôndit me in tabernâculo
ſuo: * in die malérum protéxit me in
abſcôndito tabernâculi ſui.
In petra exaltâvit me: * & nunc exalt4-
vit caput meum ſuper inimicos meos.
Circuivi, & immolavi in tabernâculo ejus
héſtiam vociferatiônis: * cantâbo, & pfſal-
mum dicam Démino.
Exâudi Déômine vocem meam, quà clamavi
ad te: * miſerére mei, & exaâudi me.
T'ibi dixit cor meum, exquisivit te facies
mea: * faâciem tuam Dômine requiram.
Ne avértas fâciem tuam à me, * ne de-
clines in ira à ſervo tuo
Adjutor meus eſfo: * ne derelinquas
me, neque deſpicias me, Deus ſalutaris
meus.- .
Quéniam pater meus, & mater mea de-
reliquérunt me: * Dôminus autem alſ-
ſumſit me.
Legem pone mihi Doômine in via tua
& dirige me in ſémitam rectam propter
inimicos meos-
Ne tradideris me in ânimas tribulantium
me:

60 e
.
gchei⸗
gnnenn
Pinhdn.
i,E
. Daoſe
, E
en. Einr
De Lanen
lecioj
ſorſurt
fle F
Rwon mert
Utene an
hrnd et
ehe D
Perciäk,
s, A
iſt lex, A
(oen
ſl. ded
1g flie
an la,
1letum
gt. D.
1, (ont
Wett in

lune .
e
Nico es

A 6
. nn
W. & Pla,

mar:
fuckmart

e
Al.

ad Matutinum- 163

me: * quéniam inſurrexérunt in me te-
ſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi.
Credo vidére bona Dômini * in terra
vivéntium.
Expécta Dôminum;, & viriliter age: * &
confortétur cor tuum, & fũuſtine Démi⸗
num.
Antiphona- Inſurrexérunt in me teſtes ini=
qui, & mentita eſt iniquitas ſibi.
Y Diviſérunt ſibi veſtiménta mea.
p Et ſuper veſtem meam miſérunt ſor=
tem. Pater noſter. ſecretô.
De Lamentatione Jeremiæ Prophétæ
Lectio j. Cap. 2. c. Heth.
ogitâvit Déôminus diſſipare murum
filiæ Sion: teténdit funiculum ſuum,
& non avértit manum ſuam à perditiône:
luxitque antemurâle, & murus pariter
diſſipatus eſt-
Teth. Defixæ ſunt in terra portæ ejus:
pérdidit, & contrivit vectes ejus: regem
ejus, & principes ejus in Géntibus: non
eſt lex, & prophétæ ejus non invenérunt
viſidnem à Dômino.
Jod. Sedérunt in terra, conticuérunt ſe-
nes filiæ Sion: conſperſérunt cinere caâ-
pita ſua, accincti ſunt cilicijs: abjecérunt
in terram câpita ſua virgines Jeruſalem.
Caph. Defecérunt præ lâcrymis ôculi
mei, conturhata ſunt viſcera mea: effü-
ſum eſt in terra jecur meum ſuper con-
L 2 triti-

164 Feria vj. in Paraſceve.

tritiéne fili? péôpuli mei, cuùm defliceret
4Arvulus, & lactens in platéis ppidi.
Ferüſalem ‚Jerũúſalem, convértere ad Déô-
minum Deum tuum.
e. Omnes amici mei dereliquérunt me,
& prævaluérunt inſidiântes mihi: trâdi-
dit me, quem diligébam: & Et terribili-
bus ulis, plagaâ crudéli percutiéntes, acé-
to potâbant me. V. Inter iniquos pro-
jecérunt me, & non pepercérunt ânimæ
meæ. Et terribilibus.
Lectio ij. Lamed.
Katribus ſuis dixérunt: UÜbi eſt tri-
ticum, & vinum? cùm defticerent
quaſi vulnerâti in platéis civitâtis: cum
exhalârent ânimas ſuas in ſinu matrum
ſuaârum.
Mem. Cui comparâbo te? vel cui aſſimi-
labo te, filia Jerûſalem? cui exæquabo te,
& conſolâbor te, virgo fillia Sion? ma-
gna eſt enim velut mare contritio tua:
quis medébitur tui? .
Nun. Prophétæ tui vidérunt tibi falſa, &
ſtulta, nec aperiébant iniquitàtem tuam,
ut te ad pœniténtiam provocârent: vi⸗
dérunt autem tibi afflumptiénes falſlas, &
ejectiônes.
Samech. Plauſérunt ſuper te maânibus
omnes tranſeuntes per viam, fibilavé-
runt, & movérunt caput ſuum ſuper filiam
Jerulalem: Hæccine eſt urbs, dicéntes
perfécti

Akae
en .
un enn
elnmtd
n Venil
ens: Me
Eis in l
,mo
6 colponn
regetnt

Pr
in
et Ne
16 , von
o In
mmn
P Vein
unen men
Deh. N
Ueth. I
ortuos
Climel
negetl

1

Glimel.
1, exe
kmel.
ns, ſ
Ulden
UuInum!

ad Matutinum. 16 5

perfêcti decôris, gàudium univérſæ terræ?
Jeruſalem, Jerũſalem, convértere ad Dô-
minum Deum tuum.
. Velum templi ſciſſum eſt, * Et omnis
terra trémuit: latro de cruce clamabat,
dicens: Meménto mei Dômine, dum vé-
neris in regnum tuum. Y. betræ fſciſſæ
ſunt; & monuméênta apérta ſunt, & mul-
ta côrpora ſancrum, qui dormierant,
ſurrexérunt. Et omnis.
ectio ij. Cap. 3. Aleph.
Eso vir videns paupertâtem meam in
irga indignatiônis ejus.
Aleph. Me minaévit, & adduúxit in téne-
bras; & non in lucem.
Aleph. Tantùm in me vertit, & convér-
tit manum ſuam totà die.
Beth. Vetuſtam fecit pellem meam, &
carnem meam, contrivit oſſa mea.
Beth. Edificavit in gyro meo, & cir-
cumdedit me felle, & labôre.
Beth. In tenebroſis collocâvit me „ quaſi
môrtuos ſempitérnos.
himel. Circumædificâvit advérſum me, ut
non egrédiar: aggravãv it cêmpedem meum.
himel. Sed & cùm clamaâvero, & rogâ-
vero, excläſit oratidnem meam.
ghimel. Concluúſit vias meas lapidibus
nadris, ſémitas meas ſubvértit.
gerſalem , Jeruũſalem, convértere ad
Déminum Deum tuum.

1. 3 Wr.

166 Peria vj. in Paraſceve.

E. Vinea mea elécta, ego te plantâvi:
Quémodo convérſa es in amaritudinem,
ut me crucçifigeres „& Barrâbbam dimitte-
res? Y. depivi te, & lâpides elégi ex te, &
ædificavi turrim. Quémodo. Vinea mea.
In ſecundo Nocturno, Antiphona-
Vim faciébant, qui quærébant ânimam
meam.
Pſalmus 37.
ômine, ne in furéôre tuo ârguas me, *
D „neque in ira tua corripias me.
uéniam ſagittæ tuæ infixæ ſunt mihi: *
E& confirmdͤſti ſuper me manum tuam.
Non eſt ſäânitas in carne mea à facie iræ
tuæ : * non eſt pax ôfſibus meis à facie
peccatorum meôrum.
Quéniam iniquitâtes meæ ſupergréſſæ ſunt
caput meum: * & ſicut onus grave gra-
vatæ ſunt ſuper me.
P utruérunt, & corrúptæ ſunt cicatrices
meæ, * à facie inſipiéntiæ meæ.
M iler factus ſum, & curvâtus ſum uſque
in finem: æ tota die contriſt 4tus ingre-
diébar:
Quaniam lumbi mei impléti funt illuſié-
nibus: * & non eſt ſanitas in carne mea.
A fflictus ſum, & humiliâtus ſum nimis: *
rugiébam à gémitu cordis mei-
Domine, ante te omne deſiderium meum: *
& gémitus meus à te non eſt abfcônditus.
Cor meum eonturbtum eſt, dereliquit
me

nr G 1
Pnt ſunl i
Gbantur.
ban:

t ſlsn
nan bdde
Oonan in
le ne
n i
C uni
tar N s l
ſunt
oin-
& Color
Quorim

0: 461

Unimtci n
Unt uuper
0erunt n
jemtb
mt mihi

ne cieatne
Cc

ad Matutinum. 167

me virtus mea? * & lumen oculôrum
meéôrum, & ipſum non eſt mecum.
A mici mei, & préôximi mei * advérſum
me appropinquavérunt, & ſtetérunt.
Et qui juxta me erant, de longè ſteté-
runt: * & vim faciébant, qui quærébant
ànimam meam.
Et qui inquirébant mala mihi, locuti
ſunt vanitâtes: * & dolos totâà die medi-
tabãntur.
Ego autem tamquam ſurdus non audié-
bam : * & ſicut mutus non apériens os
ſuum.
Et factus ſum, ſicut homo non âudiens: *
& non habens in ore ſuo redargutiônes.
Quôniam in te Dômine ſperâvi: * tu ex-
àudies me Dômine Deus meus.
uia dixi: Ne quando ſupergâudeant,
mihi inimici mei: * & dum commovén-
tur pedes mei, ſuper me magna locuti
ſunt.
Quéniam ego in flagélla paräâtus ſum: *
& dolor meus in conſpéctu meo ſemper.
Quôniam iniquitatem meam annuntia⸗
bo: * & Ccogitâbo pro peccâto meo.
Inimici autem mei vivunt, & confirmati
fſunt ſuper me: * & multiplicâti ſunt, qui
od érunt me iniquè.
Qui retribuunt mala pro bonis, detrahé-
bant mihi: * quéniam ſequébar bonitaâ-
tem.
1. 4 Ae

168 Feria vj. in Paraſceve.

Ne dereliquas me Dômine Deus me-
us: * ne diſcéſſeris à me.
Inténde in adjutéôrium meum, * Dômine
Deus ſalũtis meæ.
Antiphona. Vim faciébant, qui quæré-
bant ânimam meam.
Antiphona Confundântur & revereàân-
tur, qui quærunt änimam meam, ut àu-
ferant eam.
Pſalmus 39⸗
E chane expectâvi Dôminum, * &
◻ inténdit mihi.
Et exaudivit preces meas: * & eduxit me
de lacu miſériæ, & de luto fœcis.
Et ſtâtuit ſuper petram pedes meos: * &
diréxit greſſus meos.
Et immiſit in os meum cäúnticum no-
vum, * carmen Deo noſtro.
Vidébunt multi, & timébunt: * & ſpera-
bunt in Démino.
B eâtus vir, cujus eſt nomen Déômini ſpes
ejus: * & non reſpéxit in vanitâtes, & in-
ſanias falſas.
Multa feciſti tu Dômine Deus meus mira-
bilia tua: * & cogitatiônibus tuis non
eſt, qui similis ſit tibi.
Annuntiâvi, & locutus ſum: * multipli-
câti ſunt ſuper númerum.
Sacrificium, & oblatiénem noluſſti: x* au-
res autem perfeciſti mihi.
Holocauſtum, & pro peccâto non po-
ſtulaſti:

ael

keen
MuNtic

tihes tus
Conum

Complte

Dömnne,.

erunt
vonyertirt
R volont
rint con
cunt
llent,

k;

ad Matutinum- 169

ſtulaſti: * tunc dixi: Ecce venio.
In capite libri ſcriptum eſt de me, ut fâce-
rem voluntâtem tuam : * Deus meus véô-
lui, & legem tuam in médio cordis mei.
An nuntiavi juſtitiam tuam in Eccléſia ma-
gna,„ * ecce läâbia mea non prohibébo:
Démine tu fſcilti.
Juſtitimm tuam non abſcôndi in corde
meo: * veritâtem tuam, & ſalutâre tuum
dixi.
Non abſcéôndi milericôrdiam tuam, &
veritâtem tuam, * à concilio multé.
Tu autem, Dômine, ne longè facias miſe-
ratiônes tuas à me: * miſericérdia tua, &
véritas tua ſemper ſuſcepérunt me.
Quôniam circumdedérunt me mala, quo-
rum non eſt numerus: * comprehendé-
runt me iniquitâtes meæ, & non pôtui, ut
vidérem.
Multiplicâtæ ſunt ſuper capillos cpitis
mei: * & cor meum dereliquit me.
Complaceat tibi, Démine, ut éruas me *
Mômine, ad adjuvândum me réſpice.
Confundântur, & revereântur ſimul, qui
Perunt animam meam, * ut âuferant eam.
onvertântur retrôêrſum, & revereântur, *
ui volunt mihi mala.
Verom conféſtim confuſiénem ſuam, *
gui dicunt mihi: Euge, euge.
Prnütent „& læténtur ſuper te omnes quæ-
réêntes te; * & dicant ſemper: Magnifi-
L è5 cétur

170 Feria vj. in Paraſceve-

cétur Dôminus, qui diligunt ſalutâre tuum,
go autem mendicus ſum, & pauper: *
Dôminus ſolicitus eſt mei.
Adjútor meus, & protéctor meus tu es: *
Deus meus ne tardaveris.
Antiphona- Confundântur, & revereàân-
tur, qui quærunt dnimam meam, ut àu-
ferant eam.
Antiphona. Aliéni infurrexérunt in me,;
& fortes quæſiérunt änimam meam. .
4 Pſalmus 53.
D&* in némine tuo ſalvum me fac: *
& in virtute tua judica me.
Deus exâudi oratiénem meam: * auri-
bus pércipe verba oris mei-
Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum
me, & fortes quæſiérunt ànimam me-
am: * & non propoſuérunt Deum ante
conſpéctum ſuum.
E cce enim Deus âdjuvat me: * & Dômi-
nus ſuſcéptor eſt änimæ meæ.
A vérte mala inimicis meis: * & in veri-
tâte tua diſpérde illos.
Voluntarie ſacrificàbo tibi, * & confité-
bor néômini tuo, Dômine;, quôniam bo-
num eſt.
uéniam ex omni tribulatiéône eripuiſti
me: * & ſuper inimicos meos deſpéxit
culus meus.
Antiphona. Aliéni inſurrexérunt in me,
& fortes quæſiérunt ànimam meam.

4

( ven

e. Ee

Uecl⸗

Nh
I1)

tey
Cin
tn
Nol⸗
lln
1 ht
N, oc
mrndin
ele Deo,
io, & lo
G honminis
De,,woge
Proget n
Eite one
dum. Qi
Oocideront
unt. Inte
inum ko⸗
Müret ezen
lumon
ſdis, &
Nottie
0n, &
n dlot

tutn,

1815
ig.

ad Matutinum, 171
F. Inſurrexérunt in me teſtes infqui.

y. Et mentita eſt iniquitas ſibi. Bater

noſter. ſecretò.
Ex Trackâtu ſancti Auguſtini Epiſcopi
ſuper Pſalmos.
In Pfſalm. 63;. ad verſum 2.
Lectio iv.
rotexiſti me Deus à convéntu mali-
gnântium, à multitúdine operan-
tium iniquittem. Jam ipſum caput
noſtrum intueâmur. Multi Maärtyres
tàlia paſſi ſunt, ſed nihil ſic elùcet, quômo-
do caput Märtyrum: ibi méliùs intué-
mur, quod illi expérti ſunt. Protéctus eſt
à multitúdine malignäntium, protegén-
te ſe Deo, protegénte carnem ſuam ipſo
Filio, & héômine, quem gerébat: quia fi-
lius hôminis eſt, & Filius Dei eſt. Filius
Dei, propter formam Dei: filius hôminis,
propter formam ſervi, habens in pote-
ſtàte péônere ânimam ſuam, & recipere
eam. Quid ei potuérunt fâcere inimici?-
Occidérunt corpus, àânimam non occidé-
runt. Inténdite. Parùm ergò erat, Dô-
minum hortari Martyres verbo, niſi fir-
mäúret exémplo.
N⸗ Tamquam ad latrô⁴nem exiſtis cum
gladiis, & fuſtibus comprehéndere me:
Quotidie apud vos eram in templo do-
cens, & non me tenuiſtis: * ecce flagel-
lâtum ducitis ad crucifigéengum. *- Cům-
que

—

172 Feria vj. in Paraſceve.

que injeciſſent manus in Jeſum, & tenuif-
ient eum, dixit ad eos. Quotidie.
Lectio v.
N oſtis, qui convéntus erat malignãn-
tium Judæôrum, & quæ multitudo
erat operàntium iniquitàtem. Quam ini-
quitâtem 7 Quia voluérunt occidere Dô-
minum Jeſum Chriſtum. Tanta ôpera
bona, inquit, oſténdi vobis : propter
quod horum me vultis occidere? Pértu-
lit omnes infirmos eôrum, curâvit omnes
languidos eôrum, prædicâvit regnum coe-
lôrum, non tacuit vitia ebrum, ut iplſa
pôtiùs eis diſplicérent, non médicus, à
quo ſanabântur. His omnibus curatiôni-
bus ejus ingräâti tamquam multà febre
phreneétici, inſaniéntes in médicum, qui
vénerat curâre eos, excogitavérunt con-
silium perdéndi eum: tamquam ibi vo-
léntes probâre, utrùm veré homo ſit, qui
mori poſſit, an aliquid ſuper héômines ſit;
& mori ſe non permittat. Verbum ipſoô-
rum agnôſcimus in Sapiéntia Salomô-
nis: Morte turpiſſim, inquiunt, con-
demnémus eum. Interrogémus eum: erit
enim reſpécus in ſermônibus illius. Si
enim verè Filius Dei eſt, liberet eum.
12. Ténebræ factæ ſunt, dum crucifixiſ-
ſent Jeſum Judæi : & circa horam nonam
exclamâvit Jeſus voce magni: Deus meus,
ut quid me dereliquiſti? * Et incli-
nt

6 li
ebect l

(ocd kect⸗
An onn
nocennor.
tlr;u Un
1et: un
It Md eN
Phgeliht,
en n;
erent
icerent.
Erunt, 1
le, gu
Ee 1 no
I, Iis
iqui ce

ad Matutinuum. . 173
nâto câpite emiſit ſpiritum. g. Exclâ-
mans Jelus, voce magnàâ, ait: Pater, in
manus tuas comméndo ſpiritum meum.
Et inclinâto.
Lectio vj.
Xxacuérunt, tamquam glaâdium, linguas
ſuas. Non dicant Judæi: Non oc-
cidimus Chriſtum. Etenim proptéreà eum
dedérunt judici Pilâto, ut quaſi ipfi
morte ejus videréntur immunes. Nam
cùm dixiſſet eis Pilâtus: Vos eum occi-
dite; reſpondérunt: Nobis non licet oc-
cidere quemquam. Iniquitâtem facino-
ris ſui in jůdicem héminem refúndere
volébant : ſed numquid Deum juúdicem
fallébant? Quod fecit Piläâtus, in eo ipſo,
quod fecit, aliquântum paârticeps fuit:
ſed in compatatiône illõörum multô iple
innocéntior. Inſtitit enim, quantùm pô-
tuit; ut illum ex eôrum manibus libera-
ret: nam proptéreà flagelläatum produ-
xit ad eos. Non perſequéndo Dôminum
flagellavit, ſed eôrum furôri ſatislacere
volens; ut vel ſic jam mitéſcerent, & de-
sinerent velle occidere, cùm flagellâtum
vidérent. Fecit & hoc. At ubi perſevera-
vérunt, nôſtis illum laviſſe manus, & di-
Xiſſe, quod ipſe non feciſſet, mundum ſe
eſſe à morte illius. Fecit tamen. Sed ſI
reus, quia fecit vel invitus: illi innocén-
tes; ui coëgérunt, ut fâceret? Nullo mo-
do.

7 Feria vj. in Paraſceve-

do. Sed ille dixit in eum ſenténtiam, &
juſſit eum cricifigi, & quaſi ipſe occidit:
& vos 6 Judæi occidiſtis. Unde occidi-
ſtis? Glâdio linguæ: acuiſtis enim lin-
guas veſtras. Et quando percuſsiſtis, niſi
quando clamaſtis: Crucitige, crucifige?
. Animam meam diléctam tradidi in
manus iniquòôrum, & facta eſt mihi hæré-
ditas mea, ſicut leo in ſilva: dedit contra
me voces adverſärius, dicens: Congre-
gâmini, & properâte ad devorändum il-
lum: poſuérunt me in deſérto ſolitũúdinis,
& luxit ſuper me omnis terra: * Quia
non eſt invéntus, qui me agnôſceret, &
faceret benè. F, Inſurrexérunt in me viri
abſque miſericôrdia, & non pepercérunt
ànime mex. Quia non eſt. Animam
meam. .
In tertio Nocturno, Antiphona.
Ab inſurgéntibus in me libera me Dômi-
ne, quia occupavérunt àänimam meam.
Pſalmus 58.
tipe me de inimicis meis Deus meus: *
„ & ab inſurgéntibus in me libera me-
Pripe me de operantibus iniquitàâtem: *
& de viris ſanguinum ſalva me.
Quia ecce copérunt ànimam meam: *
irruérunt in mie fortes.
Neque iniquitas mea, neque peccâtum
meum Döômine: * ſine iniquitâte cucür-
ri; & diréxi.
EXur-

ſbis edtun
Et n,
lun keng
Pntiiren,
Ni Dkuſl
Pleiccrci
ens Ckeni
Ee ccli
1r Pol n
Ghege
N e n
D cum
tunn Pr
ſuperin
Et de an
fabuntor
COnfummmm
Pt ſcient,
E finium
onrerten
Ptentur,

ad Matutinum. 175
xuúùrge in occurſum meum, & vide: * &
tu Dômine Deus virtútum, Deus IIraél.
Inténde ad viſitàndas omnes Gentes: *
non miſereâris omnibus, qui operäntur
iniquitâtem.
onverténtur ad véſperam; & famem
patiéntur ut canes: * & circuibunt civi-
taàtem.
Pcce loquéntur in ore ſuo, & glâdius in
lâbiis ebhrum: * quôniam quis audivit?
Et tu, Démine, deridébis eos: * ad nihi-
lum deduces omnes Gentes.
Fortitůdinem meam ad te cuſtédiam,
quia Deus ſuſcéptor meus es: * Deus meus
miſericôrdia ejus prævéniet me.
D eus oſténdet mihi ſuper inimicos meos,
ne occidas eos: * nequândo oblivilſcàn-
tur pépuli mei.
D iſperge illos in virtute tua: * & depoô-
ne eos protéctor meus Dômine.-
D elictum oris eôrum, ſermônem labiô-
rum ipſôrum: * & comprehendäntur in
ſupérbia ſua.
Et de cxecratiéöne & mendcio annun-
tiabuntur in conſummatiéne: * in ira
conſummatiéônis, & non erunt.
Et ſcient, quia Deus dominâbitur Jacob: æ
& finium terræ.
Gonverténtur ad véſperam, & famem
patiéntur, ut canes: * & circuibunt civita-
tem.
pli

176 Feria vj. in Paraſceve.

Ipſi diſpergentur ad manducândum: =
ſi verò non füerint ſaturâti, & murmur-
bunt.
Bgo autem cantaâbo fortitdinem tuam: *
& exultâbo manè milſericôrdiam tuuam.
Quia factus es ſuſcéptor meus, * & refu-
gium meum, in die tribulatiônis meæ.
Adjutor meus, tibi pſallam, quia Deus
ſuſcẽptor meus es: * Deus meus miſeri-
côrdia mea.
Antiphona- Ab inſurgéntibus in me II-
bera Hie Déômine, quia occupavérunt aàni-
mam meam.
Antiphona. Longè feciſti notos meos à
me: traâditus ſum, & non egrediébar.
Plalmus 87.
omine Deus ſalutis meæ, * in die cla-
Dri „& nocte coram te.-
Intret in conſpéctu tuo oratio mea: * in-
clina aurem tuam ad precem meam.
Quia repléta eſt malis ànima mea: * &
vita mea inférno appropinquavit.
Eſtimâtus ſum cum deſcendéntibus in
lacum: * factus ſum, ſicut homo, ſine ad-
jutério, inter môrtuos liber.
Sicut vulnerâti dormiéntes in ſepulchris:
quorum non es memor àâmpliùs: * & ipfſi
de manu tua repullſi ſunt.
Poſuérunt me in lacu inferiôri: * in te⸗
nebrôſis, & in umbra mortis.
Kuper me confirmâtus eſt furor thnè: *

r i⸗
n
Sns n
Nel lugen
Owuni ü
Dclid ken⸗
Puemiün
Necſel n
Pummucd n
Nlerchti in⸗
1 Nelitme!
Vunn ui l⸗
zlutn,¹1
s!
en At
Ntio mea pr
Itcud Don
: ens
Dunpeont
Ute pel:
um, & con
Inn metmi
0l contudn
Orcumced
tonmdece
giti
Tnotos m
Utpbona
1 lieit
onn,

ad Matutinum- 177

im.⸗ &e oinnes fluctus tuos ine luxiſti ſuper me.
m. Longe feciſti notos meos à me: * poſué-
runt me abominatiônem ſibi.
Traâditus ſum, & non egrediébar : * Gcu-
li mei languérunt præ inõpia.
Clamâvi ad te Dômine totâ die: * ex-
àndi ad te manus meas-
Numdwuid moôrtuis fâcies mirabilia: * aut
médici ſuſcitàbunt, & contitebúntur tibi?
Numquid narrabit âliquis in ſepulchro
INE miſericôrdiam tuam, * & veritâtem tuam
Nenm à in perditiône?
Numquid cognoſcéntur in ténebris mi⸗=
rabilia tua, * & juſtitia tua in tèrra obli⸗
vionis?
Et ego ad te Déômine clamâvi: * & manè
lech. Ortio mea prævéniet te.
It quid Dômine repéllis oratiénem me-
. am: * avértis fêciem tuam à me?
len. Pauper ſum ego, & in labôribus à juven-
e tüte mea: * exaltâtus autem humiliâtus
lum, & conturbatus.
In me tranſiérunt iræ tuæ: * & terrôres
tui conturbavérunt me.
L ircumdedérunt me ſicut aqua totâ die: *
cCircumdedérunt me ſimul.
E longúſti à me amicum, & préximum: *
& notos meos à miſéria.
3 Antiphona. Longè feciſti notos meos à
mmae :: trâditus ſum, & non egrediébar.
Antiphona, Capt;Punn in ànimam zaltl⸗

178 Feria vj. in Paraſceve-
& ſanguinem innocéntem condemnabunt.
Pſalmus 93.

LDes ultinum Dôminus: * Deus ul-

tihnum liberè egit.
Exaltâre, qui júdicas terram: * redde re-
tributiénem ſupérbis.
Uſquequò peccatôres Déômine, * uſque-
quò peccatôres gloriabuntur.
E ffabúntur, & loquéntur iniquitâtem: *
loquéntur omnes, qui operàntur injuſti-
tiam?
Pôpulum tuum Dômine humiliavérunt: *
& hæreditâtem tuam vexavérunt.
Viduam, & âàdvenam interfecérunt: * &
upillos occidérunt.
t dixérunt: Non vidébit Déôminus, * nec
intélliget Deus Jacob.
Entelligite inſipiéntes in pôpulo: * & ſtul⸗
ti aliquàndo ſapite.
Qui plantâvit aurem, non àudiet? * aut
qui finxit oculum, non considerat?
Ci céôrripit gentes, non àrguet: * qui
ocet hé⁴minem ſciéntiam?
Dôminus Iſcit cogitatiénes hôminum, *
quéôniam vanæ ſunt.
B eâtus homo, quem tu erudieris Dômi⸗=
ne: * & de lege tua docueris eum.
Ut mitiges ei 4 diébus malis: * donec
fodiâtur peccatéôri fôvea.
Quia non repéllet Dôminus plebem ſuam: *
& hæreditâtem ſuam non derelinquet.
Quoad-

nre ügl
zis hhl
dcen:
icortin t
ſecundum mn
mivce
,fenknmt
nguc te
mnas hbon
UItbon n
n ndeene
Ss em
Dem wen
1 ilntin
et iloron
ſinonnen
ocii
Punt ne,
er nolter.

ad Matutinum⸗ 179
Quoaduſque juſtitia eonvertâtur in judi-
cium: * & qui juxtà illam omnes qui re-
cto ſunt corde.
Quis coniurget mihi advérſus malignân-
tes? * aut quis ſtabit mecum advérſus
operântes iniquitâtem?
Niſi quia Dôminus adjúvit me: * paulòô
minus habitâſſet in inférno änima mea.
Si dicéham: Motus eſt pes meus: * mi-
ſericôrdia tua Dômine adjuvâbat me.
Secuúnduùm multitúdingem dolôrum meô-
rum in corde meo, * conſolatioônes tuæ
lætificavérunt ànimam meam.
Numquid adhæret tibi ſedes iniquitâtis: *
qui fingis labôrem in præcépto?
Captaâbunt in ânimam juſti: * & ſangui-
nem innocéntem condemnabunt.
Et factus eſt mihi Déminus in refũgium: *
& Deus meus in adjutéôrium ſpei meæ.
Et reddet illis iniquittem ipſfôrum: &
in malitia eôrum diſpérdet eos: * diſpér-
det illos Dôminus Deus noſter-
Antiphona. Captaäbunt in ähimam juſti,
& ſanguinem innocéntem condemnúbunt.
V. Locuti ſunt advérſum me linguâ do-
losâ. R. Et ſermônibus ôdii circumde-
dérunt me, & expugnavérunt me gratis-
Pater noſter. ſecretô.

M 2 De

180 Peria vj. in Paraſceve.
De Epiſtola beâti Pauli Apéſtoli ad
H Hebræos-
Lectio vij. Cap. 4. c. &. F.
Deſtinémus ingrédi in illam réquiem:
ut ne in idipſum quis incidat incre-
dulitâtis exémplum. Vivus eſt enim
ſermo Dei, & éfficax, & penetrabilior omni
glâdio ancipiti: & pertingens uſque ad di-
viſiõnem ânimæ, ac ſpirituús, compâgum
quoque, ac medullrum, & diſcrétor cogi-
tatihnum, & intentiõônum cordis. Et non
eſt ulla creatura invisibilis in conſpéctu
ejus: mnia autem nuda, & apérta ſunt cu-
lis ejus, ad quem nobis ſermo. Habéntes ergoòͤ
Pontificem magnum, qui penetravit cos-
los, Jeſum Filium Dei: teneâmus conf eſſiô-
nem. Non enim habémus Pontificem, qui
non poſſit céômpati infirmitatibus noſtris;
tentâtum autem per ômnia pro ſimilitũdine
abſque peccâto.
. Tradidérunt me in manus impiéôrum,
& inter iniquos projecérunt me, & non pe-
percérunt àânimæ meæ : congregaâti ſunt
advérſum me fortes: * Et ſicut gigântes
ſtetérunt contra me. 7. Aliéni inſurrexé-
runt advérſum me, & fortes quæſiérunt
änimam meam. Et ſicut gigântes ſtetérunt
Ccontra me.
Lectio viij.
deâmus ergôò cum fidúcia ad thronum
grtiæ: ut miſericérdiam Cconſequimur .

X Ggn

elchlecec
n fälrun
1lns ere

1 Dei,

4

ad Matutinum. 181

& grâtiam inveniâmus in auxilio oppor-
túno. Omnis namque Poôntifex, ex homini-
bus aſſuũmptus, pro hominibus conſtituitur
in iis, quæ ſunt ad Deum, ut éfferat dona,

& ſacrificia pro peccàtis: qui condolére poſ-

ſit iis, qui ignorant „& errant: quéniam
& ipſe circum datus eſt infirmitâte: & pro-
ptéreà debet, quemâdmodum pro pépulo,
ita étiam & pro ſemetipſo offérre pro pec-
Càtis.
R. Jeſum traàdidit impius ſummis principi-
bus ſacerdôtum, & ſeniôribus péôpuli:
Petrus autem ſequebâtur eum à longè, ut
vidéret nem. Y. Adduxérunt autem eum
ad Câipham principem ſacerdôtum, ubi
Scribeæ, & Phariſæi convénerant. Petrus
autem.
Nee quiſquam ſumit ſibi honérem, ſed
qui vocâtur à Deo, tanquam Aaron.
Sic & Chriſtus non ſemetipſum clarificâvit,
ut Pôntifex fieret: ſed qui locutus eſt ad
eum: Filius meus es tu, ego héôdie génui te.
Quemadmodum & in âlio loco dicit: Tu es
ſacérdos in ætérnum ſecndùúm ôrdinem
Melchiſedech. Qui in diébus carnis ſuæ pre-
ces, ſupplicationeéſque ad eum, qui pofſit
illum ſalvum fâcere à morte, cum clamôre
vlido, & lacrymis fferens, exauditus eſt
pro ſua reveréntia. Et qui idem cuùm elſet
Filius Dei, didicit ex iis, quæ paſſus eſt
M 3 obe-

182² Feria vj. in Paraſceve.

obediéntiam: & conſummaͤtus, factus eſt
ômnibus obtemperantibus ſibi, cauſa ſalutis
ætérnæ, appellâtus à Deo Poôntifex juxta
ôrdinem Melchiſedech.
R. Caligavérunt culi mei à fletu meo:
quia elongâtus eſt à me, qui conſolabatur
me. Vidéte omnes pôpuli, * Si eſt dolor
similis ſicut dolor meus. V. O vos om-
nes, qui transitis per viam, atténdite, &
vidéte. Si eſt dolor. O aligavérunt.

A D LAUDES,
Antiphona-

Proprio Filio ſuo non pepércit Deus,
ſed pro nobis ômnibus trâdidit illum
Pülmus. M iſerére mei Deus. IOI.
Ant'phona. Anxiâtus eſt ſuper me ſpfritus
meus, in me turbatum eſt cor meum.
D ômine exâudi oratiénem meam, àuri-
bus percipe obſecratiénem meam in
veritâte tua: * exâudi me in tua juſtſtia.
Et non intres in judicium cum ſervo tuo: *
quia non juſtificâbitur in conſpéctu tuo
omnis vivens.
Quia perſecutus eſt inimicus ânimam me-
am: * humiliavit in terra vitam meam.
Collocâvit me in obſcuris ſicut mêrtuos
ſéculi: * & anxidtus eſt ſuper me ſpiritus
meus: in me turbatum eſt cor meum.
M emor fui diétum antiquérum, medi-
tatus

ſtccbs de,
l

acs e
Kin Me
edd
Et eikm
Negmnet nn
Nes, Uude d

1..1
Antiphona .
IU PAll 1

iem dan
Ic ſet!
letb in ken

Erb Cun

e 4

ad Laudes. 183

tâtus ſum in mnibus opéribus tuis: * in
factis mànuum tuârum meditabar.
E xpandi manus meas ad te: * ânima mea
ſicut terra ſine aqua tibi.
V elôciter exâudi me Dômine, * defécit
ſpiritus meus.
Non avértas fâciem tuam à me: * & A-
milis ero deſcendéntibus in lacum.
A uditam fac mihi manè miſericôòrdiam
tuam: * quia in te ſperaàvi.
Notam fac mihi viam, in qua âmbulem: *
quia ad te levâvi änimam meam.
ripe me de inimicis meis Dômine, ad te
confúgi: * doce me fâcere voluntâtem
tuam, quia Deus meus es tu.
Spiritus tuus bonus deducet me in terram
rectam : * propter nomen tuum Dômine
Vivificâbis me, in æquitâte tua.
E duúces de tribulatiéne änimam meam: *
& in miſericéôrdia tua diſpérdas inimicos
meos.
Et petdes omnes, qui tribulant ânimam
meam: * quôniam ego ſervus tuus ſum.
Antiph. Anxiâtus eſt ſuper me ſpiritus
meus, in me turbatum eſt cor meum-
Antiphona., Ait latro ad latréönem: Nos
quidem digna factis recipimus, hic autem
quid fecit ? Meménto mei Dômine, dum
véneris in regnum tuum.
Pſalm. Deus Deus meus.
Antiph. Cùm conturbâta füerit àânima
M 4 mea

184 FPeria vj. in Paraſceve-

mea Démine, milericôrdiæ memor eris.
Canticum Habacuc- Cap. 3.
D émine audivi auditiénem tuam : æ
& timui.
D ômine opus tuum * in médio annérum
Vivifica illud.
IEn médio annéôrum notum faâcies: * cum
irâtus fũeris, miſericôrdiæ recordberis.
D eus ab Auſtro véniet, * & ſanctus de
monte Pharan.
Opéruit cœlos glôria ejus: * & laudis
ejus plena eſt terra.
S plendor ejus ut lux erit: * côrnua in
manibus ejus.
L bi abſcôndita eſt fortitdo ejus: * ante
fâciem ejus ibit mors.
Et egrediétur diàbolus ante pedes ejus: *
ſtetit, & menſus eſt terram,
A ſpéxit, & diſſélvit Gentes: * & contriti
ſunt montes fſéculi.
Lncurvati ſunt colles mundi, * ab itiné-
ribus æternitaâtis ejus-
Pro iniquitâte vidi tentôria Ethiéôpiæ: *
turbabuntur pelles terræ Madian.
Numquid in fluminibus irâtus es Démi-
ne? * aut in fluminibus furor tuus? vel
in mari indignaâtio tua?
Qi aſcéndes ſuper equos tuos: * & qua-
drigæ tuœæ ſalvatio.
§ uſcitans ſuſcitâbis arcum tuum: * jua-
ramenta tribubus, quæ locutus es.
Fluvios

10 Penn
röre onp
Pgelns

N

ſlen anm

ediriti

Dohaen ,
Pim kali
bärum n
Aucliel,
1oce nn
lngrecüin.
1 lubter n
lt reqel
Kepcamn
n.
aßs enin
en in

r ers
,5.

n,

ad Laudes- 18

F lúvios ſcindes terræ: vidérunt te, &
doluérunt montes: * gurges aquârum
tran ſijt.
Dedit abyſſos vocem ſuam: * altitudo
manus ſuas levavit.
S ol, & luna ftetérunt in habitâculo ſuo, *
in luce ſagittârum tuârum, ibunt in ſplen-
dére fulgurantis haſtæ tuæ.
In frémitu conculcâbis terram: * & in
furôre obſtupefcies Gentes.
Egrélſus es in ſalutem pépuli tui, * in
ſalutem cum Chriſto tuo.
Perculsiſti caput de domo impij: * denu-
dâàſti fundaméntum ejus uſque ad col-
lum.
Maledixiſti ſceptris ejus, câpiti bellaté-
rum ejus,* veniéntibus ut turbo ad di-
ſpergéndum me.
Exultàtio eòrum * ſicut ejus, qui dévorat
päuperem in abſcéndito.
Viam feciſti in mari equis tuis, *in luto
aquaârum multaârum.
Audivi, & conturbâtus eſt venter meus: *
à voce contremuérunt lâbia mea.
I ngrediaâtur putrédo in ôfſibus meis: *
& ſubter me ſcdàteat.
Ut requiéſcam in die tribulatiônis: * ut
aſcéndam ad pépulum accinctum no-
ſtrum.
Ficus enim non florébit: * & non erit
germen in vineis-
M 5 Mentié-

„

186 Feria vj. in Paraſceve.
M entiétur opus olivæ: „ & arva non
àfferent cibum.
A blcindétur de ovili pecus: * & non erit
arméntum in præſépibus.
Ego autem in Dômino gaudébo: * & ex-
ultàbo in Deo Jeſu meo.
Deus Dôminus fortitüdo mea: * & po-
net pedes meos quaſi cervôrum.
Et fuper excélſa mea dedúcet me vi-
ctor * in pſalmis canéntem.
Antiphona: Cùm conturbata füͤerit àni-
ma mea Däüe, miſericôrdiæ memor eris.
Antiphona. Meménto mei Dômine, dum
véneris in regnum tuum.
Pſalm. L audaâte Dôminum de cœlis. 108.
V. Collocâvit me in obſcuris.
. Sicut môrtuos ſéculi.
Ad Benedictus, Antiphona.
Poſuérunt ſuper caput ejus cauſam ip-
sius ſcriptam: Jeſus Nazarénus Rex Ju-
dæôrum.
Deinde dicitur flexis genibus v. Chri-
ſtus factus eſt pro nobis obédiens uſque
ad mortem, mortem autem crucis. & di-
citur ſecretô. Pater noſter. Poſteà Pfſal-
mus. Miſerére IOI. aliquantulùm al⸗-
tius: quo finito ſine Oremus dicitur ſimi=

.
Iocs
1 vOCe.

b

Oratio.
7 . . „
Relpice „ quæſumus Dômine, fuper
hanc familiam tuam, pro qua Dômi-
nus

n

luilecee
onribit
Grin de
con

ad Laudes. 187

nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit
mânibus tradi nocéntium, & crucis iubi-
re torméntum, ſed Qui tecum. dicitur
ſub ſilentio.
Ad Primam, Tertiam, Sextam, & No-
nam, ut ſuprà Feria v. in Cœna Do-
mini. II3. ſed in fine v. Chriſtus factus
eſt pro nobis obédiens uſque ad mortem
additur, mortem autem crucis.

SItatio ad Crucem in geruſalem.

Finit Nonâ, Sacerdos & Miniſtri in-
duti paramentis nigri colgris, ſine lu-
minaribus & incenlô procedunt ad Altare:
& ante illud proſtrati aliguamdiu orant.
Interim Acolythi unam tantùm tobaleam
extendunt ſuper Altare. Sacerdos cum Mi-
niſtris factâà oratione aſcendit ad Altare, &
Cſcçulatur illud in medio; deinde Lector
accedit ad legendam Prôphetiam in loco,
übi legitur Epiſtola, & incipit eam ſine
titulo: quam etiam Sacerdos legit ſub-
milsâ voce apud Altare in cornu Epiſtolæ.
Oſee 6.
xc dicit Dôminus: In tribulatiéône
ſua manè conſũúrgent ad me: Veni-
te, & revertmur ad Dôminum:
quia ipſe cœpit, & ſauâbit nos: percutiet,
& curâbit nos. Vivificâbit nos poſt duos
dies: in die tértia ſuſcitâbit nos, & vivé-
mus in conſpéctu ejus. Sciémus: ſeque-
murque,

188 Feria vj. in Paraſceve.
murque, ut cognoſcâmus Dôminum: quaſi
diluculum præparâtus eſt egréſfus ejus,
& véniet quaſi imber nobis temporâneus,
& ſerôtinus terræ. Quid faciam tibi Ephraim?
Quid faciam tibi Juda? Milericôrdia veſtra
quaſi nubes matutina, & quaſi ros manè
pertrânſiens. Propter hoc dolâvi in Pro-
phétis, & occidi eos in verbis oris mei:
& judicia tua quaſi lux egrediéntur. Quia
miſericôrdiam vôlui, & non ſacrificium,
& ſciéntiam Dei plùs quàm holocaâuſta.
Tractus. Dômine, audivi auditum tu-
um, & timni: Cconſiderâvi pera tua, &
expâvi. Y, In médio duérum animaâlium
innoteſcéris : dum appropinquâverint an-
ni, cognoſcéris: dum advénerit tempus,
oſtendéris. v. In eo, dum conturbata
fũerit ànima mea: in ira, miſericôrdiæ
memor eris. V. Deus à Libano véniet,
& ſanctus de monte umbrôſo, & condénſo-
V. Opéruit coœlos majéſtas ejus: & laudis
ejus plena eſt terra.
Finito Tractu Sacerdos in cornu Epiſto⸗
læ dicit, Orémus. Diaconus, Flectàmus
génua. & Subdiaconus, Levate.

Oratio.
ens: à quo & Judas reaâtůs ſui pœ-
nam, & conkfeſſiônis ſuæ latro præ-
mium ſumpſit: concéde nobis tuæ pro-
pitiatiénis effédum : ut, ſicut in paſſiéône
ſua

1 Un thl
Eem

1 Een
en /
i i meni
tun obtun
6. Decimad

Ccne gnn

tehn
ntcdlu
& hudhn.
Nvartumcet
Nolbiege
Um Iail
Donine e,
e polten
Mum 1
a care

Feria vj. in Paraſceve- 189
ſua Jeſus Cbriſtus Déminus noſter divér-
ſa utriſque intulit ſtipéndia meritôrum;
ita nobis, ablâto vetuſtâtis errôre, reſur-
rectinis ſuæ grâtiam largiâtur. Qui tecum
vivit, & regnat.
Subdiaconus in tono Epiſtolæ ſimili⸗
der ſine titulo cantat ſequentem Lectio-

nem. .
Exodi 12.

n diébus illis: Dixit Déôminus ad Môy-
ſen & Aaron in terra Egypti: Menlſis
iſte, vobis principium ménſium, primus
erit in ménſibus anni. Loquimini ad uni-
vérſum cœtum filiérum Ifraél, & dicite
eis: Décimàâ die menſis hujus tollat unulſ-
quiſque agnum per familias, & domos
ſuas. Sin autem minor eſt nümerus, ut
ſufficere polſit ad veſcéndum agnum’,
aſſümet vicinum ſuum, qui junctus eſt
démui ſuæ, juxta nmerum animarum
quæ ſufficere poſſunt ad eſum agni. Erit
autem agnus abſque múcula, malculus,
anniculus : juxta quem ritum tollétis
& hodum. Et ſerväâbitis eum uſque ad
quartamdécimam diem menſis hujus: im-
molabitque eum univérſa multitúdo filiô-
rum Iſraël ad véſperam. Et ſument de
ſanguine ejus, ac ponent ſuper utrúm-
que poſtem, & in ſuperliminâribus do-
méôrum, in quibus cômedent illum. Et
edent carnes nocte illa aflas igni, &
azy-

190 Feria vj. in Paraſceve.

àzymos panes cum lactúcis agréſtibus.
Non comedétis ex eo crudum quid, nec
coctum aquâà, ſed tantùm afſſum igni:
caput cum pédibus ejus, & inteſtinis
voraâbitis. Nec remanébit quidquam ex
eo uſque manè. Si quid residuum füerit,
igne comburétis. Sic autem comedétis
illum: Renes veſtros accingétis, & cal-
ceaménta habébitis in pédibus, tenéntes
bâculos in mânibus, & comecktis feſti-
nânter: eſt enim Phaſe (id eſt trânſitus)
Dômini.
Tractus. Eripe me Döômine ab hô-
mine malo : à viro iniquo libera me.
F. Qui cogitavérunt malitias in corde:
totâ die conſtituébant prælia. 7. Acué-
runt linguas ſuas ſicut ſerpentis : vené-
num aſpidum ſub lâbiis eérum. 7⸗ Cu-
ſtôdi me Dômine de manu peccatéris: &
ab hominibus iniquis libera me. 7⸗ Qui
cogitavérunt ſupplantâre greſſus meos:
ablcondérunt ſupérbi làqueum mihi.
F. Et funes extendérunt in lâqueum pé-
dibus meis: juxta iter ſcândalum poſué-
runt mihi. y. Dixi Dômino, Deus
meus es tu: exâudi Dômine vocem ora-
tiônis meæ. F. Démine, Démine virtus
ſalutis meæ, obúmbra caput meum in
die belli. F. Ne tradas me à deſidério
meo peccatôri : cogitavérunt advérſus
me:

z 1

Peria vj. in Paraſceve.- 191

me: ne derelinquas me, ne unquam
exalténtur. 7. Caput circuitus eôrum:
bor labiôrum ipſôrum opériet eos-
F. Verúmtamen juſti confitebuntur nô-
mini tuo: & habitâbunt recti cum vultu
tuo-
Finito Tractu, dicitur Paſſio ſuper nu-
dum pulpitum: quam Celebrans ſubmiſla
voce legit in cornu Epiſtolæ.

PAsS-

—

R2

192 PASSIO

ſecundàm Joânnem. Cap. 22.

1

oltes, N
iu, Eimn
n, ſeht

0 lihovctn
e Del
bet me
I, Cunn
1, Tkrun
1tnnn I⸗
Cn g⸗
N: d an
It n
o men
Dplerenm
1oS cedltl
lemqunm
ſciumn ett
18 ſerrum
Meram
n Dirt
Aom ton
Celtn

Paſſio ſecundùm Joannem. 193

n illo témpore: Egréſſus eſt Jeſus cum
Tdiccipulis ſuis trans torténtem Cedron,
ubi erat hortus, in quem introlfvit ipſe,
& diſcipuli ejus. Sciébat autem & Ju-
das, qui tradébhat eum, locum: quia fre-
quénter Jeſus convénerat illùc cum diſci-
ulis ſuis. Judas ergo cum accepilſlſet co-
hortem, & à Pontificibus, & Phariſæis
miniſtros, venit illuc cum latérnis, & faâ-
cibus, & armis. Jeſus itaque ſciens om-
nia, quæ ventura erant ſuper eum, pro-
céſſit, & dixit eis: Quem quæritis?
c Reſpondérunt ei: s Jeſum Nazaré-
num. Cc Dicit eis Jeſus: ¼ Ego ſum.
c Stabat autem & Judas, qui tradébat
eum, cum ipfſis. Ut ergô dixit eis: Ego
ſum, abiérunt retrôrſum, & cecidérunt
in terram. Iterùm ergô interrogâvit eos:
Quem quæritis? C IIli autem dixé-
runt: s Jeſum Nazarénum. Cc Reſpôn-
dit Jeſus: ¼ Dixi vobis, quia ego ſum: ſi
ergò me quæritis, sinite hos abhire. Ut
implerétur ſermo, quem dixit: Quia
quos dediſti mihi, non pèrdidi ex eis
quemquam. Simon ergò Petrus habens

glâdium eduúxit eum, & percuſſit Ponti-

ficis ſervum, & abſcidit auriculam ejus
déxteram. Erat autem nomen ſervo Mal-
chus. Dixit ergéò Jeſus Petro: † Mitte
glâdium tuum in vaginam. Calicem,
quem dedit mihi Pater, non bibam unm?
0-

7194 Feria vj. in Paraſceve.
6 Cohors ergò, & tribúnus, & miniſtri
Judæôrum comprehendérunt Jeſum, &
ligavérunt eum, & adduxérunt eum ad
Annam primùm; erat enim ſocer Cai-
phæ, qui erat Pôntifex anni illius. Erat
autem Câiphas, qui consilium déderat
Judæis: Quia éxpedit, unum hôminem
mori pro pépulo. Sequebâtur autem Je-
ſum Simon Petrus, & lius diſcipulus.
Diſcipulus autem ille erat notus Pontifi-
ci, & introivit cum Jeſu in âtrium Ponti-
ficis. Petrus autem ſtabat ad ôſtium foris.
Exivit ergo diſcipgalus âlius, qui erat no-
tus Pontifici, & dixit oſtiâriæ, & intro-
duxit Petrum. Dicit ergò Petro ancilla
oſtiâria: s Numquid & tu ex diſcipulis
es hôminis iſtius? & Dicit ille: s Non
ſum. Cc Stabant autem ſervi, & miniſtri
ad prunas, quia frigus erat, & calefacié-
bant ſe: erat autem cum eis & Petrus
ſtans, & calefâciens ſe. Pôntifex ergoô in-
terrogâvit Jeſum de diſcipulis ſuis, & de
doctrina ejus. Reſpéndit ei Jeſus: † Ego
palàm locuútus ſum mundo: ego ſemper
décui in ſynagéôga, & in templo, quòô
omnes Judæi convéniunt: & in occulto
locutus ſum nihil. Quid me intérrogas?
intérroga eos, qui audiérunt, quid locu-
tus ſim ipſis: ecce hi ſciunt, quid dixerim
ego. C Hæc autem cùm dixiſſet, unus al-
siltens, miniſtrôrum dedit âlapam Jeſu,
dicens:

1 Ans in
0 Lit Men

cn. ut in
moeunt in ,
mminmn, ſi
iterro i
n Men
Non tint
68Plin.
m kuen
Tkffere gn
kretn,
Ute eſſt
ln in pr
le N

inſe

AKhuls

Paſſio ſecundùm Joannem., 195

dicens: s Sic reſpéndes Pontifici? &
Reſpéôndit ei Jeſus: † Si malè locutus
ſum, teſtimônium péthibe de malo: ſi
autem benè, quid me 2 Et miſit
eum Annas ligätum ad Câipham Ponti-
ficem. Erat autem Simon Petrus ſtans, &
calefaciens ſe. Dixérunt ergo ei: s Num-
quid & tu ex diſcipulis ejus es? C Negaâvit
ille, & dixit: 8 Non ſum c Dixit ei unus
ex ſervis Pontificis, cognâtus ejus, cujus
abſcidit Petrus auriculam: s Nonne ego
te vidi in horto cum illo? c Iterúm ergò
negàvit Petrus, & ſtatim gallus cantaâvit.
Adducunt ergò Jeſum ²¾ Caipha in præ-
tôrium. Erat autem manè: & ipſi non
introiérunt in prætéôrium, ut non conta-
minaréntur, ſed ut manducârent paſcha-
Exivit ergò Pilâtus ad eos foras, & dixit:
s Quam accuſatiônem affértis advérſus
hôminem hunc? c Reſpondérunt, & di-
Xérunt ei: s Si non eſſet hic malefâctor,
non tibi tradidiſſémus eum. e Oixit ergo
eis Pilätus: s Accipite eum vos, & lecun-
dùm legem veſtram judicâte eum. Di-
xXérunt ergò ei Judæi: s Nobis non licet
interficere quemquam. Ut ſermo Jeſu
implerétur, quem dixit, ſignificans, quà
morte eſſet moritúrus. Introivit ergoô-
iterùm in prætérium Pilàtus, & vocavit
Jeſum, & dixit ei: s Tu es Rex Judæô-⸗
rum? c Reſpéndit Jjeſus: ¼ Atemetipſo
N 2 hoc

196 Feria vj. in Paraſceve-

hoc dicis, an lii dixérunt tibi de me?
⁸ Reſpôndit Pilàtus: s Numquid ego
Judæus ſum? Gens tua, & Pontifices tra-
didérunt te mihi: quid feciſti? Reſpôn-
dit Jeſus: † Regnum meum non eſt de
hoc mundo. Si ex hoc mundo eſſet reg-
num meum, miniſtri mei ütique decerta-
rent, ut non trâderer Judæis: nunc autem
regnum meum non eſt hinc. C Dixit ita-
que ei Pilätus: s Ergô Rex es tu? Re-
ſpéndit Jeſus: ¼ Tu dicis, quia Rex ſum
Ego. Ego in hoc natus ſum, & ad hoc
veni in mundum, ut teſtiménium perhi-
beam veritâti: omnis, qui eſt ex veritâùte,
audit vocem meam. Dicit ei Pilaâtus:
8 Quid eſt véritas? & Et cum hoc dixiſſet,
iterum exivit ad Judæos, & dicit eis: s
Ego nullam invénio in eo cauſam. Eſt
autem conſuetúdo vobis, ut unum dimit-
tam vobis in Paſcha: vultis ergoò, dimit-
tam vobis Regem Judædrum? Clama-
vérunt ergò rurſus omnes, dicéntes: 8
Non hunc, ſed Barrâbbam. & Erat autem
Barrâbbas latro. Tunc ergo apprehéndit
Pilàtus Jelum, & flagellâvit. Et mlilites
plecténtes corô⁴nam de ſpinis impoſué-
runt câpiti ejus: & veſte purpureâ cir-
cumdedérunt eum. Et veniébant ad eum,
& dicébant: 8 Ave Rex Judæôrum. Et
dabant ei Aapas Exivit ergò iterùm Pi-
latus foras, & dicit eis: s Ecce adduco
Vobis

Mol

min
1 tone
6 Wil n
tun
aronn
nikes,
5 .(n
NMn.
efe
alſmn e
Uu ln ,i
1gs ann let
is inun
un, Edi
ln iut
Uit ezoe
1urls,
N E, A
tel d W
hotelien:
Aatumn eſtt
icict ii,
Ainde an
dei aten
ne di
ynss eni
t (xlit
los ſern
t pro t
roros

Paſſio ſecundùm Joannem. 197

vobis eum foras, ut cognoſcâtis, quia nul-
lam invénio in eo cauſam. c (Exivit er-
gòô Jeſus portans corônam ſpineam, &
purpureum veſtiméntum ) Et dicit eis:
s Ecce homo. Cc Cum ergò vidiſſent eum
Pontifices, & miniſtri clamâbant, dicén-
tes: s Crucifige, crucifige eum. & Dicit
eis Pilâtus: s Accipite eum vos, & cru-
cifigite: ego enim non invénio in eo
cauſam c Reſpondérunt ei Judæi: e Nos
legem habémus, & ſecúndùm legem de-
bet mori, quia Filium Dei ſe fecit: c Cùͤm
ergé audiſſet Pilàtus hunc ſerméônem,
magis timuit. Et ingréſſus eſt prætôrium
iterum, & dixit ad elum: s Unde es tu?
Jeſus autem reſpônſum non dedit ei.
Dicit ergo ei Pilâtus: 2 Mihi non lôque-
ries? neſcis, quia poteſtâtem hâbeo crucifi-
gere te, & poteſtâtem haâbeo dimittere
te? c Refpôndit Jeſus: † Non habéres
poteſtàtem advérſum me ullam, niſi tibi
datum eſſet déſuper. Proptéreà, qui me
trãdidit tibi, majus peccàtum habet. C Et
exinde quærébat Pilâtus dimittere eum-
Judæi autem clamâbant, dicéntes: s Si
hunc dimittis, non es amicus Cæſaris.
Omnis enim, qui ſe regem facit, contra-
in⸗ dicit Cæſari. C Pilâtus autem, cùm audilſ-
ſet hos ſermônes, addũxit foras Jeſum, &
Lio ſedit pro tribupaâli, in loco qui dicitur
RM Lithôſtrotos, Hebrâicè autem Gabbatha.

N.
ſe,

198’ Feria vj. in Paraſce ve.
Erat autem Paraſcéve Paſchæ, hora quaſi
ſexta, & dicit udæis: s Ecce Rex velter.
6 IIIi autem clamâbant: s Tolle, tolle,
crucifige eum. C Dicit eis Pilatus: s Re-
gem veſtrum crucifigam? c Reſpondé-
runt Pontifices: s-Non habémus regem,
niſi Cæſarem. Tunc ergòô traâdidit eis
illum, ut crucifigerétur. Suſcepérunt au-
tem Jeſum, & eduxérunt. Et bajulans
ſibi crucem, exivit in eum, qui dicitur
Calvâriæ, locum, Hebrâicè autem Goôl-
gotha: ubi crucifixérunt eum, & cum eo
alios duos, hinc & hine, médium autem
Jeſum. Scripſit autem & titulum Pilâtus,
& pélſuit ſuper crucem. Erat autem ſcrip-
tum: Jelus Nazarénus, Rex Judæoôrum.
Hunc ergôò titulum multi Judæôrum le-
gérunt: quia propè civitâtem erat locus,
ubi crucifixus eſt Jeſus. Et erat ſcriptum
Hebrâicè, Græceè, & Latinè. Dicébant
ergô Pilâto Pontifices Judæôrum: s No-
li ſcribere, Rex Judæôrum: ſed quia ipſe
dixit: Rex ſum Judæôrum. Cc Reſpoôndit
Pilätus: s Quod /ſcripſi, ſcripſi. C Mili-
tes ergò, cùm crucifixiſſent eum, accepérunt
veſtiménta ejus (& fecérunt quaâtuor par-
tes; unicuique militi partem) & tunicam.
Erat autem tunica inconſutilis, déſuper
contéxta per totum. Dixérunt ergò ad in-
vicem: g Non ſcindâmus eam, ſed ſortiaâ-
mur de illa, cujus ſit. & Ut Scriptura im-
plére

,AN!
M n
Nuemmen,
Cleenr d
eceftig in
ed
Cht en
Ar, ANn
cnlunmaet,
e W

uN. D an

Plto cere
s. Cun t
Kt: 4 (.

10 (cnte
garerun
utn cruni
Ulites:
aAleri
1 elom
Unt etn
(rura

n Digeme
Elaue,

nn.

Paſſio ſecundùm Joannem. 199
plerétur, dicens: Partiti ſunt veſtiménta
mea ſibi : & in veſtem meam miſérunt
ſortem. Et milites quidem hæc fecérunt.
Stabant autem juxta crucem Jeſu mater
ejus, & ſoror matris ejus Maria Cléophæ,
& Maria Magdaléne. Cùͤm vidiſſet ergò
Jeſus matrem, & diſcipulum ſtantem, quem
diligébat, dicit matri ſuæ : † Mulier,
ecce filius tuus. Deinde dicit diſcipulo:
† Ecce mater tua. Cc Et ex illa hora ac-
cépit eam diſcipulus in ſua. Pôſteà ſciens
Jeſus, quia omnia conſummaâta ſunt, ut
conſummarétur Scriptúra, dixit: † Si-
tio. C Vas ergo erat péſitum acéto ple-
num. Illi autem ſpéôngiam plenam acéto,
hyſſôpo circumponéntes, obtulérunt ori
ejus. Cùm ergo accepiſſet Jeſus acétum,
dixit: † Conſummaâtum eſt. c Et incli-
nâto capite trâdidit ſpiritum. ( Hic genu
ſlectitur, & pauſatur aliquantulum. ) Ju-
dæi ergò (quôniam Paraſcéve erat) ut
non remanérent in cruce côrpora ſäbba-
to (erat enim magnus dies ille ſâbbati)
rogavérunt bPilâtum, ut frangeréntur eô-
rum crura, & tolleréntur. Venérunt ergo
milites: primi quidem fregérunt crura,
& altérius, qui crucifixus eſt cum eo.
Ad Jeſum autem cùm veniſſent, ut vidé-
runt eum jam môrtuum, non fregérunt
ejus crura: ſed unus militum lânceàâ la-
tus ejus apéruit, & continuò exivit ſan⸗
N 4 guis:

200 Feria vj. in Paraſceve-
guis, & aqua. Et qui vidit, teſtiméônium
perhibuit: & verum eſt teſtimônium ejus.
Et ille ſcit, quia vera dicit, ut & vos cre-
dâtis. Facta ſunt enim hæc, ut Scriptüra
implerétur: Os non comminuétis ex eo.
Et iterùm alia Scriptũra dicit: Vidébunt,
in quem transfixérunt.
Quod ſequitur, legitur in tono Evan-
gelii, & dicitur, Munda cor meum. ſed
non petitur benedictio, & non deferun-
tur luminaria, neque incenſum, & Cele-
brans in fine non oſculatur librum.
P ôſt hæc autem rogâvit Pilâtum Jo-
ſeph ab Arimathæa (eòô quòd eſſet di-
ſcipulus Jeſu, occultus autem propter me-
tum Judæôrum) ut tôlleret corpus Jeſu.
Et permilit Pilâtus. Venit ergo, & tulit
corpus Jeſu. Venit autem & Nicodémus,
qui vénerat ad Jetum nocte primum, fe-
rens mixtüram myrrhæ & 4loës, quaſi li-
bras centum. Accepérunt ergò corpus
Jeſu, & ligavérunt illud linteis cum aro-
matibus, ſiqut mos eſt Judæis ſepelire.
Erat autem in loco, uübi crucifiæus eſt,
hortus; & in horto monuméntum no-
vum in quo nondum quiſquam péſitus
erat. Ibi ergo propter Paraſcévem Judæoô-
rum, quia juxtà erat monuméntum, po-
ſuérunt Jeſum.
Deinde Sacerdos ſtans in cornu Epiſto-
Iæ, incipit abſolutè junctis manibus:

7

Oré-

e
/ 4
☛
nins we
iten 4
nn Eegeln
eann,
Cwbdincorns
Oeto an
rink
ote
n tu

1. 5
luen tun
I

S

i eſet
lyum i
X ue
4
inctum !
Demus,

0 mnio
judle

Cplts
1 Antl

Feria vj. in Paraſceve- 201
rémus, dilectiſſimi nobis, pro Ec-
O cléſia ſancta Dei: ut eam Deus &
Déôminus noſter pacificare, adunâre, &
cuſtodire dignétur toto orbe terrârum:
ſubjiciens ei principâtus, & poteſtaâtes:
detque nobis, quiétam, & tranquillam vi-
tam degéntibus, glorificäre Deum Pa-
trem omnipoteéntem.
Orémus, Diaconus Flectâmus génua.
Subdiaconus . Levdàte.
Oratio cantatur in tono feriali Oratio-
nis Miſſæ extenſis manibus. Et hic modus
ſervatur in ſequentibus.
O mnipotens ſempitérne Deus, qui gléô-
riam tuam ômnibus in Chriſto génti-
bus revelâſti: cuſtéôdi pera miſericôr-
diæ tuæ; ut Eccléſia tua toto orbe dif-
fuſan, ſtâbili fide in confeſſiône tui némi-
nis perievéret. Per eumdem Déminum.
BN. Amen.
rémus & pro beatiſſimo Papa noſtro
N. ut Deus & LQôminus noſter,
qui elégit eum in ôrdine Epiſcopâtus,
ſalvum atque incôlumem cuſtôdiat Ecclé-
ſiæ fuæ ſanctæ, ad regéndum péôpulum
ſanctum Dei.
Orémus, Flectâmus génua. . Levte.
mnipotens ſempitérne Deus, cujus
O juditio univérſa fundântur: réſpice
propitius ad preces noſtras, & eléctum
nobis Antiſtitem tua pietâte conſérva; ut
N 5 Chri-

202 Peria vj. in Paraſceve.

Chriſtiäna plebs, quæ te gubernâtur au-
Gtôre, ſub tanto Pontifice, credulitatis
ſuæ meritis augeâtur. Per Dôminum.
B. Amen.
O mus & pro ômnibus Epiſcopis,
Presbyteris Diacônibus, Subdiacô-
nibus , acôlythis, exorciſtis, lectôribus,
oſtiâriis, confeſſôribus, virginibus, viduis;
& pro omni pépulo ſancto Dei.
Orémus. Flectàmus génua. N. Lev4te.
O nipoten ſempitérne Deus, cujus
ſpiritu totum corpus Eccléſiæ ſan-
ctificàtur, & régitur: exâudi nos, pro uni-
vérſis Ordinibus ſupplicântes; z ut gratiæ
tue müúnere, ab ômnibus tibi gradibus
fidéliter ſerviätur. Per Déminum.
N. Amen.
O emus & pro Chriſtianiſſimo ( Si
non eſt Goronatus⸗ dicatur, d
Imperatére) Imperatéôre noſtro N.
Deus & Dôminus noſter fſuübditas illi
ciat omnes baârbaras natiônes, ad noſtram
perpétuam pacem.
Orémus. Flectâàmus génua. . Levate.
QOmaivorens ſempitérne Deus, in cu-
jus manu ſunt omnium poteltdtes
& ômoium jura regnôrum: réſpice ad
Romanum benignus Impérium; ut gen-
, quæ in ſua feritâte confidunt, potén-
i tuæ déxterâà comprimântur. Per Dô-
minum noſtrum. . Amen.
Oré-

Ne
ly9
e es zrs
“ Er
I lo n
Oten NI !
Ome
Celan

codts a⸗

1o, Nti.
Dooicumn n
De L
gen

Cun , Ule

Oren
Ou
Iun
60: Per
Gue trid
lbi in
un ge
um.

Oen
tcis

ir l.
,,
lläti⸗

E

)

Feria vj. in Paraſceve. 203

O rémus & pro catechũúmenis noſtris:
ut Deus & Dôminus noſter adapé-
riat aures præcordiérum ipſérùm, ja-
nuâmque miſericôrdiæ; ut per lavâcrum
regeneratiônis accéptà remiſſiéne ôm-
nium peccatôrum, & ipſi inveniântur in
Chriſto Jeſu Dômino noſtro.
O rémus. Flectâmus génua. N. Levdte.
O mnipotens ſempitérne Deus, qui Ec-
cléſiam tuam novâà ſemper prole foe-
cúndas: auge fidem, & intelléctum cate-
chúmenis noſtris; ut renaâti fonte baptiſma-
tis, adoptiônis tuæ filiis aggregéntur. Per
Dôminum noſtrum. Amen
O rémus, dilectiſſimi nobis, Deum Pa-
trem omnipoténtem, ut cunctis mun-
dum purget errôribus: morbos àuferat,
famem depéllat, apériat càârceres, vincula
diſſôlvat: peregrinântibus réditum, infir-
mäntibus fanitàtem, navigântibus portum
ſalutis indulgeat.
Orémus. Flectâmus génua. N. Levte-
O mnuipoten⸗ ſempitérne Deus, mœſtoé-
rum conlſolàâtio, laborântium fortitũ-
do: pervéniant ad te preces de quacum-
que tribulatiéõne clamântium; ut omnes
ſibi in neceſſitâtibus ſuis miſericôrdiam
tuam gâudeant adfuiſſe. Per Dôminum no-
ſtrum. . Amen.
Oemnz & pro hæréticis & ſchiſmaâ-
ticis: ut Deus & Dôminus noſter
Eruat

204 Feria vj. in Paraſceyve.

„ 2:. . 7„
éruat eos ab erréribus univérſis; & ad
ianctam matrem Eccléſiam cathéôlicam at-
que Apoſtélicam revocaâre dignétur.
O rémus. Flectàmus génua. E. Levate.
O mnipotens ſempitérne Deus, qui fſal-
vas omnes, & néminem vis perire:
réſpice ad ânimas diabéôlicà fraude decép-
tas; ut omni hæreticâ pravitâte depôſitâà,
errântium corda reſipiſcant, & ad veritâ-
tis tuæ rédeant unitâtem. Per Dôminum
noſtrum. . Amen.
rémus & pro pérfidis Judæis: ut Deus
& Dôminus noſter auferat vela-
men de côrdibus eôrum; ut & ipſi ag-
néôſcant Jeſum Chriſtum Dôminum no-
ſtrum. Non reſpondetur Amen. ſed ſta-
tim dicitur-
Imnipotens ſempitérne Deus, qui
étiam Judâicam perfidiam à tua mi-
ſericôrdia non repéllis: exâudi preces
noſtras, quas pro illius pépuli obcæca-
tihne deférimus; ut, agnitàâ veritatis
tuæ luce, quæ Chriſtus eſt, à ſuis téne-
bris eruântur. Per eumdem Déôminum.
NR. Amen.
QOrémus & pro pagânis: ut Deus om-
nipotens àuferat iniquitàtem à côr-
dibus eôrum: ut, relictis idélis ſuis, con-
vertântur ad Deum vivum & verum, &
niçcum Filium ejus Jeſum Chriſtum Deum
& Döminum noſtrum. Ors
ré-

an l

hgen
ar G
1 e n
täcen
un cimn
de A
0. N U
bim
Eepoſtl el
Act
Deyrum:
6hens ſols
Cncn. le⸗
ANtn à m
rn. (he
Aenr
(darate
temm annn
llcoohen
Beranſe
Nind,
Ais cant
Deinde
ars:
1, at
ee lon
Koran

Feria vj. in Paraſcevve. 205

Orémus. Flectâmus génua. . Levate.
mnipotens ſempitérne Deus, qui
non mortem peccatôrum, ſed vi-
tam ſemper inquiris: : füſcipe propitius
oratiénem noſtram : & libera eos ab ido-
lérum cultura : & àggrega Eccléſiæ tuæ
ſancæ, & laudem & glô⅛riam nõminis
tui. Per Dôminum noſtrum. . Amen.
§ Lompfetis Orationibus , Sacerdos
depoſità caſula accedit ad cornu Epiſto=
læ, & ibi in poſteriori parte anguli Altaris
accipit à Diacono Crucem jam in Altari
præparatam: quam versâ facie ad popu-2

2=

Ium;, à ſummitate parùm diſcooperit, in- *

cipiens ſolus Antiphonam, Ecce lignum
Crucis. Ac deinceps in reliquis juyvatur in
cantu à miniſtris uſque ad Venite ado-
rémus. Choro autem cantante; Venite
adoreémus. omnes ſe proſternunt, excepto
Celebrante.
Deinde procedit ad anteriorem par-
tem anguli ejuſdem cornu Epiſtolæ: &
diſcooperiens brachium dextrum Crucis,
elevanſque eam pauliſper, altius quàm
primò, incipit, Eece lignum Crucis.
aliis cantantibus, & adorantibus ut ſuprà.
Deinde Sacerdos procedit ad medium
Altaris: & diſcooperiens Crucem totali-
ter; ac clevans eam tertiò altiùs incipit,
Ecce lignum Crucis, aliis cantantibus»
& adorantibus, ut ſuprà, Ecce lignum
Crucis,

.

.

206 Feria vj. in Paraſceve⸗

Crucis, in quo ſalus mundi pepéndit.
Chorus N. Venite adorémus.
Poſteà Sacerdos ſolus portat Crucem
ad locum ante Altare præparatum, & genu
flexus ibidem eam locat: mox depoſi-
tis calceamentis, accedit ad adorandam
Crucem, ter genu flectens, antequam
eam deoſtuletur. Hoc facko revertitur⸗
& aucipit calceamenta à & Qalulam. Poſt-
modum miniſtri Aſtaris, deinde alii cle-
rici & laici, bini & bini, ter genibus fle-
Xis, ut dictum eſt, Crucem adorant. Inte-
rim dum fit adoratio Crucis, cantantur

2 X Improperia, & alia, quæ ſequuntur, vel

omnia, vel pars eorum, prout multitudo
adorantium, vel paucitas requirit, hoc
modo.
Duo cantores in medio chori cantant
y. Pôpule meus, uſque ad Agios Theôs.
V. Pôpule meus, quid feci tibi? aut in quo
contriſtâvi te? reſpénde mihi.
V. Quia eduxi te de terra Egypti: paraſti
crucem Salvatôri tuo.
Unus chorus cantat, Agios &O Theôs.
Alius chorus reſpondet. Sanctus Deus.
Primus chorus. Agios iſchyros.
Secundus chorus. Sanctus fortis.
Primus chorus. Agios athânatos eléi-
ſon imas-
Secundus chorus. Sanctus immortlis
milſerére nobis. J
Poſteà

5,9 ſi⸗
eni 1.

s o

t ei .

G
ei 6

* al

vori
nc, i
an cned, t Nn
0
6 loo
kuir
eei! A au
tu
ins s amden:
i: &
N tuo.
len chon
d Tec⸗
4 Verſos
Cnotldus
Ge ne
Abet walun
ia elusi
Drode
Jopter te
nogentis
ſtlli.
(horus
i ati

Doo Ge

Feria vj. in Paraſceve 207

Poſteà duo de ſecundo choro cantant
vV. Quia eduxi te per deſértum quadra-
ginta annis; & mannàâ cibâvi te, & in-
troduxi te in terram ſatis bonam, paralſti
crucem Salvatôri tuo.
Chori reſpondent alternatim, Agios
Theòôs, &c. Sanctus Deus; Ec. ita
tamen, ut primus chorus ſemper repetat;
Agios.
Deinde duo de primo choro cantant
V. Quid ultrà débui fâcere tibi, & non
feci? Ego quidem plantâvi te vineam
meam ſpeciosiſſimam : & tu facta es mihr
nimis amâra: acéto namque ſitim meam
potâàſti: & lâncea perforàſti latus Salva-
tôri tuo.
Item chori alternatim reſpondent
Agios & Theôs. Sanctus Deus, &c.
& Verſus ſequentis Improperii à duo-
bus cantoribus alternatim cantantur utro-
que choro ſimul repetente poſt quem-
lhibet verſum. Pôpule meus. uſque ad
Quia eduxi te de terra Egypti-
uo de ſecundo choro cantant . Ego
propter te flagellàvi Egyptum cum pri-
mogéntis ſuis: & tu me flagellâtum tra-
didiſti.
Chorus repetit. Pépule meus, quid feci
tibi? aut in quo contriſtâvi te? reſpônde
mihi.
Duo de primo choro, . Ego eduxi te
de

208 Feria vj. in Paraſceve.

de Egypto demérſo Pharaône in Mare
rubrum: & tu me tradidiſti principibus
ſacerdôtum.
Chorus. Péôpule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reipéônde mihi.
Duo de ſecundo choro. Ego ante
te apérui mare : & tu aperuiſti lànceâà la-
tus meum.
Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reſpénde mihi.
Duo de primo choro. V. Ego ante te
præivi in columna nubis: & tu me duxi-
ſti ad prætôrium Pilati.
Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtàvi te? reſpônde mihi.
Duo de ſecundo choro. Y. Ego te pavi
mannàâ per deſértum: & tu me cæcidiſti
alapis, & flageéllis.
Chorus. Pôpule meus; quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reſpénde mihi.
Duo de primo choro. V. Ego te potavi
aquà ſalũtis de petra: & tu me potaſti fel-
le & acéto.
Chorus. Pépule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reſpéônde mihi-
Duo de ſecundo choro. v. Ego pro-
pter te Chananæéôrum reges percuúſſi : & tu
percuſsiſti arundine caput meum.
Chorus. Pôpule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reſpônde mihi.
Duo de primo choro. F. Ego dedi tibi
ſceptrum

Cons
ndo
o leſe
Hüim
1 Etn
Conne
Iin d
Deinde d
Ctucenn tun
Qum telned
Obyfenms:
ent giucdiun
Dllmm, D
trdlet n
er M, 5
E Npeit
Cchen tunn
Wor
Hyomo.
guecnlbert
ices
lo inſctin
CrGN N
bls: nol
e, gen
s, Alulee
Hymnne.
un certi
eo die

Feria vj. in Paraſceve 209
ſceptrum regâle; & tu dediſti câpiti meo
ſpineam corônam.
Chorus, Pôpule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtâvi te? reipônde mihi.
Duo de ſecundo choro, V. Ego te ex-
altâvi magnâ virtute: & tu me ſuſpendiſti
in patibulo crucis.
horus. Pépule meus, quid feci tibi?
aut in quo contriſtàvi te? reſpénde mihi.
Deinde cantatur communiter Antiph,
Crucem tuam adorâmus Démine: & ſan-
ctam reſurrectihnem tuam laudâmus, &
glorificũmus: ecce enim propter lignum
venit gâudium in univérſo mundo.
Pſalmus. Deus miſereâtur noſtri, &
benedicat nobis: illuminet vultum ſuum
ſuper nos, & miſereâtur noſtri.
t repetitur immediate Antiphona.
Crucem tuam.
Poſteà cantatur v. Crux fidélis, cum
Hymno. Pange lingua gloriôfſi. & poſt
quemlibet ejus verſum repetitur, Crux
fidélis. vel, Dulce lignum. eo modo;
quo inférius notatur.
Crux fidélis, inter omnes arbor una nô-
bilis: nulla filva talem profert, fronde,
flore, gérmine. Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus fuſtinet.
Hymnus- Pange lingua glorioôſi lâu-
ream certâminis, & ſuper Crucis tro-
phæo dic triüumphum noôbilem: qualiter
Redemp-

21⁰ Feria vj. in Paralſceve-
Redémptor orbis immolâtus vicerit.
Repetitur, Crux fidélis, inter omnes
arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro-
fert, fronde, flore, gérmine.
y. De paréntis protoplâſti fraude Fa-
ctor cô⁴ndolens, quando pomi noxialis
in necem morſu ruit: ipſe lignum tunc
notâvit, damna ligni ut ſolveret.
Repetitur, Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus fuſtinet.
y. Hoc opus noſtræ ſalútis ordo de-
popôſcerat; multifôrmis proditéris ars ut
artem fälleret: & medélam ferret inde,
hoſtis unde læſerat.
Repetitur, Crux fidélis, inter omnes
arbor una noôbilis: nulla ſilva talem pro-
fert, fronde, flore, gérmine.
. Quando venit ergo ſacri plenitudo
témporis, miſſus eſt ab arce Patris Natus
orbis Cénditor: atque ventre virginali car-
ne amictus prôdiit.
Repetitur; Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus fuſtinet-
V. Vagit infans inter arcta cônditus
præſépia: membra pannis involũta virgo
Mater àlligat: & Dei manus, pedéſque
ſtrictà cingit fâſcià.
Repetitur, Crux fidélis, inter omnes
arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro-
fert, fronde, flore, gérmine.
. Luſtra ſex qui jam perégit, tempus
implens

Nepeitun
Abot uni
ſet, fo
. eck⸗
leen, & l
Gtlins: &l
Nii Hhpie,
Pepettun
Culee
1. K
Goom; a
Iunto mun
Uindit, iun
Repeitn
bor un
Eert, ond
V. E
Ii, Aqu
Alto, un
altas,
Repettn
Vr, Cole

Feria vj. in Paraſceve. 2II
implens cörporis, ſponte liberà Redémp-
tor paſſidni déditus, Agnus in Crucis le-
vâtur immolândus ſtipite.
Repetitur, Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus ſuſtinet.
V. Felle potus ecce lànguet, ſpina, cla-
vi, lnces mite corpus perforârunt, unda
manat, & cruor: terra, pontus, aſtra, mun-
dus, quo lavântur flmine!
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes
arbor una noôbilis: nulla ſilva talem pro-
fert, fronde- flore gérmine.
V. Flecte ramos arbor alta, tenſa laxa
viſcera, & rigor lentéſcat ille, quem dedit
nativitas: & ſupérni membra Regis tende
miti ſtipite.
Repetitur: Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus ſuͤſtinet.
Y. Sola digna tu fuiſti ferre mundi vi-
ctimam; atque portum præparâre arca
mundo nâufrago, quam ſacer cruor per-
unxit, fuſus Agni côrpore.
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes
arbor una nôbilis: nulla ſilva talem pro-
fert, fronde, flore, gérmine.
V. Sempitérna ſit beâtæ Trinitaâti gloô-
ria, æ&qua Patri, Filiéque, par decus Parâ-
clito: unius, trinique nomen laudet uni-
vérſitas, Amen.
Repetitur. Dulce lignum, dulces cla-
vos, dulce pondus ſuſtinet.
2 § Cit⸗

2 a.⅓

212 Feria vj. in Paraſceve.
§S Circa finem adorationis Crucis 362
Eenduntur candelæ ſuper altare, & Dia⸗
conus accipiens burſam corporalium, ex-
tendit corporale more ſolito; & juxta il-
lud ponit Purificatorium: & finità ado-
ratione, Crucem reverenter accipit, &
reportat ad Altare. Poſteà ordiflatur Pro-
ceſſio ad locum, ubi pridie Sacramentum
repoſitum fuerat. Præcedit Subdiaconus
cum Cruce inter duos Acolythos defe-
rentes candelabra cum cereis accenſis,
& clerus per ordinem, ultimus Sacerdos
cum Miniſtris. Cum perventum fuerit
ad locum Sacramenti, accenduntur in-
torticia, quæ non extinguuntur niſi poſt
Aumptionem. Sacramenti: & Sacerdos ge-
nu flectit ante Sacramentum, orat ali⸗
quantulum: Diaconus interim aperit cap-
lulam, in qua reconditum eſt Corpus Do-
mini: poſteà Sacerdos ſurgens, abſque
benedictione imponit incenſum in duo-
bus thuribulis, Diacono naviculam mi-
niſtrante, & genuflexus incenſat Sacra-
mentum: tum Diaconus extrahens Cali=
cem cum Sacramento de capfſula, dat ad
manus Sacerdotis: & tegit extremitati-
bus veli, quod humeros illius circumdat:
& procedunt ordine, quo venerunt: de-
fertur baldachinum ſuper Sacramentum?
& duo Acolythi cum thuribulis continuè
Sacramentuiaz incenſant: interim cantatur.
. Hym-

Ngore d
U os
Dlandrit u
mlen in⸗
Dnd te
Nes: lo
tit
Utor decit,⸗
Ormin Neg
Dece d
Imm ſanche
ſein, Cujus
Nl ſepe,
Denah
Drehmn
0 CN,„
Hoc
Auge oi
Relre
l Hmmmn
Colliuce
Qos
Nlias,
Ulm pen
er i

Feria vj in Paraſceve- 213

, Hymnus-
exilla Regis prôdeunt,

Fulget Crucis myſtérium,
Quo carne carnis Cônditor
Suſpénſus eſt patibulo.
uo vulnerâtus inſuper,
Mucréône diro laànceæ,
Ut nos lavaâret crimine,
Manaâvit undà, & ſânguine.
mpléta ſunt, quæ côncinit
David fidéli cärmine:
Dicens: In natiénibus
Regnàvit à ligno Deus.
Arbor decôra, & fulgida,
Ornata Regis puúrpuràâ,
Elécta digno ſtipite,
Tam ſancta membra tangere.
Beâta, cujus braâchiis
Secli pepéndit prétium,
Statéra facta côrporis,
Prædâmque tulit tartari.
O Crux, ave ſpes ünica,
Hoc Paſſiônis témpore:
Auge piis juſtitiam,
Reſique dona véniam.
Te ſumma Deus Trinitas,
Collaàudet omnis ſpiritus:
Quos per Crucis myſtérium
Salvas, rege per ſécula, Amen.
Cùm venerit Sacerdos ad Altare, po⸗
ſito ſuper illud Calice, genuflexus rur⸗
0 3 ſug

214 Feria vj. in Paraſceve-

um incenſat, & accedens deponit Ho-=
ſtiam ex Calicec ſuper patenam, quam
Diaconus tenet: & accipiens patenam de
manu Diaconi, Hoſtiam ſacram ponit
ſuper corporale, nihil dicens, Si tetigerit
Sacramentum, digitos abluat in aliquo
vaſe. Interim Diagonus imganit vinum in
Calicem, & Subdiaconus aduam., quam
Sacerdos non benedicit, nec dicit ſuper
eam Orationem conſuetam : ſed scci-
piens Calicem à Diacono „ ponit ſuper
Altare, nihil diens: & Diaconus illum
cooperit pallà: deinde impanit incenſum

in thuribulo abſque benedictione, & in-
cenſat oblata, & Altare more ſolitò, genu-
flectens antée, & poſt, & quandocunque
tranſit ante Sacramentum.
Cùm incenſat oblata, dicit⸗
ncénſum iſtud à te benedictum, aſcén-
dat ad te Dômine, & deſcéndat ſuper
nos miſericérdia tua.
Cùm incenſat Altare, dicit:
Dirigatur Démine orâtio mea, ſicut
incénſum in conſpéctu tuo: elevatio
mänuum meaârum ſacrificium veſpertinum.
Pone Dômine cuſtôdiam ori meo, & éſtium
circumſtântiæ lâbiis meis : ut non decli-
net cor meum in verba malitiæ, ad ex-
cuſandas excuſatiônes in peccaâtis.

Quando reddit thuribulum Diacono „

A ecén-

in

ſot hantenn
Pite, N
ſpine Fel

Daunde⸗

wanelt G
dnged A

0
Coritieno
Mhem ommi
N

S: Jnd
Niät kegnt
(aut in co
Potictünn
bis Gebi
s Gebite
u.

RZL
n

3

dnh

Feria vj. in Paraſceve. 215

ASnelat in nobis Déôminus ignem ſui
améôris , & flammam ætérnæ charitâ⸗
tis, Amen.
Et ipſe non incenſatur.
Poſteà aliquantum extra Altare in cor⸗
nu Epiſtole lavat 'manus: nihil dicens:
deinde in medio Altaris inclinatus junctis
manibus dicit- G
n ſpiritu humilitâtis, & in ânimo con-
Iirno ſuſcipiämur à te, Dômine: & ſic
fiat ſacrificium noſtrum in conſpéctu tuo
hödie, ut plâceat tibi, Démine Deus.
Deinde verſus ad populum in cornu

PEvangelii dicit more ſolitô.

QOrte fratres, ut meum, ac veſtrum
ſacrificium acceptabile fiat apud Deum
Patrem omnipoténtem.
Et per eandem viam revertitur, non per-
ficiens circulum, & conſequenter, omiſſis
aliis dicit. L

QO'rémus. Præcéptis ſalutâribus moͤniti,

& divinà inſtitutiéne formâti, audé⸗
mus dicere. Pater noſter, qui es in cœ-
lis : Sanctificétur nomen tuum: Advé-
niat regnum tuum: Fiat voluntas tua,
ſicut in cœlo, & in terra. Panem noſtrum
quotidiänum da nobis hôdie : Et dimitte
nobis débita noſtra, ſicut & nos dimitti-
mus debitéôribus noſtris. Et ne nos indu-
cas in tentatiénem. N. Sed libera nos

. „
à malo.

04 Sacer⸗

216 Feria vj. in Baraſceve-

Sacerdos, ſub ſilentio dicto Amen
eàdem voce, quâ dixit;: Pater noſter.
abſolutè ſine Orémus. in tono Orationis
Milſſæ ferialis dicit.
L ibera nos, quæſumus Dômine, ab m-
nibus malis, prætéritis, præſéntibus,
& futũris: & intercedénte beâtâ, & gloriô-
saä ſemper virgine Dei genitrice Mariâ,
cum bedâtis Apôſtolis tuis Petro, & Paulo,
atque Andréâ, & mnibus Sanctis, da pro-
pitius pacem in diébus noſtris: ut ope mi-
ſericôrdiæ tuæ adjuti, & à peccâto ſimus
ſemper liberi,-& ab omni perturbatiôné
ſecuri. Per eumdem Dôminum noſtrum
Jeſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum
vivit , & regnat in unitäte Spiritus ſan-
cti Deus, per ômnia ſécula ſeculôrum.
N. Amen.
§S Tunc Celebrans, factâ reverentiâ
uſque ad terram, ſupponit patenam Sacra-
mento, quod in dextera accipiens, ele-

at ut videri poſſit à populo: & ſtatim

pfa (alicem diudit in tteè ittcs qua-
rum ultimam mittit in Calicem more ſo-
lito, nihil dicens. Pax Dômini. non di-
citur, nec Agnus Dei. neque pacis oſcu-
lum datur. Poſtmodum prætermilſlis dua-
bus primis Orationibus, dicit tantùm ſe-
quentem-
P ercéptio Côrporis tui, Démine Jelu
Chriſte, quod ego indignus ſúmere
pee 4-

io—
er Nol
N
nire dn
ols kalhn
Tne Kun
Cun Corpon
ate, A le
tenn tpin
o⸗
arutit pe
orine non
etum weonn
sbitar suin
(orpns Don
in Wümunn

Tenter unn
Pckt ab
itcatione
Unibins in
, Don
mlnere
n ſemp

NCiO N
hy
ons

e

Feria vj. in Paraſceve- 217

præſumo, non mihi provéniat in judi-
cium , & condemnationem: ſed pro tua
pietâte proſit mihi ad tutaméentum men-
tis, & côrporis, & ad medélam percipién-
dam. Qui vivis, & regnas cum Deo bPatre
in unitâte Spiritus ſancti Deus, per omnia
ſécula ſeculõôrum, Amen.
Tunc genuflectit, & accipit patenam
cum Corpore Chriſti: & maximà humi-
litate, ac reverentiâ dicit: Panem cœlé-
ſtem accipiam, & nomen Déômini invo-
câbo.
Percutit pectus ſuum, ter dicens?
Démine non fum dignus, ut intres ſub
tectum meum: ſed tantùm dic verbo, &
ſanäbitur ànima mea.
Poſteà ſignat ſe Sacramento, dicens:
Oorpus Dômini noſtri Jeſu Chriſti cuſtéô-
diat ànimam meam in vitam ætérnam,
Amen.
Et ſumit Corpus reverenter-
Deinde, omiſſis omnibus, quæ dici ſo-
lent ante ſumptionem Sanguinis, imme-
diatè particulam Hoſtiæ cum vino reve-
renter ſumit de Calice. Et, more ſolito,
factàâ ablutione digitorum, & ſumptàâ pu-
rificatione, in medio Altaris inclinatus,
manibus junctis dicit. Quod ore ſumpfi-
mus, Dômine, purâ mente capiâmus: &
de muũnere temporali fiat nobis remé-
dium ſempitérnum.

5 Non

21¹⁸ Feria vj. in Paraſceve-
Non dicitur, Corpus tuum Démine,
nec Poſtcommunio, nec Placeat tibi, nec
datur benedictio: ſed, factâ reverentiàâ
Altari, Sacerdos cum miniſtris diſcedit: &
dicuntur Veſperæ ſine cantu: & denuda-
tur Altare.
Ad Veſperas, Antiphonæ, & Plalmi
Ppræteriti diei dicuntur ſine cantu. 139.
Ad Magnificat, Antiphona.
Cùuͤm accepiſſet acétum, dixit: Conſum-
maâtum eſt : & inclinâto câpite emiſit ſpi-
ritum. *. Chriſtus factus eſt pro nobis
obédiens uſque ad mortem, mortem au-
tem crucis. Pater noſter. ſecretô. Pſalm.
Miſerére mei. 101.
Oratio.
éſpice, quæſumus Dômine, ſuper hane
familiam tuam, pro quà Dôminus no-
ſter Jeſus Chriſtus non dubitâvit maânibus
ttadi nocéntium, & crucis ſubire tormén-
tum. ſed Qui tecum vivit, & regnat
dicitur ſub ſilentio.
Ad Completotium, ut ſuprà in Coenz
Domini. 153⸗ In fine &. Chriſtus factus
eſt. & alia ut ſuprà ad Veſperas.

1ſ neien
a w—
UP

Pyccennip

Cn ime
lttir
Eki mim.
Mliſereme,
Pionvon
1 id l
Micun!
l ode, g
Ndum Wuun
Un chmdre
DCmni, &
Cis ncci
ſtis onone
Fherfcte
n Donin.
lobis daom
Lignitun
Ominen
Rtduf
Plcitint
pace in
an,
Uniim n
Anitin

Conſtituiſti me.

219

SABBATLO SANCTIO

Ad Matutinum.
In primo Nocturno, Antiphona.
In pace in idipſum dòrmiam, & requiéſcam.
Pſalmus 4.
Cuin invocaàrem, exaudivit me Deus
juſtitiz? meæ : * in tribulatiéòne dila-
tàâſti mihi.
Miſerére mei, * & exâudi oratidnem meam.
Filii héminum uſquequò gravi corde? *
ut quid diligitis vanitatem, & quæritis
mendàâcium?
Et ſcitôte, quôniam mirifieâvit Dôminus
ſanctum ſuum: * Dôminus exâudiet me,
cum clamâvero ad eum.
Traſcimini, & nolite peccâre: * quæ di-
citis in côrdibus veſtris, in cubilibus ve-
ſtris compungimini.
Sacrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperate
in Dômino. * Multi dicunt: Quis oſténdit
nobis bona?
Signâtum eſt ſuper nos lumen vultus tui
Dômine: * dediſti lætitiam in corde meo.
A fructu fruménti, vini, & ôlei ſui * mul-
tiplicati ſunt. .
In pace in idipſum * dé⁰érmiam, & requi-
éſcam.
Quòniam tu Démine ſingulariter in ſpe *

Anti⸗

220⁰ Sabbato ſancto.
Antiphona. In pace in idipſum, dérmiam,
& requiéſcam.
Antiphona. Habitâbit in tabernâculo tuo,
requiéſcet in monte ſancto tuo.
Pſalmus 1 4¼
D bmine, quis habitâbit in tabernâculo
tuo? * aut, quis requiéſcet in monte
ſancto tuo?
Qui ingréditur ſine mâcula, * & opera-
tur juſtitiam:
Qui léquitur veritâtem in corde ſuo, *
qui non egit dolum in lingua ſua:
N ec fecit préôximo ſuo malum, * & op-
prébrium non accépit advérſus prôximos
ſuos:
Ad nihilum deductus eſt in conſpéctu ejus
malignus; * timéntes autem Déôminum
glorificat:
Qui jurat prôximo ſuo, & non décipit: *
qui pecûniam ſuam non dedit ad uſfüram,
& muúnera ſuper innocéntem non accépit.
Quui facit hæc, * non movébitur in ætér-
num.
Antiphona. Habitaàbit in tabernâculo tuo,
requiéſcet in monte ſancto tuo.
Antiphona. Caro mea requiéſcet in ſpe.
Pſalmus 15.
Cnerv me Démine, quéniam ſpe-
râvi in te. * Dixi Déômino: Deus
meus es tu, quéôniam bonérum meòôrum
non eges.
§ an-

Pgnlubn
uum etl
oinns
ei:t
Vemm mnhi⸗
ones el
Kenin keet
Deyetom
gelechum:
meperuct
ordedamn
nper. *g
Ommoenr.
Net o
eWert Nr
men kdil
Qudrum
ninkeno
tere conn
otas
ne letii
1 Gexter
In Pa
leleam

6

ian,

lot o

enle

Kn W

lu Hr
1 1 1 E 6

ad Matutinum- 221

S anctis, qui ſunt in terra ejus, * mirifica-
vit omnes voluntates meaꝛs in eis.
M ultiplicâtæ ſunt infirmitâtes eôrum: *
ôſteà acceleravérunt.
on congregâbo conventicula eôrum de
ſanguinibus: * nec memor ero né⁴minum
eôrum per lâbia mea.
minus pars hæreditâtis meæ, & cdlicis
mei: * tu es, qui reſtitues hæreditâtem
meam mihi.
F unes cecidérunt mihi in præclris: *
étenim hæréditas mea præclâra eſt mihi.
B enedicam Dôminum, qui tribuit mihi
intelléctum: * inſuper & uſque ad noctem
increpuérunt me renes mei.-
P rovidébam Déminum in conſpéctu meo
ſemper: * quéôniam à dextris eſt mihi, ne
commôvear.

P ropter hoc lætâtum eſt cor meum, &

exultâvit lingua mea: * inſuper & caro
mea requiéſcet in ſpe.
Quôniam non derelinques ànimam meam
in inférno: * nec dabis ſanctum tuum vi-
dére corruptiéônem.
N otas mihi feciſti vias vitæ: adimplébis
me lætitia cum vultu tuo: * delectatiônes
in déxtera tua uſque in finem.
Antiphona. Caro mea requiéſcet in ſpe-
V. In pace in idipſum. E. Döôrmiam, &
requiéſcam. P ater noſter. ſecretò-

222 Sabbato ſancto.
De Lamentatiéne Jeremiæ Prophétæ.
Lectio . Cap. 3. c. Hetl
M iſericõrdiæ Dômini, quia non lumus
confumpti: quia non defecérunt
mileratiônes ejus.
Peth. Novi dilúculo, multa eſt fides tua.
Heth. Pars mea Dôminus, dixit àânima
mea: proptéreà expectaàbo eum.
Teth. Bonus eſt Dôminus ſperantibus in
eum, ânimæ quærénti illum.
Teth. Bonum eſt præſtoläâri cum ſiléntio
ſalutàre Dei.
Teth, Bonum eſt viro, cùm portaverit
jugum ab adoleſcéntia ſua.
ad. Sedébit ſolitârius, & tacébit: quia
evâvit ſuper ſe.
od Ponet in púùlvere os ſuum, ſi fortè
it ſpes.
Jod. Dabit percutiénti ſe maxillam, ſatu-
râbitur opprôbriis.
Jeruſalem, Jeruſalem, convértere ad Dô-
minum Deum tuum.
. Sicut ovis ad occiſiénem ductus eſt,
dum malè tractarétur, non apéruit os
ſuum: trâditus eſt ad mortem. =£ Ut vi-
vificäret pôpulum ſuum. ?. Tradidit in
mortem ànimam ſuam, & inter ſcelera-
tos reputaâtus eſt. Ut vivificaâret.
Leétio iij. Cap. 4. .
uòmodo obſcurâtum eat alaern 2
—◻, mutatus eſt color ptimus, diſpérſi
ſunt

.°

Dein u
ſtun ei!
Nen, &
n. Qe
ienne in l
66, mwer
teli nei
ts elt in
a munds
Minum Den
. Flldh
ſcunuicdi
Qia nn
1. Decne
Gjem, A
Leuli tui.
Mpit
le
Neete
b/ in

ad Matutinum- 223
ſunt lâàpides ſanctuârii in câpite mnium
plateârum?
Beth. Filii Sion inclyti, & amicti auro
primo : qué⁴modo reputâti ſunt in vaſa
téſtea, opus mânuum figuli?
Chimel. Sed & làâmiæ nudavérunt mam-
mam, lactavérunt câtulos ſuos: filia pé-
puli mei crudélis, quaſi ſtruthio in de-
ſerto.
Haleth, Adhæſit lingua lacténtis ad pa-
âtum ejus in ſiti: paärvuli petiérunt pa-
nem, & non erat, qui frângeret eis-
He. Qui veſcebântur voluptuéſe, inte-
riérunt in viis: qui nutricbântur in crô-
ceis, amplexaâti ſunt ſtércora.
Vau. Et major effécta eſt iniquitas filiæ
pépuli mei peccàto Sodomorum, quæ ſub-
vérſa eſt in moménto: & non cœpérunt
in ea manus.
Jeruſalem, Jerúſalem, convértere ad Dô-
minum Deum tuum.
Jeruſalem ſurge, & éxue te véſtibus
jucunditâàtis: induere cinere, & cilicio, *,
Quia in te occiſus eſt Salvâtor Iſrael-
é. Deduc quaſi torréntem lâcrymas per
diem, & noctem, & non tâceat pupilla
6culi tui. Quia.
Incipit Orâtio Jeremiæ Prophétæ.
Lectio iij. Cap. 5.
ecordâre Démine, quid acciderit no-
bis? intuére, & réſpice oppréôbrium

224 Sabbato ſancto.

noſtrum. Hæréditas noſtra verſa eſt ad
aliénos; domus noſtræ ad extrâneos. Pu-
pilli facti ſumus abſque patre, matres no-
ſtræ quaſi viduæ. Aquam noſtram pecu-
niâ bibimus: ligna noſtra prétio compara-
vimus. Cervicibus noſtris minabâmur, lalſ-
ſis non dabaâtur réquies. EÆgypto dédimus
manum, & Afſſyriis, ut ſaturarémur pane.
Patres noſtri peccavérunt, & non ſunt: &
nos iniquitâtes eôörum portâvimus. Servi
dominaâti ſunt noſtri: non fuit, qui redi-
meret de manu eôrum. In animabus no-
ſtris afferebämus panem nobis, à fcie glâ-
dii in deſerto. Pellis noſtra, quaſi cliba-
nus, exuſta eſt à fâcie tempeſtâtum famis.
Mulieres in Sion humiliavérunt , & Virgi-
nes in civitâtibus Juda. Jerũſalem, Jeruſa-
lem, convértere ad Dôminum Deum tuum.
Re Plange quaſi virgo plebs mea: ululâte
paſtéres in cinere, & cilicio: * Quia ve-
nit dies Dômini magna, & amiúra valdè.
F. Accingite vos ſacerdôtes, & plangite
* minſtri altâris, aſpérgite vos cinere. Quia,
P lange-
In ſecundo Nocturno, Antiphona.
Elevâmini portæ æternâles, & introlbit
Rex gléôriæ.

Pſalmus 23⸗
ômini eſt terra, & plenitúdo ejus;
D orbis terräârum, & univérſi, qui habi-
tant in eo.

*

22 uia

n NeNn
Nict in n
Kic ch)
E nlercocn
ec el N
erebtinn i
tolerpnas
Ni vone Lien

ol.

Ius E ſel
5, & orens,
DB
tolte porte
Unn done ete
Gir.
Ois ſeh
Utun inec
Uutiomn
Utrolbi er
Aetipbhon

erra wifentn

Denn
NMea,7
7

Unnos
otbo

ad Matutinum 225
Quia ipſe ſuper maâria fundavit eum: * &
ſuper flũmina præparâvit eum,
uis aſcéndet in montem Déômini? * aut
quis ſtabit in loco ſancto ejus.
Innocens mânibus, & mundo corde: * qui
non accépit in vano danimam ſuam, nec
jurâvit in dolo pi ximo ſuo.
Hic accipiet benedictiônem à Déômino: *
& miſlericôtdiam à Deo ſalutari ſuo.
Heæc eſt generâtio quæréntium eum, *
uæréntium fâciem Dei Jacob.
ttéllite portas principes veſtras, & elevàâ-
mini portæ æternâles: * & introibit Rex
gloôriæ.
Quis eſt iſte Rex glôriæ?* Dôminus for-
tis, & potens, Dôminus potens in præ-
lio.
A ttéllite portas principes veſtras, & elev-
mini portæ æternâles: * & introibit Rex
glõriæ.
uis eſt iſte Rex glôriæx? * Dôminus vir-
tútum ipſe eſt Rex glôriæ.
Antiphona- Elevâmini portæ æternales, &
introibit Rex glôriæ.
Antiphona. Credo vidére bona Dômini in
terra vivéntium.
Plalmus 26.
Doérim illuminatio mea, & ſalus
mea, * quem timéto?
Déminus protéctor vitæ mex, * à quo
trepidaâbo?
P Dum

226 Sabbato ſancto.

Dum apprôépiant ſuper me nocéntes, * ut
edant carnes meas.
Qui tribulant me inimici mei, * ipfi in-
firmâti ſunt, & cecidérunt.
Si consiſtant advérſum me caſtra, * non
timébit cor meum,
Si exurgat advérſum me prælium, * in
hoc ego ſperaâbo.
Unam pétii à Dômino, hanc requiram, *
ut inhâbitem in domo Dômini ômnibus
diébus vitæ meæ:
Ut videam voluptâtem Déômini, * & viſi-
tem templum ejus. .
Quéniam abſcôndit me in tabernâculo
ſuo: * in die malôrum protéxit me in ab-
ſcôndito tabernâculi ſui.

In petra exaltâvit me: * & nunc exaltâ-

vit caput meum ſuper inimicos meos.
Circuivi, & immolâvi in tabernâculo ejus
héſtiam vociferatiônis: * Cantâbo, & pfſal-
mum dicam Dômino.
Exaudi Déômine vocem meam, quà cla-
mavi ad te: * miſerére mei, & exâudi me,
T ibi dixit cor meum, exquisivit te fâcies
mea: * fâciem tuam Dômine requiram.
Ne avértas fâciem tuam à me, * ne de-
Clines in ira à ſervo tuo.
A djtor meus eſto: * ne derelinquas me,
neque deſpicias me Deus ſalutaris meus.

Quôniam pater meus & mater mea dereli-

quérunt me: * Dominus autem aſfumpſit me.
Legem

34 ½ Nohan

1eG0 Mele
erri.
Pypelr Don
COtortetur .
Nudn
in na entl
Nplon
Uünan mexm.

Arcdl 1
ine:*
Ge .
Ubrine Dens
ſariliwe.

NIni newon
Quönin
fit in roln
14 Ueſpen
Omitutinn
00 autemm
worebe

ad Matutinum 22
Cegem pone mihi Dômine in via tua: *
& dirige me in ſémitam rectam propter
inimicos meos.
Ne tradideris me in ânimas tribulântium
me: * quôniam inſurrexérunt in me te-
ſtes iniqui, & menttta eſt iniquitas ſibi.
Credo vidére bona Déômini * in terra
vivéntium.
Expécta Dôminum, viriliter age: * &
confortétur cor tuum, & füſtine Dômi-
num.
Antiph'na. Credo vidére bona Dômini
in terra vivéntium.
Ant'phona- Dômine abſtraxiſti ab inferis
dânimam meam.
Pſalmus 29.
xXaltâbo te Dômine, quôniam ſuſcepi-
ſti me: nec delectaſti inimicos meos
ſuper me.
Dômine Deus meus clamaâvi ad te, * &
ſanàſti me.
Dômine eduxiſti ab inférno ânimam me-
am: * ſalvàſti me à deſcendéntibus in lacum-
P ſällite Dömino ſancti ejus: * & confité-
mini memôriæ ſanctitâtis ejus.
Quéniam ira in indignatiéône ejus: * &
vita in voluntâte ejus.
Ad véſperum demorbitur fletus: * &
ad matutinum lætitia.
Ego autem dixi in abundntia mea: *
Non movébor in ætérnum.
P 2 Domi-

22 Sabbato ſancto.
ômine in voluntâte tua,; * praſtittſti
decéôri meo virtutem.
Aettin fâciem tuam à me, * & factus
um conturbÜâtus.
Ad te Dômine clamâbo: * & ad Deum
meum deprecabor.
uæ utilitas in ſnguine meo, * dum
RRendo in corruptiônem?
Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut
annuntiâbit veritàtem tuam?
Audivit Dôminus, & miſértus eſt mei: *
Dôminus factus eſt adjútor meus.
C onvertiſti plancum meum in gâudium
mihi: * conſcidiſti ſaccum meum, & cir-
cumdediſti me lætitiâ:
Ut cantet tibi glôria mea; & non compun-
gar: * Dômine Deus meus in ætérnum
confitébor tibi.
Antiphona. Déômine abſtraxiſti ab inferis
äânimam meam. y. Tu autem Dômine
miſerére mei. F. Et reſuſcita me, & re-
tribuam eis. Pater noſter. ſecretòô.

Ex Trackâtu ſancdti Auguſtini Epiſcopi
. ſuper Pfſalmos.

In Pſalm. 63. verſ. 7. Lectio Iv.
ccédet homo ad cor altum, & ex-
altâbitur Deus. Illi dixérunt: Quis
nos vidébit? Defecérunt ſcrutântes
ſcrutatiônes, consilia mala. Accéſſit
homo ad ipſa consilia, paſſus eſt ſe tenéri ut
homo-

s Cnnhn 1
ſilelen, Ull
Det hono,
(elt bomo
CNeve,
Dinem, elt
umm D,1
Oterens Mun⸗

Celle

e, Ad cbſusi

n le

Nlet peimnn
Noltls, G lel
de
El,K N
& l.

C
s

146

Etam mor
Koces o
Tönt emmn
Pellibatur
lolitun
Tuntur ſe
Kor Ule

ad Matutinums 229

homo. Non enim teneréêtur niſi homo,
aut viderétur niſi homo, aut cæderétur
nili homo, aut crucifigerétur, aut more-
rétur niſi homo. Accéſſit ergo homo ad
illas omnes paſſiénes, quæ in illo nihil
valérent, niſi eſſet homo. Sed ſi ille non
eſſet homo, non liberarétur honto. Ac-
céſlit homo ad cor altum, id eſt, cor ſe-
crétum, objiciens aſpéctibus humúnis hô-
minem, ſervans intus Deum: celans for-
mam Dei, in qua æquâlis eſt Patri, &
ôfferens formam ſervi, qua minor elt Pa-
tre.
. Recéſſit paſtor noſter, fons aquæ vi-
væ, ad cujus trnſitum ſol obſcurâtus eſt: *
Nam & ille captus eſt, qui captivum te-
nébat primum héôminem : hôdie portas
mortis, & ſeras pâriter Salvâtor noſter diſ-
rüpit. Y. Deſtruxit quidem clauſtra in-
feêrni, & ſubvértit poténtias diâboli. Nam

E ille. .
Lectio v.

Qua perduxérunt illas ſcrutatiônes ſuas,
Wquas pertcrutäntes defecécunt, ut
étiam môrtuo Démino & ſepúlto, cu-
ſtôdes pénerent ad ſepúlchrum?. Dixé-
runt enim Pilâto: Seductor ille. Hoc ap-
pellabâtur némine Dôminus Jeſus Chriſtus,
ad (olâtium ſervôrum ſuérum, quando
dicuntur ſeductôres. Ergo illi Pilato: Se-

duüctor ille, inquiunt, dixit adhuc vi-=
P

3 vens:

236 Sabbato ſancto.

vens: Poſt tres dies reſúrgam. Jube iſtaque
cuſtodiri ſepúlchrum uſque in diem tér-
tium, ne forte véniant diſcipuli ejus, &
furéêntur eum, & dicant plebi: Surréxit
à môrtuis; & erit noviſſimus error pejor
priére. Ait illis Pilâtus: Habétis cuſtô-
diam, ite, cuſtodite, ſicut ſcitis. Illi autem
abeuntes, muniérunt ſepúlchrum, ſignan-
tes lâpidem cum cuſtôdibus.
. O vos omnes, qui transitis per viam,
atténdite, & vidéte. * Si eſt dolor similis
ſicut dolor meus. V. Atténdite univérſi põ-
puli, & vidéte dolôrem meum. Si eſt dolor.
Lectio vj.
P Anérunt cuſtôdes milites ad ſepul-
chrum. Concuſsâ terrà Déminus re-
ſurréxit: mirâcula facta ſunt talia circa
ſepulchrum, ut & ipfſi milites, qui cuſté-
des advénerant, teſtes fierent, ſi vellent
vera nuntiaâre. Sed avaritia illa, quæ cap-
tivâvit diſcipulum cômitem Chriſti, ca-
ptivâvit & militem cuſtôdem ſepulchri.
Damus, inquiunt, vobis pecuniam, & di-
cite: quia vobis dormiéêntibus venérunt
diſcipuli ejus, & abſtulérunt eum. Verè
defecérunt ſcrutântes ſcrutatiénes- Quid
eſt, quod dixiſti, infélix aſtutia? Tan-
tumne déſeris lucem consllii pietâtis, &
in profuúnda verſütiæ demeérgeris, ut hoc
dicas: Dicite, quia vobis dormiénti-
bus venérunt diſcipuli ejus, & abſtulé-
runt

1
etn he C
ecli
. aelguin
5 chren
nemo Chſin
cs et illn
la ein V.
ene ſe n
Dum: Ce an
. Rarh
Ito
DE Abnet
nnine ne

ed in
Gin wut

Dens eind
rege ebi
Omnn de
me, A lore
E non oope
(tum ſounn
cce eim
ſulct
Averte ml
ſte nun l
olunterie
0r noömint
eſt,
Uniam e

ad Matutinum. 231

runt eum? Dormiéntes teſtes adhibes:
veré tu ipſe obdormiſti, qui ſcrutândo taâ-
lia defeciſti.
N. Ecce! quô⁴modo moôritur juſtus, & ne-
mo pércipit corde: & viri juſti tolluntur,
& nemo considerat: à faâcie iniquitâtis ſub-
lâtus eſt juſtus: * Et erit in pace memô-
ria ejus. . Tamquam agnus coram ton-
dénte ſe obmũútuit, & non apéruit os
ſuum: de anguſtia, & de judicio ſublâtus
eſt. Et erit in pace. Ecce quémodo.
In tertio Nockurno, Antiphona-
Deus âdjuvat me, & Dôéminus ſuſcéptor
eſt ânimæ meæ.-
Pſalmus 53.
LD in némine tuo ſalvum me fac: *
& in virtuúte tua júdica me.
Deus exâudi oratiénem meam: * àäuribus
pércipe verba oris mei.
Quôniam aliéni inſurrexérunt advérſum
me, & fortes quæſiérunt änimam meam: *
& non propoſuérunt Deum ante conſpé-
ctum ſuum.
Ecce enim Deus âdjuvat me: *“ & Dômi-
nus ſuſcéptor eſt ànimæ meæ.
Avérte mala inimicis meis: * & in veri-
tâte tua diſpérde illos.
Voluntariè ſacrificabo tibi, * & confité-
bor nômini tuo Dômine, quôniam boô-
num eſt.
(puéôniam ex omni tribulatiône eripuiſti
P 4 me: X

232 Sdabbato ſancto⸗

me: * & fſuper inimicos meos deſpéxit
ôculus meus.
Antiphona. Deus àâdjuvat me, & Dômi-
nus ſuſcéptor eſt ànimæ meæ.
Antiphona. In pace factus eſt locus ejus,
& in Sion habitatio ejus.
Pſalmus 57.
N otus in Judæa Deus: * in Iraëél ma-
Shum nomen ejus.
Et factus eſt in pace locus ejus: * & ha-
bitâtio ejus in Sion.
Tbi confrégit poténtias àrcuum, * ſcutum,
ladium, & bellum. .
lluminans tu mirabiliter à môntibus
ætérnis: * turbâti ſunt omnes inſipiéntes
çorde.
Dormiérunt ſomnum ſuum: * & pihil
invenérunt omnes viri divitiärum in mâni-
bus ſuis. 1.
Ab increpatiône ina Deus Jacob, * dor-
mitavérunt, qui aſcendérunt equos.
Tu terribilis es, & quis resiſtet tibi? * ex
tünc ira tua.
De cœlo auditum feciſti judicium: * ter-
ra trémuit, & quiévit.
Cùm exürgeret in judicium Deus: * ut
ſalvos fâceret omnes manſuétos terræ.
Ononiam Cogitâtio hôminis confitébitur
tibi: * & reliquiæ cogitatiônis diem feſtum
agent tibi.
Vovéte, & réddite Dômino Deo veſtro: *
omues

a g. ge e
ſettlol E

hm,l

Pigton
in Jon
Mnüphonu.
28inoro i⸗

Cmine
Qummn.

Intrr i n

(u kepett
e men oſe
PKünürns
Eu: Rad
Do, iter
Gumrom non
de mon dn
olucrunt
Hebrols,
uper ne .
Olmnes iuik
onge kel
Unt me a
1icitus
1i lanoven
nivi ad
A a te

ad Matutinum- 33
Ehe omnes, qui in circuitu ejus affértis müu-
nera.
Uu erribili & ei, qui aufert ſpiritum prin-
cCipum, * terribili apud reges terræ.
Antiphona. Ia pace factus eſt locus ejus,
& in Sion habitaâtio ejus.
Antiphona.,. Factus ſum ſicut homo ſine
n adjautôrio inter môrtuos liber.
Pſalmus 30.
Nu D omine Deus ſalũtis meæ, * in die
à clamâvi, & nocte coram te.
u ntret in conſpéctu tuo orâtio mea: * in-
clina aurem tuam ad precem meam:
Quia repléta eſt malis ànima mea: * &
vita mea inférno appropinquavit.
E ſtimâtus ſum cum deſcendéntibus in
lacum: * factus ſum ſicut homo ſine adju-
tôtio, inter môrtuos liber.
Kicut vulnerâti dormiéntes in ſepúlchris,
quorum non es memor àâmplius: * & ipſi
de manu tua repulſi ſunt. .
Doſuérunt me in lacu inferiôri: * in te-
nebrôſs, & in umbra mortis.
n.“ Super me confirmdtus eſt furor tuus: * &
“ omnes fluctus tuos induxiſti ſuper me.
r Longéè feciſti notos meos à me: * poſué-
runt me abominatiônem ſibi.
—TTF raâditus ſum, & non egrediébar: * culi
mei languérunt præ inéôpia.
Elamäavi ad te Dômine totâ die: * ex-
pândi ad te manus means.-
P S Num-

234 Sabbato ſancto.
Numquid moôrtuis fâcies mirabilla: * aut
médici ſuſcitàbunt, & confitebúntur tibi?
Numquid narrâbit àliquis in ſepuúlchro
miſericôrdiam tuam, * & veritâtem tuam
in perditiéne?
Numquid cognoſcéntur in ténebris mi-
rabilia tua, * & juſtitia tua in terra ob-
liviéônis?
Et ego ad te Dômine clamâvi: * & manè
orâtio mea prævéniet te.
Ut quid Démine repéllis oratiénem me-
am: * avértis fâciem tuam à me?
Bauper ſum ego, & in labôribus à juven-
túte mea: * exaltâtus autem, humiliâtus
ſum, & conturbatus.

In me tranſiérunt iræ tux: * & terrôres

tui conturbavérunt me.
Circumdedérunt me ſicut aqua totàâ die: *
circumdedérunt me ſimul.
Elongâſti à me amicum, & prôximum: *
& notos meos à miſéria.
Antiphona. Factus ſum ſicut homo ſine
adjutéôrio, inter môrtuos liber.
V. In pace factus eſt locus ejus. gé. Et in
Sion habitâtio ejus. Pater noſter. ſecretôs
De Epiſtola beâti Pauli Apôſtoli
ad Hebræos.
Lectio vij. Cap. . c.
hriftus aſsiſtens Pôntifex futuréô-
rum bonéôrum, per âmplius & per-
ſéctius tabernâculum non manu fa-
ctum,

n Ml⸗
ena. N dnin
Grum, Cun
1O Eochton
Auund nigd
Dum ſnck
Meuletam e
Noſran dd op
Guon o e
, Arerunt
Ufenetant in
Wum, &
Qune he
Tltiti ſont

Un.

1 ded
woe
Onem tirn
Hunt Ib n
em acchin
ktecitdis.
lors, helel
Mentum
n eſt!
it, qui tt
en ſine
ting

ad Matutinum. 23 5

ctum, id eſt, non hujus creatiônis: neque
per ſnguinem hircôrum, aut vitulôrum,
ſed per peôprium ſaânguinem introlfvit ſe-
mel in Sancta, ætérnâ redemptiône in-
vénta. Si enim ſanguis hircôrum, & tau-
rôrum, & cinis vitulæ aſpérſus inquinâ-
tos ſanctificat ad emundatiônem carnis:
quantò magis ſanguis Chriſti. qui per
Spiritum ſanctum ſemetipſum ôbtulit im-
maculâtum Deo, emundâbit conſciéntiam
noſtram ab opéribus môrtuis, ad ſervién-
dum Deo vivénti?
R. Aſtitérunt reges terræ, & principes
convenérunt in unum. * Advérſus Doô-
minum, & advérſus Chriſtum ejus.
V. Quare fremuérunt Gentes, & pôpuli
meditâti ſunt inânia? Advérius Dômi-

num.
Lectio viij.
t ideo novi teſtaménti meditor eſt:
„ut morte intercedénte, in redemp-
tiônem edrum prævaricatidnum, quæ
erant ſub priéôri Teſtaménto, repromiſſiô-
nem accipiant, qui vocaâti ſunt, ætérnæ
hæreditätis. Ubi enim teſtaméntum eſt,
mors, necéſſe eſt, intercédat teſtatôris. Te-
ſtaméntum enim in môrtuis confirmâ-
tum eſt: aliôquin nondum valet, dum
vivit, qui teſtâtus eſt. Unde nec primum
quidem ſine ſanguine dedicâtum eft.
R. ſtimâtus ſum cum deſcendéntibus
in

2¹6 Sabbato ſancto-

in lacum: * Facétus ſum ſicut homo ſinè
adjutôrio, inter môrtuce; liber. y. Po-
ſuérunt me in lacu inferiôri, in tenebrôſis,
& in umbra mortis. Factus ſum.
Lectio ix⸗
L ecto enim omni mandato legis à
Möôyſe univérſo pépulo accipiens ſân-
guinem vitulôrum & hircôrum, cum aqua
& lana coccinea & hyfléôpo: ipſum quo-
que librum, & omnem pôpulum alſpérfſit,
dicens: Hic ſanguis teſtaménti, quod man-
dâvit ad vos Deus. Etiam tabernâculum,
& ômnia vaſa miniſtérii ſäânguine ſimtliter
aſpérſit. Et omnia pænè in ſanguine ſecun-
dúm legem mandúântur: & ſine ſaânguinis
effuſiône non fit remiſſio.
B. Sepulto Dômino, ſignäâtum eſt monu-
méntum, volvéntes lâpidem ad ôſtium
monuménti: * Ponéntes milites, qui cu-
ſtodirent illum Y. Accedéntes princi-
pes ſacerdéôtum ad Pilâtum, petiérunt il-
lum. Ponéntes. Sepuúlto Déômino.

A D IL. A U D E S,
Antiphona-
Omors ero mors tua, morſus tuus
Arero inférne. Plalmus. Milſerére mei
Deus. 101.
Antiphona, Plangent eum quaſi unigeni-
tum, quia innocens Déôminus occilus

eſt. .—
Flal⸗

lat we in
otne vvcen
D uge
e edune
en ſodumn
St inmnoh i0

leifer inent
re conturda
ſen in o
1eAloriure
Uihtot,
om, quin

„Hrchane
& Wdr dol
ülmnn Dee⸗
Uutiphon.
imam ne⸗
Cnmtieum
G
)vadem
Urgiri res
In Firent

ad Laudes. 237

Pſalmus 42.
udica me Deus, & diſcérne cauſam
meam de gente non ſancta, * ab hô-
mine iniquo, & doléôſo érue me.
Quia tu es Deus fortitüdo mea: * quare
me repuliſti? & quare triſtis incédo, dum
affligit me inimicus?
E mitte lucem tuam, & veritâtem tuam: *
ipſa me deduxérunt, & adduxécunt in mon-
tem ſanctum tuum, & in tabernâcula tua-
Et introibo ad altâre Dei: *ad Deum, qui
lætificat juventútem meam.
C onfitébor tibi in cithara Deus Deus
meus: * quare triſtis es änima mea? &
quare contúrbas me?
& pera in Deo, quôniam adhuc confitébor
illi : * ſalutâre vultus mei, & Deus meus.
Antiphona, Plangent eum quaſi unigé-
nitum, quia innocens Dôminus occiſus
eſt.
Antiphona. Atténdite univérſi pépuli,
& vidéte doléôrem meum.
Pſalmus. Deus Deus meus. 104.
Antiphona. A porta inferi érue Dômine
ànimam meam.
Canticum Ezechiæ, Iſaiæ 38. h.
E. go dixi: In dimidio diérum meôrum *
vadam ad portas inferi.
Guaain residuum annôrum meéôrum: *
Ixi: Non vidébo Dé⁴minum Deum in
terra vivéntium.

N on

238 Sabbato ſancto.
Non aſpiciam béminem ultrà, * & habi-
tatôrem quiétis.
Generâtio mea ablâta eſt, & convoluta
eſt à me, * quaſi tabernâculum paſtôrum
Præciſa eſt velut à texénte, vita mea
dum adhuc ordirer, ſuccidit me: * de ma-
nè uſque ad véſperam finies me.
Sperâbam uſque ad manè, * quaſi leo ſic
contrivit omnia oſſa mea.
De manè uſque ad véſperam finies me: *
ſicut pullus hirũndinis ſic clamâbo, me-
ditâbor ut columba:
A ttenuati ſunt bculi mei; * ſuſpiciéntes in
excélſum:
Démine vim pútior, reſpônde pro me. *
Quid dicam, aut quid reſpondébit mihi;
Cúùm ipfe fecerit?
Recogitâbo tibi omnes annos meos * in
amaritúdine äanimæ meæ.
Dômine, ſi ſic vivitur, & in tàlibus vita ſpi-
ritus mei, corripies me, & vivificabis me. *
Ecce in pace amaritúdo mea amariſſima:
Tu autem eruiſti änimam meam, ut non
periret, * projeciſti poſt tergum tuum
ômnia peccäta mea-
Quia non inférnus confitébitur tibi, ne-
que mors laudâbit te: * non expectâbunt,
ui deſcéndunt in lacum, veritàtem tuam.
Virens vivens ipſe confitébitur tibi, ſicut
& ego hédie: * pater filiis notam faciet
veritàtem tuam.

Démi-

4

sontimn
1Conolön
ſtiicns d
ſioam menn
Porphonn
her Tiam a
Pont Color
Piin Lane
„ (ro nn
on Cebs,n
en
ben
ilere ſecent
eror, fent
(iltus h
ad vorn
Unter gvoc
A Il pomm
men, Latet
lrite me

Sce,
une ſn
In NNlet
Mänibn ri
vormemnumn
lt ſe de
Dids h.
It in 0

*RK

ad Laudes 239

Démine ſalvum me fac, * & pſalmos no-
ſtros cantâbimus cunctis diébus vitæ noſtræ
in domo Dômini.
Antiphonag. A porta inferi érue Dômine
àânimam meam.
Antiphona. O vos omnes, qui transttis
per viam, atténdite, & vidéte, ſi eſt dolor
ſicut dolor meus.
Pſalm. Laudâte Dôminum de ccelis. 108.
V. Caro mea requiéſcet in ſpe. &. Et
non dabis ſanctum tuum vidére corruptié-

nem,
Ad Benedictus, Antiphona,
Mulieres ſedéntes ad monuméntum lamen-
tabântur, flentes Déôminum.
V. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens
uſque ad mortem, mortem autem crucis:
propter quod & Deus exaltâvit illum, &
dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne
nomen. Pater noſter. ſecretô. Pſalmus.
Milerére mei Deus. 101.
Oratio,
éſpice, quæſumus Dômine, ſuper
hanc familiam tuam, pro quàâ Dômi⸗
nus noſter Jeſus Chriſtus non dubitaâvit
mânibus tradi nocéntium, & crucis ſubire
torméntum. Qui tecum vivit, & regnat.
Et ſic dicitur uſque ad Nonam-.
Dictis Horis ut ſuprà. II3. dicitur Miſ-
ſa, ut in Ordinario.

Statio

240⁰ Sabbato ſancto.

Scatio ad S. Joannem in Laterano.

orà competenti cooperiuntur Altaria,
IL& dicuntur Horæ, candelis Altaris ex-
tinctis uſque ad principium Miſſæ Interim
Excutitur ignis de lapide extra Eccleſiam, &
ex eo accenduntur carbones. Dictà Nondâ,
Sacerdos indutus amictu, albà, cingulo,
ſtola, & pluviali violaceo, vel ſine caſula,
aſtantibus ſibi miniſtris cum Cruce, aquà
benedictà, & incenſo, ante portam Eccle-
ſiæ, ſi commodè poteſt, vel in ipſo aditu
Eccleſiæ benedicit novum ignem, dicens
F. Déminus vobiſcum. xz. Et cum ſpi-
ritu tuo.
Orémus. Oratio⸗
De „ qui per Filium tuum, angulà-
Wrem fſcilicet lâpidem, claritâtis tuæ
ignem fidélibus contuliſti: prodúctum è
silice, noſtris profuturum ſibus, novum
hunc ignem ſan † ctifica: & concéde
nobis, ita per hæc feſta Paſchaâlia cœlé-
ſtibus deſidériis inflammari; ut ad perpé-
tuæ Claritâtis, puris méntibus, valeâmus
feſta pertingere. Per eumdem Chriſtum
Déminum noſtrum. . Amen.
Orémus.
LDonine Deus, Pater omnipotens lu-
men indeficiens, qui es cônditor
ômnium luminum: béne & dic hoc lu-
men, quod à te ſanctificatum, atque bene-
dictum

altomnsun
un, A Mer
Uu. be 1

nen

Di 1
ne Din

gnen
rX
tls fun
ld M
Pike gmt
An eöben
Deu,
N Wen.
Mnle der
podenti h
Oratorene

Viit
per h

1e † (
Uum ſpene
CCe:
r nocke
Unrtione
Wey Uun
1 füerit

votan bed

N ſ

nm, is
kanßt

nl,

101 l M

Benedictio ignis. 241
didum eſt, qui iſſuminàſti omnem mun-
dum: ut ab eo lúmine accendâmur, atque
illuminémur igne claritâtis tuæ: & ſicut
illuminâſti Môyſen exeuntem de Egypto,
ita illũmines corda, & ſenſus noſtros: ut ad
vitam, & lucem ætérnam pervenire mereâ-
mur. Per Chriſtum Déminum noſtrum.
R. Amen.
Orémus.
LDémine ſancte Pater, omnipotens ætér-
ne Deus, benedicéntibus nobis hunc
ignem in némioe tuo, & unigéniti Filii
tui Dei, ac Döômini noſtri Jeſu Chriſti,
& Spiritús ſancti, cooperâri dignéris: &
àdjuva nos contra ignita tela inimici, &
illuſtra grâtiâà coléſti. Qui vivis, & regnas
cum eôdem Unigénito tuo, & Spfrito ſan-
cto, Deus, per mnia ſecula ſeculéôrum.
B. Amen. .
Deinde benedicit quinque grana incenſi
onenda in Cereo, dicens ablolutéè hanc
Orationem.
Veniat⸗ quæſumus, omnſpotens Deus
ſuper hoc incénſum larga tuæ be-
ne † dictiônis infúſio: & hunc noctur-
num ſplendérem invisibilis regeneraâtor
accénde: ut non ſolùm ſacrificium, quod

hac nocte litâtum eſt, arcânâ lũúminis tui

admixtiône refülgeat: ſed in quocũúnque
loco ex hujus ſanctificatiônis myſtério aàli-
quid fuerit deportàtum, expulsâ diabé-
licæ

242 Sabbato ſancto.

licæ fraudis nequitiâà, virtus tuæ majeſttis
aſsiſtat. Per Chriſtum Déminum noſtrum,
R. Amen.
um benedicit
„Far aſſumens de
ponit in thuribulo
ſupradictà, Sac navicula ponit
incenſum in thuribulo, benedicens illud
more ſolité: deinde pre a grana in-⸗
cenſi, & ignem ter aſpergit qu4 benedi-
Ctà, dicens, AſiZ erge⸗ me ſine cantu, &
ſine Pſalmo Abere dolet incenſo., Interim
omnia lumina
ut de igne benedie
dantur. Tum Diacom tus dalma-
ticà albi coloris, accipit arundinem cum
tribus Candelis in ſumm tate illius trian-
gulo diſtinctis. Præcedit thuriferarius cum
Acolytho deferente in vaſe quinque gra-
na incenſi : ſequitur dubchaconus

◻

a incenſi Aco-
nibus benedictis

Cruce, & Clerus per ordiiem: dein
Diaconus cum arundine, poſt eum Ce
lebrans. Cùm Diaconus ingreſſus eit Ec-
Cleſiam, inclinat arundinem, & Acoly-
thus deferens candelam accenſam de novo
igne, accendit unam ex illis tribus can-
delis deſuper poſitis: & Diaconus ele-
vans arundinem, genu flectit, ſimiliter &
Omnes alii cum eo, præter Subdiaconum
Crucem ferentem: & cantat ſolus, Lu-

men Chriſti. . Deo gratias.

Oratione

etins uuntur,
m nodum accen-

r nen
mnuſnn

0

Sabbato ſancto. 243

Et procedens ad medium Eccleſiæ, ibt
accenditur alia candela: & iteràùm genu
flexus, ut ſuprà, altius cantat Lumen
Chriſti. p?. Deo grtias.
Tertiò procedit ante Altare, ubi accen-
ditur tertia candela: & rurſus genu flexus
ut ſuprà adhuc altiùs dicit, Lumen Chri-
ſti. . Deo gratias.
Deinde Sbrans aſcendit ad Altars in
cornu Epiſtolæ, & Diaconus d
dinem uni Acolytho: & aco
brum, petit à Celebrante benedictionem:
ut fit ad Evangelium, Sacerdote dicente:
Poöminus ſit in corde tuo, & in labiis
tuis: ut digné, & competénter annün-
ties ſuum Baſchale præcônium: In nô-
mine Patris, & Filii, † & Spiritus ſancti,
Amen.
Poſteà vadit ad pulpitum, & ponit ſu-
per eo librum, & incenſat.
A dextris Diaconi ſtent Subdiaconus
cum Cruce, & thuriferarins: à ſiniſtris;,
duo Acolythi, ille, qui tenet arundinem;
& alius tenens in vaſe quinque grana in-
cenſi benedicti figenda in Cereo. Tunc
ſurgentibus omnibus, & ſtantibus, ut fit
ad Evangelium, Diaconus cantat.
E aultet jam angélica turba cœlôrum:
exultent divina myſtéria : & pro tanti
Regis victéôrias, tuba inſonet ſalutaris.
Gaâudeat & tellus tantis irradiâta fulgéôri-
Q 2 bus:

244 Sabbato ſancto.

Pus, & ætérni Regis ſplendoôre illuſtr-
ta, totius orbis ſe ſéntiat amisiſſe Caligi-
nem. Lætétur & mater Eccléſia tanti lu-
minis adornâta fulgôribus „ & magnis
populôrum voôcibus hæc aula relültet.
Quaprpter adſtântes vos, fratres Chariſſi-
mi, ad tam miram hujus ſancti lúminis
claritàtem unà mecum, quæſo, Dei om-
nipoténtis miſericôrdiam invocàâte. Ut qui
me non meis méritis intra Levitârum

nũmerum dignäatus eſt aggregâ⅛re, Iumi-

nis ſui claritâtem infêndens, Cérei hujus

laudem implére perficiat. Per Dôminum

noſtrum Jeſum Chriſtum Filium ſuum?:
qui cum eo vivit, & regnat in unitate
Spiritus ſancti Deus, per Omnia ſécula
ſeculôrum. . Amen. V. Dôminus vo-
biſcum. N. Et cum ſpfritu tuo. Y. Sur-
ſum corda. N. Habémus ad Déminum.
V. Gratias agémus Dômino Deo noſtro.
R. Dignum, & juſtum eſt. Verè dignum
& juſtum eſt, invisibilem Deum Patrem
omnipoténtem, Filiumque ejus unigéni-
tum, Döminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum, toto cordis, ac mentis afféctu, &
vocis miniſtério perfſonâre. Qui pro no-
bis ætérno Patri Adæ débitum ſolvit: &

véteris piâculi cautiéönem pio cruôre de-

térſit. Hæc ſunt enim feſta Paſchalia;, in
quibus verus ille Agnus occiditur, cujus
ſànguine poſtes fidélium conſecraântur.
. Hæc

en

tor et,
lre Mhum
theng
t er
Pir Nn
RK lee

tadicti 0
Ctum, goo
OEir oun
un bee
nor, nl
am,in gn
At Her
Ut nor le
Humintto
gitar lnc
Ns lart,
elis let
Wat, E
Ni
bene
i ſi

Benedictio Cerei. 245

Hæc nox eſt, in qua primum patres no-
ſtros filios Iſraël edũctos de Egypto
Mare rubrum ſicco veſtigio transire fe-
Ciſti. Hæc igitur nox eſt, quæ peccatôrum
ténebras, columnæ illuminatiéône pur-
gâvit. Hæc nox eſt, quæ hôdie per uni-
vérſum mundum, in Chriſto credéntes,
à vitiis ſéculi, & câligine peccatôrum ſe-
gregâtos, reddit grâtiæ; ſôciat ſanctitàti.
Hæc nox eſt, in qua deſtrũctis vinculis
mortis, Chriſtus ab inferis victor aſcén-
dit. Nihil enim nobis naſci prôfuit, niſi
rédimi profuifſet.“ O mira circa nos tuæ
pietâtis dignâtio! O inæſtimâbilis diléctio
Charitâtis! ut ſervum redimeres, Filium
tradidiſti. O certè neceſſârium Adæ pec-
câtum, quod Chriſti morte delétum eſt!
O felix culpa, quæ talem, ac tantum mé-
ruit habére Redemptôrem! O verè beÜâta
nox, quæ ſola méruit ſcire tempus & ho-
ram, in qua Chriſtus ab inferis reſurré-
Xit! Hæc nox eſt, de qua ſcriptum eſt:
Et nox ſicut dies illuminâbitur, & nox
illuminâtio mea in deliciis meis. Hujus
igitur ſanctificâtio noctis fugat ſcélera, cul-
pas lavat, & reddit innocéntiam lapſis, &
mœſtis lætitiam. Fugat dia, concôrdiam
parat, & curvat impéria.
(Hic Diaconus infigit quinque grana in-
cenſi benedicti in Cereo in modum Crucis⸗.)
In hujus igitur noctis gratia, ſſcipe Gnds

246 Sabbato ſancto-
Pater, incénſi hujus facrificium veſperti-
num: quod tibi hac Cérei oblatiéône ſo-
lémni per miniſtrérum manus de opéri-
bus apum, ſacroſâncta reddit Eccléſia.
Sed jam colúmnæ hujus præcônia nôyi-
mus, quam in honérem Dei rutilans ignis
accéndit. ( Hic Diaconus accendit Cereum
cum una ex tribus candelis in arundine
poſitis.) Qnui licèt ſit diviſus in partes mu⸗
tuâti tamen luminis detriménta non novit.
Alitur enim liquäntibus ceris, quas in ſub-
ſtàântiam pretiéſæ hujus lâmpadis, apis
mater eduxit. ( Hic accenduntur lampa-
des.) O verè beâta nox, quæ expoliavit
Egyptios, ditâvit Hebræos! Nox, in qua
terrénis coeléſtia, humânis divina jungun-
tur. Orâmus ergo te Déômine: ut Céreus
iſte in honôrem tui nôminis conſecrâtus,
ad noctis hujus caliginem deſtruéndam,
indeficiens perſevéret. Et in odérem ſus-
vitâtis accéptus, ſupérnis luminâribus mi-
ſceâtur. Flammas ejus lúcifer matutinus
invéniat. Ille, inquam, lucifer, qui ne-
ſcit occâſum. Ille, qui regréſſus ab infe-
ris, humâno géneri ſerénus illuxit. Precaâ-
mur ergo te Dômine: ut nos fâmulos
tuos, omnémque clerum, & devotiſſimum
pépulum, unaà cum beatiſſimo Papa noſtro
N. & Antiſtite noſtro N. quiéte témpo-
rum concéſsà, in his Paſchâlibus gâudiis,
aisiduà protectiéône régere, gubernaâre,

mlerccrth
ort enp
Phene
ſen ſiot
n eunen-
Srſton
C/ E
Da, 6

Ofan et

„
6 Coe

Gum Nuort
echizen e
Prepatent:

Hopten

1 prirt
Inm. Tr
enebre
ins Dej

Benedictio Cerei, 247
e. &e conſer vâre dignéris. Réſpice étiam ad
ie h. devotiſſimum (Si non eſt coronatus,
dicatur, eléctum Imperatérem) Impe-
rat’rem noſtrum. N. cujus tu Deus deſi-
dérii vota prænôſcens ineffabili pietâtis
& milſericôrdiæ tuæ muünere, tranquillum
perpétuæ pacis accmmoda, & ccelé-
tem victôtiam cum omni pôpulo ſuo-
em Per eumdem Déôminum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum: qui tecum vi-
vit, & regnat in unitaâte Spirits ſancti
Deus, per ômnia ſécula ſeculôrum,
§S Completàâ benedicti
conus, de poſitis albis 3, 11
xamenta , & vadit ad
eKuitu r pluviali, & Raie
Lalule im violacei D1t
Popheli= Une ti & Celebrans legit
eas ſubmiſsà voce ad Altare in cornu Epi⸗
ſtolæ. In fin e brop- hetiarum dicuntur Ora-
tiones modo lubieri Ante, vel interim
dum Propheti r
techizent catec
præparent ad' baptiſmum.

8
1

n

⸗ :
Cerei 3 Dla⸗

W

&*

Prophetia prima- Geneſ. I. & 2.
n principio creâvit Deus coœlum, E& ter-
Inch Terra autem erat inânis, & Naeu⸗
& ténebræ erant ſuper fâciem abyſli :
Spiritus Dei ferebâtur ſuper aquas. Det
4 que

248 Sabbato ſancto.

que Deus: Fiat Ilux. Et facte eſt lux. Et vi-
dit Deus lucem, quòd eſſet bona: & divi-
ſit lucem à ténebris Appellavitque lucem
Diem, & ténebras Noctem: factumque eſt
véſperè, & manè, dies unus. Dixit quoque
Deus: Fiat firmaméntum in médio aquâ-
rum: & dividat aquas ab aquis. Et fecit
Deus firmaméntum: divisitque aquas, quæ
erant ſub firmaménto, ab his, quæ erant
ſuper firmaméntum. Et factum eſt ita.
Vocavitque Deus firmaméntum, cœlum:
& factum eſt véſperè, & manéè, dies ſecun-
dus. Dixit verò Deus: Congregéntur aquæ,
quæ ſub cœlo ſunt, in locum unum:
& appaâreat ârida. Et factum eſt ita. Et vo-
Câvit Deus âridam, terram, congregatio-
néſque aquârum appellâvit Mäaria. Et vi-
dit Deus, quòcheſſet bonum. Et ait: Gér-
minet terra herbam viréntem, & facién-
tem ſemen, & lignum pomiferum fciens
fructum juxta genus ſuum, cujus ſemen in
ſemetipſo ſit ſuper terram Et factum eſt
ita. Et prôtulit terra herbam viréntem,
& facientem ſemen juxta genus ſuum, li-
gnumque ſâciens fructum, & habens unum-
quodque ſeméntem ſecundum ſpéciem ſu-
am. Et vidit Deus, quod eſſet bonnm. Et
factum eſt véſperè, & mané, dies tértius.
Dixit antem Deus : Fiant luminaria in fir-
mameénto cœli, & dividant diem, ac no-
tem, & ſint in ſigna, & témpora, & dies, &
annos:

Tivare waſes,
Unae e

ire ninnd,

Er Nut s

NCck, in
itt Dens,
Nrer
t eſpere,
tam Da:

=

teſtnn

S= :

c
lcit
ſo, unene

6

arr,

n
1

Eclncin
Et keet .
n, E n
Ehere ſvo.
Imn, & Nt
ſnen
ſbus

Prophetia Prima. 249
annos: ut lúceant in firmaménto cœli, &
illüminent terram. Et factum eſt ita. Fe-
citque Deus duo luminâria magna : lu-
minâre majus, ut præéſſet diéi: & lumi-
nâre minus, ut præéſſet nocti: & ſtellas.
Et péſuit eas in firmaménto coœli, ut lucé-
rent ſuper terram, & præéſſent diéi, ac
nocti, & dividerent lucem, ac ténebras. Et
vidit Deus, quòd eſſet bonum. Et factum
eſt véſperè, & manè, dies quartus. Dixit
étiam Deus: Producant aquæ réptile âni-
mæ vivéntis, & volâtile ſuper terram ſub
firmaménto cœli. Creavitque Deus Cete
grândia, & omnem Animam vivéntem
atque motâàbilem, quam produxerant aquæ
in ſpécies ſuas, & omne volatile ſecun-
dùm genus ſuum. Et vidit Deus, quòôd
efſet bonum. Benedixitque eis, dicens:
Créſcite, & multiplicàmini, & repléte
aquas maris: avéſque multiplicéntur ſuper
terram. Et factum eſt véipere, & mane,
dies quintus. Dixit quoque Deus: Pro-
dcat terra ànimam vivêntem in génere
ſuo, juménta, & reptilia, & béſtias terræ
ſecundùm ſpécies ſuas. Factuúmque eſt ita-
Et fecit Deus béſtias terræ juxta ſpécies
luas, & juménta, & omne réptile terræ in
genere ſuo. Et vidit Deus, quòd eſſet bo-
num, & ait: Faciamus Hôminem ad im-
âginem & ſimilitúdinem noſtram: & præſit
piſcibus maris, & volatilibus coeli „& bé⸗

Q S ſtiis,

250 Sabbato ſancto,

ſtiis, univerſæque terræ, omnique réptili,
quod movétur in terra. Et creâvit Deus ho-
minem ad imâginem ſuam: ad imâginem
Dei creâvit illum, mâſculum, & fœminam
creâvit eos. Benedixitque illis Deus, &
ait: Créſcite, & multiplicâmini „& replé-
te terram, & ſubjicite eam, & dominâmini
pilſcibus maris, volatilibus coli, & uni-
vérſis animantibus ‚ quæ movéntur ſuper
terram. Dixitque Deus: Ecce dedi vobis
omnem herbam afferéntem ſemen ſuper
terram, & univérſa ligna, quæ habent in
ſemetipſis ſeméntem generis ſui, ut ſint vo-
bis in eſcam, & cunctis animântibus terræ,
omnique vôlucri cœli, & univérſis „quæ
movéntur in terra, & in quibus eſt ànima
vivens, ut hâbeant ad veſcéndum. Et fa-

ctum eſt ita. Viditque Deus cuncta, quæ fé-

cerat: & erant valdé bona. Et factum eſt
véſperé, & manéè, dies ſextus. Igitur per-
fécti ſunt cœli, & terra; & omnis ornaâtus
eôrum. Complevitque Deus die ſéptimo
opus ſuum, quod fécerat: & requiévit die
ſéptimo ab uni verſo pere, quod pattràrat.
Quàâ completà, Sacerdos dicit. rémus
Diaconus. ler, ar génua. & Subgia⸗
conus. Levâte.
Oratio.
eus, qui mirabiliter Creaͤti hôminem,
& mirabilius redemiſti : da nobis,
quæſumus, contra oblectaménta peccâti
men-

1 tir

is 1
Ea gul

0 Crun

NS led
Nünn
. Cnn
i ſon
u i⸗
us 41 0

CNlO W
uot nu
na, Cann
ſet nu
dum ,lt
kacus drdd
ult, de
elræ, a
eptli
dn e
uen ſ

Prophetia ſecunda. 251

mentis ratiéne persiſtere; ut mereâmur

ad ætérna gâudia pervenire. Per Dôminum
noſtrum.

Prophetia ſecunda. Geneſ. 5. d. 6 & 8.

Nos veròô cùm quingentérum eſſet an-
nérum, génuit Sem, Cham, & Ja-
pheth. Cumque copiſſent hômines mul-
tiplicâri ſuper terram, & flilias procreâl-
ſent, vidéntes filii Dei filias héôminum,
quôd eſſent pulchræ, accepérunt ſibi
uxôres ex mnibus, quas elégerant. Di-
Xitque Deus : Non permanébit ſpiritus
meus in hémine in ætérnum, quia caro
eſt: eruntque dies illius centum viginti
annôrum. Gigäântes autem erant ſuper ter-
ram in diébus illis. Poſtquàm enim in-
gréſſi ſunt filii Dei ad filias höminum, il-
læque genuérunt, iſti ſunt poténtes à ſé⸗
culo viri faméôſi. Videns autem Deus,
quôd multa malitia héminum eſlet in ter-
ra, & Ccuncta cogitâtio cordis inténta eſ-
ſet ad malum omni témpore, poœnſtuit
eum, quôd héôminem fecifet in terra. Et
tactus dolôre cordis intrinſecus: Delébo,
inquit, höminem, quem creâvi, à fũcie
terræ, ab hômine, uſque ad animÜntia,
à réptili, uſque ad vôlucres cœli. Poœnitet
enim me feciſſe eos. Noë veròô invénit
grâtiam coram Dômino. Hæ ſunt genera-
tiénes Noë; Noé vir juſtus atque perfé-
ctus

252 Sabbato ſancto.

us fuit in generatiônibus ſuis, cum Deo
ambulâvit. Et génuit tres filios, Sem,
Cham, & Japhet. Corrpta eſt autem terra
coram Deo, & repléta eſt iniquitâte. Cum-
que vidiſſet Deus terram eſſle corrûptam
(omnis quippe caro corrũperat viam ſuam
ſuper terram dixit ad Noë: Finis univérſæ
carnis venit coram me, repléta eſt terra
iniquitâte à fâcie eérum, & ego diſpér-
dam eos cum terra. Fac tibi arcam de
lignis lævigâtis: manſiũnculas in arca fâ-
cies, & bitüũmine linies intrinſecùs, &
extrinſecuús. Et ſic fàcies eam: Trecenté-
rum cubitôrum erit longitudo arcæ, quin-
quaginta cubitôrum latitudo ,» & triginta
cubitéôrum altitũ⁴do illius. Fenéſtram in
arca faâcies, & in cübito conſummúbis
ſummitâtem ejus: ôſtium autem arcæ po-
nes ex lâtere: deôrſlum, cœnacula, & tri-
ſtega facies in eâ. Ecce ego adducam aquas
diluvii ſuper terram, ut interficiam om-
nem carnem, in qua ſpiritus vitæ eſt ſub-
ter cœlum. Univerſa, quæ in terra ſunt,
conſummẽéntur. Ponâmque fœdus meum te-
cum: & ingrediéris arcam tu, & fllii tui,
uxor tua, & puxôres filiérum tuérum te-
cum. Et ex cunctis animântibus univérſæ
carnis bina induces in âàrcam, ut vivant
tecum: maſculini ſexus, & fæminini. De
volucribus juxta genus ſuum, & de ju-
méntis in génere ſuo, & ex omni réptili

, Ols Vun
ne wond e
e: eun n
ſeeit himn
UiDen h
unn⸗ Cin
tnm. Nun
ugne, El
ch et nn

A
ium: ,
Uim gens
Eenele ſo0, 4

Cmnes nhn
uinkein

montes

Prophetia ſecundæ. 253

terræ ſecundúm genus ſuum: bina de m-
nibus ingrediéntur tecum, ut poſſint vive-
re. Tolles igitur tecum ex ômnibus eſcis,
quæ mandi poſſunt, & comportaàbis apud
te: & erunt tam tibi, quàm illis in cibum.
Fecit igitur Noë mnia, quæ præcéperat
illi Deus. Erâtque ſexcentôrum annérum,
quando diluvii aquæ inundavérunt ſuper
terram. Rupti ſunt omnes fontes abyſſi
magnæ, & cataraâctæ coœli apértæ ſunt: &
facta eſt pluvia ſuper terram quadraginta
diébus, & quadraginta nôctibus. In arti-
culo diéi illius ingréſſus eſt Noë, & Sem,
& Cham, & Japheth, filii ejus; uxor il-
lius, & tres uxôres filioörum ejus cum eis,
in arcam: ipſi, & omne ânimal ſecun-
dùm genus ſuum, univérſaque juménta in
gnere ſuo, & omne, quod movétur ſu-
per terram in génere ſuo, cunctúmque
volâtile ſecundum genus ſuum. Porro arca
terebâtur ſuper aquas. Et aquæ prævalué-
runt nimis ſuper terram: opertique ſunt
omnes montes excélſi ſub univérſo cœlo.
Quindecim cübitis dltior fuit aqua ſuper
montes, quos operúerat. Conſumptâque
eſt omnis caro, quæ movebatur ſuper ter-
ram, vôlucrum, animântium, beſtiârum,
omniúmque reptilium, quæ reptant ſuper
terram. Remúnſit autem ſolus Noë, & qui
cum eo erant in arca. Obtinuerũntque

aquæ terram centum quinquaginta diébus-

60-

254 Sabbato ſancto.

Recordâtus autem Deus Noë, cunctorúm-
que animântium, & omnium jumentôrum,
quæ erant cum eo in arca, adduxit ſpiri-
tum ſuper terram, & imminutæ ſunt aquæ.
Et clauſi ſunt fontes abyſſi, & catarâctæ
coœli: & prohibitæ ſunt pluviæ de cœlo.
Reverſæque ſunt aquæ de terra eúntes, &
redeuntes: & Copérunt minui poſt cen-
tum quinquaginta dies. Cumque transil-
ſent quadraginta dies, apériens Noë fené-
ſtram arcæ, quam fécerat, dimiſit corvum:
qui egrediébatur, & non revertebatur,
donec ſiccaréntur aquæ ſuper terram.
Emiſit quoque colúmbam poſt eum, ut
vidéret, ſi jam ceſsàſſent aquæ ſuper fa-
ciem terræ. Quæ cùm non inveniſſet, ubi
requiéſceret pes ejus, revérſa eſt ad eum
in arcam: aquæ enim erant ſuper uni-
vérſam terram: extenditque manum, &
apprehénſam intulit in arcam. Expectàtis
autem ultrà ſeptem diébus àliis, rurſum
dimiſit columbam ex arca. At illa venit
ad eum ad véſperam, portans ramum olivæ
viréntibus fôliis in ore ſuo. Intelléxit ergo
Noë, quòôd celsâſſent aquæ ſuper terram.
Expectavitque nihi'ôminùs ſeptem àlios
dies: & emiſit columbam, quæ non eſt
revérſa ultrà ad eum. Locutus eſt autem
Deus ad Noë, dicens: Egrédere de arca
tu, & uxor tua, filii tui, & uxôres fi-
liérum tué⁴rum tecum. Cuncta animantia,
. gquæ

.

t in
altp,
fecum,
cte n
Ugels 4
Konia3
e leye⸗
slun,
ten No
Cnc er⸗
re ek l
Dtenne!

6 els
tern

g koden
Kul
Cüdes
tllanen
jechi ti
plum
ſumpzee
Eun
Cumn Fi

quæ ſunt apud te, ex omni carne, tam
volatilibus, quàm in béſtiis, & univérſis
reptilibus, quæ reptant ſuper terram, educ
tecum, & ingredimini ſuper terram:
créſcite; & multiplicamint ſuper eam.
Egréſſus eſt ergo Noë, & filii ejus; uxor

illius, & uxôres filiérum ejus cum eo. Sed

& mnia animúntia, juménta, & reptilia,
quæ reptant ſuper terram ſecúndùm ge-
nus ſuum, egréſſa ſunt de arca. Edificâvit
autem Noë altâre Déômino: & tollens de
cunctis pecéôribus, & volũcribus mundis,
ôbtulit holocâuſta ſuper altâre. Odora-
tuſque eſt Dôminus odérem ſuavitàtis.
Orémus. Fectâmus génua. . Levate.
Dz; incommutbilis virtus, & lumen
ætérnum: réſpice propitius ad to-
tius Eccléſiæ tuæ miraâbile ſacraméntum,
& opus ſalutis humânæ, perpétuæ diſpo-
ſitiénis efféctu tranquillius operâre: to-
tſque mundus experiâtur, & videat de-
jécta érigi, inveterâta renovâri, & per
ipſum redire omnia in integrum, à quo
ſumpsère principium, Dôminum noſtrum
Jeſlum Chriſtum Filium tuum: qui te-
cum vivit.

Prophetia tertia. Geneſ. 22.

n diébus illis: Tentâvit Deus Abra-
ham, & dixit ad eum: Abraham, Abra-
ham.

256 Sabbato ſancto-

ham. At ille reſpôndit: Adſum. Ait illi:
Tolle filium tuum unigénitume, quem
diligis, llaag: & vade in terram viſiônis:
atque ibi ôfferes eum in holocâuſtum ſu-
per unum môntium, quem monſtrâvero
tibi. Igitur Abraham de nocte conſür-
gens, ſtravit àſinum ſuum: ducens ſecum
duos júvenes, & Iſaac filium ſuum. Cum-
que concidifſet ligna in holocâuſtum,
Abiit ad locum, quem præcéperat ei Deus-
Die autem tértio, elevâtis culis, vidit
locum procul; dixitque ad pueros ſuos:
Exſpectâte hic cum àâfino; ego, & puer
illuc uſque properâutes, poſtquàm adora-
vérimus, revertémur ad vos. Tulit quoque
ligna holocâuſti, & impélſuit ſuper Iſaac
filium ſuumn: ipſe veroò portâbat in maâni-
bus ignem, & glädium. Cumque duo pér-
gerent ſimul, dixit Iſaac patri ſuo: Pater
mi. At ille reſpéndit: Quid vis fili? Ecce,
inquit, ignis & ligna : ubi eſt victima
holocâuſti? Dixit autem Abraham: Deus
providébit ſibi victimam holocàuſti, fili
mi. Pergébant ergò pariter: & venérunt
ad locum, quem oſténderat ei Deus, in
quo ædificâvit altàre, & déſuper ligna
compôſuit : cumque alligâſſet Iſaac fi-
lium ſaum, pôlſuit eum in altare fuper
ſtruem lignérum. Extenditque manum,
& arripuit glâdium, ut immolaret filium
ſfuum. Ecce Angelus Dômini de cœlo
clamaâ-

ehont
Cenls M
le iß
,ldl un
nigento 1
Udraumn .
guln Iltten
Uls, ⸗
un po
ios, Wn
cie Mm:
Tnnt ate
ſulneo de
un eg
CNiano re
Ungento
l mlile⸗
WlN
Gnns N
micorua
mmine o
Cilti woen
Pueros io
& hubic
Oremn.

8 elb,
UVtoto
le f
4 pe

Prophetia tertia⸗ 2⁵7
clamâvit, dicens: Abraham, Abraham.
Qui reſpôndit: Adſum. Dixitque ei: Non
exténdas manum tuam fuper puúerum,
neque fâcias illi quidquam: nunc cognô-
vi, quôd times Deum, & non peperciſti
unigénito filio tuo propter me. Levavit
Abraham ôculos ſuos, viditque poſt ter-
gum arietem inter vepres hæréntem côr-
nibus, quem affümens ôbtulit holocâu-
ſtum pro filio. Appellavitque nomen loci
illius, Dôminus videt. Unde uſque hô-
die dicitur: In monte Déminus vidébit.
Vocâvit autem Angelus Déômini Abraham
ſecendò de coelo, dicens: Per memet-
ipfum jurâvi, dicit Dôminus: quia fe-
ciſti hanc rem, & non peperciſti filio tuo
unigénito propter me: benedicam tibi,
& multiplicàbo ſemen tuum, ſicut ſtellas
Coli, & velut arénam, quæ eſt in littore
maris: poſſidébit ſemen tuum portas ini-
micôrum ſuéôrum, & benedicéntur in ſé-
mine tuo omnes gentes terræ, quia obe-
diſti voci meæ. Revérſus eſt Abraham ad
puúeros ſuos, abieruntque Berſabéë ſimul,
& hahitâvit ibi. .
O rémus. Flectämus génua. g. Levte.
Oratio. .
eus, fidélium Pater ſumme, qui in
toto orbe terrârum promiſſiônis tuæ
filios diffsà adoptiônis grâtiâà multipli-
cas: & per paſchâle ſacraméntum, Abra-
R ham

258 Sabbato ſancto.

ham puúerum tuum univerſàrum, ſicut
jurâſti, géntium éfficis patrem: da poô-
pulis tuis dignè ad grâtiam tuæ vocatiônis

introire. Per Dôminum noſtrum.

Prophetia quarta. Exod. I4. F. & I5.
n diébus illis: Factum eſt in vigllia
matutina, & ecce reſpiciens Déôminus
ſuper caſtra Egyptioôrum per columnam
ignis, & nubis, interfécit exércitum eòô-
rum: & ſubvértit rotas curruum, fere-
banturque in profündum. Dixérunt ergo
Egyptii: Fugiâmus IIraélem; Dôminus
enim pugnat pro eis contra nos. Et ait
Dôminus ad Môyſen : Exténde manum
tuam ſuper mare, ut revertântur aquæ ad
Egyptios ſuper currus, & équites eôrum-
Cumque extendiſſet Môyſes manum con-
tra mare, revérſum eſt primo diluculo
ad priétem locum: fugientibuſque Ægyp-
tiis occurrérunt aquæ, & invélvit eos Dô-
minus in médiis fluctibus. Reverſæque ſunt
aquæ, & operuérunt currus, & équites
cuncti exércituùs Pharaônis, qui ſequén-
tes ingréſſi fůerant mare: nec unus qui-
dem iupeérfuit ex eis. Filii autem IIraél
perrexérunt per médium ſicci maris, &
aquæ eis erant quaſi pro muro à dextris,
& à fſiniſtris : liberavitque Dôminus in
die illa IHraël de manu Egyptiôrum. Et
vidérunt Egyptios môrtuos ſuper littus
maris,

V

, M
Cn ot
Gilhaden
Uig⸗
ELeoim hon
ſen proſe
hr kad
Dens mens
Uers ,
(Ortern be
ens le

el,
Dus
nm No
Loynruci
End conn
Dr non
ſtleit n
digtden
tdo⸗ er

Propte
Ne
E
Doninns
qi n
1 1 ni
Upe 1

Prophetia quarta, 25⁵9
maris, & manum magnam, quam exercue-
rat Dôminus contra eos: timuitque pépu-
lus Dôminum, & credidérunt Dômino, &
Môyſi ſervo ejus. Tunc cécinit Môyſes, &
filii Iſraẽl carmen hoc Dômino, & dixérunt-
Tractus. Cantémus Dômino, gloriô-
8& enim honorificâtus eſt: equum, & aſcen-
ſôrem projécit in mare: adjutor, & pro-
téctor factus eſt mihi in ſalutem. y, Hic
Deus meus , & honorificàbo eum: Deus
patris mei, & exaltâbo eum. y. Dôminus
cCônterens bella: Dôminus nomen eſt illi.
Orémus. Flectâmus génua. pz. Levate-
. Cratio: „ ,
eus, cujus antiqua mirâcula étiam
Doltzis ſéculis coruſcâre ſentimus:
dum quod uni péôpulo, à perſecutiône
Egyptiacà liberândo, déxteræ tuæ po-
téntiâ contuliſti, id in ſalutem Géntium
per aquam regeneratiônis operâris: præ-
ſta, ut in Abrabæ filios, & in Iſfraéliticam
dignitâtem, totius mundi tränſeat pleni-
túdo. Per Dôminum noſtrum.

Prophetia quinta. Maiæ 5§4. g: & 55.
æc eſt hæréditas ſervérum Démini,
& juſtitia eéhrum, apud me, dicit
Dôminus. Omnes ſitiéntes venite ad aquas:
& qui non habétis argéntum, propera-
te, émite, & comédite: venite, émite
abſque argénto, & abſque ulla commu-
tatione,

260 Sabbato ſanct.

tatiéne vinum, & lac. Quare appéenditis
argéntum non in panibus, & laboôrem
veſtrum non in ſaturitâte? Audite audién-
tes me, & comédite bonum, & delectâbi-
tur in craſſitêdine ânima veſtra. Inclind-
te aurem veſtram, & venite ad me: audi-
te, & vivet ânima veſtra, & fériam vobiſ-
cum pactum ſempitérnum, miſericôrdias
David fidéles. Ecce, teſtem pôpulis dedi
eum ducem, ac præceptôrem Géentibus.
Ecce Gentem, quam neſciébas, vocabis:
& Gentes, quæ te non cognovérunt, ad
te current propter Dôminum Deum tuum,
& ſanctum Iſraël, quia glorificâvit te-
Quærite Dôminum, dum inveniri poteſt:
invocâte eum, dum propè eſt. Derelin-
quat impius viam ſuam , & vir iniquus
Cogitatiônes ſuas, & revertâtur ad Dômi-
num, & milerébitur ejus, & ad Deum
noſtrum; quéôniam multus eſt ad igno-
ſcéndum. Non enim cogitatiônes meæ,
cogitatiônes veſtræ: neque viæ veſtræ, viæ
meæ, dicit Déminus. Quia ſicut exaltàn-
tur coeli à terra, ſic exaltâtæ ſunt viæ
meæ à viis veſtris, & cogitatiônes meæ à
cogitatiônibus veſtris. Et quômodo deſcén-
dit imber, & nix de coœlo, & illuc ultrà
non revértitur, ſed inébriat terram, & in-
fündit eam, & germinâre eam facit, &
dat ſemen ſerénti, & panem comedénti:
ſic erit verbum meum, quod egteigti.
6

e ſe
n,

Uigiün
1ot Donn
Oenes

On
Nlain

Ytum ice
os lacli⸗
1e ncl
ela u n
peun.
Cigocn
nne
A In
e,1
d, ao⸗
Netealti in
Cum mdrtn
Genrbos n
ſtpienre
habiteles
Abi ſt n
intellechs
tunnit
0cOrun
s/ &
biſunt
Miotur
N/ 4

—2

Prophetia ſexta 261

de ore meo: non revertétur ad me va-
cuum, ſed fàâciet, quæcunque véôlui, &
proſperâbitur in his, ad quæ miſi illud:
dicit Déôminus omnipotens.
Orémus. Flect4mus génua. B- Levte-
Oratio.
Oinnipotens ſempitérne Deus, multſ-
plica in honérem nôminis tui, quod
patrum fidei ſpopondiſti: & promiſſiônis
filios ſacrâ adoptiône dilàta: ut quod priô-
res ſancti non dubitavérunt futúrum, Ece-
cléſia tua magnâ jam ex parte cognôſcat
implétum. Per Déôminum noſtrum Jelum
Chriſtum.
Prophetia ſexta. Baruch. 3. b.
Audi Iſraél mandta vitæ : duribus pér-
4 Mipe, ut ſcias prudéntiam. Quid eſt
Iſraël, quôd in terra inimicôrum es? In-
veterâſti in terra aliéna;, coinquinâtus es
cum moôrtuis: deputâtus es cum deſcen-
déntibus in inférnum. Dereliquiſti fontem
ſapiéntiæ. Nam ſi in via Dei ambulaſſes,
habitàâſſes utique in pace ſempitérnâ. Diſce,
ubi ſit prudéntia, ubi ſit virtus, ubi ſit
intelléctus: ut ſcias ſimul, ubi ſit longi-
turnitas vitæ, & victuüs, ubi ſit lumen
oculérum » & pax. Quis invénit lumen
ejus? & quis intraâvit in theſâuros ejus?
Ubi ſunt principes Géntium, & qui do-
minântur ſuper béſtias, quæ ſunt fuper
terram? qui in âvibus coœli ludunt, qui ar-
K 3 gentum

262 Sabbato ſancto.

géntum theſaurizant, & aurum, in quo
confidunt hômines „& non eſt finis ac-
quiſitiénis eôrum: qui argéntum fabri⸗
cant, & ſoliciti ſunt, nec eſt invéntio
perum illérum? exterminâti ſunt, & ad
inferos deſcendérunt, & alii loco eôrum
ſurrexérunt. Juvenes vidérunt lumen, &
habitavérunt ſuper terram : viam autem
diſciplinæ ignoravérunt, neque intellexé.
rfunt ſémitas ejus, neque filii eôrum ſu-
ſcepérunt eam, à fâcie ipſôrum longè fa-
cta eſt: non eſt audita in terra Chânaan,
neque viſa eſt in Theman. Filii quoque
Agar, qui exquirunt prudéntiam, quæ de
terra eſt, negotiatôres Merrhæ, & The-
man, & fabuſatéres „ 6r exquiſitores pru:
déntiæ, & intelligéntiæ: viam autem ſa-
piéntiæ neſciérunt, neque commemoraati
ſunt ſémitas ejus. O Iſraël, quàm magna
eſt domus Dei, & ingens locus poſſeſſiô-
nis ejus! Magnus eſt, & non habet finem:
excélſus, & hnmenſus. Ibi fuérunt gigân-
tes nomindÜti „illi, qui ab initio fuérunt,
ſtaturâ magnàâ, ſciéntes bellum. Non hos
elégit Dôminus, neque viam diſciplinæ
invenérunt: proptéreà periérunt. Et quo-
niam non habuérunt ſapiéntiam, interis-
tunt propter ſuam inſipiéntiam. Quis aſcên-
dit in Clum, & accépit eam, & eduxit
eam de nubibus? Quis transfretâvit mare,
& invénit illam? & aàttulit illam ſuper au-
rum

Wett
1 e 4
Pn nt
Uerd o⸗
n Ens
feſſalvs tl
Cenn.

R 1

Proti
lus, o
minom!
tuün:

l.

Dönini
Il erat

Prophetia ſexta 263

rum eléctum? Non eſt, qui poſſit ſcire
vias ejus, neque qui exquirat ſémitas ejus:
ſed qui ſcit univérſa, novit eim, & adin-
vénit eam prudéntià ſuâ, qui præparavit
terram in ætérno témpore, & replévit eam
pecúdibus, & quadrupédibus: qui emittit
lumen, & vadit: & vocaâvit illud, & obé-
dit illi in treméôre. Stellæ autem dedérunt
lumen in cuſtôdiis ſuis, & lætâtæ ſunt:
vocâtæ ſunt, & dixérunt: Adſumus: &
luxérunt ei cum jucunditâte, qui fecit il-
las. Hic eſt Deus noſter, & non æſtimâ-
bitur âlius advérsùs eum. Hic adinvénit om-
nem viam diſciplinæ, & trâdidit illam Jacob
puero ſuo, & Iſraél dilécto fuo. Poſt hæc
in terris viſus eſt, & cum hominibus con-
verſâtus eſt.
Orémus. Flectâmus génua. N. Levàte.
Oratio.
Deus ‚qui Eccléſiam tuam ſemper Gén-
tium vocatiône multiplicas: concéde
propitius; ut quos aquàâ baptiſmatis àb-
luis, continuâ protectiône tueaâris. Per Dô-
minum noſtrum Jeſlum Chriſtum Filium
tuum: qui tecum vivit, & regnat.

Prophetia ſeptima. Exech. 37.

I diébus illis: Facta eft ſuper me ma-
nus Déômini, & eduxit me in ſpiritu
Démini: & dimiſit me in médio campi -
qui erat plenus ôſſibus: & circumduxit
R 4 me

264 Sabbato ſancto.

me per ea in gyro: erant autem multa
valdé ſuper fâciem campi, ſiccâque vehe-
ménter. Et dixit ad me: Fili hôminis, pu-
tâſne, vivent oſſa iſta? Et dixi: Démine
Deus, tu nôſti. Et dixit ad me: Vaticinâre
de ôſſibus iſtis, & dices eis: Oſſa arida
audite verbum Dômini. Hæc dicit Dôminus
Deus ôfſibus his: Ecce ego intromittam in
vos ſpiritum, & vivétis. Et dabo ſuper vos
nervos, & ſuccréſcere fâciam ſuper vos
carnes, & ſuperexténdam in vobis cutem:
& dabo vobis ſpiritum, & vivétis, & ſcié-
tis, quia ego Dôminus. Et prophetâvi,
ſicut præcéperat mihi: factus eſt autem
ſönitus prophetänte me, & ecce com-
mòôtio: & acceſſérunt oſſa ad oſſa, unum-
quôdque ad junctram ſuam. Et vidi, &
ecce ſuper ea nervi, & carnes aſcendé-
runt: & extenta eſt in eis cutis déſuper,
& ſpiritum non habébant. Et dixit ad me:
Vaticinâre ad ſpiritum, vaticinâre fili hé-
minis, & dices ad ſpiritum: Hæc dicit Dô-
minus Deus: A quâtuor ventis veni ſpi-
ritus, & inſúffla ſuper interféctos iſtos, &
reviviſcant. Et prophetâvi, ſicut præcé-
perat mihi: & ingréſſus eſt in ea ſpiritus,
& vixérunt: ſteteruntque ſuper pedes ſuos,
exércitus grandis nimis valdè. Et dixit
ad me: Fili hôminis, oſla heæc univér-
ſa domus Iſraël eſt; ipſi dicunt: Aruérunt
oſſa noſtra, & périit ſpes noſtra, Fice“
Ciſſi

Jvin t —
ſeten,A
ſopue⸗
i s .
ſciamn t
ious on

Orene

elze
Den
Gnns idtr
rMan

uen nune
rom. b

Cundon!

Cperienn
uum n
1 Ge i
ehtiz,
Gen
l E.

D
uc
n d

ſey „.
n l

e ehe.

Prophetia ſeptima. 265

ſeiſſi ſumus. Proptéreùà vaticinâre, & dices
ad eos: Hæc dicit Dôminus Deus: Ecce
ego apériam túmulos veſtros, & eduúcam
vos'de ſepúlchris veſtris, péôpulus meus:
& indúcam vos in terram Iſraél. Et ſciétis,
quia ego Dôminus, cùm aperũero ſepulchra
veſtra, & edúxero vos de túmulis veſtris,
pôpule meus, & dédero ſpiritum meum
in vobis, & vixéritis: & re quiéſcere vos
faciam ſuper humum veſtram: dicit Dô-
minus omnſpotens.
Orémus. Flectâmus génua. R. Levte.
Oratio.
5 qui nos ad celebrândum Paſchale
ſacraméntum utriuſque teſtaménti paâ-
ginis inſtruis: da nobis intelligere miſeri-
côrdiam tuam; ut ex perceptiéône præſén-
tium muúnerum, firma ſit expeckaâtio futu-
rôrum. Per Döminum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.

Prophetia octava, INaiæ 4.

pprehéndent ſeptem mulieres virum
½unum in die illa, dicéntes: Panem no-
ſtrum comedémus, & veſtiméntis noſtris
operiémur: tantummodòô invocétur nomen
tuum ſuper nos, aufer opprébrium noſtrum.
In die illa, erit germen Dômini in magni-
ficéntia, & glôria, & fructus terræ ſubli-
mis, & exultâtio kis, qui ſalvâti fuerint de
Iſraél. Et erit: Omnis, qui relictus fuerit in
. 5 Sion,

266 Sabbato ſancto.
Sion, & residuus in Jerũſalem, ſanctus vo-
câbitur, omnis, qui ſcriptus eſt in vita in
Jerũſalem. Si abluerit Dômimus ſordes filia-
rum Sion, & ſäânguinem Jeruſalem laverit
de médio ejus, in ſpiritu judicii, & ſpiritu
ardéôris. Et creâbit Déminus ſuper omnem
locum montis Sion, & ubi invocàâtus eſt,
nubem per diem, & fumum, & ſplendô-
rem ignis fla mmũúntis in nocte: ſuper om-
nem enim glôriam protéctio. Et tabernâ-
culum erit in umbraâculum diéi ab Eſtu,
& in ſecuritàtem, & abſconſiônem à tür-
bine, & à pluvia.

Tractus. Vinea facta eſt dilécto in cor-

nu, in loco ũberi. . Et macériam cir-
cúmdedit, & circumfôdit: & plantaâvit vi-
neam Sorec, & æ&dificâvit turrim in médio
ejus. V. Et torcülar fodit in eàâ: vinea
enim Dômini Sabbaoth, domus Iſraël eſt.
Qrémus. Flectamus génua. . Levate-
Oratio.
eus, qui in ômnibus Eccléſiæ tuæ
—–◻ filiis, ſanctrum Prophetârum voce
manifeſtâſti, in omni loco dominatiônis
tuæ, ſatôrem te bonôrum ſéminum, &
electôrum palmitum eſſe cultôrem tri⸗-
bue pépulis tuis, qui & vineârum apud te
némine cenſéntur, & ſégetum: ut, ſpinaâ.
rum, & tribulôrum ſqual re reſecâto, dignàâ
efficintur fruge fœcündi. Per Döminum
noſtrum Jeſium Chriſtum. p
10-

Moye
ſ Gebs
n)
ſe,
k n
uim
s :De
as. din

ſer 00

Mun at
kunl unn
Wenmn
Den

rlin

Nis vo
eo uſa
bne
IN
Uintz

il o.

Prophetia nona 267
Prophetia nona. Exodi, 12.
n diébus illis: Dixit Dôminus ad Môy-
ſen;: & Aaron in terra Egypti: Menſis
iſte, vobis principium ménſium: primus
erit in ménſibus anni. Loquimini ad uni-
vérſum cœtum filiérum Iſraél, & dicite
eis : Décimàâ die menſis hujus tollat unuſ-
quiſque agnum per familias, & domos
ſuas. Sin autem minor eſt nmerus;, ut ſuf-
ficere poſſit ad veſcéndum agnum, afſu-
met vicinum ſuum, qui junctus eſt do-
mui ſuæ, juxta numerum animârum, quæ
ſufficere poſſunt ad eſum agni. Erit autem
agnus abſque mâcula, maſculus, annicu-
lus: juxta quem ritum tollétis & hodum-
Et ſervâbitis eum uſque ad quartam déci-
mam diem ménſis hujus: immolabitque
eum univérſa multitúdo filiérum Iraël ad
véſperam. Et ſument de ſanguine ejus, ac
ponent ſuper utrmque poſtem, & in
ſuperliminâribus domôrum, in quibus cé-
medent illum. Et edent carnes nocte illaà
aſſas igni, & àepmos panes, cum lactucis
agréſtibus. Non comedétis ex eo crudum
quid, nec coctum aquàâ, ſed tantùm aſſum
igni: caput cum pédibus ejus, & inteſti-
nis vorâbitis. Nec remanébit quidquam ex
eo uſque manèé. Si quid residuum füerit,
igne comburétis. Sic autem comedétis il-
lum : Renes veſtros accingétis, & calcea-
ménta habébitis in pédibus, tenéntes ba-
culos

268 Sabbato ſancto.

culos in manibus, & comedétis feſtinanter:
eſt enim Phaſe (id eſt trânſitus) Dômini.
Orémus. Flectâmus génua. . Levate.
Oratio.
Omnipaten⸗ ſempitérne Deus, qui in
ômnium ôperum tuéôrum diſpenſatiô-
ne mirabilis es: intélligant redémpti tui,
non fuiſſe excelléntius „ quòd initio factus
eſt mundus, quàm quòd in fine ſeculéô-
rum Paſcha noſtrum immolatus eſt Chri-
ſtus. Qui tecum vivit.

Prophetia decima. onæ 3.

In diébus illis: Factum eſt verbum Dô-
mini ad Jonam Prophétam ſecúndòô, di-
cens: Surge, & vade in Niniven civitâtem
magnam: & prædica in ea prædicatiénem,
quam ego loquor ad te. Et ſurréxit Jonas,
& àbiit in Niniven juxta verbum Dômini.
Et Ninive erat civitas magna itinere dié-
rum trium. Et coœpit Jonas introire in
civitâtem itinere diéé unfus; & clamaâvit,
& dixit: Adhuc quadraginta dies, & Ni-
nive luhvertetur. Et credidérunt viri Nini-
vitæ in Deum: & prædicavérunt jejunium,
& veſtiti ſunt acc is à ma)re uſque ad mi-
nérem. Et pervénit verbum ad regem Ni-
nive: & ſurréxit de ſôlio ſuo, & abjécit ve-
ſtiméntum ſuum à ſe, & induútus eſt ſacco,
& ſedit in cinere. Et clamaâvit, & dixit in
Ninive ex ore regis, & principum ejus,
di-

Py
e r
e
Cnn, tr
mne I
Ien tu
ſe turur
raue
hamferi
uri
RwW
1 n

Gonoo
lan. 1

Das .
Cobfe
nvbi, E
Ir N u⸗

Dounum

Moote

I e
lcum,

Dn
foltire,
Glless hl
ctts
ſci⸗
ümge

Iis,

Prophetia undecima 269
dicens: Hômines, & juménta, & boves,
& pécora non guſtent quidquam, nec pa-
ſcântur, & aquam non bibant. Et operiaân-
tur ſaccis hmines, & juménta, & cla-
ment ad Dôminum in fortitúdine, & con-
vertâtur vir à via ſua mala, & ab iniqui-
tâte, quæ eſt in mànibus eôrum. Quis ſcit,
ſi convertâtur, & ignéſcat Deus: & rever-
tâtur à furôre iræ ſuæ, & non peribimus?
Et vidit Deus bpera eôrum, quia convér-
ſi ſunt de via ſua mala: & miſértus eſt
9 pulo ſuo, Dôminus Deus noſter.
Prétnus. Flectàmus génua. R. Levate-
Oratio.
LDeas „ qui diverſitätem Géntium in
confeſſiõne tui néôminis adunaâſti: da
nobis, & velle, & poſſe, quæ præcipis:
ut pé½pulo ad æternitäâtem vocâto, una ſit
fides méntium, & pietas actionum. Per
Dôminum.

Prophetia undecima. Deut. 3 1I. f.
I2 diébus illis: Scripſit Môyſes canti-
cum, & déôcuit filios IGraël. Præcepit-
que Dôminus Jéſue filio Nun, & ait: Con-
fortâre, & eſto robuúſtus: tu enim intro-
duces filios Iſfraél in terram, quam pol-
4 licitus ſum, & ego ero tecum. Poſtquàm
86 ergô ſcripfit Môyſes verba legis hujus in
in volúmine, atque complévit : præcépit
h, Levitis, qui portâbant arcam foœderis
Dêmi-

270 Sabbato ſancto⸗
Déômini, dicens: Tôllite librum iſtum.
& pédnite eum in latere arcæ fœderis Doô-
mini Dei veſtri: ut ſit ibi contra te in te-
ſtimoénium. Ego enim ſcio contentiôénem
tuam, & cervicem tuam duriſſimam. Ad-
huc vivénte me, & ingrediénte vobiſcum,
ſemper contentiésè egiſtis contra Déômi-
num : quantò magis cum mortuus fue-
ro ? Congregute ad me omnes majéôres
natu per tribus veſtras, atque doctôres, &
loquar audiéntibus eis ſermônes iſtos, &
invocâbo contra eos colum, & terram.
Novi enim, quôd poſt mortem meam ini-
què agétis ,„ & declinabitis citò de via,
quam præcépi vobis : & occúrrent vobis
mala in extrémo témpore, quando fecé-
ritis malum in conſpéctu Démini, ut irri-
tétis eum per pera mäânuum veſtrârum.
Locutus eſt ergo Môyſes, audiénte uni-
vérſo cœtu Iraéle, verba cârminis hujus,
& ad finem uſque complévit.
Tractus. Atténde colum, & loquar:
& àudiat terra verba ex ore meo. y. Ex-
ſpectétur ſicut pluvia elôquium meum: &
deſcéndant ſicut ros verba mea. Y. Sicut
imber ſuper gramen, & ſicut nix ſuper
fœnum: quia nomen Dômini invocâbo.
F. Date magnitúdinem Deo noſtro: Deus,
vera ôpera ejus, & omnes viæ ejus ju-
dicia. y. Deus fidélis, in quo non eſt
iniquitas: juſtus, & ſanctus Déminus.
O rémus.

Nim

0 on
in üun
toutn hen
Polti, d
polri n⸗
on 6
um,
teln N
leiͤ/
, hu
Auen
opu

1 deb
Iert ſ
ron le
R, K
Nnek
ſot Nen
mgſeri
100,
ooun
ſune

Rex

Allritn

Eopti
Onltu
I,

Prophetia duodecim⸗ 271

O rémus. Flectämus génua. g. Levate.
Oratio⸗
eus celſitůdo humilium, & fortitü-
do rectôrum: qui per ſanctum Môy-
ſen puerum tuum, ita erudire pôpulum
tuum ſacri cârminis tui decantatiône vo-
luiſti, ut illa legis iterâtio, fieret étiam
noſtra diréctio: éxcita in omnem juſtifica-
tärum Geêntium plenitúdinem poténtiam
tuam, & da lætitiam mitigâ⅛ndo terrô-
rem : ut omnium peccàtis tuà remiſſione
delétis, quod denuntiäâtum eſt in ultiéô-
nem, trânſeat in ſahutem. Per Dôminum
noſtrum Jelum Chriſtum.

Prophetia duodecima. Dan. 3.
n diébus illis: Nabuchodéònoſor Rex
fecit ſtàtuam âuream, altitúdine cubi-
tôrum ſexaginta, latitúdine cubitrum
ſex, & ſtâtuit eam in campo Dura pro-
vinciæ Babylônis. Itaque Nabuchodéôno-
ſor Rex miſit ad congregândos ſãtrapas,
magiſtrâtus, & júdices, duces, & tyrãân-
nos, & præféctos, omnéſque principes re-
giôënum, ut convenirent ad dedicatiônem
ſtàtuæ, quam erexerat Nabuchodônoſor
Rex. Tunc congregaâti ſunt ſàtrapzę, ma-
giſträtus, & judices, duces, & tyrânni,
& optimâtes, qui erant in poteſtâtibus
conſtitůti, & univérſi principes regiô-
num, ut convenirent ad dedicatiônem
ſtatuæ:

272 Sabbato ſancto.

ſtâtuæ, quam eréxerat Nabuchodénoſor
Rex. Stabant autem in conſpéctu ſtâtuæ,
quam poſderat Nabuchodônoſor Rex
& præco clambat valénter: Vohis dici-
tur pépulis, tribubus, & liguis: In hora-
quàâ audiéritis ſõnitum tubæ, & fiſtulæ, &
citharæ, ſambucæ, & plſaltérii, & ſym-
phoniæ, & univérſi géneris muſicôrum,
cadéntes adorâte ſtâtuam âuream, quam
conſtituit Nabuchodéaoſor Rex. Si quis
autem non proſtrâtus adorâverit, eâdem
horà mittétur in fornäcem ignis ardén-
tis. Poſt hæc igitur ſtatim, ut audiérunt
omnes pépuli ſônitum tubæ, fiſtulæ, &
Citharæ, iambuúcæ, & pſaltérii, & ſym-
phoniæ, & omnis géneris muſicôrum:
cadéntes omnes pépuli, tribus, & linguæ
adoravérunt ſtâtnuam âuream, quam con-
ſtitůerat Nabuchodòônoſor Rex. Statim-
que in ipſo témpore accedéntes viri Chal-
dæi accuſavérunt Judæos, dixéruntque
Nabuchodéönoſor Regi: Rex in ætérnum
vive: tu Rex poſuiſti decrétum, ut om-
nis homo, qui audlierit ſônitum tubæ,
fiſtulæ, & citharæ, ſambcæ, & pfſaltérii,
& ſymphoniæ, univérſi géneris muſicoô-
rum, proſtérnat ſe, & adéret ſtâtuam àu-
ream: ſi quis autem non prôcidens ado-
rverit, mittâtur in fornâcem ignis ar-
déntis. Sunt ergo viri Judæi, quos con-
ſtituiſti ſuper pera regiéônis Babylônis,
Sidrach,

l
wemhen
N tl
un
Uocnotone
lt, 1
Colhect
Ctocddnon
Cach,
non CN
ſütni nn
, cn
i Ehr
Ccoum,
tuim, Mra
, Alen
Gnden
PerW
drich, N
Nncho
io ke
Noſter,
Ge mnin
this, 0
tNHN
limng
l, non
r lep
Kllo⸗

Prophetia duodecima: 273
Sidrach, Miſach,; & Abdénago: viri iſti
contempſérunt, Rex, decrétum tuum,
deos tuos non colunc, & ſtâtuam âuream,
quam erexiſti, non adérant. Tunc Na-
buchodénoſor in furôre, & in iràâ præcé-
pit, ut adduceréntur Sidrach, Miſach, &
Abdénago: qui conféſtim adduúcti ſunt in
conſpéctu regis. Pronuntiânſque Nabu-
chodénoſor Rex, ait eis: Verène Si-=
drach, Miſach, & Abdénago, deos meos
non Côlitis, & ſtâtuam âuream, quam con-
ſtitui, non adorâtis? Nunc ergo ſi eſtis pa-
râti, quacũúnque horaà audiéritis ſônitum
tubæ, fiſtulæ, citharæ, ſambucæ, & pfſalté-
rii, & ſymphoniæ, omniſque géneris mu-
ſicõrum, proſtérnite vos, & adorte ſtâ-
tuam, quam feci: quòd ſi non adoravéri-
tis, eâdem horâ mittémini in fornâcem
ignis ardéntis: & quis eſt Deus, qui eri-
piet vos de manu mea? Reſpondeêntes Si-
drach, Miſach, & Abdénago, dixérunt regi
Nabuchodônoſor: Non opoôrtet nos de
hâàc re reſpondére tibi. Ecce enim Deus
noſter, quem côlimus, poteſt eripere nos
de camino ignis ardéntis: & de mnibus
tuis, 6 Rex liberâre. Quôd ſi noluũerit,
notum ſit tibi, Rex, quia deos tuos non
céôlimus, & ſtâtuam âàuream, quam erexi-
ſti, non adorâmus. Tunc Nabuchodé-
noſor replétus eſt furôre: & aſpéctus fa-
ciéi illius immutâtus eſt ſuper Sidrach,
2T Miſach,

274 Sabbato ſancto.
Miſach, & Abdénago, & præcépit, ut ſuc-
cenderétur fornax ſéptuplum, quàm ſuc-
céndi conſuéverat. Et viris fortifſimis de
exércitu ſuo juſſit, ut ligâtis pédibus Si-
drach, Miſach, & Abdénago, mitterent
eos in fornäcem ignis ardéntis. Et confé-
ſtim viri illi vincti, cum braccis ſuis, &
tiâris, & calceamêntis „& veéſtibus miſſi
ſunt in médium fornaâcis ignis ardéntis:
nam juſſio regis urgébat: fornax autem
ſuccénſa erat nimis. Porròô viros illos,
qui miſerant Sidrach, Miſach, & Abdéna-
go, interfécit flamma ignis. Viri autem
hi tres, id eſt, Sidrach, Miſach, & Abdé-
nago, cecidérunt in médio camino ignis
ardéntis, colligati. Et ambulâbant in mé-
dio flammæ laudântes Deum, & benedi-
céntes Dômino.
Hic non dicitur. Fledàâmus génua.
ſed tantum. O rémus. Oratio
Q mnnipoten⸗ ſempitérne Deus, ſpes
unica mundi, qui Prophetârum tuô-
rum præcéônio, præſéntium témporum
declarâſti myſtéria: auge pépuli tui vota
placâtus: quia in nullo fidélium, niſi ex
tuâ inſpiratiédne, provéniunt quarũmli-
bet increménta virtutum. Per Dôminum
noſtrum.
His expletis, ſi Eccleſia habuerit fon-
tem Baptiſmalem, Sacerdos benedicturus
fontem, accipit pluviale violaceum „ &
J — Præce-

5
venne
ſr belt
eo, E
ecim Cn

on de

Imkince
Nlnt,
Ooneo
De! .
8 de,
tſ D

e2

I n.
lN. N

HWH
le gl
Werts

tuaruen i
Pltiazut

erio anin

Domivun
oſe
fidhen,
Cunn hu

Dpun
V magn

dumenti
, 00

Benedictio fontis. 27
Gri præcedente Cruce, cum candelabris &
. OCereo benedicto accenſo, deſcendit cum
Clero, & miniſtris paratis ad fontem: &
interim cantatur lequens Tractus.
Sicut cervus desidérat ad fontes aquâ-
rum: ita desidcrat ànima mea ad te,; Deus.
V. Sitivit ànima mea ad Deum vivum:
quando véniam, & apparébo ante faâciem
Dei? Y⸗ Fuérunt mihi läcrymæ meæ pa-
nes die, ac nocte, dum dicitur mihi per
singulos dies: Ubi eſt Deus tuus?
Heinde Sacerdos antequàm intret ad
benedictionem fontis, dicit hanc Oratio⸗
nem juxta fontem. y. Dôminus voblilſ⸗
cum. . Et cum ſpiritu tuo:
O rémus. Oratio⸗
OOmdipoieni ſempitérne Deus, réſpi⸗
ce propitius ad devotiônem pôpuli
renaſcéntis, qui ſicut cervus, aquârum
tuârum éxpetit fontem: & concéde pro-
pitius; ut fidei ipsius ſitis baptiſmatis my-
ſtério àänimam, corpuſque ſanctificet. Per
Déminum noſtrum. . Amen.
Poſteà procedit ad benedictionem fons
tis dicens, v. Déminus vobiſſcum. E. Et
cum ſpiritu tuo.
O rémus. Oratio⸗
mnipotens ſempitérne Deus, adéſto
magnæ pietâtis tuæ myſtériis, adéſto
ſacraméntis: & ad recreândos novos poô-
, pulos, quos tibi fons baptiſmatis parturit;
ſ 8⁸ 2 Spiri⸗

276 Sabbato ſancto.

Spiritum adoptiônis emitte: ut, quod no-
ſtræ humilitâtis geréndum eſt miniſtério,
vVirtutis tuæ impleâtur efféctu. Per Démi-
num noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum:
qui tecum vivit, & regnat in unitate ejuſ-
dem Spiritus ſancti Deus-

Elevans vocem in modum Præfationis

proſequitur.
er ômnia ſécula ſeculérum. p?. Amen.
y. Dôminus vobiſlcum. p. Et cum
ſpiritu tuo. Yy. Surſum corda. ꝑ. Habé-
mus ad Dôminum. F. Gratias agâmus
Démino Deo noſtro. . Dignum, &
juſtum eſt. Verè dignum & juſtum eſt,
*quum & ſalutâre, nos tibi ſemper &
ubique grâtias àägere, Dômine lſancte Pa-
ter, omnipotens ætérne Deus. Qui in-
visibili poténtiâ, ſacramentôérum tuôrum
mirabiliter operâris efféctum : Et licèt
nos tantis myſtériis exequéndis ſimus in-
digni: tu tamen grâtiæ tuæ dona non
déſerens, étiam ad noſtras preces, au-
res tuæ pietaâtis inclinas. Deus, cujus ſpi-
ritus ſuper aquas inter ipſa mundi pri-
môrdia ferebâtur: ut jam tunc virttem
ſanctificatiõnis aquârum natúra concipe-
ret. Deus, qui nocéntis mundi crimina
per aquas âbluens, regeneratiônis ſpé-
eciem in ipſa diluvii effuſiône ſignaâſti: ut
uniſus, ejuſdémque eleménti myſtério, &
finis eſſet vitiis , & origo virtutibus. Ré-
ſpice

1
xtlan
e ke
dem I
Ghes n
Orans:
nt Vuge
GoI
tacbam
n kunel
Cnn
Iünm,4
ſeutte
immolad
In nnin
ſi ereg
oe at
Its in un
Gan Hooa
ine
Gatpo
G Wl
tirie i
O ctcun
Dn i
Mtngt
Ceno clei
Ors inen
ſcelle
pur
Ulero

Benedictio fontis? 277

ſpice Déômine in fâciem Eccléſiæ tuæ, &
multiplica in ea regeneratiônes tuas, qui
gràtiæ tuæ affluéntis impetu lætificas Cci-
vitàtem tuam : fontémque baptiſmatis
4peris toto orbe terrârum Géntibus in-
novândis: ut tuæ majeſtâtis império, ſu-
mat Unigéniti tui grâtiam de Spiritu ſan-
cto. ( EHic Sacerdos manu extensâ divi=
dit aquam in modum crucis?; & cam ſtas
tim linteo extergit diçens. 5 Qui hanc
aquam regenerândis hôminibus præpa-
râtam, arcânàâà ſui nüminis admixtiône
fœcundet: ut ſanctificatiéne concéptàâà, ab
immaculâtô divini fontis uteròô, in no-
vam renúâta creaturam, progénies cœlé-
ſtis emérgat: Et quos aut ſexus in coôr-
pore, aut ætas diſcérnit in témpore, om-
nes in unam pariat grâtia mater infäân-
tiam Procul ergò hinc, jubénte te Dô-
mine, omnis ſpiritus immũúndus abſcé-
dat: procul tota nequitia diabéôlicæ frau-
dis absiſtat. Nihil hic loci hâbeat con-
trâriæ virtútis admixtio : non inſidiaân-
do circumvolet: non laténdo ſubrépat:
non inficiéndo corrúmpat. ( Aquam ma-
nu tangit,.) Sit hæc ſancta, & inno-
cens creatúra lbera ab omni impugna-
tôris incurſu, & totius nequitiæ purgaâta
diſcéſſu. Sit fons vivus, aqua regénerans,
unda purificans: ut omnes hoc lavâcro
ſalutifero diluéndi operaânte in eis Spiritu
3 ſan⸗

278 Sabbato ſancto.

ſancto, perféctæ purgatiônis indulgeén-
tiam conſequàântur, (Facit tres cruçes
opis fontem, dicens.) Unde benedico
e creatura aquæ, per Deum † vivum,
per Deum verum, per Deum † ſan-
ctum: per Deum, qui te in principio, ver-
bo ſeparàvit ab rida: cujus ſpiritus ſu-
per te ferebatur. ( Hic manu aquam di-
vidit, & effundit eam verſus quatuor
mundi partes, dicens- ) Qui te de para-
diſi fonte manâre fecit, & in quàtuor flu-
minibus totam terram rigare præcépit.
Qui te in deſérto amâram, ſuavitâte in-
dità fecit eſſe potâbilem, & ſitiénti pépu-
lo de petra produxit. Be † nedico te &
per Jeſum Chriſtum Filium ejus unicum
Déminum noſtrum: qui te in Cana Ga-
lilææ ſigno admiräbili „ſuàâ poténtià con-
vértit in vinum. Qui pédibus ſuper te
ambulâvit: & à Joaânne in Jordane in te
baptizâtus eft. Qui te unà cum ſänguine
de làtere ſuo prodxit: & di ſcipulis ſuis
juſſit, ut credéntes baptizaréntur in te,
dicens: Ite, docéte omnes Gentes, bapti-
Zântes eos in nômine Patris, & Filli, &
Spiritus ſancti.
Mutat vocem, & proſequitur in
tono Lectionis
æc nobis præcépta ſervântibus, tu
Deus omnipotens, clemens adéſto;
tu benignus adipira. Halat ter in aquam
in

is⸗ ,Ci:
Uen n⸗
D Ende

n . i
Il is
Citum
Aimß
Uemn Iul
llttti l
ſintim

er De
lum tn
Puen

Benedictio fontis. 279

in modum crucis, dicens. Tu has simpli⸗
ces aquas tuo ore benedicito: ut præter
naturâlem emundatiônem, dai
poſſunt adhibére corpéôribus, ſint étiam
purificândis méntibus efficâces. .
Hic Sacerdos paululùm dimittit Cereum * *
in aquam: & reſumens tonum Præfatigs n
nis, dicit: Deſcéndat in hanc plenitudi-
nem fontis virtus Spiritũs ſancti.
Deinde extractum Cereum de aquâ
iterum profundius mergit, aliquantôò al⸗
tiùs repetens. Deſcéndat in hanc. Poſteg.
Cereum rurſùs de aquà extractum, tertiò
immergens uſque ad fundum, altiori ad-=
huc voce repetit. D eſcéndat. ut ſuprà. Et
deinde ſufflans ter in aquam, ſecundùm
hanc figuram 1, proſequitux. Totâmque
hujus aquæ fubftântiam, regenerandi foe-
cundet efféctu. ( Hic tollitur Cereus de
aquàâ, & proſequitur.) Hic émnium pec-
catérum maúculæ deleântur: hic natuúra
ad imâginem tuam côndita, & ad honô-
rem ſui reformâta principii, cunctis ve-
tuſtâtis ſqualôribus emundétur: ut omnis
Ihomo ſacraméntum hoc regeneratioônis
ingréſſus, in veræ innocéntiæ novam in-
fntiam renaſcaâtur.
Sequentia dicit legendo.
R Déminum noſtrum Jeſum Chriſtum
ilium tuum: qui ventúrus eſt judicaâre
vivos, & môêrtuos, & ſéculum per ignem.
R. Amen. 8 4 De⸗

280 Sabbato ſancto-
Krr.
.— Deinde per aſſiſtentes Sacerdoteg ſpar=

Zr- de ipsà aquaà benedictà ſuꝑerx
r. E n unus ex miniſkeſ Eccle-
eh- ſiæ accipit in vaſe aliquo de eâdem aquâ,
„ ad aſpergendum in domibus, & aliis lo-
Cis. His peractis, Sacerdos, qui benedicit
a 1l ,‚ infundit de oleo Catechumeno-
rum in aquam in modum erucis, intelli=
gibili voce dicens-
anctificétur? & fœcundétur fons iſte
leo ſalutis rehaletncihn⸗ ex eo, in vitam
ætérnam. .
Deinde infunle e ge Chriſtnate, modo

quo ſuprà, dicens-
Infũſio Chriſmatis Démini noſtri Jeſu Chri-
ſti, & Spiritus ſancti Parâcliti, fiat in nô-
mine ſanctæ Trinitâtis. &. Ame

olei ſancti & Chriſmatis, & de utroque
fimul in modum crucis infundendo, dicit-

Commixtio Chriſmatis ſanctificatiònis, &
ôlei unctiéônis „& aquæ Poptlſinatis 5 pi⸗
riter E⸗ in némine Pa i tris, & Fi

lii Spir trites ſancti. &. Amen-
1 SP cet ipſum oleum cum aquâ⸗

& ſpargit manu ſuà per omnem fontem-
Si aderunt baptizandi, eos baptizat more
conſuetô. Deinde revertentibus Sacerdo-
te, & miniſtris ad Altare, cantantur Li=
taniæ à duobus Clericis, & Chorus idem
ſimul repetit, ut dicitur infrà.
§ UÜbi

Poſteà accipit ambas atupuſtas dicti

CWde
Dine
BiiN.
Udb
Opnirn
3 N
Kana⸗
Fance
Ranchi
anche
Nche
Ucke

Benedictio fontis. 281

Ubi veròô non ect fons Baptiſmatis
finità ultimà Prophetià cum ſuâ Oratio⸗
ne, Celebrans caſulam deponit „& cum
miniſtris ante Altare procumbit, & aliis
omnibus genuflexis, Ccantantur Litaniæ
in medio Chori à duobus cantoribus, utro-
que Choro idem ſimul reſpondente. Cùm
autem perventum fuerit ad Y. Peccatéres
te rogâmus, Sacerdos, & miniſtri fur-
gunt, & accedentes ad Sacriſtiam, indu-
untur paramentis albi coloris pro Mils4
ſolemniter celebranda: & interim accen-
duntur luminaria in Altari. In fine Lita-
niarum cantantur ſolemniter, Kyrie elé-
Ton & repetuntur, ut in Mifla moris

K Vie eléiſon. Chriſte eléiſon.
yrie eléiſon. Chriſte audi nos.
hriſteé exaudi nos.
Pater de coœlis Deus, Miſerére nobis.
Fili Redémptor mundi Deus, Miſerére
nobis.
Spiritus ſancte Deus, Miſerére nobis.
8 ana Trinitas unus Deus, Milerére no-
is.

S ancta Maria, Ora pro nobis.
S ancta Dei génitrix, ora.
S ancta Virgo virginum, ora.
S ancte Michaél, ora.
S ancte Gaâbriél, ora.
S ancte Rphaéël, ora-

8 5 O innes

282 Sabbato ſancto.
Omnes ſancti Angeli, & Archângeli, Orate

pro nobis.
Omnes ſancti beatéôrum ſpirituum ordi-
nes, orate.
S ancte Joânnes Baptiſta, ora.
Omnes ſancti Patriârchæ, & Prophétæ,
orate pro nobis.

S§ ancte Petre, ora.
Sancte Paule, ora.
S ancte Andréa; ora.
Sancte Joânnes, Ora.

Omnes ſancti Apòôſtoli, & Evangeliſtæ,
orâte pro nobis.
O mnes ſancti Diſcipuli Déômini, orate,

S ancte Stéphane, . Oora.
8 ancte Laurénti, ora⸗
ancte Vincéênti, ora.
Omnes ſancti Maàrtyres, oràâte pro nobis.
Sancte Silvéſter, ora.
S ancte Gregòri . ora.
Sancte Auguſtine, Oora.

Omnes ſancti Pontifices, & Confeſſéres,
orâte pro nobis.

Omnes ſandti Doctôres, Ordte.
Sancte Antôni, ora.
Sancte Benedicte, ora.
S ancte Dominice, ora.
Sancte Franciſce, ora.
Omnes ſancti Sacerdétes, & Levitæ, orâte
pro nobis.

Omnes ſancti Mônachi, & Eremitæ, orate
pro, nohis. Sancta

Gnn —
Ganen )
Zenen!
Omes
000
Omwes
o
Mo
d lop 4
Abor
bann
Rort
er w
lber
Der Al
er e
Ner d
Per c
Der -
Perſs
ber
no
er
be
In
Pecca

t po

Litaniæ. 283

S ancta Maria Magdaléna. ora.
S ancta Agnes, ora.
Sancta Cæcilia, ora.
Sancta Agatha;, ora.
S ancta Anaſtâſia, Ora.

O mnes ſanctæ Virgines- & Viduæ, orate
pro nobis.
O mnes Sancti, & Sanctæ Dei, Intercédite

pro nobis.
Propitius eſto, Parce nobis Dômine.
Propitius eſto, Exâudi nos Dômine.
Ab omni malo, Libera nos Dômine.
Ab omni peccato. libera.
A morte perpétua, libera.

Per myſtérium ſanctæ incarnatiônis tuæ,
libera.
Der advéntum tuum, libera.
Per nativitàtem tuam, libera.
Per baptilmum „ & ſanctum jejúnium
tuum, libera nos Dômine.
Per crucem, & paſſinem tuam, bera.
Per mortem, & ſepultúram tuam, libera.
P er ſanctam reſurrectiénem tuam, libera.
Per admiraâbilem aſcenſiônem tuam, libera
nos Dômine. .
Per advéntum Spiritûs ſancti Parclyti,
libera nos Déômine.

In die judicii, libera nos Démine.
Peccatôres; Te rogâmus audi nos-
Ut nobis parcas, te rogâmus.

Ut Eccléſiam tuam ſanctam régere, &
conſer-

284 Sabbato ſancto-
conſervâùre dignéêris, te rogâmus.
Ut domnum Apoſtôlicum, & omnes Ec-
cleſiaſticos ordines in ſanctà Religiône

conſervâre dignéris, te rogâmus.
Ut inimicos ſanctæ Eccléſiæ humiliaâre
dignéris, te rogâmus.

Ut Régibus, & Principibus cChriſtiânis pa-
cem, & veram concôrdiam donaâre
dignéris, te rogâmus.
Ut noſmetipſos in tuo ſancto ſervitio con-
fortâre, & conſervâre dignéris, te
rogâmus.
Ut ômnibus benefactéôribus noſtris ſem-
pitérna bona retribuas, te rogâmus.
Ut fructus terræ dare, & conſervâre dig-
nséris, te rogâmus.
Ut ômnibus fidélibus defũúnctis réquiem
ætérnam donare dignéris, te rogâmus.
Ut nos exaudire dignéris, te rogâmus
audi nos.
A gnus Dei, qui tollis peccâta mundi,
Parce nobis Dômine.
A gnus Dei, qui tollis peccâta mundi,
Exâudi nos Dômine.
A gnus Dei, dui tollis peccâta mundi,
Milſerére nobis.
Chriſte audi nos-

Chriſte exâudi nos. .

Hic cantores ſolemniter incipiunt:
Kyrie eléiſon. Chriſte eléiſon. Kyris
eléiſon. & ter ſingula repetuntur. Inte-
rim

Ccerd
o, tä
Corlveto
tate,
(Moro
Cnprc
d von

,

sto⸗
ſe A
1r hr
6ierl
Dominn
Wutus
ece

P Iit
en
n
More
ſcon
ſiis
iPpare

ia.

ad Miſſam. 285

rim Sacerdos cum miniſtris in paramen-
tis albis accedit ad Altare, & dicto Plſal-

mO, Juúdica me Deus. cum Glôria Patri.

facit Confeſſionem, ut moris eſt, in loco
Cconſueto: deinde aſcendens, oſculatur Al-
tare, incenſat more ſolité, & finitis à
Choro, K yrie eléiſon. incipit ſolemni-
ter, Gléria in exceélſis. 128. & pulſantur
campanæ, Poſteà Sacerdos digit. Dômi-
nus vobiſcum. à. Et cum ſpiritu tuo.
O rêmus. Oratio.
Dee qui hanc ſacratiſſimam noctem
gléôria Dominicæ reſurrectiônis illu-
ſtras: conſérva in novà familiæ tuæ progé-
nie adoptiònis Spiritum, quem dediſti;
ut côrpore, & mente renovaâti, puram
tibi exhibeant ſervitůtem. Per eumdem
Dôminum noſtrum. in unitàte ejúſdem
Spiritus ſancti Deus, per omnia.
Léctio Epiſtolæ beâti Pauli Apôſtoli ad
Coloſſénſes. Cap. 3.
F ratres: Si conſurrexiſtis cum Chriſto,
quæ ſurſum ſunt, quærite, ubi Chri-
ſtus eſt in déxtera Dei ſedens, quæ ſur-
ſum ſunt, ſäâpite, non quæ ſuper terram.
Möôrtui enim eſtis, & vita veſtra eſt ab-
ſcôndita cum Chriſto in Deo. Cùm Chri-
ſtus apparúerit, vita veſtra: tunc & vos
apparébitis cum ipſo in glôria.
Einità Epiſtolà Celebrans incipit, Al-
lelũja. .
Et

286 Sabbato ſancto⸗
Et totum decantat ter, elevando vocef ſee,
Eradatim: & Chorus poſt quamlibet vi= Dmm.
Sem, in codem tono repetit illud idems ebed

Poſteà Chorus proſequitur Y. C onfitéëmini 1 Cle
Démino; quôniam bonus: quéniam in DWi W
ſéculum milericôrdia ejus. e
Deinde dicitur Tractus. gelo
Laudâte Dõôminum omnes Gentes: & col I!
laud4âte eum omnes pépuli. froriun
F. Quôniam confirmäta eſt ſuper nos mi- Nti
ſericôrdia ejus: & véritas Dômini manet
in ætérnum. i⸗
Agd Evangelium non portantur lumina-
tia, ſed tantüm incenſum: petitur bene- IN
dictio, & alia fiunt de more Awr
Sequéntia ſancti Evangélii ſecundùm e rol
Matthæum. Cap. 28. lul

V éſperé autem ſabbati, quæ lucéſcit
in primà ſäbbati, venit Maria Mag- N
daléne, & altera Maria vidére ſepul-

chrum. Et ecce! terræmôtus factus eſt ma- tenpe
gnus. Angelus enim Dômini deſcéndit Noret
de colo : & accédens revôlvit làpidem, rum
& ſedébat ſuper eum: erat autem aſpéctus ſerose
sejus ſicut fulgur: & veſtiméntum ejus ſi-
cut nix. Præ timôre autem ejus extérriti fiui
ſunt cuſtôdes, & facti ſunt velut moôrtui. Uttte
Relpéndens autem Angelus , dixit mu- Iu
liéribus: Nolite timére vos: ſcio enim, Onmi
quòêd Jeſum, qui crucifixus eſt, quæritis: ir
non eſt hic: ſurréxit enim, ſicut dixit. ches,

Venite

U
.

.
A

ad Miſſam. 287
Venite, & vidéte locum, ubi péôſitus erat
Déminus. Et citôò euntes, dicite diſcipu-
lis ejus: quia ſurréxèt: & ecce præcédit vos
in Galilæam: ibi eum vidébitis: Ecce præ-
dixi vobis-
Non dicitur, & redo. ſed finito Evans
gelio Sacerdos dicit? Dôminus vobiſ-
cum. Poſteà, Orémus. Non dicitur Ol⸗
fertorium. Ad L avâbo, dicitur, G loria
Patri.
Secreta.
SSͤkipe „ quæſumus Démine, preces
pépuli tui, cum oblatiéônibus hoſtia-
rum : ut bPaſchâlibus initiâta myſtériis,
ad æternitâtis nobis medélam, te operan-
te proficiant. Per Dôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum.
Præfatio.
erè dignum, & juſtum eſt, æquum, &
ſalutůre, Te quidem Dômine omni
témpore, ſed in hac potiſſimum nocte
gloriôſiùs prædicäre, cuùm Paſcha no-
ſtrum immolatus eſt Chriſtus. Ipſe enim
verus eſt Agnus, qui âbſtulit peccâta mun-
di. Qui mortem noſtram moriéndo de-
ſtruxit, & vitam reſurgéndo reparàvit.
Et ideo cum Angelis, & Archângelis, cum
Thronis, & Dominatiônibus, cumque
omni militia cœléſtis exércitùs, hymnum
lôriæ tuæ cânimus, ſine fine dicéntes:
E auetus, ſanctus, ſanctus, Hominn Deus
àba-

288 Sabbatò ſancto.

Sâbaoth-. Pleni ſunt coœli, & terra glôrià
tuâ, Hoſânna in excélſis. Benedictus, qui
venit in némine Démini, Hoſânna in
excélſis.
Infra actionem,
ommunicântes, & noctem ſacratiſſi-
zmam celebrântes Reſurrectiônis Dô-
mini noſtri Jeſu Chriſti ſecundùm car-
nem; ſed & memôriam venerântes, in
primis gloriôſæ ſemper virginis Mariæ,
genitricis ejuſdem Dei, & Dômini noſtri
Jeſu Chriſti. E&c,
Tanc igitur oblatiônem ſervitútis no-
Hire, ſed & cunctæ familiæ tuæ,
quam tibi offérimus pro his quoque, quos
regenerâre dignâtus es ex aqua, & Spiritu
ſancto, tribuens eis remiſſiédnem mnium
peccatôrum, quælumus Dômine, ut pla-
câtus accipias, &c.
Dicitur, Pax Dômini ſit ſemper vo-
biſcum. ſed pacis oſculum non datur.
Agnus Dei. non dicitur, nec Poſtcom-
munio; dicuntur tamen tres conſuetæ
Orationes ante communionem.
Poſt ſumptionem Sacramenti, pro Ve-=
ſperis, in Choro cantzatur Antiphona.
A llelúja, allelúja, allelúja. & Pſalm. 116.
ILtne Déminum omnes Gentes: *
laudâte eum omnes pépuli:
Quôniam confirmàta eſt ſuper nos mi-
ſericor-

Gr Etei
in bin
Ountoat,
cior Ann
epre
(horc.
it N
eke ſe

G ſuncun
Ut aler
genſes
ketpo
Alperd
Dey
Pll
Huinles
1 nent
. ä6
Unlit 17
eepit
lcr

ad Miſſam- 289
ſericôrdia ejus: 7* & véritas Démini ma-
net in ætérnum.
Glôria Patri, & Filio. Sicut erat
Antiphona. Allcluja, alleluja, alleluja.
Capitulum, Hymnus, & Verlſus non di⸗=
Cuntur, ſed ſtatim Celebrans in cantu in⸗
cipit Antiphonam ad Magnificat.
Véſpere autem ſâbbati. Et proſequitur
Chorus,. Quæ lucéſcit in primâà ſaâbbati,
venit Maria Magdaléne, & altera Maria
vidére ſepúlchrum, alleluja.
Deinde cantatur
Canticum B. Mariæ Virg. Lucæ 1. c.
agnificat * ànima mea Dôminum:
Et exultàâvit ſpiritus meus * in Deo
alutàri meo:
Quia reſpéxit humilitâtem ancillæ ſuæx : *
ecce enim ex hoc beâtam me dicent om-
nes generatiônes.
Quia fecit mihi magna, qui potens eſt: *
& ſanctum nomen ejus.
Et milericoôrdia ejus à progénie, in pro-
génies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in brâchio ſuo: * diſpér-
ſit ſupérbos mente cordis ſui.
D epôluit poténtes de ſede, * & exaltvit
huùmiles. .
E furiéntes implévit bonis: * & divites
dimiſit inânes.
S uſcéêpit Iſraël puerum ſuum, * recordâtus
miſericôrdiæ ſuæ.
T S icut

290⁰ Sabbato ſancto.

Sicut locútus eſt ad patres noſtros, *
Abraham, & ſémini ejus in ſécula.
G léria Patri, & Filio.
Fit incenſatio, ut aliàs in Veſperis.
Repetita Antiphon ,Celebrans, dicit 2²
Dôminus vobiſcum. . Et cum ſpiritu tuo.
Orémus.
Ipirinn nobis, Déômine, tuæ charitàtis
infunde: ut quos ſacraméntis Paſcha-
libus ſatiâſti, tuâ fâcias pietàâte concôrdes.
Per Déminum. in unitâte ejuſdem Spiri-
tus ſancti Deus-
Deinde dicit: Déminus vobiſcum.
Et Diaconus vertens ſe ad populum,
cantat. Lte miſſa eſt, Alleluja, alleluja-
B. Deo gratias, Alleluja, alleluja.
Et Sacerdos dicto, P lâceat tibi ſancta
Trinitas. dat benedictionem more ſolito-
Extra Chorum, dicto P ater noſter. &
A ve Maria. Veſperæ inchoantur abſolutè
ab Antiphona. Alleluja, alleluja, alleluja.
. Pſalmus 1162
audâte Dôminum omnes Gentes
laudâte eum omnes pôpuli:
Quôniam confirmâta eſt ſuper, nos mi⸗-
ſericérdia ejus: * & véritas Dômini ma-
net in ætérnum.
Gléria Patri, & Filio. Sicut erat.

*„ x

Antiphona. Alleluja, alleluja, alleluja.

Capitulum, Hymnus, & Y. non dicunæ
ture⸗
Ad

N
innd
Crnen
a Pini

n
od
lit,
Mace

At,

unm
Cnnip

l
Pen
0r

ſeo

,

ad Completorium. 291

Ad Magnificat, Antiphona.
Véſpere autem faâbbati, quæ lucéſcit in
primâà ſaâbbati, venit Maria Magdaléne,
& àâltera Maria, vidére ſepúlchrum, allelũja-
Canticum. M agnificat. 289. cum Glô-
ria Patri. Et repetitur Antiphona. Vé-
ſpere autem ſabbati.
Deinde. Déôminus vobiſcum.
Orémus. Oratio.
piritum nobis, Dmine, tuæ charitâ-
tis infùnde, ut quos ſacraméntis Pa-
ſchâlibus ſatiâſti, tuâ faâcias pietâte con-
côrdes. Per Dôminum. in unitäte ejũſdem
Spiritús ſancti Deus.
Deinde. Dôminus vobiſcum. N. Et
cum ſpiritu tuo. Y. Benedicâmus Déômi-⸗
no, allelúja, alleluja. N. Deo gratias, al⸗
leluja, alleluja.
Meiie additur Pater noſter. & nihit
aliud.

AD COMPLETORIUM,

Lector incipit y. Jube domne benedi-
cere. Benedictio. Noctem quiétam, &
finem perféctum concédat nobis Déôminus
omnipotens. . Amen.

Lectio brevis. I. Petri 5. c.
ratres: Sébrii eſtôte, & vigilâte: quia
adverſârius veſter diâbolus tamquam
lee rũgiens circuit quærens, quem dé-
T 2 voret:

292 Sabbato ſancto.
voret: cui resiſtite fortes in fide. Tu au- an
tem Dômine milſerére nohis. . Deo i
Ari . Pj 3 . . 7 ſzodalche
grâtias. v. Adjutôrium noſtrum in né- hall
mine Dômini. B. Qui fecit cœlum , & (Wun,

terram. P ater noſter. dicitur totum ſes 1 Dun
cretòô. Itn t⸗
. „ .
Deinde fit Confeſſiſo communis alter-=

natim.
Et facta Abſolutione dicitur v.
C.◻ onvérte nos Deus ſalutris noſter.
BR. lt avérte iram tuam à nobis.
V. Deus in adjutéôrium meum inténde-.
R. Dömine ad adjnvândum me feſtina.
G lôria Patri. S icut erat.
Et amplius non dicitur, Laus tibi Dô-
mine, Rex ætérnæ gléôriæ., ſed ejus loco
deinceps dicitur, Alleluja.
Deinde ſine Antiphona dicuntur Pſalmi
conſueti. 153.
Capitulum, v. & Hymnus non dicuntur=
Antiphona. Véſpere autem ſabbati.

Cantiçcum Simeonis. Lucæ I. c.

unc dimittis ſervum tuum Démine, *
ſecundum verbum tuum in pace.
Quia vidérunt ôculi mei * ſalutâre tuum,
Quod paraàſti * ante fâciem omnium po-

pulôrum; au
Lumen ad revelatiénem Géntium, * G.α N
glôriam plebis tuæ Itraél. boare
Gloôria Patri, & Filio. rcti

Anti⸗

ad Completorium. 293

Antiphona. Véſpere autem ſabbati, quæ
lucéfcit in primà ſâbbati, venit Maria
Magdaléne, & àltera Maria; vidére ſepul-
chrum, alleluja.
V. Dôminus vobiſcum. . Et cum ſpi-
ritu tuo
O réêmus. Oratio.
V Iſita, quæſumns Dômine, habitatié-
V nem iſtam, & omnes insidias inimici
ab eà longè repélle: Angeli tui fancti hà-
bitent in eà, qui nos in pace cuſtéôdiant:
& benedictio tua ſit ſuper nos ſemper. Per
Déminum.
V. Dôminus vobiſcum. N, Et cum ſpli-
ritu tuo. . Benedicâmus Démino.
HF. Deo grâtias. Benedictio. Benedicat,
& cuſtôdiat nos omnipotens, & miſéricors
Dôminus, Pater. & Filius, & Spiritus ſan-
ctus. p. Amen.
Antiphona. ²⁹
R egina cœli lætare, alleluja,
WQnia, quem meruilſti portâre, alleluja,
Reſurréxit, ſicut dixit, alleluja,
Ora pro nobis Deum, alleluja.
V. Gaude, & lætâte virgo Maria, alleluja.
6. Quia ſurréxit Déminus verè, alleluja.
Oratio.
eus, qui per reſurrectiénem Flilii tui
Dômini noſtri Jeſu Chriſti mundum
lætificâre dignâtus es: præſta, quæſumus;
ut per ejus genitricem virginem Mariam,
3 . Per- 9

294 Sabbato ſancto ad Complet.
perpétuæ capiâmus gaâudia vitæ. Per eum-
dem Chriſtum Déminum noſtrum.
„Amen. Y. Divinum auxilium mäneat
Riber nobiſcum. . Amen.
Deinde dicitur ſecreté Pater noſter.
A vé Maria. & Credo. .
Et non flectuntur genua toto tempore

Paſchali.
FINIS.

————=—D

16

VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset

15

DOMINICA

14

TTNNNNNNNNN
13

11 12

10

Oſaànna flilio David : ben E
aus qui venit in némine E
mini. O Rex Iſraél: Hoſà ☛–- ι
UH in excélſis.

8

Dòminus vobiſcum.
cum ſpiritu tuo.
rémus.
eus, quem diligere, amaͤre, j
tia eſt; ineffabilis grãatiæ tuæ in
bis dona multiplica: & qui feciſti noeE
morte Filii tui ſperâre, quæ crédimus; =
nos eôdem refſurgénte pervenire, S
téndimus. Qui tecum vivit & regna d
unitäte Spiritus ſancti Deus, per on
ſécula ſeculôrum. Amen. —

7

8

TTTTTE
6

4

Fnmnk

1 nnrr

NNNNNN
2 3 5 6 7 8

2

S
5
£
S
⏑
E
G
5
5
=
E
=—
5
E
5
5
S„
◻

1