12A11540 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Vita Et Doctrina Jesu Christi Avancini, Niccolò N 125 11541458 021 IIHLIIIAIIIAIII UB Tübingen V I A DOCTRINA JESsH CHRISTI, EX QHATIOR EVANEEIISTIS COLLECTA, . ET IN MEDITATIONUM MATE- riam ſingulos totius Anni dies diſtributa, PKR NICOLAUM AVANCINIIM. P. 50CIETATIS s. 5g — . &ε9LO NI £ A4GRIPDIN £, Sumptibus OSEPHI HUISCH. 1744. Cum Fagtliats Suberierum. uneltill Moles penei Mlctd dl een me nn Am DAe Abb⸗ Modt⸗ P1 r 0 1 N S eus mln n in † 2 . ₰ — 3) — = AD RR. PATRES. & FRATRES SOC. JESI PROVINCIZE AUSTRIX. Itam Jeſu Chriſti, quam in ſin- gualas totius anni hebdomadass & dies ad meditandam digefti; vobis dedico RR. Partres, Pra- me pra ſumptionis, aut arregan- tiæ concipi poget, uno verbo diluo: ita jubeor; Exiiiimabant illi, quibus una curæ ſumus, la- borem hunc veſtris uſibus ſerviturum; vole=- bantque vel labores veſtros ſublevatos, quibus, quandoque non ſine tædio, meditandi mate= tiam per varios effeſi Auctores veluri penem uotidisnum mendicabitis: vel eriam Jeſa Atmarann in vobis, quorum profeſſio eſt contentioſa cjuſdem imitatio. Placent diver- ſis diverſa: iis tamen, qui ſe Jeſa ſocios non inani nomine profitentur, placere ca de- bent, quæ ſunt jeſu Chriſti: ut aſſidnà me- ditatiope in ejus vitam, dectrinamque in- tuentes, in candem imagisem transformen- tur. Non damno ces, qui aliunde mentalis orationis quaſdam ſibi materias congerunt, & quandoque pialmum, aut alium Scripturæ locum expendunt; ſed cos nen ꝑrobo, qui vi⸗- tam doctrinamque Jeſa ſterilem arbitrati, omnino rejiciunf. Hligunt cxim fbi ciſter- nas, quæ aquam fitienti animæ ſuſfecturam centincre nen poſſaust, fontem aqeæ vivæ * 2 derelin- treques Chariſimi., Quidquid de derelin quunt. Nam quamvis multa extra vitam CHRIST/S, & doctrinam, quæ ſplendent, & Iatelleétum paſcunt, reperire peſſis, qued ta- men voluntatem afficiat magis „ & calidos ex⸗ sitet animorum motus, aptum magis, idene- amqae reperies ihil, quam vitam, doctrinam, paffionem, & mortem CHRISFI JäsU; dummedo ſidei defectu laberes,. Hæc eſt vae ſtiſſimus juxia, ac dulciſtimus oemnium ſanda- gum afſfe tienum Oceaanus, in que anima feli= giffimà navigatione ad omnem perfectionem progzeditur 3 dum vel decumenta legis, vel gxempla inſgécit ; & ſimul avidâ quadam vo-= Iustste ad esrum amplexam, ad her am imits- tiogem contendit. Atque hinc Sanctiſſimus Patriafcha noſter IGNATIUS peroptabat ar- dgenter, at emnis ſuorum ſequacium vita in me- diratione Viea „ & dodtriss JESU CHRISTI abſumeretur. Cum igitur & tasti Parchtis ex- emple, & inſtirate veitro contendatis affimi- lars, & imifari EGreaterem, az Domisumw no- frum ] ES &Aà Chriſtum, eiu,gus veſtibus: &1 ſig- nibus indti? confido non ingratum vobis futu- ram, qued in hunc finem, Maſorum adactus im- perie, attentavi. Operæ verò id pretium ego peſtulo, ut cum & ad Intelle ûs lumina, & id voluntatis affectus deſint quàm plurima, ea ves ſuaviſſimo Spiritůs Sancti ductu ſuꝑpleatis. Vefter ow nium in Chriſto ſer vus infi muse NIE O⅓LAUS AVANGINUS. FAN2 u boeet e lwii⸗ e mini ,Clra, do⸗ l Emin, ia ulen d A HINONCX Pri kin Aulo Denen udt. I unt dei ſid ſeldi NS i ſuſalen ht. llnen rl ine. nCin Nl . er e⸗ AN mopnimlat⸗ o ir A 1 eei en gl, V guucin ſo⸗ U Tptoller cinen fitien 58 CNNI . Dreer nl! . un Atni bzritmeg lunint, 4 ſuint,4 Narluteri⸗ ſing FACULTAS ET PRIVILEGIUIM Eo infraſcriptaus Secietatis äSU per infe- riorem Rheni Provinciam Præpeſitus Pro- vVincialis peteſtare mihi factâ à Patre noſtro Jeanne Paale Oliva, Societatis ejuſdem Præ- poſics Generali, permittoe opera Patris Nico- lai Avaecini ex cadem Societate Sacerdotis, nempe VILAM CHRISTI, ORATIONKS, LYRXNICA EKT HäEROICA aatchac à Deputa- tis ad id Theelegis leéta & apprebata, de- nuò à Hermaaze Demes Bibliepela Cole- ienſi, type mandari. In cajas rei fidem has litteras manrn mei/ ſabfrigtas, conluzte- que efhcii Sigilie musitas dedi Monaſterii Weſtphaliæ 1674. 15⸗Aprilis. (15.) VINANDUS WEIDRENFELD. AD LECIOREM LISGIOSUM. Economiam totins Opuſculi pautis accina. Advents tesspori ea attribue, gua Incar- natisnem „ & Conceptiosem Dei Felii contingunt, A Nati vitate Pomwini ad Romini ican Septa= m a ea comb ledsr, qas« ſunt infantiæ, E& Piseritis Ehriſti. Ning ſqet a, t tembsri ſer- vigm , Pahionem ena. Tuss ad BPent- ⸗R & Osts vam Corporss Chriſti, qus ſant eia, ter eria Beniquehe er oidsnsnνν „οſα Pejatzyi batis , veliqu am Chryiſti vitaæ, miracala, para-= beles, & docdtrinav, erdine ferè quatuer Ruange- liorum pe rſeguor. Nè verò materia unqucen deficeret, fismwazm, ede eſt cujiſgiss zemboris aczepi ; anes4 „4*S A- aater, temp ori poſt Epiphaniam ſex , 9 Zan viginti obto integras lasbdonzad as demandärant, aAt aff=Nun ss s rαςαανaaοα ſ. rmie rersm. H. run ut obtsmbtrem volunt at 5) ibitzia aſj=tn s m hohabetæ, jasxta tras Perſettionis Rsligioſæ Tias digeſta sxhiheo, 440- zane fansilizre æ iſas a ſanè fruſtaoſ um ſum ee- ertn- ?2 deinde verò eorum; qai in guaαααας Vis bracipii, ezem'la aliqua ſu bjiciam. FOR- cGr vrpi Nece teltui . 4 ferieue ei d. ali nit utollbu A 1 irn ien Iu Ivel A an⸗ Donnd A dere u i Köm e meheit ſint tec Nnc W Dallhedo Nt l . Mℳve ged ur. klinuignn Uni⸗ nle 2. , ie 4 ndin e 34 1 ,4 MNbeuigtis tun ,Ni. Prut e ſurlia Net, SGAaN 6, Nele . FORMILE ALIGQUIX AFFECTUM. Cda voluntas naturâ cœca ſit, nec in ullum affe Rum erumpat, aniſi prævius eam Iurel- lectus manuducat, neceſſarium eumnino erit ad frauctuoſam meditationem, ut perſuaſiſſi⸗ mam tibi reddas veritatem aliquam praécticam, quam ſive ex verbis, & doctrina, ſive ex facte , & cxemple Chriſti eruiſti. Idque ratienib as quidem etiam naturalibus;, potiffimaum tamen, ac priacipaliter adu ſidei ſupernaturalis ; qui eſt princigpiam nen tantum ptacticarum cosclaſionam in Inzelletu, ſed etiam metu- um emnium, & affeduam ſupernsturalium in Yoluntate, AFFECLTIIS VIRTUITNHY — £ THEOLO SICARIIM. F'des. Credo, Bomine, credes Ta adjuva in⸗ credalitatem meame Saggeritz alia mundus, ca= go, dæmon: son credoes Yerbum tuum masctis æteraum, Pro hoc exige à me Demise ſangui⸗ nem, exige ſpiriram: ecce paratum cor meum Deus, paratum cor meum. Mille gladiis- ig= nibas, roti: exhibebo hoc corpus. ut tua ſtet illæſa veritas. . 2. Quis me ſeparabit ab hac Veritate? Cer= tus ſum, quod nec gladii, nec cruces ,„ nec tela, nec ignes, nec inferorum tormenta ig poefterunt ab ea ſepatare. Tua veritas Deus fal- lere nen poteſt, tua ſapientia falli nan valet. Tu dixiſti: Satis hoc mihi eſt præ omani ratiene bumana, at etiam ſanguine ſubſcribam. Spes, Quare triſtis es anima mes? & quare sonturbas me? Habes bonitatem Dei, & miſe- ricerdiam paratam, quæ vult; habes emaipe- tentiam affiſtentem, quæ perteſt opitulari, ka- bes ſangwinem, & merita Chriſti, quæ pro te apud æternum Patrem perorant. Prejice te erge anima mea in brachia miſericordiæ, & emnipe- ctentiæ Dei. Quam nihil potes ez te, & tam omnis potes in co, qui te conferxtat. 2. In te Dominse ſperavi? & quis mundi im- Petus quæ carnis illecebra, quæ deæmenum aſtas tia prævalebit ?à nen, gen cenfundar in æter- num. Iate Domise ſpersvi: «ued vitiam nen extirpabe? qkMam virtatem eus gratia aos aſſe- quar, &. Dicant omsia oeſſa mea; tu es ſpes mea, Deus mess in æternum. 3. Si Deus proe me, quis centra mer Si ezſars gant adverſum me caſtra, non timebit cor meaum. Sicenſurgat adverſum me prælium, in hec ege ſgerabe, quia ſcit infinita ſapientia, peteſt in ſinita omnipotentia, vult infinita boni- tate wmihi auxiliari. Charita, Domine tu ſcis, quia amo te: quoniam tu ſolas benus, ut ſolus ſandtus, tu ſo- lus digans omnium creaturarum amore Sug- plete vos „ ardentia Cherubin, tu ardestior Cheru- Als boal Aunet D , won g . Morler! pzillgu „ n cotmuon iswarn noncene, ge M eentei, n ein Dan . in ſle emiini lin, 4 e i ten Deini. 1 ditenin eteninti, it, zunrt 14h ſeer ir Lemiße⸗ eAnee aniis elenmnin in Miudr ite⸗ ſulſtin un tinn le 1 Ke alnrtnelere⸗ 1, r dnebte n de Nritnl ninn ſgent ,rirtnd⸗ e, Ninmn lolpluu⸗ Eumm imoer (ie Orivam? O morior amore tai: Moriar poriús „ quàm te aon amnem. 2. Domiae, quid mihi eſt in cœlo, & à te quid volui ſuper tetram 7 Tu ſolus Deus cor- dis mei, & pars mea Deus in æternum. Dili- gam te pbomine, non quia mihi beneficus, aut femunerator liberaliffimas, ſed quia in te ieſo es ſumma, & infinita bonitas, ſola & una ſuper omsia amabilis. Moriar Domine hoc women- to, quo te amo, priuſquam ſuccedat aliud, quo te non amem. 3. ñExigis à me cor meum pomine. & ſi mille, O ſ iafinira haberem! omasia tui uoius amore occuparem. Vis amorem operibus experiri ¹ confunde me, contunde me, contere me, in infer- num demerge me; non dimittam te &c. 4. Serèò te amavi pulchricudo meatam nova, & tam antiqua, ſerò te amavi. Sed neque nunc te amo ut debeo; neque amo, ut amare deſidero. Infinities, infinities te amare vellem, eoque amore, ſi fieri ꝑoſſet. quo te ipſam amas, quia hic ſolus amor tuam amabilisatem æ quat, &c. 1 1,316 Vire3 1111 4 Cherubinis Virg?, quidquid deeſt ameri meo, ALPHABETUM AFFECTIUUM, PRO VIA PURGATIVA.B Abßiectis ſui ad pedes Jeſu. Abjuratio imperfectionis. 5* Aecu⸗ Accuſatis tui. Admiratio patientiæ Diviaz- Angor de culpa. Communicatio cum beo. Comparatio tui cum Sanctis, damnatis „dæ- monibus, &. Sos eſio humilis. onfaſio tui? Gontrnere⸗ mandatorum. Contritio, Peprecario. Deſiderium ſatisfaciendi. Deteſtatio. Diffidentia ſui. Exhortatio ſui ipſius. Exprobratio. Fiducia, Gratiæ imploratie. Gratitudo, Humiliatio, & anhilatio tui, Indigaatio. Invocatio Sanctorum. Lamentatie ad Deum, & San os. Mendicatio ſpiritualis à Deo, & San Ris, Odium tui, & culꝑæ. Pavor. Propoſitum. Ceerelæ cum beo, Sanétis, & Creatafis: Reprekenſio. Sollicitudo. Timor iræ Divinæz. Vindiéta in te iꝑſam en ſib Fiaen ſrz, gt on ee a . reria, im hn „. „ vreid/ ſbeachun ehrgun üarcn Inmu Jenbeitt la un ich N EXxXEAPLA AFPECTGUUM PRO VA PURGATIVA. Ä*̈E Zie Peprime ſub pedes Dei tui ſuper⸗ bum caput vilis creatura, Ah ! etiamuum ſuperbis? Indigaa es, quam ſuis pedibus dig- netur Jesus tuas. Conculcent te damnati om- nes ac ipſi d'mones, quorum tu iniquitates es ſuperg teſſa, &. Accuſatio, Fateor enim, ut reus memetipſum acculo; Egote ſummum & inæſtimabile bo= num, ac infiaitam dignitatem viligendi. Quis ego? quis tuĩ ego Filium tuum crueifixi, & occi- di fego ſanguinem ejus, & infinita merita pro-= culcavi, ρ. Admiratio, O'cœcitas mea! impudentia! audacia! ſervas, nequam tam bonum Domi- num tam indignt tractare potui? Obonitas tus Deus/ 6 patientia incredibilis! miſericordia infinitaltu, non ferre tantum delinquentem, ſed novis etiam beneſiciis camulare potuiſti. Cemm unicatio vum Deo. Quot tu, juſtiſſimè Deus, minorum ſcelerum reaus in momento ad infernum præcipitaſti?: Angelos tam excel- lentes crcaturas ad unias duntaxat cogitatio- nis conſenſum in igaem æternum detruſiſti: mihi ur parceres, ur diffimalares, quid te mo-⸗ vit? An quidquam teto vitæ diſcurſu præſtitci; quod ocalis Divinæz tuæ Majeſtatis placere Botuerit? * H Lon- , VR. Cenfuſio. Averte oculos tuos à me bomines quia indignus ſum, in quem reſpicias, poſt- ꝗquam mead tantam vilitatem abjeci, quem ta ad tantam dignitatem creaſti. Confuſio coo- peruit ſaciem meam, quia repleta eſt malis aai- ma mea, quæ putiffimnum bei oculam meritò avertunt à me. Contemptus mundaznerus, Si habuero, om⸗ nem ſubſtaatiam hajus muadi, nihil ſam. Ni- hil eſt heuor, nikil æſtimatie, & gleria: aikil opes, & divitiæ; aihil omnis volupras. E sihilo ducta in nihilum euat, apparent, & evaneſcuat. Solus Deus eſt omnia; reliq ua amore meo ia- digna. Contritio, Deus meus, ſamma bonitas om- nium creaturaram, tueque ipſius amere ſola, & infinité digna doleo quod tam impudeatet te offen derim, doles, non quia timee, ſed quia amo. Si ſangaine meo fieri poſſir, ur nan ſis of- fenſus, ecce me, diſcerpe me, paratam cor me- um. Si tormentis inferorum deleri poſſit; ecce me: aullum eſt, quod aon merui; nullum, quod amote tai aon præelige peccato, quod tante- pere ediſti. Si vides, quia omaia vides, quod ali- quaado, poſt gaotquot annos, te effenlatus ſim, hoc petias momeaste acerbiſſima morte me tolle, quam permitras ad infeliciffimuam illud tempus ſupervenire, . Depretatio, Obſecre te æterne Pater, per mi- ſericordiam taam iafaitam, te Fili Usige- aite, per tüam in peccatores amorem; t⸗ 3piritas / 7 iſe, H (Eedfn eEN mler ililol⸗ li 1 litbert 4,r u uile ſlanne Afglite n N 1emn e wl ge⸗ 11 lier . § . „ . „ 3 . . ee. piritus lanéte, per tuam benigaitarem; te 88. ,et Trinitas, per ſanguiaem „ & merita Chriſti, cen parce, parce miſero peccarori. A mplius Cruci- uäin fryxe jeſa, amplius lava me vel unica guttala Aaan taui ſanguinis à peccatis meis, Adgeniculor Cru- Nf. citax, & indignus licet, expecto miſericordiam . tuam. luͤrn Diſdentia ſui. Vide Domine infirinitatem , meam; quia nihil poſſum ſine te, nec invocare ck⸗ te. Ne deſere me, quia labor ſine te- N Exhortatio ſui ipſius., Erige te anima mea de ulihn g„ cœno peccatorum, in Jus jaces, aude aliquan- ANA de aggredi, qued vanè metuis. Deus perrigit ee manam faam; tu tuam exere, & apprehende Axuxiliam. onid hæres? quid dubitas? fortior eſt,. Abin . qui te juvat, quàm qui te teatat. . merll . Exbrebratio, Quæ tas eſt impudentia; tam miwetere tenerè te amantem peam eui samere in Crace ſt morientem, ram indiged tractare; & edia illi uR) . . — . ⸗ Eude. indicere, à qas amores, favoceſqne recipis ² Hoccine merait: qui te ad ſe creavit, ut ei cam urnR 5 nen. kaatse contemptæ tergum verteres ?à Hac, qai te iualrgei teties recepit, & etiamaam expenſa habet in 1 utne crucc brachia ad te ampleétendam, ut ta ſterco- , aull. 1a, & mundi quiſquilias, ſaumque hoſtem am- en Plectaris: &Ge. ten e Fiducis, peus meus, auxiliator meus, in te gauct confidoe, aen ersbeſcam. Si cenſtaar adver- iiſinm ſum me caſtra tentatiagam , naos timebit cor meumqm, quia tu es proredor mess: ſi cxſurgar Qadrv—erſam me præliam, is te ego ſperabo, quis tues Peus meus. li Gratitade., Gratias tibi sge Deus meus, m * 7 quod quod peccantem me, & non pœniteatem, huc- uſque cenſervaveris, neque ſtatim meritis p&;- nis addixcris, otiumque dederis animæ meæ calamitatem agnoſcendi, ac deteſtandi; quod mille aliis non conceſſiſti, quos prius mors, & æterna damnatio occupavit, quàm præltare id peſſent. . Hutwiliativ, Agnelco vilitatem meam, Deus inſinitæ Majaſtatis. Infra nihilam deſcendi, quia te offendi & merui, & vols ab omnibus contemni, & vilipendi, volo non expectare zantum, ſed quærere, & ambire contemptus mei occaſiones. Confirma hanc voluntatem meam, pro me toties deſpecte Jesu. Invecatio Sandiorum., Indignus ſum, qui ac- cedam ad thronum milericordiz Dei, quam impadentiſfimè deſpexi. Tu unica, & potens peccaterum advocata, Dei Mater Maria: quæ nullum in te confidentem deſpicis, oſtende pro me ſfilio tuo ubera, quibus cum lactaſti; & per merita tua impetra mihi à juſtiſſimè iraro Deo milericerdiam. Tu Angele mi Tutelaris, cui curæ ſum ab infantia, per gaudium illud, quod habes ſaper uno peccatore pœnitentiam agen⸗ tc; SS. N. N. Patreni mei, ⁰ρ. Mendicatio ſpiritualis d Soenctis Bei. Sanéta, & Immacalata Dei Mater, quæ quantum ama- ſti Flium tuum, tantum ediſti peccatum; vide genetis humani (vel hujus hominis N.) cala⸗ mitarem; infuade aliquid amoris tui cordi il- li as ut ſciat, ac velie reprobare malum, & elige- re bonum- Sancti Angeli Dei, qui primi ten- tan-= ealuee Dvelturr ſat ee (autiume ukſeodl⸗ utanm Unen iniran n ſin ui⸗ ue, ſi eaherme⸗ , 1 Mendta n I lelidu u Umn lt, i⸗ ir umn i ngüncti ne en 6i Ln n /eul Kunni N Amab lfiden danner e Knigneiz⸗ Centtinene CKekti n NGRrium guin ui mennan liiw, l entben Om eete lironenm n Waur en nlin, gli⸗ tle i, un ict, Aſden er Muit gur h,letee dr AE ntimohe NTWAn d liunli, niennun tze⸗ N dudi 1 ſunan⸗ Olis N 4 Er. giſein randi Angelo conſtanter reſtitiſtis, aliquid con- ſtantiæ veſtræ hujus testationibus ſaggerite. S. Petre, qui uaum pcccatum toto vitæ tempore inceſſanter deploraſti; aliquid pœnitudinis, & lacrymaram huic indul ge, &0 ανι u.. Quis me liberabit de corpore mertis hajus? quid queror æterna? ege mihi ruinæ, & calamitatis meæ ſum cauſa. Fictum hoctem culpo, & vere blandior; Ego ſum iple, qui occidi me, & dum amavi me, Sed teneo he= ſtem meum; non dimittam, niſi occidam eam. Moriatur homo, vivat ratio; moriatur auctor mortis animæ meæ, vivat autor vitz animæ mex jeſus. Ut ſemper me oderim: ſemper ama bo Deum meum. Propeſitum. Nondam uſque ad ſanguinem decertavi cuam hoſtibas aaimæ mex: ſed ab nunc, ſi neceſſarium ſit, totum ſanguinem ad ultimam uſque guttam labens, gaudenſque impendam petius, quim delinquam. Sic ſtatue coram Jeſu meo pro me craciſxe. Morliar mil- lies, ne peccem. Reprehenſio ſul. Et auſustu es tanta in cum impadentia?: quis ta ? quis Deus? & quid auſæs es?O creatararum inzgratiffima ? tam parvi tibi eſt Deas? tam magai tu tibi igſe, aut modica Eui ſenſus dele ctatie ? Timer. Timor & tremor venerunt ſuper me „ Jnian irritavi iram tuam Domize. Quo fagiam ¹ facie itæ tax; quando undique ra me cir- cumſtas, & quem patrem habere nolui, ſtri⸗ mmgm Isdicem meornm ſcelerum forwu⸗ do. O Domine se intres in judiclum cum ſervo tuo. Hæc pauca exemtla affektuum pro vizs bisrgati- va ſuſſiciant, qus licùt propertione qua dam ſacils adq via ma illa minati vaz trahere poſſitzlibet tamen & buizss via Alphabetaw ſuggerere, & panca exenmipla adnedtert. AIL PHABETUM AFFEGC. TUUM, PRO VIA ILLUMINATIVA. A Mor proximi. Animatio ſui ad ſtudium virtutis. Benignitas, Bonitas. Contemptus mundi. Converſatio. Curioſitas ſpiritualis quærens per Sanctos in cœlo varia vittutis alicujus exercitia. Eleemeſyna ſpiritualis petita à Sanctis pro ſe, & aliis. Expoſtulatio pia cum Dee, & Sanctis, Fortitude in adverſise. Gratiæ petitis. Gratiarum actio. Humilitas. Imitaadi drſiderium? Intentis gleriæ Dei. Laus Sasétoram, Longasimitas. Moertiſicatio corporis. Niter l, ANW n Te Den i n Mogterte d ue, t⸗ loetet gtehſi ,CNR doin loendlt, Ooltapeen u eierile ! eni . ichleger Nrc don, lni Hien anberltn i rle⸗ nz Co lgere le.: Uentenite u, U irſliin n liceegi ns lg ſ Nettſelkiag Uumt, uu 14 E dAe. int, Nludnn Meclin. R 1ndafe »* uc Niter conſcientiæ Obedientia. Patientia. Zaupertas. Præſentia Dei. Suavitas. Tranquillitas. Veritas. Zelus animarum. EXEMPLA AFFECTUUM, PRO VIA ILLUMINATIVA. A*r broximi. Te Deus ia meo prexime, & preximum preprerte dilige, ſicut me. TsS me exemplo magis, quàm verbis hor decziſti;: qui cum inimici eſſemus, dilexiſti aes: Aui perditas aos quæfiviſti, & artraxiſti miſerans, Qsem oderim, dam tu omnes amas? quem deſpiciam , dum ta bonis, & malis pre- cium tai ſaagaisis impendis. Beswignitss. Obſtapeſco tuam Jesn mi be- nignitstem! guam begevelé ad te revertentes Peccatares excipis! quim smaater alloque- tis! qaam tenere amplecteris ? & ſine expro- bratione omsia reſtitais bona, quibas per pec- catum faerant ſpsliati. Hãc te ſequar mi Iäſu, querum mihi incamber cura, amabo etiam de- linquestes, ut reducam; compariar calamitati animæ, tractabo vulners leniter, in modo, in geſtu, in valtu, in verbis, ut merus animi amor appareat. Beni= Bonitas, Tua ad benefacichdam prepenfe, bone Jeſa, mea eſt in omnes proxichos agendi regnlie Inaumera in es dona, ſangainem tu- um, merita, gratias, te ipſum elargiris; neque majoribus tantum, aut lis, qui fe reverentut, &amnaat, digaoſque ſe præſtaat; ſed vilibus etiam, te igaorantibus, demerentißus, contems gentibus. Trahit me tam ſuave exemplum, ut me impendam emanibus, & fuperimpendam, nemo mihi vilis, ?semo mea indigaus ope; quia neme tibi. Contemptas mundi. Ta non es de hoc mundo, amabiliſime Jesu: tua deſideria, affeétas, vota, ſpes, proſecationes non tendaant is hoaeres ⸗ gleriam, exiſtimatienern, laudes, & applauſus. Delirium meum eſt, ſco tendam, ande tu Sa- piestia Pattis abherres, Qzia aihil ſunt, indig- na ſuat eo corde, quod noa ſatiatur, niſi Deo. Conwerſatio. In terris viſas, & cum homini- bus converſatus es. Romiad ſeſn , prudenter & circamſpectè, ut non offenderes ſuaviter & ur- baae, ut animos traheres; utilicer, & ſalubriter, ut prodeſtes iis; quibaſcum verſabaris. O ſi & ego prodeſie istenderem quam cohiberem af- fectas meos? quam caverem etrores? quam ab- ſtinerem aſperis & acerbis, frivolis & vanis, & quaandoque noxiis ſermonibus? Semel juravis aut obmuteſcam, aut ſana loquar. Fortitu lo in adverſis. Omnia peſſam in eo „ qui me confortat; non ege, ſed gratia Dei me- Sum Nen mihi innitor, ſed porentiæ Pattis, quæ intu —.ℳ , e t lol, „* e ſgel! illi teneil Auen, ben Aritnis, l, uoe⸗ eeehilee ibu, Mn 1I, tton⸗ Aliren lextit luenn A uien rei llo eedt, le, Riar platan A, nyor lo Deu An ler Mnin hud. . ülldndile wrſtzuiri lles A . leſer An di alne, ttaten u, rut⸗ meft ke ſulkenm, ur, in aile, mtunn . Meinadu du OH aunen e duhun, nlla, ults Uln AN itlla iel. leunil Kauntonid A1, ekntk eiſuni enkling eluuih I m otielenl mnn /guni⸗ aleknnis 4 Vel un ninalu/ ſelertuine 5 eee 1 AR ANoeN ken⸗ quæ cannas erigit in columnas; ſaplentiæ FiNi, quæ modos „ viaſque elud aadi habet infinitas; gratiæ Sgiritus Sancti, quæ facit aſycta in vias planas- In Deo meo tranigrediar murez, E Hamslitas, O humilitas naſcentis, viventis; morientique Jeſa mei! Cùm in forma Dei eſſics, exinaniviſti temetipſum, abſcondiſti di- vinitatis Majeſtatem, ne in te ceaflacret omnis heaor, gloria, admiratie, & applauſas popale- ram. Ahſerò licer, taadem tamen elige abjes tus eſſe in dome Dei, in leco, & officie: & hæc ſit gloria mea, dutentio gloriæ Dei. Non quæris gleriam ta- am, Domine Jjeſa, ſed hoanerifcas Pafremta- um, negqve altiorem reperiſti operam taorum, tuæque paſſionis ſianem, Hauc tua Incarzafio, vita, mors, cagitationes, verba, opera, ſomnas, ac omais reſpiratio tendebst. Lrahe me poſt te. Quæramte, ſine me; ſine meo emolamento quæram te quotidie, quavis hora, quovis mo- mento, quivis reſpiratiene? qaæram parée, ſine admixtioae creaturz, majorem tauam gloriam. Lengakimitss. Potes Deus momento ple- ctere, quo ꝑeccat homo? ſique id facias, juſtam eſt, & in æternam laudabile judicium tauam Sed ſuſtines tamen, lengaaimis, patiens, & mul- tæ miſericordiæ: ſuſtines menſes, & annes, & non expectas tantum, at revertamur, ſed revo- cas ad te, & attrahis miſerans. Reſpicis Pe- trum, tangis cor Magdalenæ, abblaadiris Ju- dæ, &c. Egone vel me à te deſertum querar 3 Vel vel ſpem alienæ converſienis deponant ² Aderis intempore mihi: Expectabo te Domine, & non movebor. Aderzis gratiàâ tuà peccatoribus': ſaſti- nebe, & quod meum eſt, eperaber. Non erit inanis ogera, quæ te imitatur. Mortifeatio corsoris. Tota vita tua Jeſa, eontinua fuit corperis afflictatie, Poteras, cù n Deus eſſes, citra periculum, omnia corpori cemmeda indulgere. Nea egebas hoc ſtudio ad terrigendam naturam, quæ nec vitiata erat ; nec vitiari peterat: non ad ſubjiciendam cor- pus fatieni, qued Divinitas moderabatur, ut non poſſet tebellare ? & stames in laboribus, & doleribus à Tuventate tua vixiſti, & exſpiraàſtis Eſt ergo amabile quiddam :, quod tu elegiſti⸗ Quid agimus anime? vitiata tibl eſt aatura, & in malum proclivis, rebellat rationi- inducit in peccsta; & adhuc ei blandieris, & uat quàm mi- nimudm patiatar ſtadebis? Imo conteratur caroò mea, ut vivat ſpiritus, Ut taus ſim, caranem me- am crucifigam, cum vitiüs & concapiſcentiis. Nitor cenſcientie.“ Splendor ſige maculz es Jeſu mi ; manditia ab aemsi immusditia lIibera, perfecta, & emnisè immaculata. quando getero & ege inſultare mando, car- ni, & deæmeni: Quais veſtrúm arguer me de Feccate? O quàâm ſuavis dies, laberque omnis, quàâm dalcis quies hominis, dum culpa non mordetanimum! quâm hkilaris felixque mers ecjus, quem conſcientia non accuſat. At hoc ſolatium nemo alius, quàm tu ipſe, impen- dere A. Me , 5 1,Cruce⸗ leu ijr ¹ ilaneten I,Muns coe W Mocne! itun 1el a Oterrum . emen le nnnbu 1Aoetatu utut, lemirecit⸗ lunnumek, un it i uminu rbeu Al Cere ſalore enel heſli dielingtn hecttier . enid eie uite Krin Men n, on ignli e urſiül un ickatin ⸗ Aed eraſtnbr! nl,, Kenſct uaegfi 1let, 4 ntot ittttii rlnc 1, conetnickcus GN KN EaxttI ,Eul tust 6 nnntn ne nnrio l⸗ Antet e! 4 bugtee ,Aan cli 14 rteltn un tn e na . dere tibi poteſt. Malo ergò millies mori, fœdari. Obedientia. Omnia de te dixit, qui te amavit: Factus obediens uſque ad mortem, mortem sutem Crucis. Et tu obediene, Filius Dei, Sapien- tia Patris, Dominus dominantium: * non Patri tantum, ſed hominibus, etiam ſceleratis, quâàm & ini quis udicibus, ac Carnificibus; & uſque admortem? O ferrum ego, & irdomitum ſaxum, ſi hoc exemple nen movcar, utt iis obediam, & is em nibus, & ſemper. qui Patres ſunt, qui vice Dei fungantur, quibus tuam in me poteſtatem tribuiſti. Patientia. Demise dirige cor meum in pa- tientia Chriſti. Statutum eſt, aut pati, aut mori Ta Jeſumi., quàm dura in corpere, quam acerba in anima quàm infamia in henore ſaſti- nuiſti ? Tu idem Deus, & Homo: & ego unius Päncturæ imaginatione percellar, minima in- famia turbabot: O Domine da, quòd pro te Patiar, qui ꝑre me paſdus es iafanda, Paupertas. Domine Jjeſa, cùm eſſes dives, fa cus es pro me egenus; ut non haberes, ubi caput tuum reclineres. O res à ſæculis inaudita ; Pauper Deus. Et ego illis affigam aanimam, quæ Deus odit? Ego pre Deo non relinquam lætus. & hilaris mundi augas, qui pro me reliquit emnia regna mundi ſibi jure debita, adeoque & cœlum ipſam? usas vitag. Quâm ſuavis eſt Domine Spiri⸗ tes tuus! Præfctibis'leges, ſed addis vires: um minimum facim us, tu rlurimum præſtas: aptas aptas te fingulis, nulli vim infers ? paucifſin. a xigis, cum Pplurima, & graviſſima poſſis. Si erramus, nes revocas & amanter trahis. Con- fandis aſpelitatem meam. Evincis omnino, ut in proximo meo excuſem delicta, attendam fragilitatem; non plus exigam, quàm ipſe præ- ſtem: ſi quandoque ſit ſeveritas adhibenda, ea ſemper ſuavitate miſceatur. Tranquillitas. Quanta locuti ſunt advarſum te malignantes Domine Jeſu! tu factus es tan- quam ſurdus, & mutus. Quantis impetitus es blaſphemiis? at tu immotus ſtetiſti, tanquam non haberes in ore tuo redargutiones; tenuit- que ſemper animum imperturhata quies, ta- metſi fulmina cxcire potuiſſes. Cur ergo, ſi leviter tanger, erumpo in immederatos, præ- cipiteſque motus: Reſpiciam in te jeſu mi; & ſi lamam, ſi vitam perdam, tranquillitatem ſervabo. Zelu, anima rum. Amabiliſſime Jeſu, tu proꝑ- ter nes homines, & propter noſtram ſalutem deſcendiſti de cœlo, quot hoc ſfine ſuſtinuiſti elementerum injurias ? quot ſuſcepiſti itine- ra? quot labores & dolercs? quot mortes exant- laſti. Effudiſti te ad emnes, divites & panperes, honoratos & abjectos, ſenes & pucros, in urbi= bus & pagis, in campis & deſertis, die & no- Ge. Tanti tibi fuerunt animæ noſtræ, quanti tuus ſanguis, hunc esim pro illis dediſti. Nimis viles ege ſacie arimas, ſi nonr ex æ us ad pau- peres, abje d‿ο, & pueros meeffundo, pro qui- bus idem pretium datum cſt. Si pluvia, ſi nox, ſi lon- Ahti/ Ouine eI uneli Eliſf, ̃ℳ lotniniz Cniſe Niß 47 na tuint/ TINT 4 R e * n uiſun A lenginquitas ſpatii⸗ ſi quæris incommoditas lueh 3 me deterret. O animæ Chriſti ſanguine redem- l ptæ! 6 ſi omnes ! ſi vel unam meo ſanguine, chnien S acerbiſſima merte ſalvare boſt im. lcnan Advertendum eſt, quod guszadmoduts Pia Juiren. illu minativa ſpsctas a orinam, bpraximgue wirtu- bena zsis, ita reſpicias & Chriſtum, wointi nermam, & ab olutiſſimu m ene en , virtutu, Qua mihi ratio fuit „ at in ſingulii h Hirſtaes Vis a octibnas mo- krina tivum deſuzerem ab e Xemp 1. Chriſti 1udu du. . mine ALPHABETUM AFFECTUUM, ün uſun . Wan i. PRO VIA UNITIYA- A Alcirt cum Deo. lun , 4 Amplexus Pei. e Arerintio De Uuptlliuen Alpiratio ad LD Deum. catitudo in Deo. Complacentia. CLoenformita; cum peo, Deſiderium Dei. Donatio ſui Deo. Exaltatio Dei. Kxultatio in Deo. eh Filiatio ad Deum. niesb aſen Fraternitas cum Chriſto. N Ury un liun e j uc iiie⸗ Pevor lerexun⸗ emnte Gaudium in Deo. Cit, W Gleriario in Dee, & Chriſto, Nole, 1 Imitatio Chriſti. Eii Invitatio creaturarum, . Languor snimæ in Deo. kirloen A e Lau. Landatie Dei. Mors in Deo. Narratio magnalium Dei. Oblatio ſui. ba ſtum cum Deo. Quies in Deo. Reſpiratio in Deo. Vita in Deo. UR'o ia Deo. EXEM?LA AFFECTUUM.L PRO HAC VIA. A *² cum Deo. Amas me, amo te, amor meus, Deus meus! Tu qued es, meus es: erge quod ſum, tuus ſum. Mergor in infinito tuo, tu in meo nihilo. Quia amas we, com- municas te mihi; quia amo tereddo me tibi, & te tibi amer meus, unus & ſolus, ele étus ex millibus. Amplixus, Dei. Parce mei amoris audaciæ, Deu: meus. Qni poſaiſti lævam ſnb capite meo, & dextetâ tuà amplexaris me, intra tua brachia cogis me. In illa reverentiſfime conjedtus & vi⸗ vere vole, & mori deſidero. Tu ſtringe me, nec permitte me ſeꝑarari à te. Atppretiatis Dei. O bonum inæſtimabile Deus, omsium deſfiderabilium finis! Qaia ſaper omnia æſtime te ſuper ompia amo te, ui Deficit in tui pretii æſtimatione intellétus iug meus, & ſub imperio voluntatis te infinita æ ſti- Ah matione appretiare denderantis, fatifcit. Zit ti- bi Armnlro ’ , ſin calinr inbentl n Mlmgt rtezuot, 1m0 1ℳℳs Cbi ſun GAekremmihnt jumi we ifle nuco erit tli ulat el iu urhonlehe, i Uel nomesto n 1 De. Deu nen tie; Aunnd lutormenun ie Uumnenmm aiit 1unn intelectun llu enre⸗ Rliezgiia ag güitt i Kdeir, MtiUn d len, Uer ſin, Anltn. Ninn le, ot iu ſm e uul wicen TNR Neinole ln e, ent: ynüfui⸗ iuſsbe te⸗ 1ilo elri u Kug ncis niur 1 hugte guuun Mnult Oteretue fiigene,en n hrlimt, lun boige Cn bi ſatis Deus meus: amo te millies, & millies plus quàm te, plus quâm ſatietatem animæ meæ, plus quàm ipſam beatitudinem meam, & jucundiſſimum , æternamque tui aſpectum amo te; & in hoc morior, amo te. Aſpiratio ag Oeum. Ubi ſum! Ah jube me Do- mine venire ad te. Excam à mundo, & ejus con- cupiſcentiis; excam à me ipſo, ut nuſquam ſim, niſi in te. O quando erit felicifima illa hera, quàâ mihi vel annuas, vel dicas: Veni de Libano, veni? Ecce me, reſpendebo, adſum: nec ullum me aliud votum vel momento retardabit. Beatitudo in Deo. Deus meus, nendum vi- deo te revelatà ſacie; & tamen beatus ſum, quia amo te. NQullum tormentum ſentio, dum amo te; quia ſolum tormentum mihi eſt, non amare te. Tu ſolus totum intellectum trahis, ut te unum poſſideat; tu ſolus omnem amoeris mei vim exhauris. Complacentia Dei, Lu es, qui es: & hoc unum mihi placet, quod es, qui es, infinite perfectus in ſapientia, potentia, & bonitate. Non poſſum hoc exprimere, nifi verbis illius amantis: Si tu Deus eſſes Auguſtinus, & ego Auguſtiaus eſſem Deus ego Deus vellem, ut tu Auguſtinus eſſes Deus: ita mihi placet, ut tu ſis tu. Conſormitas cam Deo. Amo te Deus meus. Satis dixi: voluntas mea jam tua eſt, & tua eſt mea. Vis me premi, abjici, contemni, con“ queri? dilaniari? volo & ege, quia tu vis,. Vis me inter beatôs'ad tui fruitionem attollere? vo- lo: non quia limpidam, & innocentem hoc ad- * * fert fert voluptatem; ſed unicè quia tu vis. Deſiderium Dei. Deſiderivm habeo diſſolvi, & eſfſe tecam. Quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Quando veniam, & apparebe an- te faciem Dei mei ! Defecit cor meum, & cato mea. Deus cordis mei, pars mea Deus in æ- ternum. Sed nemo venit ad te, niſi tu traxeris eum, Trahe me poſt te amor meus, Deus meus?: trahe me, & curram adte, Denatio ſui Deo. Quid petis à me Deus meus? Audio ſusviſſimam tuam vocem: Præbe, fili mi, cor tuum mihi. Ecce habes, tibique ſponte, & hilariter dono, quidquid mihi dediſti, cor ani- mam, vitam, ſanguinem, intellectum, & volun- tatem. Nolo cor meum, niſi ſit tuum ? nolo ama- re, niſi te: nolo vivere, niſi in te, nolo ſapere niſi te nolo velle, niſi te. Iam tuus ſum, non ſum meuz; Vivo quidem, fed non ego: vivit verèò in me Deus. Sazeltatis in Deo. Cor meum, & caro mea ex- ulraverunt in Deum vivaum. Salio extra me Deus meus, ut veniam adte. Angaſtiæ cordis mei nen capiunt tortentem voluptatis, quo tui recordatio me perfundit. Filiatio ad Beum. Filius tuus ego ſum, filius tuus. Nen eſt præſumptio; quia dediſti mihi poteſtatem filium Dei fieri. Dicam tibi ſem- per,-& rota animi fiducia dicam: Pater meus es tu. Diligam te, quia Pater meus es tu, ample= Ktar te, nec dimittam te, quia Pater meus es tu. Pater da mihi pertionem ſubſtantiæ, quæ me centingit, ſed pertio mea tues Deus meus, allam nec quæro, nec admitto. Fra- thu el Amin, ℳ Getentouln⸗ Dauin mihi ulru Mde. prur, gen gaen Mbg, ocne Atellche, 43 N oen A KEN n u K a. d n e Gololn n Ihe⸗ 4 61, An a i „* 1 glint, n oelt ſei lene lintnthen. cot en ane in merlir. ir, nidari ndDese Vinellute n/Aeteſlan tbigrehmaet Deden vw. letuun ront blzreie ora Ne Ciet ectne Madte la eun aiiran⸗ alntti eun mcin in rell nii anttiler ln kian reuaitl, n niermeliil linie vut Fraternitas eum Chriſty. Primogenite is multis fratribas Jeſu-Chriſte: Pater tuus idem meus & eſſe, & vocari vult Pater : te hæredem . me cohæredem facit. Amo te, amabiliſſime fra- ter: & ſi me in hæredirarem regsi non admit- tas, am abo te? & ſi me à te projicias, amabo te. Omnia tu anice hæres accipe, quia omnia de- bentar tibi: naicam mihi relinque amorem, ut Aamem te., Hic unicus ſit pars mea, & hæreditas mea. Gloriatio in Deo, & Chriſto. Abſit mihi gloria- ri, niſi in Des meo & in cruce Domini mei Jeſu Chriſti. In hoc glorior, quod tu Deus ſis Deus meus, Domiaus meus, omne bonum meum: in quo ſumma eſt mea feliciras, quod ſim creara- ratun ſervas tuus, & quem ta amere infinite dignaris In hoc gloriabor, ſi in cruce configar Jeia meo, ſi vulnera tua fiaar mea, & tce-= cam paupere & deſpecto , fiam pauper, & deſpectus. Imizatio Ehriſti, Cùm in forma Dei elles „ amor meus Jeſu, exinaniviſti temetipſum di- vitiis. honoribus, & ſapientia, factus pro me egenus, ac deſpeétus, & ludibrio habitus. Fac poſſim eſſe dives: nolo; quia tu fuiſti pau- per. Fac poſſim eſe omanibus honorataz: no= lo; quia tu contemni elegiſti. Fac poſſim ſa- pientiæz famam lucrari: nolo; quia tu pro fatuo haberi maluiſti, Electio tua regula eſt electio- nis meæ. Et ſic eligo ſolum ad majorem taui imitationem., Languor animi in Deo. Amore tui langueo. ℳ* 2 Dens Deus meas. Nauſcat anima mea, quidquid hu- mani eſt ſolatii & mundum omneſque creatu-= ras faſtidio; quia te unum, & ſolam amo; & cum nendum te frui licer, in omni alia operatione deficio, & ſolo amore reſpiro, amor meus, peus Mmeus. Laudatio Dei, Lauda anima mea bominum, quoniam bonus. Omais actio mes, omnis cogi- tatie mentis; omnis affedtus voluntatis, omnis reſpiratio, omnis arteriæ motus dicat tibi: Magnus peminus, & laudabilis nimis. Nec- dum aſſequor, quod volo, quidquid dicam, quidquid cogitem; adhuc es infinities landabi= lis. Magni ficet te, mei loco, anima Sanctiſſimæ Virginis Mariæ. Laudent tc ardentiſlimo affe- Gtu Seraphini: Sanctas, Sanétus, Sandtus. Bene- dicant omnia opera Domini Domiso, laudent, & ſuperexaltent eum in ſæcula- Nondam aſſe- quor, quod intendit affectus. Laudet te aumani- tas ſanctiſſma Redemgpforis mei: & quod altra non goſſum, tua te Divinitas landet is ſæcula, Mors in Beo. Mortuus ſam & vita mea ab- ſcondita eſt cum Chriſto in te Peus meus. Lis quefacta eſt anima mes , cuùm tu tetigiſti cor meum, & à me tranfſvit in te. Omnis cogitatio mea, omnis affectus meus cum Chriſto coaſe- pultus eſt in te. Vivo tames in te, quia hoc unum ſentio, quòd amo te. Narratio magnalium Pei. Magnificat anima mea pominum: Quia fecit mihi magna, qui potens eſt, &c. Potes totum recitare. Quidquid ſzalu „ quidquid intellectu capio extra te Deus qud P meus, pumu N ſehü uriu UAles NEEANH) ntgubate⸗ 1 Onuit he, olalſtiete Alure, A mie 1ln, eat,ere alics A Weend WIn,olun letſat; les e 8 Ao te Alro ide Nor rnd gtat Pur corts 1 Griarllenn Aerame Aeruat, atu nlitun Mr du, undnſeu ke N Rne- rde ige lmfen. R A U NR Ul⸗ uſiini 0lr gen Aen 4“ irneie umt een Nlonti, end on, dar li. Midai, Ne. ildin. uneleud, uizukſin tNaiſul⸗ zun udg e⸗ Okio, uter, Mrlin d ulktektani⸗ MiA Ai Abahetdirdn KNNA. ie u lein , uarizllin , Oonzcoghilt ancCipeott ante gi n uriter iblongn l . il meus, opus manuum taarum eſt, & tui in maa ameris affectus, Idee magasificat te anima Dominam. Sic dilexiſti mandaum, ur Filium tuum unigenitam dares, Idee magaiſicat te- anima mes. Chatitatem tuam diffudifſti in cor= dibas noitris pet Spititum Sasctam, qui datus eſt nobis. Ideo magaikcar te aaims mea. Oblatis ſus. Omsis mea, tas ſant bomine quis omais tus velaiſti eſſe mea. Quid habeo, quod a liberalitate, & miſericerdia tus non aC= ccpi? & quis acccpi, rarſus tibi cam ſisceriſſi= mo gaadie offete, cerpaz meum, & animam meamomues ſenſus & potentias meas, iatelle- Kum, memotiam, & volauntatem meam, Non aſpice, quòd mea ſint; ſed quòd tua; & pretio- ſiſſimo ſanguise Filii tui tibi viadicata. Pactiens cuss mee Amo te beus meus; & tu ſcis, quis nihil amo aifi ce. Non ſuſſicit cer hoc ſentite, aon lingus loqui. Sic erge paciſcor te. cum Peus, de minimoe quecusque meta inter: 20, & externo ansimæ, cords. & cerperis mei; de omni mea æaS* dormientis ac vigilantis aſ-= piratione, ac reſgiratione; de omaibus, & fingu⸗ lis, qaæ ſunt & crunt, creaturarum motibus; de ſingulis Beaterum tuerum & 88. Matris, ac Jeſu mei Redempftoris actibas, ſiat ſigna mea, quie- bus meum in te amerem loquar. Quidq aid he= rum aſpicis Deas'is eo tibi ege lequer: amo te amabili ſaime Deas. ries in nes. ia omnibäs requiem quæfivi ; ſed extra te sen inveni, Deus meas, emer meu, In omnibus nihil teperi, niſi dolorem &. ** z afflictio- 0 affli cionum ſpiritus. Recordasus ſum tui, ecce pax, & conſolatio, quam mundus, & creatura nulla dare poteſt. In fundo me totum in ſinum beneplaciti tui. Hæc requies mea: hic habitabo, quoniam elegi eam. In pace, in idipſum moriar. Eita in Deo. In te, per te, propterte vivo, Deus cordis mei. Taanima animæ meæ. Nullam vor Wal lo mentis, nullam corporis operationem, qu?z m,0 non ſit beneplaciti tui. Hoc ſolum me movet, ut excedam tebus emnibus creatis. Quo moveor, ſereue, illo vivo, Yivo te, vira mea, Deus meus. Unio cum Peo. Oquam mihi bonum eſt ad.. galyku hærere Deo! Jam experior, quod quiadhærer wmani Dee, unus ſyiritus eſt cam co Tumihi hoc uniaren obtinuiſti amabiliſſime jeſu quando etiam pro m. . . . . eCrtta, me oraſti Patrem ut ſim in te, & in Patre unum, Ai . . AAA A ſicut tu & Pater unum eſtis, & quis me ſeꝑparag 1. bit, & SS *O.f Aul Min Ehund, Cen dan. lhi. t Akrh⸗ l. /, b en 4 ſtai umit Ne N. e , . kwuge INDEX Abe , 1 ninni , d taun menni ln henih din ludo, in inſe⸗ Win. Nerteſinhn r. Midn Urtiort õ R 4 m Ne uhonn A giale 1. Tomm ke grnheim ,t A bNMyr mn, 1cebrelent INDE X. In Evangelia Dominicarum totius Anni- LDOminica I. Adventus congruit huj us Domis nicæ EVangelium cum Dominica ultima poſt Pentecoſten, quod exbenditur. fol. 484. σ 490 Domigic= II. Adventus. Càm audiſſez Joannes in Tincu lis. 349. &3 50 Dominica III. Adventus, Miſerunt Judaiab Je-= roſolgymis. 273 DOmia.Iv. Adventus, Lege Evangelium illius disie, In Natali Dom. Myſterium ejus diei. 30. 3 I. 32. 33 Dominica infra Narivitatem. Simon & Anna prophetizant de Vbriſto, 66.67.6 8 In Circumciſione Domin Myſterium eius dieie 36 & ſequents In Epiphania Domini, Myſterium ejus dici. à fole 40.. uſque ad 50 Nominica I. poſt Epiph. Eum factus eſſet Jesus annorum duodscim. 83. uſqu ad 94. Domin. II. poſt Epip. Nuptiæ facte ſunt in caaa Galilæg. 279 Domin. III. poſt Epiph. Cum deſcendiſſet jesus de monte. 345. 3 46 Domin. IV. poſt Epiph. Aſcendente Jesu in na- viculam. 196.297 Domin V.poſt Hpiph. Simile eſt regnum cælorum homini, qui ſeminavit. 360 Domin. VI. poſt Epiph. Simile eſt regnum cœlo- rum grano ſinapis. 361.36 Domin. Septuageſ. Parabola Operariorum in vi⸗= nea, 459 Domin. Sexageſ. Exiit, qui Kninienegre ſe- men ſuumo 18 ammis- Domin, Quadrageſ,Ecce aſcendimus eroſolymam. 71. . 103. Oe cæco Nierichuntiae, 466 Domin. I. Quadtageſ. αss e& Jeſus in deſer= 1 , 270. 27 f Domin. II. Quadrageſ. Dairanifexatione Cpri- ſti. 389.:328 Domin. III. Quadrageſ. Erat Jeſus siiciens dsmanis m. 334 Pomin. IV. Quadra geſ. Chriſtus paſcit in deſerto quique m:llin ho minim. 373 Domin. V. Quadrageſ. Nuss ex vobis argust na⸗ de peccato. 4 T 4 Domin, Palmarum. Myſterium ejus diei. 106,107 Dominica KReſurrectionis. Myſterium ejas diei. 181 REwangelium I18fſ. 186 Feria II. Apsaret Dijſeipulis euntibus in Essmauss. 196. uſque ad z20 2 Feria. III. Aptaret Chriſtus Diſcipulis congregatis. 202.203 Domin. I.poſt Paſcha. Apparet Biſcipulis, dat ets Spiritum Sandum, 206, Uhoma incredulitas,2 27 Apparet praſente Ihoma. 208.209 Domis. Il poſt Paſcha. Ego ſum Paſtor bonus. 220 Domin. III. poſt Palcha. Modicum, & jam wvids- bitis me. 222. Domin. IV. poſt Paſcha. Padoadeum, qui mii ſit me. 22 I. 222. Cam autem venerit ille Spiritus Veritatis. 2⅞8 Domin. V. poſtPaſcha. Lege Evangelium illius diei. In Alccankoac Domiai. Myſteriusm eius diei, 22 f 220.227222˙8 Domia: VI. poſt Paſcha. Gum venerit Paraclitus, 4 n uemn ge mittam vobis & Patre. 247 nominica Pentecoſtes. AWteriam ejus diei, 13 ℳερ Aad 24 4 D0e An Iniu M lt) ſhay Cil n, ntr/ urch, Ahare y leuec. A lam hati l N 4 llen dr Aler le, Na 4 ate, ushe ADerr te 1 entec I e, N tbente n 9 1 er Me eite gn . e,,. e, 46 ku ug 17, nnind . 60 r AAn ⸗ , Mge N ℳ, Nut 6h ihul Ool ſigani Minget Minfllun ,eli ANNArA Leee Ng MKlll ee ol t Mealn ut GerudKnn .110 Mig GAneteNnA MAN,NN n ,, 11 nert rn 1 Arjtlmilius i 4 ,nunnt in art. en 14 4 GeNNu! NP Dominica 858. Trinitatis. Myſterium ejus diei. 24 3 Evangeliusm. 2 I8.220 Domin.l.poſt Pentec. Nolite judicare. 339 In Feſto Corporis Chriſti. Myſteria meius diei, 248. & ſequent. Domin. II. peſt Pentec. Homo quidam fecit cæ- nan magnam, 2˙19 Domin. III. poſt Pentec. Parabola de Oe perdita. 442 Domin. IV. peſt Pentec. Piſcatur Petrus ad ſtag- num Genecareh. 290 Domin. V. poſt Pentec. Niſi abunda verit juſtitia: veſtra. 325 Domin. Vl. poſt Pentec. Reficiuntur quatuor mil- lia horminatm ſeptenms panibus. 381 Domin. VII. poſt Pentec. Aezendite à ſalſis Pro- Phetis. . 345 Domin. VIII. poſt Pent. De villico iniquitatis. 4 47 Domin, IX.paſt Pentec. Videns ci viatsm, fievit ſuper illam. 108 Dom. x. poſt Pestec, Parabola Phariſæi, & Pu- bligani. 453 Domia. XI peſt Pente, Sanatur ſurdus, & mis- . 1s. 3280 Demia XII. poſt Pentec, Parabola deſcendentis in Hierit bo. 426 Domin. XIII. peſt Pentec. Mundantur decem le- raß,. 40 Domin. XIV. poſt Pentec. Nemopoteſt duobus Dominis ſer vire. 33 6.337 Dom.XV, poſt Pentecs Filius viduæ ſuſcitatur.34 8 Domin. X VI.poſt Pentec. Sanatur hydropicus. 449 Recumbendum in noviſſimo. . 440. Domin. XVII. poſt pentec. Magiſter, quod eſt mandatum magnum. 4 ⁸ 1 vom. Dom XVIII. bolt Pentec. Sanatur Paralisyeus. 3 ef Domin. X IX. poſt Pentec. Naptiæ flii Kegis, 477 47 8 Domin. xx. poſt Peatec. Sanatur filius Reguli. 289 Domin. xxxI. goſt Pentec. Rexponens rationes cuns ſer vis ſuis. 400.40 lI Domin. XXIn poſt Pentec. Licet cenſum dare Caſarizan non? 408 Domin. xxIII:poſt Pentec. Malier curatur à ſan- guinis fluxu. 304. Sieſasr ater ſilia Jairi. 305 pom ultim. bo⸗ tPentec. Prædidio deſolationis. 48 4. Si glure es Dominicæ ſint goſt Pentecoſten, uti untur ex Domiaicis poſt Heiphaniam ia, ſic erunt & Meditationes ex iis- icis ſùmendæ. X —–☛☚ V I N LD E X In Evangelia præcipuorum Feſtoram. IN IANUARIO. I. TN Circamciſione Domiai. Vecatum eſt no- 1men e/as esus. 3 6, In Epiphania Domini, Cam natus D, Jesus 40. Mequent. 18. In Cathedra S. Petri. ARuem dicunt homines eſſs ſi lium. 385 25. In Converſione S. Pauli. Ecce nos reliquimus omnia, 4 57 27. In ſeſto S Joannis Chryſoſt. EZvs eſtis alueresn F H B R U- ARIO. 32 1 .In Purificatione B. V. M. Poſtquam impleti . dies purgationis. 5 8. uſque ad 6 8 24. 5. Matthiæ. Venite ad me omnes, gui laboratis. M A RTIO. 370. 232 19. 8. Joſephi. Jaſeph autem vir ejus cim eſſet juſtus. 24 . ait 1d in 1 Sltzottem A, 1 Mereè Mh lne 111 01 4 la, lealerr, M oſt , hol Aerſe⸗ 4 4, S k, u iue . e ) 69 lrde, „ alles, Meln lie in in 15 E rir vlrſi, „ uini rih 1 S WMiſchutar ui⸗ inguh⸗ gun iine 4 ,/e Nnne,, ,in o MNa 16 Huinrtelftieg i 1 llatn 10 Alnunt⸗ l 46 hun 6, . 1. 4 14. Anpuntiatiopis B. V. Miſſu: eſt Angelns Ga. briel. APRIL I. I9. 20 25. S. Marci Evangeliſtæ. Deſignavit Dom inus alios ſeptuaginta duss. 422 M à O. §5. Philippi & Jacobi. Invenit Phili zn c Van. - 1.478. kunct. 3. & ſeq. med. punct. 1. 6, Joannis ante portam Latir. Acceſit ad Jeſum Mater filierum Zebedsi. 4 464 2. In apparitiene S. Michaclie, Qrtis putas majior eſt in regno cœlorum. 397 J UC N 1O. 24. Nativifas S. Toannis Bapt. Eliſabeth imple- zup eſt tenibus pariendi, 25.26 29. 8S, Petri & Pauli. Suem dicunt hemiues eſſe fili- um hom,inis. ] LIO. 385 2, Viſitatio B. V. Baæurgens Maxria abüt in men- tana. 24 22. Mariæ Magdalenæ. Malier, qug erat in ci- Vitate peccatti. 351I. 552 25. §. Jacobi Apoſt. Acceſſit ad euns Mater filio- ram Zebedai. 46 4 26. §. Anpæ Matris., Smile eſt regnum cælarum theſanro abſcondito. 363 11. . Ighatii fundatoris Soc. Jeſu. Sint Iuzabi Mriptacinds. 434 A UGUS T O. 6. Trans figuratio Domini Aſun tſit Jeſus Petrü, & Jacobum &&* Jsannem. à 389. 154; 2e a44 393 10.S. Laurentii. Niſi grana m ſiumenii cadens in serram. 469 15. Aſſumptio V. B. Intravit Jaſus in qunddam caſtellum. 17.4 18. 24. §. Barthelom æi. Fxiit Jeſus in monten: ora- 7e. 214 28 22. J. Auguſtini. Ves eſzis ſal terra. 3²1 25. Decollatio S. joannis Bapt. Harades natalis /ui cœRam Jecit. 37 I KEPTEMBRI. 8. Nativitas B. V. 17 14. Kxaltatie S. Crucis. Ego ſi ealtatus fuers à terra. 471 21. S. Matthæi Apoſtoli. Videns ]eſus hominem ſedentem in talosnio. 303 29. S. Michaelis. Acceſſerunt Biſcibuli ad Jelum dicentss: Kuis putas, &c, 397 OρC TOBRI. [434 J. B. Frasciſci Borgiæ. Ssint lumbi veſtri pracinci. 4.S. Franciſci. Fenitæ ad me omnes, qui 370 28, S5. Simonis & Judæ, Has mando vobis, ut diligatis in Vicem. . 120 NO VVEMBR I. 1. In ſeſto omnium SS. Beati panperes ſpiritu. 3 1 5 uſqne ad 321 11. 8. Martini Conf. Lucerna corporis tni eß oca- lus tisu, 335 21. Præſentatio B. M. V. 17 25.§ Catharinæ. Simile eſt regnum cœlorum decam Virginibus. . 286 30. S. Andieæ Apeſt. Ambulans Jejus juxta mare Galilaa, vidit duss fratres. 291 D E CKMEBR I. (434 3.S. Franciſci Xaverii. Sint lumbi veſtri pracindi. 6. S. Nicolai. Homo quidam feregrè preficiſceni, vocavit ſervos ſuos. 488 38. Conceptio immaculata B. M. V. 16 a1. S. Thomæ Apoſt. Thomas unus ex duodecim non erst tism eis. 207.208.109 2). Nativitas D. N.ESUChriſti. 30. & ſeqnent. In Dedicatione Eccleſiæ. Ecce vir nomine Za⸗ ehaus. 467.46 8 H Ane 1. ſel ncuri c N ilionen 1 gur iio efrocreen, in, leun tiil uan, le lnr a wüt ar gleiuen ſotiſimen par ir ſer / locen aullenteie R uibeore ednnire ld lro i e t Wto enz 9I nſiialen Deflain 1 4 N Pilſitfeani, e Bnmi 911 mn ſien nuag 8 I 11 il . Pntoluſsnin⸗ en e. 17 Z 4 Al 41 eliolnenaan⸗ ii tſche N. 1lu tr n Nl . SGin. 4 4 1 4 4 7 AM 1, 8 K1I DOMINICA I. ADVFENTUsS. De æterna Verbi Genoeratione. E⸗ N grincipio erat Verbum, & FPerbum erat apud Deus, & Deus erat Verbum. Joan. 1. Con- ſidera Filium Dei in ſe efle Verbum Patris, conſubſtantialem cjus imaginem, in quâ ome nes abſolutæ perfectiones relucent, æternitas, immenfitas, &c, quæ Filio à Patre communi- cantur: idcoque procedere per intellectionem, qua Pater ſeiplum, & ſecum connexa intelligit. Crede hoc firmà fide, adora, lauda. magnifica, gratulare, ama, &c. ſed & tu ad imaginem Dei reatas es. Quâm nobilis! at nunc, quam diſſi- nilis prototypo. Fatere, confundere, dole, de teſtaurandè imagine cogita. Ut producta eſt Prima, ſic reſtauratur ſecunda Dei imago per Dei cognitionem, & ſæpius exercitos fidei actus, quorum defecu potiſtimum labimur. 2. Om nia per ipjum fadta ſunt, & ſine inſt Iadum eſt nihil. Ibid. Conſidera Verbi Dei po- tentià , omnia ex nihilo condita efſe, & conſer- vari, ſine hac in nihilum deficere. Agnoſce vivâà ſde te, & omnia ita à Deo pendere. Magnifica, & lauda potentiam cjus? invita creaturas; viciſ- am te ab iiſdem invirari crede. Mirare tot poſ- übiles creaturas, in ſuo nihilo reliétas, te tam miſerum peccatorem extradum. Agnoſce quanta potueris cum eo, quàm pauca præſtite- 11s. 1⸗ 3 HHBDOMADA I. ris. Humilia te, quod nihil poſſis ſine eco. Appre= hende manu tua omnipotentem ejus manum, gum quàâ ſola omnia potes & erige te ad mag⸗ sanimitatem in arduis ac difficilibus. 3. Quod factum eſt in ipſo vita erat- Ibid. Regredere à creaturis ad Deum- Cogita cteata om-nia eminentiore modo in Deo eſſe, habere in Deo quoddam eſſe Diviaum & vivum, Eras ergo & tu in verbo, & eras Vita. At vivisne etiamnum in te ipſo vitam Divinam? Quid reipondent operationes tuæ, ex quibu= vita colligitur? Invenies pro quo gratias agas, de quo Deam laudes, quod ames de quo doleas, te confundas, & deprimas, quo ad fiduciam erigaris. FERIA II. De creatione & fine hominis. I. Reavit Dens hominem ad imaginem * ſemilitadinzm ſaam. Gen I. Agnofce Creatarem tuum, ejus æzternitatem in eſ- ſentia, omuipotentiam in ereatione, bonita- tem in ſui communieatione, ſapientiam in gu- bernatione, &c. Lauda & glorifica factorem tuum, hic eſt, qui te extraxit ex nIhile, tatus ergo es ejus. &Qt quoties te Deminotuo ſubtraxiſti? Aſ- ſurge, re di in poſſeſſionem eſus, dolendo, aman- do, reſgnando, zit S. Leo linaginem (ui tibi in- didit per creationem, gratias age, led tibi zeliquit, ur ſecundutm cjus imaginem fias, ait 8. Baſil. Con- gerte cum prototypo, adverte quantum tibi deſit. E 101 Genim iu n Ni in ninin avſenti K un , odpiſ⸗ Iu Nebrile/ . Cme werir⸗, Meeee oſytrr,4 Ltegvan u blen uas 1 een6 ſ d⸗ N clt mn opode,A olenier lnnbiinne 41 hen n an Anl lbu s Nl Cognun Doeſe ne inn, i ig diie Oyuni l gibt ſin Cis un E aben wen 4 e1 Gn ult ll Pbonini. inrſſun Gn . Nn raen i! TAolien * ut ei ſimilis evadas; propone id urgere, que maximè deficis: pete gratiam, &c. 2. FormaVit Deus hominem de limo terra, & inſtira vit in faciem eius ſpiracubum wita., Gen. 2. Animæ nobili addidit Deus corpus de limo ter- ræ, ne ex nobilitate nimium ſuperbias, ex vili- tate nimihm dejiciaris. Si tam nobilis, cur ad indigna declinas? Si tam vilis, cur mancipium es corporis tui? Reſpiſce: corpus tuum cura, non fove: nece ſſitate metire obſequia quæ illi impendis, non voluptate,. Adjice te per humi- litatem ſpontè, antequam per neceſſitatem ab- jiciaris in pulverem, &c. 3. Deminum Deum ruam adorabis, eique ſeli ſerwies. Matth. 4. Hic eſt finis tuus, ad quem creatus es. Agnoſce Dominum, agnoſce Peum, agnolce taum, & hinc titulos, quibus ei & ado=- rationem, & ſervitutem debes per omnes tibi concefſas corporis, & animi facultates. onam- cunque enim à Deo accepiſti, ea Deo obſiricta eſt. Reflecte te, quàm paruùm hanc veritatem agnoveris, unde & tuis facultatibus abuſus es. Dole, deteſtare, propone, & c. Reſpice altiorem finem, ad quem Deo ſerviendo tendis. Lauda Deum, qui ſe ipſum tibi in præmium proponit, gratias age, de ſidera, pete gratiam, &c. F E RIA III. De mediis ad eum finem conſe- 1. IX Principio ereavit Heus c& um & zerram. Gen. 1. quanta rerum ſeries, quæ tibi ſer- Z vit * 4 HE BDOMADA I. vit! Aliæ ſunt naturales, ut lm, elementa omnia, & omnes gorum perfectiones, homnince; artes ſcientiæ, virtutes. Aliæ lupernaturales, ut Chriſtus Mediator, ejus natura, Sacramenta, gratia, Angeli Sancti, Sacra Scriptura, inſtru- ctiones, ſtatus Religioſus, &c. Admirate, quòd canta ſecerit tibi ingrato & gebelli. Lauda Deum in omnibus operibus ſuis agnoſce ejus in te „. qui tantis te exulem doaat. 2. Omnis ſub'ieciſti ſab pedibus ejuzs, Plal: 8. Conſidera modum & sſfectum, quo tibi Deus hæc media dedit: amorem, quo gaudet tibi benefaccre: liberalitatem, quâ hæc ultra ae- ceſſitatem, ad jucundiratem ſuppeditat; pro- videntiam, quâà ſuis Omnia temporibus diſpo- nit: ſapientiam, quâ mala, quæ tu obeſſe cre- dercs, ipfe in utilitatem convertit: paticntiam, quàâ manum ſuam non retrahit ab ingrato. Ad- mirare hæc, prædica, extolle, gratias age, in- dignum te reputa. Diſce à Creatore tuo cſſe in eundem liberalis, & in ejus ſervitio conſtans; ſed hoc non egiſti hactenus; ingratus kuiſti, dole, propane pete giatiam. 3, In viſibilia ejus à creazura mundi, per ea qna fadta ſisnz, intellecta cosſpiciuntar, Rom. 1. Conſidera finem horum mediorum eſſe, ut te ad finem tuæ creationis proſequendum juvente Juvant ergo corpus nutriendo, veſtiendo, medi-= cando, recreando, &c. animam, homines in- ſtruendo, ſcientiæ illuminando, & perficiendo inglleſtum, virtutes adornando, naturaliter vo- lunta⸗ morem. Cogita quanta tibi in cœlo præparet; 1r. 4 rist 3 Nu Am A ℳ M (ddn9 ſen loe INI. cfentn WLICat enta 0 N ſandhs na a1 Dce 1A Cevel. 1 ⸗ Cebel.! .Cunri Wll l N 1 n e nenen 1 AI Anen Cleptnnir, ellrnig a, ſenn lairun e 9Woitue Ddliluulen Pulle gle egbener, ies t. na 1 0⁰ 1 l ee N N 1 . . enpotbucl⸗ enn Okelect⸗ riekenda, sd le Prikiet 1 Cenon todel ſarpieig (Colddi buntngete . ,1s, Perks al 9; tn . gUrs Eurt N ADVENTUE; 5 luntatem. Juvant denique ſupernaturaliter ad cognofecendam Divinam omnipotentiam, ſa- pientiam, providentiam, bonitatem, & magni-⸗ ſicum de Deo ſenſum excitandum. Confundere; quèd his mediis tam ſegniter ha cenus ſis uſus. Time hos in ultimo judicio tui accuſatores & teſtes. Gratias age. Opta ea ob ſegniriem tuam non ſubtrahi. Spera ea à Dei bonitate. Spondé iis mi ad eam intentionem quâtibi dzature FERIA IV. De bono uſu ereaturarum, & de indifferentia circa eas. 1, V Idit Döu; canda qua fecerat, & eraxs bona Valas. Geneſ. I. Omnia à prima ſui creatione efant tam bona medis, ut ſpectato hujus ordiae meliora eſie non potgerint ad tuum finem. Bona eſt ergo ſaniras, infirmi- tas, honor, contemptuss divitiæ, panupertas; ⸗flictio, ſolarium, &c. ſed horum ufus arhis trio tuo relidus eſt. Quomodo uſus es hacte- hus? Ad vapitatem, ad ſenſum, ad ruinam tuam. In'ariam feciſti Deo, qui creaturas ad malum detorſiſti? Creaturis, quèòd eis abuſus àd errores & peccata: Tibi, quod per eas iveris in perditionem. Erraſti? ergo confundere; dolé, depfecare, revertere, concipe fiduciam in Deum, implora auxilium, &D. 16 Eeatus vir, cujus eſt nomen Domini ſpes jus, & non re/ peztit in vanitiates, & inſanias fal- Ias, Pfal. 39. Confidera modum practicvm quo “ à bené 6 HHBDOMADA HI. benè utaris creaturis. Hic verò eſt, I. ut eas non univerſim tantum, ſed in particulari ad Deum teferas, non ad vanitates. 2. Ut attendas in quo, aut quomodo hoc opus tibi ad finem ultimum prodeſſe, aut obeſſe poſſit 3. Ut attendas ad affe- ſKtum, & defiderium tuum circa hoc opus, an Deum illo quæras an te ipſum? an vanitatem ² an inſanias mundi falſas? reflecte te ad præteri- ta: ſtatue de fauturis: quia omnino neceſſarium eſt, ut creataris ſoluùm ad ultimum finem tuum utaris: ne que ſec ùàs licèt. Et hane veritatem ſeriò cordi imprime. 3. Non declines ad dexteram, neque ad finis Kram. Prov. z2. AKectu non magis in ſanitatem, divitias, & honores feraris, quàm in morbos, paupertatem & contemptum, quia æquè hæc, atque illa ad finem conducunt, ut Deum cogno- ſcas, laudes, ames, & c. Stat ue te in æquilibrio? quidquid eveniat, æquè ad Deum dirige. Hie ergo expugnandus eſt inordinatus tui ipfius, & rerum creatarum amor. Hic eaim eſt laqueus, quo te ſæpius captum fuiſſe doleas, confunda- Iis, hofreas ſuper te judicium Dei. Hinc con- teunines blanda ſi obſint; amabis etiam ardua, proſint: propones, petes gratiam. FKERIA V. De Hominis lapſu. 1. ome cùàm in hbonore eſſet , non intel- lexit, comparatus eſt jumentis, &c. Pſal. 48⁸, Primos parentes noſtros, propter uni- cum DIN ſonr etut D Sr Itench. Me lufcan Et, Noldot n Ne ititi homt lt. (Con vlurlate , Upelecut, . RH Ant 4. ee ifuin ld,, 3,Corlcen an oonez zn lrlne d iten eccnat lricna Aſiunthn d ectenn tticlt Dur l e lilſtenin Verttlbe nkertn 2 ün, fuiten Ickrae nin elttd Oln ſtben tmun uilembed io, h ,i pblitine nitnotet ,lttgltkte⸗ ubeuncono⸗ rierliwign 4 Nan dnnd Ni unutugint tui en lu anun⸗ M Rct, giitein u gtim 1 . 6 1 imm A D V E N T US0 7 ezum inobedientiæ peccatum paradiſo ejectus eſſe, veritas ſidei eſt. Expende I. in quo honore fuerit homo in gratia conditus, expers interna- rum tebéelliooum, morborum ac ærumnarum; in loco deliciarum collocatus. Agnoſce, lauda Dei liberalitatem. z. Expende hominis ingra⸗ titudinem, qui vetiti pomi eſum præcepto tam rigoroſo ante habuit. Confer cum tua ingra- titudine, hanc deteſtatc. 3. αατ pτννà ſecutat omnes ærumnæ corpors, morbi; pa onum re- bellio, cæcitas intellectus, voluntatis deprava- tio, &c. Agnoſce gravitatem peecati, abhorre; deteitare 2. Omnes declinäverunt, ſimul inutiles fadti Junt. Pſalm. 13. Conſidera unum peccatum in omnes tranſiiſie, omnes gratia ſpoliates origi- nali macula (excepta B. V.) infectes, factos ſi= lios iræ, & inimicos Dei. Et quid het? quàm grave eſt ſpoliari gratia? eſſe odibilen: Deo?&c Quæ latebræ tegant peccatorem à facile iræ Dei? Abhorre 3 peecato, gquod in omnes tuas a ctiones tranſit, & vitam eis morxalem, animæ ſpiritualem adimit. 3. St pendium pectati morz. (Rom. 6.) & tem-= poralis, & æterna. Per peccatum enim mors ingreſla eſt in mundum: per peccatum infer= num eſt fabricatus. Vixiſſes fœlix ſemper, & æternum beatus, ſi non peccaſſes àQ quis peccaſti, morieris utràque morte, Kxpende mala primæ, ſed tranſitura;,; mala ſecundæ, ſed æterna- Agnolſce hinc gravitatem peccati. Exhorreſce, dole, deteſtare, pete veniam, & c⸗ A 4 Rg-⸗ HFBDOMADA I. FERIA VI. De Decreto, & motivo reparandi hominem. 1. Wolo morsiem impii, ſed ut convertatur à via ſua. Ezech. 33. per peccatum facti Klii moftis æternæ! O miſerabiles caſus à tanta ſublimitate ad tam profundam abyſſum! Vide unde, & quo delapſus es. Confer priorem ſta- tum cum ſtatu peccati, & ex eo quod perdidiſti, & in quod ineurtiſti. Sed non vult tuam mor- tem Deus. Nolo mortem peccatoris. Si hoc jam- jam ad rogum educendus audires à Principe tibi dici, quantum exultares? quas gratias ageres? quid tam arduum, quod tam bono Principi non ſponderes? Hoc in Deumage. 2. In Ccharitate pertetua dileæit te, Jerem.t. Conſidera cauſam hujus tam piæ in nos Dei vo- luntatis eſſe infinitum ejus amorem. duid amor non poteſt is ipſum Deum at quibus no- itris meritis? nullis, ſed cροοαatores ehemas dilexit not. Quid tu faceres in inimicum: in- ſinities gravius merebaris, Dilexit te tamen, quem offenderas, Deus. O fertreum cor, ſi non diligas diligentem, cùm ipſe dilexerit offenden- Rem? 3. Et attraxi te miſerans. Ibid. Altera cauſa decreti de reparando homine eſt Dei miſericor- dia, Peccaverat Adam: nocuefat omnibus; omnes extirpandi eramus. Noluit Deus totum humanum genus fine ſuo fruſtrari. Peccaverat Adamꝭ; mntiiztee⸗ 4 . filatectealut eng golin aet Enogen AAtobit i igtolck il d. Piite 4 ice Rder fon- tenrſttr Ntetatun is Uihahttu Air ſe torntr golpelclc NIu. Gfl Utechr⸗ iuiMirfedh uuin hren o hiſi et ſelen d AWD Ken W dnſttag⸗eld ,tirietn! , Dleritt um antncethii lerttokkue Urnl ADanl helezn K loi e⸗ ,W nafe tute 1 A DVHNT US. 9 Adam; ſed inductus à dæmone irn ipſum Deum fabie acto, Hominis caulam ut prepriam aſtumpfit Deus. Spem concipe, quèòd eauſam tuam Deus ur fuam aſſumet; contta tentatios hes dæ monis. Decretutm Inc afnationis Filii DEl. 1. COaudera potuiſie 5KUM inficitis mno- —☛ dis aliis homisem reparafe; elegille ra- men per viam condiguæ Deo dandæ ſatis factio- pis: Hane præſtaré creatufa non porefat, quæ on ſimul eſſet Deus, quia injutia erat inficita; othais verò ſatisfactio finita. Hinc æſtima gra- vitatens offenſæ Divinæ, & ab horfe,: A te verò ſi ſatisfactionem féquitat, unde feddes: 1u. Conſderz pofuifle Deum Angelicæ üafu= fæ unifi, & pro homisde latisfacefe,; voluifie ku= manx,; ut vinceret deémonem in patüta infife miore: & daret nobis viſibilem & imitabilem Redemptotem. Aghofce facile ſupeéfafi dæs monem ab homide, qui Deo unitur: & adhære Deo, ut confundas fortchi. Agnofcé Reden⸗ ptorem tuum Magiſtrum; & exemplaf. Pote= taſne hoc ſpera tes v ide hé devies. 3. Gonſidefa ex qua vilitate & miſefis, ad quam dignitatem eveétus ſit homo,. ſtima; gfatulafe; ama, gratias age, &cs Decebat ergò⸗ ut Divinæ factas cônſofs naturæ vieam ducerés tuæ dignitati parem. Sed heu! quid egilſti? udeat, pœsniteat tantum deſciviſie, &a. 10 HEBDOMADA II. DO MINICA II. A D. VENIUS., Pater Filium, Filius ſeipſum mundo donat. I1. Olc Deus dilexit wundum, ut Filium ſuum anigenitum daret. Joan. 3. Quis? Deus: quem ?te dilexit quomodo amorem probavitt dando Filium, & hunc geum infinitè dilectum pro te rebelli peccatore quàm nihil tu reddis Beo! pudeat, quin te quoque affecta creatura- rum tuique ipſius exuis, & te ei donas, qui Fi- lium tibi dedit? Attende, quam habes obliga- tionem hoc agendi. 2. Dilexit me, & tradidit ſemetipſum pro me. Galat. 2. Dilexit me, quem vidit ſpecialiter in- gratum futurum, & ſuæ intentioni repugna- turum; & in ſignum amoris dedit ſe iplum qui ſe ti bi tot argumen:is negare poterat, Quidtu agis pfo eja; amore ? an ſalvabit te, ſi adhuc reſiſtas? Redde te totum ei, qui ſe rotum tibi prior dedit. 3. Cium in forma Dei eſſet, exinanivit ſemet- iſum ſormam ſervi accipiens. Philip. z2. Et quò ſe dedit, qui ſe tibi dedit? In paupertatem, in contemptum, in cruciatus, in mortem. Hæc tolerabilia fecit amor. Non amas viciſſim, ſi iſta fugis. Ad hæc te reſolye, ne amorem teſteriss E- GWis eo lImweoit eieheret,0 Mlalsbelel, eduticls, 1 ud. brt 1 Deum, tin ie Mutin line ſ . n ,4Nin iin 1)Crben, WNtind ren 1 Geuntii undh kecicons, Nib un uie lir entfnnt, ſltſeilen Nemoni nmu⸗ D Ehleihrn g guiennnd uunrit n Nln 1 Eiß 21 l zufelit⸗ 6 neten mas ie en 1Ndtel dcd 4 A b VE N T UÜU½ s. 11 F ERIA II In Incarnatione elucet Sapientia; Bonitas, & Omnipotentia Dei. 1. Onla atientis ine manifeſtaß mihi. Pſalm. 50. Invenit medium, quo ſolo Zivinæ uſtitiæ ſatisfietet, debitum noſtrum in Divinam perſonis transferendo, Invenit mo- dum, quo idem qui Creator erat , elſet & Re= demptor ut pluribus titulis, totum in ſe collige- ret morem naſtrum. KEt tamen ſtaudas Deum expe Catione ſua; qui amorem dividis in creata- Redde eo quod oc debes: 2. Benitatem ſeciſti cum ſer vo tuo. Plal: 118. Quæ bonitas? Julſtus pro injuſtis: innocens pro peccatoribus, Domiaus pre ſervo, Dceus pro homine ſe dedit: huic ſe univit non affe u tantùm, ſed ſubſiſtent:a. Et poreris tu, ſi hoc credis, extra Deum amare aliquid? Converzere anima mea tota ad Deum, qui bonus, ſolus ämore digaus ectstst . 3. Fecit potentiam in brachio ſuos Luc. 2. Fi= lius dei eſt brachium pei; quod è cclo proten- dit ad ſublevandum hominem. In hoc Filio incarnata apparuit omnipoôtentia; quæ tantum Operata eſt, quantüm amor deſiderafe potuit; Nee maju: ille imperareè; nec majus hæc exéqui valuit. Perſuadeat bæc vefitas, ut amofem ted- das, quem negaſti hactenus, & euin teſtetis Opere quantum potes. . A G PE- 12 HHBDOMADA II. F E R I A III. Per Incarnationem Filii Dei placa- tur Deus, erigitur homo, confunditur Dæmon. 16 0 Mnia eæ Deo, qui nos reconciliavit ſibi per Chriſtaum. z. Cor. . Non poreſt placati Deus offenſus niſi vel condonatione, vel ſatisfactione,. Noluir condonare peccatum noſtrum, voluit ſatisfieri pro eo, à noſtra na- tura adjuta per unionem Verbi, qua merita ejus ad inſnitatem eveherentur, Time aaima mea, quia etiam à te ſatisfactio exigetut! & tam rarò hoc cogitas? At quia ſatisfacere non potes, uni fuum nihilum cum theſauro inünito meritorum Chriſti. . 2. Suſcitans àterra inopem & de ſtercoye eripens pauperem. Pfſal, 112. Declinaverat in terram homo & cognitione, & affectu; Deum nec vi debat, nec amabat; quia ſub ſenſum non eade- bat; viſibilem ergo ſe dedit ut nos exemplo, & dockrina ad Deum crigeret, Prævalebuatne ergo tetrena ut te rapiagt ad ſe ? illuene ibis, quò illa ttahunt, an quo Fihus Dei? &c. 3. Nanc princebs hiütjus mundi ejicistur foras. Joan. 12., Triumphabat Dæmon, quod in uno homine omnes homines perdidiſſet. Unum hominem invenit Deus, quo ejus ſuperbia con- fundererur, nempé Chriſtum Deum, & homi- nem. Ita nos perdidir unus homo, unus ſalva- bit, Sed hoc non egit humanitas, niſi Divini- taxi 011 N ſſen 1. iti, ano⸗ 1401 Uartan lun un gene l Re CN Ii iumtcor Umionrol⸗ Genebogen au iulin, uan hbonian ün Auloiae, 4 aen dn Arrtroomdett ugte ſin em omid W, uugun Allebemne ditt AI iut n Denn CMate ſecctun ei d t e. 1, Unetimure / AuH te, ui 6unrci an in en Denten dietan me⸗ etemerm 7 Menlemsle , , nd lian , . heſt n n m., goctin⸗ 1. cllete d ea S Deum Eel ſufui H A DVENTUS, 15 tati unita, Non vinces hoſtem, niſ Deo unitus⸗ Te ſolo nihil, cum illo omnia poteris. FERI A IV. Eligitur Mater tanto Filio digna. 10 Ml!6* Deus Filium ſuum; factum ex mislies re. Galat, 4. Dectets Incarnatione de- ctevit Deus non create ſibi corpus; ſed ex fos- mina naſci, ut ſieut una mulier juvit ad perdi= tionem noſtri, ita una coadjuvaret ad redempꝑ- tionem, Et hae ratione voluit fieri filius homi- nis, & frater soſtet. Quæ ergo noſtra digni= tas, qui habemus eundem cum Chriſto Patremn? quæ Chriſti humilitas, qui cum eſſet Filius Dei; neri voluit filius homiais? illam agnoſce, & fa- ctis proba? hanc imitare, & te deprime- 4. Reſpext humilitatem ancilla ſuæg. Luc. 20 Vidit Deus ab ætetno omnes mulicres, & quic= quid in quocunque ſtatu fuiſſent operaturæ. Vidit B. Virginem in omasibus circumſtantiis behè operatutam, nunquam male; idque ex meritis Chriſti. Ideò eam præ cæteris adamavite Vis à Deo amari? cooperare ejus gratiæ, nulla te prætereat occaſio: Feciſtine id hactenus? Con- fundere, dole, time s propone, &&te. 36 Fecit mihi magna, qui potens eſt. Luc. 2. Quid majus, quàm eſfe Dei Mattem: Unde hoc illi? quia ſemper correſpondit gratiæ invi- tanti „ aut intimanti voluntatem Dei. Pores & tu Mater Dei eſſe. Nam qui fecerit volun- tatem Dei Patris, qui in cœlis eſt ;hie Ma- A 7 tes 14 HEBPDOMADA II. tet mea eſt. Amas hanc dignitatem: fac ejus voluntatem, cofreſponde internis invitatio- gibus. FERIA V. Promittitur Incarnatio Filii Dei. 1. T Nimicitias ponim intes te, & mulierem; inter ſenem tauum, & ſemen illius. & ipſa centeret caput tuum. Gen. 3. Hoc etat promit⸗ tere Redemptorem, qui Adamum, & poſteros liberaret à poteſtate dæmonis. Quam bonus Deus vix peccat home illicè ille ſpem gra- tiæ facit, & offert. Nonne & tibi canden ſpem fecit:? & quoties: quam erg debes gratitudinem? quem amorem? quam fiduciam? 2.: Inter ſemen tuum, & ſemen illius. Hoé erat promittere Redemptotem, cx deſcenden- tibus ab Adamo poſteris: Hane deinde promiſ- ſionem per tot prophetias. & figuras renovavit; ut ſpem eandem nepotibus Adæ faceret. At tibi non ſpem adventus fecit; ſed præſentem exhi- buit, & tamen magis ei ſerviebant, qui ſpera bant, quàm tuqui frueris. Confundere, & poſt hac reſponde tanto bene fieio. 3. Deus ipſe veniet; & ſal vabii nos, Iſa 3 5. Hoc credebant & dicebant priora ſæcula. Ideò ad eos Chriſtus ſua merita, quia erant infinita, extendit. Non ergo deſerit quemquam, qui in eum ſperats Putaine minus miſericordem in te poſtquam venit; ſi ei fid elitet ſervias? Ube- tius pafticipes merita Shriſti per Sacramen-= ta, & & 101 „ , ſortur . 7 1601 cNel a 1 . UAl 1 , ate lhol ler oiut. † e folt Den 4 1 che 1 te e eree ſ oe ige 7 nn ni ſoul, 1Ros cotan nl igie 4 D S nokſide 79,d irA. 6 r ar goni⸗ un A eo id Cntunn Udi Uen N Ailleuterket Eiegunliet 1 ru Oe ,e1 Genen. elineyeni igratnnn Aaiwet. NI lſtkenr 41 e el Cuſutetk lind luy ſotleeliu lil in mnm itmtm! enguun/ Titeicetet tetſane N. õ ADVYVENTUS. 15 ta, &c. Hæc merita ſemper offer æterno Patri. Hæc unica ſint tuæ ſpei fundamenta. F ERIA VI. Deſideratur Redemptor à Patriar⸗ chis & Prophetis. 1. P Orate cæli deſuber , & nubes bluant juaſtum. Iſaiæ 45. Quem promiſerat Deus Salvatorem, voluit deſiderari, ut ex parte noſtra aliqua eſſet diſpoſitio. Quid minus pro tanta gratia exigere potuit, quam deſidetium- En ad te venire vule Deus; & hunc quam tepide deſideras, qui alia nôſti tam arden- ter deſiderare. Vult à te Deus deſiderari, gqui vult uniri. Pone erge alia deſideria, ut hoc excites. 2. Mitte qusm miſſarus es, Exod. 4. Conſi- dera, quàm ardens corum fucrit deſidetium. Cœlos, nubes, tefram, nocte & die inclamabant, ut veniret, qui mittendus erat. Impettârunt hi affectus accelerationem Incarnationis, Si ad- vertas ad tuorum deſideriorum languorem, non quæréris te non exzuditi. Pudeat te, quòd tam ardenter ſenſui grata, tam tepidé Divins deſideras. Quid te impedit? quòd cfeatis affi- Clafris. . . 3. Exſpeltabimus eum, & ſalvabit nas. Iſa. 1 5. Tranfſibant ſæcula, augebantur miſeriæ; pro- miſſus non venicbat s attamen ſpe cetti expe-⸗ Rabant tam vivi, quaàm animæ in limbo, quis nempe & necéeſſitatem ſuam, & magnitudinem pt6⸗ 16 HEBDOMADA II. tomiſſi beseſicii eognoſcebant. Deſiderates & tu conſtantiùs, ſi Deo fideres, ſi neceſſitates tuas adverteres, ſi cognoſeeres quantum bonum Kit, DEUM habere. His nutti deſidera. S ABBATRO. De Conceptione Immaculata 16 N Ondunm rant abyßi, E; ego Jjam cont epta eram. Prov. 3. Peccatum ôriginale abyſſus eſt, quàâ omnes ſotbebamur. MA- RIA eſt exempta, quia; ut ait S. Anſelm. de- cens etat; ut câà puritate, quâ majof ſub DEO equit intelligi. Virgo illa manet. Adverte quantum DEUS atrendit ad id, quod ſe decet. O ſi & tu attenderes, quid te, quid ſtatum, & vocationem tuam deceat! 26 Tota pulchra eſt amica wea; &macula nen éſt in te. Cant 4. Non fantùm peccatum non fuit in B. V. ſed neque fomes, neque concu- piſcentia „ neque prava inclinatio; ſed cum ſumma tranquillitate, cato & ſenſus ſuberant rationi & ſpiritui: Sed ſentis aliam legem in membris tuis? Tranquillitatem habebis. ſi con- Cupiſcentias & inclinationes opprimas, ſi ratio & ſpiritus regant, non caro, & ſenſus⸗ 36 Ia me gratia omnis vita & veritatis, Eccls 44. In primo inſtanti contulit DEUS gratiam B V. habitualem ſuper omnes homines, & An- gelos; Intellectus plenum uſum, & cognitio- nem DäI? voluntatem amantem ſuper omnes geraphinos; gfatias efficaces, cum quibus ſta- tim 101) Gorun1 1 ieltn piſſmnn mri A nrate, Gne 9 u D 64n leun iil in lnini gui! Kiis ſunch, 4 0HWoniui on wornie ubu! llenn Altn iero⸗ iann achin udun , Wine z angen hoſe Bermmie mzi tbenn ti l ehn h llie entſurlin tibeleen INN Sir nie gerun Utpini⸗ dahmn Ute udNMA tntee r Ait, decet t, tnn 4 “ 11/Gntniin uin eatnüm nne, bdrinn⸗ ücherio Nun atpklhrii then ſcz dun zen enftthetinka ontiniie klelan. s untthl ut MMdrn Vetoni in 1 66 cch, cn 64 ADVENTUS. 17 tim ſecundum omnem intenſionem optata eft: huande tu intellectum, quando voluntatem DEO applicuiſti ? quomodo ? an cooperatus es gratiis an cooperaberis? &c. LDOM. III. ADVENTUS De Nativitate, & Præſen- tatione B. Virg. 1. N Ativitas tus Dei Genitrix Virge, gau- dism annuntiavit in univerſo mundos Rccleſia 5S. Trinitati; quia filia Patris, Mater Filii, ſponſa Spirits ſanécti. 2. Angelis, quia eorum Regina. 3.e Hominibus:, quia corum Protectrix; quibus proprié eſt MARIA: Seella maris naufragantibus : Illuminatrix cœcis & in umbra mortis poſitis: Bemina omnibus, ut ei ſerviamus, eam poſt DEUMamemus, reverea mut. Congaude & tu. Agnoſce in hec nomine ejus excellentias, & ſpes tuas. 124 Cencupiſcit, & deficit anima mea in strid tua., Pſalm. 334 Joachim & Anna tote affe ctu offeruat Deo filiam, & hoc ſe ſolatio libenter privant. Quam ſanctum eſt propter Deum ſe omni ſolatio privare. As & tu hoc agis * Virgo trimula properat ſe offerre Deo non æt= te non amore patentum detenta: Quaàm facile tu impedimentum arripis denique ſe Deo cum ſumma hilaritate offert, pet votum perpetuæ caſtitatis. Quæ hic devotio? quæ feverentia * ſed quæ tua toties repetita oblatio? quàm fri⸗ ida ? 3 3. Mal⸗ 12 HEBDOMADA III. 3. Multa filis eongre ga verunt ſibi divitias, ta ſup rgreſſa es uni Uerſas. Prov. 31. Conſidera vir- tutes ab ea in templo exercitas. Cum Dee unicbat ſe per contemplationem, charitatem, voluntatis ſuæz ſubjectionem: Proximum, ſeu ſimul degentes puellas æſtimabat, amabat, ju⸗ vabat, ſnfferebat, omnibus ſe ſubjiciebat: ſe. ipſam deprimebat humilitate, ab amore tetre- norum avellabat, mortiſficabat &c. Oblatus es in Domo Dei;: has à te ipſo virtutes exige. F ERI A II. B. Virgo deſponſatur S. Joſepho. 1. V Oluit Deus fururum ſuam Matrem ſpon- ſari viro, Non detrectavit Virgo, nec voto timuit, quia ſe totam pei guberna- tioni dederat. Non dubit abat ſe intactam con ſervandam ab eo, cujus hic voluatatem exe- quebatur, Sine te à Deo gubernari, & nullum incutres periculum. Examina præterita, diſpone futura. 2. Conſidera cauſas deſponſationis, 1. Ne gravida iscurreret noram apud homines. Con- ſule famæ alienæ, & præſettim Matris tuæ Res ligionis, 2. Ne ipſe etiam de innupta natus il- legirimus haberetur. Conſule tuo etiam nomi- nis dum ad gloriam pei magis expedit. 3. Ut celaretur ad tem pus Myſterium Incarnationis. Diſce partus virtutum tuarum celare. G 3. Conſidera qualitates ſponſi. Erat quidem Regia ſtirpe editus, ſed pauper, faber lignarius; ſuſtus 1071 „bin (undieln Püm in wörn br n uner III/ lnel 45 (Au⸗ ilt nllilir , . en 10 gel Agrenthert uneo Ie ann, den w inenumn hutual uſelurln AAdomolen Uun goren Aikſl 1 tite, dA ſunklntt, G ltas de⸗ en, rnn Mortui n a ,Aeh 14 Clee ſintterir oDH un Mtrnhe dinn fipon n Ni olent leinudamton Ounodnte Namdi, Aul 6wnlions l hul honitt 6 in Mmnitutt e inther un Zetro etlin ii arli) iun lacuun n telnt. el) incſ, ADVENTUS. 19 juftus tamen, & virgo ut virgo virginem cu⸗ ſtodiret. Qnàm alia æſtimat DEUS, alia mun- dus? DEUS aſtitiam, ſanctitatem, virgini- tatem, humilititem: mundus excelſam ſtir- pem, opulentiam, &c. Si ut DRUS practicè judicàſſes, non tantopere adhæſiſſas terrenis, Nunc ſalutem corrige judicium tuum. F ERIA III. Legatio Angeli ad B. Virginem. 1. M. Iſas eſt Angelus Gabriel à Des in civi- tatem Gallilaz ad Firginem. Luc. 1. Hx- pende quis, quem, ad quem mittit. Deus Angelum ad Virginem pauperem, deſponſatam fabro, conſecratam Deo. Tales dignatur Deus legationc Angelorum, Sed nec te dedignatur inviſibili legatione internatum inſpirationum. Attende his, quia à Deo ſunt: æſtima & ſeque- re, quia ad tuum bonum ſunt. Mellor eſſes, ſi hactenus hoc præſtitiſſes. 2. Et ingreſſus Angelus ad eans; dixit à AVs gratid plenâ. Luc. t. Ingreſſus, quà reverentiàâ? quâ modeſtis? quâà compoſitione? Quàm lon- ge minore tu ad Deum ipſum accedis? laudat Virgiaem, reticet ſe Angelum eſſe. Diſce tui laudes non promere, promere alienas. Vocat gratià plenam:. Hæc ſola laus coram Deo. Sed quo tu es plenus? vanitate, inordinatis affecti- bus, &c. 3. Dominus tecum, in cogitatione, in deſi- detio, in amore., Felix ſocietas ſic eſſe cum Deo? 20 HEBDOMADA III. DEO. Felix MARIA, quæ ſen ſer cum DEO. iàm tatò tu cum DEO? Conſale cogitationes, deſideria, & affe&us tuose Ubi vagantur? Col- lige eos ergè omnes ad Deum. F ERIA IV. Angelus intimat Myſterium In- Carnationis. 1, ◻Ua cum dudiiſſet, zurbata eft in ſermone: Qejus, Lucæz I. Turbatur, id eſt, con- funditur ad tantas ſui laudes, ad tantam An- geli reverentiam Hoc proprium eſt humilium. O quantum diſtas à Virgine! turbaris ad tui vituperia, exultas ad laudes. IIla abhorret ve- fas, & meritasz; tu quæris immeritas, & falſas- 5 Ne zimeas M ARIA5 in veniſti enim grä- Biam apud DREUM:. Luc. I⸗ Unicam rationem ad pellendum timorem adducit; quèòd ſit in gratis DEl. Incxpugsabilis hæc clypeus eſte Guid enim timeat, quem DEUS amat: Quæfe ergo huic placere, non hominibus, Placeres illi magis, ſi his minus placere voluiſſes. 3. Ecce concipies in utero, &aries Filium, GGα Vorabis nomen ejus RSUM. Hic erit magnus ; Ee Filius Altiſſimi vogabitur. Et regnabit in domo Jacob in aternum. Ibid. Gratulare Virgini de tanto PFilio: Adora Filium: Agnoſee DHUM:S étede, ama, & fegnanti te ſubde, heluh ctoo NeNANII s NNα ℳ i mn ſ ie aen, kes ge loum wrſoten zulkiis bee 1 Am u nnn, gun, Ae 1, ! rbcbellent A hinte zuns Ctllue ots inandcn keſnt, or llbinni, .. 77 M. Coglere R 9 Wlem A Awen, hit l n i A nin / iAſonen unt, Kel ,utun ImeNuniiun Iatunsl li pthomrre. Miis Anl mfi min . 1 4 4 ehes Ian t u. Nrendl lans Pe tt nitn/ , itn, ie in 1 glelhl ADVENTUS. .1 PFERIA V⸗ Explicat Angelus Myſterium In- Carnationis, I. PIxit autim MARIA A Quomodo fet iſtud! — gquoniam virnum non cogneſco. Lucæz 1. Non dicit, non fiet iſtud, ꝗquæ ſemper DEO conſentiebat:; Sed quomodo? Inſinuat gotum, & amorem majorem puritatis, quam maternitatis tanti fiii? de cætero quid DEUS diſponat auditura, Ama puritatem & animæ, & corpotis majorem, quam antchac. 2 Ee reſpondens Angelus dixit ei: Spiritus Sancius ſaperveniet in te, & virtæs &. Tbid. Explicat quomodo conſiſtent Virginitas, & σ;. cunditas opera Spiritús Sancti, corpus DEI Verbo formatuti. Gratulare Virgini, in qua Spiritus Sanctus operabatux hoc Myſterium. Vide ut idem ſolus in anima tua operctur inſpi- rationibus, non ſenſus, non amor proprius, non humani reſpectus. 3. Ecge auvcilla Domini, fiat mibi ſecundas vertusm tuum, Ibid. Conſentit Virgo., Hoc ex- pe ctabat &S. Trinitas, Angeli, Patres in lim- bo, homines. Cam quanta humilitate? Ma- ter DEl ſe ancillam voeat. Virginitate conce- pit, humilitate meruit. Hic modus eſt, quo DEUM ad te trahas, ſi te deprinas; ſicut eum pellis, ü tec elevas, 5F R⸗ 2 2¾ HREBDOMADA III. FERIA VI. Dotes Chriſti animæ à Verbo aſſumptæ. I. IXN quo ſunt omnes theſauri ſapientiæ, & ſcien- ti Dei. Coloſſ. 2. Primo inſtanti per- fectiſſime cognovit omnia naturalia, etiam te, & tua facta. Scd viditne, quod gaudio eſſe po- rerat; an quod mœrori? z. Omnia ſupernatu- ralia ac DEUM. Quàm felix illa anima! quàm tu infœlix! Hæc non vides, ſaltem actuali fide ſæpius crede. Ex hujus defectu aliis ple- rum que deſicis. 2. Lalis decebat ut nobis eſſæ Peneifex, ſanbtus, in nocens, impo lutus. Hebr. 7. Et unione ad Ver bum fuit ſancta infinitè, neque creſcere potuit. Tu pote?: at aen creſces, niſi DEO megis unia- ris? non unieris, niſi a creaturis magis recedas. 2. Fuit ſancta per ſummam gratiam, ſupra omnes cresturas. Reſpice egeſtatem tuam. Di- tior eſſes, ſi DEO magis unires., 3. Fuit im- peccabilis, quia regebatur à Verbo. Quàm tu fragilis! fortè quia non pateris te à DEO regi. 3. In bſo coemplatuit omnem plenitudinem inha- bitare. Colof., 1. Ob unionem habuit omnes vittutes ſupernaturales, quarum capax fuit. antsm complacuit Kbi in illa DEUS! quam parum in tus! quia egenus & pauper cs. Nec aerunt etieſæ illæ virtutes; jam nunc in nos influcbant. Sed queties hauac in te Huxum non zdmikſti2 § A P- 1554 “W nuriun e un) 1 Ant An n conu 1n d di i tp eu bei 1nnn, ſattun . nUneneun, milre excheK In lonue u nitt Cookt nnlu ſoloeu Ucun man uu u anai ſuen Liſrngſniu umiodeunt ani, lrte anſtnn uund 7 AN AN „Plhabe , len s, lnen ſiau 4 ſgieniig, Münd it, 8 uuntl, eim, utit mi 5tnide luime en 4 rn edd hntzſiuis ,konoren/ a Mrdtlaretnt lnginir inns nath npnn, d Durnzun Nk eſtg , Kib eiO lrtuinlgin/, en bhat ontt umn ad ir ie i 1uiat in 1u ,ntium AD VENTOS. 23 S A B BATH O, Chriſtus primo inſtanti Concep- tionis offert ſe Patri æterno. 1 INsres ens in mundum dicit ?à Hoſtiam, & oblationem faliam) noluiſti, sortus autsm aptaſti mihi. Tunc dixi: Ecce venio. Hebr. 5. Offert Patri ſe, ſua, corpus, animam, & quam promptiſſimè: quia cognoſcit hæc eſſe ab illo, Quid tu habes, quod nen fit à Deo? cur non illi omnia? cur tibi, cur ſenſui multa immolas? 2. Ecce venio, ut jaciam Deus volunzatem zuam. Ibid. Vidit ſtatim deeretam ſibi à DEO paupertatem, contemptum, paſſionem, mor⸗ tem, promptiſſime excipit ipſo primo mo- mento Crucem, voluntate ſuâ totâà in Dei vo- luntatem transfuſa. Confer te cum Chriſto, quàm conformis ſis voluntati Divinæ, præſer- tim in arduis, quàm amas, aut fugias Crucem. 30 Que placita ſunt ei, facio ſemper. Joan. 8. auia ſummse ei placet gloria ſua & ſalus noſtra, huc ſtatim intentione ſuàâ reſpexit, eaque puriſ. ſima Perdis omnia, quæ non huc dirigis, O quantum hactenus jacturam feciſti? Quod poſt hac facturus cs, purum fſit, ut nihil ienſus inter- veniat. DO M. IV. ADVENTUS B. Virgo ad Eliſabetham inviſit. I. E“rgens MARIA in diebus ilis abit in moentana cam ſeſtinasiene. Luc. I. Con- cete 24 HEBDOMADA IV. cepto DEO abit in ardua Inhabitantis DEI Kignum eſt ad difficilia ſe reſolvere. Concepto DHEO exit in publicum. Neceſſarium eſt latere donec DEl ſpiritus ſit in te; antea non tuto agis cum proximo, Ut Joannem peccato ſolvat, relisquit amatam ſolitudinem. Relinquendus LDEUS propter DEUM. 2. Exultavit infans in utero ejus, & repleta eſt Eliſabeth Spiritu ſando, Ibid. Effectus hi ſunt viſitationis MARIE. Infans mundatur, ſanctiſicatur nondum natus propherat geſtu, Eliſabeth illuminatur, agnofcit Matrem Dei, extollit eam, humiliat ſeſe Deus omnia nos ha- bere voluit rer Mariam. Huic tuam neceſſita- tem expone: ab hac mendica. 3. Magnißicat anima mea Dominum., Ibid. Laudata kaudem rcfundit in Deum, ſe verè humiliat. ouidquid à Deo tibi adfluat, tu ad tuum nihilum redi; magnifica illam, & ſubli⸗ mem de co ſenſum concipe. F ERIA II. S.Joſeph de Myſterio Incarna;. tionis inſtruitur. 1. Oſesh agutem vir ejus, cum eſſet yuſtus, & nollet eam traducers, voluit eccultèà dimit- gere eam. Matth. 1I. Videt gravidam, non no- vit Myſteriaum; angitur, ſed non exprobrat, in melius interpretatur: cogitat de dimittenda ſed occultè, ut famæ coniuleret. Diſce 1. pru⸗ denter adverſa tolerare, nen murmurafe, 2. alie- n05 rariin v urt ind el ,lurio liht Wer ume c conicit le r e rcie i kocconi vibrett uo Mi Ktafe Somid, ten E Tibrlei Anrinita 1 Durthlſſtterun Alun byug Uuwr De0, I Aumneb u,6 d/N uni men S4N lüinen inn nmnen llermueh mnhns ummndn er 5 un 1 N. en lun en ecgttie in 6e it an u mupem ſſoſter ee Marhenend Deuommnuctt Hur tun ueke lu 1Doinm 1i iDemn, e ſen biiclin, N Gilem, A WN XII clcune fie, de (CGln lir etmid i⸗ gmiim Anon eiſiini 7 ut E pr ee N 1 ,und 1 ADVENTVUS. 25 nos defe cus apud te excuſare; apud alios te- gere. 2. Angebatur & Virgo, quæ ſciebat angi Jo- ſephum; ſe de adulterio ſuſęectam; ſe pericli- tari de dimiſſione. Siler tamen neque excuſa- tionem adfert: committit ſe Dep innocentiæ defenſori. Etiam de Sanctis ſiniſita ſormantur judicia: ſile ſi tibi hoc contingat: Deo te com= mitte, qui providentia ſua omnia ordinabit in bonum. 3. Angelus Vomini apparuir ei in ſomnis di- cens: Joſeph kli David, noli timere accipere⸗ MARIAM. Ibid. Tribulari vult DEUsS juſtos, non ppprimi: præſtat Divina auxilia, cum dee ſurt humana. Docet Myſterium Incarnationis Jeſephum. duid tam hujus quàam MARIA gaudium?Ita ſunt curæ DEO, qui ſe illi com- mittunt. F ERIA III. Naſcitur Joannes Baptiſta. 1. P Eperi⸗ ſlium, & audierußt vicini, ꝗuis magnifica vit Dom inus miſericerdiam ſnam rum ila, Luc. I. I. Eximendo illam à de- core ſterilitatis., Si tam turpis erat ſterilitas corporalis, quàm turpis coram Deo etn ſte⸗ riliras animæ! Et hæc tua eſt. 2. dando fllium, qui erit magnas cora m Domino. Sola magnitu= do vera eſt, quæ coram Deo eſt. Quid aliam quæris ? a. Peperi flium, & audiiruns vicini, & te B Con- 26 HRERBDOMADA IV. Conſidera quæ ſecuta ſint! Gaudent vicini: alli tin ent: cipit loquelam pater; repletur Spiritu Sancto; . loquitur benedicens Deum, Quantas mutationes facit vir unus zeloſus, ſi quando comparet in posnlo! 3. Phis putas pusr iſte erit tenim manus Domini erat cum illa. Luce 1. Præ ſagi unt mMagnitudinem Joannis ab Angela prædictam; ex co quia manus, &α favor Dei erat cum illo, hic tamen favor non fecit eum magsum cotam mundo, ſed contemptum, deduxit in deſertum, aluit locuſtis, veſtivit melote, &c, Per hanc viam dueir Deus eos, quos vult magnos coram Ie, Hac & tibi eundum. FERIA IV. Munus ad quod deſtinatur Joannes. 1. IIe venit in teſtimenigm, ut sſtimonium perhiberet de lumine. Joav. 1. Teſtimo- nium ore, ut Chriſtum prædicaret, teſtimo- nium opere, ut docttinam ſuam ſanguine fignaret. Ad hoc vocatus cs, ut teſtimonium perhibeas, non ore tantum, laudando prædican: do, ſed multàò magis opere, ardus pro eo agen- do, & patiendo. Quid egiſti? quid paſſus gs: quid in futurum? 1. Ipſa pracedet anse ilum in ſpirün, & Vire prophetat, &Ec zute Eliz. Luc. I. Spiritus Eliæ fuit zeloſus, igneus, fortis, & imperterritus. Talis fuit Joan- nes, in etemo ad ſordanem, in urbibus, in car= CoE„ 41 TVNNY 101 5 , „ 1 4 m heo⸗ en exeol erimoll 2 geciun II!2 Urckto d liel Dehetabcte een ſegerer l, lee 1 cctles to De . Cles Hen Wen NIuON Utſan. eſone . nnccnloluto innisſd lelzim⸗ Afolorue, ne 11 . AD VKNTUS. 27 Gere, in morte. An & tuus talis? quàm tepidus? quàm debilis? quàm facilè deficit. z. FParare Domino plebem ferfekam, Non deſtinatur tantum ad Herodem, aut magnates, ſed etiam ad plebem excolendam. Dimitte te Aal viliſſimos, quoniam nullius eſt vilis anima. Idem omnium eſt precium, Sangvis Chriſti. Hoe cxemplum Ghriſti, hoc vocatio tua exigit. F E RI A V. Expectatio Partůs, . QUem conceperat B. Virgo, ſumme deſiderabat parturire: quia ſcie bat eum omwnium ſaluti datum, ut hoc opus . : apertè inchoaret. Deſiderabat eum quidem ute- ro ſibi unitum habere: ſed præ valuit affecths ſa⸗ GAIn Iutis aliorum. duoties tu Deum concipis per dona propoſta? quam rarò parturis: Inſiſtendum Bits: alias otioſa ſunt. Seꝑone quandoque etiam ſoirirnalem tuam conſolationem, ut ſaluti alio⸗ mi, ma teon WInntzdoll r rum ſervias: nwultoò magis ſolatis ſenſuum. Non in, perditur ſic Deus ſed paritur- nu un in 2. Agnita Dei voluntate, ut Chriſtus naſ⸗ ueling erctur, defiderabat hujus partum B. Virgo, ut lei zum etiam corporaslibus obſequiis proſequere- Nue tur, videret, oſculererur, ſtringeret, geſtarer, AE fervirct. Non ſolum affe tum ſed etiam externa opera Deo impende. . vin fin 3. Ad bunc partum qui ſe diſponcbat? Pet 6 ebin inter fiſimos virtutum emrium adus. Non , Vna Virtute te, nec lenta ad Deum in te parieh- B 2 dum . 6 2⁸ HEBDO MAD A IV. dum diſpones. Meceſſe eſt omnibus & in gradu Reroico. Quas habes? quot deſunt? Hereicis aflueſce, quæ fervidam, & conſtantem reſolu- tionem poſltulanr.. F ERI A IV. Beneficia à Chriſto in utero exiſtents SS. Matri Collata. 1. ◻ Eſtavit ſillum ſine gravedine, ſise do- Tore, & tædio. Facile geſtatur, quod ſummée amatur. Privilegium hoc fuit Virginis, pon tuum, Tibi dictum eſt, in dolore paries flios; id eſt, propoſita tua etiam per difficulta- tes in opus ſunt reducenda; faciliora fient, ſ zmes. Gravis eſt tibi doctrina Chriſti; ama; amor omnia dulcorat. ” 2. Conſidera, quàm adornatum reli querit Chriſtus thalamum uteri. Qui tantas Be Virgi- ni gratias primo inſtanti, quo conceptus eſt, contulit à in quantum putas eas cumulaverit per decem menſes? Quanm intellectui lucem, quem affetum voluntati indidit; Gratulare Virgini. At unde tua cæcita:, & tepiditas, cùm ſæpius Deum recipias: Forté quia non pateris eum diù tecum morari, dum te ſtatim ad alia effundis. 3. Conſidera filios alios nobilitatem à matre accipere, quoniam partus ſequitay ventrem. At hic mater à filio accepit, Regina enim om- nium eſt, quia mater eſt Regis univerſorum. Ab co nobilis cris, quod peperetis, id eſt, à tuis actio⸗ 10 ((Eun ir Plione 1 , Aehde emen, n 1bVINIUZAD 11 Gionibus Chriſto conformibus „ non à de- Arzina, non ab æſtimatione. S A b A THO. I. .ð . .—7 2 . 5 . nelin Iter Virginis in Bethleem, 14 1: Evi didum à Ceſave, (Luc. 2. licée ex ir, ſr D ſuperbis & avatitis; B., Virgo tamen teveretur in Imperstore terfeno auctoritatem Dei; nonexcuſat ſe graviditate, temporis ini- quitate. Nonne hinc diſcis Superiores tuos loeo Viu, gl 1 Dei habere, etiam in durioribus imperiis. llnjfen 2. Aſcendis E& Joſeph, ar prfiteretur cum Clniaun MAKIA. Ibid. Decreverar Deus, ue ſihius rauper & contemptus naſcererur. Ordinat, uf uun nien edictum Cæfaris prodeat. Hinc conſtringi vide- un tur, ut in Bethleem cat. Sed hac neceffitate tegit ani ſuam voluntatem patiendi, humilitatem, pa- esetn tientiam, paupertatem, Quid egoꝛ prodeo ſub rrledimag, Virtutis colore, ſed delicta celo, amo commo-= „Grͤon ditates, &c. O pudor? / . .. 7 . . tgittigal 3. Iun prorria venit, & ſui eum non veceper unt. füm uii Joan. 1. Comitare undique mendicantem iadd hefpitium B. Virginem. Vide quàm indigné excjudatur. Expende quis ejus ſenſus, maxitne lenem in quòd Jlui eum non rezibiant: qui recipiunt alie- geenn en nigenas. Nonne & tu Deum quandoque cor eincn pullantem cxcludis? & cui das locum? aperi e ergo poſthac illi, claude vanitati, . e 1 ois Lalfene, 3⁰° NATIVIT A S IN NATIVITATE DOMINI. I. E Adum eſt autem, clm eſſent ibi, impletum ef tempus ut pareret. (Luc- 2.) Ubi? Con- ſdera vilitatem loci, tempeſtatem perfrigi= dam, tempus noétis, circum undique mile- riam, & paupertatem, vis ut in te naſcatur Chriſtus? eſto tibi vilis, frigeſcant tuæ paſſio⸗ nes, ama latere, eſto pauper, & humilis. Amat & in te ea Filius Dei, quæ pro ſe elegit. 2. Er peperit filium ſuum promogenitum. Ibid. Conſidera quibus actibus reverentiæ, humili- tatis, adorationis, amoris, B. Virgo filium ſuum exeeperit, & ſtatim pro mundi ſalute Parri obtulerit. Audi vagitum, vide lacrymas?: quære cur fteat? Audi reſpondentem, quèòd non habeat imitatorem, & ſtatue tu eum ſequi. 3. Et gannis eum invelvit ?à Ecce gauperta- ctem Matris, & Filii. Et reclina viz eum in praſepio Eoce quomodo à teneris Dei filius incommo- ditates amar. Et cur tu fugis? Quia non erat ei locus in diverſorio. Qui ereavit te in habiraculum Kibi, non invenit locum apud te, & invenit, qui te it perditum. PIE XXVI. DECEMBRIS. Senſus Dei, B. Virginis, & Angelo- rum in nativitate Chriſti. 77 (ita ab æterno Parte tibi ipſo Nativi- tatis inſtanti dioi: Nic eſt filius meus di- Keſs do un mitl Ae ocuds, U I ,joikeluer , tl 4 l liiniun Aleinſe aupiotar. . PeANR., M, oloeo K E N N eo Cniare t Crctus, uiuani De nad 1 0 1 Nitud nul ii eſtn vl niiin r Anzel ſen , ⸗ ue, Neliuen Se. Bikle elur en⸗ . ſepolt elri, hnigmntun Nd. Netria iund ien n , Durd e 1 NMelcnnu Luen gle tenmegu lue nrdt Rumin ftet Hln nun eK elenbtiucdne Kunai, N MbNS Ar Chrik tbigilei 4 6N N,. N . . . CNHRISTI DOMENI. 3 Je 12a5, in quo mihi bend comtlatui. z. Tibi donari ab eo filium, & ejus merita,. Quàm dives his cris ſi benè utaris, & tibi applices. 5. Filius verò patzi offert ſe ipfum in victimam pro peccatis tuis. Quis amor iſte in e ? Quomedo es meri- tus ? Offer quoque te ipſum in victimam Deo 2. Confidera quas gratias B. Virgo retuleriz ob conietvatam Virginitatem. Æſtima, & cu= 5. Kfoditantum theiaurum, quem illa tanti fecire z. Quomodo obtalet it eum æte: no Patri, quo- modo mundo, quomodo tibi; ſuſcipe munus, ama, feve, utefe in bonum euum. J. Conlſidera revelatum Angelis, dicumque? Et aderent eutm omnes Angeli eiu:e Credo ergò adſtiti fſſe Angelos admiratos illam exinanitio- nem, paupertatem, &c. Et tamen non corum cauſa hæc agebat Chriſtus, ſed tui,. Quùæ tus erꝑò obligatio non tantiim admirandi, ſed etiam imitandi hanc exinanitionem? DIE XXVII. DECEMBRIS, Chriſtus natus annunciatur Paſtoribus. 1P Aſtores erant in vegione eadem vigilans es, & cuſiodientes vigilias noctis 3 ſubér gys= gem ſasm, & ecee Angelus Domini ſteeit jaa- ta illes., Luc. 2. Quibus revelat ſe Chriſtust baſtoribus,ſimplicibus, & humilibus, vigil anei= bςι. & attentis ad occaſionem boni: aſtodientis bus greges paſſionum, & affectaum ſuorum. 3unfz ne in te hæ qualicates, ur merearis tibi Deum revc lari? B 4 2. EF 2. Et claritas Dei circumfulfit illos, & limae⸗ rant timore magno., Lumen, & cogoitio Dei Majeſtatis excitat in anima ſacrum quendam horrorem ac reverentiam. O quaâm pat va rua eſt in Deum reverentia in tuis ſpiritualibus exercitiis. Unde ? quia modicum eſt in te lumen, & non formas ſublimem in Deo rebuſque Divi- nis æſtimatienem. Si æſtimabis, revereberis. 3. Eangelivxo vobis gaudium magnum, quod srit omni pepulo, quia natus eſt vobis bodie Salva- tor. Gaudent Angeli de noſtre bono. Diſce gaudere de bonis alioruam. Gaudium nobis an- nuntiant, Argumenta gaudii ſunt, quèd natus salvator, quòd nobis, quòd hedie, Et Salva- tor tuus, ſed non ſalvabit te ſine te. Cooperari ergò oportet. DIE XXVIII. DECEMBRIS. Datur ſignum Paſtoribus, & ca- nunt Angeli. 1EY boc vobis ſignum: invenistis infanten, zanni in voltetum, & poſitum in pra ſepie, Luc. z. Salvatorem populorum annuntiat An- gelus, ad datejus ſigna, tam vilia! Deus nempè non invenitur niſi in humilitate, & contemptu terrenorum. Elige hæc ad majorem Chriſti imitationem, etiamſi par omnino eſſet in deli- giis, & honoribus Dei gloria. 2. Et ſubito facza eſt wmultituds militiæ cœles Kiüs evercitus lamsdantinm Beum, Ibid, Quia Dei chermimte 1. Hal, e Hieult⸗u, mmu Hic, , r ibi5 uitcbkurun r . WN Uthortadrn nn dalt rm d une 4 w umm.) i e. 8 ſun ann ge i cheud 1 14 t Sinn, en gii N unntkiten De mielt ltrenthei, . magn, lhelett. nmd ie SSZH lin geln be, lrtce et, nri d Ate OJ”MB nitsiut nuiſ 1buulit 4⸗ enstem cobten ſcrem (i delerin Lalui . CHRISTI DOMTNIZ z; Dei Filius ſe tantopere cxinanivit. Pater eum per Angelos honorat. Quantè minorem ipſe tui curam geſſeris, tantò majorem geret Deus. Ubi terrena ſolatia abjeceris, aderunt cœleſtia. z. Quid laudabant Angeli? Infantis ſapien- tiam, tenelli potentiam, deſpecti gloriam. Deus cruit, & manifeſtat, quæ latent, huic te com- mitte. 3. Gloria in excelſis Deo, & in terra pax homi-= nibus bona voluntatis Ibid- Deo ſoli debetur per omnia gloria „non tibi. Si eam tibi arroges, Deuste confundet ob furtum rei alienæ. Quo- ties eam Deo ſurripuiſti. Redde, quod non eſt tüum. ꝛ. Pax datur hominibus bonæ volunta- tis. Bona voluntas dirccta per ſolidas veritates, prompta, reſoluta fervidæ, eſt principium om- nis boni, & pacis internæ. Reflecte te ad te ip= ſum, & cxte ipſo dices eſſe verum. Ideo hauce voluntatem excita, & conſerva. DIE XXIX. DECEMBRIS. Paſtores ſe hortantur mutuè ad in- viſendum Salvatorem. I. T 1T diſceſſerunt ab his Angeli, Faſtores A blquebantur ad in vicem. Luc.z.) de iĩs, quæ Angeli decantarunt. Non ſunt ergo ſtatim corum obliti, ubi Angelus diſparuit „ quem- admoôdum tu facis, quæ elaps4 horà meditatio- nis,vix poſtea cogitas , quod lumen habueris, quod propoſitum ; de hoc interdiu ſæpius tibi loquere, dum pra cticandi eſt occaſio. B F g 1 rans= — 34 NATIVITAS 2. Tranſeamus uſquz Bithlehem. Ibid. Non fuit pura rememorstio ecorum, quæ audicrant, ſed practica; ex qua concluſerunt eranſire., Cu- ra, ut tales ſint tuæ meditatione, quigus tibi loqueris: ut ſemper concludas tranſitum, vel 7 ab imperfectione ad virtutem, vel ad altio- rem virtutis gradum. 3. Et vidawaus hog verbum, quod fakum eſt, guoa Bominusoſtendit nobiss Ibide v olunt expe- riri, quod audierant. Quanta oſtendit tibi Deus, sum tibi interius loquitur! Debes ea opere ex periri: alias fruſtratur Deus ſuo fine; tu fruétu. Si hacteaus id feciffes, quantus eva ſiſſes? Ipſe tibi impedimento fuiſti, fis ipſe tibi ſtimulo. DIE XXX. DECEMBRIS. Paſtores veniunt ad præſepe Deo- mini, I. T venerunt feſtinantes, Luc. z. Ftſi An- —gelus non mandaverit, quia tamen Deo gratum fore illum tranfitum intellexerunt, ſeſtinaverunt᷑ eo magis, quo magis erat deſide- Kum. Ubi lamen haufſiſti, & propoſitum ſtatui- ſti feſtinapßdum eſt & prima excquendi occa- ſio accipienda. Facies id, ſi verum ſit in te deſide- rium. Hoc in meditationibus tuis ſemper excita- 2. Er invenerant Mariam, & Jeſeph, & in- fſantem poſitum in præſepio, Ibid. Cogita, qui eo= ru fuerint affectus, ſubmiſſionis, admiratio- nis, laudis, gaudii, &c. Correſpondit eventus lumini, quod Angelus dedit, quia properarunt gxgeriti- Propera mode ad opus Mopoſtum- 4 14 (00 en⸗ or K . u OröOve'dt. 1 log oo . „MeN cn ietlan R. ((aorwn: Domini UAuun ern erit rinerun tmt / altsri larten Eulunch, Mmun Crmnn: notinm non ) kiin i ahkenneg unhun n, . 4 ni Mi 17 Utere Narlt r en, Nd dnbiliru⸗ CAKI leie MWn N.u. Wl 6 – 1 Vng ni tnmninm unlei 1 nlent n Aumftingetelt “ 5 ſhne⸗ h . ohtuß⸗ 1 oois, ein unſoetlen zn . guupe Geng lchu e h GCHRISTI DOMINI. 35 ſic invenies Eſum, aut ejus virturemm. Cur id hactenus non feciſti? 3., Videntesautem eagnoveruent de Verbo, uod diätam eras illis de pitero hocs Ebid. Dictum erat illis: nondum ctat plena cognitio. Viderunrt, & tunc demum coganoverunt. Experientia virtus diſctur. Audiviſti tibi loquentem Deum in meditatione eſt initium hujus ſcientiæ. Acce- de æd opus, tunc plene cognoſces. Quia id non præſtitiſti hactenus, indè es tam rudis, OIE XXXI. DECEMBRIS. Reditus Paſtorum à præſepio Domini. . M ARIA autem conſervabat a verba bas, conferens in toyde ſuo. Lucez. Habes exemplar meditanris, Mariam I. Conſer vabat verba, à Paſtoribus in laudem Chriſti dicta; quid tu conſcrvas corum , quæ tibi Deus di= cit ? 2. Omnia. Quate non omnia lumina in praxim trahis? 3. Gonicrebat in corde. Debes ea iæpius in memoriam revocare, captare occas ſionem exequendi. 2. Rsverſi ſunt Paſtores glorificantes Eh lass⸗ dantes Deum, Ibid. Rx converſione cum Chriſto, remanſerunt in illis affectus gloriæ Dei, quos retulerunt ad officium ſuum. O telix ſi ex me- ditatione tua referas tales affectus, coſque in officio tuo exerccas! Miſer, ſi non facias! Quanta enim perdis! 3. In omnibus, qua audisrant, & vidsrant. Mbid, In omnibus glofiécant eum, QNihil præ-= B &£ KEre= 36 CIRCVMCLSIO gri occaſionis, quo id exerceas, cujus lumen ha-= bauiſti. Multas invenics occaſiones, ſi attendas, & tuo lucro: multas perdes, & tuo damno, kon attendase Et ſic Deum glorificabis, quod Kacias, quæ ipſe ingeſſit. PDiIE L JIANIARII. De cireumeiſione Domini- 2:Pαa conſum mati ſunt dies olto, ut cire cuaſ0àcideretur puer. Luc- z. Chriſtus àlege exemptus erat, quia peccatum non habebat per cam abolendum. Vult tamen ſubeſſe legi, quamvis duræ. At tu leges quam vis faciles, fa= gile tranſgrederis? difficiles declinas. Eſt hoc Chriſtum imitari ? reſolve te etiam ad ardua ubi vides Dei vol untatem. 2: Ue Circumcideretur puer. Conſidera B. Vir-= ginem à Deo cde am reſolviſſe ſe ad filium eireumciſioni ſubjiciendum. Amahat filium te- nerrimè, ſciebat quis illi dolor inferendus eſſet. Mon dat locum affectui, quia ſciebat volunta- tem Dei. Ubi de Dei voluntate conſtat, ſepone affectum. Offendetur proximus? ſed Deus jubet. Utri attendes ? utri attendiſti hactenus? 3 ° Vt Circumcideretur puer. Conſidera dolo= rem quem ſenſerit Chriſtus, quia erat tenellus infans, complexionis delicatiſſimæ,. Hunc præ- vidit, quia habebat perfectum uſum rationis? & tamen voluit legi parére. Qeantum diſto à e- ſu mmeos“ ubi modicum confunonis aut doloris Bræyideo, quantum fugio, 1ſed ab hoc die non fugiam 8 ANII giuinut IN 1 e labuer (cumci n ze ci mafputeotir uun gobire meonnebo⸗ uuſobun dten ſepktonis n anfenit. N itit u Ammarnt Sanin ke Aer Red etlente,n 4 ic dn ukltrin n det ) Ne Mhnint: r icch, grc n. Crlateer tunmurh Uigen loo ſele 4 Npm llss 8lelua No veita Aacu D ,CordledA⸗ Sce Kud dlen Madunt Gr itinendt . Gilliürſin leu 1, inurllbeusſt fitidenae . Cnlleuht 6,giieun inr, Hu untlennniſu⸗ Qunronc/ itlonis in J an CHRISTI DOMINI. 37 fugiam ?imèò ambiam ad majorem imitationem JRSU. Quos fines habucrit Chriſtus ſuæ circumciſionis. 1. (Onſidera primum ejus finem fuiſſe, ur oſtenderet ſe verum, non phantaſticum corpus aſſumpſiſſe, & ſe eſle hominem nobis ſimilem, doloribus ſubjectum. Gratias agey adora hoc corpus. Sed diſce, non eſſe con- tentus ſpecie, ſeu apparcutia virtutis, ſed veram quære. Hanc autem probare debes circumciſio- ne mortificationis. 2. Sccundus finis fuit, ut ſe declaret filium Abrahæ, cui lex illa data fuit. Nec abſter- ruit cum dolor, aut confuſio. Eſne Religioſus? nones, ſi id non probas circumciſione mortiſfi= cationis, ſi te confuſionis aut doloris timor à⅜ profeſſionis opere avertit. Non ſic ages impo⸗ ſterum. 3, Tertius finis fuit, ut jam tum adhuc in- fans ſuum in nos amorem teſtaretur. Inſigne enim amoris argumentum eſt, pro eo pati, quem amas. Quis viciſſim tuus in Deum eſt amor? pa⸗- teriſne pro eo? habeſne promptam ad ardua vo- luntatem, ac deſiderium? Excipiſne, prompté, & amanter, ſeu oblata, ſeu imperata?: Hæcimpos ſterum tui amoris exhibe documentas B 7 DIB. 38 cIRGCUMOISIO DIE HI. A N UHARII. Præcipuæx virtutes à Ohriſto in GCircumciſione exhibitæ. 7 PRima ſit Obedientia. Non tenebatur lege, & ſe ſubjecit. Et quoniam circumciſio érat proteſtatio ſubjectionis ad univerſam le- gem, ſigni ſica vit ſe illam totam ſervandarmm ſuſcipere, quamvis gtavis eſſet. Si is tam grave jugum tui cauſa ſuſcepit: cur tu cum tam levi jugo Religioſæ Regulæ luctaris ? cur ſæpe excutis, cujus fructus eſt tuus. At non te obli- gant ſub peccato? Ideo ſuavius eſt jugum am- plecteré. 2, Humilitas. Circumcifio erat remedium peccati originalis: arguebatur id contraxiſſe, qui circumcidebatur. Chriſtus nec peccavit, nec peccare potuit: accipit tamen peccati ſtigma. O humilitas Dei mei! ſed o ſuperbia mea! Re ipſa peccator ſum, & videri nolo. Diſcam libenter confundi, nec quæram alius videri quam ſim. 3. Charitas, quàâ properavit pro me in vul- nera. Amer mei non imperavit illi gloriam, aut delicias; ſed vulnera, & ſanguinem, & quidem in infantia. O quam ſero ego te amavi! ſed quam etiamnum tepidè te amo, dum dutis, & aſperis smercm teſtari fugie, * JMÿMW1 Bis 3 . . AS 1 rſuumtn iſu uni9 10/7 3 nlune Wo mi 14 ul ſehuni Il, A den zulone, Aces in orſtiit üplrar. Kecd nſ unen eu tcl⸗ yen Maun. guen ten Alalnoren N ai ſ . 4 inn u wer atnir uuitn iand 1 ufelin. wunn lafundes AG. Nüm ln aintmnn 18 8 .. 4 e Hdamteriy ue, Aronnoh iel iglmm 6o ent enediud uCcantuicegi 1ne Reriſt en ell In 4eu le 1 5 . lei . it iam Aus iit iomin N i lrim inn gi⸗ umurilltſan lncs 1n CHRISTI DOMINI. 39 DIE IV. ANUARII. Doe impoſitione Nominis ESU. r. y Ocatum eſt nomen ejus ESUS. Luc. z. Quando:? in i1pſa circumciſione; quas- do ſignum peccati accepit. & ſeſe infinitè humiliavit: tunc Deus dedit illi glorioſum nomen, quod eſt, ſuper omne nomen. Ita Deus elevat eum qui ſe humiliar. Habes no-. men ſocii ESU, ut illud digne feras, eſto ſo- eius humilitatis. 2. Fytatum eſt nomen ejus ]KSUS. GQiando? In ipſa circumciſione. Adeò nomen ESUipſi IESU ſanguine conſtitit. Habes nomen ſocii JESU: ur illud digse ſuſtineas, circumcidi, imò mortificari eſt opus. Hoc inſtituti noſtri ratio à nobis poſtular. Feciſti id hactenus ? facies impoſterum?: Quomodo? 3. Eocatum elt nomen eius ESUS. Quando? In circumciſione, quâ ſe obligabat ad implen- dam totam legem antiquam. Habes nomehn- ſocii )ESU. Vide quam te hoc obliget ad ob-= ſervantiam Regularum. Singulæ enim conti- nent quandam imitationem ESU. Examina, reflecte, ſtatue⸗ DIE V. JANUARII. Cauſa Nominis ESU, & quam nobis inferat obligationem. 1. PPſe enims ſalvum jacier Populum ſuum, LEuc, 2, Idee vocatur [ESUS Salvator, Nomen — — — 4⁰ ECIRCUMCISIO.- Nomen hoc quàm aptè convenit rei ſigni fieatæs Nomen habes ſocii Jeſu? habeſne etiam ze- lum ſalvandi animas? Nomen ſine actu igno- miniæ tibi erit. Excita ergo in te zelum excm- plo Chriſti. . z, Diſcedat ab iniquitate, qui nominat nomen IESU. 2. Timoth. a. Si reputat indignum Paulus nomen JEſu pronunciari à peccatore, quanto indigeius erit, nomen Eſu gerere, & peecare? Hæc ergo prima eſt obligatio, ut non pecces, qui hoc nomen geris, ne leviſſimè quidem. Exa⸗= mina, dole, proponc. 3. Omne quodcunque facitis in verbo, aut in Tar ‚omnia in nomine Domini ESU, &c. Hæc ecunda eſt obligatio, quam ctiam ipſum no- men à te poſtulat. JEſus, & cjus gloria ſit ini- tium, ſit medium, ſit finis operum tuorum, & verborum; nec aliam quære, Examina, time, dole, ama, &c. DIE VI. I ANUARII. De vocatione Magorum- 1. OUm natus eſſet ESUS, ecce Magi ab ori- ente, &c. Matth, 2. Eodem tempore Manifeſtavit ſe judæis per Angelum, gentibus per ſtellam. Agnoſce bonitatem Dei, qui ne- minem vult excluſum à gratia, quamvis imme⸗ rentem, & reluctantem. Expertus id es ipfe. Recogita annos priores, & intelliges; mirabe- ris, quòd te Deus ita ſit proſecutus; dolebis; gratias ages, propones, petes gratiam. 2 Vidi- Auif 6 fln Gudn Hirtumn uinmn. len Aue Min ſel Plire uiten r Foctt 1 aa kelnn ß A roco eln a nelerutin Luoret llom ie neeſtinin i Hincoln 1 nnz, guibelan 1i Dlceer aten utel,elen N „ 1. UW 1e ſo * 7 ſdoe — An lei enn S Aleun 4 kionen u N. NNN 7 , entiͦ derſatin nkinne ſitennning adrh: ruunt, n Porr,Aeat 0n ian eucg guhen lu in Ndnne t M. 6.4 etin nt eiupbnt tin un mamm, 4 Hunin, En GNN NAh Hrun AtiA Pckn Enfee m, Fedt 5 EnD Nin io⸗ n N Hennas u ſe s Ge⸗ ellgesi, ſecotts i gl Nℳ Pheiben CH RISTI DOMINI. 4 z. Vidimus ſtellam. ouam infelix ſłatus cos ea gentilitatis ante natum Chriſtum! ſed hodie vidit lucem magnam. Cogita quis olim ſta= tus animæ tuæ ante ortam ſtellam vocationis? quis kodie? Deteſtare priorem, gratias age pro praſenti. . 3. PVidimus ſtellam. Vocat eos per ftellam, quia dediti crant ſtellarum fpeculationi. Ita Deus in vocandi modo accommodat ſe homi- num inclinationi? & ſimul erudit interne, quid ſtella ſignificer, & mover illorum voluntatem. Agnoſce I. gratiæ neceſſitatem, ſine qua ad Deum non venies. Hanc ora 2. Diſce experizi illerum inclinationes, quibuſcum agis; & per eas illos lucrari, 3. Diſce ex creatis aſeendere ad increata, ut illi ex feella, ſtellarum Dominum agnoverunt. DIE VII. IANHARII. De Magorum ad vocatione m cooperatione. 1. VIaimui. Matth. z. Non ſoli tres, ſed for- t& aliit omnes in cadem regione viderunf ſtellam: ſoli tamen tres cam ſecuti ſunr. Vere multi ſant vocati, pauci verà lecti⸗ auor ſtellas Divinarum inſpirationum tibi miſit Deusl quam paucas es ſecurus! Dole, time, ora plures, & ſtude vocationem tuam certam facere per bona opera. . Vidimas s venimus. Ut viderent, Deus de⸗ dit; quod veneriat de ſuo addiderunt. Kuſtes C 42* HPIP HXN IAz eſt gratia, ubi non eſt cooperatio. Vide ne gratia Dei in te vacua ſit. Nullam neglige, quia forté quævis eſt ukima. 3. Vdimu; veni m. Inter videre ſtellam, & uenire nihil interponitar: ſtatim cnim vo- carti Deo obediverunt, non retra di tam mul- tarum txemplo, quos cura domus, aftectas pro⸗ pinquorum propria commoda retincbant Di- ſce non diflerre dum lumen habes. Rumpe vin- eula terrenorum affectuum, — DIE VIII. J ANIARII. Do egreſſu ex Pattia, & itinere Magorum. 1 VIdimu⸗ venimus, Matth. z. Non igno- rant itinerum moleſtias, terræ, & aeris in=- jurias: fortè & plura ſibi præfigunt animo s & tamen iter aggrediuntur. Magna generofitas? Hæc volentibus ad Deum ire (emper eſt neceſ- ſaria, hoc enim iter moleſtiis non carer. Con⸗ fortare ergo, & eſto robuſtus, ac generoſas cape reſolutiones Deo confiſus. z. Vidimus à venimuas. Iter ineunt, quia vo-= cati, quò? ignorant, generosè & intrepide ſe Divina committunt vocationi. Fiducia illa ſtel- lam ducem merita eſt. Quam ſæpe times ali- quid aggredi, quia eventum neſciss Ubi credis Deum velle, feſolvere te, fide: qui dedit velle, dabic & perſicere. 3. Fidimus. Conſidera quis per iter fuerit eorum ſenſus, habito ſemper præ oculis ſtellæ miraculo? quæ Deo gratiæ? quæ in adverſis pa tientia n nn⸗ ,ontalte 1 Coitie, uun lebent utns. 1ul tehatiuſe 1IAN . e, Hetohg Nunto Ne, Ge. N laram, N lebgura (Rus eofum ce oci⸗ intiid Ar e ositndan Aöluco le R glrrunt E.n kiler fin 4 9 in Hnde le ng Mn Am d, ⸗ Wleie ger. 1 X. nh l W Kuinfſenn n. Ade lr Ninc n Wünns t 1 Mir igere Aiani einn nin,4 ln geninn R eaetelecta n Aal rirentlii e küntſit iſe ge i Nnislis Dle 1 . ieücee⸗ cHRISTI DOMINI 41 tientia! quod Ohriſti deſiderlum? quæ eum ins veniendi cura?; Confundere, quod eum tot lu= minibus tam parvum habeas deſideriurn Chri=⸗ ſti, & inveniendi curam. Gratias age pro lumi= nibus, ora plura, & efficacia, ſequi ſtatue. DIE IX. ANUARII. Tres Magi Hieroſolymam ingre- diſuntur. . TI*²7 t qui natus, &yt. Matth., 2. Qia ſtellam amifeKrunt, pnec eſſe habent ex hominibus quærere. Sed quæ cauſa amiſlæ ſtel- læ: Fortè voluit Deus corum conſtantiam pro=- bare, Solet enim etiam Sanctis eripere ſolatia ſpiritualia, & ariditatem immittere. Quid ages tali eaſu? Ecee Magi pergunt, intrant eivitatem, ſpe pleni, quod Deus medium ſugge- tet. Fu pariter ne cade animo. 2. VUbi eſz qui natus eſt Reæ Pisdaorum? Quàm intregida animi magnitudo? Ia ipſa urbe He- rodi ſubdita, vivo, & fegnante Herode rege, ho- mine ambhitioſo, quærunt da novo rege, nen ſinue vitæ periculo, Fides viva & ardens deſide- rium expunkernnt metummpericuli: quoties tu ob leves metus vel non ſuſcipis pro Deo, quæ parum ſunt ardua, vel ſuſcepta deſeris? Gon- fundere, emenda. 3. Aundiens astem Herodes turbatus eſt, & omnis Hieroſolyma zum eo. Matthe 2. Turbatur Rex ambitioneè regai, quod timef perdere: turbatur populus Regis ſtudio, quem timer oKtendere. En quomodo vel unus ad terrena af- fectus 44 HPILPNANIA., fectus, una inordinata paſſio pacem animi tur- bat. Amhas hanc pacem: ejice animo inordina- t0s afte ctus, . DIE X. J ANUARII. Herodes quærit, ubi Chriſtus naſcatur. 15 –☚T congregan; Prinzipes Sazerdstum, α Sczibas populi, Matth. 2. Quàm admi- fanda Dei providentia! Herodes malevolus, Sacerdotes iniqui ſerviunt ad dirigendos Ma- os Lauda, & magnifica hanc. Si verò cog- Roſeere vis Dei voluntatem, ejus Miniſtros. Su- perieres tuos conſule. Et fi iniqui fint, Deus non patitur illos in eo errare, quod per te vult fleri 2. Sciſcitabatur ab eis, ubi Chriſtus naſceretur, bid. Quàm pia in ſpeciem quæſtio! quam ſi- niſter in conle affectus? quàâm ſancti videri volunt affectus peſſimi! Non ſinas paſſionem ullam dominari: etiam te dementabit, ut quod ſfacis paſſiene, excuſcs virtute ; quod ex ira, Veſtias zelo, &cc. 386 At illi dixerunt?s in Bethleem Tudæ, Ibide Sciverunt hoc ex Scriptura, quam allegant; do= cent hoc Magos, & tamen ſtolidi ipſi jeſum non quærunt tam fibi viciaum. O ingrati! uanta tu audis, quanta ſcis, per quæ venire peſſis ad Jeſum! & cur non facis? oberit ipſum ſcire, ſi nolis facere. PIE panh „ Iai 4 1 eu glelt, M. es ardlen / bſiet ⸗ DPerer migion filte uen zuenter. l⸗ ngrdat1 ntoorteni ennigtorien Nu. Hacndidt Nlfecalnun feaitntaamen iue uoccie futk ube, , ſelenzn Uimnißan hene Nit 4 etni innig CHRISTI DOMIN. 3 DIE XI. JANUARII, Herodes cum Magis agit. 2 n r. Cam vecati, Magis diltenter didicie al 1, 1lin, 6 1 Eun une Ee Is üüpra Ilue Eelc lnilrm iiinn Gltenfti zurtirn ulkin nt. n udi fil Crluu i IXEI 36000 Km me/ l “H ir pl Hid Unlenmi⸗ idi b⸗ n. i le du cchorifen 81 eis tempus ſtelæ, Matth. 2. Quo fine? ut inde colligeret ætatem pueri, & deinde in eam ætatem ſæviret, ut Regem extinguerer. Et adverte illud? diligenter didieit, ſi filii iniquitatis diligenter artipiunt media ad ſuos Eines peſſimos, quid te facere oportebit ad ſan- (tos fines? 2.,. Ite, & interrogate diligenter de puero; & cm inweneritis, genynciate méhbi. Ibid. Vide progreſſum malitiæ. Herodes jam ipſos Magos vult inducere, ut cooperentur ſuæ paſſioni. Hæc eſt natura paſſionum indomitarum, ſemper ad Pejora proſerpunt. Hæc tibi ſit ratio, ut ad eas opprimendas animeris. Vide ergo, quæ ſit in cerde, & tempeſtive cultrum admoeve. 3. Ut & ege veniens adoresm eum.m Ibid; Men- dacium eſt, dic clarè: ut occidam cum. Hucuſ- que enim progreſla eſt paſſio, ut ad ſtabilien- dum regnum, velit Chriſtum peremptum. In- dignare, deteſtare. Velis & tu ad ſtabiliendum cœleſte regnum, peremptum amorem pro- prium, & pravos affectus. Nam minus hi cum illo regno ſtare poſſunt, quàm vivus Chriſtus eum terreſtri, aut Herode vivo, DIE 46 EPIPH. CHR. DOM. DOIE XII. IA NHARII. 1 Magi diſcedunt Hieroſolymis, & , . . S W, veniunt in Bethlehem. mManiit 1. Vi em audiſevt Regem, abierunt- elnh — Matt. 2. Confidera qua ſollicitudi. „ce ne Chriſtum quærunt. Id ſolum agunt in n . / elun ehe urbe, quod ad hoc ſervit, quærunt, ubi aaſca- . tur; intelligunt. Hoc habito ſtatim proſequun- aun iet. tur iter, nec patiuntur ſe curioftstibus rezum in (nem detineri. Ar tu in ſuſcepto virtutis itinere, quot diverticula ad creaturas quzzis ? quam lente progfederis? Non ſeriò vult, qui lenie vult. Ellen, 2. Et ecce ſtella, quam viderant in Oriente, dpv⸗ wlln Neraer ,tecedebas eos. Ibid. Amiſſanm ſtellam telerarunt cum patientia, & ſpe, non deſiſtunt tamen ab irinere., Ideò conſolatur eos Deus remiſla ſtella. Vide quam bonus cſt Deus in cos, qui tempore deſolationis nihil remittunt de virtutis pro-⸗ greflu. Ne ergo animo concide, ſi abſt conſo- krio: fer patienter, & ſpera. Aderit rurſum Deus: huic te committe. Reren 3. U/quedum weniens ſtaret ſutra, ubi erat en puer. Ibid. Que deduxit tandem hbæc ſtella ? Ad ulient Deum quidem, quem quærebant; ſed tamen Win aüm etiam ad vile ſtabulum. Vide quo ſtellæ, ſeu co- Waln gnitiones tuæ te ducant. Si ad vanitatem, exi- Rimationem, & c. ignes fatui ſunt: ſi ad vilita- m, & contemptum tui, ſtellæ Dei ſunt. Has Alule ſequere, & Deum tibi monſtrabunt. (ainun DO- ſn — ſchip Kd. n n de 3 linaie⸗ leferenti . . ſniße Alleden. un, en (Aen ns ſolt,. . in Clenin Cti e nkeingetegnn. b gikne , 1MriM/ ſaleluntetuanu Eeſkireuumi 1Deutenihehehe inennzgürene renet en e W ctale i hen lttmn r e, 1e gerlahil 1 rlelelahi rbinl) eauet ſeohch, Iad mine . uilontl lehebe vlrrhes . A LDOMIN. I. POST EPIPEI. DOM. I. POSTT EPIPDHAN, 45 De adoratione Magorum, I. PT intrantes dogium invenerunt puerum cum Maria matre ejus, Matth. a. Con- ſidera I. Hos Principes non horruiſſe ſor= des ſtabuli, non deſpexiſſe paupertatem, aut infirmitatem infantis; ſed intern illuſtratos agnoviſie hunc pucrum efſe DEUM, Lauda Peum, gratulare magis. Neque tu horre paupertatem, aut contemptam. Poſtquam enim Deus pro te vilis factus eſt, non inve- nies eum per gloriam, & exiſtimationem. Kefecte, dole, deſidera, pete. 2. Et procidentes adoraverunt en m. Ibid. prociderunt primum, non tantum corpore in terram in tevcrentiæ ſignum, ſed etiam animo in ſuum nihilum, agnoſcendo ſe undequaque ab hoc Deo pendere, Deinde adorarunt perfe- Go cuku latriæ ? quia Deum cognoverunt. Kece quem ſui æſtimationem excitat Deus cognitus? quam reverentiam? quam animo- rum ſubjectionem? quem ſui contemptum? Excelleres kis, i Deum bene noſtes. 3. Et prociqentes adoraveruxt. Conũſideta qui fuerint eorum affectus. 1. Eos gratias egiſ- ſe, quòd venerit in mundum ad redimendos homincs: zꝛ. Quod per ſtellam eos ad ſe dedu-- xctit. 3. Obtulifle ſe ad perpetua ejus obſequia ſervos infimos. Excita in te coſdem affectus, & offer te ad quævis ardus. FPE- r N 43 HEBDOMADAI. il F ERIA II. ln eu u De oblatione munerum. G in . 1. Pertis theſanris obtulerunt ei munera, aaua- atd, rum, thus, & myrrham. Matth. 2. IAin Nl Fidem teſtantur opere; nec comparent vacui an- 1, Han te Regem: donant illi quidquid habent precio- ceen ſum. Nec dubium eſt obtuliſſe etiam, quoed an ul iiſdem maneribus deſignatur; cum auro cha- iiii ritatem; cum thure devotionem; cum myrrha mortihcationem, Credis Deum? operibus pro- ba, Offer eidem tria hæc myſteria, dona, ſed ob- lata ſemel, non amplius recipe. 2. Obzalerunt ei munera. Conſidera quam grata fuerint hæc munera Chriſto Domino: non quia precioſa ex materia, ſed quia conjun- na, Ga crant. 1I, Cumviva fide, 2. Pietate. 3. Hu- Nma militate, & ſubjectione. 4. Amorc. Deus enim n 4 ſolum æſtimat ex quanto affectu, non quantm imium dones. Cum igitur offers munus tuum DOeo, ayin mnf affectum procura. uſimnile 3. Obtalerunt ei munergq. Condera quid en inice Deus, qui ſe liberalitate noſtra vinci non pati- nen tur, his donis rependerie. tſi nihil conſtet, Mn kil conſiderare tamen licet, reculiſſe auro zugmen- tum ſapientix, charita is: thuri, ofatienis, ac devotionis; myrrhæ, incorruptionem, ſeu il ernn „ quàâ pra ervati fuerint à peccatis. Ni- il fruſtra Deo dqabis; que plus dederis plus ac⸗ ipies: dab', vilia, accipies precioſa. mnineincrhin uft, id aii uzen p ueſenh II⸗ A Günn oinn ihnm Prlt rnes A lifllttcermni⸗ le leeim, aul an mar ieDen chelu lecpe 7 “ n (ullen gun ehrito Doin in bicn cor e WMatt, 14. Mucn Dnn e Me, Enpun un h n Cirleri irltr ircdvnft 1. wdc r lenmane uui un 4 NNNNN. POST EPIFHANIAM. 49 F ERIA III. De reditu Magorum in Regio- nem ſuam. 1. E reſponſo accetto in ſomnis, ze redirent ad *—Herodem. Matth, 2. Perplexi hærebant, an eadem, an alia via redirent. Recurriſſe ad eum credidcrim, & oraſſe lumen, Deus wittit Angelum, qui doceat. Agnoſce, & lauda Dei providentiam, quæ ſuos regit. Com- mitte te illi, maximèe in dubiis adverſis, certus quod aderit, 2. Reſponſo accepto, ne redirent ad Herodem, Prompti ſunt, etſi yia ſuggeratur fortè longior, moleſtior, ignota: nec penſi habent, promiſiſſe reditum Herodi, dum Deus aliud juber, Diſce poſt habendum reſpectum, & motiva humas na, cum quid Deus, vel Superior jubet: eundum via, qua te Superiores, & Regulæ ducunt, Re- flecte in priora, ordina futura. 3. Per aliam viam rewerſi ſunt in Regionegz ſaam, Ibid, Priore via amiſerunt ſtellam, inci= derunt in Herodem, inciderunt in periculum BPromiſlione reditus data. Quid fieret, ſi redi- rent Faciant propria pericula cautum. Noli ο redire, ubi expertus es, te deliquiſſe? vitata occaſione vitabis periculum, Quam ſæpéè id es pertus! 6 PB5 30 NEBDOMADA I. FERIA IV. Ex infantia Chriſti diſce mundi contemptum. I. Olite diligere mundume I. Joan. 2. Ita te IKSUS cxemplo ſuo alloquitur. Naſcitur ſecreto, in nocte, ſine pompa; ſine hominum accurſu, ignotus omnibus; & natus non ſe Regibus mundi ſed deſpectis ſo- lum Paſtoribus promulgat. Non eſt hoc velle larere? Qid ergo tu quæris Iucem? Diſce ſan- cte latere, & ſolitudinem amate, te plebi po- tius communicare, quam inclytis. 2,. Nolite diligere mundum. Conſidera Chti- ſtum à nemince ex vicina Bethlehem, à nemi- nec ex Jeruſalem viſitatum. Non ignorabant hi natum, qui Magos ipſos docucrant, udi naſceretur. Manſit ergè totis 40. diebus in ſtabulo deſpectus à ſuis qui poterat ſui hono- rem omnibus imperarc. Non eſt hoc mundum contemnere? Et tu voles tibi applaudi? te æſti= mati: uter errat, tu? an Dei Filius? 3. Nolite diligere muna um. Conſidera acce- piſſe quidem Chriſtum à Magis aurum; poterat meliorem ſibi commoditatem curare, unde magis ab homivibus æſtimaretur, qui tranſeun- tes eum videbant & contemnebant. Non eſt hoc mundum deſpicere? cum ejus plauſum habere poſſis, nollei At quam tu ſollicitus es, ut vel lu- creris æſtimationem, vel non perdas. Elige con- temptum ad majorem Chriſti imitationem. F K- MN, 11019/ luten 19 104 ir ,rteitl. I ,Anilefee ntis 1r, l Uuiue tidi oon a Uyjerde aunonoco C orlem. AIree . POST EPIPHANIAM. 71 FERIA v. Diſce ex Infantia Chriſti Humi- litatem. 1uld 1. Plle⸗ * me, quia mitis ſum, & bum ilis dlnd ke, ir og uoNNu IAOeA Wloe ſele algandlen nimin Nſen Nacha n Cſten rten 1ben, iumen Celcin, N cis 10 Wn Aümuenünn Vntoenen 4iun. CNet. —— lunen Nin nnen un ſumbun. Ne⸗ ullicang tonfelt Cufiiin torde. Matthæi 11. Ita ad te clamat Je- ſus ex ſtabulo, ex prælepi, ex pannis. Humi- Hitas eſt deſcenius ad vilitatem. Ad quantam deſcendit Deus, qui eſt infinitæ dignitatis? fa- ctus homo, ſervus, ſimilis peccatortbus. Ad- mirare, ama, gratias age. KEt tu audebis iu- perbire? Ex neceſſitate tibi convenit humiliati, quia re ipſa vilis es. Expende vilitatem tuam, & deprime cor tuum, 2. Conſidera quomodo Chriſtus in ſtabulo occultat majeſtatem Dei & perfectiones; Sapien- tiam, potentiam, gloriam, divitias, & c. adora tu illas. Mirare, lauda gratias age humiliato Deo. Diſce tua non jactare & gratias occultare, 3. Conſidera Chriſtum omnia vilior clegiſ- ſe: pro Matte pauperem, & deſpectam puellam, pro nutticio fabrum pro habitatione ſtabulum, Pro cunis præſepe, pro lecto fœnum, & c. Aa tu meliora affectabis à an deberi tibi judicabis? Contundere vilis homo, dum pro te Deus facas eſt vilis. F ER I A VI. Diſce ex Infantia Chr. Paupertatem. 1,P Roptter nos egenus ſacbtus eſt. 2. Cor. 8. Quis? Dominus univerſorum, in cujus C 2„ domo 52 HEBDOMAPA I. domo ſunt gloria, & Giviti, qui ompibus dat abund antcer, pro ſe nihil hâbet ſuperfiuum, Inſpice paupetem caſam:; obſtupeſce: æſtim baupertatem, quam tanti fecit Deus, ut cuùm cam uon reperiret in coœlo; in terris quæ ſiye- Tit. Sed reſcinde etiam ſuperflua, ut Jeſum Frop'Bs imiteriz. 12. Pryopter nos egenus fadtus eſt. Non tantům caret ſuperAuis, ſed vix necellaria habet, pan- ni viliſſimi, & pauciſimi, cunæ, præſepe, le- QRus, fœnum; & ut ſe calefaciat, halitus ani- maliam. Obſtupeſce pauperem Deum. Con-⸗ fundere, qui vis pauper eſſe ſed defeéëtum non pati, qui ki fottè occurrat, inquietaris, mur- muras. Diſce cum paupere Jeſu etiam neceſ-= ſariorum defetum tolerare. ,. Propt er nos egenus ſactus eſt. Non tantum neceA-riis caruit, ſed ca „ quæz etiam habuit, viliſſima fuerunt, & incommoda; ſtabalum frigoti pervium, panni viles, præſepe dutum, fœnum aſperum. Aſtina, & dic oum Ber- nardo: Aanto pro me vilior, tanto mihi charier.- Nonse hæc te confundunt, qui licet mundum deſerucris, adhuc amas, & quæris tuas com- moditates? ſiccive imitaberis Jeſume § A B B A T H O. Diſce in Infantia Chriſti Obe- dientiam. 1. HUæ iisvi⸗ ſemetipſum fabzus obedi⸗ne. Phil. 2. Primus ejus naſcentis actus fuit ebedientia. Natus enim eſt, dum in eſus αα 1150 11,,0 aee Pakted RNLL N . oeglen! Ae 000eG. daen ln terti n. Wel a, An , . Non lusirt 121 i, 1 Ulſuar. nd de. d, E ie moh; “ a Fugein alKun 105T EPIPHANIAM. 55 Eercitio eſſet, ue ex Nazafeth in Bethlihem aſcendefet. Et quis? cui obedixi? Impetatori terteno KRex Regum, homini Deus . Peccatori, 4 ui tollit peccata mundi. Vides quanti Chri ſtt Aerei obedientiam, Nec in contrarium motas eſt iniquitate mandanti, ne e ditficultat itiae⸗ zis: quia ſic ſciebat Pattech 3 glotificari. LDile⸗ æſtimare, amate obedientian; non ſpectare perſonam jubentis ſed Derqm fer illam juben. tem. Omnis enim poteſtas à Deo eſt. „2. Humilia vit ſemwori un faktas bediens. Conſidera quam ab arduis cσσπÿn1ι⅝ bedientiam exercere, ab hudmilitate Pau upertate extrema, Adverſis & incommoditat bus, &c. Sciebat ptimam eſſe voluntatem, quæ Divinæ con- entit per omgia. Dilce in Sapcriste Deum agrofcere, & plerum tuæ voluntatis holocau- ſtem aquæcumque ardua offerte. „ „3. Hamiilis 4 Vet 77 4 3 e ißjum Fat s bbοαι en⸗ pei mnia Matri, ſe a ſinum accipiat, ſeu in fa- num reponat, S Baritun ſe verti, revetti per libi⸗ tum Matris. Admirare Chiiſti obedientiam, Sgratalare Matris felicitati. Redde etiam tar felices ruos S Aperiores, & ſine te ab iis àd libi= tum moveris Magnum hoc eſt Superioru u ſo⸗ latium: magna Pars imitationis Jeiſn. DOMIN. II. PST EPIPM. Diſce é Infante ESUI Patien⸗ tiam. . Gadt 1. botuilſe Chriſtum nafc ich paſſibilem , amoliri ſe Srinen Pperk 4 HEBDOMADAII. aſperitatem, & dolerem: noluiſſe tamen; quia voluit pati in ipſa etiam tenerrima ætate 5 licèt potuiſſes id differre ad robuſtiorem ætatem, CEid ergò tu tantoperéè amas „ ur omnem po=- zam fugiat ? Vita præterita non te obligat, ut moertiſicationes afſumas? Scis eſſe gratum Chri- ſto, qauid differs 2. Conſidera 2. ipſa incommoda, quæ pa- titur: frigus, fœtorem, egeſtatem, vulnus cir⸗- cumciſionis: triſtitiam in anima ex conſidera- tione tot pcecatorum, & fruſtratæ ſuæ paſſio- nis. Nt hæc quo affe ctu? Quid ego ago infirmus, Gminbe K medicus pro me patitur ? fugiamne pati pre am l Deo, qui quærit pati pro me? euer 3. Conſidera 3. Quàm innocens & imme-⸗ * end ritus patitur. Innocenter pati, patientia eſt San- Rorum: reorum, pro culpa. Tu neutram habes. Confundere. Si, quod patiaris, occurrat, millies i wlemrin te meritum cogita, Si pateris iannocens, habes Nina, occaſionem exhibendi amoris, qui per dura kſilthen probatur; habe occaſionem, ut fimilis fias ſeſa m, u Chtiſto: non eſt diſcipulus ſupra Magiſtrum. art, gen FERIA II. Diſce ex Infante Jeſu amorem Dei, è& proximi. men ie⸗ 1. Mor probatur operibus, quibus bonum amati quæritur citra proprium com modum. μο1äideta ergo quæ Chriſtus opera edat, quibus henum Dei quærit, etiam cum fuo gra vi den POST EPDPIPDHANIAM. 45 nne Lravi incommodo. Quia ſcivit placere Patri, taenſeinke) ie toleravit omnes ineommeditates. I. Fiet ex zelo bilnun hosoris Dei, ob peccata hominum; quibue , Ung. abolendis dat læacrymas deinde ſanguinem. 1tonte I Invitat ad ſpecum illam paſtores, & gen- Nidkne tiles, ut notam illis faciat gloriam Dei. Si auamas Deum, operibus proba: primum in te, Gnn, en deinde in aliis gl'oriam ejus promove. Dignus llen, M eſt enim cui ſoli debetur gloria. rintelulier 2. Conſidera Chriſtum etism in nos probaſ- tüͤuele ll. ſe amorem, omnes illa: incommoditates pre Wehamg nobis offerendo, Gratias age, & ama JESUM. Nim Diſcc amare proximum, cique bene facere, non Ng ob commodum tuum, ſed ob ejus ſalutems ““ puriſica omnem amerem erga homines, ut hoe firiill⸗ ſolum illis velis. Quia hoc eſt eſſe adjutorem 1linmnm ii, Chriſti in redemptione hominum: 3. Conſidera Chriſtum ſuum in nos amo- rem probaſſe, quod omaia mala noſtra corpo= mi Uf ris, & animæ in fe ſuſcepetit, dolores, triſti- n binhiit tias, tædia, pornas, quas merebamur, ſatie⸗ Enulgn ſactiones pro peccatis, quas reddere non vale- bamus. Languores noſtros ipſe tulit, &* do⸗ Alores noſtros ipſe porravit. Quid debes medi= co, qui pro te factus eſt inrmus? Quid vadi, Ui eecunt wllien eindten ne ID Qui pro te ſatisfecit. Non potetis tu compati amoren Ne 8 proximo tuo? non ejus defectus ſufferre n 1, gihn en n raniei en Peptu 4 FE= 66 HEBDOMADA II. FERIA III. Diſee ab Inſante Eſu, quomodo te ſancte ames. 1 A Mare ſeipſum fanéte, eſt velle ſibi ipfſi bonum, non fallum, & apparens, ſed verum & felidum ; ſeu æternum. Quod bo- num Gbi voluit ESUS 1 non ſeniuum, ſed glotiæ Dei. Jam tum in infantia impfeffum illud ha- bebat. Noun quzro gloriäm meam, ſed ejas qui mi- ſut me. Oppone amorem, quo te hactenus amaſti, quam inordinatus! quàm ſenſualis eſt? Imè odiſti te, quia indulſiſti tibi ea, quæ à Deo aver- tunt. Corrige ergo amiorem tui? tu nihil tibi velis, quod non ſit pro gloria Dei; aliàs te odiſti, tibi obes. .2 2.: Gönſidera amorem Jäaſu io ſeipſum̃, faiſſe Geſiderium voluntatis 35 Dieinæ in ſc adimplen- dæ. Qui ſempꝑpet facit ea, quæ Deo ſunt placita, etiam in pfæſepi hoc egit. Nullum majus bo- num tibi velle petes, quam ut voluntas iila ſit regnla tus; Nunquam errabis; ſemper Des placebis: Quam pauci cam reſpieiunt;, ut ſe- quantur? quam multi ſenſum ducem potius fequuntut“! ſi tu es inter illos dole, & emendæs 3. Conſidera Chriſtum ex hoc amete ſan- to in ſeipſum, acceptaſſe dolores, humiliatio-= B6 paupertatem, contemptum; quia telucebat in his beneplacitum Dei, & ſalus mundi. Un- Ge ſanéto ſui amore imipuguabat ſenſum, & ci VIm 2 Men NW 3 is Mplet ſen Wuch, n , nd Ni 1 6 4 ſi nd il lei dizne, D un, (tin iunſelge elin iittr⸗ leteilne detidenm mt ſaultck!II gle: lin,tni i igrotit / e ii uke ocen in ten RK loe men 1; uni 14 1. 66 ; glittin lbswuni 3 lu ba ?GST BPIFHANIAM. 1 vim interebat. dSic amare te debes: geüctole tuos ſenſus, & paſſtones expugaareé; appte- henderée humilia, dura, & aſpera: qui⸗ om⸗ hino Hæc ei voluatas Dei. ua'n felixz efles, ſi à puero hoc fécifles! quam infelix futurus⸗ hiſi mode conftantet id facias. F E R1 àA IV. Itet Beatiſſimæ Virg., eæ Bethleem in Hieruſalem ad putiſicandum. 1 peſtquam impleii fani diés urihcaiis⸗ D 2i. Lec. 23 ConGdera quâm ſolicita fuetit de implenda purificationis lege, quâ non tepebatur: Non caοat ſe ſux ſervatâ Virgialitate; Prolis dignitate. Accipit ecxem- plum BRil! 1¹ qui im nplesit legem Circumiciſis. nis, cum nec eger ret; nec teneretur: Gloriam ſuam teputàt:, ſi intef immundas fallo judicio accen! catur; cuùm ſic ejus ſilius ſit numeratus intet peccatores. O admiranda obedientia, & huthilitasi £ quâàm ege ſum alius? ſuni dotamm Deo peccator: & coràâm hoôminibus de pündo honoris luctor: O pador! Diſce à JESU & MARIA. 13 Conſidera 1. Quo ſenſu B. vitgo; & §: J0- ſeph reliquerint ſtabuſum, in gue ſoli cum ſolò Jeſa inter tot aſpefifates; in fummæs Päupérta⸗ te deliciabantur. lu defectu rerum omstiuni üna & abuandans erat illis conſolati i0, eſſe cu Jefu:; Cüm Jeſu nüllus eſt lotus olktüde: hulla kinseisas durda; hRällum inéömineßon 6 P8! 1 59 HEBDOMADA II. moleſtun. At moleſta ſunt iſta tibi: Mi bo- ne, non es totus cum Jelu: mendicas à crea- turis ſolatia s ſed apparentia ; & vera delpicis. Relinquis fontem aquæ vivæ, & fodis tibi ci- ſternas. 3. Conſidera itinerantium paupertatem, mo- deſtiam, patientiam, dum à tranſeuntibus con temnuntur, cùm à diverſoriis excluduntur. Audi pios diſcurſus, plenos variis affectibus in E/UM. Vide alteraantes obſequia puero IRSU. NQuac Mariam, nunc Joſeghum geſtan- tes puerum, &c. & cum qua reverentia, &c. Utiaam hi ſint affectus tui, cùm Jeſum in Ea- chariſtia ſumptum corde geris. FERIA V. De cauſis Puriſicationis B. Virg. 1Ü*Poſtquam impleti ſunt dies purgationis ejus ſecundhm legem Moyſt. Lucs ze Cuun certum ſit Beatiſſimam Virgiaem pluribus titu- lis exemptam fuifſe ab obiigatione legis Puri- ficationis, examina cauſas, cur tatnen volue- rit purificari? Prima cauſa eſt ex Diosyſ. Car- thuſ. ue legi otediret. in qua legislatorem re- verebatur. Perfecta obedlentia plus petagit, quàm tenetur, Quid refert, quòd non oblige- tis ſub peccato, ſi regula eſt de re licita? No- li eo deſcendere, ut id tantum velis, quod aon potes ſise peccato non velle. Cadentium hoc eſt principium, Tu id cave. Adde, quodia hoc ſit humilitatis ecxemplum. 2. Con- Gen eun nel/ mmm t EMuſt Glmnun Grleih ilt ziniann In melle o m eis, 1. aenim aul „VIs Mlicue AWilart⸗ aue Chrito . vasolilgtend e uplalunten 1, UII Kals bunt iſa i alm . 1 antelen Ee Munn almn Dis funloe; Ee 4 i NAI. kihif ir lutee An 1, ie, inhnienidn mit blatue Neln. u eena, A. eir N ur utnnt 6 6 uer (u gebſutit hwiele i al let i Aal Motſ⸗ nEchnen t gafeunt . 4 zult dl Mrl⸗ 6ene lieN. 1llel n POST EPIPHANIAM. 15 2. Conſidera ſecundam ab eodem cauſam affignatam eſie, ut imitaretur filis m ſuum, quem vidit Iegi circumeiftionis jubje tum , qui cadem non tenebatur. Er motivum, quo tibi perſua- deas regularum obſervantiam, tametſi illæ ſab peccato non obligent, quia ſic magis Chriſtam, & B. Virginem imitaris. Frrare non pores ea via, qua Filius Dei præcedit. Dole, quod ea non ive- ris: time, ſi non cas, ama, & ibis. 3J. Conſidera tertiam cauſam fuiſſe, ut puriſ- ſima Marer, magis purificaretur, non quidem per receſſam ab impuro, ſed per acceſſum ad ſumme purum. Aſſimilavit enim ſe magis pri- mæ puritatis regulæ Chriſto ESU. Unde cre- dunt Patres ejus puritatem in hoc myſterio au- tam fuiſſe; ſicut virgiaitatem in partu. Si te non movet ad Regalarum obſervantiam, ut ma. gis per eas ad ſunme purum accedas; moveat te ut ab impuro recedas. Inſpice te, & vide infir- mitatem tuam. Accede etiam ad ſumme purum per deſiderium proficiendi in via virtutis. EF KIA VI. De aliis cauſis Purifigationis. I. Pokruam impleti ſunt dies purgationis. Kx- pende aliam cauſam à Carthuſiano tra- ditam, ur vitaret ſcandalam Judeorum. Pepe- riſſe ſciverant? eſſe Matrem Dei ignorabant. Ne ſcandalo ſit Mater Dei abſtinet grivilegio. Diſce hinc eſſe quandoque aliqua præſtanda, ad quæ non obligaris, ne aliis ſis ſcandalo: ali= & 6 qua- 60 HEBDOMADUA II.B qua patitet omittende, quæ licitéè ageres. Hoc charitas poſcit. 12. Gonſidera aliam cauſam ab eodem tradi- tam, ut cenforimaret ſe alies mualigsibus, in ligitis & haneſtis. Non ſingulari ergòè via incedit Virgo, ſed communt. Non utete, multo minus pere exemptiones, & ſinpgularitates. Vis communi: ſeeuta eſt magis, quia magis probata, & regulis à Deo dictatis firmata. Hac Sancti præivére. Hanc cohſtanter tene. 3. Conſidera aliam eauſam à Petro Bleſens traditam: us debitis ſupereragaret indebita,. Non tenebatur. Ergone non agendum:, ad quod don teneris? plura amat Deus; quam ichperet. Gra-⸗ tiofa ſunt obſequia, quæ citta debitum exhiben= tut, quam quæ cum debito præeſtaatuf, Avarus nimium es, fi Deo nihil ultra præcepti desitum impendas. Velleſne, ut Deus nihiltibi impen- detet ;, quod non tenetur? Quam miſer, quam egenus eſſes? § A B B A 1 H O. Cias præcipué virtutes B. Virgo . KC . C — , 14 . .— in ſua Puriſicçatione exhibuerit. 1.] Näauzvi ſuprà ohedientiam , & amorem putitatis. Non accipe Hameilitatem. Vi- 6ébat ic æſtimaadam cætetis multefibu; pa fem. Non cutat, ut vVideatut puta, ſed ut ſit. Non prodit e& Mattem ei; cum ſit. O quastum a c,! nOane videti magis curss, quam eſſe bonus Rellgiolus, &c. Videri tlicnum, & ex- traneum 91 climer Ae nu hcl, 1iltite koten eLiuun: l glhert, rd vobi; gche wtto/ n. t hocve I Arbiti Dn olachbatan Aelet Deotuo! Auntionen, AMlel elentati Alanet tram eon NNTTSE uſeentoee. De gahuskn Wer 1n Alccert iie l Alleflr fin nce d itente SSõ Audk Neſ ihein Beeu 6KKh W. Nelicct Aunu teni afic tlllit iarer⸗ ale Aun 110 te V etoreni A mmoen 10 omttaten. lſeih erti, 41 ln O, ; . dülcgon, “ BOST E FPIPHANIAM. 61 ttaneum eſt; eſſe inttinſecum eſt. & ſolum pro⸗ deſt. Cura ergo magis eſſe, quod vis videri. Nee videri velis; ſed eſſe. . 2. Conſidera exhibitum tibi paupertati ex- emplum à B. Vifgine, Potetat ea ditiorum more agnum offerfe, ſi aurum à Magis oblatum hue impendiſſet: elegit pauperum ſactiſicium: quis vidit) Eſum pro uobis pauperem fadum. Non eligis tu tibi honoratiora? non procuras? nen gaudes meliotibus? At hocne eſt pauperem jJe- ſum imitari? Non dubita tanto gratius Dee fuiſſe ſacriſcium columbatum, quanto erat vi⸗ lius. Quid tu teddes Deo tuo: . 3. Conſideta devotionem; qua filium ſuum & munus Sacerdoti præſentavit: qua hanc obs lationem comitata ſit intentionis paritate? qua eharitate? &c. Confef tuam cum illius devotio- Be Vide quantum tibi deſit: peaetra cjus ne= ceſſitatem in tua vocatione. Digere tibi tem- pora; & actiones, quibus te magis cum Deo ceonjungase DOM. III. DOST EPHIPHAN. Quare Chriſtus offerti voluerit. 1. † Vlerunt ikum in Hicrüſalein, as ſiſtetens eum Böbmine. Luc. 2. Confidera aucto= fem legis oluiſe implete opere, quod verbo Juſſit- Legislarot aut Doctor nulle magis legem ſuam, aut doctridamh firmat, quam operée Multa de vittute, de Deo aliis dicis: ſed facilne 7 etiam: 62 HEBDOMADA III. etiam? Non laudataur à Chriſto, qui ſolum do- cuerit, aut præceperit, ſed qui ſeceris, & docuerit. Vide ergo ut verba tua frmes operibus. Virtus enim sontſiſtit non in dicétis, ſed in factis. 12. Conſidera eum, qui vencrat Magiſter Hu- militatis, nullam ejus exhibendæ occaſionem præteriiſſe. Eſtimabitur purus homo ut cæteri, cadem lege peccati obſtrictus: quid tum? Dei Filius magis attendit, quæ grata ſunt Patri quam quæ ſibi honorifica. At tu fortè contrarium attendis? Fottè etiam, quæ Deo debes, ad tuum honorem torques? Quo plus tu ipſe honori tuo ſtudes, minus eum Deus procutabit, minus con- cedet? quia gloriam ſuam alteri non dabit. 3. Conſidera Chriſtum voluiſſe duplici titule noſtrum eſſe: ideo, qui datus à Patre fuerat, vo- lnit in præſentatione emi, ut ait S. Thom. de Villanova. Vide quomodo titulos quætit, & cu= mular; quibus tuus ſit. Idem tu præſta in illume Quot tibi ſuppetunt: quot tu perdis ac negligis: Eſte poſthac ſollicitus magis, ut ſis Dei, quam fueris hactenus,e Titulos ſuggerit omnis hora, omnis creatura. Quo tu magis Dei fueris, Deus erit magis tuus, F ERIA II. Mater Filium, Filius ſe ipſum Pa- tri offert. 1. COoſiders qui fuerint affectus Virginis in Deum, cui hanc hoſtiam offerebas fidei, adorationis, gratiarum adionis pro om- nibus on . Ktiſ 4 gtoni/ d. iſni0ins n te In Rrülem kedt ( lue ket e ul lliier aro, il ai olenu, U gonoch gollrit r irm genin lum zno 10 letene in Sphnimotun ni etionbig Minn kforn 6Criun mue literett ell anmn mun taedat un tündrent Eh ſünului, n bmin Kutizei Ptiteun be ifriiins ſen lenn enaſfimn 1 Eene nit n. Uberletin MbNN Argudun lnsmin ſend ontn Es Atnn NteumAe n,Ne 1dvr oelcolgin WGiuefeit, ud Non innguier nnapelainl Aid u nu u ſun lueit nidint igyli ein 1 POST EPIPHANIAM. sz nibus donis ſibi impenſis, charitatis, ſui ip⸗ ſius reſignationis: quæ deinde in nos charitas, quia eum offerebat Divinæ juſtitiæ pro noſtra ſalute. Gratias age Virgini. Diſce haanc que- que hoſtiam iildem affectibus pro peccatis tuis offerre. Cum hac offer te ipſum quidquid es, quidquid potes: aliàâs acceptus non cris, Nihil enim gratum eſt Deo, niſi quod cum Chriſto, aut cjus meriti: offertur. 2. Conſidera quomodo ſe Chriſtus ipſe æterno Patri obtulerit ad gromovendam ejus gloriam, & ſalutem generis humani. Id veròè cum quanto, quam pnro affectà, ſine omaoi ſuo commodo? Accende in te zelum gloriæ Dei, & ſalutis proximorum. Offer te & Deo, & cjus vicariis Superioribus ad quævis ardua- Deteſtare priorem teporem. Pete gratiam, &c. Cogita Chriſtum tunc etiam ad re reſ- pexiſſe. Quid ei debes? Reddere potes imita- tionem, alias nihil. 3. Conſidera quàm grata fuerit hæc oblatie Deo, quia offercbat Mater, offerebat ſe ip- ſum Filius; offerebatur Filius pretium totius mundi, dile Rtiſſimus Patri, Offerebatur in fi= Bem gloriæ Dei„ & pretium Redemptionis noſtræ. Gratulare Patri, Matri, mundo, quèòd una tandem inventa ſit oblatio, qnæ Deo pla- ccat. Agnoſce & in tui pretium oblatum. Ex- pende quanti te fecerit Deus: quantum te ama- verit. Et quid reddes, niſi amorem? Hunc etiam brutum amanti reddit. 1E * HEB.D OMADA III. F ˙KK I A III. De occurſu Simeonis ſenis; & ejus elogio. 1. PT bumö sde jaſtus E. timopatis. Luc. 2, Pulchrum ſancti ſenis elogium. Opti- ina ad recipiendum in ulnas; vel in animam Chtiſtum diſpoſttio eſt, Juſtitia; ſeu vitæ ſan- Ritas, & timor. Juſtitia Chriſtum noebis unit; timr unitum copſervat, dum non ſolum ex- yellit pertatusm, ſed minimos etiam næves ar- det. Nam; qut timet Dominum; nihil negligit: Diſce ad coslervandam animæ puritatem mi- Bimos defectus curate; ne per hos viam majo- tibus aperias & paulatim decidas. Perfectio vif- tutis in misimis clucet: Tune hoc agis: 2. Eäpeltani zonſolationem 1frasl. Sciebai piomiſſuin Salvatoreni; ſed videbat tot elabi æcnia, tot Pattiarchas; ac Prophetas; qui eum ſperabant, iaterim emortucs, ipſe tamen tonſtantet expectabat. Qràm megna hæc in Deuim ſiducia! quàm conſtans expectatio! Qnham tu eæpectas conſolationem? Abſit ut va- bam, vel caducam à cfesturis: Ergo ſanctam in ſols Deo? ſed nondum exgperifis? nondam tibi aſſecutus videris? Expecta Dominum gran- di fduciâ, & conſtantere Aderit certô re ip- 44, ſi cum ſpe præoccραaα νôςüWöAi 3 ° Et zeſponſum acceperat à Spivita Sanél1 64 aon viſurum ſe moriem, niſi prins viderei Chrii En Dominis En quid promeritus ſit juſtiti4 ſuâz timore; & cxpectatione? nempe certitudi= 7. N AChailn. npnt 1 Auen 1 lli elcin An ttbet ſi tr:tantt tlanil, Touch n i, III/ as INW.. enl WI e be nle hantpon nteworer. Cac . AN. Derleo 4 NRah ſtficcn 4 es 4, eehl, S a, tont ſan 4 dil 56ST EPIPHANIAM. „ Ier videndi Chriſtum. Forte nec auſus fuit Düi D de hoc interrogare ſive ex humilitate, ſive ex “S certâà fiducis. & tamen reſtonſam accepit. Ha- . bes aliquid ſimilis felicitatis. Qrot mandata, quot tegalas, tot habes à Spifitu ſancto teſponſa: il do hon viſurum te mortem; fi ea obſetves, cum ju⸗ l ſtitiàâ, timore, & fiduciâ, Sic enim dictum eſt? e Roc fac, & vives. Tuum eſt; ut hanc tibi proë ,lnee 210 1 t mMilſſionem certath reddas, – Simeon accipit Catiſtum in ul- ppiin 1 nas ſuas. eſerlaiimnt i. E? Venit in Spiritu in templum. Luc. 2, Cona Ui ſidera S. Simeonem motum ab eodem Pppiritu, à quo promiffionem aecceperat, feſti⸗ 3 Mt nalle ſpiritu fetvido, ac fitibunde in templum im ipsa hor4, quâ Chriftus inferebatur. Haasc op- eNee A poertunitatein diſtuliſiet, non vidiſſet Ckriſtum d Kir Domini. Quantum eſt opportunitatem, & gra- inmihi tiam oblatam arfipere? Noli differte, cum gra- rlhuidtii tiam habes, foree hæc ultima eſt æternum non erA Tcdituta, Hoc ipſum te movest, quod hactenus olt plures neglexctis, cujus merito cum dolofc te- ehetit vorin cordaris. ”õäs Drten 2. Be ipſe accetit enin in ulnu; ſaa; Promilſ- Aettcrdn ſum ſolum erat, quod videbit Chriſtum: at in- ſuper cnim in ulnas accepit. Plus dat Deus; quam promittat. Tu contra pluta ſpondes, & W Proponis, quam præſtes. Noli eſſe tam parcus in cum, qui in te tam eſt liberalis. Accepit eum „"Iinter brachia : pet quæ, ut ait Hugo; noſtræ Opets- — 66 HEBDOMADA III. r operationes ſignificantur. Ad Deum quidem Auin in pervenitur deſideriis, ſed non tenetur niſi ope- mofr/ail ribus. Erras ergo, ſi propoſita ſtatuilſe con- bm umn tenrus, ad opera non progrediaris. in t⸗ 3. Et benedizxit Deum, & dixit: Nune dimit- n hurnlißel tit ſer vam tuum Domine, Eg, Conſidera qui Genm fuerint gerentis affectus, ſidei, ſpei charitatis, a miki gratulationis tam ſbi, quàm tori mundo re- aNattun ſignationis, ac potiſſimum moriendi deſiderii? mwite / erlkeis quo ſignificat, ſe nullius creaturæ amorc in vi- em, Mi nn ta hactenus detentum, ſed ſolà ſꝑe videndi IH- ekfmirien SUM, Felix anima, quæ in nallas crcaturas * 1 i amorem ſpargit, ſed totum in Deum colligit? achunte Hoc poſtulat finis tuuns, ed quem, creatus cs. H . . 1unemttlis Abſtrahe ergo à creatutis affectum. Tantum ain accedis ad Deum quantum ab illis recedis. unn Vignhtiotum, 5§. Simeon Pr ophetat de Chriſto. wiumin Et Wikecehelan 1. E cCee poſitus eſt hie in ruinam. Luc. 2. Sal- vator in ruinzm? ſed eorum, qui cog- noſcent quidem Deum, ſed non ſecuadum al1 cognitionem honorabunt; qui abutentur gra- tis, & per ſuam malitiam vocationi non obſe- n meon quentur, Time ne & tibi ſit in ruinam, ſi gra- tia ejus non utaris. Doule tam frequeatem ca- mraxt. tem abuſum. Ora tibi efficaces dari. Statue um , cooperari. Sit potius in tuinzm tuarum paſ- nn ſionum cxemplo ſuo, & auxilis. iitg ,littn 2. Et in reſurredtionem Wultorum. Imò om . ianel vium, ſ velint. Nemo à gratia reſurgendiper aichut Deum unm , ann n 1 dardariig, rooklle n, greiit A hust. 1 hi un wi n 1 Woitli der? Mole . E lldaletid X 3 Wmiu ud mnadnal , An en geunt . „1 Win Arcun Iu Ann d s an 41. a Kikn aNe e! 1 Aeumng if 13, ſcure 1, Preunl;⸗ i.eoni n0n o0l 1 fod PO'ST EPIBHANTAM. 67 Deum excluditur. ouæ bonitas iſta Dei ? offen- fus gratiam offert ; læſus lædeotis amicitiam quærit. Non vult mortem peccatoris, ſed ut con- vertatur, & vivat. Nec hoc bono, aut commode ſuo, ſed tuo. Impenſiùs ergo Deus tua vult bo- na, quâm tu ipſe tua. Quògd ſi reſutgas ejus ope, quoties iterum tuâ malitiâ cadis: O’pudor! ita demum reſurge, ut cadas nunquam, Sed pondue paſſionum opprime, nec te in lapſum trahant. 3. Et in ſignum, cui contraditetur. Eveatus vitæ Chriſti dedit Prophetiæ veritatem. Perpe- tuam enim ſuſtinuit à peccatoribus adverſus ſemetipſiem contradictionem ? quæſit us ab Herode ad necem à Judæis parati in eum lapides; dam- nata, aut ſpteta ejus doctrina, ipſe tanquam ſco- pus omnium opprobriorum, calumniarum, & erucistuum poſitus. Sed & quories tu vitæ ejus, & docttinæ contradixiſti? Sit tibi poſt hae ſig⸗ num Jeſas, non cui comeradicas, fed cui te con- ſormes, ad quod tua deſideria, tuas actiones con- zisias. FERIA VI. De lis, quæ Simeon B. Virgini propheravit. 1. — Uam irſius animam fertranſibit gladiuse Luc. 2. Vide quomode jusundis acer- ba permiſcet Deus. Audiverat ex Simeone B. V. laudes, ac bencdiétionesſui fili Quæzx hinc gaudia; jam de gladio audit, qui ſibi non cor- eus, ſed ipſarn animam ſit penetraturus. Ue Mater 6³⁸ HRBDOMADA III. Mater enim, & filii amantifſima, non poterit hon graviſſimè ſentife injurias filii. Nam ama- ti injuria, eſt amantis tormentum. Vis fig- pum, an Jeſum ames? Explora quomodo ejus injurias feras, tam à tc,. juàâm ab aliis illatas. Doles, deteſtaris, impedis, && hoc quidem irdente Zelo? Confide quod ames; & exardeſce in omnem Dei injufiame .— ⸗ 2. TIuam ipfius animam persränfßibit gladiuss Conſidera caunſam, ob quam voluerit Deus B. Virgini hunc dolotis gladium jam in infan- tia Chriſti per Prophetam imprimere. Fortè poluit eam Chriſto magis conformem: ur ſi⸗ cut ille ab infantis ſemper habuit fibi præſen- tem paſſionem fuam ita & illa ſempet ejuſdem memori torqueretur. Vide quo evadas per iſſzduam crucem. & mortifcationem: ad fi- Kilieddinem Whriſti- Cretcit enim virius; um adverfs probatur: per majorem virtutem Chriſto es ſimilior. Amas hanc ſimilitudinem? Ama Crucem. Ad hanc te magno animo re- tolve; hanc ampleétete. . „ 3. Tsam ipſiss anirzam pertanfibit gladins. Eonsdera Prophetiam hanc, co ipſo quidem momento, maximé autem tempore paſſionis Chriſti impletam. Percurre tormentz Chriſti? Fide præſentem Cruci Vitginem. Cogita quis dolot Matris ob tamn graves in tantum Filium injurias fuerit. Sed & tu Runc gladium Matri jafiziſti, quo Fillo tot injurias, tam graves litogaſti? Dole, & timée gladium iræ Dei- er „ 1999 ſoe Sen dic K, ctmtel / unyerleſen is erench N Leteut eninu Nee coronatut, 4 Gngbelis) N E Venunpe! ledas adol AN nk Run hecredten . eeen 4.11 llcem ed⸗ in fenm l 11,ſubs ſe Anln, i, R oocd . Alalanm 4.1, 4 deleden . elde bers Neſd Allimen Mee l iuun I , re lir WI glhun venn. uh. lgtunn in die A lnez kau Gnisſe 4 a . ſſole ſde eol n n it ine Wpüree W nde u ewnti 4 ſaen: 4 . e3. t eue Lius , e . rge in tot gulti § A BBATHO, De Annæ Prophetiſſæ occurſu. 1. Ny diſcedebat de templo, jejuniis, & ob ecrationibus ſerviens gRie ac nocte. Luc. 2. Conſidera Ppeærſeyerantiam hujus lanctæ matronæ in dictis exercitiis, à quibus non remittębat. Non meretut yviftutis nomen, quem non comitatur perſeverantia. Apud Deum hæc ſola coronatur. Quomodo tu ad coronam pertinges! Qam multa proponis? quàm pauca exequeris? Minima difficultate frangeris, &c. erumpe tandem, reddetur ſuayve, quod credebas laborioſum. 2. Nen giſcedbat 4ds tempio, jszuziis, & elſecratioxibus &, Ibid. Conſidera deinde ipſas hujus viduæ virtutes, virginalem, & vidualem ejus caſtitatem, exactam Legis Di- vinæ obſervzntiam, frequentem cum Deo com- municationem, rigidam abſtinentiam, Atque his merita eſt jelſum verum Deum agnoſcere, hæ enim ſunt, quibus ſe Deus communicat penitùs agnoſcendum. Vis, ut Deus ſe tibi exhibeat? habe cor mundum, obſeiva man- data, & regulas: ſæpè cuùm Deo colloquere: tetrahe te à ſenſuum dele ctamentis. 3. Er hac ipsa horâ uperveniens. Ibid. Con- ſidera hanc Annæ felicitatem ad hanc horam eſſe à Dee diſpoſitam, ita tamen, ut & ipſa hâe eâdem horâ occurtat, cæteroq uin co ſolatie non potitura. Ita Deus gratias ſuas certo tem- pori, 70 HEBDOMADA IV. pori, & occaſioni alligat, quas niſi eàâ horàâ arri- pias, fortè nunquam obtinebis. Vide ergo, ne hâàc horâà oblatam gratiam prætercas. Perdun- tur ſæpe multæ, dum una negligitur. Nam Deus cas veluti per catenam ducit, uti ſi uni co- eperéêris, plures promercaris, Si ſcires ab uns hac pendere tuam ſalutem, quid ageres? Et fortè bendet. Ne ergo ſis ſegnis, & incurius. DOM. IV. POST EPHIPHAN. De affectibus, & ſermone Annæ Prophetiſſæ. 1EThæe ipsé horâ, ſuperveniens. Lac. 2. Con- ſidera qui fuerint interni affectus Annæ agnoſcentis ſab velo Carnis verum Deum: quæ fides, ſpes, amor, gaudium, gratulatio, ſui reſignatio, &c. Suntne iidem tui in Deum velo accidentium pannis tectum? Si credis, cur non majior eſt in eum reverentia? Si ſperas cur affligeris adverſis? Si amas, cut amorem dividis in creaturas? Si gaudes, cur ſolatia ex cæno men- dicas? Si gratularis tibi tanto bono, cur alia extra Deum æftimas? Si te reſignas, cur toties iterum recipis, & c. 2. Cenſitebatur Domino. (Ihid.) hoc eſt, be- nedicebat, & gloriſicabat Dominum. Vehemen- r 1., ſir ie 6 vthn ur,d u ledt, ue, Uün ſr t u eroenn WAAͦ ſellbig hlue le rotelio, eenioren un ner onndet, , muli gr s! Cuerpo⸗ gii mii ke⸗ 1in onun, Aumt el iils e DPuim mimumn, HNIAX nkur g Poane ſcle tes cnim affectus erumpebant in verba. Sed ikere quæ fuerint, non exprimitur. Credi tamen po- Nni teſt, laudaſſe Dei bonitatem, ac miſericordiam, i quam fecit cum ſervis ſuis: admiratam fuiſſe 1ee ejus humilitatem, & cxinanitionem. Unde fit nen quod NI uite din lepn Meienn ig Ueplen U ein Uine i ☛ üten iad imi, lolenA mmekone alr. Ginctl Iet0 ireni Md A Gns feum Deu im gnnine⸗ Nülentinden Aund Herthe⸗ Nekun Rheut r Klnteteen mn oro, erlnun /aui⸗ “ n . zame. Nere eoninun Nen Miumn Nehn 1 ſn 1 Nin. Crin/ . baees lh Anol 6 1 POST HPIPHANIAM. „1 quod ſis tam Rerilis in laudes Dei? quia nimi⸗ rum tepide, aut parum afficeris, Amanti edim de amato non deſunt verba, Quod loqueris, prodit, quid amer. Examina te ipſum & verba, ſetrmoneſque tuos, & deprehendes, ubi ft animus, unde cvocandus. 3. Er loquefatur de illo omnibus, Ibid. Et quid loquebatur? ſine dubio, husc eſſe tam diu expe- Gtatum Meſſiam? huic ſoli impudendos amo- res, &c, Nonne hoc profeſſio, & vocatio tua exigit? ut ad cognitionem, amoremque JESU erudias, & infammes omnes, qui ej us ſangui- ne redempti ſuot, nulli quamvis miſero, & egeno te ſubtrahas? Cur ergo vel omnino ſub- terfugis? vel zejicis viliores? Nunquid ideo vilis eſt anima, quia vili lacerna tegitur? an pro comptis ſolum mortuus eſt Dei Filius ⁷ vero zelo nulla anima eſt vilis. Accende igi- tur hunc in te zelum animarum. PF E RI A II. Chriſtus ſecundùm legem redimitur quinque ſiclis. 1. [17 facerent ſecundhm cenſuetudinem Le- gis pro eo. Luc. z. Etſi nulla fiat ab Evangeliſta mentio, quod Mater Chriſtum conſueto pretio à Sacerdote emerit? certum eſt tamen, cam omnem apicem legis impleviſſe; ac Proinde ctiam quinque ſiclos pro eo depoſuiſſe. Conſidera ergo I. Quis eum emat? Nempe B. Virgo, non ut ſibi ſervet, ſed ut eum nobis nutriat 7 HEBDOMADA IV. putriat, ſeſeque poſtea nobis totum impendat, Debes ergo grates Virgini tantum de tuo bono ſollicitæ, Et quibus affectibus tibi reditum cx- cipices. S 2. Conſidera, à quoeum cmat? Ab æterno Patre, cui oblatus erat. Donaverat eum nobis per Incarnationem: redonat, aut vendit illum iterum nobis, novos quærens titulos, quibus ſuum Filium totum facit noſtrum. Adeo no- ſræ ſalutis ſatagit; ut quamvis oblatum ſibi Redemptorem, iterum nobis reponat, Utinam ſic ego cum Deo agerem! offero toties cor meum, voluutatem, & facultates cæteras? ſed quod donayi momento recipio. Nunc accipe Deus cor meum, voluntatem cofpus, & ani- mam irrevocabili dono, & tu de iis ad libitum diſpone. 3. Conſidera quo pretio ematur, nempe ſe⸗ cundùm legem quinque ſiclis. Vide quam paß- vo cmitur Deus. Quamvis fit infinitum bo⸗ num, nolazit à te exigere infßnitum pretium, tuæ conſulens egeſtati ; noluit ingens aliquod, ne ejus emendi excuſationem prætenderes; no- luit nullum, ut rigidiore titulo tuum facexes. Inexcuſabilis ergo es ò homo, ſi tantum bonum tam parvo, tam obvio pretio non emat. Er tamen quoties in vanitates, & ſenſuum oble- Gtamenta plus pretii, plus inquam, laboris ef. fundis. Sr M 109 Pptas it ,iiat, “ MNanb. 1. Aunt gilen niit Cipoltio Hviii uieliij ven un cenen Ean ſupiciol n kugkan ceniin igi. Murioet, Amimum n Uiris cocls ktn ihiioſo enle n min ilain ie⸗ 1lgseimllti⸗ Uubad gule. lorin in r ni ſeles! hen 8 in ait, guu⸗ Niulmun, ) fne, (nlle Aa ccleene un toe uul dorun , NN . tg 5 NAV. odi ime 1uunknote lde nen e n mnden Donertng toan, int kun ern, ing, ta N alun , unſiobherun Gitenenn Diun hecrutdn Dnch plechio Nur nen ein, At ,AncelisdleN verten, N R! S. Wh Gubf zuclüriegen ven elene ge inlotun . ono, Hlani peio won er n lala ſu plun 6 POST EPIPHANIAM. 7⁸ F ERIA III. Herodes iratus. I. TUre Herodes videns, quonia milluſus eſſot *⁹ Magis. Matth. 2. Confidera illud. Videns. Promiſerant quidem Magi, ſc reditu- ros. Sed intervenit diſpoſitio Dei jubentis per Angelum, eos alia via redirec. Hoc ignorabat Herodes; & tamen tam certum habet, ac ſi vi- deret Magis fuiſſe animum illudendi. Vide quàm turpiter erret ſuſpicio! auder ſcrutari in- tentionem, & tanquam certiſſima habet ſom- nia, quæ ſibi fingit. Non videt, ſed cœciò gra- ditur: ideò errat, & animum turbat. Deteſtare hoc malum, & potius cœcus ſis in aliorum fa- ctis, quàm ut ſuſpicioſo oculo videsas. 2. Videns quoniam illuſus eſſet. Illuſor ipſe Herodes erat, Magis per ſimulationem impo- ſuerat. Qualis ipſe fuit, tales illos judicavit. Po⸗ terat non reditum illorum in melius interpre- tari, & minus turbatus fuiſſer. Diſce tu hoc agere, ne fortaſfis optima in venenum vertas. Nonnè tibi id fieri velles? fac ergò aliis. Ma- gna tibi inde quies erit, quia ſiniſtra judicia plurimorum turbant animum. Reflecte, do- le, propone. . 3. Iratus eſt valde. Conſidera Herodem in ira cepifſe conſilium occidendi Chriſtum, quàm crudele! quàm enorme; Ira nihil ſanum ſuadet. Non poteſt bonum eſſe conſilium, quod dictat paſſie. Quoties, quæ paſſione D decie⸗ 74 HEBDOMADA IV. Mere, tibi redditus damnaſti! Diſce ergo n mere, ne te ad p&itenda Vide an. & quæ tibi do- a Nlitlny⸗ quibus modis domes, c u emn m hn Aaft btem⸗ Qdecreviſti, nire 1lil tuas paſſiones oppfI 5 conſilia deducant. minctur, ſtatue, N . . 6,&.u Decretum Dei de ſubtrahendo atmuh⸗ zenicg, . Ckriſto Flerodis iræ. 1. COnaſdera „ quàm ſiat longè alia conſilia O Dei alia hominum. Periclifatur de cr elee vita Chriſtus. Poterat DEUS vel Herodem an. D perimere, vel iram extingucre, vel filium e; Tungar jnviſibilem reddere. Decrcvir, ut fugiat. dinieſven . . 4 ———.ð 1 Rmletdl eſus con Quale hoc medium? quam dignitati Filii DFI contrarium? quot iscommodi objectum? ita INIA1 DEUS cum iis agit, quos amat: aſpera illis, 1 & dificilia decernit. Eſne tu dignior Filio nen /e D EI:? Si dura à te Deus experimenta cxigit, Cewonn quid lamentaris? Agnoſce hæc eſſe ejus ia te Aſ amoris argumenta, & mitius feres, & gau- debis, & gratias ages: 1,0 ulſe . 2. Conſidera, voluiſſe DEUM, ut hæc fu- s Ahn ga fierer, non 2ad Magos, apud quos Chriſtus fuiſſet in hanore, & veneratione, ſed in £Ægy- ptum, ad gentem barbaram, & Judæis infen- ſam procul ab amicis, & notis. Ita Filio ſuo to-= to infauriæ tempore, pec ab amicis ſolatium, nec à notis honorem, aut commoditatem ad- miſit. Et quid tu quæris agnoſci, æſtimari, honorari, commoditatibus inſtrui? Si te ſer- i ſe vum Chriſti agnoſceres, reliceres iſta, & gau- ug deres N 1 un perut in e Cllcuunltaotn Aumire, ungn „ dil leen eelniet igien Cistr Neillurir d DAAwenhr n, N e 9 ſvert ſſe. 4lelt tMa⸗ n epran in inem ane ee eſ lo,e MKN1 Coln Alek lupiioſuen . onnecine In o . „ RKR ſcelesn. 5 1 6 1rcot u Knei, e . 14 er POST EPIPHANIAM. 75 deres potiùs latere, contempni, affligi. Auz de hoc à te exigere, ut Chriſto proprior acce- das. 3. Conſidera, quod ait Imperf. hom. 2z. Re- cordatum eſſ: Dominum qui non iraſcitur in finem, quanta mala fecerit ſuper gybtum, ideo mittit Filium ſuum in eam, & dat illi magna recencilia- tionis ſignum. Quâàm bonus Deus! quibus ex juſtitia ſuſtulit primogenitos, ex miſericordia ſuum Primogenitum committit. Diſcat pecca- tor, dum à Deo plectitur, nen deſperare in finem. Imo ipſum plectere, eſt quoddam bonitatis documentum. Caſtigat enim omnem filium, quem diligit; Tupœnam omnem hu- milis excipe, & bonitati ejus conſigna. F ERIA V. Joſeph monetur ab Angelo, ut fugiat in Ægyptum. 1. A Ngelus Domini atparuit in jomnis Joſeph, dicens? ſurge, & accipe Puerum, Matrem eju,, & ſugs in gyptum. Matth. z. Confidera præcepti circumſtantias. 1. Mo- net Angelus Dei nomine, tanquam per ſupe⸗ riorem. 2, Non Virginem etſi excellentiorem, ſed Joſephum tanquam caput familiæ. Per ſu- periores enim regit, quibus, ne errent ſubditi, aſſiſtit. 3. In lomno monet. Rumpenda eſt quies, ubi Deus vocat. 4, Accipere jubet puerum, & Matrem. De cætera ſuppellectile nulla cura. Omnis ſupellex tua ſit, Jeſus & Maria? D 2 5. In 76 HEBDOMADA IV. 9 7. In Ægyßtum abeundum, in terram hoſtilem ut tutus ſit jeſus. Deſignari tibi locum patere, non elige. Si periculoſus tibi videatur, Deus proteger, qui deſignavit. ”M 21. Et eſto ibi, uſque dum dicam tibi. Morz tempus non ofhcii, afflictionis tempus Deo remitte. Ipſi cura eſt de te, mutabit cùm expedier. Quan- tum tu ipſe de te diſponis, aut ad votum diſpo- ni procuras, tantum te ſubtrahis Divin æ guber-= pationi. Quantum inde turbationis, ſi von obtineas; ſi obtineas, quàm parum meriti, quàm parum ſolatii, quàm parum periculi? 3. Qui conſurgens accetitpuerum, & Matrvem ejus nocte. En obedientiæ perfectionem. 1. Cum judicii ſubjectione, etk multa occurrere potuiſ- ſent, quæ obtenderet. 2. Cum voluntatis prom-⸗ ptitudine, in re tam ardua & difficili. 3. Cum cxecutionis celeritate, ipsàâ nocte, abrupto ſom- no, relictis omnibus, quæ habebat., 4. Cum hila- ritare, quod ſciret han- eſſe Dei voluntatem. Expende tuam ad hos numeros obedientiam. FERIA VI. De ipſo itinere fugientium in Tgyptum. I. E 7 ſeceſſit in gyptum Matth. 2. Conſi- . gera qui fucrint animorum ſenſus jo- A ſepho & Mariæ. Kxperiebantur moleſtias iti- neris, injurias aéris, duritiem hominum, penu= riam cibi-&c. Scd in his omnibus unàâ hâc cogi- tatione determinat. Occuꝑationis, loci, SNI a GAm Poztiot nin 2 1 en eetkeli A Elnnipcetn 6e, laue urgd ett e Am nntue, N by⸗, — 4 Aelit 14 h PO3T E PIPHANIAM. 77 GW tatione recreabatur: omnia hæc agimus, & pa- - “ timur proleſu ſalvando. Hine quæ ſolatia? , quæ dulcedo? Omne enim amarum hàâc cogita- tione dulcotabatur? Hoc tu principio niteré inf nen adverſis. Pro Deo patior. Damtin z. Conſidera quis animi ſenſus infanti fue- Dum rit, qui ſciebat ſe ad necem quæri? qui venerat eren & ipſi etiam Herodi vitam date. Putas non vul- ung un, Aeraverit animum tanta ingratirudo vide ne filiue parem doloris occaſionem ſæpius Chriſto præ diinin 14 beas, dum tot beneficiis & gratiis nen reſgpon- n fun e des. Sed poterat omnipotens Infans vindictam nNE famerc de Herode, ſaumque honorem tueri: mun,blt at noluir. Falſum ergò eſt priacipium amoris dmnG proprii: non tolerandum id, duo honor peri- ome clitatur, & c. nanin 3. Conſidera, quæ Chriſlus in corpore eo ltel „ itinere baſlus ſit: Eras erat tenera, hyems per- Nünin moe igida, pluviæ nives, diverioria vilia, quandos n eCnD quc nulia, paupertas parentum ſummam, barba⸗ enar ries hominum, &c. At non ex neceſſitate hæc euteln tolcrabat; ſed vVoluntate. Et ego pati refugio & ca quo que quæ neceſſaria adfert ego come 1 moditatibus meis ſtudebo ? Ee §SA B BAT H O, .. De is, quæ ]Eſus paſſus eſt in Nith l Ægypto. vormm , 1 . quæ in animo paſſus eſt. Vi. Penn ben⸗ dit ſe in medio nationis pravæz, cul- nbene fum Deo negantis, idolis tribuentis: arde- mihagd b'at interim zelo gloriæ Dei. Hinc quod vulnus 4 D 3 cjus 78 HEBDOMADA IV. ecjus animo, qui clarè perſpicicbat, quid ſit Deus: quæ indignitas ejus offenſæ? quanto affectu vi- tam ſuam ad tollenda peccata offerebat? Quam parum in me zeli eſt, quem nontantum aliene peceata non vulnerant ſed vix propria? Accende in te zelum hunc, & attendes magis, ur opera tua non diſpliceant Deo. 2. Conſidera, quæ Chriſtus in ſe ſit paſſus. Defectum non ſuperfluorum tantùm, ſed etiam necefſariorum; contemptum ab hominibus. cum non alius haberetur, quàm fabri filius, hzc non ex hecedhtate patiebatur Rex gloriæ, ſed ex voluntate, & cum gaudio, quòd ſciret ſic placitum eſſe Deo. Condole cæcitati «Ægyptio- rum non agsoſcentium Jeſam. Vide ne tua ſit herum ſimilis. Admirare, & lauda Chriſti pa- tientiam : ſed non pigeat imitari, quod laudare dele ctat. 3. Conſidera dolorem, quem habuit jeſus alii compatiendo. Primò quidem 38 Matri ſuz, & Joſepho, quos ſui causà videbat durum illud exilium tolerare, qui dolor ſine dubio fue rit ad menſuram amotis, quo in eos ferebatur. 2. Iaſantibus innocentibus, qui etiam ſui cau- sà crudeli carnificinà lasiabantur. Diſce com- pati aliorum malis, eorum græſertim, qui ia innocentia ua Herodis, ſeu mali ſocii gladie occiduntur. Qantum his depravandis ſtudet iniquitas, tantum tu reducendis ſtade. dl, SSZ eigulkeh, n en nottaiiet rront Kent enn 1 ura,EO 1n 6) homin n ſii harke Prla, tſi ldecrdini 2nn ,A hudCkrii ian, os keun ſenwul di iͦteſtnut⸗ edhl iltugß, ſen. Pſan, Mee em POST EPIPHANIAMA 77 DO M. V. POST EPIPH A N. Czdes Innecentium. 1I. M ''ien: occidit emnes pusros , qui erant in Bethlehem. Matth. z. Conſidera 1. ſanguinariam Herodis crudelitatem. Unum yult merti datum, & omnes oceidit. Quo deducit unica ambitionis paſſio/ imè quæris uiſi edometur, Lapfſus tsos fememora, quos ung quandoque paſſio canſa vit; & tuo damno dif- ee eam opptimere ne te opprisaat. Nec diffe⸗ rendum eit, quia tempore adoleſcit. 2. 4A bimatu, & infrà, Ibid. Conſiderâ ; quam cautelam patrando ſceleri Herodes adhi- beat. Nam I, non ſua manu eos occidit, ſed mittit miniſtros; ur ſi arguatur, exyceſlum in hos retorqueat. z. Occidit omnes, ur tanto cers tius is petimatur, quem volebat. 5. Non tantum in Betblehem occidit, ubi acceperat natuth Chriſtum, ſed etiam in emnibus krsktus ejnss 4. Non ſolum eos, qui à tempore ſtellæ oftæ na- ti erant, ſed etiam qui antca. Non patere; ut Fi- lii tenebrarum ſint cautiores ad malum patrzan- dum, quaàm ta ad declinandum. Omnem cau- telam adhibe, ne qua te pars boni prætereat, ne qua parte ſabrepat a alum. 3. Conſidera admiranda Dei confilia, qui ipſis hominum fſceleribus utitur in bodum. Nam ut obſervat 8. Chryſoſtomus hom. 9. f0 r- te hi pueri non erant futuri boni. Ergè beneſi= cium fuit illis mors accelerata. Deinde crudeli- D 4 ra3 80 HEBDOMADA II. tas ipſa divulgara Romæ, ſervivitad divulgan- dum Moeſſiæ wdventum „cultum eidem à Magis delatum. Diſce malis ad bonos, tibique ſaluta- res, & Deo glorioſos fines uti. Magna hic Dei imitatio: magnum tibi lucrum. F ERI A II. Monetur Joſeph de reditu ex Ægypto. 1. D Efundie autem Herode. Matth. z. Conſi- dera Herodem, ꝗqui per mortem Chriſti ſumm regnum ſtabilire volebat, per ſuam mor- tem co excidiſſe. Juſtus eſt Deus. Diſſimu⸗ lat Peccata ad tempus, ſed tandem plectit, cum minimè opinamur. Time, dum peceaſti, auf ne pecces, juſtitriam; qui, dum peccasmon amas bonitatem. 2. Angelus Dom'ini apparuit in Jomnie Joſephi in = lbid. Conſidera Dei previdentiam, qui ffarim Herodis mortem Joſepho nunciat, Quam putas gaviſus ſit Joſeph, quèd ſui tantam curam à Deo geri animadvertit? Quàm faerit in fiducia erga Deum firmatus, Lauda & tu Di-= vinam providentiam., Projice cogitstum tuum in Dominum: ei te gubernandum committe. Erit illi eura de te, & videbis triſtium etiam re- rum lætos eventus. 3. Surge, & accipe puerum, & Matrem ejus, & vade in terram Iſrael. Ibid, Terra Irael am- pla erat, In quem ejus locum concedat Joſeph, non determinat Angelus. Fortè nt Joſeph ite- rum recurrat ad Deum, & de loco inquirat. Gau⸗ „ 4 ArGN tie ur euin er. , 6 vint en len Agui⸗ Pfunpenu l. „ ndere d LE erete Rang. e 1Enn d⸗ Un uid en y epin ol. ſeiuct 8 lunmi 1 orten. i Me gon⸗ AII s telile . lt ( Knonen Chil MWeNluman bek Den Dlor 4 ſr r Culen edt d. e, Cun reali, Augeaggtutnt, Nn e wee nneg . ſch grali u, LuudzAulr e upinun ii, eucun huit N Matri bi⸗ lemles cncedt /7, eritn irse PO'S T EPIPHANILAM. 21 Gaudet enim Deus frequentiore noſtrâ ſecum communicationc. Ideo non omnia ſimul decla- rat „ quæ à nobis vult fieri: Da ergò hoc Deo gaudium: ſæpius ad cum recurre. Hæc via eſt, ſe cum eo magis unlendi. PERIA III. . . De reditu ex Ægypto. Q conſurgens avcetit puerum, & Ma- irem ejus, & venit in terram Iſrasl, Matth. 2. Conſidera æquam omnino Joſephi, & B. Virginis promptirudinem ad adeundam, ac ad deſerendam, Æ gyptum. Nec alio titulo eſt reditus gratior, quam quèd Deo ita placeat. Nec diſpliceret remanere diutius etiam in ærumnis, ſi ita Deo placeret; ab hujas enim nutu cum omni indifferentia pendebantr. Quæ veròô tua eſt in differentia; ad mandata es moro- ſus? quod potes, recuſas quod non pores, expe- tis: de bono, & malo judicas, prout tibi ſapie benè aut malè: fingis te non poſſe, quod non vis? tanquam debitum petis, quod amas; tan- quam injuriam accipis, ſi petenti negatur, &e, 2. Andiens autem, quèòd regnatet Archslzus in Judæa pro Merode patre ſuo, timuit i ko re. Ibid-- Conſideravihil quidem fuiſſe, quod Joſeph ti- mere poſſet in judæa, Nam mortui erant, qui quarebant animam pueri. Habet tamen ſoſeph. quod optimæ conſcientiæ habest: etiam in ſe- curxitate timent, ne perdant cſum., Eitne & tir 82 HEBDOMAUDA V. bi hujus rei ſollicirudo. Quam vero neceſſaria in tot periculis? Hæc adempta omnia perdidiſti, imo & te ipſum. Vigila, &c. 2. Habitavit in ti vitatee 4 vocatuer Naxa- ret. Ibid., Non elegit ſibi Chriſtus Hieroſoly- mam capat Regni, & populis freqentatam, ſed Nazareth locum vilem, à quo ctiam per con- temptum vocatus eſt Nazaræus Hoc eſt isge- nium Chriſti, ſemper ſibi humiliora eligere. Quàm diverſum eſt tuum? ignominiam Cbriſto faeis ſi alia quæris, quam ipie. Tanto majorem Kacis Chriſtum, quanto te minerem. FERIA IV. De aſcenſu Chriſti cum parentibus in templum. 1.[Bsse parentes ejus per omnes annos in Rieru- ſalem. Lus. 2. Conſidera siam, & con- ſtantem hanc fuifle Joſephi conſuetudinem, orandi causâ ad templum alcendere: qued qui- dem agebat ex lege, quâ omne maſculinun. Obſtringebatur. Vide quam accuratè legem ad= impleat, & quidem ex conſtante conſuetudi ie ſancta. Utinam ad hanc tu conſuetudinem re- gularis obiervantiæ pervenires. Pia conſuetudo non eſt mera conſuetudo, ſed conſtantia. Hanc ut obtineas, quidquid agis, conſideratè age, & ad zegulam reflecte. Quantus efſes, ſi id à principio vocationis egiſſes? 2. bant parentes ejus. Confſidera, non ſolùm Joſeph, ſed & B, Virginem aſcendiflſe in tem- plum, alibli cocvltne Aa/ioo gal y lede a⸗ . ſee * M an oten ST feoercton l e onmmuals , 45. ee Nri ninget!lcdi in INIA miſeni Rð Nve 9 Uligte nrcek el 59 ele ſegade plum, & hanc quidem aullam habaiſſe obliga- tionem, quia lex ſolis maſculis dara crat. Quia tamen erat opus bonum, quo obſequinm præ- ſtabatur Dceo, ſufficit ad illam promovendam. Nimis parce cum Deo agit, qai nibil agit niſi ad quod tenetur,. Si Deus tecum ita agerer, quam miler eſſes! Ergo qui tanta à Deo mere li- beraliter accipis, redde aliqua ſugererogatoria. Feciſtine hactenus? facieſae impoſterum? qua: quande ? quo affectu? . 3e Conſidera, etiam Chriſtum iviſſe in comi- tatu parentum, tum ur legi ſatisfaceret, tum ut ætetnum Patrem veneretur in domo ſua, præ- ſcripto tempore communis venerationis. Feli- ces parentes tanti filii comitatul Felix tu! ſi ſem- mfwenkn per] Eſum tecum habeas! quid ſolatii deeſſe poſ- n ſit cum JEſa? vide cum quaato ſpiritu, & fer vore hie puerulus properet! Excita in te ſimilem, cum Aen d Divina accedis. FERIA V. De codem aſcenſu in templum. dan drelin nutitli 144 NMaln. Ciiſtufeig. 1, A *αταα illis Rieroſalymam ſecundum culttotinnl conſu etudinem. Luc. 2. Conſidera en teducem ecx Ægypto Joſephum timuiſſe ire lattunmn H ereiolymam, quod ibi regnatet Archilaus. lletutigi At etiamaum regnabat. Cur modo non timetz; lilhh Quia nempe hic agitur de culru Deo exhiben- 1 do. Tunc enim exuendus eſt timor & forti ani- mo, quæ Deo debes, præſtanda. Sic Deumti- ber te . D 6 menti e 4 n e 84 HEBDOMADAV. menti nihil eveniet mali. Dum tu ejus obſe- quium curabis, præ ſtabir ille ſecuritatem. 2. Conſidera Chriſtum anno ætatis 12. aſcendiſſe in templum, quando ſcilicet com- muni hominum opinione ſe primum prodere ſolet judicium; ut prima ſtatim ætate oſtende-= ret, curas ſuas vergere ad obſequium DEI. O ſi hoc excmplum ſecutus eſſes à juventute! quâm felix tua eſſet conditio! quàm ſecurus animæ ſtatus! Dole te tam ſero veniſſe. Ar ſaltem nunc ſeriò? & cum magna relolutione age, quod eſt ad obſequium DEI & pone tepiditatem? 3. Contemplare agentiam im templo mo-= deſtiam, reverentiam, affectns, quas gratias reddant pro beneficiis & ſibi, & univerſo mundo collatis, quàm fervidæ ſunt preces ad impetrandas hominibus gratias congruas ¹ quam gratæz DEO fint corum oblationes, &c. Confer tuam orantis compoſitionem corporis, collectionem animi, fervorem ſpiritůs, &c. Vide in quo deſicias, & emenda. F E RI A VI. Remanet puer ESUS in Templo. X. Cozasmari, diebus cun redirent. Con- ſidera parentes ESU non ante voluiſſe, quamquam potuiſſent, Nazareth in domum ſuam reverti, quàm ſolemnitas azymorum, quæ ſeptem dies durabat, undique expleretur. Ika ad apicem ſervare volueraut legem. Sit hoc &. tuuma us 4 gunmrum 4 ge N 0000 ls,Cbe k Raee, Col cone Geerr — 4 ſeddreter M levota ⸗ eten ur if⸗ mmun bilen igndarur ur onorzel Neiir S . U1. ungtl Eleern, un , ndcoleg. inie in l ib lein cein /gurlee l ſeile l mutcllione NINW n eee dx, au in lii wunen elenteg iu nmul 1dond, N irn onfin Wren ilide nes .weodr, e. n Tenne , nedjrent o Ateſl/ nuchh in iias Auſten POST EPIPHANIAM. 8 5 tuum ſtudium, in iis præſertim, quæ Divina præſcribunt. Noli mutilum Deo ſacrificium dare, aut tempori quidquam detrahere. Quod Deo detrahis, cui addis, niſi ſenſibus; voleſ- ne hoc feciſſe, cum conſummati fauerint dies vitæ tuæ: 2. Remanſit puer JRSUS in HNieruſalem-- Gonſidera affeum, quo Chriſtus ad Divina ferebatur: qai quantum de ſe erat, voluiſſet ſemper remanere in domo Patris ſui? & ob hune finem, eriam Matrem- quamquam ſibi dilectifſimam deſerere. Dei enim obſequia omnibus ſunt præfetenda. Ex quo diſcam æſtimare Divina, quæ regalis præſcripta ſunt, affe Rum ad ea excitare; ac potius iis tempo= ris aliquid addere, ubi conceſſam eſt, quam demere. 3½. Et non cognoverunt parentes ejas. Quam- vis Chriſtus, non ignorarer abſentiam ſuam m. no dolori parentibus futuram, voluit ta- me t ſe iis ſubtrahere? ut offenderet (ait Beda] ſe alium batrem verum habere in cœlis, cui ſoli in iis, quæ operabatur ut Salvator, erat ſub- jectus, ſine carnis & ſanguinis reſpectu, Diſce quando operandum eſt juxta tuam vocationem, exuere amorem parentum, & amicorum. Ig- norant hi, quæ ſunt ſpititus, & magno ſunt: impedimento., Non potes eſſe Diſcipulus Chri=- ſti, ſi in his non oderis patrem, & matrxems: Luc. I4½ 86 HEBDOMADA V. S ABBATH O, Amiſſum filum requirunt Pa- rentes. 1. E XNRim antes idam eſſe in cmitata, venerunt iter diei. Mirum videri poteſt, quomodo Mater potuerit à filio ſejungi, quem tantopere amabar. Suſtinuit tamen id, quod crederet alios Divina ejus præſentia frui, ac ipſum cos morum ſuavitate ad ſe extraxiſſe. Ita ut ſervire- rur aliis, libenter caruit eo, quo ſumme dele- Cts batur. Appende hic tuam charitatem. Quam pauca, quam illibenter iacommoda pateris alre⸗- rius cauſa? At tu ſervias proximo's etiam ali- quando Deus eſt relinquendus. 1. Kequirebant eum inter cognatos. Qua dili- gentia? quo moœrore? qua ſimul reſignatione? quia non ignorabant ecum Deum eſſe; & nihil non bene zgere quibus ad Deum, quibus ad JEſum ſuſpiriis ? Itane tu perditum Jſum requi- ris? Sed tamen son reperiebant inter cognatos, Diſce non inveniri Deum, imo perdi porius in- ter cognatos inter affe cus ſasguinis, & ſen- ſuum inter ſelatis amicorum. Diſüpant iſta, non colligunt aftectum in Deum. Huic tantum detrahis quantum illis adjicis. 3. Et nen invenientes regreſſi ſunt in Hieruſa- lem. Conſidera qui fuerint regredientium ſen- ſus; dolori quidem, unionis tamen cum Divina voluntate, quod non ignorarent hoc altiflimo conſilio factum, ut majora ſul accenderet deſideria & merendi daret occaſionem, ſpei in- terim KR& e . Agolealoden Railciebanze ls le 1. rveniure 1 ℳ, IIMKAE HKHMα u al tdis De⸗ bid lo ien en, ien l . 1 ieoe nnene AD, TI teelrh 48. Nunmitett n leiwek nn 1) , ot e e anrſein ſnne de⸗ J NoNNNAKi nonino, Ant eltn ,r. Cuch lal lutihpf Deun dle Kuni Denn, aah altunſPvone ſcnie Crtn NIaoris e Go ſola/ Zulpnii, Deun, Nlctumu . , Ntin Hn inhn „ pOST EPI PHANIAM. zz— terim eum iteruùm reperiendi. Dilſce, quòd Deus faciem ſuam ſubtrahat etiam iis, quos unicè di- ligit. Si ſe tibi ſubduxit, vade in Hieruſalem, conſtitue te in interna pace? quære eam iiſdem a ffe ctibus. LDO MIN. VI. POSI EPIPEI. Invenitut in templo in Do- Ctores. 1. T Nvenerunt illum in templo. Luc. 2. Credibile eſt eos non uſpiam alibi quæſiiſie Hieroſo-= lymi: Jeſum, quàm io templo, Arg lebant enim cum ibi eſſe, ubi ſcieban:, ejus affectus verſari. Diſce ergo Jeſum in templo quærere, hoc eſt, in oratione. Non invenitur enim in terra ſua vi- ter viventium ; non in lectulo deliciarum carnis: non in vicis. & plateis diſtta cionum mundi. Imo hic potiùs perditur. Ne ergo te in afflictio- nibus tuis ad creaturas, ſed ad orationem, & in- ternam animi recollectionem converte. Ibi Je- ſum invenies. 2. Sedentem in medio Dodhorum, andientem, interrogantem. bid. En iterum ubi Chriſtaus invenitur? Inter Doctores. Neme ſibi in rebus animi ſatis eſt ſapiens. Magna ſapientia eſt in- terrogare, & audire eum, qui ſpiritum dirigit- Interrogare, ut ſcias audire, ut facias- Confun- ditur in ſapientia ſua, qui vel ſic ſcire negligit, vel de ſufficiente ſapientia ſus præſumit. Secu= rius cum Dace graderis per hanc mundi ſylvam infeſtam, quàm ſolus. Erge audi fi mi, diſcipli- nam Batris tui, ut aadstur gratia cabiti tuo. Prov. I. 3 °5tαιρα 8⁶ HEBDOMADA VIZ 3 St upebant autem omnes, qui eum audiebant ſuper prudentia, & reſponſis ejuss Ibid. Videbat ômnium admirationem Mater, audiebat ap- plauſum: licèt tamen conſpecto filio, ingens gaudium conceperat animo, mira illud mode- ſtia temperavit, dum ad tantos plauſus non ex-= ultavit leviter, nec ſe ejus Matrem prodidit, un= de aliqua gloriæ pars in eam redundaret. Siche tu etiam agis? non prodis ea, quæ tibi ſunt laudi apud homines? non jactas quandeq ue?, non li- Penter de tna familia, de tuis factis loqueris? Mendicas inanem laudem, veram perdis. FERIA II. Verba Matris ad Filium repet? 1. Elli „ quid feciſti nobis ſic? Luc. 2; Prier loquitur Mater; afecas enim amoris, ait Sim. Caſſ. non potuit amplius cohiberi- V ocat Filium? hoc erat omnibus notum: non Deum quod ab aliis ignorabatur. Noluit verbum proferre, quod ſibi in laudem redundaret. Quid, non eſt inerepatio, ait Carthuſ. ſed pia, & amarzſa conquefſtio- Oſtendit dolorem, quem habuit, ejus cauſam non perquirit curioſe. Quid fe- ciſti nobis ? non ait mihi: quo ſignificet communem Joſephi dolorem: ex quo ſus etiam ſtet laus Joſephoe, quèd amaverit eum, quem perditum dolebat. Sic magni- tudinem dolori: exprimit, ſicut magnitudi- Nem amoris illud: Sic Deus dilexit mundum. Joane 3, NS, ,ℳ ſep 1MMeret ſoleßt Gnzoteytame nnee 4 lun eldig) * auufikand 1 4 ⸗AHLA3WZN 16 Cod awlllon. iete int e Mn II/ nki4 r Ruſedr in an nt de g anlotfe⸗ dichäin ai l . 5 ſiin N eſe e luet tn, kchdie meliudne, i 4Crtüilteln urchle/ Lont n iihtei Nunzl II lin ti 6 ue d t luin imiti 1 attrrkie Nn mm N u. Molni nin Irelulna, ge en, en ihn jeulge. Vr i! lo nn 1en in leut ² Norilin / 0 POST EPIPHANIAM. 85 Joan. 3. Vide quam paucis, quam multa imitan- da exhibet. 20 Pater taus, && ego dolentei. Ibid. Primas occupat Virgo alloquendi Chriſtam: enarrando ſua acta primas defert Joſepho. Illud amoris fuir, hoc humilitatis, & reverentiæ in eum, qui erat caput familiæ,. Namillima, ait §. Auguſt. nec ſe merito, nac in ordine nominis praferekats Hæc conari tuto potes, ut amore in Deum omaes antecellas; ſed humilitate. & reverentia omni- bus cede; non tam verbis, quàm vili interius tui æſtimatione. U 3. Dolentes quarebamus te, Ibid. Signiſficat dolori ſe remedium quæſiviſſe. Non enim ſi- ſtebant in eo, quod amiſſum Jeſum dolereat; ſed ut doloris in venirent lenimen, quærebanre Non ſufficit amiſſum Eſum dolere, ſi diligen- tiam non adhibes, ut invenias. Ideò quandoque ſe fſubtralit, ut tu quæras? & delectatur quæ- rentis ſtudio, & regpertus cumulat gaudium Non ergo deſponde animos, ſi amiſeris ; ſed quære, & invenies. L F ERIA III. Reſponſum Filü ad Matrem. 1. ◻α Via eſt, quod me qua«rebatis à Luc. zZ. QꝑNan ſunt verba inerepationis, quaſi dicat: Non opus erat me quærere, qui non caſu, ſed alti ſimo conſlio à vobis receſſi. Nec in- dè fuit vanum quærendi ſtudium: quia m ulta, quæ non ſunt neceflaria, ex pio tamen affectu lau- dabiliter 90 HEBDOMADA VI. dabiliter ſunt. Quam ſuaviter, quam aman.- ter hæc protulerit! quam ſuavitatem parenti- bus ingeſſerit! Merebarturid parentum ſtudium. Si amiſiſti ESUM, guſtumq ue devotionis, cogita altiſſimo Dei couſilio ta cum; remitte te ejus gubernationi cum humilitate: quære tamen ſtudio, quo potes. Veniet tempus conlolationis. 2. Neſciebatis quia in his, quæ Patris mei ſunt eportet me eſſ:? Ibid. Interrogatio hæc vim ha- bet a Krmandi id eſt, Sciebatis. Sciebant uti que, & ideo eum ibi quæſverunt. Indicat tamen eum affectam, quem habuit ad ea, quæ Patri ſunt: isdicat propter hæc relinquendum Patrem, & Matrem, indicat hoc debitum eſſe, quod alia ſuperat. Imprime hanc animo veritatem, & ubi cauſa Dei agitur, generoſam cape reſolu- tionem abſcindendt quid quid charum eſt. 3. Et ipſi non int- IVexerant verbna, 4ερ locutus eſt ad eos. Ibid. Beatiſſimæ Virgigt non frmal emnia de Chrifſto ſunt revelata, icd fi- cut ſemper crevit in gratia ita etiam in my- ſterion intelligentia. Non intellexit ergo tuac, quarce Chrifa: illa ærate inter Docteores ſapientiam ſuam revelzverit? ſed ramen ulte- rius on interrogavit Cum enim audivit opus eſie paternæ voluntatis, ſtatim quievit. Dilce Judicium ſubſicere. Neque enim neceſſarium eſt, ut omnium rationes aflequaris, quæ Deus, quæ Superiores de re diſponunt. Noli eas in- veſtigare, alia: animi quietem turbabis. Sa- tis ſit tibi, Deus vulte — 2. — FE- ri 11 kle 9 ℳℳ 4ℳ, 77 NeNN, N/ 1 1te. 9 Lon ta ſwo det! umimoet! NNutu, il erNt N 1Aderenn uu, ſie Munnhdoolts, eo Kbea Bobl n hſen inni Adt POST EPIPHANIAM. 91 FERIA IV. De deſcenſu ex t emplo. Weni 1. Tt deſeendit cum eis. Luc. 2. Audi natran- tem Jeſum, quæ ſibi eo triduo eveserinf- Specta audientem magoa aviditate Virginem „& omnia verba sorde ſuo obſervantem. Dilſce deſcendere ad ſeaſum, D. Anton. Ier, infrà Octav. Epiph. O rigida ſuperbia, qus ſaper altitudinem nubium molitis aſcendere; deſeende obſecro, gqaια IEſas deſcendit, non tam cerpore ex edito loco templi, quàm animo per humilitatem. 2. Et erat ſubditus ila. Ibid. Quis cui? Creator creaturæ, Dominus fervo, Deus homi⸗ ni. O admiranda obedientia! Ersbeſce ſuperbe cmnis, ait Bern. hom. I. ſub Miſſus. Beusſe hie- miliat, & tu te exaltase Si hominis 6 homo, imi- tari dedigno ris exmplum certèà non erit tibi indi⸗ gnum, ſeqle: au orem ſuum., Vilior eſt tibi præ: poſitus, non tam nobilis, non tam doctus, quàm tau? Nunquid abejus aobilitate, ab eius i⸗ pientia tanto es excelſior, quanto Deus ab hominist Exemplum tibi dedit? tu eum ſequere. 3. Ei eras ſusditus illis. In quibus? quo mo- do? In viliſſimis quibaſque? Oicina fabri non exhibebat ſplendida. Tu ea quæ fuerint, facilè concipies. Agebat autem illa prompteè, humiliter, exactès nec uno tantum die, ſed uſque ad trigeſimum ætatis annum. Vilia tibi mandantur, & abjecta ofecia? Nihil eſt vile, quod Dei imitatione agitur, qui vel vile non . agit, ae, ſen beeng R u R/⸗ 7 e 1lNo entdstel venlm eelol. zun 40 At d 92 HEBDOMADA IV. agit, vel agends tollit vilitatem. Sit honor tuus vflia agere, ſi honorem tuum maxlimum judi⸗ cas Chriſto proximo aſſimilari. Ne terapus te frangat, in totam vitam te generoſe reſolve abs jectus eſſe in domo Dei. FERIA V. De profectu Chriſti. in ætate, ſapientia „ & gratia. I.PUer auten J Ejus proffriebat alate. Luc. 12 poterat naturam aſlumere robuſtam, ac virilis ſtaruræ, ur Adamum creaverat. Voluit infantilem , & per ærates tranſire, ut omni ætati exemplo eſſet. Creſcebat ætate, & viri= bus, ut ad graviora pro me toleranda robuſtior evaderet. Hoc fine nutriebat eoorpus. Heu me! qꝗquantum abſum qui corpus nurrio ad delicias, Hon ad Dei obſequium, non ad dificilia pro Deo agenda, aut toleranda Parce Domine? emendabo ad tuum exemplum. 2. Proficiebat ſapientia, & gratia. Ibid. Ple- nus erat ſapientia, & gratia a primo ſui con- ceptus inſtanti, ita ut nihil ei accedere poſſet. Externè tamen creſcere videbatur ad prepor- tionem ætatis, cui accommodabat in oculis homiaum ſapientiam, & gratiam. Diſce quod dum creſcis ætate, creſcere etiam debeas ſapien- tia, & gratia. Annis creviſti, quàm parum vir- fute? Scientias humanas addidiciſti, gratiæ, & virtutis vix rudimenta attigiſti. Quomodo' ſubſiſtes, dum quæretur non quantum y ſed quo⸗ A IM lrrleletl RRe/3VUS h 1 caeA Deigt A . onribus DB ,1., W 7 ſun oine Ib a Nn Kan ne 4 Innin Naor Dole 1 A nii inmeit DI en hiorſ mutknſ n Re keicliei lllt utel. 1 paA . Cechen 1 olte, A C fe H zud nline dus Donn 1,Miro c ur 11 gicndl⸗ Ntbn in deld un, Ulace nechen i⸗ un in cilli, gunn 1 POST EPIPHANIAM. 9; quomodo vixeris? non quid didiceris, ſed quid feceris? 1. Apud Deum, & komines. Ibid, Exhibebat enim opera ſemper excellentiora; quibus ho- minum æſtimationem lucrabatur; & eximia cerant ad augendam Dei gratiam, ſi hujus fuiſſet capax. Ita in omnibus Dei placitum, & homi- num ædiſicationem conjungebar. Hoc age & tu, ut per opera tua Deo placeas, & qui vident cea, gloriſicent Patrem, qui in cœlis eſt, Vanum eſt. ſi ſoles homines ſpectes: ſi ſolum Deum aliquid. ſi utrumque, optimum. F ERIA VI. Quid Chriſtus egerit ad annum uſque trigeſimum. 1. — Onſidera 1. ex plurium Auctorum ſen- tentia, Chriſtum tranſegiſſe eos anuos in altiſſima contemplatione. Cogita ergo tractaſſe eum cum Patre negotium ſalutis hu- manæ, diſpoſuiſſe militantem Eccleſiam, de- flevifle peccata hominum, placaſſe iram Pa- tris, precatum fuiſſe veniam, &c. Non du⸗- bita te tuaque peccata in illa contemplatione fuiſſe in præſentia. Non merebaris hoc. Sola fuit illius boniras, tui meminiſſe. In hanc de-= bita tua repone. Dole, veniam perillas lacry- mas precare. Vide ut impoſterum ſis ei gaudio. non dolori: 2. Conſidera eum fuiſſe ſolatio SS8. Matri, & Joſepho ſuâ converſatione, quàm ctcdi e 94 HEBDOMADA. eſt fuiſſe potiſſinum de Dei bonitate, miſeri- cordia. & opere ſalutis, ad quod venerat. Cogi- ta quis fuèrit utriuſque parentis guſtus? qui af- fectus? Diſce quæ tuæ converſationis materia eſſe debeat; qua ſcilicet aliquod proximo ſola- tium, aut pium affectum imprimas. Alias vel in noxia incides vel tempus perdes. Egiſtine hoc hactenus. 3. Conſidera operatum eſſe masibus ſuis. Tractaſſe fabrilia credunt probati Authores. Hinc credi poteſt adjaviſſe joſephum ad ſuſten- tarionew. Tam miſeram vitam duxit Jeſus. Et tames non illi, ſed tibi dictum eſt: In ſudore vultus tui Veſeeris pane. Et tu amabis otium: Nec penſi habet, quod nondum pꝑrædicet, aut miracula patret ad ſalutem hominum. Satis ſe agere judicat, quod agit id, quod ſcit Deum vel- le. Diſce hoc agere, quod obedientia jubet: etſi tibi nihil agere, aut à Superioribus non ſatis pre tuis talenris occupari videaris. Satis agis, ſi id agis, quod per obedientiam ſcis Deo placere. §S A B B A THO. Quæ virtutes ex virtute Chriſti colligantur. I1 Onſidera, cùm Chriſti vita diſgonere- — tur ad mortem Crucis, voluiſſe dum duræ potiſſimum virtutis ſpecimisa cdere. Ac. 1. Humilitatis. Amavit enim neſciri: oc- culuit Divinitatem, ſapientiam, vim patrandi miracula. Latuit in Nazareth ignotus omni= bus gele, 1 U ne ne. Mnlo honor⸗ niibus, eo codtecpen., gvod Menie glenſsm 4/nſle. Nleydumaclelta⸗ Noearun er⸗ 1 „ . iamh delſenti ber ell Uukonluis e 8 Nbelt Da ſun 190 .6 iene (rn I i ia ihre ecl enlimn, n . 1 wen ignn, POST EPIDHANIAM. 9 5 deri? non fugis ſolitudinem: abho bus. Quam parum eſt Chri . 2. Secur da virtus Obedientia. 1. Erga Deum; ſemper enim quæ erant placita ei facicbat, ut reſpecdtu hujus omne illius opus fuerit obe⸗ dientia. Æͤſtima hanc virtutem, cujus pre- cium Chriſtus omnibas ſuis actibus addi vo- luir. Potes hoc imitari ad omne opus, quod cx vocatione tua facis. Scis enim certo Deum, & Superiores velle. 2⸗ Erga homines: Erxat Iubditus illis, non in honoratis, quæ non ſup- petebant, ſed in vilibus, conſtanter, promptè, hilarirer. Eximium quid eſſe crede, obedite; quod Chriſtus tam conſtanter, tot annis egit. Examina, quæ tua ſit obedientia, non tantum operis, ſed etiam promptitudinis voluntatis, & abnegationis judicii. 3, Tertia eſt centinua Patientia in pauperta- te, & rerum esiam neceſſatiarum defectu, in — „₰½ ☛ & 8 E zrumnis, in contemptu. Hanc ille vitam meliorem, Deoque grariorem judicavit, & elegit,. O fſiniſtra homiaum judicia, quibus hac vita extremum malorum eſt! dum pati fugiunt, perdunt animas ſuas?, quæ ſola patien- tia pogidentar. Et quid eſt, quod tu pateris? quam leye, quam nihil, ſi cum eo conferas; quod prior ille paſſus eſt? Ad quid te reſolves DO- 96 H E B DOMAD A. DOM. SEPTIAGESIM .: Decretum SS. Trinitatis, ut Chriſtus moriatur. 1. Qe facimus? Joan. 1I. Cogita te intereſſe in conſilio SS. Trinitatis conſultantis, ſit- ne perdendus homo, ut meruerat; an morte Dei hominis redimendus. Quia facimus? Co- gita adeſle juſtitiam Divinam, quæ enormi- tatem delicti exaggerat. I. Quia homo De- um vilipendit, cujus præceptum trangreſſus eſt. 2. Quia præceptum hoc erat obſervatu fa- cilè., 3. Quia hoc ex malitia fecit, cum eſſet adeò illuminatus, fultus gratia, & ſine paſ- ſionum rebellione. 4. Quia nec motus eſt ri- gore pœnæ tranſgreſſuro impoſitæ, nec exemplo Angelorum. Igitur non mereri miſericordiam, ſed juſtitiam. Agnoſce hanc gravitatem pecca- ti. Deteſtare. Time juſtitiam. 2. Cogita adeſſe miſericordiam, approbare quidem omnia, quæ allegavit Juſtitia, cxcu- ſare tamen hominem, quod fragilis ſit, ex luto compoſitus, tentatus à dæmone, idque in de- ſpeétum, & odium Dei. 2. Agere ne perdatur, quia totum genus humanum perdendum eſ⸗ ſet: non ita omnes omnino Angelos perditos: triumphaturum damonem, ſi homo damne- tur: Deum habitarum nomen rigidi, non mi- ſericordis; cum miſericordiæ nullus hactenus 1 fuerit locus, nullus futurus; Convenire deni= que Dei bonitati, ut placetur. Exhibere miſe- rationis 14 rru⸗ i Con/ 4 ℳ AY N Crth ,Ni Nahu 0tun eiell 4 Hyobominn 1Kutntineofte lun KLglet aaan ꝛmabist haſſeu 15 Uedben Anitzculuen beluileuteni lo Kioniie UUle, ſolom Altese Chilu, a oin Mcin de Alomun! Alnn . lu G IAar ligd morinn r Cgnt ninnzee 1r Nenent, A Qlktiguus u 1e e0 Gi Hnole⸗ WS— unn 1 ſee Gue nin A Celt nennſ̃ Caetlaieiccncn une Puhunnze ⸗ dezni Pin olfugi Cenote liſt 1 geren mnun 5eid nird Arßliaf 0nen, lon iapeatigi “ ienie 4 6 guns; ( 4 aeu 1, “ SEPTUAGBSIMX. 97 rationis egentem, hanc invoca, lauda, gratias age, ſpera. 2. Exped it, ut unus meoriatur homo, ne tots gens pereat. Ibid. Cogita hanc eſſe SS. Trinitatis concluſionem, quæ magis in miſericordiam in- clinat, quam in juſtitiam. Quod juſtus enim ſit, à noſtra malitia habet? quod verò miſericors, à fua bonitate. Oquam expedit & pro Dei gloria manifeſtanda, & pro hominum ſalute! Agnoſ- ce, adora, lauda. ama, time offendere hanc boni- tatem, ſpera in eam. Sed quæ tua erit in eam ob- ligatio ? quàm cam amabis? quàâm illi ſervies: FERIA II. Gencilium Phariſæxorum adverſas Chriſtum. 1˖COllgerunt Pontifces, & Phariſai conci- lium ,„ & dicebans?: Quid ſacimus ² Joan. 11. Qui coëunt: inimici Chriſti, invidi ejus gloriæ, quod miracula patret, quod à plebe honorerur. Quæ ſana ſententia expectari poteſt à judicibus odio, & invidia excœcatis? Quo ſine coëunt 2 Ut Eſuus dolo teneant, & occidant. Hocneè meritus eſt Chriſtus, qui pertranſivit omnibus benefaciendo? Quid fecifles, ſi illi concilio adfuiſſes? quo in iniquos illos zelo exarſiſſes? In te converte hæc tela. Tu contia eum ſæpius conſpiraſti. Amor proprius convo- cavit ooncilium paſſionum: quibus quoties ſatisfacis , decernis adverſus Dominum. Et E koc 98 H EB DOMADA. hoc meretur per tot tibi impenſa beneficia? O ingratitudo! J 2. nic hemo multa ſigna facite Ibid. Nec no- mlare e eum dignantur. adeò vilem eſt i ntut, „quod m multa 1 tamen per raͤir⸗ rum cunt MD ſum, quis regno tempo rali. Plur c regnum æ ge uam Deumw. O iaſani 4 K4 tua. Deum, ſi non vilem m, certe bro dignitate ma- Ennen lime aſti: vilia illi tuarum pai⸗ enum de- letaenta antepoſuiſti :? cape ha nanc veritatem, unicum ruum bonum efle. Deum amare, & illi 8 ſoli ſervire. nelhyen fn Y1 : Men 2 2. Erpedit, ut unns mao iatur homo. Ibid. In- en . 9,64 nocens, prophera, patrator m rum. Meſ- 1 .☚r 1, 17 ſias, non acéuſatus DOD 2 uditus. non convictus: 2 5 2 * at? & tamen expedit ut moriatur, ne 2 ſcelerate! non exꝑ „ qui impio tuO kamai zi utitur. Hæc Dei it optima eruere- Imitari potes. üͤex tui contem- ptu eruas hum militatem, cX afflitionibus patien- tiam, ex creaturis Dei laudem. Ita diligentibus PDeum omnia eooperanturin bonum. Rom. 8. F E RIA III. Cœna in Bethania à Martha, & Maria Chriſto exhibita. 1. Pkreun autem ei cœænam ibi, & Martha miniſtrabat. Joan. I2. Cœna hæc facta 2 SEPTUAGESIMÆ 99 eſt in domo Simonis leproſi poſt Lazarum reſu⸗ ſcitatum. Chriſto in gratiarum actienem. Mar- tha ergò in domo aliena miniſtrabat Chriſto. Qui amat, ubique captat occaſionem amato mi- niſtrandi. Nullus illi locus, nulla domus ad hoc peregrina eſt, etiam ſpontè famulorum offi⸗ cium ſuſcipit. At quot te prætereuer occaſio- nes? Si amares omnem venareris, ubivis, quo- vis temporc. Si hoc egiſſes ſemper quam gra- vis eſſes meritis? Non ægrè feras alios ſedere in quiete, te autem miniſterio fatigari. Diverſis diverſa mandantur merendi ſtudia: iſtud tibi. Iſto Deo places: 2. Maria accepit libram unguenti nardi p iſti ai pretioſi, & un xit pedes eſu, & exterſit capillis ſa ise Ibid. Unxerat jam antea in ſua converſone Chriſti pedes. Ungit hic in gtatiarum actionem de reſuſcitato Lazaro. Expende ad Chriſti pe- des in aliorum præſentia projectæ humilitatem, ſui contemptum, amorem, gratiarum actio- nem, quàâ pretioſiſſimum, quod habebar, Deo immolar. Attende, quam Chriſtus habeat complacentiam, quam hujus actionis æſtima- tionem 2 Affer & tu non vilia, non perfunctoria opera, ſed pretioſa, pleno & interno affectu ex- hibita, qui à Deotam pretioſa accipis. 3. Et domus impleta eſt ex odore unguentis 72 ibonus odor ſumus Cor 2. Aut ſatem eſſe debemus. Odor operum noſtrornm eſt ædificatio proximi. Rximia teligioſi virtus to- tam unam domum replet hoc odore. Quò⅔ ma- . „ . 6 Jor es: ecò magis hoc praſta. Majorum exempla 1 00 HKBDOMADA. trahunt minores. Vide autem magis, ne de te quæratur Deus: Fœtere feciſti odorem neſtrum. Exod. 5. Si vel aliis exemplo ſis malo, vel bono illudas. FERIA IV. Murmur Diſcipulorum de profuſo Magdalenæ unguento. . V Iaznres autem Diſcipuli indignati ſunt, diecentes. Matth. 26. Murmarabant de prodigalitate, & indiſcretione Magdalenæ, qui, quo affectu hoc ageret, non videbant. Nunquam decrunt qui de juſtorum virtutibus ſiniſtre judicent, loquantur, & in malum in- terpretentur, ſive ignorantia, ſive malitla. Etiam boni ſuas formant cenſuras zelo quando- que indiſcreto, quid ſi & Superiores ? Si vis bo- nus eſſe Religioſus, debes ad hæc animum pa- rare. Ad judicia Dei reſpice, hominum contem- nes. Iſti corticem vident; Deus medullam. Cave autem, ne & tu aliorum acta in malum interpre- teris, dum potes in bonum. 2. Dixit unus ezæ Diſeipulis Iuis Judas Iſca- viotes. Joab. 12. Matthæus & Marcus plures mumursſſe ſcribunt: Joamnes, unicum Ju- dam. Auguſtinus combinat, eis Juda dicente perluaſum eſſe. Ita murmurator unus, ſæpe cir- culum integrum ad murmur trshit. Cave tu incipias, ca ve incipiente alio proſequaris. Fa- cies, ſi aſſueſcas aliorum actiones apud te in bonum interpretari. 3. Potuit cn w, nnen Eelene ellca Rne 1 Nem ſichertt lan N dalebri t eungi ie lony, 7 1 olen ln, ſn 1 ce N iorer daͤn⸗ Urermvung⸗ Puninunties 1,0 Netid, uotln Me 4Nnn fun Iteun 1u lli un Crrle,, untne b = ine ſ 14 4 SHFPTUAGESIM X. 104 3. Potuit enim unguentum iſtud venundari multo, dari pauperibus. Matth. 26⸗ Ecce quod pallium obtexit iniquitati: quaſi ei cura- eſlet de pauperibus qui fur erat, & proſpicie- bat furandi occaſionem, ſi illud unguentum venditum fuiflet. Iſta veſtiuntut plerumque- malæ paſſiones. Iraſceris, vis æclum videri 2 fa⸗- miliaritati pecçuliari indulges; vis charitatem: æſtimari efundis te ad ſolatia crcaturatum, vis dici fructuoſe converſari Sed pallio hoc non te= geris apud Deum. F E R I A V. Chriſtus defendit Magdalenam- 1.S ten: ueen Ibſus ait ² DBasig molsſti eſi i paio mulieri Opus enim bont us eperata eſs in me, Ibid. Semper Jeſus advocatus eit Ma- riæ. Luc. 7. Contra Pharilæum peccatricer arguentem- Luc. 10. Contra Martham de otio accuſantem. Hic contra judam murmuran- tem. En quemodo ſcmper virtus Deum haber patronnum. Quod ſolatium hinc fuerit Magda- lenæ adhuc novitiæ in via virtutis! Qantum fuerit animata! Qnid te affligunt ſiniſtra homi- num judicia, murmura, cenſuræ à nunquid præterca virtutem deſeres? abſit. Perge benè agere. Conſfide. Deum habebis defenſoreme- Erittempus, quo aperietur- veritas cum tuo ſo=⸗ latio majore. 2. Nam ſemper pauperes habetis vobiſeum; ms autem non ſemper habebitis. Miuttens enim häes E. 3 ng 6* 102 HEBDOMADAͦ ungueutum in corbus meum, ad jepelienaum me Jecit. Ibid. Solvit rationem murmuris de cura pauperum. Noen regerit Judæ intentionem fu- randi, quam noverat Domiaus. Ut diſeas non te defendere per revelationem alienæ culpæ, in- firmum innocentiæltuæ argumentum eſt alte- riäis culpa. Laudat deinde intentionem Mag- dalenæ, quòd pravenit ungere corpus ſuum. Marc. I4. quod vel ex converſatione cum Chri- fto, vel afflatu Spiritus Sancti didicerat, ſe poſt mortem non uncturam. Plaeent ergo Deo præventa obſequia, quorum poſt non datur oc- caſio. Sic omnem gratiam æſtima, omnem oc- caſionem arripe: quia neſcis, an poſt futura ſit. 3. Ubicunque pradicatum fuerit hoc Evan- gelium in toto mundo, dicetur, & qusd hac facit in memoriam eius, Ibid. Silebat Magdal murmur Judæ: Kcce Dominus fideles omne ejus præconiuu excicat. Adeò placet illi filen- tium hamile inter calumnias. Uanxerat a illi eperi memoria ſæculorum, quia erat ad huc incipiens in virtute, promittitur iſti unctioni, quia progreſſa eſt in virrute, & aſcendit ad ca- put uſque Chriſti, quod illo unguento imbuit; ibi autem ſolum ad pedes hæſit; ibi erant pur- gativi affectus hic unitivi. Incigere neceſſarium eſt, ſed progredi laudabile, Vide erge ne ſiſtas, quovis die incrementum adde. AGufatt Nes: N EAE i Aſcendens Flieroſolymam prædicit 6 13NN K17 enilen i. ſuain Pamonem. edeeint „ Rant aut em in via aſcendentes Hie mam, &pracedeba! Nos ] Eſus, bant. Debuit inſolita kuilſſe Chrilti prot uod ſtupuerint diſcipuli. Quæ vero ejus I. Ut oſtenderet t quam prompta Batie ndum feratur, Ad miracula edenda nario ib at paſſu, 2d Palnionem acceler Amor addidit alas, QCuam lentus ſum ego, refractarius ad ardua! O trahe me poſt te. 2. Ut oſtenderet ſe ad labores, & dolores præiree Cur ergè præcedere tu vis ad honores, ad deli cias? Qnantum abes à Spiritu t cum Apoſtolis, præcedentem, ſed eum liſdem e lineniaer o 4 m 49 2. Ecce alcen Hien o ee, „ & Filin omani, er. 1 ce thæi 20. Sa bius allat, nunc Ketuns aſlione m Apoſtolis. Cur roie⸗ 7 Quia ſemper Ha . —* 8 — 6 8 S α —. 20 — — , 4 ben Pa aſho tamen e tum, JESU. animare Quaic cum Chr tt0 icendtt 2 leu ad VII 4 mam be 8 4 ehrult 4 eruinf 104 HEBDOMADA. ſolus, habet ſecum Chriſtum, cujus vel memo- ria cruciatus lenit. 7, 3. Et ſibinihil horism intellexerunt,. Luc. 18. 6 Terrena adhuc ſapiebant, & magai faciebant r, ea, quæ mundus æſtimat, delicias, honores, glo= 7öngih riam, &c. à contemptu aurem, contumeliis, & e utenh, doloribus abhorrebant. Animus, qui terrena bymi ſapit. non percipit, quod Deus æſtimat. Unde 4 iͦbinui⸗ tu tam aridus es in meditatione vitæ, & mortis lelemwr Chriſti? onia non habes æſtimationem, & amo- Seee hani rem contemptus, & afflictionum; ſed honorum, vlhen vanitatum, & delectationum ſenſus. Defle inſi⸗ dn pientiam tuam, & diſce ab optimo Magiſtro aid⸗ pati: Quia son eſt dijcipulus ſupra Magiſirum. nzis i Matth. 10. linuin nor . Demazu/ §S A B B A THO. “ Præparatio ad ſolonnem ingreſſum u, . . budangunt in Hieruſalem. ulohoi ete aſcendens ] Eſus Hieroſolymam, aſſumpſfit ant Uriut duodecim Diſcibulos. Matth. 20. Non X. ignorabat Chriſtus decrevifſe judæos , ut annn gium dolo tenerene, & oceiderent, Marci I14. Vo-=⸗ Rin dic ier luit tamen Hieroſolymam ſolenniter ingredt, wimn a & cum ca pompa, quæ à Prophetis de Meſſia 8 prædicta fuit. I. Ut oſtenderet ſe verum eſſe ince INd Meſſiam, & præberet ſe agnoſcendi oecaſio⸗ Rn e nem, ut inexcuſabiles eſſent, ſi non ut talem Am venerarentur. Omnibus enim dat Deus gratias, non omnes accipiunt. Stude, ur oblatas acci- Pias: time, ſi negligas, 2. Ut oſtenderet, non poſſe A. igen V § EPT UA6 BRSI M £. 10 5 oſſe Judæos excqui decretam mortem, niſi re. iple velit. A. Deo pendet „quidquid decreveris. . nne Fjus ergo gubernationi te in omnibus com- mitte. 1. Ite in caſtellum, quod contra Vos eſt, & atim invenieti aſinam alligatam, & pullum cum ea, jolvite, & adaucite mihi. Si quis vobis aliqig dixerit, dicite, quia Dominus his opus habet. Maith, 21. Oſtendit Divinitatem ſuam, ſigniſi- ando abſentia: Grede non abeſſe àte. Adora. Ama. Time. 2. Exercet Dominium, quod habet in omnes Ies creatas, & tu huic ſubje ctus es. Pa- tere eum inte dominari. Cum interna te cogita-⸗ tione monet, ut frangas appetitum, ut ſubdas voluntatem, ut linguam modereris; cogita has 0 aſinas, & tibi dici, Dominus his opus habet. Ne- abiſac hoc illi? en ntln 3. Buntes autem Diſcipuli, ſecerunt ſicut pra- den cepit illu Jeſus; & ad duxerunt aſinam, & pullum. N. bid. Obediunt Apoſtoli perfeitè, ſi ur pracepit; nſſnin e nec ullam movent ulterius quæſtionem. Par fuit Nrhn n romptitudo Domini illorum jumentorume ueni ,1 Audito enim „quòd Dominus his opus habet; uec- iims uni ,1⸗ qui ſint, nec à quo miſſi, nec cauſam, nectem- len e pus quærit. En bonam, in utriſque voluntatem- ihnteis Elen faciendi, quod p lacet Domino. Kxamina quam An le en bona ſit tua, quam prompta ad bonas ſuggeſtior- nen es, Diſpone cam, ut ſit. melior. 1, Ammann i in Deoßt e,u alinn D Ctolente, 4 e, ſti m ſ. Apeſaerunt aber os ve'ſtimenta ſaa & de- M atth Ofticia in icxrüt enum ban⸗ Ae non ien⸗ timores fi mat. Ai ſper are potert Jeſu & paaperibus Dilci pulis- im . terant Principum indiga ationem. Sola æſtima- tio Chriſti eo: movit, quam conceperant ex ejus miraculis, & recenter ſuſcitato Lazaro. O ſi magnam conciperes Dei æſtimationem! qua obſequis præſtares Deo? quam fortiter ad verſus ic iplum, & concilia tuarum paſſio- num dimicatfes! 2. (lamabant dicentes Hoſanna filio Davia: Benedidas Jui Venit, S. Ibid. Conſidera tur- bam hanc tria c onjunx ille, quibus vera devotio perficitur: Cor, ſive affectum, quo Chriſtum Proſeque ebanti Linguam ſeu voces, qnibus eum laudabaat; Manus ſeu opera, quibus ra- mos cædebant. onelt ve ra devotio, quæ hæc tria non habet; quia niſi hæc Deo reddat, non reddit nos totos. Con ler devotionem tuam. Vide an verba, & opera procedant ex affectu? an, ut loqueris, ies kaciat; an vox ſit Jacob HE e AIIEzOrwOGERE er ut bl ,K ANKN., Thannroruc, Wmn, gun NrA Dnt 8 0 c1 omgem ſua! ECtIo=⸗ nem, venit tib omnes ſuas cogitationes, ſtudia, vitam, ſüaguineme eſtii⸗ penluru ut te egenuen diret, periclitanten protegat; mniſeram & vilem adtecgaume evehat. Att IIe ili. bortas cordis, ut introcat Rexz lo⸗ 5 jutcliectum. v voluntatem, Laffectus tuos. E E R. I A II, Invidi Phariſlzorum ſermones. 1, Iaetis, quia anihil praficimus. Ecce mun- dus totus poſt eum abit. Joan: I12. Con- fideta invidiam Phariſæorum. Qui occilum ebant Chriſtum, quam ægré ferunt ho-= neratum Sed fateri debent, ſe ihil proficere. Noli animo dijici, ſi invidiam patiaris. Nihil Proficiet: ſolum invidum cruciabit, Noli etiam invidere, ne crucieris. 2. Dicunt plus quam ve- rum ſit, quod totus Mundus ecum ſequatur, ut magis ſuamt rabiem acuant. Dtinam vero id ve- rum eſſet? ſequantur cum Infideles, Hæretici, Judæi. Tuprimus fis. Si alius plauſum, & accur- ſum habeat, tu non invide. 2. Aanidam autem phariſeorum diæxerunt ad illam: Magiſter inerepa Diſeipu los tuos. Luc. 19. Ecce livoris ingenium! vult impcditos Chriſti E 6 plauſus 108 HEBDOMADA. plauſus? audet ab ipſo Chriſto id petere, ut eos prohibeat. Vocant Magiſtrum, ut petitioni Per blandimenta viam ſternant. Quid petunt: ut Diſcipulos increpet. Quare? Eſtne malum, quod applaudant Domino? Sed invidia nihil rectum videt, etiam pia, & ſancta improbat. Abſit à me hæc, & omnis paſſio, quæ ſenſum pervertit, & cxerceat.! 3. Luibus ipſe ait à Dice vobis, quia ſi hi ta- cue rint, lapides elamabunt. Ibid. Senſus eſt, quod non ſacbunt hi, qui à Deo moti ſunt: ſitamen ſilerent, poſſe Deum etiam duriſſimi cordis ho- mines ad dandam ſibi gloriam excitare. Ita eſt. Nullum cor eſt tam durum, qued Deus vel fran- gere, vel mollire non poſſit. Poteſt ergo & meum. Sed hactenus ego obſtiti. Quid feci? Quoties voluit ille? Quoties ego reſtiti? Time. quia cor durum malò hababit in noviſſimo. Hccl. 3. F E KRIA III. Flet ſuper eivitatem Hieruſalem. ,V ldens civitatem flevit ſuper illam. Luc. 19. Quid lacrymæ in æſte plauſuum: Vi- det Hieruſalem, & in ca totum mundum. Videt omnium ſcelera: ctiam tua, Videt paſſionem ſuam cefluram multis in ruinam, cx propria corum malitia. Porerat abſolutè ſal- vare, ſed vult ut gratiis ſuis cooperemur. Peribi- mus, ſi non utemur. Expende an aliquam ſuper te flendi occaſionem dederis, Amorem ejus in te agnoſce, Sed non ſufficit, niſi & tu coop ereris. 2. 5 it ℳ l A . (caunen ,0, 5 unn bon u ecalun srelegun cOatiſos ⸗ ipenr un hen AAtum inpen hnin Deylot uupel ocblon Zul fiumer auu Gen nitteei. Uh UIniecloon Neſnioris 4 AlniiDrnone uolemen uiinnn Miigthdn § EXKAGESIM „. 100 2. Si cognoviſſes & tu, & quidem in hac dis tus, quaæ ad pacem tibi. Ibid. Indicat fletus ſui cauſam eſſe cœcitatem populi non agnoſcentis Meſſiam, ex qua odium, invidia. ingratitudo, & omne malum. Hinc laborat Diabolus „ut hanc cordibus noſtris cœcitatem inducat, ut non agnoſcamus quantum bonum ſit gratia DEE- fin quantum malum peccarum, non attendamus- KH Dei inſpirationibus, ne ſequamur. Et hoc, in hae inie die tua, vitæ ſcilieet hujus, quæ ſola eſt dies no- ln ſtra: quam ſequetur dies Oomini, Vide ergo, nain, quomodo diem tuum impendas; ne timere de- ni hi beas diem Domini. Deplora priorem cæcita- alunn rem, & tandem aperi eculos, ut agnoſcas;, quæ let eratiæ tibi dentur ad vitam æternam. Rſn (rti 3. Venient dies in te, & circumdabunt te ini- GyrtiiIng ics tui vallo, Gc. Ibid. Prædicit ever ſionem ny urbis per Romanos futuram ob peccata, præ= ſertim in Chriſtum „commiſſa. Peccata enim Aln ſunt omnium miſeriarum cauſæ, & præparant ANd materiam vindictæ Dei. Id his exprimitur mi- ſeria hominis in articulo mortis, qui malè uſus WinuH eſt tempore ſuæ viſitationis, & gratiz- Circum- Mulun dabunt cam inimici Dzmoncs?z coanguſtabunt- uun Nulnn præterita peccata: proſternent in terram omnes: inm E grandes, & vanas deſignationes, &c. quia non- Mlien ug bene uſa eſt temporc viſitationis ſuæ, Vide en me qͤuanti tefert, uti gratia dum tempꝑus eſt. oernn h⸗ en iigtuß Amorenezt ühna 1 E 7 EEr. HE BDOMAD A. FERIA IV. Paciſcitur Judas cum Prit tradendo IBiu. Dn abiit unus ae daodezim, qui dicebatur ad Principes Saceraotum n intravit aviditas uſi unguenti „ vel dotten infenſiſſimos & morti eus it tentos. Vide quo eva⸗= indomitæ animi pachones. I. Ardebat avae ritia judas. 2. Hinc murmurator fact us de pro- 93 1. uento. 3. tum cœpit odiiſle Chriſtum. 4. E uk tet i0o venderc. §. non amico, ſed cas ibus inimicis. Time proinde paſſiones tuas, applic ca illis ſecurim mortificationis. t illis: Suid vultis mihi dare, & ego radam. bid. Qantas, quàm pretio- ſas merces prop onit peſſimus mercator. Wel Pilium! ſed quam vili æſtimat, qui Pretii! tatem iniquis emptoribus remittit? qui nec] ſum nominare dignatur! Reſac ergò tam vil 3 eſt Deus? Ah! quoties tu eum vilioris aRimilk At quanto pluris ille te fecit? qui pro te ſe, tamque ſuam dedit. O brutum! ſi non plur æſtimas, ſi non amas. 3 4 At idi cenſtituernnt ei z0. argenteos. Ibid. Præ: „ Q . „ — —. 1⁵ clies 4,na d . 1 IONANKNNRNN R Wn onin AINPNN GE Meloz elgo N eunfllort 11 mulgui ⸗ 7 oele SEXAGESIM £. 1II Pfeti ium jumenti, aut viliſſimi mancipii? Quis iſte Dei contemptus? Sed altiore conſilio tam parvo eſt venditus. Nos= elle voluit prætioſos face- re in pretii viluate, ait D. Paulin. ep. 2. tſe nobis hac vilitatepretiofßser, quod ſe vili vuli aſtimari, ut at omnibus ematur. Non potes grandia pro 1 . . —. . Deo dare, da parva, da curam minimorum. His- libenter ſe tibi vendit. 1 F E KIA v. Cœna baſchalis. Te in civitatem ad quendam, & dicite: Magi⸗ ſt er dicit àè apad te ſacis Raß ſeha, laltn. 26, Pau aperri inn Jela „ D — S „◻ „ 4 — S. S G —7 B — 5 Patri- placcat? A⸗ —A t facio Paſehba: . & X ille protiaus aſſentitur, & fervert ad obſe ſequiut m. Sufhcitne tibi à eoii ſuperiori- bus. à regula ianui, quid Deoplaceat? ſtatimne aſſentiris? an quaxdoqu e ſervi us cogendus es ſic pretium operis, & meritum perdis. 2. Deſiderio deſidera vi hoc bPaſcha manducare vobiſeam. Ibid. Hec Paſcha? quod eſt ultimum VIrg lax. u0 mox ſequetur, acerba da lio, & mors infamis? Ideo omnino, quia poſt hoc ſcit ſecuturam mortem, ad quam tui amore ſemper aſpi rabat. Qaèò vicinior eſt paſſioni, eo majus gaddium prodit, Si Chriſtam te amare cre. dis, F1 2. HEBDOMADA. dis, & pati fugis, ubi mentitis. Probatie amoris eſp paſſio, præſertim ſi fit cum gaudio, aut cum antecedente deſiderio. O quàm tu delicatus es! non correſpondebis deſiderio Chriſti, niſi ſimilia concipias. 3. Conſidera Chriſtum hic ſervaſſe omnes gis cæremonias, & quid ca ſigni ficarent con- templatum. Ia agno occiſo, excoriato, aſſo ſe iꝑ- ſum oceidendum; flagellis excoriandum & igne amoris conſumendum. In ſecto, non fractis eſſi- bu :ſe luxatum quidem, oſſa tamen ſua uon fra- cta. In feſtinatione comedentium, feſtinationem furoris inimicorum. In lactucis agreſtibus, ſui fellis amaritudinem., In baculo, quem manibus tenebat, ſuam Crucem. Cogita qui fuerint hic affe ctus, ſed ad omnia hæc offerentis: & conare Amiles elicere. F ER IA VI. Lotio pedum. I: CCiens quia omnia dedit ei Pater in manus, Jurgit à cæna, & cœpit lavare pedes. Joan. 13. Qaæ connexio iſta? Scit omnia ſibi data in manus, & cœpit lavare pedes? Ut intelligas, qusnta ſit humilitas, intellige quanta ſit maje- ſtas ejus, qui ſe abjicit. Peteſne majorem co- gitare? Appende vilitatem tuam: & tamen hu- miliari detrectas. Omnia ſunt ei data in manus. Sed tu ſurripis aliquid illi, quia pedes illi tuos, id eſt, affectus non das. Ubi vagantur? nonne Poſt. veſtigia gregum, ſeu creaturarum: Colli- 8* 2 Il hn . ndu, Inllue les ,., (cGl, ℳ ui Cu won Amvirirur Sal Cellothud 71 4Ptuet Ae u0 ind Sſeccu had dotles le umnigun, leegl 1 ecke . AN lii Mtinn n zh⸗ ira guen rue io Cnne ieſn lahiſnmg uni 401) Aulintin viudt/ umnlunft. dun Hluninun uiel unßlen ul, n zut Girgifnint Aſtend/Adan . ein⸗ P,MrAE Muor udl runil liunln egunn m’⸗ eln guſlin ntEun 1 gtii unhen giies Ringert, geallin H SEXAGESIMX. 11 ge eos conſigna ei in manus, ut ille lavet à pulveribus, aut ſordibus, quæ ex creaturis ad- hærent, & manu ſua cos regat. 2) Surgit à cœna, ponis veſtimenta, accitit lintenm, parat saquam, lavat, abſtergit. Ibide Omnia ſolus agiir. Cur non Diſcipulorum ali=- quis ad juvandum admittitur? Ad honorata, ac— filiationem Dei, ad hæreditatem regni, ad pote- ſtatem abſolvendi, & e iciendi Dæmonia admi=- ſit ſocios; ad ea, quæ ſant humilitatis, ꝑræ venit omnes, nec opinantes, Sic agunt veri humiles. Non es verè humilis, ſi vili in miniſterio noa cettas prævenire. At tu fortè nec ſequi conten-= dis, & lentus aſpicis alios. Crede mihi, aſpicies eriam olim de longe, cum illi te ad pramium antecedent, & ſerò dolebis. 3. Penit erg̈ ad Simonem Petrum, &&. Ibids Pettus videt hinc ſuam viliratem, inde majefra⸗= tem DEI: ſtupet: Domine;, tu miln lavas bpedes? Pondera ſinogula verba. Domine univetſorum- & meus: Iu, cujus eſt poteſtas, & imperium: mihi ſervo vili ſſimo, & peccatori, & c. Obſtupe⸗ ſce verò quod ipſum toties in te faciat ESUS, toties te abluat non aquâ, ſed ſanguine ſuo: ſeu gratià ex meritis ſanguinis. At hujus tanta ne=- ceſſitas eſt ut niſi te laverit, non fis habiturus partem cum illo. Dic ergò cum Petro: Gsmine, non tantum pedes affectuum, ſed etism caput co-= gitationum, e, manus operum, ut omnia ſint: munda in conſpectu tuo. 5AB- HRBDOMADA. Admonitio Diſcipulis data poſt S dum ablutionem. Per interrogationem revocat nos ad attentio- nem. Res enim attentu digniſſima eſt humili- as Chrifti, 2. Verbo explicat quod prius exem- quæ ipſius factis animantur, 3. Argumen- tum ner volum eſt; E. Ego vobis; ergòô vo xis: 312 a 5ls emna non n 2. Easmplam enim 0 dedi vobis, at quemadmo- dum egofeci, ita & Ves faciatis. 1bid. Vide quo facta Chriſti teadant ? ut ſint tibi in exemplum. Quantum eſt de te, vitam adimis factis Chriſti, ſi non imitaris: Kaudas chim ea fine ſuo: quia excmpla cefant eft exempla, ubi ceſſat imita- tio. Ne feceris tu . ac illis injuriam. Vide et etiatmn quàm bonum nit tibi zugn Quam bon trahar, † prius, 1. Oactis erim vobis si ergo ego lavi ,11 S — — beges 5 Mominus, at Magiſter veſier, E& Vos deb alter alter ins la varepedet. Oan. I3: „ bie 14 , K „ℳ ſt ans ee. ,A MW ü nn . QINQUAGESIM K. 11† compendioſa eſt, certa perfectionis norma- 3. Fi hac ſcitis, e i eritis, ſi ſereritis sa. Ibid. Abert doctrina an 10d non ille ſit beatus qui multa ſcit, ſed qui facit, quæ ſcir. Non enim ma- gnum eſt virintem cogneſcere, ſed udiosè agere, ait Cytill. Alex. 1.9, in Joan. c. 9. Non ergò ſatis eſt, quèòd ſcias: exempla Domini- lpſa Kientia eſt quædam ad Umira! adum ob ligati io. Nam Luc. I2. Servus, qui ſcit ſui, vapulat multis, ſi non Expende, quanta tu lumina habeas . qun stam bonorum cognitionem, O ſi ſecu ceres! e ef eſes beatt H Venerabilis Eucha- „ 5 ◻ ◻ ◻ 9 B — .* . 1. A Ceiire. & comedites Hos ef corpus meam. . Matth 26. Crede primum vivà flde, carnem- ſangsinem, animam Chriſti , LDei- tatem, & ui idquid eſt Deus, eſſe in SSe Eucha- riſtia, ſve vi verborum, ſive per concomitantiam- Admirare Dei ſapieatiam, quæ invenit novum modum ſeænobis communicandi. Obſtupelſce & lauda omnipotentiam, quæ une momento, ſolo verbo illa omnia ſub ſpeciebus panis, & vi- ni ponit. Agnoſce infini itum amorem, quo hoc facit. Sicut Parer Sie di mundum, ut Fi- lium ſuum unigen iru et: ita & Filius, ut ſe ipſum dare ut t ſir sobiſcum uſque ad con- ſum! matio necmn Eculi. 0 admirabilis, & ama- cogitaverit, ut t incarna⸗ xetur, bilis Deus o c te 116 HEBDOMADA. etur, quantum eſt? Sed' q uantò majus, quòd in te, velut denuò in mundum veniat, & Omnia fecum adferat, quæ tunc attulit? Quid retribuces Domiaso? 2. Dominus PIus in qua nocte tradebatur, accipiens panem &. Confidera tempus hujus inſtitutionis. Erat illud ipſum, quo cjus vitz ſtruebantur inſidiæ, quo fervebant odia Jju. dæorum inillum. Sic aquæ perſecutionum non- potucrunt extinguere charitatem ejus, Sic azmat nos etiam ; cùm inimici ſumus. Tormen- ta igitur vicina , crux, infamia, non cauſarunt ſeparationem Chriſti à te, ſed majorem conjun- ctionem ger hoc amoris, & unionis Sacramen- tum. ezsαergo te ſeparabit à charitate Ch ife.n ze ibulatio? an anguſtia ? an fames ? an nuaitas an periculum? Rom, S. Conclude magno ar- dentique amore: in hu omnibus ſup eralo, broptir eum qui dilexit mes- . 3. Et manducantibus illis accenit eſus par nem. Marc. I4.. Conſidera quos Chriſtus adhi- buerit convivase. Apoſtolos nempe, & inter eos, ut communior habet ſententia, ctiam Judam. Sed quanta fumentium diverſitas? Illi corpore ſimul & ſpiritu ardentiſſimæ devotionis, iſte ſolum corpore, ſpiritu autem in proditionem Chriſti intento. Vide belluam illam hoc amoris cibo nen mitigatam? & adverte quomodo ſęe- lera in catenam eant, cum paſſio, ex qua ortum trahunt; non tempeſtivè opprimitur. nſaiſe4n a la r nrii Aan. ul e r lul m 1 4 N Nunne ,, E eleete⸗ Kahe l ei 6 adden ene hlun, re eeinne tdr ℳ ℳ ,ſinn 41 ,ℳ (nrlute migrot . ee i Mekefe rcht ie nemoie in tim , .lis/Nr nr derotot en l ⸗ nkateu Lihſenen mtlo uf ſunmun gun Ul 8 QVINQUAGE SIM EÆ. 1 FE E RIA II. Chriſtus ſuper cœna inſinuat proditorem. 1. V Eſus turbatus eſt ſpiritu, & dixit: Ames dico vobis „ quia unus ex vobis me tradet. Joan, 13. Turbatio hæc fuit vehemens triſtitia. Cauſa hujus eſt atrocitas criminis à Juda pa- trandi, ab Apoſtelo, à domeſtico. ouid non agit , ut à meditato eum ſcelere reducat ? Oſtendit ſe conſcium futuræ proditionis, ut non credat Judas ſuum ſcelus latere. Non nominat proditorem, ut parcat famæ; ue non concitentur in eum alii diſcipuli, ut judas hac lenitate trahatur; ne manifeſtè coargutus, fiate impudentior. Dum nihil proficit, dat ſigaum proditoris: Qui intingit mecum manum, &c Intentat ei Ve æternæ damnationis. O boni- tas Dei! O duritia peccatoris ! O Domine. non induretur cor meum, ad tot inſpirationes, quas & mihi mittis. 2. Et conzriſtati ſunt valdè, & ceæperunt ſin- guli dicere? Nunquid ego ſum Bomine? Matth. 16 udd dixit: Unus esæ vobis, omnes perturbat- §. Chryſ. hom. 71: in Joan. Quare? Non de conſcientia reatu, ſed de humana mutabilitatis incerto. S. Leo. ſer. 7. de Paſſ. Etſi non eſſent ſibi conſcii, timebant ſuæ fragilitati: Noli ergo & tu nimium tibi conſidere. Cecidit Petrus, qui nimium ſibi fidebat. 2. Timens ne minas verum eſſet, quod in ſe quiſquis no verat. Idem S. Leo. Etſi enim quis nihil ſibi conſaius ſit, nee er 118 HE BDOMADA. hoc juſtiſicatus eſt. Time & tu, & dic? Ab occul- tis meis munda me, Audet & impudentiſſimus Judas idem quærere. Quid tu facis, ne te ſuſpe- Kum patiaris: Quàm manſuetè reſpondit Chri- ſtus: Ta dixiſti: non tu ſcelerate tu perfide, & c. Quid tu reſpondes ei, à quo offenſus es? quibus verbis? quo vulru ?7 quâ voce: 3. Continnuo cæivit. Erat autem nox. Et cum eiviſſet, dixit Jus: Nunc clarificatus eſt filius hominis., Joan. 13. Ingreſſus in cum Satha- nas, non permiſit, ut orationem expecétaret, timens ne ſeintillam in ejus animo accenderet, & ad meliora retraheret. & Cyril. Vide quàm ſtudeat dæmon ab otatione avertere cos, quos tentat, & collige quàm efficax remedium eſſe debeat oratio- 2. Quando evixit Judas, clarificatus eſt Chriſtus: ſeparato e im nequiſſime Iuda, & ſecum remanentibus Sandis. S. Aug. tract. 6 3. in oan. quaſi una iniqui præſentia gloriam Chriſti ob- ſcuraverit. Qui ergè inter Sanctos vivis, ſtude virtuti, ne tua vita gloriam Chriſti obfuſcet. F E RI A III. Contentio Diſcipulorum. ideretur eſſe major. Luc. 22. Certiores Jahti de morte Magiſtri, inquirebant, quis zgorum 1. P Ada ſt contentio inter eos, quis eorum videretur eſſe major, ist cateris fieret Magiſter. Eu- ☛ thym. Quam citò murantur affectus noſtri! Paulò ante contrifſtati ſunt valdè, quèd traden- QUINQUAGHESIMX. 119 Gus eſſet Chriftus: jam in ambitionem cadunt. Vide tu, ne ſis in bono tam inconſtanse Ipfirmæ virtutis ſunt affectus deſi Utorit le 2. Qi conten- dunt? Etiam in Chriſti ſchola? ſub Magiſtr humilitatis? 3. Quæ m ateria dif lerprattoni⸗⸗ Quis Videretur, coram hominibus, n non quis te ipsà efler. O vanitas! viſne tu videri an eſſe. 2. ui maior eſt in vobis kat ſicut minor, lbid. Hoc eſt pharmacum cutandæ ambitioni. Nam contraria optime curantur contrariis. Ex-= cellentiorem te judicas officio ,Ppoteſtate, ſciep- tig, & c. Fias ſicnt minor. Ita lege à Cl hriſto ſan- citum eſt. Hoc ejus exe mplo ſir marum. Ego au- tem in medio weſtrum ſum, ſicut r miniſtrat, Alii ſolum videntur eſſe majores: qui ſe demit- tunt, re ipſa ſunt. Credis hanc verientem⸗ Et cur non huc tua tendunt ſtudia ? cur locum, ca- thedram, officium, & c, honoratiora ambis? 3, Et ego deſpono vo his, ſicut ⸗ it mihi Pater meus regnum. Ibid. Ac dam ambitionem ad ſe militatem, & Crucem. Hamilka vſe/ em etipſum 4A½ propter quod Deus exaltavit illum; . dedit illi Regnum. Phil. z. Filius tibi codem n modo diſpo⸗ tpln n, nit reguum. Diſponit velut nento: & ulti- ma voluntatc, quam non lic nfringere. De- Iuſoria ſunt ergo Principia bi⸗ ntraria, quæ hactenus es ſecutus. IIlud certiſ RKmumclt ui ſe humiliat, exaltabitur. Luc. I4. 5 i te esS 1 M, gt⸗ HEBDOMADA. FPERIA IV. Sermo Chriſti ſuper Cœna. J. Oleut dilexit me Fater, & ege dilexis vos —₰ Manete in dilectione mea, Joan. I 5½. Lon-= egus eſt ſermo, & digniſſimus, qui ſæpius legatur. Tria autem potiſſimum eo commen- davit. I. quidem, Amorem Dei, non qualem- cunque, ſed permanentem, & conſtantem. A hunc ut inducat, ſuum in nos amorem propo- nit, Dilexi vos gratis, ſine veſtris meritis: Sieat dilexit me Pater, tam intenſo, tam puro amore. Nonne jure amari exigit, qui ita amat? Et quod ſigaum amoris ei dabis? unum petit: Si dilgitis me, mandata mea ſervate. Quam facilei mandata ejus gravia non ſunt. Daſne hoc ſignum in re- gularum obſervantia ? Quem fructum feret, qui ita diligit? I. Manifeſtabo ei me inſum per plura lumina. 2. Pater meus diligit eum. 3, Ad eum wveniemu,, & manſiones apud eum faciemus, Ex- pende hæc omnia. 2. Mandatum nowum do vobis, ut diligaris in- vicem, ſicut dilexi vos. Ibid. 2. Commendat dilectionem proximi. Si hæc abſit, non eſt di- lectio Dei. 1. Joan. 4. Mandatum novum: in quo fundatur lex nova, quæ eſt lex amoris, in qua ſub capite Chriſto omnes unum corpus ſumus ‚ſinguſi autem alter alterius membra. Rom. 4. Novum non novitate diligendi, ſed diligendi, ſicut ipſe in dilexit, gratis, etiam inimicos, cum ſuo incom- modo per tormenta, uſque ad Crucem, ut da 6⁶ Nolè un i⸗ cerg gtle⸗ u ſid⸗ otd, ſ⸗ Ha oid i ſefari 6 Aileim i ui/ iuun e gein ſii Aaueh4 er Ktiguit, ln i n aau nhi,/ 4 sit nelit/ lu elſmmn er lnſrun utanuelern 4 III 4 4 Enlatr me u me⸗ leit lnd dün plie ütin onn ummnte) nn, de⸗ : enn Ah — — – QUINQUAGE SIMA. rrr ſalvaret. O quantum abes ab hac pet fectione: Si vis Diſcipulus cjus eſſe, aceende hunc in te amorem. Hunc pro ſigno Diſcipulatus exigit. In hoc cognoſcent omnes, quia Diſcipuli mei eſtis, ſi dilecionem habutritis ad invicem. 3. Petite, & accipieti’ Gommendat oratio- nem. Accendit fiduciam impetrandi. Quod-. eunque petieritis, faciam vobis. Z. Auget fidu- ciam, quod petendum ſit à Patte: ſi quid petieri-= euluen tis Patrem, Qui bonus eſt, & potens, 3. Docet minttn I ur id, quod petitur, ſit aliquid, id eſt, ut aic Au- ürid Lguſtin, tract. 102, in Joan. quod in beataæ Vita comparatione non ſit nihil, ꝶ Docet petendum in nomine, ſeu per merita ſua, quæ ut ait Ru- pert. lI. 12. in Joan. neceſſarium ſunt uni verſa orationis vehiculum. 5. Quod petitur, dirigatur ad gloriam Dei: at glorißcetur Pater in Elio. ain . SI has conditiones accuratè ſervaveris, quod pe- ei nfſe Seiacciples. F E R IA V. M ſianl Ghriſtus Gonſolatur Apoſtolos. Swli,l 4Cum I. On rslinquam vos orphanos; veniam aa vos. Joan. 14. Conſolatur de ſuo abi⸗ vepbler dotdll in⸗ tu triſtes Apoſtolos, pollicendo ſemper præ- 8 Gpd⸗ ſens ſuum auxilium in omni tribulatione. Si lumdl , Deus tecum quis contra te? Non relinquet te, ana ſa rniſi prior tu eum telinquas. Perſeverabit ſſe Pa- 1 on , ter, ſi non de ſinas eſſe filius. Etſi te modicum re- üi linquat in deſolatione, aut afflictione: inrum i n mollicumn & videbis eum, & gaudebit cor tuum, 40 F a, dni- 11 2 HE BDOMADA 1. Animat eos ſpe præmii æferni: s domo Pa-⸗ rris mei manſiznes multa ſum, & ego vado vobi parare docum. Modicum eſt quodcunque tribu: letiopis, ſed æternum quandoque gloriæ gon- dus illi promittitur. Illuc teſpice, ne preſlus ani- mo deficias. . 2. Buin de mundo nos eſtis, ſed elegi Vos de mundo, proptzren odit wos mundus. Oan. 16. En aliud Aolatium; quia ſignum eſt Divinæ electio: nis, ſi habeas, quod Patiaris- Quos reprobat, pae tituc ize poſt geſtigia gregum, ac dele ctatio- num ſaarum- Addit; Iple Peter ama! os, quig Gos me àmaſtis. Quartum ſolatium, quia ati- Gioses ſunt pignus amoris Dei in nos. Qam majorem conſolationem petis, quâm ſcire, quog te Deus amet? . B 3, Si me berſecuti ſant, & Vos perſequent ur. bid. uinto cxemplum ſuum in (ſolatium ad- ducit: Me priorem vobis odio habuit. Sed ceoni- Adit e, ego viciungum, vOs quegque vincetis, quia ego vobiſcum pugno. 6. Denique: Triſtitia ve⸗ Eira con vertetur in gaudium; mundi verò gau- diam in æterna lamenta, Qaο melius tibi eit amplecti viam , cujus terminu; eſt æternum gaudere. AAd ſpings ergo ad Crucem aſpira. FERIA VI. Oratio Chriſti ad Patrem „ Pfo . Diſcipulis. 1. P Ater ſandts, ſerva eos in naosnine tus; guss Adediſti mihi, 21 ſin: unum ſicut & nos. Joan ,erotallt a lezoe unibi 4 Mrunt. Hoc e derbec i iepel bec „Rorer, N rir 1 vi eitl! en lin i 11 on 1ocoge „ 1 , 6 N, lon. 4 e, Ntz ikegroben: Ni, NE CeRcN.A 1 unr zmupl gui gabut N g H,1 ercenufe Nenade, Initev ceteu ren thin . Palren 4 l. i mi un“ WNSG QUINANUAGESIMXA. 122 Joan. 17. I. Per unionem charitatis perfectiſſi. mam, ut ſint unum, ſicut Perſonæ Trinitatis, ſi nek naturâ „ſaltem intellectu, judicio, volun- tate; idem ſapiant, inem velint. Vide ut tua talis Gt charitas. 2. Non rogo, ut tollas eos de mundo, ex tribulationibus, quia volo eos adhuc pro nomi- ne meo pati: fſed ut ſerves eos à malo, Id eſt, pec⸗ cato. Magis ergò ſollicitus eſto, ut peccatum fus gias, quàm Crucem, & afflictionem. 3: Sandifi- ca eos in veritate, per gratiam Spirits Sancti, ur ſint idonci miniſtri Evangelii. Sed cu etiam ut talis ſis, gratiæ collabora, neque ſis ſicte ſan- QRus, ſed in veritate. 2. Tui erant, & tu mihi eos dadifti, & ſermo- nem tuum ſervaverunt. Hoc primum motivum eſt, quare pro iis oref. Ex parte quidem Chriſti, quia illi à Patre commiſſi erant. Ex parte verè Diſcipulorum, quia ſermonem Dei, ſeu fi⸗ dem, aut legem ſervaverunt, & gratia Dei in eis vacua non fuit, ac per hoc ſe dignos reddide- runt, ut pro iis oraret. Vis Advocatum Jeſum apud Deum experiri? vide ut cum veritate dicas: Tuus ego ſum; deinde ut gratia Dei apud te vacua non fit, 2. Motivum eſt, Clari- lcatus ſum, in iis: quia me glorificant coram ho- minibus, An & tu Deum giorificas affectu, ver⸗= bo, opere? 3. Non pre eis autem tantum roge, ſed & pro eis , qui redituri ſunt per verbum eorum in me. lIbid. Crede & pro te oraſſe, quem præſentem ut comprfchenſor in eſſentia Divina, ut viatos per ſcientiam infuſam videbit. Efedum habe F 2 it N. aj enu ,1 MAN 14 HEBDOMADA Pit oratio, ſi tu non reſiſtas. Quid verè oravie pro te. & pro omnibus ? 1. Ue emnes ſiat unu m Pper charitatem inter ſe. 2. Sicut tu Pater in me, m ego in te, ut & ipſi innobis unum ſiot, per charitatem adDeum. Duüplicem ergo hunc m u W 2 ert 51, Katerote 4 amorem pro te poſtulabit. O quàm felix ſi hune habeas! at non habebis, niſi omnem alium ſen- (ualem amorem expellas. eer e nn SsAB B ATHO, A cœnaculo in hortum egreditur⸗ —. & prædicit ſcandalum Diſcei. 4 „ . „ 7 17ET egreſſus ibat ſecundum conſuetudinem in s, ubn montem olivarum. Luc. 2 2 Ex urbe olim iſthnnh, ſibi dilecta, tot bent ficiis adornata, lacrymis dorit à ſe deplorata, ſed quæ gratiis non eſt uſa, egre-⸗ allemn ditur Jjeſus. Quis non timeat vVel inter ipſa be- neſicia, ne à Jeſu deſeratur ? Non cx eo ſecu- l rum te reddunt, quia dantut, ſed quia coope- taris, quantum valet. Ibars ſecundim conſuetudin», Almno qua oraturus ſe à tumultibus ſubducebat, quam lun non deſeruit, ecſi ſe ibi comptchendendum ſciret. hull; Diſce non admittere ſpiritualibus exercitiis im- fe.6. pedimenta, multò minùs quærcre, aut prætexere. N 2. Tnr dicit illis Jeus; omnes vos ſcandalum atd, u i patiem ini in me in noce iſta. Matthe 26. Timore. ac puſillanimitate, quâ me Paſtorem veſtrum deſeretis, ubi ea videbitis evenire, quæ to- ties prædixi. Aliud eſt de vinculis & morte co- ete gitate, aliud periculum præſens videre. Vix ul- lel lum Nn . QWINQOAGHESIMM. 19 5½ dann lum terrent abſentia mala, at præſentia etiam WM eie fortes frangunt. Et ſi mille meditationibus pati disne,, ardua propoſueris, adhac ſta in timore, & non e ibi ſed ſoli gratiæ innitere d 3. Reſpondehs autem Petrus, ait ili: Eiſi omnes i ſeandaliæ aii ſuerint in te, ego nunquam ſcanda= Iivabor. Ibid. ex fervore quidem ſuo ſolito, ſed., en cum humilitate conjuncto hæe dixit Pe- 79 erus, Qui ſibi præſidit, multa ja ctat, pauca præ- itat, in gravia incidit. Sic Petrus i. contradici? n getug, Chriſto ptimæ veritati, idque non ſemel, ſed Un. iterato. z. Chriſto gravius prædicenti lapſum, pertinaciter reſiſtit. 3. Alios inducit exemplo 1 ſuo, ut ſimiliter omnes dicerent: Debui ſet dicere?g u dena mihigratiam, ut ſi omnes ſcan dalum paſſi Enen fuerint, ego in negazionem non cadam. Origehome Gun, 35. in Matth. Neque bonis ergo tuis affectibus wr nimium fide, quia levi vento mutantut ſed eos Wrar in gratia Dei funda. 1 Eginage ,Ki :. ;A;; er Chriſti in horto triſtitia, tæ- ,ltiutr . dium 3 Pavor. ntutm ⸗ 1Cawν contriſtari. & mœſtus aſſe. Mat. 2 6⸗ lbulenflit Nec timere, nec triſtari potuiſſet, quia Klnhe! eeiuen verè beatus etat, niſi his affectibus licentiam NHGN dediſlet, animam occupandi. Fxceſſus hic ubl charitatis fuit, qui ſponte voluit illam partem Nümme affligi, quam torquere non porcrant adverſariis gerle, Caulſxæ hujus triſtitiæ fuerunt. I. Viva repræſen- ieuis Aor/ fatio omnium, & ſingulorum cruciatuum ſuo- ueH rum, ac mortis ignominiofiſſimæ,. Quæ per 12 6 HEBDOMAD AGè partes paſurus erat, ea hoc tempore ſimui lenſit in anima. Colligsin & ego in unum ſaſ= cem omnem tuam paſſionem, ut ſemper ſit in corde meo faſciculus Myrrhæ- zu. Viva tepræſenz tatio omnium peccatorum, & exigui fructus ex ſua paſſione. Et tu ergo triſtitiæ hujus cauſa fuiſti Chriſtus pro te triſtabatur:quia tu exulta-= bas in rebus peſimis. Quantum tibi voluptatis, tantum Deo dediſti tormesti. Ahl non ampliust ne de te queratur: la atilitas in ſanguine meo. Pſal, 29. 2. Tunc ait illis? Triſtis eſt anima mea uſqus sd mortem, Ibid. Mceroris vis erupit in verba; an ut ſolatium quæreret? an ut etiam id aperi- ret, quod ſolam in animo latebat, & cognoſei ab Apoſtolis non poterat? Anima mea, quæ actu viſione beatâ fruitur, cum qua natursliter nullus mœror ſtare poteſt, illa tamen triſtatur. Obſtupeſce! Chriſtus, ut patiatur, miracula ſupra naturam adhibet. Olamer 71 6 patiendi deſiderium! At quibus hunc ſuum mœrorem- aperit? iiſdem, quos ſocios habuit in transfigu- ratione. Dilce hinc, quòd quibus Deus ſolatia ſpiritualia concedit, eos præparet ad magnos dolorcs. Diſce non tantum eſſe cum Chriſto in monte Thabor, ſed etiam in agohia in monte Oliveti. . 3. Juſtinete hic, & vigilate merum. Ilbid. Conſiderare hic potes, quæ Chriſtus triſtitiæ remedia adhibuerit. Primo enim aperuit hanc ſuam afflictionem Diſcipulis. Videtur dolori lenimen accedere, ſi teveletur amico. Expe- rietis mn 1t ie a hehtt NRNR,0 W uliti 4 wen “L Mun Mrehene 1Awrzgle Giſuirn NMebotiunig bneslo⸗ uptuütn l meun. 4 Chritut. Denin n . Uenr a toin 5 CQVADRAGESTM £ 127 rieris id ipſe, ſi tentationes tuas animæ dire- Gori aperias. Ur di ficile eſt occuitis vulneri- busremedium; ſic facile apertis. 20 Confert ſe zd Otationem. Sedets hie donee vadam illuc: orem. Nog ſeducit procul Regis fiiam, quæ flenter clamat ad Patrem. Fur ſi clamore pro⸗ ditur, ſtatim fugit. Tentatus ergò non diverte ad creaturas, ſed ad Deum- F ERLA II. Oratio Chriſti in horto. 1. PAeer ſi poſibile eſt, ttanſtat à me calix iſtes Matth, 26. Hæc prima orationis pars eſt, Orat ut homo, hortorem tam acerbæ maorz tis profeſſus. Forté criam cx deliderio ci-= tins conſummandæ paſſionis uti S. Catharinæ Senenſ cſt evelatum Forte non rogat, ur cali= cem ipſe prætereat; ted, ut dit Hilàt. can. 3 ¹ in Matth. ut illud quod ad ſetranſit, in alios acte dat z ut quoniodo ab ipſo bibitur, ita ab his biva= tur. Exiſtima ergo illud tibià Chriſto propinatis Dic f'denter; Galicem ſalutaris accipiam. Kt quia, licet ſpititus promptus ſit, caro tamen id⸗ KArma eſt, adde: Er nomen Dsmini invocabo, Plalm. DID7I2. verumtamen non ſieut ego volo, ſed ſic at ti. Ibid. Altera orationis pars eſt. Si petivit ut ho- mo liberari ex morte, inefficaciter petivit, & nune corrigit naturalem voluntatem „ pef vo⸗ luntatem rationalem, ſe Divioæ ſublicicatem. Si petivit amore citius patiendi, etiam in hoc F 4 e 128 HE BDOMNADA I. le reſignat. Si denique ut etiam alii huac cali- cem biberent, quibu:, qua menſura dandu ſit, Patri remittit. Diſce inclinationem naturalis appetitus ratione corrigere. Diſce te in omni⸗ bus Divinæ voluntati commendare. 3. Iterum abiit, & oravit tertio eundem ſers monem dicens à Ibid. Interrumpit bis orationem Diſeipulorum gratia, qui in ſuis periculis dor- miebant ut eos ad orationem, & ad futuræ puſillanimitatis remedium hortaretur, Alter- nat ergò ſtudium Orationis, & Charitatis, Sic agendaum tibi,. Ubi inter homines com- parueris, ad Deum redi. Aliquando & oratio abrumpenda, ut proximo ſuccurras. Opera charitatis nobiliora ſunt, quàm pietatis. Orat eumadem ſermonem tertio. Non eſt inanis oras tio, nec ſterilis, in qua ſæpius eoſdem afectus repetis. FERIA III. Agonia ; & ſudor Chriſti ſanguineus. 1, E T fadtus in agenia proliæius orabat. Matt. 16 Lucta erat infetioris hominis timen- tis, & ſupetioris abſolutè volentis, & ſibi impe- rantis mortem. Diſce hinc ratione, & ſuperio- re homioe ſemper luctari cum inferiore, & ca tibi negare quæ ſunt ſeuſu:; ea velle quæ ratio dictat. Neque hoc languidè, ſed ſi opus ſit, etiam cum agonia. Diſce deindè quo magis tenfaris, magis orationi iaſiſtere, ue Deum ad victoriam habeas adjurorem. 3 2. Ee 7 — oltel . EN ℳ ,a. binmmat ,Cnun ſ unba tert gun ſein teioncuum eNieicort genlbi ſine⸗ ichenſ ſuun mun i epltoten 1 Agelu hwdos, uitratior un loenden mrmeun . igindien, umn, dhmm ſra h ſeinluz Auhaier Utnluceſol ſer, I! Aaie cho nitarle B hiet 1) N neig luinu endene W 6 np ii litznich n, nnmn 1ltrin a.: dra unghert omm 0e uin ſenti 9t ini Cen ad⸗ l. W 6 s Allent onins uine 1nAlbiliep one, Alhed. n ikeine er le 6 leince gen ele,uDe n (O Q“DRAGRSIM. 1: 2. Et fadhus eſt ſuder ejus ſicut gutta ſanguinis decurrentis in terram. Quo devenit mei cauſa miſer Deus! Infirmitas mea eſt, & ut curet, me- dicus ſudat. Clamabat vindictam terra animæ mex ob peccata mea, nec aliud expectare po- teram. Aſpergit eam Jeſus ſanguine miſericor- diæ ſuæ ut miſericordiam clamet. Rupert. o 20 de Vict. Verb. Miſericordia! miſericordia mi“ Deus Plantaverat ſibi vineam electam animam meam; ſed quia facta erat ſterilis, & inutilis, ri⸗ at eam ſuo ſanguine. O quantum me amaſti Deus meus! quam parum tibi reddo? Tu ſan- guinem fundi , ego ſudorem tibi negabo? . Apparuit ili Angelus de cœlo confortans eum. Ibid. Hic eſt fructus productæ orationis. Afflictus perſevera in Oratione: Deus velut An- elum tibi mittet internam conſolationem. Conſolabatur autem eum, non inſttuendo, ſed laudando ejus fortitudinem, ſapientiam, obedi- entiam erga Patrem, charitatem erga homi= nes, gloriam., quæ ex paſſione redundabit in Deum, lætitiam, quæ in Angelos, & c. Et Creator àcreatura quam humiliter accipit. Diſce affli- ctos auimos etiam laude ſolari. Diſce minorum ofſicia non ſuperbè rejicere. FERIA IV. Chrifſtus ab Oratione inviſit Dil⸗ cipulos. a. E?. venit ad Piſcipulos ſuos, & invenit e0 dormientes, & dicit Petro3 Sic? non po-= E 5 zuifſt is 130 HE BDOMADA I. tuiſtis und horà vigilare mecum? Matth. 26. Vi- ſitat Dominus Apoſtolos, ut videat, an vigilent, & orent, ut mandaverat. Vifitandi ſunt ſubditi. Tu non ægré feras viſitari. Invenit dormientes. Ingentia illa Petri promiſſa in ſomnum abie- runt. Quoties & tua? Quoties tibi faſtidioſum eſt unâ orationis horà cum Domino agere? Quoties nec unà horà vigilas, ut attendas, obſer- vationi propoſitorum? Si increparis, tace cum Petro. Qui alias ad reſpondendum promptus fuit, confuſus tacet. 2. Vigilate, & orate, ut non intretis in tenta- tio nem. Ibid. Pericaulum inſtabat, ne Jjudæo- rum metu Apoſtoli Chriſtum negarent, aut de- ſerent. Ideò moner Chriſtus vigilare, & orare. En optima contra tentationes munimenta: vigi- lantia, ſeu attentio, & oratio. Vigila; attentè, reflexe & eum conſideratione operare. In mul- ta impingis, quia inconſideratè agis, & loqueris. Ora? in tentationem vadit, gui ad orationem non vadit, D. Chryſol. ſerm 43. 3. Tunc venit ad Diſcipulos ſuos, & dicit illis 2. Domite iam, & requieſcite. Ecce appropinquavit bora, & liushominis tradetur in manus peccato- zum. Ibid. Per ironiam dormire jam jaben- tur: quaſi dicat ? monui vos tempore, prævenite pericula? eeec jam approtinquaz“ hora quàâ tra- dar, & vos pro me ſtare oporteret; quid agetis non præmuniti? Noluiſtis mecum vigilare, & orare: ergo vos vobis relinquuam. O Domine nunquam. hoc mihi fiat, ut me mihi relinquas! Certus mihi hinc eilet interitus, Volo ergò vi gilare abi, vni/ betn, 0P (ℳ . 4 /0 i atecte la EIauis weol euehtz. Den nist ein gols can Wa o tl Aligen iett . ialiltein 6 1 ½ . . ahadis llier ufne⸗ atihri 1 DN n IAan 6. ſe lun nuli tie n Mnn Monn nianuin ints. en, un nntguer, lylie, Kone. Nene⸗ . Wun geeid NMANNare 69,Htil 4 pypayin 7nind ie ,liin ſher urgeſen hen gulrt InNiglen! n 0 nhinie GVADRAGESI MX. rE gilafe ecum, & orare, ut tecum periculis obviafe poſſim. F ERIA V. Obviat turbis, & ſatellitibus, 1. SUrgite, eamus, Ecce appropinquavit, qui mo tradet, Matth. 26. Verba ſunt, ad vin- cula, & paſſionem anhelantis: Undé tam ani- moſus modo ad præſentiam lictorum, qui paulò ante ad ſolam hofum cogitationem „ c&pi⸗ adere & pavere, & m&œſtus eſe? Agnoſce vim orationis, & perfect in voluntatem Dei reſig- pationis. Hoc ſi ſtaris medio, obviabis intrepi- dus iis, quæ meruebas. Defieis enim in tempo- te ttibulationis, quia ad eam te per meditatio- nem non diſponis, quia eam non accipis de ma- nu Dei. Et idco dum appropinquat hora, tu fugis. 12. Adhuc so loquente, ectce Jadas anus de Adupe decim venit & c. Ibid. Quo evaſit indomita judæ paſſio 2 Ex avaritia fur, ex fure oſor Chriſti, ex ôſote venditor, ex venditore proditor. & ante- ſignanus ſicariotum. Infœlix homo cui ſemel vel una paſſio dominatur! Non opus eſt multis, ut in ruinam cas, Vel una eſt nimium porten:. Una cohvocat turbam, Applica ſecurim ad ra- dicem. Etſi religioſus ſis, quod metuas habes, Judas anus de duodecim erat. 3. Qui autem tradidit illum dedit eis ſignum dicens 2 Quemcunque oſeulatus faero, ipſe eſt, ene- te eum, Vide induſtriam malitiæx, Prævidert F 60 non 132 འHEBDOMADA I. non facile dignoſcendum ſcit eum evaſiſſe ali- quando volentibus eum lapidare, alias volenti bus Regem creare, ne & hic elabatur, monet ducendum cautè., Ucinam tu cum ranfa cautela, & reflexione operareris bonum? Utinam tu du- ceres eum cautè, ne ex corde tuo eum perderes. F ERIA VI. De oſculo Judæ. 1½.◻Tcofeſtim accedens ad eum, dixit : Ave Rabbi? & oſeulatus eſt eum. Matth. 26. Accedit confeſtim; quàâm impudenter, tam ſimulatè, vultu hilati, animo venenato. Cui le- rhales ſtruebat inſidias, illi ſalutem offerebat : ait vict. Antioch. in Marc. Vocat Magiſtrum, à cujus Diſcipulatu perfide recedebat, Oſculatur: auſus pracipuum dilectioni, ſignum, organum effice- ye Diaboli, S. Ambr. in c. 22. Luc. Si vidiſſes hæc quid in verbis in geſtibus reprehendiffes? Et tamen quanrum malum! non fufficit, ut ex- hibeas externa ſolum ſigna boni Chriſtiani, aut Religioſi, Vide ne intus venenum lateat. Non reprchenderis quidem ab homine, ſed à Deo udicaberis, cui omnia patent. 2. Dixitque illi SUS3 Amice ad quid veniſti? Tbid. Amicum vocat, ut amicum faciat-Ad quid venerit rogat, ut in ſe regreſſus cogitet, quam grande ſcelus moliatur. O infinita Dei miſe- picordia, quantis non agis ut peceatorem redu- cas! Non vocat latronem, ſceleratum, ſa- crileginam. Nen attendit, quid Judæx ſcelus HMerxre⸗ uni Clon⸗ 4 , 4 1 1 ena hl, 4 alun⸗ 1 auürn be suut i ,Nue rur nchirt gt gibtiethire Zbnuumis jenteucll mlübe ch⸗ Mondin Aemmt ge I lube 1 Ais 14 mniße. , 6unnen ſehnlt eſ . lt one umie el mmengee 11/49 . Auk Mlieet, u enedto, C. n nlt i ltuv Caur: NGude egtrrlt nen N ,AiH 4Annß cin Nud och ian Dac enotemt cejernutir . u 1 ungke . . QDADRAGESIM &- 133 merebatur, ſed quod ſuam decebat bonitatem. Si ita blanditur hoſti, quid faciet fideli ſervo? nomodo tu cum ce agis, à quo cffenſus es? 3. Juda, oſculo ſilium hominis tradis? Quam belluam non emollirent hæ voces tam amanter prolatæ? Vide miſericordiam inenarrabilem! ait Euthim. Siquidem donec traditus eſt, fuit illi curs, de proditore. Adhuc tenrat illi objicere enormi- ratem ſceleris, ut cogitet, quid agat. Quid tu fe- ciſſes? ſi Deus viſibilis tibi peccanti dixiſſeri? ouid agis? filium hominis tradis Reſiliifſes ſiae du- bio. Sed etſi non videas oculis, debebas videre mente, quando ſubibat cogitatio; hocne ages? peccatum eſt: Deus offenditut. Et quoties hoc tibi in corde loquebatur? quam verò tu fuiſti obſtinatus. 5 ABBATHO. Manifeſtat ſe Chriſtas turbis, & ſatellitibus. 1. Trezu ſciens omnia, quaæ ventura erant ſu⸗ per eum, proceſit. Joan. 18. Advenerant cum furore turbæ, jam fixerat oſculum Ju- das: non irruunt tamen, ut deſignaverant, ſed ſtant immotæ; E Judas ſtabat cum ipſis. Non po= terant: quia nondum Jeſus permittebat. Ideo proceſſit ad eos. Oſtendit quidquid eveniet, ſe poſſe quidem declinare, ſpontetamen, & libere paſſurum? imo ſe illa ipſa magno animo ad- ire, Imitare exemplum. Patientia coacta 3 non . 134 HEBDOMADAI. non eſt filiorum Dei. Ad ardua qui non procs- dit, etiam venientia fugir. 2. Et dixvit eis? Quem queritis? Reſponderunt ei 5 IgsuM Nazarenum. Dixit eis BSus: Ego ſum. Ur ergè dixit eis: Ego ſum e abierunt retrorſum, & ceciaerunt in terram. Ibid. Quærit, & quidem ite- rato: non ut ſciat, qui ſcit omnia: ſed ut reſpon- deant: Eſum Nazarevum, & ca dignitate per- ſonæ agnoſcant immanitatem ſceleriss O boni= tas DHl tot artibus nos quærentis à Agnoſce tu perſonæ illius dignitatem, non tantum ut non offendas, ſed ut impenſius enn quæras. Qui DSUM non quærit, ſe ipſum gerdit. Ad'unam vocem: Ego ſum; & nen minacem, non fulmi- neam, cadunt retrorſum. Ita tractantur qui Deum quærunt, ut perdant. Quid fiet, quando in judi= cio voce alla tonabit: Ego ſum, quem tu tam indigne tractaſti. Stude ergò tu eum quærere amore & obſequio. 3. Si ergo me quaritis, ſinite hos abire. Ibid. Prodit curam, ac ſolicitudigem, quam de ſuis habet, ne perdat ex eis quemquam. Si tantam curam paucorum habuit, crede non minorera habirurum tot millium fidelium. Quod in pau- cis fatum eſt, quomoædo in pluribus negligetur air Cyril. Alex. lib. I1. C. 34. & qui tam paucorum in tali tempore curam habuit quomodo innu merabiles Rdeies non prozeget? Et tu cergò in protectione ejus es. Confide, quod te perditumenon volet, niſi te ipſum perdas, 2. Conſuluit corum famæ- quos fuga dilapſuros prævidet, ut honeſte abiiſſe Udeantur, Quomodo tu alterius defectus tegis? 50 Muc. n Atnlt ℳ Adl SMoiyiſrven Sen mnons 11 no eN As, udon Nwel los, 4indpotunn: ennr ulun tuun a n, zen e Uncher in Norit utieri dunn Tul ſuinl Deo 14 N DN ufi n ſenſtilzuen, auf . l 16 . V Ennlen rit lanee it ſonlen en r uus. Ell Ann en, Muſik Kpur ie Huunb iil⸗ ,Cven n anlten arANn. N mn, nt Wun Nu vur nt 1 A Mete l nftuehini unxeEE i Murn Ctuennonis i cnan rianti, uekion QADRAGESIM 135 DOMIN. II. QUIADRAGES. Petrus defendit Chriſtum. 1. PEtrus habens gladiunz eduxit eum, & per= cuſſit Pontificis ſer vum. Joan. 18. Facta li- centia injicicebant manus in Chriſtum ſatelli- tes. Petrus ex zele, ſed indiſcreto defendendi Chriſtum iajuſſus, auctoritate propria gladio ferit: qua re & ſe, & alios ac ipſum Chriſtum graviori periculo expongbat, unus contra om- nes. Quam bonus eſt zelus, tamen neceſſatia eſt diſcretio. Etiam bonorum affectuum nimia ve- hementia eſt temperanda- Zelus charitati eſt jungendus, nè ità fiat; aut vindicta. Si zelum defendendi honoris Dei profiteris, in te ipſum exhibe. Iavenies multa, quæ ferias, Reſcinde, quod Deo non eſt honori. 2. Mitte gladium tuum ia vaginam, Calic em quem dedit mihi Pater, non vis ut bibam illumè Ibid. Increpat, & docet Petrum, ſe calicem paſ= ſionis, etſi adferatur ab homini bus tanquam miniſtris, à Parre accipere ranquam à primo porrigente, cujus providentia gubernantur omnia. Non dicas: hic aut ille me afffigit, depri- mit, honorem meum vulnerar, &c. Calicem hunc ille tibi porrigit, qui Filio ſuo longe ma- jorem dedit. Furaris Deo gloriam, ſi creaturæ tribuis, quod Dei proprium eſt. Ille eſt, & ae- mô alius, qui deducit ad inferos, & reducit. Solatio ſit illud, quod qui dat calicem Pater ſit, tui amantiſfimus, qui per euam non nocere valt, ſed X 136 HEHEBDOMADA II. ſed prodeſſe: fortè ut medicus amara potione morbum tollere. . 3. Et cum tetigiſſet auriculam ejus, (Malchi.) ſanavit eum. Luc. 22. Dominus, quaſi quâdam tenererur reſtituendi obligatione, damnum, quod ſuus miniſter fecit, reſarcit. Sanat vulnera cjus, qui venerat vulnera illaturus, Reddit pro malis bona. Et quoties tibi? Erudiens nos, quòd in perſecutores noſtros, benefcos nos eſſe oporreat, ait S. Chryſoſt, hom. 81ein Joan. ſecundo. Sanat auriculam, nece ſſarium fidei, ac per ſe eonſequens aliis illapſibus Divinis inſtrumentum. O ſi ſanet interiorem tuum auditum, ut cum ſanctis illius inſpirationi bus intendas ? FERIA II. Comprehenſio Chriſti. & fuga Diſcipulorum. 1. Dlæi⸗ Jeſus turbis: Tanquam ad latronem exiſiis cum gladiis « & fuſtibus compre- bendere me. Quotidie apud vos ſedebam docens in zemplo , & non me tenuiſtis. Matth. 26. Jam jam indigniſſimè vinculandus, & raptandus nihil non ſuæ congruum benigoitati profert. Senſum graviſſimum inſinuat, quòd tanquam latro tractetur, qui præ das non egit alias, quàm animarum Dæmoni ereptarum, Utinam anima mea ſit præda tua! En habe illam. 2.⸗ Oſtendit eorum ingratitudinem, qui hæc red- dunt ſublimi ſuæ doctrinæ exemplo traditæ, quam & ipſi toties ſunt admirati. Quæ reddis Deo tibi per inſpirationes loquenti. 3. Otepgir — z mi n ciulni Abelt enni itüneinn ſuummihn Sichen 60 gamun, Auhi l beberat, 1umnh colon, e lcullu 1 eas en luhoetter ülh Den A rNNdle ſonnti Krn vlautinen taaen lehinde Unh bar al k Orn) en l. RN nn Mie ſi ien dcl ntn luung “ imng 4 r ehe S Vllehnegut um 0ll n luns n. 14 Si SM n A innn dbwummn ülin end Mrt 1,4 Aten Gtii etr gil iugun glttin 1n. Vir hibeilmn/ lenzo e i. E wi z t⸗ fe non eorum vi, ſed ſponte capi, quando vule. Et ideò jam capiendum? quia hac eſt hora veſtra. à Patre decreta, qua me trado in manus veſtras, Ita ſolvit iniquitates meas? quibus ego me in maaus Dæmonum conſigoavie 2. Tuné acceßſerunt, & manus infeceruns in IEſum. & tenuerunt eum. Matth 26. Irruunt in agnum crudeles lupi. Expende ſævitiam. Tru- dunt, vellunt, verberant, proſternunt, raptant, conculcant; manus, collum, pectus, funibus ê& æteris ſtringunte Vis cauſam; ThHten. 4. Chri- us Dominus. Spiritus oris noſtri captus eſt in = noſtris. Tu funes texuiſti, tu catenas fa- ricaſti peccatis tuis. De te quæritur Pſ. I18. Funes peccatorum circumplexi ſunt me. Sed time. Erit tempus, quo fortis Saimſon diſrumpet vin= cula: & tum ODeus ultionum Dominus, Deus al- tionum libere aget:, Ergèò tu impone vincula ma- nibu; tuis, ne cas exteadas ad iniquitatem. 3. Tunc Diſcipuli omnes relicto es fagerunt. Si⸗ lent jam voces illæ: Eamus & nos, & moria= mur eum illo. Joan. II. KEt illæ:? Etiamſi opor- tuerit me mori &c. Omnes: Nullo, nec tam zeloſe quidem bPetro. aut dile cto oanne excepto: Ke- Riko eo. Domino, Magiſtto ſuo, fagerunt, ut ſham cutem periculo eriperent. An ſe magis ip- ſos, an magis Chriſtum amaverint hiac conjice. Primus ad deſerendum Chriſtum ſtimulus eſt amare ſeipſum. Diſce tuo ipſe fervoti, ac pro⸗ poſitis non fidere. Sæpe in arena deficis, qui an- tea tot tibi victorias de te ipſo pollicebaris. Re- ſolutiones, quas facis, factis proba. QνA4DRAGESIME. 13 138 HEBDOMADA TI. PFFK A HII. JESUS primú⅛m ad Annam * deducſtur. 1. E? adduxerunz eum ad Annam. Queod in —Whoc itinere fa um eſt, ſanctius affectu proſequéris, quàm diſcurſu. Quam aliud eſt hedie Hieroſolymam ingredientis ſpecta- culum, quam nuper! Quam variabilis eſt ho- minum ſenſus, à lætitia in furorem, à laudibus ad contumelias, ab obſequiis ad opprobria! Ef conſides in homine? Qauidquid moleſtiarum corpori, quidquid injuriarum honori excogi⸗ tare goteris, id Domino Majeſtatis illatum crede. Compatere: te cauſam sgaofſce dole Et dum ad omnia ſilentem ESUM contem=- plaris, diſee ſancto filentio longe minores tib? illatas, aut forte tantum apprehenſas injurtias decoqueres 2. Pontifex erg? interrogavit Eſum de diſcipulis ſuis, & de doctrina ejus, Joan. 187 Reus, & ſceleratus Judicem exanimat. Stat modeſtiſſimus Judex ante reurn. Qua ſuper=⸗ bia? quibas ſannis, & irriſionibus interroga=. tur quomodo ejus doctrins eluditur? Deus ab'hominibus, juſtus à peccatoribus judicatur. Sit erge & mihi pro minimo ſa ab hominibu; ju⸗= dicer. I. Cor, 4. Meretur, ut judicia me melio- rum tolerem, qui innécens tulit judicia inique- rum. Charitas quæ patiens eſt, G. omnia ſuffert: 1æ ſtabiv, ut non dejiciat. 3. Reſbondons Eſas 3 Ego ba lam locutu⸗ ſum ℳl Grnu 4,ℳ, 0 N TT 601 N1 419¹ eh N. . p ele Emeins con Aeltenie, ſGene eano ele . i upnin Au Aente Aemmnten ſetn⸗ en loſer te 1ndhilgelte . loer,rde Konnedilt Ne n N. 61 i, ſul 5 ſe En t 1 1 6 G 4ℳ anet⸗ ochcnu 8 , ,ts QADRAGESIMF. 139 lſum mundo, & in occulto locutus ſum nibil. Quid me interrogas? interroga ees, qui me audierunt. Duo interrogatus, de LDiſcipulis, & doctrina; ad primum tacer, quia Diſcipuli ad ſuam fu- gam non erant ei honori? bonum de iis de præ- ſenti non potuit dicere; malum non voluit. Diſce hinc cautè loqui de proximo, Tace, quod non eſt pro ejus commensdatione. Vide ut non ſis confuſioni tanto tuò Magiſtro. Ad doctrinam verè ſuam exculpandam allegat publicam famam libete, & ſine metu: Ego pa- lam locutus ſum. Hoc audet, qui teſtimonium habet bonæ conſcientiæ. Poteris & tu hoc ſem=- per. ſi ita opereris, tanquam in publica omni⸗- um luce, F ERIA IV. De alapa Chriſti. 1. INa⸗ miniſtrorum dediz alapam ESU, di- V cens ? Sic reſpondes Pontific i? Joaß. 18. Conſidera gravitatem injuriæ. Percutit vilis homo: percutitur Dei Kilius: alapa immanig & ut piè creditur. ferrata manu, ab iogra:0 Mal- cho cui paulo ante aurem ſanaverat, ut habet S. Chryſ. hom. &S2, in Joan. in faciem, in quam deſiderant Angeli proſpicere: in conſenſu Prin- cipum, & Sacerdotum: ob reſponſum mite, verum. & revetens: laudatur percuſſor, irride- tur percuſſus. Nec ulciſcitur tamen Dominus, qui poteſt. Cogita terrezum Regem ſic à man- cipie tractari ? quod ferrum, qui rogi, quæ rotæ . . 0OR 140 HHBDOMADA II. „ non expedientur? O bonitas! O patientia Je- ſu mei! Et ego verbum quodvis, aut minimam confuſionem. longè majores meritus tam faſti- dio é fero? 2., Réſpondi ]) ſus 3à Si malè locutus ſum, teſti monium pezhibe de malo?s ſi autom benè, quid .me cadis? Ibid. Loquitur Dominus ad alapam, qui ad flagella ad ſpinas. ad clavos filuir. Do- cuit iſtis ſilentio commendari patientiam? illo verè patientiæ laudi nihil demi, ſi reſponſio ſit mollis, & humilis qualis erat Chriſti. Alte- rutrum horum ſerva, ſi injuria afficeriso 26 Benè loquitur Domiaus, & cæditur: ſolvit delicta linguæz meæ. Dum malè loquor, meritèò mihi objicit. guid me cædis? 3. Et miſie eum Annas ligatum ad Caipham Pontificem. Hic cogita, ut ſuperiùs feria. 3. punct. 1I« omnia Mla injuriarum genera Chriſto illata in itinere ad Caipham. Vide eonfuſiouem Chri- ſti, affe tus, quibus omnia Patti offert pro ſalu- te tus, Comparere: tibi indignare, qui cauſa es omnium. Dole, gratias age, &c. FE RIA V. De falſis teſtimoniis contra Jeſum. 1. P Rincises autem Sacesdotum, & omne conci- 1 lium, gqusrebanti falſum teſtimonium contra Jeſum, ut eum morti traderent. Matth. 26. Prin- cipalis eorum intentio erat Jeſum occidere. altera verò non incurrere apud populum notam, quòd Jeſus non ſit juſto judicio oc- cifuse 4 N 2 N N 4 , ur udhr urt Umer rin aund⸗ 1 1 etus Mlon 90 . N Mmierunt, Mer nl khinet da ula, gur i mn blenti uſeeila e 4 in in nliu nin ia m 1 n, i i bene len ae Akni. 1 3 il Q ADRAGESIM . 141 leg: ciſus Igitur quærnor falſa teſtimonia, qui fal- a 1ſa arcerc debebaort inſi ias uas, etribanalis/chee mate Ppalliantes, ait Vict. Aatioch, in cap. 14. laree Marc. Quam malta virtutis prætextu pallian- faant tur! Nos tu idem quandoque facis? Non re- rir atc rum colore contentus minus curas de ſubſtan- e tia? Deponetur aliquando operum tuorum ve-. nei jum & apparcbunt, quid fior. utin 2. Re nen invenerunt, ikm multi falſi teſtes nilrfutn acceſſiſent, Ibid, O quàm innocens eſt vita je- ickifi dan ſu mei! Non tantum crimen non inveniunt udniade malitioſi homines, ſed nec umbram criminis in ue Chriſto. Bené Orig. Adverſus Jeſum nec co- miln lorsnveniebatur, gui poſſet adiu vare mendacia. Adeò munda fuit vita Jeſu, & amzni: à irrepre= SnAtn benſihilis. O ſi vita tus foret talis, ut falſus ac- e culſator fratrum, nihil in te inveniret, quod pec- Cn cati ſpeciem haberet? ſi jam migrandum eſſet, utin putaſne nihil inveniret. Küchmnpol 3. Et ſurgens Printes Sacerdotum, ait ille un uc Nihil riſtovdes ad oa, qua Ri 2dverlum te reſtifi- 1 cantur. Admirare ſilentium Jeſu, quod ipſe 1 iniquus udex eſt admiratus! Quære cauſam. Quurre ſiles mi Jeſu? 1. Non egent reſponſo A. teſtimonia, quæ ſe ipla conficiunt. Ez non eras conveniens teſiimonium illorum. Marc. I4. quæ „ moribus &c vitâ ſatis refutantur. Vide quàm mn vitæ probitas ſit firma defenſio. Et fruſtra Gimmmdl excuſas te verbis, ubi te facta accuſant. MH 2. Chriſtus ſuo ſilentio ſatisfacit, pro ſtul- Fliunec⸗ tiloquio Adæ, quo cxcuſavit peccatum ſuum, . Gl . Genelſ. 3. Ita S. Hier. in 14. c. Marci. Et tu illi ſin ſer ſilen- 142 HEBDOMADA II. ſilentium indicis, ſi te reum excuſas, ut nocens innocens videaris. F ERI A VI. Adjuratur Chriſtus à Caipha, & CoR- demnatur blaſphemiis. 1. ET Princeps Sacerdotum ait illi. Adjuro te per Deum vivum, ut diras nobis, E tn es Chriſtus Filius Dei. At ille dixit: Iu dixiſti; ego ſum. Matth. 26, Marc. 14. Amorcm veritatis prætexit Sacerdos, rec ipſa calumniam quærit. Si taceat Chriſtus, arguetur Dei contemptor: ſi neget, ſeductor, & impoſtor populi: ſi affir- met, Blaſphemus. Non fuiſſet difficile Chriſte hinc evadere. Affirmat tamen ſe Dei Filium, qui ad alia ſiluit;: etſi ſciat ſe inde damnandum morte, Vide quanta libertate Deum confiteri Oporteat, ejuſque periclitantem honorem tue- ri. Sepone illuſiosis, & tuorum incommodo- rum metum, cùm de Deo, aut virtute agitur. Hac prodita, quid prodeſt vivere? 2. Amode videbitis Filiups hominis ſedentem à& gextris virtutis Dei, & venientem in nubikus cali. lbid. Duplicem ſuum sdventum inſinuat: alterum in carne humilem, dum ſe Filium homi- nis vocat: alterum in majeſtate ad judican- dum, ut meminerint fuperbi Sacerdotes, ſe ab ilo judicandos, quem nunc tam impiè judi- cant. Tunc ille ſedebit in virtute, iſti ſtabunt in trepidatione. Qui judicas frattem tuum ini- què, memineris te olim æquè judicandum. Ne formi⸗ . G eent in ſaeit ehunt, Mu — 1 (ℳ uiz ſue r cte 0 Aund N ole ie ahun Meni. ,4 , An Mu h, Al, Ndigti Anoten fenns nadenut n Den eoebecerre ACMNE er kDNH eiwecimvel ue Deun eonian WWNE . lfiee 4 PNN 47 MEuzti N 1 erun it unlakluni e 1 ſ QR A DRAGESIME. 14¾ formides in nube Judicem, ama fratrem, qui cj us perſonam hHic ſuſtinet. N timeas ſedentem à dextris, fratrem tuum ne tracta ſiniſtee. 1. Ignc Princeps Sacerdotagm ſcidit veſtimens ta ſua dicens: Blaſphema vàt. Quid vebis vide= 1asr? ut illi dixerunt: Reus eſt mortis. En iterum pietatis ſpecie velatum crimen. Dolorem oſten= dit Pontifex diſçiſfis ex more gentis veſtimen- tis ſuis ob auditam, ur prætexebat, Blaſphe- miam. Melfüs ſcidiſſeat corda ſua quàâm veſti= menta: Unus, quod ſanctiſſime dictum, blal- phemiæ inſimulat, omnes ſententiam ſuccla- iant: Reus eſt mortis. Nè tu olim eſſes in judi- cio, Deus pro te ſactus eſt reus. Quos cxiſti- mas gnimi ſenſus Chriſto fuiſſe? Eos tu imitare, dum dicta, factaque tua ſuggillantur. De injuriis ea nocte à Chriſto toleratis. 1. Vne expuerunt in ſaciem eius, & colaphis eum ceciderunt. Matth. a26. Graviffmum contumeliæ geaus eſt, faciem alicujus conſpue- re. Raæſpice Romine in facienm Chriſti tui. Ag- noſce ſiguram ſubſtantiæ tauæ. Hic eſt Fi- lius tuus, quem gloria & henore coronaſti. Nea hæc inventa ſunt. Faciem Chriſti conſpui, guoties animam peccato maculavi. Crcata hæc Eit enim ad imaginem Dei. Sine Domine ab-⸗ ſtergam hæc ſputa? abſtergam minimas macu- las animæ mex, Diſcam quoque te imitari, S ſi quis 144 HEBDOMAPA I. K quis in faciem meam conjecerit calum⸗ niame Satis hæc convincit ratio; Tu exemplo præiviſti. . 2. Ei Velaverunt eum, & percutiebant faciem ejus, & interrogabant eu m dicentes 3 Prophetige nobis, quis eſt qui te percuſſit? Luc. 22. Ignorans tiam appingunt ſapientix, Quomodo hoc tu ferres? Eri quis tu? quis Deus? Videri ſe non credunt à DEO, qui ſcrutator eſt cordium. Sic prætendis nequitiæ yelsmen coram homi- nibus, & coram Deo, Quid tu murmuras ſit tangeris? Quid & tu Deum percutis, & ta- cet, Differt, ut reſiꝑiſcar, Id ni ſi facias dicet ali- quando: Tu me percuſſiſti illo peccato illo lo- co. illo tempore. Quid dices, qui irriſſti? Deus videt, & judicat. 3. Er al a multa blaſthemantes dicebaxt in eum. Ibid. Cogita, quidquid excogitare potes injuriarum à petulantiſſima turba, volente Principibn: placere, vino æſtuante, à Dæmone inſtigata, nullius honorati viri præſentia coët- cita. Non defendis te mi 1ESU? & ita te in ma- nus peccatorum tradis? At ergo ne in tuzs qui- dem me reſigno. Tam verèò hoc neceſſarium eſt, quàm ſalutem velle. Ab nunc in manibus tuis ero. Si me percuſteris aliena lingua facto: que , non recedam à te, CMN n n u ſllst pulim Prlron ler- Ziklreroten Apiecziun, ufenctelen unegi, do Aan. aln eu Lernn in kmu lummleur en mi, uicnnn lanurlit emene i Aninn eld hnen Giim uunbe zul tdn ftnn i, A re n ſuii uh R 4 D 6 ven n 1 creti S nuinſen enieii n unnn 1 Uuenbe leu, Neitn numr A r lmer onmir Ctn oumm Dunpartis Nn Münhind VuntiAlnii lanagturſ nn Wer Aeme udn Criin tan 1Mnrt cgobehi nſen korteli . Ponneln⸗ linteulin QVADRAGESIMX. 174 DOM. III. QIADRAGESIME£. De prima Negatione Petri. 1. P Etrus autem ſequebatur eum 4à long?. Matth. 26. Sequebatur; hec amoris erat; ⁹ longè; hoc timoris, Fervorem jam timor inftegerat, & ad languorem ſequendi deduxe- rat. Hic mali principium. Tantum accedis ruinæ, quantum de fervore ſerviendi Deo remirt- tis. Quo lentius tu pergis, hoc longius à te re- eedit, quem ſequeris. Quotidic ergò in novita- te ſpiritus ambulandum. 12. Erat autem cum eis Peirus ſtans, & calefa- ciensſe. Matth. 27. Petrus verò ſedelas foris? Joan. 18. En fructum lentæ ſequelæ, 1. Stat. & tandem eo devenit, ut à cœpra virrute deſiſtat“ 2. dedet, & quaſi conquieſcit in ſuo torpore. 32. Calefacit ſe, quia extremo frigore corripitur. & quaſi gelarur anima relicta Deo. Hæc te non invitant ad fervorem ſpiritus? Sed hunc ut fo- veas noli te miſcere turbæ, aut ſociis, qui Deum non ſapiunt. Periculum quantum ſit, Petrus doceat. At „ Iui æamat periculum, peribit in illo Eccl. 3. 3. Et acceſſit ag eum ana ancikla, dicens: Et in cum Jeſu Galilas eras. At ille nega vit coram omnibus, dicens: Neſcio quid diciu. Matth. 26. Adeò nefarius homo eſt, Jeſus, ur indignum ducat Apoſtolus, quem profiteatur 7 In=⸗ ter alios? Apoſtoles exiſtens Petrus, Jeſum Filium Dei vivi profeſſus eſt: inter ſceleratos = G con- 546 HEB DOMADA II. conſiſtens diſſimulat noſſe. KEcce diſſolutorum commercium quo deducat' 2. Ad ancillæ vocem cecidit Petrus. Per ancillam delectamenta ſen- ſuum intellige. Turpiter labitur, qui iſta audit. De hujus yeritate te ĩipſum quæxrzgzg. De 2. & 3. Negatione Petri. 1. V Iait eum alia ancilla, & ait: Et hic eras cum jelu Nazareno. Et iterum nega- vit cum juramento; Juis novi non hossinem. Matth. 26. Megationi ſecundæ juramentum addit. Ita via per unum peccatum ad gravius ſternitur. Minora cayve, nè in graviora inci⸗ das. Dictum veritatis eſt: A“ ſpernit mo dica paulatim decidet. Non noſti hominem Petre, qui te crexit in fluctibu:? quem confeſſus es Filium Dei cujus tot ſpe ctaſti miracula, &c. Quam fa- cile mutamus confilia! Dum feryet ſpiritus, ad mortem pro Chriſto aſpiramus: dum teper, mollis ancilla, aut lcvis tentatio nos proſternit. Nemo ſibi fidat, ſed cum timore, & tremore, quiſquis ſalutem ſuam operetur. 2. Gui Kabent dicebant Petro 2² Et tu ex illis ei. Ilis autem cæœtit anathemafizare, & jurare, quia neiſcio hominem iſtum. Marc, 14. Quam gra- vi ruina collapſa eſt Eccleſiz columna? Hæc e ſibi præfiqentium peena, ut ſibi rclicti, diſcant, quam parum boſſinte Ita ergo in timore: alias ciso ub vertetur domus tus. Eccl. 27. Ut modi- cum dedecus declinarct Petrus? Chriſtum ne- gavit, ciaus uen ormeritn vlnelenlof ſin mien AAlmotb een GuCNKαα xr, llencon S Lethre⸗ ci u nen l uint Ae laizoreni mbliudtet An n leiiſintriu gn n au N lalhen vluhen Getirue icg,Ki luen II tur a 61 N etn t Nn henn ni keimm earnn A Nümin Plommuit rikl Nel Glhuthin. ln e n nirewelfmn znans! lun ternioteipiis uemoe, E Ceu⸗ 1emn 1 8 etflul // Nuelr 4⸗ lunn haz, 1 iun 4 lelin, Dhenm e/ QUADRAGESIMXA. 147 gavit, Quoties tu ob talem metum, ſeu ob re- ſpectum humanum idem feciſti: ſi non verbe, certè facto, erubeſcendo virtutis operationem? Time illud? Qui me erubuserit, hunc Fi lius homi- xis eru beſcet, Tam pudor boni eſt malus, quàm pudor mali eſt bonus. 3. Et coxtinuò Gallus cantavit: & recordatat ſt Petrus verbi lIeſu; & egreſſus ſoras flevit am ar?. Matth. 26⸗ O miſericordia Dei infinita! Adhuc loquente, & verba negationis proferente Petro, eum reſpicit. Quaſi ſuarum ærumaa- rum oblitus, in ſalutem ſervi intendit; qui ipſe eum vel maximeè aſſligebat. Quoties Do- mine cùm mihi iraſci poteras, es miſericordiæ recordatus? ſuggeſſiſti ad reſurgendum media. dum laberer! Et te non amem bone Jeſu! Sed non ſatis amo, niſi injurias tuas doleam, niſi defleam. Incipiam ergèò cum Petro flerec, & nunquam deſinam. F E RI A III Chriſtus deducitur ad Pilatum. I. MAͤſAne auteps ſadto conſilium inierunt Principes Sacerdotum, & Seniores pepuli adverſum Jeſum, ut eum morti traderent. Matth, 27. Tertium hoc eſt conſilium pe- jus prioribus. In primo non omnes conſen- sère. In ſecunde dubitatum eſt, In tertio in unam mortis ſententiam conſpirant omnes. Sic eunt per gradus etiam ſcelera. Tu primum oeave, in ſecundum non ibis, Conſentit impiis, S 2 qui 143 HEBDOMADA MI, qui cum illis in conſilium vadit. Paſſiones ſuas qui conſulit, facilè aflentitur, & quĩdem contra Jeſum. De mane ſit hoc conſilium. Filii tene- brarum confundunt filios Iancis, qui miaus vigilant, ut Jeſum ſervent, quàm illi ut perdant, Tu mane conſilium ini cum potentiis tuis, quo- modo Jeſu ſerviss; vel perdas paſlionecs, quæ Jeſum perdunt. . 12. Et ſurgens omnis multitudo esrum duxerunt ilum ad Pilatum. Luc. 2 3. Parum aut nihil dor= wivit turba illa, quæ totam noctem impendit illuſionibus Chriſti: odio tamen Chtiſti, & amo- re placendi Principibus, digerit incommodum vigiliarum. Tantane tihi eſt promptitudo ad ſerviendum ac placendum Chriſto? Surgit em nis multitudo? cur tu cum omnes de mane vigilant 2d fores ſapientiæ æternæ, indulges ſuperfluo ſomno? Manc exit Chriſtus ad opus ſuum, quod ci Pater impoſuit, exi & tu ad tuum. 3. Et ipſi nos introierunt in pratoriums, ne con- taminarentur. Joan. 18. 0) ſceleſta religio! Puces cœci, excolantes ealicem, camelum auipm glutientes! Matth. 2 3. Legalem, & externam magis puritatem curaat, quàm internam: quaſi Icefus ſit intrare prætorium Ethnici, quod lex yetabat; & nullum ſit ſcelus Chriſtum occide- tec. Ruperrus hic: Contaminari eterix: ca vatis inz roesndo in pratarium, & mt ks harrtbhiliter poRai nen timetis tractando homieidium: Talis eſt Chri- ſtianus, qui ſolùm curat cxteriùs videri bonu, non intus eſſe. AWuss ſaciet, cαν αιριιοτ αι Dom inus Eccl. 2. en vGe 11 uun, . un ſet 4 eler ulait rnj 4 i anie Tanet un 6 ufrini ie ns itiſeiten A ch, 4 . kenn 4 I M 4 4 Unen lion g⸗ eete leit ug ianilre Wentieng sin Mur Ae gtuntrenitiggn Pniwn ngirt, Nilnngen nigi llgelttie guinnga nn apumnun 1 . 33 lceſan eis Aran eniretdt v,IE. Smen, Ann⸗ üvienmn , börſen 4uCnitue gtuiiin r n ,luaſſile enttig ic⸗ Gws i QA DRAGESIMX. 14 F k*kl A IV. Deſperatio Judæ. t. T Uee videns Judas, quòd damnam eßit, pæœnitentid dudus z retalit 30 argenteo?, dicens: Pecca vi tradens ſan guinem juſt um. Matt Ho 27. Trzadens Chriftum non credcbat damnans dum, fed evaſurum per miraculam. Secus evenit. Nunc demam gravitatem ſui delicti agnoſeit. Imagisem habes hominis, qui ſce- lus antequam committat, leve quid æſtèmat, poſtquam commiſit, vidit ſuam miſeriam. Ita diabolus excœcat ut pecce:; Oculos aperit. ut deſperes. Non peccaſſet Judas. ſi ad illud atten- diſſer; Amice ad quid veniſti? Matth. 26. Nos peccates, ſi prius eonſcientiam, aut Dei in- ſpirationes audires. 2. At illi dizerunt: Qsid ad nos? iu videris D. Paſchaſ. l. 126 in Matth. ait: har irridentes & inſultantes dixiſſe. Hæe eſt merces eorum; qui ur hominis gratiam ineant, Deum offen- dunt; ut ab ipſiſmet, querum cauſa peccatunt, irfideantur, & deſpiciantur. Tu pluris æſtima gratism Dei, etſi petdenda fit hominum. Si hominibus placerc velis, Dei ſervus non eris. 2. Sacerdos anxium pœnitentem non ita rejice, ne deſperet. . 3. Et Judas projedtis argen? eis in templo re= teſſit, & abiens laques ſse ſuſtendit. Ecce quo reci- dit Chrifti Apoſtolus? Quis credidiſſet modiei ptetii avaritiam hunc exitum ſoftitutam ? les 6 3 B a= 150 HEBDOMADA III. invaleſcit omnis paſſio, niſi in principio ſuſto- cetur. Ideò vigila, & time te ipſum. Omnis mali tenue eſt principium. F ERI A V. Adducitur Chrifſtus ad Pilatum. I Eivie ergo Pilatus, ad eos foras, & dixis? Quam accuſationem adfertis ad verſus ho- minem huncà Reſzonderunt ei: Si non oſſet hie mals- ſadtor, nen zibi tradidiſſemus eum. Orditur eon- flium benéè ab interrogatione- Sed quia cum turba luctatur, vix eluctabitur. Quæ Chriſti ſunt, non ſunt tractanda eum turba noſtrarum affectionum: His adverſus virtutem nunquam deerit querela. 2. Benè emnia ſecit. Marc, 7. & ma lefadter dicitur. O ingratitudo! Carperis, benè feceris? Inſpice tui Jeſu paticntiam, & humilitarem. Nihil regere; nec quære, ut de te dicatur? Benè omnia ſecit; niſi olim à Deo. 3° Maltfater non unum ſceleris genus, ſed omne compleétitur. Et koc Dei Filius! Oin- jutia inaudita! Adora ejus innocentiam, Gau- de ſi bona, quæ feceris, improbentur. Sie propior Chriſtum imitaberis. 2. Dizit ergè eis Pilatus à Accipite eum vos, & ſecundꝶm legem veſtram judicate. Joan. 1. Quæ ilſta iniquitas, inimici, & accuſatoris libi- dini accuſatum relinquere? Quis Chkriſti de- ſpectus? Quaſi is ille ſit, cujus nemo dignetur eſſe Jjudex? Compatere deſpecto Jeſu. Dixe- runt ergè ei Judai? nobis non licet interfic ere quem- Go , Lior9 rlundik uwiwl 4 urt 6 9 ⸗ gleetint N c uun ile NNe ert, Tmi ce le S NdrR lrtem! in C/ es ehej e ſun nlls cti uuade, I . aee! Den 1 Wlndamn cor⸗ l/ alhluoe eWnn (du ( Wnn, A Nn irſiniz Unſuzn 1ae eſ hin mni ni; Bonſſihen n. Ocinrder e Aginant n. CGi anunnAun inmnugn iuo ui Kiutn, mu, eakrdh⸗ Nimmin iumrent 4 Aeiit ie itt utetiia? SSLZ C u uni eit u 1M 47 QG“KDRAGESIMA. 151 guemquam. KHt tamen inferſicitis odio, && lin- ua. qua cædem eſus peſcitis. Quæ iſta San- GRitas veſtra? Deus non irridetur. Videt quod latet in corde, etſi opere non patrerur. Dicam ego, quoties paſſio ſuggerit factum Dec inju- iioſum. Mihi non licet interficere jefum; amabo eum, & reverebor. . ⸗ 3. C(æperunt autem illum aeccuſare ditenttes; i. Hune invenimus ſub vertentem gentem noftram. Luc. 23. Qui venit de fiercore erigere, qui mundavit leproſos, ſanavit ægros, sbedire eu- periofibus doeuit. Eſt hoc ſubvertere? an com- ponere? 2. Prohibentem tributs dare Caſari, qui apertè juſſerat dare Caſari, qu4 Caſaris ſunt. 2. Ditéentem ſe Kegeni eſe; qui, né Rex crearetur, fugerat. En quam falſa crimina pfoferuntur: Audit Chriſtus; ne interrumpit: non excuſat; non regerit iniquæ turbæ. Itané ne agis cum oggertente defecum? Iranè cum optimo Supe- riore te commonente ? Da te Jeſu converten-⸗ dum ? præbe illi tributum cordis. tui. Adora, & Venerare Regem tuum. FkKkRIA VI. Chriſtus à Pilato examinatur. 1i. TESUS autem ſtetit ante Praſidem. JOan. 13. Quis univeiſorum conditor Deus. Judex vivorum, & mortuorum. Coram quo ? co- fam fcelerato judice. Cujus rei cauſa? quæ- ſtioni ſubjectus, quaſi feus ſententiam expe- Ktans; Huc ergèò ſe demiſit ſumma ſan ctitas, & 6⁶ 4 iso&. 179 HHBDOMADA III. innocentia! Et quouſque tuam non deprimis ſuperbiam ? Stat Jjeſus: qua confuſione ? qua tamen animi conſtantia? qua modeſtia; qua ſubmiſſione? qua in judicem licet improbum, reverentia? Diſce quid te agere oporteat dum confunderis, dum ſtas ante Superiorem te cor- ripientem. 2. Et interrega vit eum Praſes, dicens 2 Tues Rex Judaorum? Dicit illi ESUS 2 TZu dicis. Matth. 27. Joco, & per ludibrium quæfivit Præſes: ſerio, & ex veritate reſpondit Chriſtus Crede hunc tu & univerſi, & animæ tuæ Re- gem: huic te, huic obſequia perpetua devove, Et auſus cs tu perduellis alium Regem animæ tuæ admittere, aut dicere: Noloe punc vegnare Iuher me? auſus es tanquam regibus, tuis affe= Rtibus depravatis ſervire? Heu quam [æve domli- nati ſunt? Nunc iis rcenuncia; dic fidenterillis: Nen ſerviam: Dirumbam vinculs eoram , prsjiciam à me jugism ipſorum, 3. Reſpondit Pilatas: Gens taus, & Ponti= fees traaidsrunt te mihi. Quid ſeciſti ? Joan. 18. Reſgondebo ego pro te mi JESU! Fecit om- nia, & nihil. Quæ bona ſunt, & ſancta, ab ipſo ſacta ſunt. Circumſpice omnia, Quæ mala ſunt, & perverſa, nec ab ipſo, nec in ipſo ſunt. Pro te ſcio reſpondere. Sed ſi tu ex me uæras, qstid feciſti? hic hæreo, & confun- dor. Video enim quam abuſus ſim talentis à te mihi datis! quam per meam Beglgenelim inanis in me fuerit gratia tua! Ne mihi olim dura accidat illa quæſtio: Juid ſeciſti ? ante= quam C ülhnahd AN 4 Re, ! Ale eo an eroete, Klegdead lteatlun Uuhi zeor 1 Nedot, N a Ner s Agaſrer ru, ke Utan ken ad Klunautet ferhihen H ſie ntan i II tle lunte igtlectnn inheitunn e, ah . NMr, N4 Mbtin ſlt hnſeccite NuinN Jiuſengubnn ud een a o ler im ntgin uic n kerechn⸗ 4 — Aleeze, 1eei daten Cn Ni, 0 l u,Me “ Alaudht eonnin G 15 ⸗ lebereo, n umt Mei ſl ic 1e¹ QμADAAGESIMA. 45 5 quam quidquam faciam, ex me ſollicitè quæ⸗ tam: gquid facis? 5 A BBATRO. Continuatur idem Examen. 3 RE0aι Jeſus? Regnam maus non eſt de hoc mundo. Non negat ſe Regem mundi, ſed negat ſe co modo, pompa, & ar- morum apparatu regnare, quo Keges mundi, Quæ ergs illius regnandi zatio? Paupettate, contemptu, obedientia, humilitate, cruce. EHis fecit, at omae fibi genu flecteretut. Flecto && ego. Agaoſco te Regem meum in vilitate tus, Hane pro te amplector, Non poteſt efie vilis qui ſimilis tibi eſt. 3. Dizit ei "ilatus Erge KRexes zu à Re/pondis Jeſus, Ta dici: 3 quta K&zX νιeρο. Iterum ſe Re- kem confitetur quæſitus. Conſtantia & vVerises emper idem loquitur, Et ego te Regem ciede, & confiteor, & dicam fſemper: Rex meut, Deus meus es tis, Si invadit animæ dominatuns paſſio; dicam: Rex meus es tu. Ju hoc natus ſam & ego, ut factis perhibeam tefſtimonium huie veritatiy & conſtanter præbebho. 3. Diæzit ei Pilatus: leid eſt verita:? Et clem hoe dix ſſez, ivit. Gan. 1 3. Salutaris eſt quæſtio. Utinam expeétaret reſponſum. Et cu fegaen⸗ ter quære? lsd eſt veritas? Sed & telgon= ſum attende, Multa tibi movet amor proptins animeofum magae; mMmelta Deus de ame g,Ei 194 HERBDOMADA IV. de contemptu tui, &c, Quære, quid eſt veritas à depone larvam rebus; attende veritatibus pra- cticis. a2. Cave tranſitorium fer vorem, qui bona deſiderare incipis, ſed mox iterum exit, & in mentis propoeſito non perſiſtit, Hugo Victor. DOM. IV. Qü ADRAGES. Ultimò aceuſatus ad Herodem mittitur, 1 Eivit ad Judaos, & dixit ? Ego nullam in eo cauſam invenio. Hoc innocentiæ debe- batur teſtimonium. Quid enim reatus inveni- ret in eo, qui peccatum non fecit, nec facere potuit? At ego multam in eo moriendi cauſam invenio, quia ſcio, quòͤd poſuit Dominus in eo iniquitatsm omnium noſirim. Iſai. 13. Video in eo delicta mea, quæ mortem merentur. In me sulpa eſt; in illo amor & pœna, Detsſtor, quod ego feci, amo, quod ille fecit, gratias ago. Non addam poſthac caulæ, quam impoſui, ſed de- mam. 2. Et accuſabant eum jſummi Sacerdotss in multis, Jeſus autem amplius nihil reſpondit? ita ut miraretur Praſesz In mulrisi fidem auctoritate faciunt, non probatione. Ht tacet Jeſus, non ex neceſſitate, non ex virtute, Graviſſima innocen- tiæ defenſio eſt, ſilentium cum vita loquitur. Sic vive, ut etſi dici poſſint multa, probari nihil poſſit. Te ſilente peroret vita. 3⸗ Ue cognovit, quod de Herodis pateſtate sſſet yemiſit eunm ad Herodem. Nec damnare voluit, Auem non porerat; nec abſolvere, quem debe⸗ at, i leulun S Sabſlain unheu⸗ 4 ulpo⸗ 110 “ INI Mol 0 r au in e Inin ſmnun An Cle üitetur eh Abceules con avlii ver an ſurnn Aar ein m lo in le ulcie Afſiei⸗ Mun gal mn, V aglici itbur dn i ltennn oo Ahhme . Myulin igeniechhe luntuhe⸗ act, miwe Oaiedaut 1n, Ni ri NMenid, A D tardd N uſdin lt asl ufigl Nnbilpen iligontt nee einß Getſirie cun ſi nolti ſon erdit et e tin aſen ſen QμADRAGRSIM . 155 bat,. Timebat Dominum liberare; voluit ſeip⸗ ſum à cauſæ cognitionce libefare, parum ſollici tus, quid Domino fieret. Amor proprius eſt iſte, qui relinquit cauſam Dei, ut ſuam agat. Quis vilior, tu aut Deus: Si alterutrius agenda ſit cauſa,; quem poſtpones]? agenda eſt autem pene quotidie. . F ERIA II. Chriſtus ab Herode illuditur, 1. PErodes viſo IESU gaviſus eſt valdh. Erat enim tupiens! ex multo tembore viders sum , & ſperabat ſignum aliquod videre ab es. Luc. 13. Quare nullum mitfaculum edis Eſu illi, qui tanto tai tenetur deſiderio? Non eſt deſi= derium pii affectas: ſed curiontatis, S. Grege in c. 31. job. Non quarebai profectum, ſed ſigna, Vel ſcientiam mirari. Vide, nè pet meditationes; aut pios libros magis quæras icientiam, quâm affe cum: 2. Non edit miraculum Dominus; quia ut ait &mbr. l. 10. in Luc. jacdantiam decli= wabat. Qui multa te ſcife putas, hoe quoque diſce, te non jactate. Argumentum pravitatis eſt, velle magnum videri. 2. Interrogabat eum multis ſesmonibus; ar ipſe nihil zeſpondebat.: Ibid. Miraculum petituf editur; & non agnoſcitur. Inter calumnias, & criminationes tacet ] ES US, Hoc magnum miraculum eſt, quod muadus non vidit. 2: Uno ſigno edito poteſt lucrari Regis, ac totius aulæ gratiam, non edit. Hoc alterum miraculum 6 6 eſt 156 HRERBDGMADA IV. eſt. Potes & tu talia patrare prodigia. Costem- ptus tace, inter irriſiones cace, ama Chriſti amore confundi, ac deprimi, & tem ſtupendam paträſti. Fuge magnorum gratiam, & mira- ulum edidiſti. 3. Spre vit autem illum Herodes cum exercitu „ Juo: & illuſit indutum veſte alba. Uſque 2d ſtultitiæ nomen, & inſignia humiliatur æterna Di Sapientia, ut mea curetur ſuperbia, qui ni- mis ſollicitè æſtimari quæro. Aguoſco tuum 'n me amorem, quo fatuus videri voluiſti. Fac ut ego tua hac ſtultitia infatuer, qui ſtulta mundi elegiſti. 2. Veſtis alba innocentiæ tuæ teſtis eſt. Hæxc ipſa eſt, quam ego in paradiſo perdidi. Tu eam reperiſti, ut mihi reſtituas per gratiam. Gratias tibi Domine; Conlervabo eam in puri⸗ tate, ut decenter indutus admittar ad nuptias Agpi. „ F ERIA HI. Barrabæ poſtponitur. J. Uem vultis, dimittam vobis, Barrabam, an Jeſum t* Matth. 27. Confertur im- pictas Sanctitati, ſcelus innocentiæ, Sanctus latroni, Deus peccatoti, quem Scraphino con- guliffe grandis foret injuria. Exæquarionem aliquam habet omnis comparatio. Unde tantum dicitur Chriſtus non efie pejor deterri- mo. Semel à Pilato hanc injuriam tulit jeſus, à e teties, quoties amorem crearuræ illius amo- MeEpOGANAi: quoties noOR Minus peng hanuinii Au W 1/. Gu i tni ce un Gwrr,e rnduel ,els guen 4. libekeyge ee Dutad Untbus, a in unt uten u Sunt ott ikun Bur Utthnie eun Abfitn ichn iin Ihimomndi Anmnſoli ahril aln Uutt in⸗ U gi⸗ umun unhee ieellizp d. efrolti lun le, l,Ai,, grutin ie.⸗ lude ln ten ie la tbemilen ſhrdi, in hgololaunt ſolili ee Drnirrkt utilenlit1 Atu e uin Ntyen ,,i in ui N mudt, Ei 17. Couten oetnie 1 en teiti⸗ 1 buſen oupung GQGADRAGESIM X. 157 cupiditaribus tuis obſequi, quàm Legi Dei. Quid egiſti? 2. Principes autem ſacerdotum, & ſeniores perſuaſerunt pepulis, ut peterent Barrabam., bid. Barrabas Patronos habet, Jeſus neminem Tu Patronum age illius, quem advocatum habebis apud Parrem. Tu defende virtutem in omni oc- caſionce. Perſequere Barrabam. Dic animæ tuæ; Crucihigatur Barrabas , paſſio mea peſſima, mortificetur, percar. Vivat Jeſus in anima mea? 3. Exclamavit autem uni verſa turba, dicens; To lle hune, & dimitte nobis Barrabam. Luc 2 3e Si conferre Chriſtum Barrabæ grandis fuit in- juria, quanta erit huic eum nebuloni poſthabe- re. Summus Deus patitur ſe infimo loco habe- ti, & indignabitur pulvis, ſ humiliori O fcie applicetur? Indignari: inſanæ turbæ? At cur idem facis àQ quotie præponis ea, quæ funt carnis iis, quæ ſunt ſpiritus? mundi honorem, honori Dei; ſudicium tuum, judicio Superiorum? Non eſt hæc palmatis injuria ? FERIA IV. Pilatus cedit furori plebis. 1.P) ele illis Pilatus; Qluid igitir faciam de JaSU: Dicunt omnes; ru iſigatur. Matt, 172. Qui nimium turbæ cefſit, jam dominatum perdidit. Ex plebis inſolentia evafit timidus Præſes: cx timore Præſidis plebs audaciorzut ſam timeret ille innocentem abſolvere, & ſenten- 6 7 tiaN — 158 HEBDOMADA Iv. tiam rogaret à furente. Compatere Jeſu tuS in tanta ignominia. Diſce turbæ ſenſualitatum ne in minimo cedere, alias fiet inſolentiot, vo- Juntas ad bonum debilior. Quæte ex te, quid ergò faciam de Jeſu? Reſponde; Eripiam cum tot injuriis, impediendo, ubi potero, omne peccatum; amabo illum, quantum iſti oderuntz honorabo, quantum dehonorarunt⸗ 120 Fidens autem, quia mag * tumunlttss feret, lawit manusdicens; Innocens ego ſum à ſanguine juſti bhujius, vos videritis. Ibid. Malta tentavit Pilatus „ ut JRSUM furori plebis eriperet5 ſed in omnibus ſimul ſeipſum quæfivit ; & ſuperavit cauſa propria cauſam Chriſti. Fru- ſtra jam lavat manus, qui cot inquinavit. Nt quomodo ſit cædis innocens, qui ut aveftat tumultum, occidit innocentem? Diſce 1. De- purare amorem Dei, & amore pfopfie non miſcere. In eo, quod pro Deo agis, nen zeſpice tua commoda, alias huc omninò de- ſie ctes. 2. Non eſto meticuloſus in cauſa Dei contra turbam paſſionum, alias tibi ſæpe im- perabit 3. Non rejice in alium culpam, quam tu patraſti. 3. Ei reſpondens uni verſus populus dixæit; San- guis eus ſupes nos &r ſuper filios noſtross bid. O Divine Sanguis! quàm contemptim haberis! 425 nemo te ſit unquam requiſiturus! qua- non ſis clamaturus in cœlum melius, quèm ſanguis Abel? Sed habent, quam fſibi ſolli⸗ citarunt, penam judæi, Dicam ego ſuavius; ganguis ejus ſuper me, in quoe dealbem animam meam; C r WIV1 4 4 Ne I1. uti⸗ ſ/ ſpnuen zun ponn aaihani⸗ utet a SAigunan ouſhetadet l Conente Fun abln. nn Mueceftn umſerbrer larſohnibt aſcgd, r Mua en um rinu num, llenie Lurerilien Wnn! . Ini “ unn, . l l Woc en. QA“⅛0ßAGE3IMA. 150 0NDr leere une meam; & ſuper opera mea, quæ ſemper unianm in ſanguini, & meritis Chriſti- eie an ent r F ERIA IV. i Chriſtus flagellis cæditur. lnu, 1. T⸗ ergo apprehendit Pilatus Jeſum, innrle Nagella vir. Joan. 19. Diritatem ſup⸗ g en / plicii ex delicati corporis complexione, ex in- Meo ſtrumentorum pondere, & aculeis, ex tortorum ein atee immanitate, ex plagarum numero argue. Sed e Omnia rormenta ſuperabat confuſio ex auditarte n h aſtiſſimi Jeſu. Compatere dilaniato Chriſto. iar nin Agnoſce te horum cauſam. Nam ſupra dorſum un cs fabricaverunt peccatoreso Plal. 128. Diſce te 17le0, libenter ſubmittere pPercutienti manui Dei „ qui pro te ſe libenter ſubmiſit manibus lictorum ; le & dic cum eo Ego in flagella paratus ſum. Pſal. 37 li 2. Arpraehenaus bilatus ſum, α flagellavit⸗ 4I KErxpende virtutes præcipuas à Chriſto in fla- rii gellatione exhibitas. 1O Amorem noſtri eximium gJui wulta fiagella peccatoris. Pſal. 31. q uæ me- indef rucramus, in ſe ſuſecpit. Duris amorem pro- deoa. 2. Humilitatem ex vilitate ſupplicii, quod euui⸗ erat ſolum mancipiorum. Hinc Iſai. 53. Fidimus ,Riunſein eum deſpectum, & noviſſimum virorum. Men- tenfin ſura tuam humilitatem, an uſque ad noviſ- egein Kimum deſcendat. 3, Invictam fortitudinem, dun w S& patientiam, Laur. Juſt. Tanquam Gigai im- /gun h dporterritus tettt. Quomodo tu ſtas in adver- anee Kase Ter, l, dc pat, s. 3. FPasientiam bujsſ- miahe od; 16 NHEBDOMADA IV:ͦ: modi hemo bominem perpetraret. Quid tu ad id um vel uniu verbi agis? Ambr fer. 17. in Pſal. 118. Calumntis apbetitas ſilentium detulit trium- phale. Poteſne & tu filere? 5. Lætam ſuæ volun- tatis cum Divina conformationem. Con/ciaiſti ſs ccum meum, & circumdediſti me latitia. Pſal.29. 3. Ei flagehs viz eum. Conſiders uoarefert 5§. Aug. ſer. de Paſ. Motum diricate upplicii li- Gorum quendam aliis inclimaſſe: Nun quid in- terficitis eum non judi atum; & vincula quibus ad columnam ſtringebatur præſecuiſſe, Jeſum verò prolapſum in ſuo ſanguine volutatum. Accede & tu collige finu ejus fanguinem, ut nec tuis, nec alicnis pedibus amplius proculcetur. Et dum pro te fliagellatum cogita: Jeſum, noli corpus tuum molliter, ac delicatè tractare. F ERIA VI. JESUS ppinis coronatus. 1. PT exuentes esm, chlamydem coccineam circumdederunt ei. Matth. 27. Rex Re- gum, & dominus dominantium, ut Rex jocularis habetur. Purpara primum, quæ erat Regni infigne, induitur. ed ad hoc exuerunt cum detrahendo cum violentia veſtes, quæ toti corpori adhærebant, non ſine ingenti dolore Et quæ confuſio iterum nudo Jeſu in conſpectu im- purorum militum! induitur deinde purpurâ ad ignominiam. kca eſt? Chtiſto eſt ignominiæ: gauidquid munde eſt honori3 Chezifſto eſt hone- 13, t. Suha⸗ ghelue, aucmun 86 Ke⸗ romi'li unt, gn Ulr munis 4 Tnon al ,. 11 ici zroßint unin ufa n gtns un 4 . 1r Puerter ir. vute 494 euni AMuntln ineſu ue n idi⸗ A Nneine ke dA ſus ſin dah ahi atng inin 1 leuniene ionen n gineliuſ, Carbtengner⸗ linſhin riler egai A nul gni Ain Warn Pingüriun npla outn giuſein, Aarbutue GWNh⸗ Punhlis inn Nut n en enmitn, 11 igtimneal ſ elas hoed eiinclent e nerigie eoncaſe n einte i 4 . QUAADRACKESIM. 161 quidquid mundo eſt ignominiæ. Elige pru denter tene conſtanter. 2. Bt plectentes eoronam de ſpinis, imtoſueruns Iſaper caput ejus, Ibid. Siccine gloria, & honore coronaſti eum Domine? Ita eſt. In regno Chriſti non aliæ ſunt coronæ, quàm quæ pungunt, 2. Ezi, & vide Regem tuum in diademate que tu eum coronaſti. Tu coronaſti te roſis, Jeſu tuo ſolas ſpꝑinas reliquiſti. 3. Tn pupugiſti ejus ca- put cogitationibus ac judiciis tuis. Agneſce, deplora;: compatere Jeſutuo, & audi dicentem tibi: Non agnoſco ſub ſpinoſo capite membrum dedicatum. 3. Et arundinem in dextra ejus. (Matth, 27.) pro joculari ſceptre. Et genu ſx ante eum illu- debant ei, dicentes འAve Rex Tudaorum., Et da- bant ei alapas, Et expuentes in eum, accsberuni arandinem, & pereutiebant caput eius. Joan. 19. Expende hæc ludibria. Iaſpice affectus Chriſti. Compatere amantiſſimo Regi. Dica ei opera tua, & obſequia Da te tanquam arundinem in manu ejus. Genu flectens adora eum: Ave Rex meus. Deterge ſputa. Excipe aut ejus loco, aut pro co, K non alapas, occurtentes injurias. S ABBATHO. 4† Ecce Homo. 1. ECee ad,Kduco ad eum vobis foras, ut agnoſtatis, quia nullam inwvenio in eo cauſam. JOoan. I9. Aecede & tu ad hoc ſpestaculum: Cognoſce quèd 143 HEBDOMADA IV. quòd aulla ſit in eo cauſa, ſed in te; ille verò cau- ſam tuam ex amore in ſe ſuſceperit. Vide ſiilla eſt facies, quæ in monte Thabor refulſit. In cx- ternis eſt oprobrium hominum, & al jectis plebis. Pſal. 216 In internis, pecis/us ſorma pra filiis ho⸗= zwinum. Pſal. 44. Cogita hanc tibi imaginem 'proponi, ut vitam tuam ad eam conformes. 2. Er dicit eis? Ecce bomoe Tbid. Pilatus Ju- dæis, ut miſeficordiâ mori, deſiſtant ejus mor- tem poſtulare. Cogita tibi ab æterno Patre di- ci: Ecce home, qui hactenus jacebas paralyticus, & hominem non habebas, hic hominem vides, qui omnes tuas infirmitates curabit. Huic tu illas humilirer expone. In hoc homine con- ſide cæterum in nullo ? ne tibi aliquando expro- bret; Ecce bomo, qui non poſuit Deum adjuto- yem ſuum. Plal. 51. Ecce homo, qui in te, ut in lattonem, intidit, & deſpoliaſti eum, & plagis impo- hetis abiiſti, & ſemivivum reliquiſti. Luc. 10. Eece bomo, quem unum & ſemper aſpicere debes in omnibus operibus tuis. 3. Cum ergo vidiſent eum Pontißces & miniſtri, elawabant, dicentes; ucifige, crutifige eum. Ibid. Nondum fſatiata eſt ctudelitas. Addunt elamo- tibus rationes ; Secundim legem debet mori. Quare quia Filium Gei ſe fecit. Ergo ſi Filius Dei eſſe vis⸗ debes mori? Ita omnino. Vetus homo mori debet, ut vivat novus. Inclama ergo tibi; Cru= giſge veterem hominem cum concupiſcentiis uLs . 502 — Mr Nn No uunſ i⸗ ge 1l/67 uAn euA// ul. h 1mlcrdte un pyrl. ſuheikeeiy ugut n lo er iclethu Auetr, erioen en ku enkeaner tenen uſ tilnen een X D ln Nn AKnn 1a hin tͤi c Dl Eeſeit ſelt ibornilrhen 1n,0 halt ſeni ut lurr ihiber duncninn 6me N Nun, Alhureut trio it chutitin ir oaneniid GCati Mien lbor nieck dtitlunhenn NA 4, gitgi mouf⸗ kil⸗ tin ige Wl Neſznioͦnt Sorndtsk Aiu AClid t umſ⸗ 0Riuent feus von 1nt Ggoliſ nel⸗ QUADRAGESIMA. 163 DOM. V. GCüUADRAGES Iterum Pilatus pro tribunali ſedet. 1. CU= audiviſſes Filainzs hunc ſermonem; magis timuit, & ingreſſs eſi pratorin m iterum, & dicit ad Jeſum; Unde es tu 2 Jeſas aut em reſponſum non dedis ei. Joan. 19. Conſi- dera tstimorem Pilati. Deſiderabat Chriſtum dimittere, quem innocentem agnoſcebat, ſed timebat tumultum populi. Nunc quia audi- vit, quòd ſe Eilium Dei fecit, & vidit opera ejus à dicto non reſonare, magis timet, fortè Filium Dei condemnare, Ideo quærit? Unde es zu ? Si primo ſtatim teſcidiſſet hunc timorem, noa tam periculosè Iuctaretur. Qui femel cedis Paſhoni, ſemper fortiorem experitur. Tuprin- cipiis obſta. Quære & tu? Unde es? ut bené Deum noveris. a2. Nihil reſpoadit ei, ne demit- teretur liber. Tantum te amavit. Tantum opas ſalutis noſtræ, quod fuſeeperat, perſcere deſide- tabat. 2. PDicit ergò ei Pilatus? Mihi non loqueris Neſcis quia poteſtatem habeo crucißigere se, & di= mi:tere te Reſpondit Jeſus 3 Non haberes peteſta- em ad verſus me allam, niſi tibi datum eſſet de-⸗ ſaper, Ibid. Ecce itetum ſuperbia ôpprimit lumen, quod habebat de Chriſto dimittendo. Ita de uns paſſione in aliam fit ſaltus, & una al= teram juvat in ruinam. 2. Expende reſponſum Chriſti, Applica illud tibi in omni adverſitates Verum enim eſt, quòd nulla in te poſſit quid⸗ ꝗquam, niſi datum fit illi deſuper. Agnoſce ro⸗ 4 inde omnes ex alto venire; quamvis Deus ad eas inferendas creatis inſtrumentis utatur. 1. Pilatus quarebat dimittere eum. Judai au- zem clamabant, dicentes: Si hunt dimittis, non es amicus Caſaris. Ibid. Violenta hæc eſt machina. Ne perdat amicitiam Cæſaris, Deum perdit, Quàm inique? quàm præpoſterè 2 Timuit, ubi non erat timor. Quotidianum hoc eſt, for=- te & tuum. Deum contemnimus, ut homi- nem amicum conſervemus. Expende quàm hoe iniquum fſit. FERIA II. Pilati in Chriſtum ſententia. 1: E' dicit Pilaius Judais; Ecce Rex v Ker. Illi sutem clamabani: Tolle, tolle, erutiſige, aeum. JoOan. I9. Agenizat frigida defenſio, quia adhuc clamores turbarum admittit, & auſcukat. Non benè ſatis à paſſione te tuéris ſi ei auſcul tas. Semper illa clamabit, ne meliori aſſentia- tis, ſed commodiori. Agnoſce tu Regem, quem tollendum illi clamant. Exhibe illi ſelium, cor tuum. Roga uat hic imperet. 2. Dicit eis Pilatus: Regem veſtrum crucif- Aam:? Reſponderunt Pontifsces? Non habemus Re- gem, niſi Caſarem. Ibid. O cæcitas! Cæſarem agnoſcunr Regem, à quo ſpoliabantur ſuà li- bertate: Chriſtum, qui venerat, ut cos in liber- tatem aſlereret, rejiciunt. Quoties tu Tyran- num animicolis, Chriſtum deſpicis? illiu ſug⸗ geſtiones, velut imp eria audis? hujus contein. nis W 1 nfc len h intiuge 91lidten nintt /en aun wini euindortt DUonelbee un gonz 119 Ubeil 1 uß⸗ u 14 guinſu un ant Alhre Karln end a Rkepen deeaie ane umnde menhenn, ttunlin G 4 SS ennlzrdlt dlri, Drnl nnpſer ! iliunn ſorei hemirt, N. lnerteguur II menent / MRr Tlkhenie iucfindi nein Vrleht eWin dün umeien 1 Gtlenletn iuellilir Dpeſe Uin uifiu⸗ Nolig⸗ 1Ocadimn 0 holunm ſenn Uen mteſihn niin Qν ° π ä GESIME. 165 nis Dic potius: Non habeo Regem, niſi Jeſum Chriſtum, 1, TIunc ergà tradidit eis ilum, at erucifgere- zar, Ibid. Conſidera 1. injuſtam ſententiam: quis judex toties innocentem agnovit, & tamen condemnat, 2. Crudelem, quia, ut ait Luc. 23. Tradidi eum voluntati eorum, furentium ſcili- cet, & capitalium inimicorum. 3, Cogita Je- ſum hanc ſententiam nontam à Præſide, quàm ab æteruo ſuo Patre decretam in mundi ſalutem accepiſſe. Diſcam me libenter tradere volun- tati Dei, qui ſe tam prompte eragidiz voluntasi sorum, F E R I A III. Crucis Bajulatlo. 1. E' bajulans ſibi crucem exivit. Jean., I9. Conſidera I. quam ſuavi affectu diu de- ſideratam Crucem ſit amplexus; ſane majore, quàm Andreas ſuam; cupiens in ca delicta no- ſtra portare. Quàm gravem tu cam tuis reddi- diſti? Admirarc ejus a ffectum, & gratias age: deteſtate tuum, qui injuncta offcia quereris gſſe ſupra tuas vires. 2. Non abſterret eum in= famia Crucis, quæ erat ſupplicium latronum: non pondus debilitato corpori admodum gra- ve. Hæc ſunt, quæ te plerumque tetrent, At non eſt infamia ſe qui Jeſam, Defectum vi- tium ſupplehit ipſet vel etiam ſuccubuiſſe, erit glorioſum. 2. Exeuntes invenerunt hominem, nomine di- monem 166 HEHBDOMADA IVZz monens. Hunc angaria verant, ut tolleret Crucens ejus. Matth. 27. Etſi violenter particeps faus infamiæ Simon, accepit gratiam illuminatio- nis, & deinde gloriæ. Si angariato hoc dedie Jeſus, quid dabit volenti? Aſſocia te, aut ſubi vices Simonis. Non deterreat te pondus, non hkominum judicia, non confuſio, Si compate- xis, & conregnabis. 3. Sequebatar autem illum multa turba pepuli. & mulierum, I, Quàm diverſis affectibus? aut ut crucifigant, aut ut irrideant, aut ex curioſi- tate, aut ex humana fragilitare? nemo ut tol- lat crutcem ſuam, & ſequstur gum. Vide ut tu hoc eum affectu ſequaris, 2. Scmel ſuſceptam Crucem conſtanter tulit uſque ad montem Calvariæ. KEt licèt tot per viam difficultates, ob pondus, debilitatas vires, confuſionem, irriſiones, &c. occurrerent, non tamen dimiſit. Diſce non ad horam portandam tibi eſſe Cru- com, ſed totàâ vitâ. F ERI A IV. Crueifixus] ESUS. 1. E dederunt ei vinum bibere cum felle wiſtum. Et chm gaſtaſſet, noluit bi- bere. Matth. 27. Dulcedo cordium potatur felle. Guſtavit, ut ſuum etiam palato daretur tormentum. Nolait bibere, ne amicarentur viſcera, quæ ſunt miſericordiæ., Vinum dat mun- dus, ſed aunquam purum. Id, quo delectar, per- miſcet felle. Ah noli bibere; quia in no viſſime orae- anum la hin zii upo⸗ cunm un, u M⸗ , ſpun A1N u, Ulkn uen ton mi lncnz die⸗ un munn nſecooe Apuli, loe krizn Aen o rul nton uorwori Abpeupan un di ai oe⸗ rpe tin en Ace e e ail Kncne ad DNN runt, hlrt lennt inf P gattn e Uupitunde AMocint Eerrte l Alo Vamtlauliß CietliKedbue ilenn meroni ulhie, urhu huhrnn. ien n Eoaſien N ir m ſin Kalu, liei, uſlenl, ununen Gi ius ben ℳ4 e Leio colilc wwetinn ln/ ſen /un⸗ mmr ſhn Il gocn ber gui QVADRAGERSIMX, 167 mordebit at coluber. Prov. 2. 2, Vinum nonbi= bitur, quia felle mixtum,. Dilſplicent optima, quia mixta peſſimis. Intentio mala, optima ope- ra deprarat. Sic iſta age, ut nihil tædii, nihil ſi- mulationis, nihil commodi, aut amoris proprii admiſceas. 2. Ibi crucifixerunt eum. Luc. 23, 1. S. Ambt. in c. 23. Luc, ait ?à Nudus Crucem aſcendit: talis ergo aſcendat, qui ſæaculum vincere parat, us ſaculi agjumenta non quærat. Nihil in mundum attulit, nihil aufert pauperrimus Jeſus. Non amar Crucem,qui non amat paupertatem: quia in ea nemo, niſi nudus digne pendet: 2. Co- gita violentiam, quâ manus pedeſque trahun- turx, dolorem ex traje cione clavorum, & patere te per obedientiam trahi, loco & muneri ctiam arduo ac tibi difficili applicari. 3. Cogita Chri- ſtum egiſſe æterno Patri gratias pro illa hora, qua conſummaturus erat opus? obtuliſſe ſe in ſacrificium pro mundi, ac nominatim tuis pes- catis. Quid verò tanto amori rependes, quo di- lexit te, & tradidit ſemetipſum pro te 3. Et cum go alios duos, hinc, & binc, medium autem jJEſum Joan. 19. Hoc ad majorem igno- miniam ſpectabat, ut pejor peſſimis latronibus crederetur. Cogita tria genera cruciſixorumg peſſimus unus, alter converſus, tertius ipſa in⸗ nocentia, & Dei Filius. Quandoquidem ſua ju- ſtis, & injuſtis crux eſt, noli cruciſigi ut latro, aut ſceleribus anſam dare Cruci; noli violenter, ac proinde ſine merito. Cruciſigere cum Chriſto ſpontè, cum gaudio, & ex obedientia. BE 168 HEBDOMADA V. FERIA V. Sortes in veſtes. Titulus, & Blaſphemiæ. 1. E Rat autem tunica inconſutilis, deſuper con- tex'a per totum. Direrunt ergo aa in vi- sem?: Nen ſeindamwus z-am, ſea ſort am ur de illa, Joan. 19. Diviſa primum eſt exrerior Chriſti Yeſtis in quatuor partes. Interier, & incon- ſutilis ſervatur integra. Veſtes Chriſti nideles ſunt. Scinduntur, qui corpori Chriſtinon peni- tu adjacent., In quo uon eſt fundamentum amo- zis Dei, non eſt etiam amor proximi: qui adhæ- et Deo, adhæret & proximo per charitatem. Quoties quod non auſi ſunt judæi, auſus es tu, & veſtem hanc charitatis Chriſtianæ difcidiſtiz Dic impoſtetum; Non ſcindam eam. JusUS Nazarenus, Rex IJidarum. Ibid. Moricnti titulus datur ab ip ſis hoſtibus, qui da- tus eſt naſcenti à tribus Magis. Sic poteſtas ejus, & imperium fitmatur. Sed heu non agnolci- tur Rex ab eis, qui etaſum hoc nomen volunt. Erit tamen mihi jeſus, & Salvator. Erit mihi Nazarenus, & floridus, ac in ipſis tormentis amabilis. Krit mihi Rex, cui me devoveo: nec alium anima mea Dominum admittet. Ut nun- quam diſcedam, Chriſto configat Cruci, cla vis timoris, amoris, & mortificationis. 3. Blaſppemabant eum, exprobrantes impo- tentiam ſalvandi ſeipſum, præſumptam Regis dignitatem, fiduciam vanam in Deum, inanem Dei filiatioaem. Hæ omnes calumniæ extin- guentur, (M46 utu. n 1ot, 6 , auliu e ne,t o tigme, lun unmnore, INI 1keuvove ſan id u laihet: he int ſilſun leu, gul len mnel mmil 1 HMeneſerd lſenen pore⸗ aumen doro⸗ nmeiun un Ancfhrten Vfeecotete ite o, ulſorſt,) tuefignn eun. a hale mii , cort uid ir DI Ini Ule, Narii, ne Nrr i nrnn l enenorte eler, Ain Ale (Unlifte iChlimn ulemann Polini gni o Nr Alnitt ur,uiwan nein. aumnn⸗ W Dobar du⸗ Kewetutt Aleror 1 lveronen ſN ucr E dir ii lnet lineeſoſen, U izu i cini enrobtun felunt QUADRAGESIM. 169 gueptinur, ſi deſcendat de Cruce. Ita enim agunt Deſcendat nunc de Cruce, & credimus ei. Sed fuſtra. Imo, quia Filius Dei eſt, non deſcen- dit de Cruce. Filiorum Dei eſt, in cruce ſuſcepta conſtanter perſeverare, ac mori, tum continua ſui ipſius mortificatione, tum quotidiana voca- tionis ſuæ confirmatione. F E R IA V. Primum & ſecundum Chriſti Verbum in Cruce. 1. SUsS autem dicebat: Pater dimitte illis, J non enim ſciunt, quid faciunt. Luc. 2 3. Lo- quitur in cauſa aliena, qui ſemper tacuit in ſua. Et prima cauſa non eſt amantiſſimæ Matris, ſed crucifigentium. Expende verba. Patri nomen uſurpat, ut ad pictarem moveat, monearque efle Patrem non tantum bonorum, ſed etiam malorum, & te ompium fratrem. IHis, non definit præſentes Crucifixores, ſed etiam futu- rOs, ſcilicet omnes peccatorese Quid non ſꝑeres, qui te non excludi vides? Non ſciunt, quid fa- ciunt. Hxcuſat quoad poteſt, per ignorantiam: quia verè omnis peecaser ignorans eſt nec æſti- mat peccati gravitatem. Offenſus quid tu agis: Ora pro præſentibus. Ignoſce illis. Excuſa & tu quoad potes. 2. Domine memente mei, dum veneris in re- guum tuum, Ibid. Latzo bonus teptchen dit ſo- cium blaſphemantem, confitetur peccatum ſuum, dat teſtimonium innocentiæ Chriſti, H credis HEBDOMADA V. (C1 170 . 4 llſartrt⸗ ſir, credir Chriſtum eſſe Deum, & plenus ſpe eum klumn t orat: HGomins mements mei, dum veneris in rege u 6 ͦ E 1 ud num inunum. 1. Quid non poteſt uno penè mo- mento Dei gratia acceptata? z. Non petit latro liberationem à cruce, ſed ſui memoriam. Satis . illi proviſum eſt, cujus Deus memiaiſſe digna- Imm/ Gnn tur. 3. Duo ſunt ad latus Chriſti, unus conver- Mllln ſeldet titur, quis non ſgeret? unus damaatur, quis non ſ ni ſer hel timeat, etiamſi ſit apud Jeſum? 1iMum u: 3. Amen dico tibi Hodi? metgm eris in ara- NNMrliugti diſe. Ibid. Qaæ benignitas Jeſu ? plus exhiber, quam petatur. 1 ouod promittis, non differt, Hodie. 2. Mecam: quod ſolatium, eſſe cum Jeſu? x In paradiio cum illo eſſe & tu deſideras ? Scd 4 eſto prius in Cruce. Ad magna pra mia per veniri non peteſt, niſi per magnos labores. S:e Creg. hom. 37. in Eyang. Si compaſſus fueris, conregnabis. S A B B ATH O. Tertium Verbum ad Matrem, & † ad Joannem. “ . 1, 1 „, en genattan KcluN, De Ue 1. O Tabat jaxts Crucem ESUMater ejus. Luc: 23. Quis putas fucrit dolor Sanctiſſi⸗ mæ Mattis, quæ unicé diligebat ſflium:? Jeſu, quem non igsotabat Deum, & hominem: jaxta: quæ oculis ſuis inſpiciebar: Crucem: tor- menta, & infamism ſupremam. Et tamen ſta- bat, & ipſa animo ſlium pro mundi ſalute offe- rebat. Stantem lego, fentem non lego, ait D. Amb. in c. 23. Luc. Stars namqus (addit Amadeus 3 hom. 5, ruun/ryi loin dolacerpen e!guſert⸗ AApund in 146* AU. ra Mon 10 n QADRAGESIM K. 171 hom. f. de Martyr. Virg.) in illa cordis amarita- dine, magna aaſeribitur con ſtantia. Diſce 1. ſtare in adverſis. I. Mente, & ratione, 2. Volustate conſtante. 3. Ktiam infta do exercitio. Diſce 2. Nihil creatarum rerum, etiam ſpiritualia ſo= latis ira amare, qain ſi Deus velit, ſi expediat pro aliorum ſalute, perdere velis. 2. Cum vid'ſſet Jeſus Matrem, & Diſcipulam Rtantem, dicis Matri ſuæ: Mulier ecce filius tuus. Ibid. Sui loco relinquit Matri joannem. Sed quæ comgaratio utriuſque? Quale ſolatium, loco Dei purus homo? Non eſt dubium Rea- tifſimam Virginem in Joanne ſemper ſpecula- tam eſſe Chriſtum. Dilce & tu in proximis ag- noſcete Chtiſtum, firmior inde erit chatitas, Præſertim verò in Superioribus, exactior erit obedientia, Sed cur oannes Matri. 1. Privile- gie Virginitatis hoc tribuit Theophylactus, vVirgo, Virgini, Virginem commendavit. z. Quia ipſe quoque ad Crucem ſtetit: U/que adeo bonunm k, inquit ille, ſtars apud pazientem Chriſtum. Non in fraternitatem ejus ducit. En quibus fratet Chriſti, quibus virginis filius evadas. Pulchri tituli hoc conſtant pretio. 3. Osinde dicit Biſcipulo: Ecce Mater tuse Joan. 19. S. Ambroſ. in exhort. ad Virg. Vocatus à Chriſto reliquit patrem. Huic traditur yirge, qus ſuos neſcit. Quod tibi ſolatium eſſer, ſi ea tibi in Matrem daretur? At fieri poteſt, ſi amore Jeſu tuos neſcias, & carnalem ad eos affetum exuase 2. Fieri poreſt frater jeſu, & hinc Mariæ flius, ſi exacte te voluntari Dei accommo- H à des: 172 HEBDOMAPDA des: Qui ſecerit voluntatem Patris mei, il ſe molis frater eſt,. Matthe 1 2. Accipe ergo illam in tua, & dic: Monſtra ze eſſe Malrem; ſed viciſſim tu monſtra te eſſe flium. D O M. PA L M ARUM. Quartum, & quintum Chriſti Verbum. I. C'r= horam nonam clama vit Jeſus voce magnäâ? Deas weus , Deus meus, ut q aid de rsliquiſti me. Marth. 27. S. Leo: Vox iſta non quersla, ſed docitina eſt: erudiens nos eo ulſ- que devenifle Chtiſti dolores, ut noluerit eos ctiam interna Dei aſſiſtentia mitigare. Et tu quot ſolatia, non tantum à Deo ſed à creaturis mendicas: Magnum eſt, & vel d nagnum, ait Th. Kemp: l. 1. C. 9 quαdBb dtumano,!am Eiwvino poſſe carere ſolatio &pro honore Dei libenter ex lium gordis wellz ſuſt inere, & in nullo ſe ibſum quavere. 2. Ue conſummaretur scriptura, dixi; Sitio. Joan. 19, Sciebat omnia ſe impleviſſe, quæ de ſe ctant in Scriptura; hoc unum dee ſſe, In ſiei mea potaverunt me aceto. Pſal. 6 8. Hoc ergo implere voluit, Vide quam ad omnem obedientiæ api- cem arten dat Chriſtus. 2. Magna evacuatio ſan- guinis magnam ſitim creabit. Sed major crat Gtis plura patiendi. Bloſſ. in expl Psſſ. C. 18. Hæ- b; aliam ſitim, pats amplils patiendi, asqus e Videntidgs ſaus m nebis amerem demonſtrandi. ſi dares animam tauam, quam eum reſceres! Exalaina tuam in Deum, & ſalutem proximo- rxum D lletu elunmii 1 ictuntutu ueljeinn t) Nnfd Mo Dachäti u cinun di ügin Nural Eutthedue er Aicctinn ill⸗ L N W 0lianten tuun, llnhin Ggen, deini . NNN D Wrhe ,, ale 49. Ming er ¹ d afflat ,e Hettpliminn en: Aſilin N inont . mmuy n 1, Dugt riat o P unlenwotn Pne, Ahens i niir n lilan 1OaNtu, aimeinbein Daleennis 1 MAITO R. 175 rum amorem. Quid pro iis tolerare deſideras. 3. Fas ergo erat poſitum aceto plenum. Illi au⸗ renm ſpon iam plenam acsio hyſſopo tirceumponentes, obtuleruns ovi ejus, Ibid. Aceto modico, & hyſſopo reſicitur ex hauſtus, & moriens Deus. Habes in mediis etiam laboribus frangendi ap- petitus exemplum. Non æſtima lautiora tibi deberi. In ſchola Chriſti minus illi debetur ia hoc mundo; qui plura præſtat, Servus Chriſti nunquam vult indulgentius haberi. 26 Acetum dant ſitienti Dee, qui optimos dies tranſigunt in mundanis; & carnalibus; ſeaium verò tan- quam fæces ætatis Deo dare volunt. 3. V as ace- to plenum, ſunt corda amaricata, & plena ran- coris, aut impatientiæ. KEvacua hoc vas, & imple ſuavi vino charitatis F ERIAIiI. Sextum, & ſeptimum Chriſti Verbum. 1. COvſunmatum eſi. Josn. 19. Quod Pas ter mandavit, quod ego ſuſcepi pera- gendum Divinum eſt, cœpta perficere. Modi- ca laus eſt incepiſſe, maxima perfeciſſe. Non qui fecit, ſed qui perfecit, præmium capit. Quâm multa tu ordiris? Quàm pauca ad finem deducis? Imitare Dei tui conſtantiam s ut & tu dicere poſſis hora ſuptema: Conſummatum eſts; quod Deus juſſie per præcepta, quod ſulſcepi per conſilia, quod jubent Regulæ quod mo-⸗ nuit gratia. Quàm felix tunc eris! ſed quàm longè adhuc abes! 11 3 4⁶⅝ PAs 174 HEBDOMADA 2. Pater, in manas tuas commwendo ſpiritum meum. Luc. 24. Expende verba. Pater, äduciz, & amoris verbum eſt. Non benè id uſurpas, niſi vivas ut fllius amans, reverens, obſequens., In mannstuas, in quibus una eſt quies, & ſecuritas. Ut in illis ſis æternum, conjice te in illas, dum vivis, perfecta tuæ voluntatis in Divinam re- ſignatione. Commendo ſpiritum, non corpus. Hoc in lectulo Crucis jam quieſcit. Diſce ſpiritus majorem habere curam, quàm corporis. Ut au- tem ſpititus ſecuré tranſeat in manus Dei, vide ut corpus ſemper ſit in Cruce. Hic ſolus tutus eſt cranſitus, alius omnis periculoſus. 3. Er inclinato capite radidit ſtiritum. O ſub- lime myſterium! Deus moritur. Hoc aſſequi non potes, niſi prius dica:, quid amor poſſit. Är Pro te moritur. Vide homo, quanti ſis pretii apud Deum. Veré dixit Apoſtolus z2. Cor. 6. Empti eſtispret io magne, morte Chriſti. Quid rependes, ne ſis ingratus? Et tu ſpiritum tuum ſuperbum inclinato per hamilitatem capite tra- de. 2. Inclina caput tuum per obedientiam uſque ad migrationem ſpiritus. Inclina cor zuum ad cuſt odiendas juſticationes sas, Pſal. I 18. F ERIA III. Prodigia in morte Chriſti. 1. Ec velum tompli ſciſſum eſt in duas bartes à ſummo uſque ad deorſum M atth. 27. Ue ſigniſicaretur morte Chriſti antiquam legem eſſe reſciſſam. Opꝑeretur in te hoc ipſum mors 1 Slnul/ ener on clee M en eptpe W,N A. hn 1 nnnt r lun D itlg l h bietei eteilun. K in Diinn- norchnk⸗ Nyure lin uunn Dei i Heurun u, brun Hrgi Gettnwa ulienunmnie luum No lll Crtt. Kinhuße wv alni⸗ miguen ehoe in⸗ Chriſti, ut vetus lex, quæ eſt lex membrorum, in te reſcindetur. Efhcaciſſimum argumentum occidendi veterem hominem, eſt Jeſas osci- ſus. 2. Sciſſanz eſz: ne ſancta amplius obumbra⸗ renthr. Privolæ rationes ſunt vela quædam, qui- bus Divina ebvclamus. Scindantur illæ, ut iſta melius perſpicias. Nonne iis ſæpius tui animi oculus fuit impeditus? 2. Terra mota eſt, & petra ſzißſa ſant. Ibid. Hæc ſuet figna condolentis saturæ, Pudeat ho- minem non tantum doloke mortem Chriſtiz, quantum elementa ſenſerunt. Terra es? jam pridem tibi dictaum; quia terram ama:. Deus mortuus eſt. Hic ſuccuti debes, & quidquid terrenorum excutere. Condolere non potes, niſi ames: amare autem jeſum nen pores, ſi præ- ter Jelum aliud amas. Petra es, vel gravis poen- dere peccatoram, vel dura tui judicii, ac volun- tatis obſtinatione. Si mors Chriſti penetrat, diſ= cindere contritione. . 3. Et moniments aperta ſunst. Ibid. Oſten= ditur quod Chriſtus mortem soſtram morien= do deſtruxerit, dum per eum juri mortis ipſi mortui crigiuntur. Hoc quoque operetut is te mors Chriſti. Aperistur, & denudetur peni- tus ſepulchrum tuæ conſcientiæ ei; cui debet. 2. Aperiatur ſepulchrum dealbatum, ſimulatie= nis, ut appareas, quod cs, non quod fingis. 3. A⸗ periatur ſepulchrum malarum conſuetudinum- ceaſque omaes emittat, ur poſthac ambules in . 0 . novitats vita. H 4 PRA 176 HE BDOMADA FERIA IV. Varü diverſorum affectus in morte Chriſti. 1. V) Idens autem Centurio, qui ex adverſo ſtia⸗ bat, quia ſiec clamans epiraſſet, ait: Vere hie bomo Filius Dei erat. Marc. 1 5. Ex eclementorum trepidatione ſubortus in Centu- rione timor, ex timore altior ad horum aucto- rem cogitatio? hinc cognitio & tam nobilis con- feſſo. Quor alii ſpectarunt idem, ſed immoti: Mirabilis Deus in flectendis cordibus: Tu in- terim diſce ex iis, quæ fieri vides in natura, co= gitationem ad omnium auctorem erigere, eum confiteri, & magaificare. 2. In ipla vilitste Paſſionis, Deum confitetur, quid iſthic Divi= num vidit? Certum eſt, ſi quid in te Divinum ſit, id in adverſitate, in contemptu potiſſimum elucere, & probari. 2. Et omnis turba eorum, qui ſimul aderans ad ſedtaculum iſtud, & videbanzs, qua fiebant, percutientes pectora ſus revert ebantur. Lc, 23. Plebs aliquem animi motum prodidit, non Principes Sacerdotum, In ſuperbos, & obſti⸗ natos vix cadiè, aut raro bonus affectus. Ex ills tamen plebe nemo confeſſus eſt DBeum. 1. Quis ad erans ſolum tanquam ad ſpedaculum. Unde tam rarus tibi, aut tepidus ad paſſionem mo- tus? forte quia eam ut ſpectaculum meditatis, non ut bonitatis, amoris, ac miſericordiæ argu- mentum., 2. Reverzebantur., Vidiſſe, & abiiſſe quid juvat? Perſeverandum eſt ad Cruciſixum, & ſæ le Lunu 4 . e G to N arA * 4 wſot l pnaldel fiter Gi Lldichotn, ka MieneAn n nulunse uhnd din ſ w 1 NNNN. Meumndfard wlubnn UIumnnten tiinrai, dn n aͤeirt titi iuunſ, N prlai 4 Mue lann in le botur Kumneblizcon en Etiunet ealibur Ti licaimmmnen en aiehen Uu tebin⸗ UhuNönmn mmſünn Bznliin een, nlmie, I n olii lmthol E lrear 1 tenn 1 decnlen⸗ 1d gulanen, Greclun ni Auleialii⸗ . fie 4, 4 lo/ M AJOR. 177 & ſæpius hoc objecto paſcendus auimus. 3., Krabant autem omnes noti ejus à longe, &W mulieres hac videntes, Ibid. Hæ teneris lacty- mis mortem Jeſu deꝑplotabant. Non ptobo; quod à longe. Cominàùs ſpectanda eſt Chriſti mors. Pettus quod à longe ſecutus ſit, cecidit. Nolim à Jeſu procul abeſſe. Etſi vetò non propè, Rabant tamen, ut & viderent jeſlum, & à vivo ad= huc viderentur. Statant conſtantia, videbanf contemplatione: accedchat animus, quo non penetrabant corpora. Perſevera in aſſidua tibi repræſeantatione vitæ, & mortis Chriſti. FERIA V. Lancea latus ejus aperitur. 1⸗ A* Jeſum autem ehm veniſſent, ut vide= vrent eum jam mortuum, non fregerunt ejus trura. Joan. 19. Opinioni Judæorum præmoftuus jeſus: fortè indignati illi, quod amplius ſævite non poſſint ad ſenſum. Dei in nos amor acceleravit mortem, ut opus redemp- tionis noſtræ citiuùs perficetet. Quâm felix tu! ſi, cùm dæmon, aut malignus homo te quæ- rat afligere, jam tibi, mundo, & concupiſcentiis tuis per ſolidam abnegationem mortuus inve- niaris? Hic modus eſt conſervandi ofla integfa, hoc eſt, ſoliditatem virtutum., Alias ſine mor- tiſcatione nulla virtus eſt ſolida, 2. Unus militum lancea latus eius aperuit. Patet? amoris oſtium, omnium dolorum ſcaturigo. Vide quantis tu cox illud doloribus affeceris, H 5 quam 17 ½ HEBDOMADA. quam illud ꝑeecatorum tuorum veneno infece= ris: quantum ille te amaverit! Vide quantis smoris characteribus ille te in libro fillorum Dei deſcripſerit! Pedes dedit peccatoribus, ut Magdalenæ, Luc. 7. Manus amicis; ut Petro Act. 2. Cor dat filiis Dei, quibus dicit, Iſa. 6 6. A sbera portabimini. Hic memento ingratitudinis tuæ, amoris ſui. Aſpice cum nunc cum amore; ne olim videas cum tremore, in quem transſxiſti, 3. Et continuo exivit ſanguis, & aqua, Ibid. Opportuna ſalutis noſtræ remedia, 3. Sacra- menta, quibus & ablucremur à peccatis, ador- naremur gratia. An & hoc parvum amoris ä⸗ guum eſt; Quantum verò illud: uſque ad ulti- mam guttam ſanguinem pro te dedit. Tamco- yioſo munere ipſa redemptio agitur, ut homo Deum valere videatur. Euſcb. Gall. hom. 6. de Paſch. Quam liberalis in te eſt Deus! quam tu parcus in illum, ut pro tanto ſanguine nec lacrymam ſtilles! FERIA VI. PARASCEVES. Contemplatio Crucifixi Jeſu. 1,0 os omnes, qui tranſitis per vians, at- tendite, & videte, ſi eſt dolor ſicut de- lor mens. Thren. Ie Conſidera tormenta Chri-⸗ ſti I. in corpore, Pſal. 2 I., Foderunt mants meass & pedes meos; dinu meravit omnia ofſa mea. Iſa, I. A planta pedis uſque ad verticem capitis non eſt in so ſanitas. 1. In animo ex contemptu ſui. Pſal 3424 Subſanneverunt me ſabſannatione. Thren. 30 Facizs ſum in deriſum omnipopulo mee, & canti- cum 4 eier Gu Gl 1 n Nee, z. „, AN 14 e lridn i ne n . uen es en lrn un/ girlir u, 5 te,li „ . it, uan eutz; tol⸗ . e . in . iorNℳ „ 11, eAlk. Ui nt ca a uofrun. ⸗ cln en in , 1uln ſeut⸗ ulhent n urt ti i ſimull uilt cit drnf ßed ſiN en lont⸗ Thn; , bng i, M A K. 123 eum esram tota die. Hx infamia crucis cum latro- nibus: Iſai. 53. Et caam ſeeleratis reputatts eſts Ex defectu compatientis, aut conſolantis. Thren. 1. Non eſt qui conſoletisry euzmz ez omnibiss charis sjus, Omnes amiti ejius ſpreu, runst es m, & fa s ſaaat ei inimici. Pſ. 6 38. Suſtinui qui ſimn! eontriſtaretur, & non fuit; & qui conſolarezur, & non in weni. Ex ingratitudine homiaum, parvo fructu ſuæ Paſſionis. Pl. 29. Bsa asilitas is ſäsgtsins meo Iſai. 5. sa aſt, quod ultra dabaHιfaνs iοναν ιſπ Ccu non fecs? Expscia vi us farerst vas fecit ausens 3 4 7 labruſcas. 2. Quid ſunt plaga iſi« in wedio mänuugmtuusr rum. Zachaf I3. Quære ita ex jeſu tuo? & reſpon= dentem audi: His piagasss ,. in doma sortem, Pie gele t me. Agnolſce infinitum amorem- Auguſt. lib. de Virgin. In pice caput hoc in cli= natae a s oſeulandusm, ter abert sm ad deligendum; brachis extsnſa ad ampledtendum, totum corpus exbpoſitum ad redimendum. Hac Tavta ſo- cogi⸗ tate, hac in fatera veſtricordis appendite? t tus roli Kgatur in corge qui totms pro wolis ſui⸗ affixus in cruce. Verè dilexit nos & iradidit ſomet- ipſum pro nobis. Epheſ. 5. Illud à te quæri exiſti- ma Pet re amas mæ ? Rt repone toto a aſfectu: Do⸗ mine, tu ſcis, quia amo te. 3. bre omnibus mortuus eſt &hriſtus, ut qui vivuni »jam nen ſibi vivant, ſed ss, pro ipſis wortuus eſt. z. Cor, 5. Hunc ex Chriſti morte fructum trahe: Non tibi non commoditati, non delectationi, non honori vive aut actum ul- lum imgende. Tec, & tua illi debes. Non eſtis H s veltri: 180 HEBDOMADA. veſtri à Enapti enim efis pretio magns. I. Cor. 6. Ruid eygo retribuam Gomino, ait Bernard. tr. de dilig. Deo, pro omnilus qua retribuit mihi? In pri- mo opere me mihi dedit, in ſecundo ſe: & uabi ſo de- dit , me wihi reddidit. Daius ergo, & redditus, ms pro me debse, & bis deheo, Quid Deotribuam pro ſe! SABBATHO SANCTC. Depoſitio corporis Chriſti de Gruce, & Sepultura. 1. T Oleth. qui & ipſe Diſcipulas erat ] Eu, os= cultus tamen brepter metum Iudaorum, an- dacdter introi vit ad Pilatum, & petiit corpus JEſu. Matth. 27. JOan. 19. Marc, 15. 1. Pati- bulatum corpus Jeſu unus tantum petit, quam Fauci amant Bſum Crucifixam? 2. Ante ob metum latebat, jam pendentis Jeſu ſe declarat Diſcipulum. Hic fructus paſſionis eſt. In te va- cuam non credam, ſi in confuſione, & vilitate Deum agnoſcas, & ſequaris? idque audacter nulla veritus pericula præſtes. 2. Fenit autem & Nicodemus ferens mixturam Myrrha, G&. Joan. 19. Duo ergo ex omgibus Diſcipalis ſunt, qui in Crucikhxum JESUM teſtantur affectum. Aude tu tertins eſſe. 2. Ex⸗ pende officia, quæ Chriſto exhibent. Depo- zunt corpus de cruce, aromatibus condiunt, involvunt ſindone, & ſuis humeris viri nobiles, eum, qui tsm infamis habitus fuit, depor- tant. En quam contempto Chriſto nobilita- tem ſuam ſubjiciant ,„ t tu eidem contempto, 0’ 1 eelfnt auie artkianh u lrand lriammn’. Melin Mo l² Nupknenti Nnprun i1 7 A (mintni en ſeni 1 iun lgi e ſunne, Eſannn uz .* MrI ſ , 4. n ke ad . 1 l nimn len benln tnkutnign, nhr dle n, IDernhhae Ahen ☚ lun unu , n lunn, 4 1,ei, Mue , N MiH An i, /1 ke 0 arkbm sR. Rkt uon Niin tiie iu ,lnet 4 oni ultn l eliuiele⸗ ul cähben. „ unbis , meis iiih, . 6 non negestuasm vilitatem. Kxhibe eadem offi- cia in Chriſti membra, ſeu proximos, depone de cruce affictos ſolatio ſpirieuali, condi aro- maribus, ſive cura illorum famæ, involve fin- done ſilentii eorum defectus. 3. Er poſuit illud in momento ſue novo, quod excideras in Petra & advol vit ſaxum magnam ad oſtium monumenti. Matth. 27. Sepelis in corde Chriſtum, quoties ſamis. Hæc ergo obſerva. Sit ſepulchrum novum, in quo non ſit ullus alius poſitus ſiniſter affectus: ſit in lapide immobili= tatis, & conſtantiæ: advolve ſxum efficacium propoſitorum: circumda cuſtodiam ſanctaxum cogitationum, &c. DOMINICA RESURRE- CITIIO NIS. 1. REſurrexit tertis die ſecundum Scripturase 1. Cor. 15. Succedunt læta triſtibus, Deus ita conſtituiſſe videtur, ut per aſpera eatux ad amona., Chriſtus gloriæ reſurrectionis præmiſit 33, annos duræ vitæ, tres Dies acer- biſſimæ paſſionis. Sic ergo & tibi eundum ad gloriam, Si commortuus fueris, & eonvives. 2. Ego dormivi, & ſoporatus ſum, & reſurrexi, Pfal. 3, Anima Chriſti reunitur eorpori, uè quod ſocium fuit paſſionum, eſſet & reſurrectionis. In momento recedunt livor, vulaers; acce- dunk decor & gratia, quo, tam corporis, n animæ illius gaudio ? quibus Patrum limbo eductorum affectibus, fidei ſpei, chari- tatis, gratulationis, &c. Accede ad Cbhriſtam . H 7 pari= 122 HEBDOMADA paribus: & ut gaudium tuum ſit plenum : unire & tutanquam membrum corporis Chriſti illius animæ per amotem. 3. uomodo Chriſtus jarrexit à mortuis per glo= yia ze Batris s ia & nos in novitate vitæ ambulz- mas, Rom 6. Recipis fructum reſurrectionis Chriſti, ſi ambulas in novitate vitæ, ſed non am- bulas in novitate vitæ, niſi occidas veterem ho- minem. Sicut non eſt ingrefſus ad vitam æter- nam, niſi per mortem aaturalem; ita nec ad novam perfectamque vitam ingredieris, niſ Kirun ſadcts carnis mortifst es. FERIA II. De dotibus Corporis glorioſi. 1. &Eminatur in corruptione, ſarget in incor⸗ * ruptiene, I. Corinth. 15. Prima Corporis glorioſi dos eſt, qua & mortis, & morbo- rum ac vulnerum immune redditut. Mors elli ultra non dominabitur.,. Rom. 6. Quibus mediis ad hanc evaſit Chriſtus? Patiendo, & moriendo. Huc taà evadete debes, ut nec in proſperis, nec in adyverſis ullo pravo affecta corrumparis. Ad hoce vero expende, quàâm neceſſarium ſit mor- tificationis ſtudium, juxta reg, Summarii duo- decimam. 2. Seminatur corbus animale, ſurget corpus ſpirituale. Ibid. Secunda dos eſt ſubtilitas, qua corpora dura, & aliis corporibus reſiſtentia pe= netravit. Tu penetta omnes difficultates, & impedimenta in via virtutis, Omnia potes in eo, 7 1 N⸗ hne, 4 e, i rni SGD1e utheli, VI RNrn W G K d Rc G ſn n n lln RESURRECTIONIS, 183 nen, en gaite confertat, Sed ad hoc quoque opus eſt; ue WeGüh ſcminetur animale, & proprii commodi ſtu⸗ S dioſum. . . Annp 3. Seminatur in infrmitate, ſurget in virtute. e Ibid. Tertia dos eſt agilitas, qua ſe ubi volebar, unmn, momento præſentem ſiſtebat. An ira tu agilis ad eKnn inſpirariones Divinas? an ad nutus Superiorum? Gnen an ad progreſſum in via virtutis? an ad ſemi- BAnn naadum in infirmitatis ſuæ cognitione, & abje= lnjiet cdtione? Peciei, ui 4. Seminatur in ignobiiitate, ſurget in gloria. lbid. Quarta dos, claritas „qua longe ſupra So⸗ lem reſplenduit. Sie luceat lax t=a coram homi- nibus, uat videant epera tus bona, At non erit, niſi emines in ignobilitate, & abnegatione tui. gri, Pis F E RI A III. ucd De Vulnernm cicatricibus in glorio- 6 ⸗ — . An. Mnd ſo Corpore reſervatis. Crutti ,Q ſunt plaga tiſte in medio maniaum tuarum? Zach. 13. Kuſeb Emiſſ. ho. 10. ndo oteee ra de Paſch. ait: Ideo in glotioſo Corpore retenta ntiel vulnera „Ne caiſam ibſäm gloris obſcuraret lux him iuns gloria. Voluit in æternum conſtare; ſe per vul- Numti“ Rhera emiſſc gloriam. Si hoc eſt gloriæ pretium, . quid ego olim oſtendam, qui pati derrecto: , eueß Chriſtum eportuit pati, & ita intrare. Ergone e in⸗ (mihi alia via pingetur. lln keri 2. Nen obliviſcar tui? Eccs in manibus meis de- hunrl ſeripſi te. Iſa. 49. Altera retentarum cicatricum ſtei cCauſa eſt , ut ſiat Chriſto memoriale ſui in nos . On amoris, 1 18 HuäBDOMADA amoris, pro quibus ea pati voluit; & in iis le- gar pretium noſtræ ſalatis, pergatque adhue nos amare, qui tanto illi conſtamus. Ergo tui memoriam in æzternum vult habere Jeſus. Re- cordare & tu Salvatoris tui. At non ſæpe re- cordaberis, niſi obliviſcaris creaturarum, quæ memoriam Dei imꝑpediunrt. 3. Et videbit eum omnis oculus, & qui sum paupugsrunt. poc. 1. v. 7. Tertia cauſa eſt, ut olim damnandis ea oſtendat, exprobret ſævi- tiam, qui eum peccatis ſuis crucifixerunt, ingra- titudinem, qui tanto amori non correſponde- tunt, Item ur oſtendat Beatis in æternum, & gaudeant de amore tanto, qui per cicatrices elu- cet. Quomodo tu cas aſpicies? an cum conclu- ſioneè an cum gaudio? F ERIA IV. Apparet Sanctiſſimæ Matri ſuæ, I1. Q diligit me, diligetur à Patre meo; & egs diligam eum, & manifeſt abe ei me iſum. Joan. 14. Manifeſtaſſe ſe Chriſtum Ma- tri, non tradunt Evangeliſtæ, at certum cres ditur; quia eam præ cæteris dilexit, & præ cæ- teris ab ea diligebatur. Amaas, ut ad centrum properat ad amatum. Nondum ſentis tibi per ſancta lumina manifeſtari jeſum? fortè non ſa- His amas. Amantibus ſe manifeſtat Jeſus. 2e Secundims multitudinem dolorum meorum zonſolationss tuæ latifßeaverunt animam meam. Plſal. 93, Cogita quæ fuexit Virginis viſo filio con-= iglore ,Nttma upintite lugi⸗ i Ae Sasn 4 Ku fmtri⸗ eletier Arnete e dng dee . W INAn! ,e nnn, Mc lin kii enteld tann pn . uder Am nummnn , Kn Mitaldeken aunrbreen. inmnine⸗ Grennſnle Radnn 1 dannte uCucce 6. N . hman SPatn zufti Ne eikn t, Neanmne Heni, lte , u en en ſeußii imſinin r iß ,nn, 8 uinn/ er NO ig 6 RESURRHCTIONIS. 185 conſolatio. Ut eam aſſequaris, magnitudinem doloris in paſſione habiti expende. Ad menſu=⸗ ram doloris datur conſolatio. Quantum ru ſpe- rare poſſis, ex mortificationis, & toleratæ affli⸗ Gionis magnitudine collige. 3. Anima mea liquefacta eſt, ut dilectus lociu= tus eſt. Cant., 5. Cogita quod fuerit exſpectan= tis Virginis deſideritum; qui jam Chriſtum aſpicientis affectus, demiſſionis, devotionis, adorationis, gratulationis de exantlato fante opere; gaudii de triampho reſurrectionis, amo= tis, &c⸗ qui omnes ex ferventi in jeſum deſide-= rtio naſcuntur. Non experiris hos in te? Excita fervens videndi, & cognoſcendi Dei deſide= rium, ſequentur reliqui. F ERI A V. Sanctæ mulieres tendunt ad ſes pulchrum Domini. 1. † † Na aztem Sabbathi vaide diluculo venes . runt ad mwonumentum, portantes, 7ua pa= vaverant, aromata. Luc. 24. Cogita harum ſtudia I. Emunt aromata jam non habebant am- plius, quod poſſer vanitati ſervire: 2. Confi= cinat unguentum, etſi ſcirent jam à Joſepho, & Nicodemo unctum, ſpectantes non quid ab aliis factum ſit, ſed quid à ſe fieri deceat, 3. Valde mane excunt, non citra incommo- dum tenebrarum, & forte inſomnem noctem tranſegere ob dolorem, 4. Veniunt ad mona- mentum ſine metu cuſtodum. Amorcnim eas L urge⸗ 126 HEBPDOMADA. urgebat, Vere amas jeſum, ſi hæc ei obſequia præſtas. 2., Es dicsbant ad invicem? Quis revolvet no.- bis lapigem? Marc. I6. Expendunt difficulia- tem, quæ obviat ſuſcepto operi: agnoſeunt vires ſibi ei ſuperandæ non ſuppetete. Noa ce= dust tamen, ſed perguut. En conſtantiaih in bono, fiduciam in Deo natam ex amore U- ſurpa tu hanc refexionem: quis revolvet mihi lapidem hujus tentationis, dificultatis, im- pedimenti? ne imparatus retundaris. Eide Deo, ubi tu deficis, & ſuſceptum opus conſtan- ter urge. 3. Er ecce terra metus ſadtus eſft magnus, & yeſpicienses videruvt re volutuns lapidem. Matt.28. Marc. 16. En ut Divina providentia conſtaa- tiam, & fiduciam juvat: Terræ motu revolvitur lapis, fugantur cuſtodes, qui opus meditatum imgedite potuiſſent. Ita ſerio Deus ad ſe ten- dentibus adeſt? tollit impedimenta externa aliorum homianum, aut circumſtantiarum, in- terna malorum habituum, & conſuetudinum, fugat Dæmones inimicos. Expende quoties id ſis expertus: & perſevera in bono, confide in Deo. F E RI A VI. Sanctæ mulieres de Reſurrectione Chriſti ab Angelo infor- mantur. „ REhondens autem Angelus dixit mulieri- ααεmU öolits timere vot, ſcio enim quod je- IJum, , gctk „„2 9 ANSMend 4 . AE Mele; ke . nnlee geden K (e— 1 d 9 Ukuite, or AAAAX DARWr Arena ACun heimntn b 1 Cctlltulin lenteolcl .. ſe econtteinle . Neioneliin. “” Art , i,ein . N6t 47 RRSURRECTIONIS, 187 ſum, qui cruciffxiss eſt, quaritis. Matth. 28. En alerumtimentibus, follicitò tamen Deum quærentibus ſolstium! ſed cur non timcant terræ motum, Angelum aſpectu fulguris? Quis Jeſum quærunt crucifixum. His ſua Deus mit- tit ſolatia. At carebis illis, dum te igſum, dum creaturas, dum aliud præter jeſam, & hunc Cruciſixum quæres. 2. Non eſt hit, ſurrexit enim ſieut dixit. Ibid. uærunt cſum ia tumulo, Dolere poterant P „ quòd hic nen eſſet; ſed ſi ſuum Jelu bonum amabant, gaudere debebant, quâd gloriolas ſurrexerit. Ubitu Jeſam quætis ? in tuis com- moditatibus? in creaturis? in ſenſuum oble- Gamentis? Quoties reſpondent tibi Divina lumina? Noen eſt hie à quoties fruſtra, & damao tuo quæſiviſti? & noadum deſiſtis: 2. Venites vidote locum, sbipoſitas erat Do- minus, Et ingreſſa non invenerunt corbus Domini Jelu. Ibid. & Luc. 24. Amor erat, quo Jeſum quærebant, ſed adhuc ſenſualis, ut eum vide- rent, tangerent;, ungerent. Ideo non inyene- runt. Pauro quærendus amore eſt. Examina intentiones tuas, an puræ ſint, an ſoli Jeſu intentæz, an nihil amoris proprii admizrum? mixta non invenies eum, qui ſolùm pura inten- tione invenitur, 5AB- 188 HEBDOMADA S A B B A I H O. Reprehenduntur mulieres, & mit- tuntur nuntiæ ad Apoſtolos. 1. Cde eimerent autem, & declinarent vul- mm in terram, dixerunt: Quid qusritis? viverten cum moriuis? Luc. 24. Reprehendi merestur, quia Angelis clare monſtrantibus non credunt. Has imitantur, qui in rebus etiam ſanctis non ſequuntur ductum Patris ſpiritualis, & ſuo ſenſui inhærent. uærunt Jeſum: cui ſe dedant; ſed inter mortuos cum judicio, & amore proprio. Ibi eſt Jeſus, ubi nihil tui eſte. 2. Non eſt hie, ſed ſurrexite Ibid. Infeallibile reſurrectionis ſignum exhibent quia nen eſt hie. Hoc argumento probatur noſtra ſpiritualis reſurrectio: ſi à verace Angelo, non à blandiente ſenſu dici poſſit, non eſt in hac imperfectione, in hoc pravo affectu, in hac paſſione, in prio- 1c tepiditate ſyiritus. Gaude, ſi ſic ſit, ſi non eſt cura ut ſit. 3. Cite euntes dicite Diſcipulis eijue, quia ſur- exit, Matth. 2 8. Nomine Chriſti hoc mandant Angeli mulieribus. At non merebantur tam læta suntia Apoſtoli, qui eum tam fœde deſe- ruerant. Spectavit Chriſtus, quid ſuus amor poſtulet, non quid corum merita. Amat etiam immerentes. Hoc me indignum amore mei Domini ſolatur. Non intres in judicium cum ſervo tuo Domine, ſed fac ſecunduùm miſeri- cordiam tuam. DO- . ue⸗ Pr berini⸗ Meenin d d . knumnälne e luniiß linen d A0 letet A. Ae Klannt,. R . n Wieel 11 N Uut nondun I, i 1r CAdun Nrin huen Ennt wernottarewn ,iafan, ti 6, es Poi e Crun uln hiiul⸗ Pridialeꝛn Kimeknn, N lt an u Ciäitoenun 01 Cenrun maniel 6,güll r etit. ſoun/ eln ſecin cclacin 8 PO §5 T PASCHA. 189 DO M. IN ALBIS. Mulieres referunt Apoſtolis nun- tium reſurrectionis. 1. leit Diſeipulis eiu,, & Petro, guia ſur- rexit. Marc. 16, Exprimi nominatim Petrum, tencrioris affectus eſt argumentum. Erat cæteroraum caput: hoc honorat Chri- ſtus. Amaverat plus cæreris Jeſuam, inde plus cæteris dolebat: affectum affectu repen- dit. Non ceſſabat ſuum peccatum deflere: eri⸗ git mœſtum amoris demonſtratione. Agnoſce bonitatem, ama, in eam ſpem tuam repone. Non dimittet te, etiam cum ex fragilitate peccaveris. 2. Et viſa ſunt ante illos deliramentum verba iſta, & non eredidernnt illis. Luc, 247. Quæ nun- tiant mulieres, ſant ea ipſa, quæ Chriſtus Apo- ſtolis prædixerat: concordant omnino Magiſtri verbis, nec tamen credunt. Imitaris Apoſtolo-= rum incredulitatem, qui inſpitationes Divinas, ut vanas rejicis, Superiorum monita, ſcrupulos, conſcientiæ remorſum deliria arbittaris. Ar- tende illis: quis per ills Deus ducit Aberras, ſi non ſequeris. . 3. Maria Magdalena venit ad Simonem Pe= trum, & ad alzum Diſcipulum, gquem amabat Jsſus, & decit illis 3 Tulerunt Lominum, de moer numento, & neſcimu, ubipoſuerunt enm. Joan. 20. Non dixerat Angelus tulerunt: ſed ſurre- xit. Impetus forté amoris aut doloris fecit ut non 190 HEIBDOMADAHI. nos accuratè attenderer. Etiam bonis affectibus, aon ſcecùs ac ventis ponendum eſt pondus. Cùm zationem turbent, in errorem trahunt. F E RKR I A II. Petrus & Joannes currunt ad ſepul- ckhrum. 1. Eue ergès Petrus, & ille alius Diſcipulus. & venerunt ad menumsntum, Joan. 20. Nuntii a mulieribus accepti veritatem experiri volspt. Non retinentur aliorum non creden- tium exemplo, Attendunt non quid agant alii, ſed quid prudenter sgendum ſit. Cape hujus regulæ neceffitatem, & ſequere. 2. Curribant aztemw duo ſimul. Ibid. Amor eos incitabat ad curſum. Hic neſcit tarda moli- mWina. Parum diſtant, lentè velle obſequia Dei, & diu nolle.,. cuis amat Divisza, volast ad illa. Curriſae tu, an ſerpis? Vis progredi? ama, tan- tum procedes, quantum amabis 3. Ille alius pracurrit eitiks Petro, & venit prius ad monumentum; non tamen introivit. I. 38: Hier, in c. 56. Iſai. Jeannes elatus virginitatis aliis pracucurrit. Quia plurimum hæc virtus recedit à carne, plurimum accedit ad Deum. 2., Jeannes non intrat prior. Honorat in Petro digaitatem capitis, nec conſiderat in eo, qeôd Chriſtum negaverit, ipſe autem ad Crucem conſtiterit. Diſce quid debeas Superiori, liceèt imperfeécto. Idem ꝑræſtabis proximo, ſi in eo Chriſtum sgnoſcas. EE- . Adin Clttotee n d i unnun u Elnen ciher⸗ Dem, Wäl wl W WI 4 i len e en 7 nn uu N Aiter vſe⸗ inun huf⸗ n welt u or. ronb Glcennitch, D onint! G PO3½ T P A § C H A. 191 PF E K I A III. Chriſtus apparet Petro. I,. A Biit Petrus ſez-um mirans, quod ſadaz Iuerat. Lucæ 24. Viderat Petrus ſe- pulchrum vacuum, Diſcedit à oanne, ſolus ſecum meditatur, quæ vidit. Optima diſpo- ſitio ad videndum Deum, Divina que cogno- ſcenda recedere etiam corpore, n multo magis af- fecu à creaturis. Solirudinem animæ amat Deus. Dacam eam in ſelituainem, & loguar ad cor ejus. Oſee 2. 2. Surrxit Dominus verè, & apharuit Simoni. Ibid, Appatet Dominus non ſoanni, qui con- ſtans ad Crucem permanſit: ſed Petro, qui & fugerat, & negaverat. Ita animat Deus peccaro- res pœnitentes, ur non dejiciantur. Oſtendit quantum æſtimet lacrymas pœnitentis. Qui hice affectus Petri? quæ conſuſio ob ſcelus admilſ⸗- ſum? quis dolor? quæ lacrymæ ? Rxcita in: te coſdem ad pedes Jeſu. 3. Viſus aſt CGepha. I. Cor, I5. Chriſtus non exprobrat Petto ſcelus admiſlum, ſed blandiſſi- méè ſolatur. Diſce qua benignitate peccatorem contritum excipias: qua charitate obliviſcaris injutiarum à proximo acseptaruw. Quod fe- ceris proximo, expecta à Deo. Snen dimiſeritis hominibus, nec Paster veſtsr dizziftet vobis. Matth. 6. E- HHBDOMADA I. FERIA IV. Magdalena ad Monumentum. I. M"*is autem ſtabat ad monumentum foris plorans. Dam erge fleret, inclinavit ſe, & proſtexit in monumentum. Joan. 20. Conſi- dera amoris gna, ſtat ad monumentum:; flet: ſæpius inſpicit videndi Jeſu deſiderio. Repeti de illa poteſt: Dilexit multum. Pxpende cu- ram, qua tu Deum quæris. Staſne in prepon- tis? doleſae amiſſum; conſideraſne ubi, quo:. modo, reperias 7 2. Et vid't duos Angeles in albis ſedentes. bid. S. Cyrill. Alex. lib. 12. in ſoan. c. 46, Cum circa monumentum perſeverat pleranss voce Angelorum ad cognoſcendum Chriſtum juwatur, Ut Angelos ſeu ſpiritualia lumina aſſequaris, non obiter exi- genda eſt meditationis hora: ſed perſeveran- dum, & attentione, & affectu; etiam ſua de- ploranda eſt cœcitas. 3. Dicunt ei illi: Malier quid ploras? Dicit eis: Quia zulszunt Dominum meum & neſcio ubi poſuerant eum. Ibid. Cauſa ſerus eſt amiſ- ſus jeſlus. Optima, & una lacrymis digna. Sed ſi fi= illa, quod zulerant invitæ & ignoranti, quid te agere decet, cui ſeienti & volenti tuæ paſſiones, & mali affectus toties Jeſum tule- Fgunt è* II⸗ . e E NN / AbLingtentu) d AU onmen A Nerran i ſor uhn Gn, Ninio vonmegun A Altaia N ilun Tentd. 4 h4 a Mn üleln l G MuAtindh 1us 6 NN cvustiA len, Clagon ikmMld n E Pbeen Ede en l ſx ud ,o Niun 0 nnius 1 Cli tennel ilaſt ⸗ iet orie 1 laeni 4 POST PASCHA. 10 P ERIA V. Chriſtus appparet Magdalenæ ignotus. .COnverts eſt retrorſum, & vidit TESUM Rantem; & non ſciebat 3 quia RdèUS eſt. Joan. 20., Dum quæritur Eſus, 3ſar tergo Magdalenæ. Vide, quàm non prôcul eſt ab iis, qui eum quærunt in toto corde., Sed diſſimular quando que præſentiam ſuam, ut non apprehen- damus hic äſum eſſe, ſed nos deſertos cogite- mus. At reſpiciamus poſt tergum, ſive ad exitum noſtrarum afflictionum, videbimus ibi Deum. 2. Dicit ei ESUS: Mulier quid ploras? quem quaris? Ibid. Drogo Hoſt. de Sacram. Paſſio. Occulat ſe, ut ardentius requizatur, & rεναε%0i cum gaudio in vbniatur, inventus ecum ſolititzdi- ne teneatur. 2. Intertogat nonignorans, ſed quia delectatur, nos quandoque affligi ſui ipſius deſi- derio. Si videaris tibi à Deo delertus ardentius Deum recquire; iſte eſt inveniendi modus. 3. Dicit e, (Maria) Demine. ſi tu ſuſtuliſti eum, dicito mihi, ubi poſuiſti enm, & ego em tollar lbid. Vide amoris vim, qui ſolum Chriſto intentus, quid loquatur, vix advertit. Dominam vocat hominem vili hortulani veſte indu- tum: addit, ſi ſuſtuliſti eum; quem? non expri= mit, quaſi obvius quiſque cjus affectus intelli- gat. No vit quis fuerit ſudæorum furor, & ait ſe eum ablaturam, ubi ubi ſit, ſine omni periculo- tum metu. Ita amor arimoſam reddidit, ac le. 1 olu- 194 HEBDOMADA I. ſolutam. Quantum tu ab his reſolutionibus di⸗ ſtas:? quia plutimum diſtas ab amore., F E RIA VI. Chriſtus manifeſtat ſe Magdalenæ, & mittit eam ad Diſcipulos. 1. O lei ei Jeſus 3 Maria. Converſa illa dicit ei; Rabbont] oan. 20. Uno Chriſti ver- bo, Maria, altero Marizæ, Rabboni magni affeétus claudsntur; in Chriſto benignitatis, ſua vit atis, a fabilitatis. familiaritatis, in Maria verò reverentiz, humilitatis, adorationis, amoris, gaudii. IUlle ex use vyerbo noſciturz illa uso verbo ſe eum noſſe ſignificat, Ita Deus pꝑaucis verbi⸗ multa homini; ita homo pancis yerbis multa Deo loquitur., Plura de Deo cogi- ta, quam loquaris. 2, HDicit ei Jeſus z Noli we tangere. Ibid. Expende cauſlam, cur cam tacu prohibeat fuiſ⸗ ſe, ut nimium fervorem, quo illa ſe ad pe des Jeſu ptojecerat, non nihil tempersrer. Amor enim pene reverenfiam cxuerat. Amari vule Deas; ſed & teverenter coh. Ut Deo ergo ta⸗ miliagis eſſe debes per intimam cum co com- musicationem; ita debes eſſie & reverens, tam extetno cerporis ftu, quaàm interna animi com- poſitiosæ. S 3. Vade as fratres meos, & die eis; Aſcendo ad Satrena meum, & Patrem Veſtrum. Ad pedes Chriſti (uos eyctere affectus Maria deſidera- bat, Chriſtus verò quantocyus ſuos conſolari. Ideꝙ 1o 11 Ken , ne, A ain Zalliriin (ſr Cun ei oigfnetdt relit Uln eeu eon, 4 6 41 e s o yReumt aem ilu Mertec bonis⸗ 1 a T A Gdile en enteen len ar. l erhin Duue n. rßr Ceaen Ebummn⸗ On 4,4 e laer “ in e A lanigh, Nd . 4 Mun Ceruce e , MoChli ilten n iio derioolin Gitis Nun es Anht ud ſeho wehr ſeriteng IuDs hono / utlwa/⸗ wie W Crnhen 1 hküf⸗ ſnenns. 4 tlleut, Mud ol,beeot intn on dle Kieſenn 0 nemin „66 666 adiſe os NMuite, gocſu ro POST PASCHA. 14 Ideò acceſla eam prohiber, & ad Diſcipulos ablegat, quos, ad exprimendum amorem, fratres vocat. Vide quàm Deo placeat, ur tua ſpirituali conſolatione abſtineas ut alium moæ- ſtum conloleris. Curat eis ſignificari aſcenſum ſuum ad Patrem veſtrum: üt incipiant de Chriſti receſſu cogitare, ſe ad illum tolerandum diſpo- nere, & confidere in Deum, quem ſciant affectu Patrem eſſe. S ABBATHO. Appatet aliis mulieribus. 17. E»⸗ Jeſus occurrit illis, dicens: Avete. Aſſecata fuerat illas Magdalena: ſigni- ficaverat ſe vidiſſe Dominum: dolebant ſe ad ſepulchrum non expectaſſe, deſiderabanr & ipiæ videre Dominum. Ita diſpoſitas primus ſalutat: Avete, Ita benignus eſt Deus iis, qui eum deſiderant, & obſequis deferunt. Non din differet te conſolari, ſi ſerium ejus deſiderium toncipias, Omnis perfectionis initium eſt deſi- derium. 2. illa autem acceſſerunt, & tennerunt fedes ejus, & adoraverunt eum. Ibid. Expende gau- dium, reverentiam, & dulciſſimos affectus ad Chriſti pedes. Arcuerat paulò ante Magdale- nam à pedibus ſuis, jam cam cum reliquis ad corum oſculum admittit. Non omne ſimul ſolatium præbet: differt quandoque: cxhibet autem perſeverantibas: ſed hor?, qui ſibi placet, Tuum eſt inſiſtere bono, de tempore 1 cone 19 HEBDOMADA II. gonſolationis curam Deo remitte, Non aberit à ſe deſiderantibus. 3. Tunt ait illis eſus: Nolite timere: ite nuns ziate fratribus meis, ut eant in Galilaam, ibit me widebunt. Ibid. Expende verborum ſuavitatem tum ad malieres, tum de Apoſtolis ſui nuper deſertoribus. Sed ſua viorem crede fuiſſe ani= mum;, neque enim ayerſionem ab tis, quam- guam gravitet offenſus, coacepit. Etiam qui te offendit, fratrem cogita, ſuavi alloquio, & aſfe= Ku dignarc. Galilæam iis deſignat, ubi vides:- tur, locum ſcillcet quietuam, & à tum altibus ſubmotum. Ut guſtes Deum, recede à ſtrepitu mundi, vanitatum, paſſionum tuarum. DOM, II. POST PASCHA. Jungit ſe Chriſtus duobus Hiſcipulis euntibus in Emmaus, 1 Ecc⸗ dus eæ illis ibant in caſtellum nomine Emmaus. Luc. 24. Triſtes de Chriſti morte, dubitantes de reſurrectione, ſolatium quærunt à villa. Convertuntur ad ſenſualia, qui expectare debebant Divina. Promiſſus tertius dies aderat, acceſſerat mulierum, Petri, ac Joannis teſtimonium: iſti tamen adhuc du- bitabant, Quaàm parum ſaſtinemus Dominnm, qui nos tot annis Iluſtinet! quam facile ad ſen- (ualis conveitimur? Immodicam triſtitiam cave; ſi aliqua te tangat, noli à cteaturis reme- dium quærere. Expecta Dominum, & intendet tibi. 2. „ ſntomn A ICY/NRL. n nmnene 6 DI twite, Nab gele eltttinn ietin 1 n Cale mnhero⸗ 44 un kine n Ktundch gleil⸗ 4MN ſſmah, Hn Mlſue n Gidtn . (i es & W TIlne 8 .l4 mun, 1 Uirt. le⸗ urmtleten, iumen dn 8 N 9 necin⸗ guan ticſ dee E , modicN liicrin, 8 8 149 AR. Domn 4 4 POSͤT PASCHA10 19 7 2. BEt ipſi loguebantur ad invicem de iis ommni- èus, qus acciderant. Es ſadlum eſt , dum fabu. larentur, & ſecum qukrerent, & igſe eſu; aß⸗ protinguans ibat eum illis., Ibid. Errabant oves; adeſt Paſtoris charitas, ne perdantur. Diſſimulat habitum, ut prius eos ad Divinum ſolatium te:- cipiendum diſponat. Vult enim ad ſuas gratias nos præparari. Dum fabulantur de Paſſione, ſe illis miſcet. Tantum Domino placet, ſuami à nobis mortem commemerari,. Aflueſce non inania, ſed Divias loqui, ut Jeſum habeas iti= netis tui ſocium. 3. Oculi azutem illorum tzenebantuß, ne eunds ignoſcerent, Ibid. Hoc exhibebatur foris, quod agebatur in mente. Nec eum fidei oculo agno⸗ ſcebant, nec corporis. Qua cauſa tenebantut oculi? Credibile eſt, nimia triſtitia, quæ ani- mum plerumque confundit. Adeſt Deus iis, qui afflicto ſunt corde; & tamen dum tangi- mur, abeſſe credimus. Tunc fide firmandus eſt animus. Sapiens eſt Deus, ſcit; omnipotens; poteſt; bonus, adeſſe, Expeéta ergo, viriliter age, & confortetur cor tuum. FP ERIA II. 3 5 .⸗ „ 2 Qui ſint eorum ſermones, exquirit Chriſtus. 1. Ale Jelus ad illos à Qei ſunt hi ſermenes; quos conſertis zd invicem, & eſtis triſtes? Et veſpondens unus dixit ei: Tu ſolas peregri= nus es in Jeruſalam , & non eognoviſßti, gus Iacta ſunt iæ idta: Luc. à 4, Quærit quod ſciebat, 26 1 3½ ſalde as 198 HEBDOMADA II. . ilcus ſuuss detegerent, ac phareiatum ſaſciberent, ait Theophyl En benignitatem Chriſti! 2. Quia gandet rememorari ſuam paſſionem, præbet nartandi occaſionem. Narra ergo tu Deo per grætiagrum actionem, quanta pro te paſſus ſit. Gui funt tui ſermones ? de iis rebus, quæ ſunt in corde. Expende qui ſiat, an divina, an hu- mana? denique ulcera animi non cela, ut medi- cinam capiae. . 20 aibus ille dixit: Quæ«? Et dixerußt de Jeſus Navareno, &c. Ibid. auærit tanquam igso- rans, aut quaſi jam oblitus injuriarum ſuarum tam immanium. At tu ſic minutarum obli- viſceris? 2. Quærit, Qaa: tasquam tots illa paſſio res efſet adeò minuta, ut ei memoria ex ciderit. Amor tam ingens tui parva illi repræ- ſentat es, quæ pro te fecit, Parvus ergo eſt meu⸗ in Jeſum amor, qui pro me egiſſe multa exiſti- mo. Conabor præſtarc plura, ſed ero tamen ſervus inutilis. 3. Nos ssstenm ſperabamus 9 quia ipſe eſſet re- ges ttayus Iſrael, Ibid. Aperi unt ulcus medicæ fidefi. Non credebant enim illam ipſam Chriſti mortem efle redemptionis medium., Si conſilia Dei in humanis eventibus aſſequi non potes, ac- quieſce illis: Optimum eſt, quidquid decernit ipſe: per media à nobis judicata, contraria foi, ad finem perveait mm SFhen EAnda 1rnn, Di Uuizrtin 8 uutfin n legoiirinre . 8 1 ile 1DNI. 1 arnAen . in ͤ/ he ten Cli 18 h ſann uun ori künrhr ſu in, Uit 141 ininact,n NAun, Eni umun ig Uunwinnlumn Nir aumunn Du ugumttl WI, Weinelte uynliie. Mmuczoclnett eenbenlneike un Am w mu, i 1 DMviinttcune an lunifinl i neliun, u giin et gülgil⸗ pienn nnm F ERIA III. Chiiſtus reprehendit duos Diſcipu- los inoredulos. 1. EY ipſe dixit ad aos; O ſtulti, & tasdi corde ad eredendum., Ibid. Acerba repreheuſio, ſed nulla indignatio, Staltos vocat, gon pre convitio, ſed pro officio charitstis. Si corri⸗ zis, ſic age; ſi corriperis, ſic ſuſcipe. Et tu tardus es corde ad credendum practicè, quæ paſſus eſt Chriſtus. Nam ſi credis mente, at non opere & imirtstione. 2. Neonne hac oportuit pati Chriſtum 5 & ira inirare in gloriam ſuam? Ibid. Cauſa reptchen- ſionis allegatur, quod hanc veritatem non ſatis credaat. Tucam crede. Oportuit ob geccſſi⸗ tatem ſatis factionis, ob utilitatem redemptio- nis, ob vim ſui in aor amoris, ob exzmplum imitationis. Chriſtam pati oportuit: & tute à mortiſicatione exime,? Kt quidem ut in ſuan ille glotiem intraret, & tu ſine cruce inttabis in alienam? 3. Et incipien: à Moyſe, & omnibu: Prophes gis, int erpratabat ur eis in swnibus ſeripturiz, 444 de inſo erant. Ibid. Vide modos, quibus ſe iis in= Anuavit, I. Blandè alloquendo. z. Corripiendo- 9. Inſtruendo. His & tu utere, ſi eum ĩiis agis, qui duro ſunt corde. Auſculta tantum Docto-⸗ tem interpretantem. Confet id quod docet de- clarando, cum eo, quod fecit opere; & quod ip= ſe doces, opere conhirmae 1 4 yg- Asoco HEBDOMADA II. F E RI AIIV. Longius ire ſe ſingens Chriſtus, in. vitatur à Diſcipulis. 1. E apprepinquaverunt caſtello, què ibant & ipſe fin xit longius ire. Luc. 24. Decreverat apud illos manere: fingit ſe abire: non quia hoc volebat, ait Bern. ſer. 74. in Cant. ſed quia vo- lebat andire: Mate obiſcum Domine. Vult Deus tibi gratias conferre; ſed vult deſideriis rogari. Non quæraris gratiarum inopiam, ſi aut nulhk ſunt tua, autilenta deſideria. 2. Fingit Deus à te recedere, ſed non abir. Cum ipſo ſum in tribula- tit ne. Pſal. 90. 2 Es coegerunt illum, dicentes? Mane nobife eum Domine, quoniam adveſptruſcit. Ibid. Invi- tant ĩignotum. tu nec totum ſeriò rogas: imè fortè plures anſas præbes ad recedendum. Co- gunt illi ſanctis deſideriis, quæ vim quaſi quan- dam in ipſum Deum habent. Rationem ad- dunt, quis ad ve'peraſcit. Imò dieſcebat apud il- los, quia interpretatio Scripturæ jam eos ihu- minabar. Sed apud te adveſperaſcit, quia hunc ipſum diem cum nocte dividis. Coge ergo Do- minum, vim tibi inferendo, ut is apudte ma- neat hodie, tanquam ultimus efiet vitæ dies. 3. Et intravit cum illu. Ibid. Quæ felicitas habere hoſpitem Dominum! ouam putas tu eum honorificè exceperint, & quidem adhue ignotum; ſi non rerum copia; ſaltem affe- Rtuaum? Credere licet, eum prima ſede locatum, eidem ſaltrie⸗ WEe Ne. 1eA 0Ue 1I1 wunlit 4 Ahl a, bm A aun, KAemlpet ADI AII ens Chin Mhrl. 1 1 luaſeci geh he 4, lu Deoe llerbie, 1 uCn ſi is Diniu, PurN lceſtrit neet Dum Amn n 1 Hurbeu i Gr Phauple , G/ Mn M ., Mole. erbeld. nu Cen. Mionn INdtſenin ahene mto ſeenlit glni iin arenn⸗ lo ͦ uit⸗ inus elenſir bit. unn unt Cun in cini it +G nltnietie POST PASCH4. 16 eidem ſallicité miniſtratum. Quis primum apud te locum tenet in æſtimatione, in amore? tu ipſe an Deus? Inſpice opera & tentationes. y E RI AfV. Agnoſcitur Chriſtus in fra ctione panis. I. A Ccetis tanem, & porrigebat illis. Et aperti ſunt oculi esrum, & cognoverunt eum Luc. 24. Credunt §S. Aug. fers 140. de temp. Chryſoſt. ſer. 17. Imperf. Chriſtum panem iſt⸗ hic conſecraſie, & porrexige, & ex eo agnitum eſſe. Hic eſt 88. Euchatfiſtiæ eſte ctus, mentes illu- minare ad percipienda Divina. At cum hans toties ſumas, unde tam hebes ad Divina, tam vi- vax es ad ſenſualia: cauſa eftecum poneret, niſi impedires, Tolle ergo impedimenta. . Et ipſe eanuit ez ocislis eorum. Ibid. Car non expectabat ab illis ea, quæ cognitionenꝰ ſequi ſolent, adorationem, gratiarum actionem, oblſcequia? & c. Monſtrat ſe , & mox fe etipit. Diſce etiam Divina ſolatia in hac vita non eſte diuturna; imo à Deo eripi, ut te patientia, humili- te, longanimitate exerceate Sed nec expedit es eſſe diuturna. 3. Et diæeruni ad invicem? Nonne cor noſtrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in Vias Ibid. Chriſti ſermones, ait Orig. accendebant corda ad amorem Divinum. Legis pios libros, meditatis documenta Chriſti, audis sdhortationes. Deus tibi loquitur àaccenderis, nifi feſiſłas. Sed quaun- oα dicunt ſeexarcifle? Non in fra Rioné panis, 15 erd 482 HKEBDOMADA II. dum eum agnoſcerent; ſed in via, dum adhuc lateret. Ktiam deſolationes (cum Deus à te ab- ſconditur) ad hoc tibi ſerviant, ut inflammetis deſideriis, amo'ꝶ, affectibus adhætengo Deo &c. F KRIA VI. Apparet Diſcipulis congregatis. 1, CO" ſero eſſet, & fores eſſent elauſa, ubi erant Diſcipuli congregati, venit Jeſus. Luc. 24. Ubi non eſt diſpoſitio, tradat Deus. Nondum credebant: varia ad eos reſurrectio- nis nuntia miſerat, ut diſponetet, per quæ & deſiderium accenderet. Ideò ſer ò venit quia ſere ſe diſpoſueruat. Ut viſiteris à Deo, pone con- gruam diſpoſitionem. 20 Cum, ſores eſſent elauſe; Deus non intrat in cor, ſi portæ ſenſuum non ſint obſetatæ. Diſtipatus eſt ſpiritus, ubi ſenſus non ſint cuſtodiri, ubi creaturarum affeaà ul- tro citroque meaat. Inſpice portas tui cordis. ¹. PVenit Jaas & ſtetis wegio. Ibid. Ut æquè omnibus eſſet conſpicauns, ut Dux, Magiſter, Paſtor, Protector ſuorum. bi duo vel tre⸗ cone gregantur in aomine ejus, adeſt ipſe. Congrega ergo potentias animæ tuæ in oratione, claude portas ſenſuum, mox tibi aderit, Dux ad ani- moſa propoſita, Magiſter ad ſolidas veritates. Paſtor ad ſolatia ; protector contta tuos hoffes, Quia vero medium amat, etiam tu cum in me- dio cordis repone, ut nihil præ illo æſtimes, ames, timcas. 30 Be⸗ M1 u abune in lnhi borlianni Anr bitanhe⸗ guiklienh iaen, dengn A Atiun n 1 G dC e Cl . Gii or ie hee⸗ z Ninm uinen ulrinannirt AN N A uscnen W 1 Mwtuken, 6 ehrzlin ah blemnts nihmß⸗ mn . 4 ätanne Ne , a o ãů I n nlnike tundee 8 n blin 4 . pegtt rul, 1 unt t o Uuls das wr lunede ent, e geel 81KK: R Oentglln o, ore . dietiu 14 eluim W om wlie Eurmitu onnttb s bid lin in, M vo reluen lk iſe, 1ottiore 0 etit, Dun 1olicns n onttt tdn 4 iam tbenn e ost 52 Et d xit eis 3à Pax vohis. Ego ſaen, nolite lis merz. JOan. 20. Luc. 24. Omnia ſiagularis ſos latii vertba. Pax vobis: quam olim ſpopondits; quam paſſione ſuâà comparavit. Pacis Deus eſte Pax ergo tibi ſit eum Deo, per tuæ cum illius vo- luntate conformationem cum proximo per cha- titatem ꝑatientem, benigsam, non isflatam, & es tecum per affectuum pravorum mottiſicatio- nem. Ege ſum? addit Chryſoſt ſer. 81: qai voα per gratiam voca i, elegi per veniap bistate ſuſti nui portavi charitate, & modo wvos ſo là bedig nitat juſcipio. Dic etiam animæ meæ: Ego ſum: & cenſurgant adverſum mepralis, non timebu cor meam. Pſal. 26. SABBATHO. Conturhatis, & conterritis cicatrices vulnerum exkibet. 1, Onturbati wvero, & conterriti exiſtimabant ſe ſpiritum widere. Luc. 24. Diſcipuli ru- des adhuc, & imper fſedti, non credunt, ait Beda; tertia die potuiſſe reſurgere. Putant ergo, ſe Vid are ſpiritum, ſeu phantama; tametſi am audierint Ego ſum., Quoties nos ſancta dictamina & veri- tates practicas, aut putamus, aut nobis mentimur eſſe illuſiones? quia timethus ſcihcet agendi difficult-tem; & magi nobis illudimus. Nun- quam tu ita timuiſti? an poſthac timebis? 2. Er dixit es; Qutd turvalt eſtis, & copita=⸗ tiones aſcendunt in ceraa Veſira, Ibid. Chriſtus in repentinis eos timere, ac turbari non proba'e 1 6 400% 4 204 HEBDOMADA III. Ideò amicè corripit. Repentina probant ani- mum conſtantem, Deoque nixum. Ut nihil tibi repentiaum cveniat quo ſternaris, aſſueſce præ-⸗ videre omnia, ac te ꝑræmunire. Id ſi feciſies, quantas difficultates gloriosè ſuperaſtes quibus turpiter ſuccubuiſti? id ut obtiacas, expugnan- dus omninò eſt amor proprius. 34 Videte manus meas, & pedes meos, quia ego e lum. Ibid. Ag pellendum timorem, 24d fir- mandam fidem hoc fecit. O benignitas Chrifti! Venerare ſanétum latus, manus ac pedes, trani- foga. Inhzre huic ſpectaculo, quamdin po- tes. Si verò teterreat difficultas aliqua, aut mu- nus grave ſuſcipiendum, inſpice illa voulnera, nu- Per acerba, nunc illuſtria, & ſpera tua quoque vulnera, & adverſitates tibi ceſſuras im gloriam, DOM. II. POST PA SCEIA. Chriſtus manducat cum Di- ſcipulis. I. & Dhue illis non eredensibus, & miranti- . bas pra gaisdio dixit & Habetis hie ali- 9sid qued manautetur ? Luc. 24, Vide quot modis ſe Eſus ſuis inſinuat, ut ipſc eſſe creda⸗ dtur. Mittit per quos nuntictur ipſe ſe videndum audiendum, tangendum præbet: Hic etiam licet in glorioſo corpore ad manducandum petit, ut incredulos reducat. Animarum lſalus non uno xemedio peragitur, tentanda ſunt plura, ctiam uttuamemeandes., Non elangueſce, ſi uno non preficias Zelus tuæ, & alienæ talutis id efficiet, & Elura ſuggerets 2. Ar ASiimm , bN i leſcult entieg 41 ! Nhet WA N. n iun tun ſall ulig,, e Ae, . E* di Neit lhinug ,i Auuro, 45 eſeegul⸗ gunlaſ ligun DNltctine⸗ Nu nbin NN. De u, 1lui ite 114, Mi iſecke⸗ Liglele ii⸗ a Bien lcindlußeit un iMutn lunſgin, glogn ⸗ PHβ S T PASCHA. 20 2. At illi obtulerunt eipartem piſcis aßi, & fa- num mellis. Ibid. Tenuitati Diſcipulorum aliud non ſuppetebat. Optimum quod habebant por- rexerunt. Eac jeſum àte petere, quod mandu- cet: quid porriges? da optimum quod habes teipſam; ſed aflum tum interna tum cxterna mortificationc. Aliter placere Deo non petes. Sed adde melpromptæ, ad ejus obſequia, volun- tatis puræque intentionis? quo condimento ſi careant opera, diſſipiunt Deo, 3. Ga viſi ſunt diſeipuli viſo Eomino. Joan. 20. Viderant utique ſtatim ingredientem, at pri- mum poſt longiorem converſationem gaudent- Fortè quod non exprobret turpenm fugam. Undè ex hae benignitate, ſubit ipes omnium olim proemiſſorum bonorum. Quam hic Difeipulis, tibi ſæpius fugitivo exhibuit benignitatem. Gaudere potes, & tam. benigne Deo plura bona ſperare. F E RIA II. Aperit illis ſenſum Scripturarum. 1I Er ſunt ver ba, quas looutras jam vobis tqu= niam neceſſe eſt impleri omnia, qus ſeripta ſunt. Luc. 24. Agit ſuæ paſſionis & meruis me- moriam ; oſtendendo hæc non caſu acta, ſed ex Dei decrer-. Quæ autem decrevit Deus, ne- eeſſe eſt impleri omnia. Diſce ſi quid pateris, cx Dei decreto venire. Non ergo te oppone quia neceſſe eſt impleri. Utinam id ſemper egigles! 2, Iane aperxit ilu ſenſum „ut inte begerent 206 HKEBDOMADA II. ſeripturas: Ibid Non tantum ut ipſi intellige- rent, ſed ut eundem etiam nobis ſenſum tan- quam Magiſtri aderent. Sed quid eſt, quod tam bono Magiſtro ſcaſum Scrigturarum, & doctrinæ Chriſti nondum capimus ? Amer Froprius, & affectus inordinati cxcœcant es. Iſti ergo tollendi ſunt. Nonne hi te kactenus cbfuſcarunt? 3. Et dixit eis? Quoniam ſic ſcriptom eſt. & ſie oportebaz Chriſtum pati. Ibid. Expende illud Sic. ex amore erga homines, cx obedien- tia erga Patrem, ex neceffitate ſati factionis: Peti oportibat: quia decretum fuit 3 quia elegi & ſuſcepi. Quid tu ad iſta? Vis pro tuis pecca- tis latis facere? oportet patt: Amas ſalutem ho- minam ?oportet pati: Vis obedire Patri ? opore tet pati. . F E RI A III. Dat illis Spiritum ſanctum & pote- ſtatem abſolvendi. 1.·DI ergò ei iterum : Pax vobit. Sicut miſit me Pater, & ego mitto vos. Joan-⸗ 10. Creat Apoſtolos, & Legatos ſuos. Mit- tit cos codem fine, quo à Patre miſſus eſt, ad ſalutem hominum? Vult eos illam operari eo- dem amore, quo ipſe egit, uſque ad efſtuſionem ſanguinis. Quantum eſt cooperari Filio Dei in ſalu em animarum! Hæc vocatio tantum 3 te zelum exigit, quantum Chriſtus habuit, quam Procul abes: Exigit ut hoc zelo complura pa- tiaris. 10 Nuemreen G dolr t emmn ud 2,,ſrudnot tynunto iern uden dut rrled Aulpht tiule it, i ente it wnn n NAe lhercrtiinn min, Ad h (un keci „ N c M u, Kr F⸗ I N 4 N e ig ſee IU. , ſin NI nu l⸗ ohlluint 1glt e Ninn, 4 Cinnr ieua e hi n itm , lit, lyen 8, Kobetie⸗ nuihitheir tinf urt no tun ed oullnnhe Ielunhut . N entl 1 . a blt M. niluch,t lin oein 3 end Alut aiktio Nf gio uum 4 4 kii e . o ℳ POST PASCHA.— 207 tiaris. Mereturid Deus, meretur unius animæ pretium. 3. Hac cùm dixiſſes, inſußffla vit, & dixit eis: Accipite spiritsm ſancam. Ibid. Inſufflavit: ut ſciremus, quemadmodum unus Dei afflatus Adamo dedit vitam vigoremque naturalem; ita per Spiritum Sanctum dati vitam, vigoremque ſupersaturalem- An tu hanc vitam habes? Certè dare toties ille voluit, quoties menti ſancta inſpiravit. Quis evades ſi hos afdatus accipias? 3. Quorum remiſerttis peccata, remittuvtur eis. lbid. Agnoſce Chriſti in nos amorem. Offendi- tur à nobis Deus, & dat hominibus poteſtatem reconciliandi. Quam facilem nobis veniam red- dit ? Voterat poſt ſuam paſſionem naufragantes deſerere: ſuggetit ſecundam tabulam. Æſtima hoc beneficium Eccleſiæ factum: & ſi te pec catis obſtrictum vides, magna ſpe veniæ hoc reme- dio utcre, FERIA IV. Thomæ Apoſtoli incredulitas. 1. TKmas anus ex duo decim, non erat cum eis, qaando venit leus, Joan- 20. Audie- rat Diſcipulos, qui ex Emmaus reduces nar- rabant ſe vidiſſe Chriſtum, & quia non erede- bat, receſſit- Caruit igitur hoc ſolatio Præ ſen- tiæ Chriſti, Duo autem commißt, judicium ſaum illorum afierentium judicio antepoſuit, & à communitate receſſit. Cave tu utrum que- Prims 203 HKEBDOMADA III. Prima ad errorem via eſt judicium proprium. Adeſt Chriſtus charitate conjun is: ſubtrahit ſe iis, qui cum charitatis læſione ſunt ſingulares. Expende qui te in his habeas. 2. Dixerunt ergo ei alii Diſcipuli: Vidimus Dsminum. lbid. Sed Thomas priu duobus, nunc omnibus, forte & Beatifſimæ Virgini aſſerenti- bus non credit, ſui tenax judicii, ſic de malo, qued ſemel cœpimus, in pejus ruimus, Cave erge malorum principia, & corum radice; tolle. Oſi gridem hec feciffes! 3. Ille autem dixit eis ?* Nißs viqero in manibus ejus ſixuram elsvorum, & mittam digitum menm in loeum clavorum, & manum meam in latus ejus aon credam. Ibid. Ita proteſtatur, ut ſuum ſuſti- neat judicium. Et quanta hinc mala: Increduli- tas pertinax 5 fuperbia ſuum omnium judicio præferentis; præſumptio modum ſuæ conver- Konis Deo præſcribentis. Apoſtolus huc recidit: quantus, quantus ſis, time, & cum humilitate ju- dicium ſubmitte, cui debes. F EKI A V. Chbriſtus apparet Diſcipulis præſente Thoma. 1.P0ℳ gies oczo iterum erant Diſcipuli eius inus, Themas cum eis ?à EVenit JESUS jannis clauſis. Joan. 20. Dies oco in ſus inere- dulitate duravit Thomas, parſtitiſſet diutiùs, ſi Chriſtus non occurtiſſet. Ita labi & in malo perſeverafe peflumus 3 nes rcſurgere,„niſi ger eb 1, ownn cinli⸗ edonn gl . AI . ANliinui 4. e ukalmirſeen Urd aunn Cumnun 1 n WI R Ed . n XI. Gm mne udi ünt Neluiglun Dezel a iine rfigiiene Ci,K E , iNet, In unucertl innntnͤb n Ggs Stis WtaNA u, ſaui⸗ jttli.) Mninn iui ecr Cudur riit onlre⸗ e. egene t t Nenn Neni N 3 oGolt ſunn ſiiſt he 1tin nbi a ,,,t6, . Augen, 8 P6O § T PAS C H A. 209 Dei miſericordiam. Quoties es expertus? Ama hanc bonitatem. z1. Unum quærebat, ad omnes venit: ur qui coram omnibus peccaverat, co- ram omgpibus reſipiſceret: qui omnes contri- ſtaverat, omnes exhilaret. Nam iis debeg exemplum bonum, quibus, & in quo malum exhibuiſti. 2, Peniz ESUS januis clanſis. Ibid. Agen- dum erat de gravi culpa Thomæ, de caque iie corripiendus. Noluir Eſus ad hoc parere portas, ſed totum claufſis peragi. Bonus Pater in latebris domeſticis increpat filium malum, ne ejus famam lædat. Sit cibi etiam cura famæ alienæ: & noli aperire januam oris tui, ut quan⸗ doque læ das. 3. ˖ttt in medio, & dixit? Pax vobis, Ibid. Quaſi dicat, quando ſum in medio, eſt Pax, alias nulla. Thoma, non eras cum iis, in quorum medio fuit: ideo tibi nulla pax. Diſce. qued niſt jeſus ſit in medio, & ſolus omnium tuarum actionum centram, non habebis pacem. Noli erge te centrum tuarum actionum ponere: F E R I A VI. Verba Chriſti ad Thomam, & Thomæz ad Chriſtum. I. D Einde dicit Thoma. Joan. 20. Cur ad unum convertitur? Adſunt digniores, Petraus, Joannes, & ut creditur, Beatifſima Virge, unum Thomam alloquitur, ut ejus eauſa 216 HEBDOMADA III. cauſa veniſſe oſtendat: non attendit ad plurium dignitatem, ſed ad uaiut neceſſitatem. Quam amanss, quam benignus Deus! Tu avertiſſes te ab eo, à quo recenter offenſus eſſes. Diſce, non togstas benigee alloqui, à quo offenſam aAcceperfise Hæc nora filioram Dei eſt. 2. Infer digitum tuum hbuc, & vides manuß weat, Gc. Ibid. Oftendit ſe Deum, & præ- ſentem fuiſſe cum Thomas proteſtaretur. I4 ſi animo cogiraſlet Thomas . cautius locutus fuiſſet. Hoc ꝑræſentiæ Divinæ remedium ad- hibe ut caute agas. & loquaris, a. Condeſcen- dit Thomæ in omnibus, quæ dixerat: Thoma;: addit tamen admenitionem? & nols eſſe increda- lus. Sic ſnaviter tractandus delinquens, ut tamen increpatione erudiaturs 3. Reſpendit Thoma, & dixit ei: Dominas gens & Deus men,s, Ibid. Magnos affectus pau- cis verbis concluſit. Nec dolor nec amor plura eum loqui paticbantut? dolor ex delico ſuo; amor cx benignitate Chriſti, cum meritus ipſe eſſer indignationem. Dominum vocat, quem timeat. Deum, quem amet. Agnoſcis tu quidem Chriſtum eſie Dominum tuum, & Deum tuum; ſed necdam ut Domisum, aut ut Deum habes. Si Dominus eſt cur non times offendere? Si Deus eſt, eur non amas ſsper omnia? e in . 1 .B 10111 08 10 liaionz ru YaingN Ga rtn, U onsccteniun, hen midte plit neien ulliuereme lteteraune ib eren unmin. fpilnn, bile D alorſinnun lezonihn; bdrtisauſt gltier . 1 4 . , A D. terlttkiei trben n eus Npete kalc d 1 a nDel. 1,6 u le Nun, l wekurtu altior hen r unelimm n Cr ulnen on bulhhmd igrumt , Mi lihunr ren dtd elpint a t/ ſe urli uit 4 Mava u Denn 1e Cenatel Nonul P OSTPASCH A, aꝛrs 5S ABBATHO. Apparet Diſeipulis ad mare Tibe- tiadis. 1. D'* eis Simen Petrus: Vad opiſcari, Bicunt ei? Venimus & nos tecum. Joan. z. Mirus charitatis conſenſus, Unam voluntatem indi⸗ dicat, omses conſentiunt., Noli tu eſſe chari⸗= taris diſſipator, ubi actio eſt licits, & honeſta. Mira exempli vis? præſertim à Superiore! ſub-⸗ diti enim ad illius exemplum rapiuntur. Si ſub- ditus es, habes majorum exempla, quæ ſequaris: ſi præes, habes, quos exemplo trahas. 2. Es aſcendsrunt in navim, & illæ nocte ni- hilprendiderunt. Ibide Deo diſponente factum eſt, ut nihil ceperent ea nocte, ut diſcerent ſe ſine eſu nihil poſſe, quantumcunque labortent: & in nocte peccati, pravæ intentionis; aus Præſumptionis inaniter labortari, & ſine metite. Ut ergo fructum è laboribus feras, ambula in luce gratiæ, & aani te Deo cogitatiose, affeu, fiac, & oratione. 3. Mane autem fadze ſtetit Jeſus in hireore- Non zamen cegnoverunt Diſcipeli, guia JE-= 5Us eſt. Dicie ergè eis Jeſus: Pueri nun quid yulmentarium babetis? dicunt ei: Non. Ibid. In mati verſamur, & in nocte, dum ſumus in hac vita. Qui piſcantur honores, delectationes, va- nitates, fatebustur olim ſe nihil cepiſſe, ſed non ſine dolore. Sic ergo laborem impende, ut ro-= atus olim à Deo, num quid gulmentarium habes reſpone, 212 HEBDOMADA IV. reſpondere poſſis: per gratiam ruam hoc, illude ve cepi. Interrogat autem Chriſtus, non ut diſcat, ſed ut ipſi paulò poſt advertant, quàm ſie inanis ſe abſente, quam fructuoſus præſente labor. Sine te nihil poſſunt, Domine. DOMIN. IV. POST PASCHA. Chriſtus detegit ſe Diſcipulis. I. Dc eis? Miemte in d'ixtran mavigii retes Miſerunt & jam non valebant idkud trahe- re pra mul iudine giſcism., Joan. 21. Dominus juſſit, licèt nondum norus: prompta fuit Diſci- pulorum obedientia. Hinc tam copioſa captura. Quæz ex obedientia facis, Dominus benedicet. Demines potentia ſua collegit ad dextrum latus piſces, ut obedituris in prompru eſſent, Ut capias animas, à Deo præparandæ ſunt. Non artis illad fuit, ſed pietatis Domini. Nil ſide tibi, ſeꝗ Domino, Ad dexrerum jaci retum juſſit, ut diſeas ſancta, non finiſtra intentione operari. stic laborans non fraudaberis fructa. 2. Dixit ergo Biſcipulus ille, gatem diligebat Pus, Petro: Dominu: eft. Ibid. Cur primus Joannes Dominum videt. S. Hier. lib. I. cont. Jovin. Jeſus ſtabat in lietore, net ſciebant Apeſtoli, quem viderent. Solus virge virginem agneſcit. Virginitas ad Deum, Divinaque co- noſcenda conducit plurimum. Feati mardo corde, quoniam ipſi Deum videbunt. 2. Chryſoſt. ſer. 78S. Friwus qui diligitur videt; quia ſemiper vivacidls, Jui diligiear, intustur. Redde erge te 3 4 0 4 clele lerſafi 4 Gteeſenn n ℳ (ucteint nlune DWNNN 1 0 Nin i,dr iag u ,. Lcke M Gen en wen rſene Anſese Domir, 10 . 4, Depeke is iphi maczigtanen . , . 4 vurbertee 4 mnp ſ⸗, Aune cMelk nleit. N .. N he W NIN U inn enlhbn. 1, M ſlun 7 8 vn 1 Dikiungg 4 Nuui oni CNN 6 Ant, 1 iet; e 4 60 N. 1 PO S T PA SCH A. a13 te dignum, st ameris à Deo, per amorem, & diliger te, & manikeſtabit ſe cibi. z3. Joannes Dominum eſſe Petro ſiguificat. Quæz de Deo capis, ſine invidia communica. 3. Kmon Petras ekm audißet, quia Dominus eſt, tunica ſutcinæit ſe & miſis ſe in mare. S. Hier. in c. 24. Luc. Non contentus vidiſſe, impaticas deſiderii, negligens cattioenis, im me mor periculi, nbi Bominum vidit in littore, ſerun aſtimat, ſi cum cateris na vigis pervenirer, Ita fervor, nec patitur moras, nec timet peticula. Confer tuam tepiditatem. Qaàm lenté aut quàm parum ope- Tatis, etſi multa cognoſcas! Abrumpe moras, & impedimenta. Petrus non eſt merſus: nec tu Hrangaris. F E R I A II. Chriſtus in littore parat cibum, & invitat Dicipulos. 1. T erge deſcenderunt in terram, viderunt prunas peſitas & piſcem ſnperpoſitam, & panem., JOan. 21. Dum piſcantur, Chriſtus eis cibum parat. Etiam in glorioſo corpore non dedigeztur vile miniſterium. Et dedignaberis tu in mortali carne offcium humile 12. Igno- rabant Apoſtoli unde piſces illi aſſi (nam plu- res erant) unde panes, 2c formatum pran- dinm. Indicare voluit Chriſtus ſibi omnis pa- rére, ac illara ipſam tot piſcium capturam ſaum eſſe beneficium. Redde ergo illi, & ad eus glo- tiam impende. 2. Di⸗ 214 HEBDOMADA IV. 1. Dicit ei Jeſus: Aferte de piſcibus, ques prendidiſtis nunt. Ibid. Petrus illicò traxit in ter- ram 153. magnos piſces. Voluit Chriſtus, ut ex multitadine, & magnitudine piſcium, poſt irritum noctis laborem uno captu captorum, cognoſcerent id ſe ejus bene ficio habere: uade ad impenſius amandum moverentur. Adverte ergo, quæ ab co accipis benehicia, & illis ad amandum moveare, cjuſque gloriæx impende. 3. Dicit eis Jeſus: Penite, prandete, Ibid. Ks quanta ſaavitas, & affabilitas Chriſti invi- tantis, & comprandentis. Ama hanc bonita- tem. Hunc verô cibam paravit Dominus, ur benevolz Siſcipulos à labore per cibum pefocillet, ait Ruthym. Piſcare & tu ſedulò aaimas in hoc muasdi mari natantes. Confide quòd Domisus in littere pattiæ invitabit te at edas, & bbααα.. Iar man ſam ſuamm in regno ſag. Luc. 23. E R 1 A III. Chriſtus committit Petro ſuas oves. I1. Cu= erge prandiſſent, dicit Simoni Peire Jeſus ?2 Siwon Josnnis diligis mé plus bis Dicit ei: Etiam Domine, tu ſcis, quia a ne te. Dieit ei: Paſce agnos meoi. Joan. 21. Deſti- natur Petrus ſupremus Paſtor. Hunc multus la- bor manet qui, aiſi ſit amor, non toleratur. Hinc Auguſte tract. 124. i8 Joan. Interrogat ur amer, imperatur labor. Major ergo apud Chriſtum eſt, qui plus amat. Pro hac tu magpnitudine contcade, cæteras ride. Perrus reſpondet: 1. ſcis: 1011 llNe ( R, MRlNNE „ 40 Eauosknt Phenue egte . lumntſofd MAre, Ra Eumint nCnen, eini iun 6upne kiaeh eici telien le , eleil gninn / g 4— . ſin 1 Dilichnntie Muülriute e fün l dalen Kciobta u bfelenen. kwe deekein li 1e nr int , Mullt, lucChticiine Nridr honi⸗ unDonimt echun eih, Ndinute eetnd ℳ6α att. aolu ,A e 1 en „ in , ℳ urhi POSTDASCHA-: 215 ſeu‿; jam doctus ſibi non credere. Nec addis Pius his: memor ſuæ præſumprfionis confuſæ: Noli te aliis præferte. Deficit enin fervor, & confuaditur præſumptio. 2. Dscse es terum: Simen Joannis diligis me? Dicis illi, &c, bid. Repetit quæſtionem ad exigendam amoris conſtantiam in Paſtore aai= marum. sine hac neque tu arimam bené gus bernabis. Felix Petrus? qui reipondeère potuit: Amo te. Ianfelix ego: reſpondere deberem; amo e, amo mea commoda, amo creaturas: & ſi te quandoque amo, quam cito deficio, & tepeſco. At non ita poſthic. 3. Dicit ei terrio às ιανς ſoannis amas me? Ibid, Quare textio quærit? Optat. Milevir. conr. Parmen. Ne Apeſtoli ſeverè contemnerent eum, qus negaverat Chriſtum., Ita conſulit Superio- rum aucoritati. S. Ambt. in c. 22. Luc. Qia tertio negaverat, ter tio confit tur Quoties pec= caſti, negaſti an toties confeſſus es per veros vi- væ ſidei, & amoris a us? Aſſueſce ad frequen- tes fidei actus, quia ſunt origo omasis boni- Generiſtatus Petrus, quod tertiò quærerct: quis vel rediit antiqui ſceleris memoria, & dolor; vel ſubiit timor ſui ipſius, etſi ſibi nihil conſcius eſſet. Time & tu, quia per hoc probatus non es » quod non ſcis tibi conſcius. F E RI A IV. Chriſtus prædicit Petro martyrium. I. Um eſſes junior, cingsbas te, & ambula- bas ubi volsbas: 4εαιιρνννοοπ‿. α= Pss 216 HEBDOMADA IV. tendes matzustuas, &0 alius te ecinget, & daret quo tu non Vis. JOane 2I. Poſt trinum amoris exa- men timuit Petrus, ne ſicut poſt proteſtatio- nem moriendi Chriſtum negaverat: ita poſt amoris proteſtationem laberetur. Chriſtus er- go eum certum reddit, quod pro ſuo amore ſit manus extenſurus in Cruce. Dum non poſſum eſſe certus, quod pro amore EBſu me alius cru- cifiger, erucihgam carnem meam cum concu- piſtentis, Sed & ſi ab aliis aliqua afflictio vemiat: exten dam manus meas in ampl xun, 2. Et cum hoc dixiſſer, dicit ei? Segieere weé. Convwerſus Petrus vidit alism Diſcipalam, Ibid. Prædixit Petro Crucem: qui fetende ſit, docet: Sequers wme: exemplum meum ſit tibi præ oculis. Ex hac nos capite ſub Cruce deficimus; quod non reſpicismus in hſum. Reipiciam ergo in kucterem, & conſs mamatorem RSUM. z. Petrus vocatur, ſequitur & joannes. Qui amat, non expectat mhandata, ſed ſponte ſequitur Eſum. Unde tu lenté ſequeris, nih quia tepide amas à 3. Hunc ergè (Joannem) cam vidiſſet Peirus, dixiz ESU; Hic autem quid ? Dicit ei ESUS: Sic emen volo manere, donec veniam, gutsd ad tel zu me ſequere. Ibid. Redarguitur Petri curiofi- tas: quam melius tua? Inveſtigas aliena, quæ domi, quæ foris accidunt?: quid adte ?à Obſervas quid, cum quibus, quamdiu agant alii: quid ad te ? Im miſces te negotiis alienis: quid ad te? tunum eſt Iäſum ſequi, ad hoc unum attende, reliq us Deo committe. PE- Mun. v ſo. He is M 1 vinun. M Atn entn Cr ſteraten Aas holtol nen en u ie 1,Utulune S lagttſtnlan lontiin ihe⸗ 4 4 R 4 al⸗ NV POST PASCHA. 217 utntblig P E R I A V. ! 4 Ktniuunnnien ene doß 4 dent ol mele Chriſtus apparet in monte Galilææ, plus quàm 500. Diſcipulis. 1. Ndecim autem Diſcipuli abierunt in Gali- laam in montem. Matth. 2 8. Memorat ue ümie Paulus I. Cor. 15. fuiſſe plus quàm 500. Di- a ſcipulos. Excitatos fuiſſe credo relatione fæ- ualciofen minarum, & aliorum dicentium, quod ſpopon- luun derit ſe in Galilzæa videndam. Chriſtus chari- Utänbun N tatem ſuam non reſtrinzit ad paucos, ſed in omnes extendit. Communica affectum omni- bus, non upi particulari: in quo multus eſt ſen- ſualitati locus. 2. Apoſtoli qui Chriſtum vide- rant, commonent alios, ut & ipfi tanti boni par- mns ticipes fiant, Quod tibi datum eſt, ſine invidia ie vian communica. 3. Conſidera expectantium affe⸗ Qummr,u GRus, & deſderia. . Grtün e 2. Vei conſtituerat illu Eſus. Ibid. Obſer- , vat condictum locum, & temꝑus ſuæx apparitio- n zdis Jklas, ut fideliter adimpleat, quod promifit. , Qaam fidelis Deas in promiſſis! quam tu pa- rum eci fidelis! quanta proponis, quam pauca nmiun . . . idn agis! Quam infidelis eſt mundus, & quam acr ſi⸗ ctr Dinwtn Go n gleuß curatè ei ſervis! le 3. Et videntes eum adoraverunt. Quidam au- mi ür ten dubitaverunt. Ibid, ex iis nempe, qui cum 1 N t und antea non viderant, licet ex aliis omnis ante- anſe, „asdta intellexerint. Hæc cordis noſtri eſt durities . ad Divinas inſpirationes. O tolle à me Domine, cor lapideum ! Principio dubium fuit pauco- X. rum, 218 HEB DOMAPA AV. rum, exitu tamen communis omnium adoratio: cutn qua reverentia, humilitate, amorc, & gau⸗ dio: Aſcende & tu montem altioris virtutis, ut talem coniolationemn meteatis. FERIA VI. Deſtinat Diſcipulos ad converſio- nem mundi. 1. ET acesdens Jeſus 3 lot uttes eſt eis? Data eß mihi omnis poreſtas in cο, & in terra. Matth- 2 8. Quam hæreditatio jure habebat, vi unionis hypoſtaticæ ut naturalis Dei filius, poteſtarem, cam ſibi datam ait per Crucem & merita pachionis. Vinm ſeriæ mortificationis agnoſce, per quam datur tibi poteſtas in cœlo, ſeu in parte ratienali, & in terma, ſeu in pa te aaimzali, in qua ſunt parvæ affectiones Ag- noſce hunc Dominum omasis poteſtatis: adora eum? ſubjice te ejus poteſtati. Roga „ut eam exereeat per Supetiores tuos, prout eſt ad glo- riam ſam. u. Buntes erge docetz omnes geniei. Ibid. Ex⸗ pende illud: Ergo, Quia dats eſt mihi poteſtas, ergo vos docere. Quomodo hoc ſequitur ? Oſtendit ſe ſummæ poteſtati conj ungere op- rimam voluntatem, & poteſtate hac uti ad bene- faciendum. Ama hanc bonitatem, quam non ſemel expertus es. 2. Docsts νσ%⅜ρ, Etiam in te reſpexit, neminem excluſit. Si doces ,„doce om- es 3 non ſperne pauperem. Aſſte tam miſeris, quam felicibus: imo illis potius, quia de illis habes: 10I). Aut cſie Mn untadi⸗ ciuk dr gus, Eynub GuuC Nn Agne auunutu Nrrn K M, Cnünd r panpn MWAE . NRnhnlen Minant i fu nurin ⸗ uihſrgen e uun amu nnage R ien din e 4 tN DAN onrintluis ilenin et ilnienin, 4 NI one⸗ 1 , 0* Did n Oan toſuetnedt Crie Dü . ni N un, e nuifannn, eliiY l , ord M Geruütuun Nn uu or Al⸗ “ lit 4 aiipetit 7 . AAN1X POST PASCHA1 119 habes: Quoa feciflis uni ex his fratribus meis mi⸗ nimis, mihi feciſtis. Matth. 2. 3. Baptizantes eos in nomine Patris, Gc. Ibid. Abrogatur rigida lex circumciſionis in reme- dium peccati originalis, & inſtituitur Baptiſ- mus ſuavior. Age gratias Deo, quod per legem Evangelicam jugum ſuave, & onus leve reddi= derit. Accepiſti & tu hoc Baptiſmi beneficium, quo carent tot pagani. Quid debes Domino! Factus es de familia Chriſti, Chriſtianus. Sed nomen pulchrum, eſt grande convitium, ſi fa- Ga deſint. Vives ergo, ut ſtatum tuum decet, ut decer filium tanti Patris. s A BBATIHO. Continuatio inſtructionis Apoſtolis datæ. 1. Dæenmtes eos ſervare omnia, quacumqie mandavi vobis. Ibid. S. Hieron. hic? J uſſit, ut primum docerent, deinde fidei tingerenz Sacramento, toſi qua eſſent obſer vanda praciperent Servare dixit, non ſcire: quia finis legis Evange= licæ eſt, ejus obſervatio. Omnia, non aliqua. Qui enim offendit in uno, fit omnium reus. Jac. 2. Obſerva ergo: ab hoc pendet ſalus tua, Er mandataæ ejus gravias non ſunt. Impoſuit enim ille, qui amat. 2. Qui erediderit, & bafiizatus ſaetit, ſal- vus erit: qui verò nen crediderit, condemnabiture Marc. 6. Intellige quid ſit damnari ,quid ſalva- ri: utrum que à tua voluntate pendere. Vis ſal- vari? ad hec Fide, & Baptiſmo opus eſt, Fide K 2 autem 220 HEBDOMAODA F. autem non mortua, quæ eſt ſine operibus; ſed viva, & opetibus probata. Age gratias pro Ba⸗ ptiſmo, & fide. Sed expende quomodo cam ope= ribus probes. Compatere, & ora pro iii, qus in genebri: ſedent 2. Signa autem eos, qui crediderint » hac ſes quentur. Ibid. Miraculis probanda Fides præ= dicitur, quæ poſt probata eſt. Tu hæc ſoiritua= liter operare, dæmonia ejicient: 5. Bern ſerm. 1. de Aſcenſ. Cum eradicantar àadepecata, 1. Lin- guis loquuntur novis. Idem: Cum recedunt veer tera de ore eorum, 3. Serpentes tollunt. Idem. αaα eεαaααa uggeſtienes extingutnt, Morti= ferum ſine noxa bibunt, cm tentationes ſen- tiunt, non conſentiunt. 4. Super ægros manus imponunt, & bene habent. Id eſt; cut agras afectiones bonis operibus operiunt. DOM. V. POST PA SCHA-= Spondet nobiſcum eſſe uſque ad conſummationem ſæculi. 1. ECee ege vobiſcum ſum omuibus diebus, uſque ad conſum mationem ſaculi, Matth. 28. Mirtebat Diſcipulos tanquam oves inter lupos- naotz ergo illos manebant adverſitates! En (olatianm: Ecce veb'ſcum ſum. Hoc tibi quoqus t ſolatio:?: Ne tinseas, quig ego tecum ſum. Hie- tem. 1. Non ut nihil pat ia ris, air Proſp.l. de Voc· ent. c. l. Sed, quod multò majus eſt, ut nulla Is vientium crudelitate ſupereris. 2. Ego vobiſea m ſum: & qua Deus, & qua Aomoe⸗ D lueolu, ge itznh nomtengt Longni diteng u toberei fien⸗ . Tühaehiin t,1 lan dal iunttll (o fecllhn 1 euglur. ur nept, N o eNenee ver zMos n NI,ArA , W 1 Gocen henol riu M ſ ſuul, 1 4 zm oen ao Oei POSITI P AS§& C H A. 221 Homo-Deus. Deus per immenſitatem, Eth non videat à vobis, vVideo vos, & obiervo quæz 2giti:. Ea ſlimulum ad benèagendum. Fervor accedet, ſi oculum Domini ſemper pfæſentem cogites, Qua Homo⸗Deas, per præſcatiam ia Ruchariſtia, Expende, & ama tantum bene- ſicium. 3. Ego vobiſcum ſam: I. Per gratiam habi- tualem, quæ nos Deo conjungit. Qianta cura hujus vinculi eſt habendal 2: Per gratias actua- les dande vifes ad operandum ſupernaturaliter. Sed per me ſtat ut ſiat eſncaces. O ſi eas ſemper æcceptaſſem! quanto alius eſſem? 3. Per ſpecia- lem providentiam, regendo quemque ad finem ſfuæ vocationis. Tet modis mecum es Domine: ero & ego tecum ſemper corde, & opere. Apparet ultimo recumbentibus in cœnaculo. 1. N 10viſimè recumbeutibus ilis undesim ab- bparuit, & exprobravit ineredulitatem serum. Marc. 16. Specta humanitatem Chriſti, qui etſi in corpore glorioſo, & jam jam alcen- iurus „ cum Dilcipulis recumbere non dedig- natut. In quocunque ſis honore, par cæteris eſto. Exprobratio illa amoris eſt, volentis ſuos magis puri ficare. Nemo ſe iſthic excuſat. Quan- do tu ſic aceipies cortetioneπ & amefem æſti- mabis . 2e Vado ad eum, qui miſiti me. Joan. 16. Hitſi K 3 Rie, 222 HEBDOMADAV. hic, quid ulterius locutus ſit, non prodatur, credi tamen poteſt, manifeſtaſſe illis jam rem- Pus eſſe, utr vadat ad Patrem, & quædam ex ultima cœna repetiviſſe. Conſidera, quo do= loris ſenſu id acceperint, quèòd privandi eſſen: Chriſti præſentia, Tu magis dole, ſi abeat à te per gratiam, quia magis eſt pernicioſum. Non quære ſenſibilem devotionem; ſed in hoc te Deo remitte: veram autem, & ſolidam ne dimitte. 3. Vade ad eum. Ut Chriſtus ſuos repentino nuntio ſui abitus non proſternerer, ſenſim eos diſpoſuit, rarò illis. & ad breve tempus in glo- rioſa carne comparendo. XÆgrius ſeparamur ab iis, quibus ſæpius, & familiarins utimur. Hec a modo à creaturis, à tuis commodis te reme- ve, Rarò, & non niſi in tranſitu iis utere primum, poſtea facilè carebis. F E RI A III. Chriſtus abiturus ſuos Apoſtelos cConſolatur. 1I. E Xpedit vobis, at ege vadam. Joan, 1F§. Et- —iam hoc reperiviſſe crediderim mœſtis: Non dicit? Expedit mihi, quanquam & ipſi expediret quam plurimum, ut poſt paſſieonem frueretur gloria, & ſederet ad dexteram Pa- eris; ſed Expedit vebue. Ut intelligant cum in humana carne tam paſſibili, quàm glorioſa, non niſi biſed ſuis intentum fuiſſe, & etiamnum uod agit, sorum bono ſe agere, Nonne decet, C Snrcnl a Mrn euiltn rmui ain bot eechhl ddhtnun rlaͤriu stet Ahn Kuninu oenieti tulle⸗ larſant Nu uamne e Niran nnen nſigi t . tte le liinte n, Hune onltel mn lr te ll e kit ſiden lli ulunnenti e ln n remui giukynntt inninn K Gnetteen’⸗ ur inun, Ne ſunl h ſenn maett umun vt nbr enetmn) iuelign 1 Ei 8 n 0aek 6 P0OST Z£ASCHA. 12 ut & tu non te conſtituas centrum tuarum ope= rationum Nonne ut quidquid agis, ero Deo agas, qui omnia pro te agit ? 1. Si enim nen abiero, Paracletus non venis⸗ „d vos. Ibid. Amabant Apoſtoli Chriſtum ad- huc carnaliter: & in hoc amabant ſeipſos⸗ Ex⸗ pediebat ut hoc quod in ſenſu eſt, totum con⸗= vVerberétur ad ſpiritum, & per ficeretur eorum fides, ſpes, & charitas. Vult ergo Chriſtus ut amore ita puro, & ſpirituali diligatur; ne affe⸗ Gtus erga illum mixtus amore proprio impediat Spiritum Sanctum: & quomodo cum non impe= dient tor inordinati affectus? Spiritualis gratis ylenitudinem oceupata mens non admittit. §. Bern. ſerm. 6. de Aſcenſi ”YM 3. i autem abiers, mittam eum ad vos. Ibide Spiritus ſancti adventus pendebat à Chriſti in cœlum aſcenſu;yy quia ita decretum fuit Deo; ut conſolatio una adhuc carnalis tollerefus : mitteretur alia omnino ſpiritualis. Et crcdo& hoc etiamnum eſſe ſtatutum à Deo, ut non gu- ſtet quis cum ſuavitate cœleſtia, & ſpiritua lia, niſi terrena, & carnalia ſibi eripiat: Vide ubi hæres Tin quibus terræ, & carnis affe Ribus: Inde tibi non ſapiunt ſpiritualia. Sapient hæc ſi illæ tollas. . FERIA IV. Educit Diſcipulos ad montem Olivarum. 1. SEdete in civitate quoasduſqe indaamins wirtute ex alte, Luc. 24. Expende ver= K 4 ba⸗ 224 HREBDOMADA V. ba, cape myſteria; quæ à te exigatur ad Spirirum ſanctum promiſſum præparatio. 1. Monet Jeaere, indicans quietem maxime animi, à crea- turis, à ſuis pafſionibus non inquierari. 2. In ci- witate, ctiam inter negotiis intentos quietem habendam. 3. Donze; non inſinuat tempus, ut accendat defiderium , & divinæ diſpoſitioni acquieſcant. 4. Induamini virtute. Ut nos ognoſcamus eſſe omnino nudos, ſine Spiritu Sancto, & poſſe nihil; ab hoc ſolo eſſe omnem noſtram virtirem. Hac etiam hedic reſiſte ad- verſariis tuis. 2. Edaxit autem eos foras in Bethaniatz. Ibid. Vaditin Bethaniam, ut credere licet, valefa turus Marthæ, & Magdalenæ, & ad ſuum triumphum deducturus. Adverte quantum cas amaverit. At merucrunt amari; altera per hofſpitalitatem erga JIEſum, altera per contemplationem. duam non obliviſcitur Deus officiorum, quæ ei præſtas! quam ta obliviſceris gratiarum, quas accipis! 3 In montem, qui dicitur Oliveti. Actor. I. Cogita, qui fueriot Apoſtolorum Chriſtum ca:äitantium affectas, gaudii dolore mixti; quæ valedicentium lacrymæ ?à quæ, & quam ſuavia vulneram oſcula 2 quæ preees? &c. 2. Montem Oliveti ſubit, ad cœlos inde aſcen- ſurus. Recogita, quod ibidem ſuam paſſionem ſit auſpicatus; & intellige adverſitates elſe prin- cipium gloriæ. Non ibis ergo ad gloriam per umundi delicias, & ſenfuum oblectamenta. Aut fati ergo, aut mori, dic cum S. Thercſia. FS- ſecſrenn ſe On rbana Aalmn SMalien, An r, igmuuhin nn e nirin en lnger ls lotenne e W ibnu en Airiſe ang len g, e hi lo Aonn nlecentlen⸗ Mkiutn N elofuefcn Pluunnuntt n A Mi 7ogielinen teiztinene Kud 4 inm Cnte Mn! 1 Cnlu Ale i 1e iettn N cloriut 1 lun M lumttleſ⸗ 1 giuf. Ranen 1 6Thern POο TI PASCH A. vr; FERIA V. De Aſeenſione Domini- I⸗ Etc⸗os:i manibus benedixit eis. Luc,. 14 — Qaibus verbis benedixerit; nou conſtate Cogitare licet, eam fuiſte, quam in Coœna de= dirs Joan. 17. pater ſancéte, ſerva eoρ nomina zuo, quos dedifti mihi, us ſint anum, ſieat & noss Benedictio asutem Chriſtteffcax eſt, dans gfa- tias, quzs precatur. O Pater mi! benedic etiam mibi benedictione cœleſti, non tertena, quia nec fatiat, nec amplius ſa pit. . 2. Videntibus illiss ele vatas eſt. Actοbτ t. Non merè ideatibuss ſed quod rem adeò inſolitam» glorioſam, & amabilem ſpe ctantibus accidere folet, cotnitantibus affecs admirationisy gau- diis ac deſidetii. Uade ſipgulo⸗ dixiſle credas 1 Trahe me zoſt te. Comitare tu iifdem Blswatus seſt, non momento abreprus, ur diutciusilli fuis affe ſibus inhærefent. Momentanei non asguat zadices, Quos tu in meditatione excitaveris » ſalcem in eum diem foveas, & proferas. Jj. Buvailia vit ſemetipſnmy &te propter quod & Beus exalta vit illam. Philip. 2. Ibi aſcendere incipis in cœlum, ubi te deprimis. Auod enim aſ- sen dut, quia aſt, niſi quia & deſcend itsEph. 4. Hu- militati hoc promilſit Chriſtus: Qui ſe humi lia 2 ealtabitur, Tantò altior crit aſeenius: quat & profusdior humlitas- Poreſue tibi cœlum pol- liceri, ſi pergas ea via, qua ha ctenus& lLaipiee vias Docini, & cquere, K g TEe HEBUOMADA V. FERIA VI. Adſtant duo Angeli „prædicunt ſe- cundum Chriſti adventum. E nubes ſu zepit eum ab oculis eorum. Ator, t?. Grariſſimum oculis objectum, & uni⸗= cam lætitiæ materiam, nubes involvens eripuit oculis. A Deo productam cogitare licet, non aiiunde advocatam. Deus aliquando eſt, qui nubem ponit istellectui noſtro, ut non penetre- mus Divina; ne contemplationi intenti præterea- mMus opera charitati, in proximos; aur ut in ipſa deſolatione humiliter tolerata, plus illi placea- mus. At vide ne aliæ ſint in te nabes exhalan- tium paſſionum æac pravorum affectuum, quæ tollunt affectum Dei. Veni cœleſtis Auſter St diſſipa has nubes- 2 Cumque intucrentur in cœlum euntem illum, æcce das virs adſtiterunt, qui & dixerunt? Viri Galilai quid ſtatis aſpicientes in cælum l bid. Poſt- quam abſconditus ab oculis Diſcipulorum eſt Jeſus, reprehenduntur. I. Quôd ſtent. In hac vita ſumus in via, ergo non eit ſtandum, ſed de virtute in virtutem procedendum. x. Qèd abbictant in eœlunm, Non ſolum aſpiciendo, aut defiderando eo pertingitur: laborandum eſt pro co c“gnο, quia vim patitur, Sed forte tu hanc correptionem non mereris, qui intentio⸗ ne tua raro cœlum aſpicis? Poſthac oculi mei ſem= Jer ad Dominum. Plal. 124. ie Iä5US, zui aſſumptus eſt & vobis in 4 005 enl e . s fun. emn u echgun n Klurt indann ater⸗ I, zntant. e lienn ie hecin 1 lnnheneir iurlia, n woel, Unotkrielte enifrte i Nulinen Ntryertirs ſcnn, gu holen,4 Imnhniln lammnt n olicht dnmnnd u, hir in eitndo . 4 Cmkun . ſellokt 1 teit tNin 6 4 1 P O S T† PASCH A 227 i cœ lum ſic weniet. Ibid. Iagerunt ſecundi ad jus dicandum adventuùs memoriami sie veniet,quos 2d majeſtatem quidem, non tamen quead finem qui jam vadit in cælum, ut advocatus ſic noſter? func veniet, ut ſudicet: Volunt ergo hujus ad= Fentus memoriam;, abeunte JEſu, apud nos res⸗ manere, qua timeamus offendere eum quem habituri ſumus Judicem. Sic ergo ſequere al- éendentem, ut non debeas timere judicanteme S A BBATHO. De triumphali Chriſti in eclum 1 Astsn ten⸗ in altum capti vam duxit captivi⸗ tateme Pſalm. 67. Cocitantur aſcen- dentem ſancæ é limbo animæ, amoris viacu- lis captivæ, & auguſtum reddunt triumphum. Meminerunt anguſtiarum ſuarum ; vident, & gaudent ſe liberas. Adjunge te illi comitarui. Alſpice, quam dilecta tabernacula Domini virtu- tum, & ſordebit tibi tellus. Aſpera ad liberta- tem filiorum Dei, qui vinctus teneris tuarur cupiditatum catenis Denique diſce Apoſtoli⸗ cum virum non debere ſolum, & ſine comitatu eœlum aſcendere, ſed ſecum prædaæs animarum orco ereptarum deduecre. . 2. Cu vus Oei decem millibits multiplex, millia lasamtium. Ibid. Oceurrunt rriumphanti Aogeli. Gratulantur Chriſto, ut vi ori, debellarum infernum; ur Paſtoti, repertam ovem, quæ perierat; ut Parenti hominum, recupefatuen - 22 8 HEBDOMADA VI. lium prodigum, &c. Gratulare cum illis Chriſto. Recogita, quanti ſteterit hic triumphus. Agnoſ- ce & te ereptum iuferis, te eſſe ovem illam quæ abieras in errores coacupiſcentiarum; filium prodigum, qui diſſipaveras omaem ſubſtantiam. Caude, gratias age, proponc. . 3. Aſcendie Beus in jubilatione, Pf. 46. Cogi⸗ ta, quæ fucrint jubilationum voces. Dixcrinft animæ, quo nihil audit libentius Triumpharor: Redamiſti nos Dominz Deus in ſanguine tus Sc., Cecinerint Angeli à Bignaseſt Agnus „ qui oc- ciαρ eſt, arcipere coronam, Qc. Tu cum his, & illis applande Chriſto. Cum illis agnoſce te ſangui- ne Chriſti edemprum. Agnolce tuam inde no= bilitatem ne degeneres. Ab his verò diſce, coro- namn dari occiſo,, ut & tu vetcrem homincm occidas. DOM. VI. POSTPASCHA. Trium phalis Chriſti in eœlum in- greſſus. *P Aren abus con ummavit; quod didiſti mibi, ur fagerem à unengclariſica me tu Pater, nc. Joan. 17. Ubi filius ante Patrem conſtitir, hæc aut ſimilia dixiſſe puta. Repræſentat ex- bletam obedientiam, oſtendit vulnera, offert animarum ſpolia, & ideo gloriam petit. Fac te ahte cundem Patrem conſiſtere: poteſne cum veritate dicere: Cpyus conſummavi: quàm im- Perfecta eſt tua obedientia? quàm pauca pro Chaiſto ſuſtines? quàin frigidus, es ad'ſalutem proxi- 10 h Guvku lihaun lebrkn SMEunun Gein Aln hatiin. atnſethun N at 4 4Aent r enn Alun De dluwlan, ſleu ltlu Cinn Aron lkrm et II Cudilecd lotng ien . Drierne, d . Rilan A Aa Nct Dt 6 Thlnyte M1 1 enil llrkiagt leturin edaleen⸗ W Klun 4lnd 1 u en cotiilh tendei llatn, meith oleledh 6) de* ! gunn ¹ Mul tidi⸗ POST PASCHA. 219 proximi? Age, ut cùm hora venerit, ita dicere poſſis æterno Patri. 2. Dixit Bominus Dominomes: ſede à dextris meis. Pſal. 10 9. Crede humanitatem EFilii ad dex- teram Patris invitatam, ab Angelis, & Beatis latriæ culta adorandam: ſedere juſlam, ad maje- ſtatem, potentiam, & ſuper omnes creaturas ex- cellentiam indicasdam. Ar qui hic glorià & ho-= nore coronatus, eſt frater tuus: ille ipſe eſt, qui bumiliavit ſemetipjum fa-tus obedisns uſque ad mortem, Sed ſrapteres exalta vit ilum Weus, ut di= ſcas humilitatem certam eſſe viam ad gloriam. 3. Sedet & a4⸗Xtris Oei, Marc. 15. ad impetran- dum, & judicaadum, At aihil imzerabit, niſi quod ipſe fecit. Ut ſuaviora nobis ſaa redderet imperia, eo exemplo eondivit, Quâàm durus eſt ſervus, qui ad illa opera ſe applicare detrectet, quæ Dominus non dedignatur! ſed quoties tu detre ctaſti? Judicabit autem abſcendita cor- diaum. Si non amas Patrem fratrem, ac Domi- num, time Judicem, Si hominem fallis, hunc falꝑre non porcs. FEKRIA II. Fructus Aſcenſionis Chriſti. 1. A Teollite portas principes veſtras, & ele- vamini porta sternalzs. Pfſ. 23. Primus fructus eſt, quòd portas cœli per peccatum nobis clauſas. Chriſtus ſuà Aſcenſione reſerave- rit, ut iatrare nobis liceat ad gloziam, modo veli= Mmus, 2jZ⸗ HEBDOMADA VI. mus, Cogita, quæ fuerint Patrum lamenta, dum eæ eſſent claalæ? quæ gaudia, dum apertas vide- tunt. Gaude & tu de hoc tibi beneficio facto, Sed quale monſtrum eſt peccatum, quod unum tibi iterum eas portas claudere poreſt ?à Declina ab hoc, & abhorre, ne, dum pulſaveris, audias, glauſa sſt janus = 2. Esdo parave Pobis lorim., Toan. 14. Alter fructus Aſcenſioni Chriſti, ur nobis locum paret. lta qui ꝑaſionem ſuam, & mortem voluit nobis fervire, vult etiam gloriam ſuam n bis prodeſſe; ut ubi eſt capue noſttum ibi & nos ſimus ejus membra. Quam bonus eſt Deus, qui totus eſt meus: Viſne & tutotus eſſe Dei? Viſne per in- famiam, & bonam famam per gloriam, & igno- bilitatem? Hoe certè meretur Deus, qui tantuni de te eſt meritus. 3. Ad vocatum habemus apid Patrem Jeſum Ehr ſtum juſtum, I. Oaner. Tertius hic fructus eſt Toties rei, toti es reeidivi habemus advoca- tᷣum, qui interpellat pro nobis, & vulnera ſua Pax tri oſtendit, ut eorum objeu mitiger iram, quam promeremur. Redde te dignum, & com- Mitte te totum, ut pro te interpeller. Sed ſcito quod non pro mundo roget. Joan. 17. Ideo non mundi, ſed Chriſti legibus vive. F ERIA III. De noſtra Aſcenſione, Te. Scenſiones in corde IJuo diſpoſitit in va lle lacrymarums Pſal, 83. Aſcenſio Chriſti noſtram lo! 4 Ariu Er Arel RN AAau Kehonme 1 d ſe 4 4 ing 4 SU Diſ Tunlmneitkt unnnuz⸗ tbibeauggee nun ien e ortie tnlliſeztu ule E Mliibennzee Uen fohlrvon n liferl⸗ Anmeuntu es,Aü pin, io⸗ N,Cdt uri en uehucht Grnnuiſcr 1lenlutn Gl npzer, n, lucr . NeM lei⸗ N MeN POST PASCHA. 21 noſtram invitat. Hæc non una eſt. r. Eſt in valſte lachrymarum, ſive in animmæ purgatione. Hie aſcende ſuper equos indomitarum tuarum paſſio= num. Elivabunt nos, ſi fuerint infra nois S. Augs ſer. 176. Per ea aſcendis quæ calcas. Calca erge & mundum, & te ipſum generoſo conremptu. 2. Ibunt de virtute in virtutem. Ibid. Altera aſeenſio eſt᷑ per profectum in virtute. Nullus eſt terminus præſcriptus, quia quibus d'citur: Eſto- te perfecti, ſicut Pater v' ſter cæœleſtiselemper habent quò progrediantur. Qunotidie ergò hic adhiben- dus conatus eſt, omnis capranda occaſio. Ec quot tu prætermittis nunquam amplius reditu-= ras?: Excita novum fervorem. ⸗ 3. Dene- videatur Deus Deoruns in Sionm Ibid. Tertia aſcenſio eſt per unipnem, quando eò pervenis, ut Deus ſit tibi omnia? extra Deum nihil velis, ames, timea: O quando aſcendam in hunc montem Domini! O quâàm adhuc amo ter- rena! quàm me ipſum! quàm facilè humano re- ſpectu à bono avocor?: O Deus meus, & omniav De regreſſu Diſcipulorum in Hieruſalem. k. E". isſt adorantes regreſſi ſunt in Rieruſa- hem. Luc- 24. Obſequuntur monentibus Angelis, relinquunr locum, in quo cum ma- gno ſuo ſolatio diutiùs hæſiſſent. Si juberis mu- tare lecum, ü aliud etiam cum tuo incommo“ doy, 212 HEBDOMADA VI. do, & privatione ſolacii ſpiritualis attendite pre- tium obedientiæ, 2. Adorantes oſculis veſtigia relicta. Adæra veſtigia virtutum Chriſti, cum deſiderio iis inſiſtendi. 2. Cum gandioe magnoe, Ibid. Quèd viderint gloriam Domini; quòd acceperint benediétio- nem ad labores, quos ſperant a Domino proſpe= randos: quòdcum parasdt ſibi loci promiſſio- Rem acceperint, perant etiam ſe aliquando eò aſ- cenſaros, In his gaudent ſervi Dei: in vanis, & nOxiis muudus. 3. Ixzravsrunt cœnacalum, & manebant ibi. Act. 4. I. Mandato Chriſti obedientes, qui eos juffir redire in Hicrulalem. z. Ex cognitione fuæ imbecillitatis; ne, ſi prodirent non induti virtate ex alto, eficetent. Cognoſce & tu, quam parum poſſis ſine eo, qui ſolus poteſt omnia, & ut poſſis ali quid im becillitatem tuam illius om- mipofentiæ jungee FERI A V. De Electione S. Matthiæ. I. 0 Portet impleri Seripturam s Epiſcopatum jus asccipiat alier. Act. r. Ut loco Judæ alius ſubſtituatur. Vide providentiam Dei, quæ nec in Eccleſia aptos miniſttos, nec in Religio= nibus ſervos ſuos deeſſe patirur; & cum unus de fæcit, de alio providet. Accepiſti & tu in Reli- gione alicujns defuni locum Sta in timore, & humtlitate, cum vides Apoſtolum defeciſle. 1. Er 161 . ununiuh Yermn/11 AN ſge gelen . 1 ninenß ! Wrire (Kuimunle Wlen de Wn ſobn uin nn e.1 eg, 16 AW ſe⸗ U I lumie 4 14 Aluntt unlei e 4u iln, iDonintir ihiͤ rt⸗ nubd N in tui 5 nlknlii Nletezdu 1 AicChn Uen w l lelngun elonni,,4 liaoe ntu⸗ 1 ſſen ,Uhes . Neringelß⸗ 1, Kan⸗ fiune⸗ l giute POS T† PASCHA. 23 2. Et ſtatueruni duos, Jeſeth, & Marthiam, & orantes dixerant: Tu Domine, oſtende quem elegeris., Ilbid. Rn medium bonæz electionis, ora- tio, & indifferentia ad Dei nutum. Sinc his quam male elegiſti multa! quanto melius ele- giſſes, ſi hæc adhibuiſſes! Sape tuo damno. 3. Et dederunt ſortes eis, & cecidit ſors ſaber Maethiam. Ibid. Præfertur Matthias Barſabz, ec ille effertar, nec iſte murmurat, tametſi for- tè præferendus videretur, quod & prior nomiae- tur, & elogio Juſti konoretur. A Deo dicta- tum uterquae accipit. Si alteri præpeonaris, eſte Matthias; ü poſtpenaris, eſto Barſabas. F E RIAVI. De expeclatione Spiritus Sancti. I. Q-Edete is eiviztate, Lac 24. Ad hoc Chriſti mandatam ſabdacunt ſe Apoſteli à con⸗ verſatione, & ferenſi tumultu, expectaturi quem promiſcrst Deus, Spiritum Sanctum. Itaque vivebant illo tempore abſtracti à rebus ſæculi, & homiaum commercie. Spiritas Sanctus lingua eſt Dei; ſed nen auditur in comptis, non percipitarin ſoru, Secedendum eſt ab extraneis ad intetna, ut pereipiatur. Diſcede ergo à diſtra- ſtionibus, & intta te collige. Anima diſſipara non eſt cam Deo. Si id fecerunt, quibus Chri- ſtus revela vit adventum Spititus Sancti, quanto magis re decet id præſtare? 2. Donec induamini virtute Ibid. In illa recolloctione ſpirituali expectabant illud; Do- 6*& 434 HEBDOMADA VI. nec. Cum enim venturum certo crederent Ssi- ritum Sanétum, Heoram autem ignorarent, ità asgebant, ut ſemper parati reperirentur. In dila- tione erat longanimitas, & patientia ; cum ar- dente defiderio æquanimitas, & indifferentia, ut cum veniret, cum Deo placeret. Debes etiam ad cenſolationes ſpirituales habendas, auf nen Habendas, indifferens eſſe? & id unum ſpectare, ut Dei volunras fiat, tui alias deſiderii nulla ra= tio habeatur. 3. Erant perſeverzntes in oatione, Non igne- rabant, qued dabiz ſpiruaàm bonum peientibus sum;ideo in nullo ſeceſſe orationi vacabant. Cre- de petiviſſe eos illum variis titulis: ut lumen cor- dium, tum ad ſua g tum ad aliena corda illumi- nanda: ur flammam, ad accendenda ſua, & alie- na corda ad amorem Dei; & ad omnia, quæ ſunt Apoſtolieæ vocationis. Oratione trahis Spiritum Sanctum. Eſto certus, ſi petes ut debes, accipies S ABBATHO. Peeuliaris Apoſtolorum ad aceipien- dum Spiritum Sanétum præparatio. 1. E Rani omnes perſeverantes. A&. I. Hine neque Thomas abeſt, jam ſemel exper- tus, quanto ſe bono priver, qui à communitate ſe ſeparat. Magnus Sanctus evadit, qui, quæ ſunt Religioni communia, obſervat. Ab his,neque majoris ſpiritualis commodi causà eſt receden- dum. Nam communes gratias perdis per fingu- è MWan git 1o11 ntle Loiur Spna alunli, griterton win e ll arim h Sliiin buſve di⸗ aliher tiyr . urhu, lhiben Aren em Mund Awck mſipö nen ð mnin e ltuſer n . I norkeis, lizonr, etlan h ieni ut. 4 u; en Dhin dibenkt u idaunnr eetinn e Mie ain alte ifhuud rEhrae itcd ri llu, Ei us erl tcftnn wfiſit 10 luef⸗ ue 1lend connun gn⸗, 4 Niis elim data fuit lex timoris; cui hodie ſuffigitur POST PASCH A. 235 laritatem, & hoc deſectu mereris, ut particula- res non accipias. Eſto ibi, ubi filii Dei ſunt omnes. 2. Erant perſeveranter ananimiter. (Ibid.) in ſumma concordia, & animorum conſenſu: qui apparuit in electione Matthiæ. Quod cha- zitatis vinculum nec ſeolvit numeroſa congre- gatorum muſtitudo, nec nationum direrſitas; nec difcrepantia naturalis genii. Sed erat cor anam, & anima ana. Spiritus Sanctus eſt amor eſſentialis, & vinculum charitatis, Qäomodo enm præſtolari pores, ſi ſolvis vinculum? ſi cum plurium offenſa ad hæres uni? ſi diverſos genio, aut nati one fugis? & e. 3. Cum maslisribus, & Maria Matre Jsſug Tbid. Maria, ut docent Theologi, merita eſt accelerationem Incarnationis, cogitare licet impetraſſe etiam Spiritus Sancti adventus acce- lerationem. Efficaciſſima eſt ejus oratis apud Filium. Credibile eſt Apoſtolos ſuas cum illius orationibus con unxiſſe. Concipe magnam Bea- tiſſimæ Virgiais æſtimationem, ex æſtimatione amorem, ex amore fiduciam; preces tuas illi committe, Deo offerendas & reddendas dig- nas, ut in conſpe ctu Dei appareant. DOMIN. PHNTECOSTES. De adventu Spiritus Sancti in vento. 1. Crn cemp lerentur dies Pentetoſtes, erans omnes pariter in eodem loco. Act. 2. Tem- Puas non vacat myſterie. Dies erat idem, que lex 136 HHBDPDOMADA. lex amoris, quam venit Spititus ſanctus ſcribere in cotdibus fidelium, ut efßciatur per illam jugum Chriſti ſaave, & onus leve, Verè enim amanti nihil difficile. Oſi & hodie ad me ve- niat, & ſcribat legena ſaazz in medio cordis mei, ut non ex neceſſitate ſervili, ſed ex amore filiali Deo ſerviam? 2. Fadus eft r'pents de eœlo ſonus, tanquam advenientis ſpiritus vehementis, Rxpende verba: Fadtus eſt ſonos: qno emges eccupet, & ſi quis efſet incurins, percelleretur. Quam altum ego dormio, qui necdum hoc ſeso excitor! Kepentét quia viſitatio Spiritus San i non habet defini- tam horam, ſed ut expetenda eſt ſemper, ita ſemper eſt expectanda. De cælo: unde eſt emne gonum id eſt, Filiss Dei? & dstum perfedum, id eſt Spiritus Sanctus. Tanquam ſpiritus, id eſt. venti, cujus diverſas proprietates, ut Spiritui San- to convenientes, conſiderare potes. Vebementi: ad netandum impetrum , ꝗque corda neſtra ad adtus virtutum impellit. quam vehemente mihi ſpirita opus eſt, qui tantum terpeo Veni ſaste Spiritus perfla hortum aut cor meum. 3. Er rey levit tetam demum, abi erant ſedentes, lbid. abundantis donorum oſtendirur, quibus Iceleſia à Deo repletur; à quo nemo, qui in cœ- naculo, ſeu in Eccleſia eſt, excluditur. Ora, ur domum animæ tuæ totam impleat. Aperi an- gulos, & latebras, ut penetzarè poſſir. At non re- plebit, niſi & tu ſedeas per quietem internam, & animi compoſtionem. Non enim implet ani- mam vsgam, & ad exteriora effuſam, ⸗ pE. lenu 1 1 vuihre n hüin Seutoe ufti. 4 DaNNN uatäie ecel Uir, in⸗ Agine nn 4 1. utlauts . echeitr in skete iat 1Khotirn in niln in ldertmed liliut hie i, Hrneen ht, l ſ (En iln ezt Rettai ini Arig ten lil ake al/l Auniihel ,ſn,l, u giinde⸗ Ged unnit chtolnt dun it aantotſed ſe PENTEGSTS3. D F ERIA II. De ejuſdem adventu in igne, & linguis. I1. A Pparuerunt illis diſpertica lingua. Nen das A batur Spiritus S. Apoſtolis, ut res otioſa; ſed ut formarentur Prædicateres legis novæ: ideò linguz illis figurà datus eſt; & ut loquerentur miagnalia Dei. Ex linguatua argue, an habeas Sp. S. in corde tuo. Ex abundantia cordis os loquitur: ſenſus ques promis, præha- bes in corde. Si reperis non habere, linguam cmenda. 2. Tanquam ignis. Aliàs ſub aliis figuris appa- ruit nubis, columbæ, fluvii: & c. hiæ ſub ignis ſpe- cie: quo Apoſtoli & illuminarentut & alios illu- minarent; accederentur ipſi, & alios accende- rent, ac mentes peccatotum purificarent: quæ ſunt potiſſimæ dotes Evangelici Prædicatoris. Oquam tibi opus eſt hoc igne, ut illumincetur tuæ tenebræ ad declinandos conſuetos errores! ut accendaris amofe tam in Deum, quâm in Proximum! Veni 8. Spiritus, accende lumen lenſibus, infunde amorem cordibus. 3 . Sadit que ſupra ſingu los sornm, §. Greg. Na- zianz. orat. 44. de Pentec. Seſſio hac. ait, regis in Spiritu Sandho digvitatis excellentiam ſignißicaz, qua cordium illorum dominstum accepit. &dat, non diſceſſurus, quia Apoſtoli in gratia confirmabantur, O ſi Spiritus iſte zegiam in corde tuo dignitatem obtineret! ſi te tam va- rium, 238 EBDOMADA. rium, & mutabilem confirmaret! Dominabitut; ſi velis; ſi carnis dominatum non admittas, ſ parcas cjus inſpit ationibus. Confirmabit, ſi velis, Ermiter, & conſtanter. Totum ergo hoc à tua pendet voluntate. F E RIA III. De fine, quo miſſus eſt Spir. §. I. Go regabo Patrem; & alium Paracletum dabit vobis, ſpirtunm verttatis, qauem mun dus non poteſt accitere. Joan. 14. Fivis eſt, ut ſit Paracletzs, ſeu conſolator. Conſolatur autem ꝗna Spiritus veritatis eſt, diſcernens falſa à veris, Quæ nos affligunt, plerumque falſa ſunt imaginatiopis fſigmenta. Detege tibi veri- tatem, conſolatio erit in promptu, quia videbis inanes umbras fuiſſe. 2. Cam autes venerit ille Spiritus veritatis. docebit Vos omnem weritatem. Joan. 16. Secundus ſnis eſt, ut conferat Apoſtolis intelligentiam eorum, quæ Chriſtus ſive apertè, ſive occnke docuit toti Eccleſiæ tradendam. Eo quanta cu- ra , & providentia Dei, ut errores ex ſuorum mentibus eximantur. Intellectus eſt, qui dueit, aut ſeducit voluntatem, quantum intereſt, i hic fallacias detegat, & altis veritatis principiis imbuatur, ne principiis carnis, aut mundi ve- luntatem ſeducat! Quæ ſunt autem principi tua ? quàm conformis veritati ⁷ 3. Caum venerit ille, arguet mundum de pe cea- to, de jnititia. & de judicie, Tbid. Tertius finis eſt, ut per Apoſtolos arguat mundum, ut corriga- tur. aiſiuei ill pu , Ne! eolu 3Klehch Ae 2 grin N n de. Mnumnin 9 8 Knr 4 / 8 . Dniike onirinn inize eipiniur II. 4 rte i it, u 1t Hick, C, Conidn Aleeertt lingt l Mgrlli Nl⸗ , nnii ter weitu⸗ nat Ned hieſtteiin e, d lyguti geer Motu eligi luein nineeh, iuni Ktuift imnnii, uen vift urhyni Teriuine n,I . BRNTHCOSTES. 235 tur, Cur arguendi musus tribuitur bpiritui Sancto, qui eſt spiritus ameris ?à ut omnis incre- patio fiat in Spiritu amoris , ac lenitatis. Nota autem tria, de quibus arguet. De peceato incre- dulitatis: de juſtitis, quod mundus ſe juſtum pa- tet? de judicio, quod Principem hujus mundi Diabolum faciat. Vide quæ tus ſit fides ? quam firmetur operibus an ne fal=à æſtimatione ſis juſtus? an audias ſuggeſtiones Dæmonis? F ERI A IVv. Quid Spiritus Sanctus in Apoſtolis operatus ſit. I./Os autem baptizabimini Spiritee Jandtoen Actor. I. Collationem Spiritus San- Gi Baptiſmmum vocat, ſignificans per illum datos eſſe Apoſtolis principales effectus Bap- tiſmi purgationem à peccatis, remiſſionem pœ- næ, gratiam, perfectam charitatem, & unie- nem cum Deo, & omnes habitus virtutum ſu- pernaturalium. O felix Apoſtolorum ſors! infe- lix tua! ouantum tibi horum deeſt! Veni Sancte Spiritus! imple ſspemna gratia; quæ tu creaſti pectora. 2. Charitaz Bei diffuſs eſt i cordibus noſtris per spiritum Sanctum, Rom. . Charitas iſta ze- lus eſt, quem coanceperust Apoſtoli ad totius mundi converſionem pro gloria Dei, fine metu periculorum, tormentorum, & mortis, qui aptea ad vocem ancillæ exhorruerant, aut metu mortis fugerant, fſtae zelus iſte gloriæ Dei in e 240 HEBDOMAD A. re? quæris ſalvandas animas! quæris tuam? ſed quas pro illa difficultates ſuperas? quas umbras non times? 3. Cæperant loqui variis linguis. Act. 2. Ue prædicare omaibus gentibus poſſent Evange- lium, collatum eſt illis per Spiritum Sanétum donum omnium linguarum. Gratias itaque de- dit congruas ad finem vocationis eorum. Ita Deus cum omnibus agit. Quos vocat, vocationi aptat. Nec tibi deerit, dummodo utaris mediis, quæ tibi ſuggerit. In hoc plerumque defectus elt noſter. quantus evades, ſi utaris. F ERIA V. Quid Apoſtoli per Spiritum San- ctum egerint. 1. μ4ru* lequi variis linguis, Preut Lpi⸗ Cinnus Sanktus dabat eloqui illa. Actor. à. Accepto Spiritu Sancto proſliunt Apoſtoli: præ- dicart magnalia Cruciſxi JBſu: anteà idiotæ, nunc ſapientià pleni ; antea timidi, & puhla- nimes, nunc tormentorum, & mortis contem- ptores. Quem movet Spiritus, nihil timet, cum moventi oblequitur. Noli tardare, cum mo= tum ſenſeris: uli meruerc. IIle finem dabit op- tatum, qui juſſit. 2. Stapebant autem omnes, & mirabantar. Alii autem irridentes dicebant; quis muſto pleni ſunt. Ibid. Res ſane digna fuit admiratione ills ſapientia „liaguarum notitia, facundia in expli- candis my ſteriis, zclus, & fortitude. Sed à ma- lis UIVII0 enciran rii Aug Aofſnt awotes aln mn een Auln u lenai lDlren, ſ . Auritunli uul menn hei ul 8 ſoles ne thitnnin ,Crriu niſtt Ktonistcrun, b rrt,ſelit 01, guins weci, encle eteſl lund. . Hiun Nl⸗ d. Wan 1 olie ot unN u: 13 4 inid,A e N gontis N ace, erc tiiltine, aldute, n leiniiil 14, 61 PRNTECOSTES. 241 lis linguis nihil inta tum. Irridentur, ut muſto pleni. Cum optimè feeeris, etiam de te peſſimè loquentur alii. Sed ut per hoc non deſiſtebant Apoſtoli inceptum proſequi, tu pariter non de- ſiſte. Propter ſermones hominum non cepiſti; propter eoſdem non deſine. 3. Stans autem Petrus levavit vocem ſuam, &. Ibid. Oceaſionem ex imputata ebrietate na- ctus Petrus, negat ebrios eſſe vino, affirmat ple- nos eſſe Spiritu Sanco, Exprobrat Judæis quod Chriſtum crucifixerint. Quibus illi auditis, compuncii ſunt torde. Diſce primo apprehendere omnem occaſionem boni. O quot tibi elapſæ ſunt! 2. Inebriari Spiritu ſancto, qui inducit re- rum terrenarnm oblivionem. 3. Sermones tuos eò dirigere ut compungantur corde, qui te au- diunt. Ad hoc autem zelo, & ſolida, non fi cta, & appazente virture opus eſt. FERIA VI. Fructus Spiritus ſancti in primis Chriſtianis. 1. E Rant perſeverantes in do drina Apeſtoleorum, & communic tione ſractionâ panis, . orationibus, Act. 2. Ter mille baptizati fuerunt, Hi ſtatim 1. ſequuntur doctrivam Apoſtolo- rum, ſenſu arduam ,& contratiam. 2. Euchari- ſtiam frequentant, qua diſpoſitione? qua fame? quo frudu: Orant, qua fide? qua humilitatez qua conſtantia? Conferte cum illie. Vide, quò L 2. Frant 242 HIBDOM. PHNTHC. 2. Erant pariter, & babebant omnia commi- nia, Ibid. Non erat m en m at tuum frigidam illud perbaz, Qui Spiritum Dei concipit, facile ab amore ferrenorum aryellitur. Eyacua te ad per- fectam paupertatem. Quo miaus habueris re- rum, plus Spiritus habebis. Non jutrat Spiritus cor, quꝑd aliatum rerum zmore plenum eſt. 3. Multitndinis credentium erat cor unum, & anima aunae A Ror. 5. In tanta diyerſitate natio- num, conditionum', talcatorum, ſumma con= cordia, nulla altcerins de altero querela, de aullo ſniſtra exiſtimatio, minus ſermo ſiniſter. O fe- hx ſocietas, in qua multi vivunt unâ animàâ, & cosſenſu. Quam bonum & uan, jucungum eſt babitare fratyes in unum. Pſal, 132. Vis Spisitum Dei. & tuæ vocationis? Cura unionem hac læsè ſemper lædis pupillam oculi. ABBATHG. De iis, qui non aceipiunt Spiri- tum Sanéum. 1. R. 70n permansbit Fpiritus meus in homine is [N ciernum, quia caro eſt. Gen. 6. Qai addi⸗ Kus eſt ſeſualitati & dilectationibus, non Ipe- ret in ſe Spiritum ſan tum. Quia care concu⸗ Iſcit adverſus ſpiritum, && ſpiritus adverſus car- neme Vide ergè & hinc negeſſitatem ſenſus tuos, & ecacupilceptias occidendi. 1. Fpiritus ſandus diſcipline effugies Bidtum, Sap. I. Ftαα intellige ſimulatorem, qui vult videri bonus, non ſtudet eiſle; Qui ſui: ſee- . . ſuum dele damentis apud Supgriores prætexit bonum N,1 mwlſru irt d gern lin in ſeag nen r, N (in nin ſmni, amln li en ſdee geunß lin fein enmi u nepe. Mtn ne N emnitenen vefl inie, Unnnur inn trit⸗ leſencrit 1,,N. Cyenſuetni 1 AMunt leeliceN trſten ⸗ muil in uernio, ufi Ein onen tichet 16 orch . n pir heui ber,ne⸗ 4 in cude celve⸗ fkutd ugtgul HEBD. I. ?DOSTPENTEC. 24 ½ bonum aliquem finem: qui malis ſuis infen- tionibus colorem ſanctitatis æppingir. Hunc effugiet Spiritus Sanctus: quia eſt Spiritus ve= ritatis, quæ alium colorem non admittit. Tolle erge fictionem, & omnem humanum reſpectum, peſtem animæ: age candidè, ſime pliciter, & ſincerè. 3. Spiritus veritatis, quem mundus non pote ſt accipere. Quia mundus falſis principiis nititur; divitias, honores, oblectamenta ſenſuum eſſe quætenda, fugiendam paupertatem, contemp- tum, & Crucem, Veritas autem prorſus habet contraris principia: non poteſt ergo mundus Spiritum veritatis accipere. Examina utris tu principiis innitaris. Agnoſce illorum falſitatem iſtorum firmitatem, & te exemplo Chriſti ad iſta converte. DOMIN. SS. TRINITATIS. De Myſterio SS. Trinitatis. I. Dminus Deus noſter, Dominus unus eſt. Deus eſt quædam una ſimpliciſſima en- titas, in omni genere perfeéctionis infinita, primum rerum emnium principium, & finis ultimus; unicum ſummum bonum: ideo uni- cus Deus; extra quem non eſt alius. Non ca- pio te, ſed credo te, adoro, laudo, glorifico, ti- meo, amo, & tibi ſoli ſervioꝭ tu centrum om- nium meorum affectuum. Ah ſerò te agnovi, Sorò e amavi pulchritudine mea! qui multiplicavi mihi Dees, queties me, vel creatutam aliquam L a plus 244 HEBDOMADA lL plus quâm te colui, & amavi, aut illi impenùg ſervivi. Ex hoc tu unus etis mihi in Deum, cui oWpia ells mea dicent gloriam. 2. n nomine Patris „ &. Filii, & Spüritug Sandkti, Ita Deus eſt in eſſentia unus, ut tamen ſit trinus in Perſonis. Pater ſui intellectione ge= nerat Verbum: Pater, & Verbum mutua dile- Ktions producunt Spiritum Sancum. Neque bic capio cum perfecta ünirate perfectiſſimam diſtinctionem; ſed cxedo, adoro, laudo, & c, Applicabo gnimam ad vivam Dei cognitio- nem, ur quoad poteſt in hac umbra, aliqug ejus image in meotg meag generetur; guam ſummi æſtimem, ex æſtimatione amem, & ita ctiam Spiritus Sanctus aliqua ratione in me produgatur, . 3. Sandtus, Sandzus, Sandétus, Damina; Dens. Apoc, 3. In hac Perſonarum veritate ſummg eſt gerfectionam æ qualitas, eadem bonitas, glo⸗ ria, immenſitas, æternitas, omnipotentia, uſti- tia, & c. quas ompes affectiones una ſanctitas comprehendit, & ideò præcipue memoratar, Cùm omais creatura ſit quædam imitatio Dei, ut omnes Dei perfectiones nes imitemur, ſan⸗ Ktitas ſola imitanda proponitur; Sandi eritis, quis ege Sanſtus ſum à nen potrntia;, altitudo, ſcientis, quam ambierunt Angelus, &£ primus bomo, & malg periefunt, Hoc ergo age, ut Dei ſanctitatem imiteris, Sed quantum abes! lge n N elliten gtkiltur il Mle t eih 11 rillixrt iblinbena . . li, Rin 1ni u liotehekpen udhn N õ o, Nd D crite Norn prenm gn tione wen 4 . gioreſb mmiri, M ſiige nm G Nohe . 1., w⸗ uenn rer un undrn 6pe genaiſd minimi POST ZSEHNTHEGOSTHN. 24 "F E RI A IIL De Perſona Patris æzterni. 1. Unquid egs, qui alios barzers faéis & ipſe non pariæzm ? Iſai. 66.]) Pater eſt fons, & orige diviaatam proceſſionu m, & perfe ctionum, Gui à aullo procedit;, à quot procedunt reliquæ Perſonæ; qui cogsoſcende ſe ipſam prodacit Filiam, cui totam ellentiam,; & omnes perfectio-⸗ nes abſolutas communicat. Hoc non intelli= gis? Gaptiva intellectam in obſequiam fidei: humiliter adora, lauda, glorifica, ama cuam om- hibus Angelis. 2: Ita generat Filium, ut tamen & in Patre ſit Filias, & in Filio Pater: imò ſunte Enum Pater S& Filids. O Pater! da nabis at ſi⸗ Mmus unum, ſicut tu, & Filias tunss 24 A gquo omnis Paternitas in cœο, & in terra ominatur. Epheſ. 3. Uaicum ad intra, & exX ne- ceſſitate genetat Filium ſibi conſubſtantialem, ſed maltis ad extta dat, ut ſine, & nominentur flii Dei adoptivi per gratiam. Vide quanta ma- jeſtas eſt quæ adoptat! quanta viliras hominis, Gui adoptatur! Habes quo confundaris, quod alios titalos tanti feceris, hanc filiationem Dei tam patvi æſtimaveris, que gaudess, quòd poſ⸗= ſit eſſe filius, & hæres Dei, quòd timeas, & omni ſtudio impoſterum caveas amittere. 3: In manu tus aft fortitudo, & pefentias 2. Pafal. 20. Etfi & perfectiones abſolatæz „ & actiones ad extra ſint communes Trinitati, Patri tamen, quia fons omnium, & origo eſt attribui=⸗ E 3 tur 246 HIBDOMADA I. tur potentia, per quam eſt, quidquid extsa Deum eſt Et tu de nihilo ab illo es, quid quid es, illius es, Illi ergo te redde, cujus es. Hoc mua naturs hoc omnis creatura clamabat tibi to- ties? I/e ſecis nos, & non ipſa nos, & tu ſurdus queties magis creaturas coluiſti ? Non pudet? Xt quid ages? FERIA III. Do Perſona Filii. Nigenitaæs Filius , gqui efß in ſina Patru. Joan. 1. Filius intellectione Patris pro- ductus eſt ſubſtantialis imago Patris „ cujus habet eandem individuam naturam „*caſdem omnes perfectiones abſolutas. Unigenitus, cui sotum communicatur, quidquid poteſt Pater commuaicarc. Is ſinu Patris, cum Patre & intelligit, & amat, & beatus eſt, & Spiritum danctum producit. Crede, lauda, glorifica, ama, Ac. Caujus es tu imago? nonae Dei? Ad hanc quidem creatus es: ſed duam defœdaſti eam! 2. Quos praſcivit, & pradeſtina vit conſer- mes fieri imagini Filii ſui, ut ſit primogenitus is multi ſratribus. Rom. 8. Unicus filius & hæ- tes, multos frattes adoptivos- & cohæredes ad- mittit imò adſciſcit per aſſumptionem huma- nitatis. & gratiam adoptionis ſuo ſanguine fun- dat. Habes ergo fratrem Filium Dei, quæ gra- tis? quæ gloria : Sed quàm parvi eam æſtimaſti? Inſpice hanc imaginem denuò, ut quid tibi deſit advertss, & repares. 3. Omnia 16 i evꝗ N Algen ttente 6d, eenters N n Mnn N ileetpi lnu ſiet. düle⸗ 1. uitfilen loe ai ug hi clinin io. 11/ lil Maſ Il i u Win Aiorhunue⸗ i /u rn,/7 D Nlcmmcl telkis cun dune 8 utn n uftant vehei IH lotil n um’ / ingin n dln A⸗ Keorerltil onen u 1o luglie n ien ai egulii⸗ 1671 PHNTIEG. 247 j. Omnia in ſapiintia ſetiſii. Pſal. 03 Filius eſt ſapientias Patris. Huic ſupernaturalia lumina, & eogsitiones tefefuntur in acceptis; quia i uwi⸗ nat ofn em hominem venientem in hunc mundun Ab hoc vetam ſapientiam pete, quæ eſt cog- nitio & æſtimatio rerum prout ſunt᷑: ut tere fena terrena æſtimes, divina divina tranſitoris tranſitoria, æterna æterna, ut tranſeas ſolum, per ea quæ tranſeunt, hæress in illis, quæ perma- nent. . F ERIA IV. De perſona Spititus ſancti. 1M 'ram vobis à Patre Spiritum veriè atis, zyi 2 Parre Moca . Joan. 15. Pater videns in ilio ſauam eſſentiam, & per fectiones, necefſario amat Filium. Filius videns caſa dem ſibi à Patre communicatas 5 neceſſario amat Patrem. Reciprocus hic amor ſubſtan⸗ tialis eſt Spiritus ſanctus. Crede, lauda, adera, glorifica, &c. O ſi & ego conjungerer Deo in eodem spiritu! 2. Ascepiſtis gpirium adoptionis Ffliorum. Rom. 8. Quos adoptat Pater in filios, Bilius in frattes, hoc indies perſieit Spititus ſanctus com- municando ſe ipſum, dona ſupernaturalia , & gratiam habitualem, quæ eſt quædam partici⸗ Batlo naturæ Divinæ. Sed quoties tu reſtitiſt Ppiritui ſando, Act. 7. ut in te hanc filiatio nem pet ſiceret Noli impoſterum contriſtaps Spiritum sas natum Deéi. Kpheſ. 4. Quod te exèta L 4 Deum 24² HEBDOMADA I. Deum magis lætificat, hoc certo Spiritum ſan= Gtum magis contriſtat. z. O quam bonus, & ſua vie eſt Damine Spiri. sas zuts. Bonitas, ſuavitas, miſericordia, etks æ &Hι ſint communes Trinitati, ſpecialiter Spiri- tui ſancto tribuuntur. Huic debes, quod ſis deductus in terram bonam, quod fecerit tecum Deus miſericordiam ſuam, quod lacrymis la- veris, peccata tua, &c. Et quid reddis? Vide, ne & ingratus eſſe pergas, ipſe quoque à te abſtra hat milſericordiam ſuam, & ceſſet poſtulare pre te gemitibus inenarrabilibus. F E R I A V. De amore Chriſti erga nos in Sanctiſſimo Sacramento. 1. He eſt oprpus menm ? Hic eſt ſanguis maus. Matth. 26. Idem in KEuchariſtia eſt cor- pus, quod in lIacarnatione afſlumptum fuir! idem ſanguis, qui in Cruce effuſus. Quanti amo- ris opus eſt Incarnatio, & Mors Chriſtis tanti eſt ſui ipſius exhibitio in Kuchariſtia. Tantum ergo debes Chriſto per hanc ad te venienti, quantum totus mundus incarnato & mortuo. OO Domi. ne, quis tu es? & quis ego ſum? Et tamen quam parum tibi obſequii reddo! quam multum mihi ipſi, & vanitati? 2. Lui manducat meam carnem , & bibit meum ſangainem, in me m anet, & ego in eo. Joan. 6⁶ Sub ſpeciebus panis & vini ſe abdidit, ut nobis incotporaretur, & ut noſtrum alimentum tranſixet GAſe. ctanne ATE Sleel 1 N 1n i. tolktelm Hol D . llolihul kieibh lue 1 n NNH ſnt ſnlunninh uiin Adr⸗ Uumnan ku. u Ouin⸗ Choknatd Nuune git,guinln. 1o. O Donh Urunengun uminanl POST PENTEGCOSTEN. 249 tranſiret in ſubſtantiam. Vides amorem erga te; uo Jeſus vult tecum unum fieti; Quam ergo debet purum eſſe & immaculstum cor tuum! uäm ab omni re creata avulſum, & uni Des adhærefis? Qui enim amat alia pfærer Deum, non amat; ut debeé; Deums. z3. Caro mea verè eſt cibus, & ſanguis nmisus per? eſt potus, bide ur vitam vivefemus divinsam, diviaum ex hibuit alimentum. Noluit in Sacras mento hoc permanere ſubſtaantias:, ut ipfe ſub- ſtantia ſui corporis, & ſanguinis nos ſatiarer⸗ Non eſt hoc amoris verè divioi argumentum? Non deberet hie cibus omnem meum appetituc ſatia e? Toties hoc paſcor;, & tamen ad cephas Agypti, ad delectamenta ſenfuum, ad cresta ſuſpise ?à O puder! FERIA VI. SS. Euchariſtia eſt memoriale Paſſionis Chriſti. 1. .0 ſacramentum inſtituit tanqu àm Paſſto- nis ſu« memoriale perenne. 8. Thom. Opuſe 3. Cruenti fſacrificii ut perennis extstes memoria inctuentum inſtituir quotidie pera- gendum. Semel pro nobis immolatus, invenis modum , quo ſæpius immoletor, Ergouc pu- tandum eſt Chriſtum toties pro me moti? Ag- noſce amorem. Sced nihil reddis, miſi & tu quo- tidie immoleris. Qus enim ſant, Chriſti annens ſaan erucift erunt uim Titiis, & õ Rät, Gal. z. 20 HEBDOMADA HI. 2. Hoc ſacite in meam eommemorationem. Luc. 22. Quanti ipſe fuam paſſionem fecerit, hinc æſtima, quia voluit ipfe ſeipſo ejus eſſe me- moriale. Obligat hoc te ad contiauam tanti beneficii memoriam, non quæ in ſola cogita- tione ſiſtat, ſed quæ in affectam, & opus tran- ſeat. Qui enim Paſſionis Dominice myſteria cele- ramus, debemus iwitari Juod agimus. S. Greg. 4. Dialog. 59. 3. Aotieſcungq ue manducabitis panem hanc, & calicem Domini bibetis, mortem Domini annun- iabitis. Quoties Ruchariſtiam ſumis, cogitare te mortui Chriſti ſepulchrum eſſe. Non eris dignum, niſi ſis novum; voluit cnim poni in mona mento novo. Non eris novus, niſi veterem hominem occidas. Neceſſe eſt, ut dum hac agimus, noſmetip/ſos Dev in cordis contritione mactemus. S. Greg. Ibid. Qaid ad hoc ais? Expedi arma, & te hoſtiam exhibe, qui ſe dedit noſtiam pro te. S A B BATH O. De dignitate ſaumentis Eucha- riſtiam. I. A D eum veniemus, & manſionem apud eum faciemus. Joan. 14. Qui ſumit Rucha- riſtiam, fit Dei habitaculum. Ut advertas quanta ſit hæc dignitas, cogita uterum Beatiſſi- mæ Virginis, in quo primum homo factus ha- bitavit. Quantis illam gratiis cumulavit. At is ipie eſt, qui in Ruchariſtia ad te divertit. Quanta eſt hajus habitaculi dignitas! Ah noli permittere, ut in ea divertant fœda animalia in- frænium paſſionum., 2, 2 Uf ubun n lt eken niil WN * ſeaezuert ar , nunſe arll ſuahet Ienile Aeuete umud 4 Mor n fiun n . li Wwwa ieigern Kiamui nin lt i, ale l mefeinnl n kii, i gogn CCNur r ie N nieninut e1. uutn tl, Dninlanne. Cig knr Ne, Mei ttun e lg eent nuiu r idint und W dunpar, 0. b un Gſenen 1 i ſoni r Wad m. Ut N utetum Perns nhonohit 3 cumtkm B ud ie⸗ Uinin N 5 nlue lolu niuli 1 POST PENTIC. 451 1. Qui manducat menm carnem, & bibit me asa anguinem, in me maænet, & ego in eo Joan. 6. Nos olum fit habitaculum Dei, qui Euchariſtiam ſumit, ſed admirabili quadam unione fit uaum cum eo: Alſſequere ſi potes, quanta ſit hæc dig- nitas, uniri humanitati Chriſti, & veluti ea me- diante ipſi perſonæ Verbi, & toti Triaitati, quæ concomitanter in Ruchariſtia ſumitur. Conſi= dera ad quid te obliget hæce diganitas: ut qui uni⸗= tis Deo, avellaris à luto creatarum rerum: ue dicta, facta, cogitata tua ſint talia, quæ non de- doceant membrum Chriſti. 3. Ego vivoprepter Patrem:, & qui mandusas me. & ipſe vi vet prepter me- Excellentiam uni- tionis cum Chriſto adverte. Sicut Filius accipit à pPatre eſſentiam, vitam, & omnes perfectiones; ita ut fit unus Deus cum Patre, & in eo vivat, taſdemque cam illo petfectiones habeat 5 idem intelligere, idem velle, & operari; ita per Kucha- tiſtiæ ſumptionem ſis particeps vitæ, 1*α perfe- Rioaum Chriſti. Debes ergo idem cum illo ſentise, velle, agere, pati, Efhciet id unitus tibi Chriſtus, niſi tu obſiſtas. DOM. II. POST PENTEC. SS. Euchariſtia eſt Coœna magna. 1. HOn0. quidam ſecit œnsm magnam » ρ voravit multos. Luc. 14. Euchariſtis Cæna eſt, parata veſpere, ſeu in fine ſæculotum? ſumenda in nocte obſcuta ad fñädei lumen, Mag- na ab Editote Deo; à ferculis humanitatis ac 1 Biei⸗ A52 HEBDOMADA II. Divinitatis Chriſti: à convivis omnibus fideli- bus; à miniſtris Angelis. Omaia magna ſunt:; su ſolus parvus cs, & indignus: & tamen te quoque Homo. Deus ad illam invitar. Huc to- tam famem, ſitimque applica; & ne deſideres de cibis eius (mundi & carnis] in quo eſt panis mendacii. Prov. 23. 2 Et caperunt ſimul omnes excuſare, ſeu recuſare. Domini bonitas eſt omnes admit- tentis, ſua eujuſque malitia eſt, ſeipſum exclu- dentis. Tria excuſationum genera inducuntur: In empta illa dominatio, & ſuperbia nosatur. S. Aug. ſerm. 3 3, de Verb. Dom. Ia emptis bobus avaritia, aut quinque ſenſus, qui nos ad terrena trahunt. In duéta uxore, carnis voluptates. Priores rogant ſe excuſari? tamen venire con- temnunt, Hamitlitas ſonat in voces ſuperbia in acione. Greg. hom. I3. Tertius ſolus ait: Non peſſum venirs? quia animus ad volupta- es propenſus, inſirmus eſt, & invalidus ad exe- guenda, uæ Dei ſunt. Cyrill. Alex. lib. 4. de Ador. Hæc rria plerumque ſunt, quæ ſi te non abſtrahunt à Cœna, frufctum imminuunt. Vide né recuſes. 3. Tance iratus Paterfamilias, Sixit ſervo ſus: Exi citò in plateas, & vicos civitatis; & paupe- res, ac dsbiles, & cœos & claudos int roduc buc. lbid. Meritò iraſcitur Domiaus, cujus tanta hu- manitas, tantum beneficium reſpuitur. Paupe- xzs & debiles dicuntur, ait §. Creges hom. 36. 44ℳ jadicia ſuo apud ſemetipſos inſrmi ſunz. Quam Al ardet habege convivas! quâm tu languide a02 . „ ve . NC 3 e/g 6 eM albee e eingh N Nn Mie rtirn e , Nah M eee., Dlig, „ ln 4 n er tin „ . ſhn ur ln Aere Aa AI Omndattl. eu s une lntinarg 6ue ſ 1ln, H OMne, AAnd eneicl. tiiceonnu PhanGtr. HW Uenknin Udtenn i lp ar enir i 4 l n1 1. RAA u.. Gli⸗ t, Gellent Niuun N Set ſrnnſe Gus iir giuntitt, ſuimun Pumn ie Ror.e 5 . ul PeST PENTECOSTEM. zu63 accedis? Ille undequaque conquirit, nec averſa- rut infirma mundi. Non avertaris infirmirate tua, quia quem re vocaverit, dignum facit, ſi ſequa- tur S. Ambt. I. I, de pœn. c, 6., & Cſanat omnes in- firmitates tuas. F E R I A II. De diſpoſitionẽ ad SS. Euchariſtiam ſumendam. I. TN ſols poſuit tabernaculum funm. Pſal. 82 Curanda ſumma puritas animæ, in quam venturus eſt Ruchariſticus Deus. Exigit hoc ſumma puritas, & Majeſtas hoſpitis. Expende enim quis, ad quem ingreditur ?à Si Matrem, quæ conceptura erat Filium Dei, decebatzanta puritate nitere, qua major infra Deum excogitari non toteſt, te idem decet, qui eundem accipis: At puritas, non eſt ſola omni peccato immunitas, ſed etiam affectuum purgatio, & virtutum or= natus., Poteſue ſic te mundum dicere? Quanto labore adhuc opus eſt, ut huc pervenias? perve- nies, ſi ferio voles. Dic cum leproſo Matth. 8. Pomine, ſi vis, potes me mundare. Conſide, ex- tendet manum fuam, & dicet: Volo mundare. 2, Pincenti dabo edere de ligno wita, quod eſt in taradiſo. Apoc. z. Id eſt, ut ait Richar, à S. Laur, de laud. B. V. lib. I2. quod eſt in Eceleſis militante per praſentiam corporalem ín Sacra- mento Altaris. Ut hoc fruaris myſterio, neceſte eſt, ut te vincas, & appetitum rationi, ratio- nem Deo ſubjicias, Non ſatis ergo digne aceæ- 1 7 dis, rrY 241 HEBBDOMADA II. dis, ſi te non vincis, Quantus tibi in teipſo vis Goriarum campus! ſuperbia, ambitio, tui æſti- matio vanæ gloriæ cupiditas, ira, impatientia, languor in ſpiritu, tepiditas, & alia, quæ tu noſti., Hæc devince, & dabitur tibi de ligno vit«. Quam alius eſſes, ſi quoties ad hanc eſcam acceſſiſti. vel unum ex his hoſtibus ſubjugaſſes! 3.: Etce ege pluam vobis panem de cœlo; egre- diatur poputus, & collgat. Exod. 16. Promittitur hic mausa, figurs Euchariſtiæ, & quidem ad- inſtar plaviæ ſuꝑer juſtos, & injuſtos cadentis. Quæ bonitas Dei ſe tam prodige largientis! ſed ut eo potiaris, necc fle eſt te egredi. Unde à aut quo? Reſgondet Rupertus lib. 3. c. I1I. in Exod. Be priſtina converſatione, de Vetuſtate vitaæ, Non- dum enim depoſito vetere homine, non eſt nobis hat manna solligere, Expeade, quam vivat in te ve- tus homo, quanta in co occidere debeas, ut in- duas novitatem vitæ. F E RIA III. Item de diſpoſitione ad SS. Eucha- riſtiam ſumendam. 1, P Aupere⸗ ejus ſaturado panibui. Pfal. 1310 Felix paupertas, quæ ſola, ut aice Ru- pert. in c,. 6 Joan. enit magnam eleemoſynam Regu Regum, quam dat ipſe non aliam, quam jeipſum. Datur ergo ille panis ut eleemoſyna, magna Dei. Exinanire, exinanite, ut pauper fias illa dignus Ejice amorem ſæeuli, & vanitatem ejus. In-⸗ digne elcemoſynam aceipit, qui dives eſt; in- digne G. niluii iuc liut Uikunn ſind ertin ſutauct⸗ miumni Ae At k te agte in ,e 41 laiie Kill lulelhite ilgeren 1dki NbRd Un ie 1 Gomni nſſinle li lin / ſlſtnn , gli ln e,, ndigtcen k , 4 16 leer iz Une d a 1. ikinhe 8 Nbre et n brini⸗ ligriet ſ atn gla 14 l 6Moniir liten 1.Gureſ halliplnt lerti N Nrtut 4 lirit eſ Gn Ue lrt 4 iu ip . e 1 Aed POST PENTRECOSTEN. 255 digne Euchariſtiam, qui ſæculo afficitur. Sciro, qui eſurientes, ſen pauperes, emplet bonis, ille di- . vites dimittit inanes. Et hæc eft fortè cauſa tam parvi fructus à te relati, ecx tam frequente hujus myſterii ſumptione. 2. 5, quiss ſitit, Vsdas ad me, & bibat, Joan. 7, Sitis quædam, & fames, ac vchemens deſide- rium adferendum eſt ad hunc cibum. Fons ille Sactamentalium gratisrum non patct, siſi ſitien- ti: Stienti dabo de ſonte vize. Apoc. 6. Oporkes namque, ait Bernard. ſer- 31. in Caat. U- /anézi deſideri ardor præcedat ſaciem ejus ad omnem animam, ad quam eſt ioſe venturus, O tepida anima! nonne ſacrilegium crederes nauſeare cibum iſtum pretiofiſſimum? certè proximus nauſeæ es, ſi non deſideras. Excita ergo, quoties acceſſura es, ferveas deſideriam; quod naſcetur cx actuali ſide dignitatis hujus cibi, amoris in te Dei, fructuum cx Euchariſtia dimauan- tium, &c. 3. Cùm invitatus fueris ad nuptias recumbe in noviſſimo logo, Luc, 14. Ad nuptiale convivium Dei ſe tibt deſponſantis acceſlurus es, quis tu? quis ille? agnoſcis in ejus majeſtate, tuam in- dignitatem? ſed digaus fieri potes, ſi corde ſincero ſis hamilis. Reſpexit humilitatem ancille Iua. Luc. a. ut ejus ſacratiſſimuin uterum ſubi- ret: non deſpiciet tuam humilitatem. Et quan- ta te deptimendi materia, bene expendas quis tu? quis ilke? — V E- 156 HEBDOMADA II. FERIA IV. De Eſſectibus SS. Euchariſtiæ ſumptæ. 1, Cesdite ad eum, & iluminabimini. Pſ. 3 32 Accedebtium zd Chriſtum fruſsus eſt, quòd intelle du illuminentut ad cognoſoenda altiſſima myſteria. Ipſe lux eſt, 42 tHaminat om nem hom inem. Joan I. Expende tenebras tuaze Heu quzntum ad Divina cœcis? ſciſne quèd in fractione panis aperti ſint oculi Difcâpulorum? Luc. 24. Ecce idem cœcitatis tuæ medicus eſt. Idem, quod ex cœco olim Hierichuntinoe, ex te quætit: Quid eibi vis ſaciam? Luc. 18. O be- nignitas prævenientis? dic fidentet cum eodem? Doraint, ut videam te, videam me. 2. Qui reples in honis deſideritsm tuum, renova⸗ bitar, ut aquila, juventastuas Pfal. 10 2. Sene- ſcit anima cuùm ad virtutem languet: juveneſcit, cum viget: Senio hoc frequenter & tu occupariss ſed in novitate vitæ ambulandutm eſt. Ut reno- vetur autem juventus tua; aptiſſimum feme- dium eſt, ut Deus repleat in bonis deſideriumtuum. Sic ergo per S. Hieron. in c. 3. Ezech. Hoc ſLolum bhabemus in præſenti ſaculo bonum , i veſcantur carne Domint, ex hoc dignè ſumpto juveneſces. Eſtima, lauda, ama, anhela; & quoties accedis, aliquid veter is hominis depone. Je Exſargens AM ARI A abiit in montana eum ſeſtinationee Luc. I. Effectus hic fuit concepti Dei, Abo enim ism Dee plene „ ait Am bf. libe 1EE re N N. 1 1 * luckele nichent ltun Muen 1Aanale l, 69Att ekeretitttun, lliſte ldlcglume ur delaic⸗ ſeicnetco lue 1 0 ercun ake e, tnn fmnente⸗ Ndor. e alreſtienH uanntuet Ume Un glloon iin 19 riunm eenmn ſopnu e, POST PENTECOSTEN. a Hb. 2. in Luc. niſi ad ſuperiora cum' feſtination contenderet à Eundem accipis in Kuchariſtia, quem Virgo concepit. Idem in te niſi tu obſi- ſtas, operabitur ; ut ardente voluntate ad arduz virtutum contendas, & quidem magna feſtina- tione ad apicem perfeclionis pervenias. Coope- rare id deſideranti Deo, nec te ſemper per tuum languorem in ime reperiat. Elevabit te Deus, ſed non ſine te. F E RIA V. De aliis Effectibus SS. Euchariſtiæ ſumptæ. 1. P Avem Angelorum manducavis homo. Pfſal. 77. Dicitur §S. Ruchariſtia Panis Angeta- rum, non quod Angeli ea veſcantur ; ſed 4uod homines ſumentes veluti Angelos efficiat. Ita Hugo Card. in cap. 31. Proverb. Datus eſt homi- nibus, ut ſtant Angeli. Quæ tua elt ſlelicitas, ſi fias velmi corporis expers; totus ſgirtizualis, tea⸗= tationum immunis, exper;s paſſionum: Certe ſi nondum factus es talis, tu impediviſti: Et quæ hæc tua inſania, cum poſſis, nolle ad Angelicam perfectionem evadere ? 2. Quatquot autem reciperunt eum , dedit eis boteſtatem fſilios Dei fieri, JOan. I. Effectus ſan- ctiſſimæ RBuchariſtiæz eſt, ut te faciat filium Dei, non quidem naturalem, ſed adoptivum. Per quod Anal intras in jus hæreditatis. Si anim ſilii Dei ſumus, & haredes, Rom. 8. O mira dignatio! expende, quem Patrem ha- beas? quem fratrem ? quo affectu, reverentia. Aducia 44 H HI DOMADA II. fiducia in eum ferti debeas?! ſed quam degener tu fuiſti hactenus filius, & frater! non te pu- det: Sed quid eris mpoſterum, ut digne Pas ttem voce: Deum, Frattem Jeſum? 3. L mandutat meam carnen,, & bibit meunm ſangu'nem in me manet. & ego in eo. JOan. 6,. Al-= tius aſcendit ignitas, quam per S. Euchariſtiam obtines. Non tantum fis filius Dei; ſed unum cum Deo, ut is in te maneat tu in illo. Sed neceſ- ſe eſt ad hoe, ut meriatur in te, quidquid tu es; vivat ſolum, quod Deus eſt. quande ctit illud tempus, quo cum veritate dicere podis : Pive˖ ege, jam non ego 3ʒ vivit vero in me Cbriſtus? FEKRIA VI. De infinita Dei perfectione. 1.EXieſo, & ber ipſum, & in ipfo ſunt mnia. — Kom. I1: Quidgaid eeneipete potes perfectionis, boeitatis, ſanctitatis, pulchritu- dinis, ſapientiæ, potentiæ, felicitatis, &c⸗ hoc in Deo eſt infinite perfectiore modo quam tu concipias. Ex hoc & per hunc ſunt omnia; aliquid perfeétionis habere videntut. O jeus meus & Omnsia! tu es eſſe neceſſarium à ic ipſo: omnis creatura nihilum neceſſarium ex ſeipſs. Quid ergo amorem ad nihilum converto, à te avetto Tu es Deus meus, & ſolus dignus atnofe meo. Felix ego, ſi tantæ Majeſtati dignè polſſim ſervite. 24 In igſo ſient omnia „ non tantum etniazn: cia 4 ſwrant, vmnta/ 7 i 0 uhn ulat et al ar nun 8 Dumn an uen P genn Ktunkfunes ae, e aie, WMmare⸗ 4 . G feden idujinan A un ttlutte in ieu Han iß Nu l et hbichrkha ,Ci/etu o Eut allltge anlgeitlil ſn N Reun t C A ſlaen N 60 tmßt 6 aentiin 9 cuck,N o ſu aeelotoeni ele ſbend e alin marlin a ſplancnn, 11 o 1 “ 301 un 6 POST HEHNTECOSTN. 279 tiali modo eſſendi, ſed etiam ur in Idæa, ſen exemplari omnis perfectionis; præſertim verèò intellectualium eresturaruam, quas ad ima- ginem, & ſimilitudinem ſuam creavit, & aſque mods per conſervationem ad eandem ſimilitu- dinem efformat. Quàm eximium tibi propoſi= tum eſt examplar, quod imiteris? Lauda, gratias age, ama. Sed ceonfer vulcum animæ tuæ cum illo: proh quantum abludis? Adaitere ergo Deum aſſidne intueri: exuere, quod modo re- fers: refer eum, quem debes, 30 In ipſo ſunt omnias Perfectiones illz om-⸗ nes inaumeræ per creaturas diſperlæ, in Deo ſunt unica eademque res, quæ eſt ſapientia, bo- nitas, miſericord ia, &c, ſine omni compeſitio= ne ſine omni diſtioctione, unde quæ unum ſust, & in cadem unitate unita, magis Deum refe- runt., Kinc tu unus, unitate intentienis. Unam fortè habes, ſed non eadem unitate multiplicem ſed diverſas, & pugnantes; placendi Deo, & he- minibus; ſerviendo ſenſrtbus, & Deo. Unam habe, qua Deum reſpicias ſed idem opus ex pluribus virtutum motivis age; erit usum opus, multiplex perfectio, 5 A B BATHG. De ſapientia Dei, & ſui ipſius 5 contemplatione. 1. O ais nuada, aperta ſunt ocislis ejzes. Heb. 4. Scit enim quidquid ſcire po= teſt; quidquid in Deo eſt, quidquid nien Deum 26 HEBDOMADA II. Deum cosditum eſt, aut condi poteſt, & ipſa tofdium ſecreta; ſapieantia inventrix om nium, quæ is mundo fiunt, diſponens emnis in nume⸗ to, pondere, & menſura;: in cujus comparatione emdsnis Angelorum ſcientia eſt mera ignorantia. Crede, æſtima, lauda, ama, ſpera in omni caſa adinventuram tibi remedium: conſigna illius ſapientiſſimæ diſpoſitiosi. Imitare nihil agende temetè, ſed adhibita conſideratione, Attende quid agas, quis Deus videt. 12. Non eſt adla ereatzara inviſibi lis in conſpe da eius, Ibid. Non tastum quæ fuerust; ſunt; aut erunt; ſed etiam quæ non erunt quidem, ſed eſſent tamen, ſi gonditio aliqua poneretur. Hæc ſcientia compoſuit v. g. te, cum omsni tempore, loco, & circum ſtantia poſſibili, & vi- dit, quid in quaque circumſtantia acturus eſſes: Qid non debes ergo Deo, quòd te non pro- duxetit ex patente Idololatta, in tempore, & leco inſidelitatis, on conjunzefit iis circum- ftaptiis, in quibus certò eras periturus, &c: Lauda, magnifica, ama, time; ſi fottè aliquam circumſtantiam viderit, quàâ eſſes eum dereli- cturus, quæ fortè à te ipſo, à tua gratiam acce- prandi negligentis dependeat. . 3. Confſidera primum eſſentiale, & neceſſa- rium objeétum Divieæ cognitionis eſſe Deum ipſum; quoad eſſentiam, attributa, perfectio- nes omnes tam abſolutas, quàâm perſonales. Et hac cognitione oritur ſui ipſius infinita æſti-= matio, amor, gaudium, & beatitudo. Hæc co⸗ gauitio immutabilis eſt, & æterna 3 & ecum tanta ceodem euent per zac . Atſeet PIptcone mnen kevt NInhekto⸗ l. A Malo, . 8 4 Aan N WN Run 1 in nuanti, ſrt itonnin Gun nborid coliuinn ne, Men uinan keht Kena Ne ann güka gi teſtt le, e H nluiß 41. nel E mr⸗ Erel Lirinans⸗ eittn ln ihrn c. . 1 vrimic ſe⸗ D rttſee lltie 4 4 Belonl u irt 4 POST PENTECOSTEN,. 2« eo fanelaen d ar momento moliatur, à ſui con- tena tiene Bunguam avocatur, Lauda, sdo- e⸗ e Aadue ſit tuum primum objectum. iede et contemplatione non quavis mu- ſa noeri Per ejus contemplationem eo ten- de, u- gnam de eo æſtimationem concipia, DOM. III, POST PENTEC. De Potentia, & Dominio DEI. 1. N Vrabilis potentia itſiut,. ipſius, Eccl. 43. Quia HM Pocice eſt, & poteſt quidquid 65 le, mundum hunc, & iofinitos alios de nibilo condere, deſtruere, annihilare: à qua . . miras, ose e'nei- alia potentia, eſt mera in- implora hanc irare, adora, bencdic, æſtima, Airortlemin huie vnewforentisn einh er te nihil poſſis; o 2 huic omnipo'entiæ, etſi ex 4. 5, ee⸗ mnia potceris ea corroborante. Zts. t, Mach univerſerum, qui null us in di- arius, Xtcraus 4* urtemo⸗ ptlolutun neert. minti Zriſäicliarin as Domipus eſt, tam do- quidem tiruic en nis quàm proprietatis. Prime ide ter omahs rartoal ex nihilo; à quo pro- dan vingt * arialiter dependent, ſecun- Opus mianunn ejur of⸗ 6. Fltage. noſee 5 ni zute⸗, Pjel . aer i quidquid es⸗- quid- nistedee lerur Mom ansell, taelat 4e ri rlacttum eit. ,Dominus eſt, faciat quod 3. Domi- 7 262 HEBDOMADA III. 3. Dominus omnium es. Eſth 1. Alter abſolutie & ſupremi Domigaii titulus eſt (ut infinitos alios K taceam) conſervatio contisua illius eſſe, quod alg⸗ ger creationem dedit; qua nos continuo produ- ng, cit, & eſſe commuaicat, aoſuſpenſas tenet crca-⸗ n⸗ tutas, ne rurſus in abyſſum nihili corruant. Hine ngrit, omnes tuæ actiones Dei ſunt, nec licet tibi o- 7 tentiis tuis abuti. Injuriam ergo ei facis, ſi his ad ruiitenn tuam gloriam ad taum commodum magis uta- M tis, quàm ad illius. At quoties id feciſti? Hine nn ualterius omnes tuos affectus debes illius affe-. unſt Kibus, ac voluntati conformare. mitig Nl an her ſe De Sanctitate & immutabilitate ſuſthu D EI rian . * Sgerpre 1. S. n Pominus Dous noſter. Pſal. 98. San- fuuetinn ctitas ex S. Dionyſio eſt munditta ab om vi 1 W ienm munditia libera, perſekta g on ninò inz ma- 8. J rulata, Cogita ſanftitatem ejus adintra in inſinita cognitione ſui ipſius, quæ eſt generatis Verbi: ia amore infinito ſui, qui eſt productio l⸗ Spiritus Sancti: in gaudio, quo in ſe, de fruitur: quid hic non infinitè diſtat ab omni macula? 6, 1 Exclama vivà voce grarulatio ne, adoracione, tui uieg, confuſione: Sandus Sanctus Sandtus. Apoc- 4 Imitare Dei ſanctitatem, ama puritatem, exe- A crare immunditiam in cogitationibus, in affes Kibus tuis. 15 Sandus in omnibus eperibus ſuis. Pſal. 144. Cogita ſanctitatem ejus ad extra, quæ relucet in II 0 4 e P litiioe 4 iluig n Nruni helhtr gliamni 1 eelih ni alinnn Kaiti, n Geriliu⸗ ſt I. hmuubblien 6, Mtir verltaideet annd i n A grcigen ſi Ae güblelktun 4hont uni oodi Senchi, Ae 1 nlien v. 6 laionbi In bus Ccrignit . 4 OST PENTECOSTEN, z3; in operibus ejus: qux ſive conſideres in ſeipſis, fve ex fine, quo àa Deo fiunt, ſanéta omnine ſunt, pura, & immaculata, ita ut nulla poſſit im- perſectio intervenire, hoc ipſo, quod à Deo K⸗ aut. Imo non poteſt son omne malum, quoꝗ ſanctitati contrariatur, immutabili, & æterno odio proſequi. Lauda, glorifica, ama, dereſtare omnes animi tui maculas, opera tua redde jm- maculata. 3. Ego Deminus, & non mutor. Malach. 3. A⸗ max, Odit, operatur libere, nec tamen mutatur: gubernat univerſum, codem momento ſe om- nium rerum motibus impengdit, producit, ac deſtruit infinira, & tamen eſt ſemper idem; Blaſphematur, injuriis afficitur infinitis & non turbatur. Admirare, landa, pete hang per fed ios nem, qui minimo moxveris. Ut imiteris, tolle ex anime immoderatos motus, extermioa præcis pites geſtus, alterationem vocis; aſperitaen vult us, &, F E RI A III. De Amore Dei, quo ſe & nos diligit. I. D Eu: Eharitas eſt. I. Joan. 4. Quia ſe com- bprebenſiyè cogsoſcit eſſe ſummum bonum ühüne omai admixtione mali, ſe quoque infinitè amat per Spiritum Sanctumè qui eſt amor ſubſtantialis. Hinc ſe æternum laudat, & quidquid operatur, ad unicam ſuam gloriam tetr. Huc etism me meaque ombia dirigit, Quam altè me evchit Deus? Sed quau- 264 HEBDOMADA MII. tum ego cjus intentioni ſum reluctatus, operas tiones meas ad meum honotem, meaque com- moda etorquendo, 2. lpſe enim Pater amat vos. Toann. 16. quia omnia quæ fecit cognoſcit eſſe bona: hinc ni- hil odit eorum, qua fecit. Qia ergo amat, & amor eſt quædam effuſio ſul in amatum, ſe quoque nobis communicat, conferendo eſſe naturale, facultates corporis, & animi gratiam, & dona ſupernaturalia; eſſe ſuum perſonale na- turæ humanæ ſeipſum mihi in Kachariſtia. Ad- mirare, lauda, gratias age ama ob eos fines, ob quos tc Deus amat: impende dona ad cos uſus, ad quos dedit. 3. Omnia, quatumque voluit, fecit. Pſal. 144. Cum ſe tor modis communicat, non facit id ex necc ſſitate aut coactè, ſed liberè ex ſola ſua bo- nitate, acamore. Deinde nihil inde ſui emolu- menti quærit, quia nullius eſt capax. Admira- re, lauda hanc benefaciendi propenſionem, gra= tias age. Confundere, quod niſi eoa ctus vix red- oßß das obſequia; quod tua in omnibus quæras com- moda. Dic cum Pſal. 53. Poluntariè ſacrificabo tibi. Et Pſal. 113. Non nobis Domine, non nobis, Jsd nomins tus da gloriam.- F ERI A IV. De Suavitate, Miſcricordia, & Juſtitia DEl. I. & Usvis Dominus univerſis. Pſal. 144. Le- ges nobis imponit, ſed viribus commen- ſuxat ne er 9 YD Clügnnint Tuin wyrn e 3 1 Nlan . Ande, 1 W 4 e / en in XI. lagun n, bitlen 1 olſ ſin le bon . in men 4. ,ortenel 9 Auinigete iellolen Uchulti 4 1 denirſ lrnndtails ,Mnlitiid erlot ute⸗ bcellechr aͤ⸗ MNoie Netland, dcrdure Pouni, vine, ℳ Nℳ N. iccrdut 3 Ne E SS POST PENTECOSTEN. 265 ſarat; ad obſervationem earum gratia ſua juvat, & nobiſcum cooperatur; non neceſſitate „ſed gratia inducit: non exigit à nobis omnia, quæ poſſumus, quod utique ut ſupremus Dominus poſſet: errantes amanter revocat, &c. Lauda, ad- ofa, ama, confundere, quod in proximum ſis aſ- Perior: quod plura ab illo exigas, quam Deus, Imitare verborum lenitate, ſuavitate morum religioſa non affectata. 2. Et miſerationes ejus ſuper omnia ofera eius. Ibid. Etſi in Deo perfectiones omnes ſint æqua⸗- les; quia ſunt ipſe Deus, quoad nos tamen, & in ordine ad effectus, ſupereminet miſericor- dia, qua ſublevat omnes milerias noſtras corpo- tis, animæ, neceſlarias, ac liberas vel prævenien- do, vel eruendo, vel coadjuvando, & conſolan- do. Quantam in peccatores exhibet quotidie, qui diſſimulat peceata hominum, Sap. I1. & ex- pectat Pœnitentiam! Quantum in te ⁷ anid ci debes? Lauda, adora, fiduciam ooncipe exem- Flo filii prod'gi. 3. Ulciſcens in emnes adinventiones eorum. Pſ. 98. Ut miſericors ſit Deus, eſt tamen etiam juſtus vindex. Infinite ſanctus peccato lædi- tur; ideo punitionc injuriam reparat. Nal- lum eſt ſeu in juſtis, ſive in reprobis, ſeu gra- vec, ſeu leve peccatum, nè otioſum quidem verbum, cujus pœnam non exigat. Qnia non decet, ejus Majeſtatem impune lædi. Hinc morbi, mors, bella, peſtis, &c. ſant poœnæ Peccati. A Deo ergo accipiendæ ad expiatio- nem ſcelerum, quia co fine à Deo decernuntur. M Ad- 2⁶6 HEBDOMADA III. Admirare, lauda, time Jaſtitiam, quæ nulli par- r cir. Imitare ſamendo de te ipſo pœnas; accep- nulaun tando humili, & hilari anime, quas Deus de te ulrnl in n amit, & c, P E R 1 A V. neiſi Pit ind⸗ De providentia Dei. nhleten 1. Ominus regit me, & nihil mihi deerit, un al u Pſal. 212. Providentia eſt ordinatio, & applicatio mediorum: quibus Deus quamli⸗ bet creaturam ad ſuces fines vult deducere. Ab hac nullam excludit cresturam, cu « quali= er cura eſt de em nibus, Sap. 6. Non muſcam, non vermiculum, non improbos, non Atheos, & c. nunni KS à quibus glaviſſime offenditur, Quamque crca- turam ita curat, Juaſi ea uoica cxtaret in uni- ut 1 verſo. Regogita per quæ media te daxerit: qum ſuaviter, quam Gcaciter. Ubi potes eſſe ſecu- Menin rior, quam ſi te totum Divinæ providentiæ nn committas, quoad corpus;, animam, locum Kc⸗ 1(Nrn Quam ſpem potes concipere, ſi ejus diſpoſitioni j non obſiſtas? arl⸗ 2. Vos cegitaſtis de w'e malum, ſed Peus ve- ſugii tit illud in bonum. Geneſ. 50. Providentis ſua Enas Deus immittit res adverſas, famem , be= nens, Rneuir ſtem, bellum, tentationes Dæmonsis, petſecu- hNe e tiones, merhos corporis, afflictienes animæz: Gikgt ſed facit, ut diligentibus Deum omnia cooperen- jur in bosßum, Joſephi vVenditi recordare. Uti- 1 a tur enim illis ut mediis ad ſuos fines. Æſtima n N ejus omnes diſpoſtiones. Nec fallitur Sapien- Alu tia P ll. e n S gluite a Nlitio/4 4 Des gunle z. Melutee⸗ N Cd, n, u⸗ Wrnklnn Ni Aleoyk Aungeln. atue in ⸗ * NeG Eelr ine „ r ina ſ . lroNes ℳ 1 1ℳN uſin 8 3 imen 8 zworin 19 4icirge, wrin 4 lare. POST PKENTECOSTEN. 207 tia, nec fallit honitas. Nihil tibi accidet, quod tuo non ſit emolumento. Afflictionem erge excipe à Deo læto, hilarique animo. Et dic cum Filio Dei: calicem, quem dedit wihi Pater, bibam illum. Joan. 18. & poſthac: In manibus tais /or- tes mea. Pſal. 30. 3. In pace in idipſum dermiam, quoniam tu Bo- mine ſingu lariter in ſpe conſtitaiſti me. Pſal. 4. Qui omnem ſpem ſuam fundat in Dei providentia, ideoque ſe totum illi committit; verè dormic, & quieſcit in ſumma animi tranquillitate, in sordis ſucundirate, quæ nullo rerum eventu turbatur. t quanta hæc volupta:? Hæc pro- pria eſt libertas fliorum Dei. Oninem erge ſolli- citu dinem tuam projice in eum, quoniam ipſi cura eſt de te. 1. Perr 5. F E RIA VI. De Immenſitate, & Præſentia Dei. 1. Culas & terram age imples. Jerem. 20 Ubi ſyatium quodcunquse eſt imè ubi quodcunque firgi peteſt, ibi Deuns eſt. Nul- quam ergo ribi 4uræ ſunt latebræ à facie ejus. Qn fagis, Deus eſt. Ubi lates, Deo patese Ubique pariter Deo frui potes. Si Deum quæ- ris, invenies eum in omsi loco, ad quem fe deſtinat obedientiz. Nullius Ülli tam vilis eſt locna, in que nen ſit: & cur tu fugis? . . ceælam & terram ege implee. Cogita modos, quibus Deus eit ubique. a- Per cfentiam ſecusdum ſaam rotam Diviniratem- M 2 Hic 268 HEBDOQMADA IIII Hic ergo, ubi ego ſum, eſt Pater, geseratur Fi- lus, (piratur Spiritus Sanctus, &c. Ergene nun- quam ſum ſolus. Ergo ſemper habeo cum qug amice veriati poſm. Ergo ubique Deum re- vereri debeo: ergo ubiquetimere z. Per præ- ſentiam, non veluti mortuam, ſed advertens, & cognoſcens omnia. Adeſt oranti, tentato, afflicto, honum operanti. Crede, ama; confi- de, illius ſolius oculis placere ſtude. 3. Per po- tentiam, ubique enim operatur, conſeryvando, coagende, &c. Non deſpondebo ergo aninum in adverſis, quoviam t mecnm es : tu adjuvas infirmitatemn meam. 3. Non ſt proctsl ab anoqueqne noſtrums AG. 17. Cogita ctiam Deum eſſe præſentem-. longè intimius, quam ſit ipſa tua animæg. Intra te cſt Pater, Filius, Spiritus Sanctus actota Divi- nitas, per eſſentiam, Prælſentiam, & poteotiam. Ejus Bonitas dat tibi eſſe, Sapientia intelligere.- Omnipotentia agere, &c. Gaude, admirare, confide, ama, Deum intra te ipſum quære; ſtude, ut ſis dignum ejus Majeſtati habitaculum, ne ci diſpliceas, quem ſemper tecum habes. S A BB ATH O Jeſus baptizatur à Joanne. 1. I Ure venit ] Eſus à Galilea in Jordanom ad Joannem,) ut baptizxaretur ab é0. Matth. 3, Conſidera Chriſti humilitatem. Qui ſo mam peccatoris aſſumpfſerat, induit etlam Pοαν: . SrNN . ltesone ILSEX et Ubigean⸗ lele I . m, Kedu Kornnti nen (ete Cn ,,attu oezonginun aNrlnd agng N n leytluin 4 1 „ ,⸗ 6 lou satN. AWedac eent WeN Eb. e W geatlotd iekuit i e lecoondten el eA POST PENTECOSTEN. 269 p&οi¹t—nti. Non eſt, nec eſſe poteſt peccator, & haberi nôn penſi habet’ Vitam activam ab hu- militate auſgicatur. Admirare, lauda, gratias age pro exemplo. Imitare. Cura quis ſis, non quis habearis. Quæ cum proximo agis; in hu- in litate funda. At Joannes prohibebat um, di- tens; Ego à tε debeo baptizari; & tu Venis ad me. 1bid. Agnoſcit eo momente Chriſtum, quem pondum viderat,; Hinc reverentia, admiratio ve-⸗ nientis ad ſe; humilitas ſe Baptilmo indigere profitentis: Tantum eſt ſemel noſſe Deum, ſi niteteris bene Deum noſſe, quantos illa cogni- tio excitaret a ffectus? 2. Reſpondens auzem Jeſus, dixit eiz Sine modn; Iic enim decet noi implere omnem juſtitiam. Ibid. Utta baptizes, ego bapt zer? ego me dimittam, tu obedias. Ergo omnis juſtitia, ſeu ſanctitas, continetur humilitate, & obedientia. Nondum benè hanc veritatem es allecutus, Nusc igitar ſubjicete non tantùm majoti, aut æquali; ſed ttiam minori, exemplo Chriſti: 3. Baptizatäas autem Jeſas „ tonſeſtis aſcendit de agzuà: &y ecce abperti ſant c&li. Matth. 3. Tria poſt Chriſti baptiſmum evenere. t. Cœli aperti lunt. En clavim, quæ tibi cœlum teſerat, humilitatem: quia humilibus datur gfa- tia: gratia eſt ſemen glofiæ. Aſpira ad cœlum. Sed ſcitò quòd vim patitur, quam tibi inferas te deptimendo: 2, Vidit Spiritum Dei deſcendens tem ſicat columbam, lbid. Ita humiliantem ſe Spiritus Dei honorat- Non nega ei guſtum: quem dafte potes per tuam humilitatem. At M 3 Fenze 270 HEBDOMAYOA IV. venit ſuper humilem in ſpecie columbæ putæ, & innocentis: quia humilitas coalervat inno- centiam. 3. Audita eſt vox de clis, dieens: Hic aſt filius wous diledtus, in quo mihi compla cui, Ibid. Qui ſc inter peccatores abjicit, declaratur Filius Dei. Teſtatur Pater, ſibi Chriſtum placere in hac humilitate., O ſi tibi diceret Deas: Tu es filius meus dilectus, quantum exultares, amares, &c. At dicet, ſi te cum Chriſto humiliaveris: quia humilia deſpicit, & alta à longe cogneſcit. DOM. IV. POST PENTEC. CHRISTUS in deſertum ſecedit, & tentatur. I. T ve⸗ Jeſus ductus eſt in deſertum à Spiritu. Matth. 3. Utique Sanéto; non vano; non mandane. Filius, & filii Dei Spiritu Dei aguntur. Buctus eſt in deſertuxs, nen in frequen- rem civitatem; ut fagiat plauſum, quem fortè dediſſet popalus motus reierarione coli, de- ſcenſa ſpiritus, & voce audita. Que tn ſgiritu duccris, aut potius raptaris? & quorſum? Con- fundere, & ſine te à Spirita Dei agi, ab homi- num frequentia, ad fagam laudam & plauſuum. Urtentaretur à Bisbelo, S. Ambroſ as in Luc. Ue Piabolum provocaret. Hic finis illius ſeceſſus fuit. At cur testari voluit Dei Filius? Ut diſeas teatationes ctiam in filios Dei cadere, ne in tentationibus puſillanimis fias., 2. Ut habeas vincendi aig, 4 6* 1r 11 . aACri, aN1 Apmc, abeiin dhene ao⸗ „ enn elalt. ANdn ſiuhalcgrir nn e Khp u NAI A ſ ri/ ufllhut . Colnn I 3 lenni 1Al,lan: hiem ali hlitunſnad. cenet Dan hn kenchieeytren ie hanmiinen gma, ie Con onlt 1 nus ihnie. oN däcend äinfer uin, nn enlort elil t 4 Colin, u eiu⸗ ounr du Anuie nhrlpilt, eikhul Allen 1 Dei ice dig ¹ ie in . ,ge ſen Uluu ke in NAe POST PEHNTECOSTEN. 271 vincendi Magiſtrum. Aſſume animos; & ut vin- cas, exemglo Chriſti gagna. 2. * tentabatsr à Sathanag. Audet Diabo- lus, quis Deus permiſit, qui prohibere poterat, Qento plus andebit in te, qui prohibere non potes. Sta in timore. Ex occaſione fami, arripit ſtatim occaſionem, eum gulà tentandi. Ita vigi- lat in o-anem occaſionem nocendi. Diſce vel ab ipſo diabolo vigilare in id, quod tuæ eſt profeſ- ſionis: vigilare in omnem occaſionem mmali, né tibi noccatur. 3. Acredens tentator dqxit ei à S& Filigs Dei es, &c. In tribus his Chriſti tentationibas ade verte, quibus potiſſimum argumegtis, ſeu frau- dibus uti ſoleat. Ia prima, quia famet Chri- ſtus, perluadere valt neceſſitatem cibi. In ſe⸗ cunda, ad præcipitium ſollicirat ab pecie boni, quod Deus per Asgelos aſſtet. In tertia, regna mundi tantam oſtendit, cuimn dare nen poſſit, & imaginationi tanquam quid magnum objicis, Reflecte te, as non ſub ſpecie neceſhta- tis , aut boni te tua paſſio ſcduxerit à An son æſtimaveris magni, quæ apud Deum nihil ſant, &c. Qui reſpondens dixit: Scriptum eſt. Conſidera quid Chriſtus egerit. I. Statim re- ſiſtit tentatori. Nihil cum tentatione rricari. Facile viacitur qui principio non reſiſtit. 2. Reji- cit uno yerbo: Scriptam eſt ?Q objiciendo id, quod Deus mandar. Dic & tibi in teutatione; pro- hibet Deus, plectit Deus, & æternum. FTunc ac- cedent ad te Angeli, ſeu veræ conſolationes ſpi- rituales. M 4 FR- HEBDOMADA IV. FERI A II. De tribus tentationibus, & victoria Chriſti. 1.,81 Filius Dei es, dic ut lapides iſti panis fiant. Matth. 4. Incitat Chriſtum ad inordina- tum affectum cibi per miraculum quærendi. Chriſtus huic tentationi obviat per generoſum contemptum. Non in ſole pane vivit homo: quaſi dicat, ſe hoc medium contemnere, ecum alia ſuperſint plura. Ita obviandum eſt tentatio- nibus ſenſus. Felicius contemnes, quam poſiti ve lucteris. Aliæ ſunt voluptates homine dignæ; ſenſuum dedignare. 2. Si Filius Deies, mitte te deorſam, & c. Ib. Eſt tentatio vanitatis ſpecie boni, ſeu confiden- tiæ in Deum tec: Huic obviat? Non tentabis Bominum Deum tuum. Larvam detegit, & oſtendit eſſe tentationem, quod ut bonum ob- jiciatur, ut confidat Deo ſe præcipitando. Ita obviandum eſt tentationibus ſpecie bonitatis, Non ſtatim ſanctum æſtima, quod ſpeciem boni habet: ſed examina fines, intentionem, circumſtantias. Quoties ſic aberraſti? 3. Hac omnia tibi dabo, ſi cadens adora veris me. Ibid. Impudentiſſima hæc eſt ambitionis tentatio, per quam cultus Deo debitus creaturæ tribuitur. Hanc cum indignatione repellit, va- ge Sathana., Ita indignate tentationibus, quæ Dei honorem violant, quæ effectum ad crea- turas rapiunt: Dic magno animo: Hominum Deum a * eN FVN 1Arebn hed Der aptue REAS Cle Ari 9D lte 0 l WNi 4 ietiſtſai un unlt nolin gunl ilpr eeoi , Mon M, Omentete aln uncteutin⸗ guanſin 8s Moln Cgr ,Anle,e h 11 Natndht n “ 1 n heer dlun n er en Gen kueniort eutci Atint Anunt et A mli bebis 1e⸗ Ntione erli 18 eortiothin, cledln n⸗ NN 5GST PENTRGOSTEN. 27; Deum menm adsrabo, . illi ſoli ſes wiami Vide etiam quanti æſtimet demon peccatam mor- tales ut omnia fegna pro uno groponat; To tanti ſac ſalutem tuam. F E R I A III. Teſtimonium Joannis de Ohriſto, 1 M Vra Judai Satsrdotes; & Bevitas, us interrogarent enm, 1ts 4gisis. e5 2 Joan. . Vitæ auſtefitas, ſanctitas & zelus; magnum homen oanni fecerant. Hinc ofta quæſtio, an ipſe Chriſtus ſit. Magnum nomes quo plus quæfis, miaus obtines, ſanctitatem vitæ ſe= quitur ſponté, Ad hanc obtinendam multum prodefit ſæpe quærefe: Tu quis es? & reſpondere ſibi: Non ſu m ego Chriſiusꝭagnofcere ſuamivilita= tem, abjecte de ſe ſeatire, & loqui. Humilitas enim eſt fundam entum ſanctitatis. 2½ Quid ergo; BElias es zu? & dixit: Non ſuise lbid, Potetat Oannes & Eliæ- & Prophetæ nomen acceptare; qui à Chriſto dictus fuetat ſpiritu Elias, & pinj qα u Propbeta: quia tamen id etiam negaré poterat, feſposſum illud ele- git, quod ad ſui contemptum magis facit. Hæe veræ humilitatis eſt regula, Quomodo tu eam obſervas à Guid joaanes de ſe? Ego 97. Quid tu de te à Nihilum te forté dicis, ſed non ſentis; & idipſam quod dicis, vis aon credi; & ſub pallio humifitatis tegis ſuperbiame Confundere: & poſthac, non veniat tibsρεα. berbiga,s Unum emm tantum habet pedem M 5° uper⸗ 274 HEBDOMADA IV. ſuperbia ; hinc facili amnpalſu proſternitur- 3½ Mid ergo baptizas, ſi tu nen es Chriſtus, &c. We eſt, qui poſt me venturns eſt, qui ante me acius aſt, cujus ege non ſum dignas, ut ſol vam sjus corrigan, calceawenti. Ibid. Effunditur in audem Chriſti, & per ſui henoris diſpendium, henorem Chriſto aſſerit. Conſer te cum Joan- ne. Quam tu parcas in aliorum laudes; quafi tibii decebat, qued alterius meritis tribuis? quam ambitieſus taarum, quas etiam non me- Teris? quam facile, ut tuum cures, honorem Dei negligis ? F E RI A IV. Alterum Joannis teſtimonium de Chriſto. 1. Arers die vidit Joannes Jeſum venientem sd ſe, & ait: Ecce Agnus Bei; Ecce qu*tollit pezcata mundi, Joan. 1. Cyril. I. I. 1. in Joan. c, I., Propheta ſimul & Apoſtolus, quem ven- turum pradixerat, iam demonſtrat præaſentim. Præcurſor conſtitutus primam oblatam prædi- canqdi Chriſtum occaſienem arripit. O ſi & tu nallam ſincres clabi occaſionem Chriſtum tibi & aliis manifeſtandi laudandi, &c, & verbo & opere! Spera id futurum, ſi veniat Jeſus ad te Fer gratiam, ſine qua nihil potes: Si videas tu Jeſam, & cum refiexione advertas ad occaſio- nem. Hoc ora Jcſum. 12. Ecce Agnus Bei; ecce qui tollit peccatum mundi. Ibid, Expende ipſa verba teſtimenii. O Agnum vocat, ut Icducat in memoriam illud: Ege J en 16 lan h “ 9 9 c 4 W 6 M D nkum lo lengi enr alI irſen e W ſnen A, n mnle 1 NNC Grut putſ 1. ln 1oiſi alet lein d tn hutg i neili ti GcAANzAN Uey, kosbten . Kionian tni 1 Nii but Ched lin Ahrghenir⸗ hntru eſug oblrn e Giine Odn CMlundi KS ſetol . ceiu n i es: Nutun vtgilad un T 1 rliui . ſetd⸗ men P OST PENTE G. 275 Ego quali agnus, quiportatur sd victiwam. Je- tem. 11.? Agaum Dei: quo ipfſius divinitatem manifeſtat. 3. Qut zollit peccatsm mundi: figem ob quem venerit, oſtendit. Cogita hujus agei manlſuetudinem, patientiam, cbedientiam. Vi- de qui poſſis imitari, & te quoque illi victimam facete. Gratulare mundo, & tibi, quod tollat peccata. Spem tuam ſolum in eum pone. Ecce. Sæpius illum menti tuæ objice ; ſæpius illum ubi occaſio eſt, aliis demonſtra. 2, Ee ego vidi & teſtimonium perhibuit; Quia hie eſt Pilius Bei. Ibid. Joannes venit in teſtimo- nium: ut teſtimonium perhiberet, vidit, Teſta- tur? Hic eſt Filius Dei. Difce teſtimonium dare de proximo, 1. Pide, & obſerva ejus virtutes, non defeéstus. 2. Ubi occaſio eit, lauda eum, non te: ſed dic: egoe neſtisbam hanc virtutem: ego ſum longe de illo infirmior: hic eſt Piliu Dei, quia habet ſpiritum Dei ego vero ſpiritum mundi & vanitatis, & c. F ERIA V⸗-. Tertium Joannis teſtimonium cum fructu Diſcipulorum. I. & Ltera die iterum ſiabat Joannes, & ex diſcipulis ejus due. Et greſpiciens Ieſum smbulantsm dicit: Hece Agans Dei. Et auie= runt eum auo Diſcipuli lequentem, & ſecati ſunt Jeſam.,. Ex deſtissto Chriſtus ſe exhibee, ut Joaanes anſam habeat de Chriſto teſtandi, diſci- Puli ſequendi, Ita prævenit nos gratia 3 ſed quo. Aee 276 HREBDOMADA IV, ties non audimus! Joaunes anſam arripit: tu nullam boni neglige. Plures cum Joanne fuc- rant, duo tantum ad ſequendum Chriſtummo. udrun ventur. Dei eſt cor tangere, E quort millibus te Deus reſpexit? Agnolce beneſicium vocationis: ll gratias age time niſi ſatis facias. 2. Con verius]] Eſus, & videns eos ſequen- es ſe, dicit: Quid quarnis? Qui dixerunt eit Rabbi, ubi habitas? Dicit eis. venite, & videte. Ib. Intellige I. Chriſti reipientis gratiam. Sine hac ubi eſſes? a te petit Eſus, quid quaris: ut te invitet ad ſe quærendum. Attu mundum, te- ipſum, tua commoda quæris? 2. Diſcipuli com- Pellando Kſum, Magiſtrum, oſtendunt deſi- derium, quod habent ab eo diſcendi. Quem tu Magiſtrum habes? mundum, tuas pravas affe- Rioncs. Tranſi ad ſcholam Chriſti. Ita vive, ut in morte à Chriſto invitante audias: eni, & wi- n ae me in æternum. An 4. Venerunt, & viderunt ubi maneret, & apud “r eum manſerun dis illo. Ibid. Vide ut ſtatim ob. e ſequuntur invitanti. Quid viderint niſi meram uaau Paupertatem, & incommoda? Non quære H. winn ſum in affluentia commodorum. Cogita ſuas „ nline vem illius noctis converſationem, & diſcipulo- rum attentionem, & guſtum. Confundere, quod tam facilè te divinorum tædeat, ut ctiam horu- læ ſpatium cum Deo agendi tibi ſit moleſtum. Etſi guſtum quærere non debeas ſenſibilem; ha- bebis ſolidum ſi permaneas cum jeſu. Qui citèò ſatiatur, tepide cum Deo verſatur. IE . ninniiit. Cun ſunneit um Crlumo gutlie hcluagigi, 1 en en⸗ 1mm Mul 6gniim. N MN11 Cm anden ⸗ Däghlco⸗ 1, ertin td⸗ ,ur t ar uliunnen (usf nd de . Rumd Nulunt⸗ lein iteu. 1 M Ae, Nn, Cuin 4 ven /Alefe Contunreg 1, utium n tibi h delu⸗ den ſuibleo, . n e C. u⸗ POST PENTECOHETEN. 2177 FPERIA VI. Andreas Petrum ad Chriſtum ducit; vocçatur Philippus. I. Nvenit hie (Andreas) primum fratrem ſuum Simonem, & dicit ei, in venimus Meſſiam. Joan. 1. En fructus habitæz cum Chriſto converſationis: cognoſcit Meſſiam; gaudet de invento ; zelum concipit fratrem ſuum ad eam cognitionem deducendi. Si contraria in te ex- periris, cogita, quòd non ſolidè cum Chriſto per ſpiritualia verſeris, & emenda. Quanta erit tua felicitas, ſi tandem invenias« Meſſiam! quia ab eo habes omnia. Ut invenias ergo, danda ſunt omnia. 2. Et adduxit eum ad Jefſam, Intuitus tem eum Ieſus dixit à Tu es Simon filius Jena: tzu vocaberis Cephas. Andteæ zelus Pe- tium idducentis ad Chriſtum: Petri promps titudo ad accedendum, quantum te confun- dunt? Tergiverſatio ad divina eſt ſemper noxia. Aſpectus jeſu cor Petri mover. O Jeſa! & me aſpice tuâ gratià. Imponit nomen Petti, ut ſolidus ſit, & conſtans. Et tibi nomen im- poſuit ſocii Jeſue Vide ut nomini facta reſpon= deant. 3. Invenit Philitpum , & dicit ei Jeſusg Sequere me. Ibid. Quæ ſiturus diſcipulos in Ga- lilæam abit, quæ inter udææ terras erat maxi⸗ mè rudis, & ignobilis, ut non crederotur ſer= M 7 mo HRBDOMADA IV. mo ejus eſſs in ſapientia mundi, ſed in dorinz Spirit us San/i, ait S. Chryſoſt. Ubique ad ma- gna hamiler elegit. Attende vocatioais verba: IJu⸗re me. Quis? quem ? quæ dignitas Chriſtam ſequi? quo fecvore id ageadum? quo tepore id a315 &. S A B B A I H O. Nachanael à Philippo ad Chriſtum dueitur. I. TWenit Philippaus Nathanas, e dicit ei? Invenimus Jeſum Filium ſofeph à Naza⸗ rethb. A Naz arethhoteft aliquid bon sſe ? Di- cit ei Philitpus: eni, & vide. Joan.. Philippus agnitum [Eſum vult ab aliis agnoſci. Deum non ſztis amat, qui, ut ametur ab aliis, non laborat. Dubitat Nathansel; qui putat à vili Nazareth nihil eſſe boni. JEſus tamen elegit Nazateth in patriam: Ita amavit undequaque vilitatem. Nihiltam humile ubi Etum non invenias Peni, & vide ad experimentum pro- vocat, Oui Deum guſtant ſciunt quid ſic. 2. ια )Eſus Nathana:l, & dicis? Ecce Verè Iſraelita, in quo dotus non eſt, Dicit ei Na- thanael. Unde me noſti? Pixit ei Jeſjus 3 Cum eſſes ſub ficu, vidi te. Offendi poterat Chriſtus Nathanaelis dicto, quod nihil boni eſſet à Naza- reth: Excuſat hoc à ſinceritate, ſine dolo. Qui JBium ſequuntur, aliena dicta in bonum ſch- ſum accipiunt. Indè quictem non perdunt. Laudat Eſus Nathanaclem à candore ani- mi „ NI) lſolu Srleles ebluen lſodelat⸗ unuce W An No lenſ 6uher ie (MNU ſolnſugn, u tin ki Ae . Ne L. Nenbele D in lli aiz I. 1 E i oentu reh dinructn⸗ n guhnit 60 VCiH ut i en d Nu AN Puu, Nndi mneli Veu Gnole. 1, ii, N Aipen 1 .0 Euen degt waeu e i unn aeibentuft S 6 α N itebet S 1 6 4 wienni iiN e, nl binn en MM 64 n and 4 PO3T PRNTECOSTE N. 175 mi? Verè Iſraslita. Poteſtne de te dici: Verè ſine dolo? Veré Religioſus, & non tantum apparens? Heaiqse abſentem vidit Jeſas, qui ubique te viditc. 3. Reéſpondit ei Nathanael: Rabbi, tu es filius Dai, tu es Rex Iſrael, Ibid. Egregia confeſſio! Unde agneſcit filium Dei? qui audit ſe viſum ſub ficu, quòd videat eam ſcire, quæ putantur occulta. Crede hoc de Deo, & in ecalis cjus ambula, quia omnia vidct. Tris de Chriſto profitetut. I. Quòd fit Magiſter: Eſtae etiam tuus? audis, & ſequeris do rinam ejus? 2. Quod ſir Filius Dei: ergo & frater tuns. 3. Quod ſit Rex Iſracl, ſeu filiorum Dei: Audiſne ejus mandata? DOMIN. V. POST PENT. Nupriæ in Cana Galilææz. 1. NOri* fadta ſunt in Cana Galilag, & Nrtrar Mater ITſu ibi Vocatus eſt autem & Jeſus, Joan. 2. KRegalas menſæ hinc deæſume. I. Contentus eſt tenai mensà, qualis fuit hic pauperum ſposſorum. z. Tolera fructum cibi aut potas: nam & hic vinum defecerat. 3. Fir tecum Jeſus & Maria, cxcmplar modeſtiæ, ſobrietatis, &c. Dæeinde adverte, quid Ma- ter cgerit : REe deficisnte vino, dicit Mater Je- ſis ad eum 2 Vinum non habent. Ad necçeſſitates ſponſi advertit, & Filio inſinuat. caid non ſperes à magsa Marre: Revela illi neceſſitates animæ taæ. Illa proponet Filio: mam non havent fervoris, zeli, charitatis, conſolatienis, &c. Regs 280% HEHBDOMADA V. Roga ut tibi impetret. Dirit ei eſust Quid mihl & tibi eſt mulier? nondum venit heta mea. 1. Dat Mstri occaſionem humilitatis, mulicrem nun- cupando, quà ſciebat eam delectari. 2. Docet ſe ad horam à Deo præſcriptam magis attende= re, quàm ad preces pagentis, nec ante his obſe- quendum. Noli Deo præſcribere tempus auxiliis Sed confide? aderit, cùm venerit hora ejus. Multum lenit ſua mala, qui cum ſꝑe & longani= mitate Iuſtinet. 20 uedcumque dixerit vobis, acite. Ibid. Beae tiſſima Virgo à Filio, non mattis, ſed malieris nomine compellata, petitionis, ut videti pote= rat:, repulſam paſſa tacet, in confuſionem tui amatorfis, quem concipis & quovis duriore ver- bo. Conſtante ſuàâ fiducia docet te repulſam paſſam non deſperare. Luum erit facere, quod- ounque dixeri. Sola illa ſpes non confunditur, quæ operibus fulcitur. 3. Dicit eis eſus: Implete hydrias aquà. Ibid. Voluit dare indigentibus vinum? noluit prius quam datàâ ab ipſis aquâà., Vult tibi benefscere, ſed vult ut conferas de tuo. Uſque ad ſum mum, ex parte tua agendum eſt, quidquid potes, Unde tam parum habes: Niſi quia tam parum contuliſti: Parum eſt in te vini conſolationis; quia non impleviſti cor aquâ compunctionis: Dilaudatum fuit hoc vinaum. Omnis homo pris mum bohum vinum tponit: Tu autem ſerväâſti bonum vinum uſque adhut, Mores Chriſti; contrarii ſunt moribus mundi, & zarnis, Hi poit momentaness deleétationes offerunt vi- n trum ittmn ni A, 8 l Pecheſen b leus g ſunt s leoh un ,eNn In. ee⸗ innnlen le nne eline, Df. eſgefgi. hbus hDt 4 , Alumtin ,,gee e ſ Eelecian dbocet N fetennt houi an ecklne⸗ 8d bbit ben nü, El miut er ſ urtte Mlil eE, . eiſinn ncCrinilih ramt 3etſit lr ihiberlin P,O ST† PENTEG. 281 num acerbum anxietatis. Chriſtus præmittit acerbitates, & poſt dat veras animi conſolatio- nes. Elige utrum velis: ſed cogita, quod po- ſtremum eſt, æternum fore. PF ERIA II. De ejectis èà Templo negotia- toribus. 1. Nvenit in Templo vendentes boves, & oρ & columbas, & cumularios ſedentes, lIoan. 2. Sub prætextu habendi in promptu res ſacri- ficiis neceſſarias, avatitia sacerdotum indaxit in emplum mercaturam. Cura divini cal- tus videtur , & eſt lucri. Atque ita locus Dee deteſtatus fit ſtabulum: Templam Dei es tu. 1. Cor. 3. Quomodo ſe habet ? nunquam prætextu boni tegis amorem proprium? Cave! hinc iacipit anima tua fieri ſtabulum ſuarum paſſionum; ubi amori proprio nimium concedit. Si quæ illic re- Peris animalia, cxamina an non hac viâ intrave- rint, & fortè ſam ſedeant. 2. Er cum feciſſet quaſi flagellum de funicus lu, omnes ejecit de templo. Ibid. Oſtendit domi- nium, exercet potentiam: Unus, & contempti- bilis reputatus omnes percellit. Nemo ſe oppo- nit, quia ſub flagello agnoſcunt Dominum. Agnoſce & tu Dominum, cuùm te flagellat in anima, in corpore, in fama. Prædica ejus poten- tiam ſancto ſilentio, & humili ſubjectione. Gau- de, quia hoc flagello cjicit ex templo animæ tu tetreà deſideria, & c, Cogita etiam zelum, quem 2⁸2 HRHBBDOMADA V. quem oſtendit gloriæ Deis quem tu habes hone- ris tui ze lum, converte in zelum gloriæ Dei. 3. Et bis qui cslumbas vende bant, lixittauſer- te iſtæ hinc, & nzlts facere demum Patris mei de- mum negotiationis., Ibid. Habneruanf hæc verba ſuam in ſadæos vim, omnes enim ſublatis rebus ſuis diffagerast- Quoties dictam tibi: tolle hane aſfonem hanc vanibatem, illum affe um: & adhuc ſedes in eo. Vide indignitatem. Si nonti- mes hic, quaſi flæg llum „time tibi verum fla- gellum. F ERIA III. Colloquium Chriſti eum Nico- demo. 1. ERa bomo ex Phariſais, Nicodemus nomine hic venit ad ſeſum nocte, Joan. 3. Motus eâ auſtoritate & zelo Chriſti, quem in merca- tores cxercuit, credidit ESUMplus eſſe quàm hominem. Neme exim, inq uit, poteſt hac ſigsa favere, niſi Deus fſnerit cum illo. Vide quàm zelus babest admirandam vim animos attrahendi, etiam faſtuoſoes, enis nocte, ob mmorem & reſpetum Judæerum, quod qnidem tolerari poteſt in eo, ꝗqui Chriſtum nondum noverat. Sed quomodo tolerabuatur humaai reſpectus in te, qui te ejus ſectatorem proſiteris? Qui homines præ Deo reſpicit, deſpicietur à Deo. 1. Et dixit ei ; ſcims quins à Deo veniſii Ma- gker, bid. Crediſne & tu Chriſtum venilſſe Magiſtrum? f exedis, unde tam parum profi⸗ cis 1 eenen / iinbud SSllknh atnuri, eß⸗ l. Ni uue ui ca blu,. “ ra enl ſin R Di nn iGnip e , nana en 1 . nilbhues ngerei iniuien Nus l n, DMeni e einſtun nthi onekedtn t Nuen Aond⸗ Eiifenm 1 un Nr u MH Enin ar⸗ Nhutlegu iee Cind Girn ike 100 luon ,luibentole ALven eld infetun⸗ 6, üe: ibeo⸗ DNN,, un te junn 6 „OST PENTEGOSTEN. 25; cis, quis docentem non quiete audis: garris cnim cum vaaitatibus & terrenis deſideriis. An- ditis non credis ſeriò, vivà & auctuali fide. Cre- dits non exerces, ſemper languidus, ubi opez randum eſt. Si vis proficere, hæc cmenda, 3. Reſpondit eis Jejas: niſi quis renatus ſnerit, G& c. Ibid. Attende capita, quæ Chriſtus docet. 1. Baptiſmum in aqua &n Serita Sanko, ob cjus necefſitatem. 2. Incaraationem: Sic Beus dilexis mundum, & & paſſionem:? Sicnt Meyſes exalta- vit ſerpentem, & c. quia ſta ſant præcipua mori= va amandi Deum ; amorem imitandi., His etiam te accende. Adverte ad docilimtem Nicodemi, qui exinde ſe profeſſus eſt palam Diſcipolum Jeiu, conſtans perſeveravit; & Apoſtolis fags Gilapfis corpas Domiai de cruce depoluit. Si amares, palam te prefitereris, poſthabite omni humano reſpectu; nen attendercs doctrinæ mundi- &c. FERIA IV. Doctrina Trinitatis Nicodemo à Ghriſto tradita. I. S e Deus dilexit wundum, ut Filium ſuune unigenitum daret. Joan. 3. Doret perſo- Bam bPatris, & cjus in te amorem, que majer eſſe non porerat, etſi Pater ſe ipſum pro nebis dediſſet. Adora Patrem, agnoſce amoscm, Sgratias age. Redde amerem; da illi quidquid ſenſui charum eit, imò quidquid avimæ eleya- t&. IIIi ꝑotentias tuas omnacs viciſſim impende. Mere- 284 HEBDOMADA V. Meretur; quia Pater eſt, etiam tuas, licèt ſis Klius degener. 2. Lax venit in wun dam & dil xerunt ho- mines magis tenebrus, qud lutem. Ib. Docet per-= ſonam Filii ſub nomine lucis; quæ ſcilicet illu- minat om nerm hominem doctrina cœleſti, & exs emplis. Vis eſſe fllias lucis; ſed tenebræ tuæ hanc lucem non comprehesderunt cogitatione Viva fide, & imitatione. Fortè magis amas tenebras mundi, quàm exempla, & doctrinam Chriſti ? . 3. Sbiritus, ubi vislt ſirat, & vocem ejus altdis; ſed neſcis; ande veniat, aut quo Vadat, Ibid. Do- cet perſonam Spititus Sancti. Crede, confitere, & adora eum; audi vocem ejus, quia loquitur tibi per Scripturas, per creaturas, per inſpiratio- nes Ingrati eſt neſcire, unde veniat, ſeu non at- tendere principis inſpirationum & gratiæ, aut que vadat; ſeu non ad finem reſpicere, ad quem dirigit ut eoopereris, Quàm profundé tu huic miſetiæ es immerſus F ERIA V. Quartum Joannis de Chriſtò teſtimonium. 1. V Enerunt (Dilcipuli joannis) ad Joan= nem, & dixerunt: Cui tu teſtimonium berhibuiſti, occe hie baptizxat, e& omnes veniunt ad eum. JOan. z2. Tanguntut invidia Dilcipuli Joan. Hic affectus etiam Sanctos quoque in⸗ vadit. Videntur in modo loquendi Joannem Chtiſto præferre ; quia ſecandam ſesſum lan tui l ncgpitn,n npitmuttet NinCkeſti L5RSNANRN 1 udn WD⸗ 1 Cele ennen Gle N 4 ns LAAAN In ACtur,4 ſee,Algien lut A 1 POST PENTRCOSTEN, z8 amabant. Præfers tscite Deo, quidquid exera ipſum amas, A ddunt;: omnacs venite ad Chri⸗ ſtum, cum tamen actu multi venifent ad Joan- nem. Inyvido aliena felicitas eſt grandis, ſua eſt nulla. Abſit à te invidia, ſed æmulare chariſmata męliors. 2. Quihabet ſponſam, ſponſus eſt sO amisus au- tom ſponſi, qui audit eum, gaudio gaudet propter Vocem ſponſi, Ibid, Non movetut dictis Diſcipu⸗ lorum ad indignationem, minus ad invidiam; non approbat corum ſenſum; ſed Chriſtum Meſſiam, & Sponſum Rccleſiæ profitetur; ſe amigçum illius ait, & ideo gaudere de ejus glo- ris. Quis tuus eſt ſenſus in gleria alterius; probas ne creſcat? juvasne ut exaltetur? bacies, ſi amięus ſis amore vere Chriſtiano. 3, IHum oportet ereſcerg, me autem minui. Ib. Multa tibi elogia attribuit Chriſto: ſed omasia huc confert, ut exaltetur gloria Chriſti, ipſe verò deprimatur, Vide duas baſes, in quibus te ſtare oportet; in zelo gloriæ Dei, & humiliatiane tui. F ERIA VI. Joannes incarceratur. 1 PE Erodes miſis, ac tenuit Jannem, & Tin- xit eum in carcere, Marc. 6. Anindigna- tus, an queſtus eſt Joannes, nuper ut Meſſias cultus, jam reus & confuſus? Tu hæc agis? R Joannes ſui ſimilis, imperturbatus cum hu- militate & gaudio afflictionem ſuſceꝑit. Frangis . affli⸗ 286 HEBUOMADA V. afflidionem, ſi ad ſeaſum aen admittis: huc non pertinges, ſi tibi ſis mortuus. 2. Dicebat enim Joaxnes Merodi: Non licet tibi habere uxorem fratris tui. Ibid. Hæc vinculorum eauſa fuit. Quia ſanctum opus fecit, ex zelo ad- monendo Regem, in vincala trahitnr. Hæc ſæ- pe eſt merces juſtorum, malum pro bono reci- piust. Utinam tu nulla alia cauſa, nulla tua cul- pa patiaris! patienti ipia erit innocentia ſola- tium. Adverte cum libertate modeſtiam admo- nentis: ſine improperio veritatem, non ex ſe, ſed ex lege proponit, 3. Herodes metuebat Jeannem, ſciens enm Vi⸗ um juſtum, & ſam Gum, &r cuſtodiebat eum, & gadito g mualta faciebat, & libenter eum audiebat. bid. Vittus etiam hoeſti eſt amabilis ac venerabi- lis. Scd ſi amat jeammem, cur incarcerat? judæo- tum importunitati, Herediadis precibus id tri- buendum eſt. Ut hominibus ſatis faciat, ex æ& quo diſcedit. Reſpetu: hominum generat deſpectum Dei; reſpeétus Dei deſpectum favoris humani- KElige quem recipias. §S A B B ATH O. Colloquium Chriſti cum Sama- ritana. I. VEſus fatigatus ex itinere, ſedeabat ſie ſupra ſontem. Joan. 4. Zelo unius animæ, & peccatricis, fatigatur, fiſtit, & exgectat ee loco, quo ſcit certo venturam. Nulla Chriſto eſ vilis anima. Etiam viliorum ſalutem quære: quis animas Deus æſtimat, nen divitias, non digni- r2tes.⸗ eutetl Gtannn DMaütungen uenigenn Dm Minin N 4 lun gwau D Wun rullinn 1ile ertt 1ati ,, e a na⸗ POST PENTECOSTKEKN. 287 tates S. Am broſ. l. 2. de Spir. S. Fatigatus eſt etia m in te, quia din te quaſivit, per omnes ſuos labo- res, & cruciatus. Sedet, & expectat: quid moratis Haium accedere? imò cur longius recedis ? teel aut. 2 Venit malier de Samaria, & dicit ei Teſusz miin Da mihi bibsre. Ibid Felix mulier! quia venit ca ne hora, qua expectabatur. Una quandoqze negle- l alud Kta occaſio infelicitatis eſt origo. O ſi ſæpe hoc irueiH cogitarcs, quaàm attentus eſſes gratiis tibi datis: linte Petiit ab ca parum, ut der mualtum, aquam ſcili- en m cet falientem in vitam æternam. Hæc indoles Dei eſt: ubi param das, dat tibi multem. Ds er- n n go ctiam minima. Minimoraum cura geserat ahltund maxima; minimorum negle cs ad gravis præ- l un hil cipitat. lionrreuudf 3. Dicit ei mulier: Quomodotu Juda us cum ſis, auſle hibere à wie poſcis, qua ſum mulisr Saxaritana! boſtite Ibid, Ecce mulieris, & noſtram erga Chriſtum Grine ruſticitatem! Quod inimico segare eſt nefas, eriſcn Chriſto negamus. Quoties ſitit, & petit es, quæ rotuts ſunt ad ſalutem tnam, & tu ci negas? Et quanta eſt Chriſto ſitis ſalutis tuæ: quia magis te amat, 16 0 quàm dæmon oderir. Et tanto amori, tantæ ſiti NN taus; poteris aliquid negare, cujus demum fructus eſt DO M. IV. POST PENTEC. Urii it 2 rd Nelen buef uvnn Convertitut mulier, & nunciat 1, 69 Chriſtum Samaritanis. N n * lmmtii 1. R Eſpondit Isſus, dixit ei: Si ſcires de- l, num, Dei, & quss eſt, ui dicir tibi: Ba HEBDOMADA VI. mihi bibere; tu forſitan petiſſes ab eo. Joan. 40 Mulier neſcit donum Dei præſentis, nelſcit, quid ipſe petat. Hinc nondum petit ipſa aquam vi⸗= vam. A przſentia Dei omne bonum ſalutis pender. Si præſentem cogitares nonnè ferven- tior eſſes in ejus obſequio? Nonnè affectus tuos magis reprimeres ² Per hoc indacit illam ad plenam inſtructionem de Meſſia, de adorando Deo in ſpiritu, & veritate, & movet ad dereſta- tionem vitæ prioris. Ita Deus prævenit nos, & invitat. Sed qui fecit te ſine te, non ſal vabit te ſine te. S. Auguſt. 24 Domine da mibi hanuc aguam, ut non ſitiam, nzque veniam huc haurire., Ibid. Ef- fe us colloquii cum Chriſto. Accenditur in ea deſiderium aquæ cæleſtis; ex manik-ſtatio- ne occultorum ſauorum criminum agnoſcit Meſſiam ; de peccatrice fit Apoſtola, relinquit hydriam, currit ad civitarem, invitat omnes ad Chriſtum: Venite & videte. Vide, & imi- tare progreſlſum animæ,. Exeita deſiderium aquæ gratiæ: pete eam reverenter: relinque hy- driam veterum conſuetudisum: gaude te inve- niſſe ]Eſum; cura, ut alios ad illum trahas. 3. Interrogabant eum diſcipuli, dicentes: Rab- bi manduca. AUle autem dixit eis: Meus cibus eſt, ut fſaciam voluntatem ejus, qui miſit me, ut perſiciam opas ejus, Ibid. S. Chryſoſt. hom. 33. 288 Hominum ſalutem, inquit hoc in loco cibum appellat, ut quanta ſalutis noſtra cura, & deſide= “ rio teneatur, offendat. Hanc enim curando im- plebat voluntatem Patris. Et tu illi cibus es, quia rV e,, ea Ceteng, aitlden en lan R i II!2 lu ſlin AE Nan uiſ⸗ Ans, pbr daut iuun G 1 AC aunilnin, Mignuunlen Uleruiee iben Ne/ ie herull den w Ne An⸗ „— Wy lel Han 4 N 4 NAN . ſ dg u Nrleniaiet delitigl uun n. olnne darn in Noe istct la Nofrs eel Daugrrenios,6 lonek euuftr ⸗1 AnEd 6 Muatir ciring At Cohni, nianin n ituonmct ne. NeEn lbluten „ ,eris te K. t, Ualin ke ari 8 „N1 ſel leyeheteli Nolid lialtani1 . eeſene. POST PENTECOSTEN. 289 quia tej ſalvum petir. O quæ gratia! Imitare: ſir cibus tuus obedientia, Quid ita in omni ne- ceſſitate confortat & ſuſtentat, ut divina volun- tatis executio? ait S. Bern. Sit cibus tuus zelus animarum; tot perdis animas, teſte Auguſtino, quot cum potes, non rapis, F ERIA II. Chriſtus ſanat filium Reguli. 1. Hie (Regulus) cum audiſſet, quia Jeſus ad- veniret, abiit ad eum, & rogabat eum at deſcenderet, & ſanaret filium ejus: incipiebat enim mori. Joan. 4. Ad Chriſtum accurrimus, cum nos premit adverſitas, & ideo cas Deus immittit, ergo mitius tolerandæ ſunt. Quæ cura eſt Patris pro ſalute corporis, hæc ſit tua pro ſa- lute animæ. Nonne anima plus eſt quam cerpus? Imperfecta eſt Reguli fides. Sit tua perfectior: pete ab eo, cætera ejus diſpoſitioni committe. In tentatione non differ recurſum, donec inci- tias mori; ſed præveni- Dilata remedia dant ma- lo vires. 2. Dixit Jeſus ad eum: N'iſi ſigna & hrodigia videritis, non creditis. Ibid. Arguit modieam fi- dem, ut ad majorem diſponst, & ſanet ejus animam. Hæc Chriſti eſt bonitas, quæ vult plus dare „quam petamus, modo non ipſi non im- Pediamus. Perſeverat precando Regulus. Deſ- gende, priuſquam moriatur. Scd crrat, quod pu-= tat auxilium Domisi poſſe eſſe ſerum. Solatur eum [Rſus? Filius tuns vivit. Non ſunt verba N narfa- 29 HEBDOMADA VI. narrativa tantum, ſed etiam effectiva. O ſi dicae mihi; Anima zua vivit. Regulus eredidit, Hug tendebat Chiiſtus dilatione. Si differt, quod pe- Iis, tuo bonoid fcit. 3. Credidit ibſe, & domus eiuss tota. Ibid, Au- diyit ab occurrentibus ſervis vivere filium ab ea ipſa hora, qua Chriſtus dixit; & cp†eidit ipſe. Venit in demnm, vidit, narravit, quæ dixit JRſus, credidis domus ejus zota, Qualis eſt paterfamilias animæ Intellectus circa veritates practicas, talis eſt voluntas, appetitus, affectus. Aveftendus ergo eſt à falſis mundi, & carnis principiis; cxcolendus divinis, non at ſcias, ſed 2, . ut facias. FE RIA III. Paſcaturx Petrus ad ſtagnum Gs⸗ neſareth. z, Adtenden: nam navam, qua eraz simonu, yogavit eum à terra reducere pusſilla vi & ſedens docebat de navicula turbas. Luc. F. Primo à turba, quæ irrastaz is Jgſum, diſce deſiderium percipiendi Diviaa. z. Si Chriſtum habes in navicula cordis, seducere deæbes à terfa, cu terrenis affectibus. Non poſſunt enim mii- ceri amor Dei, & amor mundi. 31 Tunc ſedebit tangquac imperans cordi, & affectibus; & do⸗ cebit te ſolidas veritatcs quag capere non potes, dum tertenis adhærese 1 2. U cega vit autem logui, dixit ad Simon em; Dus in alium, & laxarg tetia veſtro in captss- cwei A uatekorn abnui Nbel iymng GA bnie Ga gn , nm lilliun⸗ NASen de NAeNe eet der AIAMI unet uNNr WN AN lee D Uolan r 1 kig n AN. kecin Oit un lt, liciben l,. ttn N fiere Nudta 66 unint, ſeri clet ſela geinsztkan innn, Au mli 4 AHH nun u n 6 tAunt i ltyte. 1 . ACuli PIOST PRNTECOSTEN 251 am. Ibid. Non contentus Jeſus, ut puſillum ſubducas à terrenis, dicit tibi: Dauc in altum, ad majorem perfectionem procede, ſemper plus ieſtat, quàm aſſecutus ſis. Duc in altum per in- lentionem elevantem. 2. Reſpondit Petrus, Totâ neds laborantes nibil cepimus Hic frrctus eſt laborum ſæculi circa dignitates, &c. n 16 Et quantum pro hoc nihilo laboratur & pro co, qui ſolus eſt omnia, quam parum ? 3. In verbo autem tus laxabo rete, & concluſe- runt piſciuss multitudinem copieſsm. Ibid. Cum antea in co ipſo loci nihil cepiſſent. Qaare me- do? Qaia in nomine Jeſu, & cx obedientia jactum eſt rete. næ hac intentione facis, apud Deum nunquam funt irrita, 2. Sic teſpondit Chriſtus Petro, quòd ſe in navim receperit, uòd à terra ſuhmoverit. Minimum, quo Deo præſtas, magno remuncrat. 3. Ut doceret, ſe- quentibus eum non defuturs neceſſatis ad vi- Gum. Deponc has corporis curas, & de hoc eſto ſollicitus, ut Jeſum ſequaris. F ERIA VI. Vocatio Petri & Andrex, & Jacobi & Joannis. 1. Eſus vidit dues fratres; Siwenem & An⸗ dream, &m ait illis; Fanite poſt we, faciam vos fieri piſcatores hominum. Matt. 4. Quos vocat ? unde ; quo? Vocat rudes, & ſimplices., quo- niam ſcmper illi placita eſt Humilitas, & eſt N a2 opti⸗ 1292 HEBDOMADA VI. optima ad gratias diſgoſitio, Vocat fratres: ubi Peluſiota l, I. ep. 9. Indicavit, ſe Diſcipulos ompes Juos ſraterno amore topulari velle. Tales eſſe de- bent, qui captant animas. Quomodo te hiæg habes Vocat à mari & vili labore, Et te ex mari mundi vocavit, ubi jaciebas retia cupiditatum ad capienda terrena. Agnoſcę giatiam, &c, Vo: cat poſt ſe, ut eum ſequens ſemper habeas in oculis ut videas, & premas veſtigia ejus, ux pari zelo piſcexis homines. Vide dignitatem mune- ris, indignitatem tuam. At quomodo jd agis? 2. Ills autem continuo relicts retibus ſecuti ſunt eum. Ibid. Hæc obedientiæ promptitudo tuam arguit tergiverſationem, Relmquit etia., Retia tua, quæ à ſequela Jeſu ĩmpediunt, ſunt familia⸗ ritates ſæculi, negetia cxtranea vocationi, pra- væ affectiones. Si vis Jeſum ſequi, debes re- linquere, quæ ſunt aliena à jeeu— 3. Vidit alios duos fratres, jac obusm && Toannem in navi reßcientes retia, & vocavit eos: IUs autem ſtatim relictis retibus, & patre, ſecutiſunt eum, Ibid. Et hic ait Gloſſ. Unitatem fraterne dilæctio⸗ & probavit, S. Berne ſer. 2, de S. And. Nihil di- judicantes, aut haſitantes: non ſolliciti, unde viwe- rent, ſine mora ſequuntur. Et magis cœca, quàm priorum videtur obedientia; quia non additur, ad quod munus vocentur. Inſuper carnalem erga patrem affectum ſuperant. Vide, an tu ſic obedias cœcè, ſtatim, omni alio amore ſepoſito. 4 Saon (G ſe perne Pbril ence Chi ſ z g Aagbe a,Ain aik 1N CCAn 1 DM ⸗ ue fnin RK ⸗ Alſ ſcre N Cenftmnel Diehliunn le Inele uuim de litn i Grolſel 1lu agiſe fonginünann afutfi el Augorinle 4Iuntini,r lt, r. 1 chunce ſemn eN mu 1 oinitcn 8 N e ginſrunttii, Ei Nb: ,AN 0n ddn d lone and ſien 14 % NNH POST PENTECOSTEN. 293 y ERI A vV. Curatur Dæmoniacus à ſpiritu immundo. 1,ERar in Synagoga homo in ſpivitu immundo- — Marc. I. Oinfelicitas hominis à dæmo- ne poſſeſſi! ſi talem haberes in corpore, quid non agefes, ut liberareris? Habes in animo,in pravis affeétibus, & minimum cura: Execlama- vit ? Quia nobis, & tibi, eſa Nazarene? O im- pudentia! negat jus Chriſto in creaturam ſuam. Ita ſtatim ex peccato hominis ſibi ju: arrogaz. Sed non ſinit Jeſus⸗ qui venit di ſolvere opera dis- boli. Veniſii perdere noss S. Hier. in Matth. 8. Præaſentia cChriſti tormentum eſt damonzz. Tor- mentum eſt illi, ſi debeat à te exigefe. O afflige disbolum ; ut affligeres, ſi poſſes apertum, 2. Scio, quda ſis ſanctus Dei. Ibid. Laudat, & adulatur Chriſto deæmon, vel ut non pellatur, vVel ut Chtiſtaum vana gloria affler, Si te lalla ve- rint peccatores, non ac quieſcas eis. PrOv. I. Commi- Ralus eſt ei eſus: Obmuteſce, & exi ab bomine. Non placuit Chriſto laus ex ere percatoris. Vide quale eſt os, & cortuum, ut dignè laudes: 3. Diſcerpens eum ſpiritus immundus, & ex- élamans voce magna exiit ab eo, Ibid. Ad unum Chriſti verbum: Exi, migtat dæmon: quare non à te poſt tot inſpitationes? tua culpa; quia ci blanditis in tuis paſſionibus S. Greg. hom. 2. in Ezech. Quem poſſeſſum non diſcerpſerat, deſe- N 3 7F6α 294 HE BDOMADAVI. yens diſcerpit, Tie in plerumque dum de corde expel- litur, acriores in cozentationes generat, quam prids eæcitaverat, Non dejice ergo animum, ſi ten- tationes vehementiores ſentis, ſignum eſt de- monem exire, F ERIA VI. Soerus Simonis euratur à febri, J. QOerus autem Simonis tenebatuy magis ſe⸗ bribus, Luc. 4. Ita depoſitum invenit Je- fus. Qualem te invenit, cuùm ad te venit? Non una fortè ſed multiplex tua eſt febris. s. Ambr. Non minorem febrim amoris erga res creatas eſſe dixerim, quànm caloris; febris noſtra awaritia, libido, ambitio, iraxundia eſt. Agnoſce morbos &* pericula. Admitte jeſum in domum cordis tui, quem hactenus repuliſti, ut gratia, & dictaminibus divinis medeatur. 20 Et accedens ele vavit eum apprehenſa manu gjs, & oontinns dimiſit easm fabris. M arc. I. Acu3E eſt de tua ſanitate, niſi Deus extendat manum gratiæ. Sed quoties extendit, & non apprechen- dis? Impera vit ſebri. & dim iſit iliam. Luc. 4. Intel- ligis voluntatem, & mandarum Dei circa tuas febres, & te nondum dimittunt, qaia tu illas anias, qui odiſti febres corporis. Time illud: cCuravimas Babylonem, & non eſt ſanata; derelin- quamus eam. Iſaiæ 1 5 O! derelinquamus eam. 3. Et continuò ſurgens miniſtrabat illis. Lucæ 4* Cam Deus ſolus ſanat, momento res agi- tut N e 14 we 7 Pien r ibe 4 G gri⸗ * ini 41 4 on u0 iſt ermnn ) dun a nn wunli, il n ne ae he ien S lon. lbee, , . DIV. 1duniizhig nnh nn 1o unn, lin Nis, inels. “D Uunr: h ltuiß eii⸗ Nlun rrit mAneid N 9 ,ulenuter ntn ndt i apn, W. iontßlkalinnn 5 ſichretlet Deusen Hrnet Ni,Aot Nyrt lun EeN un Del nam zirun, gütn, nponi⸗ imn z „ 8 ntintini 6, PO ST PHNTEO. 225 lur ad perfectionem. At hoc rerum ordine ſuc- teſſive id agitur, juxta menſuram noſtræ coope- tationis. Velles domitas habere paliiones, ſed velles nullo labore tibi eoaſtare. Inania ſunt Jeſideria, ubi manus operi non adhibetur. 2. Re- ſtitutam ſanitatem ſtatim obſequio Ehriſti im- pendit, & miniſtrat. Hoc gratitudo poſtulabat: Cai tu ſanitatem impendis? S AB B à T H O. Tres, qui volunt Chriſtum ſequi⸗ ſed non ut oportet. 1. Dlx quidam ad illum : Seq'rar te quo⸗ cunque ieris. Luc. 9. Verbe opceima, ſi par fuiſiet intentio. Ob lucra ſua ſequi vo- luit. Ideo non acceptat Dominus, quĩ son ha- bet, ubi recliner caput ſuum: quaſi dieat, ut ait . Hieronymus 2 Quid ene propisr divitias, & ſacnli lucra ſequs vis, cum nec boſpitiolum habeats Primo ergo obſequis Deo reddenda, non e- torque ad' tam abjectos ſines gleriæ tuæ, vel commodorum. z. Pauperem Chriſtum imitere fuperſtaorum reicifſione. 3. Non habenti: ubi reclinet caput, cor tuum exhibe, ſed muadum, & molle. = 1. Ait ad alterum; ſequere mes I09 autem gixit, Domine, permitte mihi primam ire, & ſepelire bstrem miuin. Ihid. Non acceptat Dominus, ſed ait: Sine, ut mortui ſepeliant miestuoi ſuos. Pie= tatis crat ſepelire patrem: ſcd cum Deus aliud- mandat,vel obedientia, eriam pia ſunz relig⸗ 296 HEBDOMADA VII. quenda: imo Deus propter Deum: Quia men- ſura perfectionis eſt voluntas Dei. 3. Et ait alter: Sequar te Domine: ſed ber- mitte mihi primum renunciare iis, qui domi ſunt. Ibid. Neque hunc acceptat Dominus, ait enim: Nemo mittens manum ſuam ad aratrum, & re- ſpiciens retro, aptus eſt regno Dei. Ubi de ſuo ſervitis agitur, non vult Deus conſilia agi cum domeſticis, cum affectibus noſtris: quia & pe- riculoſum eſt, & mora trahitur. z. Qui vult ſequi Chriſtum, antrorſum aſpiciat affectu, & deſiderio, non retrorſum ad terrena;, quia ſimul non conſiſtunt. DOMIN. VII. POST PENTEC. Sedatur tempeſtas maris. 1. Adtendente Jeſu in naviculam, ſecuti ſunt eum diſcipuli ejus. Matth. 8. Diſcipulus bonus etiam in arduis à Magiſtro non diſcedit. Et ecce motus magnus factus eſt in mari. Etiam ubi Chriſtus eſt, eſt tentationi, & afflictioni locus. Ideo etfi ſis in gratia, eſto vigilans; ſed non concide animo, quia Dominus eſt tecum. Ipſe vero dormiebat. Qualis animus, qui in tem= peſtate eſt quietus 2. Et acceſſerunt ad eum diſcipuli. Ibid: Huc recurtendum, cum premeris, Ee ſuſcita verunt eum dicentes: Demine, ſal va nos perimus. Duo peccant. 1. Defectu fidei; quod credunt dor- mientem non poſſe ſalvare. 2. Perturbatione animi ex timore; ideo arguuntur; uid timidi eſtis GDrNNIS umenii aivunl to Mu WM 1 intcͤt Gintnfunc 6t Ifimdun ekedectggr⸗ ſirutt teig Zilgninen aunn uand Cokhidl Wa fonme NN (Ptwruini annlinute e G8,1 We 4 ludrd m, let . Nd ict ⸗ H ier, Ken 4 Il. enn diunn dei Dei ſilni voniindar 4 Nahin d 1dii die ncltllttien linie in Ci geitchect 6 en ſgrin TT I Mi GNu ; ℳ ſe ſen n. Nagdu roran iel nannt M tonl, AAle , elotgnnjt Unisetken indi ian iirtn 4 UPe ſeei ſi⸗ , inmg nel fting 4 lolctin 1 Henttkk 1. Cant; 8 POST PENTBCOSTEN. 297 eſt, Tu contra in ompni tentatione confide is Dei previdentia ?R animum ſerenum tetine, quia omnis turbatio non profutura, aut noxia me- dia arripit. 3. Tunc ſurgens imtera vit vertis, & mari. lbid. Prius ventis, tanquam cauſæ commotionis, deinde mari. Si vis malum aliquod extirpare, à cauſa, & radice illud aggtedere, Re dixit mari: tace, & obmuteſce. Marc. 4. Dum commevéris animz tace, obmuteſce, ne in quetelas, in mur- mura in indignationem erumpas. Sæpius hoc tibi dixit Deus, raro es obſecutus. Et facia eſt zranquillitas magna. Confandunt te inſenſibiles cteaturæ, quæ tam promptè obſequuntut Deo. FERIA II. Legio dæmonum expulſa. 1,0 Ceurrerint ei dus habentes damonia, de mo- numentis exetntes, ſavi nimis, Matth. 8. Miſeriam hortum fuſius deſcribit. Marc. 4. Ne- que catenis quiſquam poterat eum ligares in monti- bus erat clamans, & concidens ſe lapidibis: * veſtimento non induebatur, Ita deæmon tractar hominem; & tamen amatur, cum amætur pec- catum. Mirimum pejus eſt omni excogitabili P&nà, & licèt pœnam miniwam fugias, pec⸗ catum non hofres. Rumpie cate pas legum divi= narum: lacera veſtem gratiæ, & e. 21 Pideas autem leſum àa longs, uturrit; asdoravit eum, Marc, . Confundunt fe N 5 dæme- 7 299 HHBDOMADA VII. dæmones, qui Jjeſum' præſentem timent, quem Præſentem tu offendere non vereris, Adorant cum timore, tu amore id præſta- Addunt: Ad- iuro te per Deum vivum, ne me torqugas, cxpel- lendo me, quia inexplicabili odio tentare ho- mines deſiderant, Quanta igitur opus circum- ſpectione: Interrogatus, ques tibi nomen eſt?; Re- ondie, Legio. Ubi unus intrat, plures trahit. Una pPaſſio non domita multas excitat. Unum pecca- tum patratum ad multa trahit. 3 Hamoenes autem rogabant eum, dicentes: Si siicis nos hine, mitte nos in gregem porcorum. Ibid. Vide quàm parum poſſint; ne quidem potcum Ccüpare, quantô minus in te poterunt, niſi tu afſentiaris ? ex petitione collige, ad quam vili- tatem per peccatum venerint nebiles ſpiritus. Gonceſſit quod petiverunt, Jeſus, ut doceret tanti eſſe animam, ut pro ea à jugo dæmonis li= beranda, omnis jactura temporalis ſit poſtpo= venda, ergo & tui honoris & commodi, &c. FEKRIAMI. Ghriſtus rogatus à Geraſenis diſ- ceſſir. YI. E veniuni ad Jeſum, & vident illum, qus demonio vexabatur, ſedentem veſtitum & ſana mentis. Marc. 5. Hic ſtatus eſt hominis peccato liberati. Sedet, mira animi quiete; sd pedes Jeſu, affectibus humilitatis, Veſtitus gratia „ & donis ſupernaturalibus. Sanaæ wemtis, ſuarum dominus paſſionum, quæ cum cxerrare Aenn, Ort Cl . 6bt te⸗ etbigteeue; M. 4 1ℳ K utn/ de tn, Din aummm et Ueler, Etorcl uinuuenn 1A ltsents Nita 1 lent euun mn eigeulen Aulihda Ln Rllten e⸗ N mekhl II WM .. n lht⸗ 1 a un inn , a,3 hntth aſe ulen 1 le en 5OST PHNTHGOSTEN. s/S. NR iden . H 6GXerrare fecerunt. Quanto felicior hic ſtatus eit⸗ Aun . riore? Huac tibi precare; & ur con(erves pedi= 4 Pre P E bus jeſu non diſcede. èü Ninſhen 2. Et rogare cœperunt euns, aet difesderet ds ſi⸗= lotmi nibas eorume Ibid⸗ Cajet, hic? Damnum porcornm blulenin timorem majoris damni excitavit 3 ne patiantur ed remporalium jacturam, præeligunt carerc ueuh Chriſto, quod ſummum eſt malorum. O mlſa⸗ n e nia! Taä cum tene, & non dimitte, Ut ſerves i IEium, ctlam vitæ, & ſanguinis jactura, eſt in⸗ Nen m gens lucrum. . nzomnn Eil. 3. Cumque aſeenderet navim, cœdpit älum de⸗ n n precari, qui à damonio Vexatus fuerat, ut eſſ et eſenmi casm illo, Ibid. Ascepts gratis hoc deſiderium AeeAne cxcitavit. Quoties candem accepi, & necdum irnlm habeo deſidcrium Deo adhærendi? Jeſus zon u, wlen aarniſit eum, ſed ait; Vade ad tuos, & anptencia o oenoltl⸗ ilis, quant tibi Dawinus fecerit, &n mijſeriu; ſit iulr itt⸗ tai, Non rejicit illum, ſed prædicatorem facit Gnmd/MA, illum beneficii, quibus? illis ipſis, qui rogabaat, ut diſcederet, quare? ut vel ſic agnoſcerent Je- 1. ſum, & in illum crederent,. bonitas! quæ- anens iit cos, à quibus rejicitur: O quseties te ſic quæ- Avit! Quid debes tantæ bonitati ? leß FERIA IVS nd Oflfertur Chriſto Paralyticus. ninnin 1. T veniunt ad ecum ferentes Paralyticum; mnien — qui à quatuor portabatur. Marc. 2, Mi- umiu ſerabilis hujus hominis ſtatus, ſed miſerabilior lenuu, M animæ tepidæ, qui nec manus ad operandum, Næ B6GH 300 HEBDOMADA VII. nec pedes affectuum ad ſe movendum firmos habet. RExpertus es id ali quando in te ipſo Uti- nam non etiam nunc! Vis ſanati? quatuor ba- julos adhibe; cognitionem tuæ miſeriæ cogui- tionem bonitatis Dei; & hinc ſpem ſalatis ; & amorem Dei. Certa eſt ſalus hæc conjun- genti. 2. Et quaarebant eum inſerre, & ponere ante um, non invenientes, qua parte eum inferrent Ira turba. Luc. 5. In domum non dabatur acceſ-⸗ ſus præ turba: Paralyticus tamen per illos quatuor ab omai parte quærit. Agit, quod po- teſt, ne occaſio elabatur. Hoc & tu age in jne- gotio animæ, Quod hodie potcs, non differ in craſtinum. Etſi impedimentum quandoque ſufficiens videatur, rationabilius eſt, ut tentes perrumpere. 3. Nudaverunst tecdtum, ubi erat, & patefa- cientes ſubmiſerunt grabatum, in quo Paralyticus jacebat. Marc. z. In bajulis conſtantem in ægrum charitatem adverte, & imitare, Eandem cogitare potes in domino domus, qui non pro- hibet tabularum cubiculi pertumpi, in quo Chriſtus præ dica bat, Paralyticus vero non ti- met nomen inurbani, aut importuni, aut con- funditur comparerte æger. Tantum facit amer ſanitatis. ät non faciet in te plus amor ſanctitatis? Generoſa utere reſolutione. 0NN 11 I1Cri Hien ſin r unil ede fl M P Lem Aeolle⸗ Nsboc petlent 1Kuirs een i Erene e ndetblcrt lte 1 Natn atc; ce r Hon dede ſalnenlka n t ut Nte Ne. „ n. . nglnnne A. moyenttn ie mo urie iiun, tuenlen ⸗ ehenli llu ee , hun t nvunitnnn ytilintn unen e N⸗ tanlee⸗ Ku nenſe e n rnun ſCute iuek, Aeuel vu, Gl⸗ Glutaiſin, oNialten I. en le müue Eut nn Ctonft⸗ erunni, ſr ien e ro nni 1r ic⸗ moakitnel imorinet 20OT PENTECOSTEN. 301 F ERIA V. Sanatur à Chriſto idem Para- lyticus. 1. E. videns Jeſus ſidem illorum, dixit BParaly⸗ tico; Confide fili. Matth. 9, O verba amo- ris, quæ ſaxcum cor emolliant! Remittuntur tibi feccata tua. Non hoc petivit æger, ſed ſanitatem corporis. Sed majus eſſe malum animæ docet, quod prius curat. Quam cœcus es, qui hoc non agnoſcis! Hinc major tibi cura ſanitatis corpo- tis, quam animæ., 2. Peccatum eſt morborum, & aſflictionum cauſa; ut cutet ergo morbum, tollit cauſam. Nos bene medetis motbis ani- mæ, niſi radicem evellas paſſioni. 2. Brant autem illic quidam de Scribis ſedentes, & cogitantes in cordibus ſuis 3 quid hic loquitur? blaſphemat. Marc, 2. Nunquam deerunt, qui⸗ qued ſancte feceris, perverſe accipiant. Non deerunt, qui prætextu zeli, tegant invidiam. Si talis es, cogita te cam Scribis illis redargui: U⸗ Juid cogitatis mala in cordibus veſtris? Confun- dere, & ne ſimilia poſt hac judices, cogita, quod ſicut Eſus vidit cogitationes eorum, ita videat tuas omnes, ſeu bonas ſeu malas. 3. Tunc sit Paralytico; Surge, tolle lIadulum tuum, & vade in demum tus m. à paralyſi animæ liber tris age, ne iteram relabaris. 1. Jurge per generoſas, & ſæpias repetiras reſolutiones. 2. Tolle lecum, id eſt, ut zit Gloſſa, Carnem à carnalibus deſiderii, ad voluntatem ſpiritus at= tolle. 3. Vade in domum conſcicntiæ tuæ, & illic habita. N 7 FEr= Io2„ HEBDOMADA VII. Acla poſt ſanatum Paralyticum. 1 P Ropteres berſequeba ntur Judei Jeſum, 7uia hac faciebat in Ssabbatho. Joan. 5, Jub Prætextu teligionis malitiam exerunt. Bonum opus Jeſus præſtitit, & perſecutione repeuditur. Perſecutio certa mihi ett, ſi bonus ſim inter dyſ⸗ colos. O ſi tueri, aut ſolari me poſſim cum Chriſto: Parer meus aſque modo hoc ipſo Sab- Patho) opersius Ez ogo operor: id eſt: operor opera Patris mei. At infeliéem me! non Potero. Opera mea ſapiunt mundum & ſenſum. At non amplius? Obperabor cum, & in Patre, ad- ver * Propter Patrem meum. Propterea magis quarebant Judai eu inter⸗ ſen: „ quia Patrem ſuum dicebat Deum., Ibide duoô devenimus? per ipfam regularum obſer- Vantiam, per opera, quibus meremur eſſe filii Dei, incurrimus odia dyſcolorum. O quam fe⸗ lix ego, ſi ideo tantum ſum exoſus, quia Deus eſt Pater meus; quia operor, quæ Patri Placent. Patiar mi Deus odia; ſed non alia cauſa, quam quod ſim filius tuus, tu Pater meus. 3⁰ Opera qua ego facio, teſtimonium perhiben: de me. Ibid. Probat Chriſtus Divinitatem ſuam: allegat teſtimenium Joannis ; ſed co non niti- tur: majus ſeu firmius addit, opera ſua. uαοα. mo alius poteſt ſacere, Probare aliquando ad tris buual Dei debebo, me eſſe filium Dei, ſi gloria Botiri velim. Quid allegabs? Nihil proderunt II MIN pinm iie ſr le, e/ E Ain Muhr (1084 lernr Vo 5 AI. . rabw adr /C e thaur ten, l 1e i e en e⸗ 1 8 an t N Duffen die 7 Ntunnn h keniene alt brunnſninee 1 e,ufin an h orſto⸗ ne Elchichent n M en E n 1 1,Küur, 7liarit⸗ alrmn diee menid Uell emn Ollni iu giihe 1e Mnini llli/ n elte. nn u ſen Dinhitnen . ſeleotmnn Ne POST PENTECOSTEN. 307 elogia hominum, ubi ſola penſantur opera ſins gulorum. Quid fiet, ſi non invenisntur opera zuæ plena ?à Apoc. 3. Quid agendum nunc, ue tunc te laudent in portis opera tus 2 Prov. 3 I. SABBATHO. Matthæi Vocatio. x. Om tranſiret inde Isas, wiidir hominsm; — Matth. 9. Chryl. ſer. 30. Vidit illans Deus, ur ille vigeres Deum, Ita nec cognoſcere Deum potc;, niſi per gratiam ſe eæzhibeat, O vide me Jefu ut videam te! In ezlonib ſedentena tanquam in lucris temporalibus quieſcentem. O falſa quies Matthaum nomine, exprimit ipſe nomen', ur ſciatur ſua indignitas, & dignatio' Dei. Ee ait illi. Etiam dum ſedes in peccato dum ctu peccas, tibi Deus ad cor loquitur; ſed quo⸗ ties diſſimula: audire! & ſecuzus eſt eum, ſtatim, quia jeſus tranſibar. Gratia venit, & vadit; per=- tranſit, niſi occupes. Relizæis omnibus., Cognos ſcentii Deum vileſcuant omnia. 2.. Et ſecit ei conv vium magnum Levi. Luc. F. Ut gratus eſſet, ut gaudium teſtaretur, ur alios hac occaſione ad Chriſtam pertraheret. Aderat enim zurba multa publitanorum, & aliorum, qus oum illis erant diſcunibentss. Eſne tu tam gratus Deo? Quæriſne occaſiones boni? Non dedigna- tur hanc menſam Chriſtus, etiamſi poſſet inde vilior æſtimati, quod cum peccatoribus ageret; quia erat occaſio plures convertendi. Curaſne ita ſalutem proximi?, etiam ubi crederes te vie- lierxem habendum-: Er. 304 HEBDOMADA VIII. 3. Et Phariſai dieebant Diſcipulis: Quare eum Bn blicanis, & pec eatoribus manducat Magiſter veſter; Landa Jeſum; quòd cum peccatoribus verſetur: aliaàs ubi taà eſſes? Lauda, quòd non tantum manducet cum peccatoribus, ſed etiam ab iis manducari velit. Tanta tui eſt dignatio, 6⁶ vilis homo! Noli murmurate, aut aliena facta ſæpius interpretati; quia intentionem igaoras, DOM. VIII. ?POST PENTEC. . . 15 147.. . Muliec à ſanguinis fluxu auratur, 1. N Ulier, qua erat in proſtu vio ſanguinis an- nis duodecim, & erogaverat omnia ſua, nec quidquam proſecerat. Marc. 5. Calamites cotporis melioris ſtatus accendit deſiderium: æſtimat ſanitatem, dum cea caret, erogat omnes ſuas facultates, ut eam recuperet; plus darer, ſi plus haberet. Quanto melior eſt ſanitas animæ! æſtima hane: Si habes, cura ne per- das, huc omnes animi facultates, intellectum, memoriam, veolantatem impende? Si non ha- bes, deſidetium accende; ſed non ſatis: facultae tes impende. 2. cum audiſſet de Jeſa „ venit in turba ze- iro, & tetigit veſtimentum ejus, Ibid. Cum hu- militate, feverenfia, & viva fide teparandæ ſanitati, Ita ad Bachatiſtiam eunduch, Nec te impediat turba ruorum affe uum pravorum. Semove illam, ut accedas. Qoætit: Auis ſts Jus me tetigit; Non ut ſciat, qui, nibil igaorer e Nr TMN kiti Neln Mrtttunth ſliinnmt inateptlond iin etiran a vuutantasn a utmiolio u. Nee U. M. 121 ue KMNA NNen Mͤ⸗ Rrden iſhr 17 uc, D in e, D A aligni dante, Anputd lunl n otbet e tiit te ti atich linen unen UINW. , Mniſotri unfi Mu 1 o/. Clnn „ Ge dtalue? enoe N uedn ue; in & lnn de, rß ltep belen, zute/Htol it Crltcitul⸗ Cnt nig⸗ lin lnt 1 l mnu⸗ evadiN N Aunn iin et Au u, POST PENTEGOSTEN. 305 ſed ut ſe prodat fides mulieris, & illuminentur alii, & mulier ipſa à fide in aliàs virtutes progte= diatur. Diſee ſemper proſicere, & deſiderio Chriſti in hoc ſatis facere. 3. Mulier vero timens, ac tremens. Ibid. nè in= cfeparetur, quod immunda mundum tetigiſſet; & tu non times tot paſſionibus immundus, non tangere fimbriam, ſed ipſam Divinitarem ſume= re 1 Venit, & procidit ante eum, & diæxit ei omnem veritates, de morbo ſuo, coram omni populo humilis, & confuſa. Vide profectum à fide ad onfeſſionem ſuorum defectaum, & publicam confuſionem. Tu nondum huc es progreſſus? At ille dixit; Con/tde klia. Statim ubi ſe humiliat, vocatut filia, Digua eſt hæc gloria, ut per humi.- liationem àte ematur. Fides zaa te ſalvam ſe- cit,. Si deficis, certe defeétu fidei deſicis Aſ. ſueſce actualem fidem ſæpius exercere, maxime circa Deum, & ejus attributa.“ FERI A II. Jairi filia reſuſcitatur. 1. Ecce Erinceps unus acceſit, & adorabat eum, dicens; Pomine, filia mea modo de= funka eſt; ſed veni, impone manum tuam ſuper eam, & vivet. Luc. &. Filia unica, nobilis, teners moritur. Ne crede ætati. Ubique mors eſt; fortè hic dies eſt ultimus. Dominc tu ſcis inſipien- tiam meam. Si ſcis me peccaturum aliquando, potius hoc momento , etiam fulmine me tolle. 2. Si cadas, mode, in momento recurre ad Deume rtI 6 mielbe plis l⸗ tleholdim 566 HREBDOMADA VIIIS Deum. Differre velle pœnitentiam, eſt veſe Iæpins cadere. . 2. Et cum veniſſet, & vidiſſet turbam zumul- mantem, dicebat: Recedite. Ibid. Uni Chriſtus 11 n eiu accedit, debet recedere, quidquid eſt mundi, 1urſleß Non ſanatur in ſolidum anima, niſi turbam pac- r I ſionum ejicias, Dic ergo tuis reſolure in omni wp i u occaſione: Recedite, Addit? Non eſt mortua pusl- n ad 6 lIa, ſed vi vit. Forte reſpicit ad eos, qui adoleſcen- Hi tes à Deo dedicant. Moriuntur civiliter, ſed WlDWOYl mors hæc ſomunus eſt ſuavis, & quies; dum vere in tudlen mundum deſerunt cum concupifkcentiis ſuis. Si ergo adhuc in te vivunt concupiſcentiæ, noa⸗ dum es mundo mortuus, ſed dormis ad tempus, ſicut ignis ſub cinere. 3. Ipſs auzem zenens manum ejus, elamavit di- cens; Puella ſurge. Ibid. Qui per te cadis, ſine manu, & auxilio Dei nen reſurges. Agnoſce tuam infirmitatem zapprehende robur gratiz. Et voeverſus eſi ſpiritus ejas. Quoties tibi dizxit, zurge: & non eſt in te reverſus ſpiitus? Anima ſeparata obedit Deo, cur non etiam unita corpo⸗- ri? ratio utrumque poſtular. ouia ſive viwi⸗ mus, ſive morimur, Doemini ſumns, Rom. I4. Ah non quæratur de te Deus? U/qusquo ven vis ſubs jici mihi? Exod. I0. FERIA III Duo cœsi à Chriſto illuminantur. I. PT tranſeunte Jeſau, ſecuti ſunt enm duo ,—cacizlamanees : AMrfersre noſtri, Fili Davide Matthi 9⸗ IWI ierim g ſetflis in. Nr Trnun eoignithtens ir Arlier,4 Nie r onigrus 9, ,NAliient nr El,N Uee oe Ehn gaſt nte Non le ni N IIn ommn 5OST PHNTECOSTEN. zey Matth. 9. Gœci oculo corporis, non animæ, qui ſide agnofcunt Meſſiam, credunt potentiam, ſperant miſericordiam. Fortè tu animo magis cœcus es, dum nebulas offendunt pravæ affe⸗= Riones, ue non videas viam veritatis, nec intel⸗ ligas ſublimem Chriſti doétrinam. Animalis homo non percipit ea, qua ſunt ſpiritus. I. Cer. 25 Et neſcis, quàm ſis cë. miſer. Apoc, 3. 12. Dicit eis Jeſus: Creditis, quia hoc poſſum facere vobis? Dicant ei? Urique Pomine. Toto proceſſu nec reſpondit eis jeſus 3 perſeverarunt tamen eum ſequi, & clamare. Sequere jeſam, etiamſi te nen ſoletur. Suſtine Dominnci cutn patientia, & longanimitare. Tandem quod quærit, non eſt ſciendi cauſa, ſed vule grandem de ſua potentia opiaionem haberie Sublimis de Deo ſenſus eſt magnarum actionum origo. 3. Tunc tetigit ocalss egrum dicens? deeundà ſdem veſtzam ſiat Vobis. Ibid. Ecce ad menſutam diſpoſitionis memſurarur gratis. Hinc intellige, quare ſis tam egenus gratiarum; quia valdemo= dica tua eſt diſpoſitio; & conate te poſthac ad ampliores dilponcere, Sanatisz omminatsas eſt, Ai- gens: Videte, i quis ſciat. Non fuit mandatums ſed myſteriam docentis, ſi quæ egerimus abud populum plauſibilia, occulta optemus. Non vult laudari- Ckriſtus, & cur tu, qui ſine ee nihil gotes. 366 HEHBDOMADA VIII. FERIA VI. Dæmonium mutum ejicitur, † jetull iit 1.O Beulerunt ei hozinem mutuss , damonism vUnhn, habentem, & ejecto damonio locutus eſt mutus. Matth. 9, Maguz eſt offerentium cha- titas,; major Dei benignitas. Hanc admirare, illam imitare. Agnoſce te mutum; ſi te lo- qui vetat de Deo affectus vanitatis, pro Deo reſpectus humanus, cum Deo mentis ad creatu- tas evagatio. . 2. Mirata ſunt turbe, dicentes: Nunqu am ap- faruit ſic in Iſraæl. Ibide Candidi⸗ & ſimplicis ani- mi laudant, quæ vident bona. Phariſei autem dicebant à In Princip e demoniorum ejicit da monia Invidus animus peſſimum dat alienis rebus co⸗ lorem. Tanti refert, quo animo ſis, ut benè lo- queris. Magus pronuntiatuf jeſus, & tacet, ac tolerat: & quomodo hæc cogitans indignabe- tis, ſi quid de te ſiniſtrum proferatur. 3% Es cireuebat ciitates; & caſtell a; dogens in Synagogiss & cutans omnem languorem. Ibid. En quid fependit tantæ injuriæ; cumulabar in cos beneficia, & mitacula. Non proprterea deſiſte à bono, quia de ſactis tuis ſiniſttè loquuntur homines, Si propter eos non eœpiſti , propter eos nos deſiſtas. Reſpice cui ſervias, & decerne “ non curare, ſi hominibus non placceas. G M u. Nlnkuc glnen Uinn eiar u⸗ n gon ufußz leni Auppenin hatuf oketuimdt Murnbr uum,El⸗ iait o ⸗ entgt ged⸗ tu Nufi; Ackloncsti⸗ 1 Agiimts dAni lers N Kl Ade Ect gtmnaleie lenent, olel S , clcntin en agttit rilteſogtun ecli n ſerfirt a npiuen⸗ 5O 5T PENXTEC. 399 F ERIAV. Ad piſeinam invenit Paralyticum, 1. T Acebat multitude magna languentium, cœ⸗ torum, glaudorum, aridorum, expectane tium motum aqua. Joan. * Typum habes mor- borum animæ. Languidi ſunt, quos progredi tædet in via virtutis: cœci, qui non erigunt ſe ad æterna, ſed in caligine periturorum hærent claudi, qui in utramque partem jam ad Deum, jam ad mundum inclinant: aridi ſua culpa, qui ſuccum devotionis non guſtant. Vide, an non te reperias in hac multitudine. Cum quanta longanimitate, & attentione expectant motum aquæ deſiderio ſanitatis corporalis! Utinam tantum tibi eſſet deſiderium ſanitatis animæ, tanta intentio ad remedia? 2 i primus deſcendißet in piſcinam poſt mo- tionem aqua, ſanus fiebat, Ibid. Quanta fuetit, quàm continua ſingulorum attentio ad Ange- lum deſcendentem, quanta concurrentium luctaꝛ At primus ſolùm ſanabatur, non magis æger, non diutiùs expectans; ſed primus, & maximé diligens. Vide, quid à te requiratur, ut in ani- ma ſancris; attentio ad Angeli inſpitationes, ad motum aquæ, ſeu cordis tui affectus, & di- ligentiam operandi. Vide, an, & quantum his deficias. 5. Erat quidam hemo ibi triginta odo annos habens in infirmitate ſua. Hunc cim vidiſſet, dicit ei: Fis ſanus fieri ? Ibid. Non dubitabat de ejus volua- 314 HEBDOMADA VIII. voluntate Chriſtus, ſed ad infirmitates tuæ ani- mæ reſpiciebat, quæ curari non poſſunt, niſi cu velis. Ideo cx te quæritur; an rcvera velis, quia hæc voluntas eſt primum movens. Viſne ſortè ſolum velles. Nam ſi vis, cur repellis media ² ſi vis curari ſuperbiam cur fugis humilitatem, & c, F E R I A VI. Chriſtus ſanat eundem Paraly⸗ tisum. 1,: R Ependit ei languidus; Damine, hominem non hebeo, ut cum turssta ſaterit aqua, mittat mein piſcinam. Joan. 3. An murmuranz hoc dicit, & tacité inculans miniſtros aquæ, quèd ad ditiores accurrant, ſe miſerum dele- rant? an nudè miſeriam ſuam exponens? Fac ut neutro modo tua cauſa de te dicatur à Superiore, à ſubdito, à diſcipulo, à Pœnitente: Hominem non habeo. In miſeriis animæ tuæ id quæri non petes. Nam RERece Home, Jeſas tuus, qui mittit te in piſcinam ſui ſanguinis. 360 Dicit e eſas. Surge, zolle grabatsmtnum, & ambssia, Ibid. Tria hic habes adverſus lan- guerem ſpiritualem remedia. 1. Surge: non cx- pecta, ut ſola gratia te erigat, ſed tu quoque co- operarc. Nec tu ſolus potes quidquam, nec ills ſola: tu cum illa potes omnia. 2. Talle grabstum cupiditatum, ac paſſionum. Tolle, tolle. cru- cinhge. Tolle cas, rationis, ac voluntatis ma- nibus regendo; in quibus antea & ratio, & vo- luntas quieſccbant. 3. Ambnla de virtute in , VvII⸗ PYIN Ule⸗ . lo N & otiunr uel ud D nm, Lin utte, 2ietecien ſoven giiens ſene⸗ ut Mapr 1 ſeſp ats eltel Tr 5 II Uninenel ongl,i krrigi Nenn lrt teſelbuill heaiinatn N na, Nenn Enin hate ſnnt 1 Konuunutg Ciikte in wienn et: ponen/lelt AuiNineſ N Pumruss r Aau Putng pliit 4 ust te hetlh 1 leMe: elagege d tii un, 1 Vl ien olernle . 1 i euun gerannhh 11ℳ 4 V . POST PENT EHNTEGOSTE 314 Virtutem ſtudi W „ ſtudio ac deſideri i: PFoſtea in venit eum ſdeni⸗ proſiciendi- ixit illi; Ecce ſanus faczus eſt 7 templo, & ne dateriu: zibi aliquies Aſt ? ja m noli peecare orat beneficiu * liber dee Ibid. Comm 4 m, prehibet pec Be- astlieiuta. aerfedlieaibur ic cohibein- hæc, & ad fervorem ſpiritus us te cohibeant quo tibi bencfacit Scal, mocant : amor 1x ma niſi feceris, ſecuturum (unpize⸗ tm illius, as . Iciumn. e. Cum ☚ „; . eulſat ite polos vellentes jcass. 1. Biis Picas. i Jeſ ber ſata Sabbatho ; Diſcipuli E ve. eEia⸗vrer e cœperunt vellere)/ c, ſti, & Dilſci att. 12. Cogita auſteram Erz ulO e e im Chri- famem rae re ejur vitam ad eam uſque rata fercu . .. unt eis, ut ti . bporis curam 165 in Matth. quomod iham e ſcedant. Tra erti z neque tamen à Chriſto .- Stum, & condie enti Chriſti eis ſupplebat d 1 . Zgitares, ſoli ci iebat inſipida. Si hunc ſerio a: convertere⸗ nan “ babee, corporis cu ann corinodäksatgin:6 ad , nec de fe ct us cibi dam tientiam, um te 2 Chiiſto avelleret . . aut 2. Phariſai aut e, Diſcipuli 7. sν videntes, At . 7 5tu AsNerunt és; mineatür S quomodo obſervant cum ut af. , & famæ deinant per hitacitla acdri- . ni⸗ ſitæ z12 HEBDOMADA VII. ſitæ: & invidia veſtitur zelo violatæ legis. Gra- viora àa ſe patrata Sabbatho invenirent, ſi ſe in- ſpiccrent. Sed talpæ in ſe, lynces in aliis mini- ma taxant. Vides quam turpe ſit obſervare ali- Os, & ſe ignorare? Ubi ſe objicit feſtuca in oculo fratris, converte ru cogitationem ad tra- bem, quæ eſt in oculo tuo, 3. At ille dixit eis: non legiſtis, quid fecerit Pavid, quando efuriit ? Quomodo intravit in Pomum Dei, & panes propoßtionis comedit? Ibid. Tacuerunt Diſcipuli ad redarguitionem etiam ſibi factam, ut eſt apud Sanctum Lucam: Ideo Dominus corum defenſionem ſuſcipit, Si vis omnibus injuriis, & calumniis reſpondere, multa incurres, unde plura patiaris. Si taceas, verbum Dei pro te loquetur. Eſt enim ei ſuorum cura: & ſi premi cos patitur, non ſinit opprimi. Repo ſita eſt hæc ſpes in ſinu meo. DOM. IX. POST PENTEC. u Sanatur manus arida. I. L Cee homo manum habens aridam: & in⸗ terrogabant eum: Si liset Sabbatho cura⸗ di⸗ ze? Matth.; I22 ut, ſi affirmaret, accuſa- uun en lim r Mao, ll epnmtin n,EE 2Cilnedit ai, rri, ulertikenmin A eAla rilna, Mf uligt:Alugn miu n eute, G olut eid Men un t ninte ſcen 1 luun 4 N Ni, Hanlsnu wn ſt Ttidrm pimni iin „ rent eum apud Principes; ſi negaret, immiſe- AInde ricordem apud plebem proclamarent. Utrin que imminebat periculum; ut errorem tamen con- futet, eligit Sabbatho curare. Quid tu faceres pro veritate, ubi provideres aliquid te paſſurum? Ne timeas à facie hominum. Age quod æquum, & juſtum eſt diſcreto zelo: & ſine cælum zucte⸗ n D dfiurket irrenn ie, prgilieni e ltchanr ti ſ. ode ZM giienin nloſin falf And d Mn, umncceltl npuibunetn Nunbtee nllict, Nn ſſrkn n ini Nue “ Nianniui eo 1W ls mni lg,0 1 ℳ⸗ iut umn 1rezunt,n chmuen 0id Lencten nl tnt POST PENTECOSTEN. 315 In manu verò dextra arida „conſidera axida tua opera virtutis, Exaieſcat tibi ſiniſtra; & vivat dextera. 2. Et ait bomini habenti manum aridamt urge in medium. Marc. 3. ut miſeria viſa moveat affectum ſe opponentium. Fr ait eis: Licet Sab- bathis benefacere, an male? id eſt, an omittere beneficium. Chriſto ergò idem eſt, non! enefa- cere indigenti, non potes, ac cidem nocere. Examina, quo affectu demandata charitatis ope- ta ſuſeipias. Fortè & tu ibi curris, ubi extra- henda eſt ovis è fovea, ubi proprium aliquod commodum affulget: & lasgues, ubi proximo eſt ſuccurrendum. 3. Et. contriſtatus eſt ſuper cæcit ate cordis es- rum. Ibid. quod nec eum Meſſiam agnoſcerent, rec doctrinam de juvando proximo etiam in Sabbatho probarent. At quanto major eſt coœ- citas tua, quam nebulæ paſſionum inducunt? Ah noli contriſtare Chriſtum Domini. Ee dicit homini: Extende manum tua m & extendit, ρ reſtituta eſt. Tibi dici puta: Extende manum ad opera virtutis. Quid juvat proponere. aut de- ſderare, ſi runquam ad opus progrediaris. Ex- euntes autem conßlium faciebant, quomodo eum perderent. Unde meliores heri debebant, inde Pe jores effeéti ſunt, Hæc & tu reddis Deo, que⸗ ties bencficiis ob malum abuteris 14 HRBDOMADA INX. F ERKI A II. Eliguntur duodecim Apoſtoli. 1. R Actum eſt autem in illis diebus „exiit in montem orare. Luc. 6. Cogitabant Judæi quomodo cum perderent, Chriſtus, quomo- do cos ſalvaret per Apoſtolos, ut inſtrumenta. Quantum diſtant conſlia Dei à conſiliis ho- minnm. 2. Subducit ſe, ut cedat eorundem iræ, & docet, incendio non ſuggerendum pabu- lam. 3. Docet interpolenda contemplatione opera vitæ a civæ, ut colligatur ſpiritus ad ma- jora. 4. Docet, ut rectẽ ores, ſecedendum à ſtre- pitu tam externo negotiorum, quam interno paſſionum, a. Et erat pernoctans in oratione Dei. Ibid. To- tam noctem orat, antequam Apoſtolos deligax? ut doceat quæ in negotio ſalutis ſuat ſtatuenda, eſſe cum Deo conferenda: idque nen obiter, ſed sli quanti temporis deliberatione, Humana prudentia deſicit ad ea, quæ ſunt Dei. Erraſti ſæ- pè, cum Deum non conſuluiſti ? forte nunquam uſi conſuluiſti, 3. Se cum dies factus eſſet, vocavit diſcipulos ſuos, & elegit du odecim ex ipſis, quos & Apoſtolor nomina vit., Ibid. Et te vocavit Deus, ad Apoſtoli- cam vitam, & gratis. Quanta vocationis digni- ta quasta tua indignitas ? Ne præſume de vo- cationis gratis, ſi eam non firmes operibus 0 cti- am Judas fuit inter illos, & tunc temporis te ſan- ctior; & tamen deſecit, Quod & tibi evenire * teſt:, ſapienter cave. K III G, um hmin , ſud l bendtn ituin ihan riu heni a m ul Kere ſn un Niumnnurfoin Nmu Mun on Mlunnietot, Deu uicht boeiau⸗ i laſeſe ient i Raein arun dſieeni Inthur pern ineznugiir mmu,alin Puhen inini/ fuumm hn uubin ,e un l le a penſuien DNlliut liu e re, do irſn, 01 n t N dn 6 (ogtiat (huita de u,riatnn Nei/ aulind adteonne ggernan ur endtin ufſumun aladonitn 1n,Aun ien wANANo irgttigg lunkuurni An Renion, un ndi kuut G one uft POST: PHNTECOZTIN. 315 FERIA II. Sermo Chriſti in monte habitus- 1.E cùm ſadiſſet, scceſſerunt æd eum Diſcipuli ejus 2 & aperiens os /vum docebat eos Matth 5. Ubi ſedet ad docendum Magiſter, accedunt Diſcipuli, & audiunt doctrinam. Inſidet Deus Magiſter cordi tuo, aperit os ſuum per inſpira- tiones? accede, ſi vis eſſe Diſcipulus, & ubi vos cem ejus audieris, noli obdurars cor tuum. ſti- ma doctrinam, quam tantus Magiſter tradit. Statue te illi conformare potiùs, quam doctrinæ mundi, & carnis. Beatos pronuntiat cos, quos mundus & caro miſeros, Deus non fallitut, ergo mundus. Intelligis hoc? & tamen hujus prisci⸗ pia ſequeris ? 21. Baati panperes ſpirien. Ibid. Qui amore Dei abreauastiant caducis omnibus, & anime eorum cupiditatem evellunt, ut sudi nudum Je- ſum ſequantur. Expende quàâm terrena faſtidias, æſtimes, ſpernas, ut iis adhæreas. Quid de iis tibi ſtatuendum ſit, ex Chriſti exemplo diſce. At quomodo eum imitaris ? Quoniam pſorum ℳ regnum cœlorum. ERſt conviscens beatitudi= pnis probstio? Qui habet regnum cœlorum, beatus eſt, quis neget? Pauperum aſt regnism cæloras : Veritas æterna hoc dixit: ergò bea- ti ſunt pauperes, von quidem poſſeſſione illius tegni, ſed jure ad aliud. Qanta bona lucra- ris, ſi caduca penitùs animo cxtitpas? 32. Beati ſunt beatitudine hujus vitæ, Qquia aihil deude- * rant. on 316 HEBODOMADA IX., rant. 3, Paſſident reg!num Dei, de quo Paulus: wlicd Intra vos eſt, ꝗquia poſadent animam ſuam. S 3. Va vobis divitibus, quia habetts conſolatio⸗ nem veſt ram, Luc. 6, De iis eſt ſermo, qui aftectu (lehgt, immoderato ad caduca feruntur. Ut pauperibus emn ber certitudo cœli promittitur, ita his væ æterauam iiilfi intonat, Cor enim corum ligatum eſt, ur non ar valeant ad Deum illud conſtanter, & integre i erigere. Nam, incidunt in tentationes, & lsqueos G i PEiabol’, Tim. 6. Habent conſolationem, non Dei, i non ſolidam, ſed ſuam & apparentem, Non e5 in horum pumero? Gratulare tibi, Deo gratias Ma age: & cura ut animum magis, ac magis à cadu⸗ tlctueset cis abſtra has, ut ſit unicus theſaurus tuus is qui hntm eſt omnia. Secunda, ac tertia Beatitudo. io uau l I, P Bati mites, Matth, 5. Non tantum qui co- hibent turbulentos, & vel minimos ira- 1 cundiæ motus, ſed etiam, ut ait Clem. Alex. Nul,ſulchi I. 4. Stram. Qus inſidam, quæ eſt in anima, pPug- iigeln Pin nam ſedant ira & eupigitatis, & eoram, quæ ſab ilr⸗ ipſas cadunt, Hie tibi de te cogitandi tam latus eſt campus, quâm laté ſe explicat iraſcibilis 4 & coneupiſcibilis appetitus. Confer te cum ex- alon emplo Chriſti in tractandis peccatoribus , in ualgun ferendis injuriis, &cc. Cogita tibi ab eo dici?; gzien Diſcite à me, quia mitis ſum, Matth. II. Re en 2. Quoniam ipſi poſſidebunt terram- Ibid. iin Quam olim terram viventini nunc autem tet“ al xam antete 1 ee 4 e. . DE iee tulmtnlan, Pbabetin ,⸗ klermagibec un. Uſſneg iilisnenn ienun et re ſuner, king Munm Mi lenno, Me ti, Dopein rtat ummmmſ ſſ. I Neerd, n uman i⸗ il nninenr „en. u1 n! uu prtkt * Sori, e WS nl un in de inſ akenn Crfttan xecelli, n ih te POST PENTHE6OSTEN. 317 tam ſui cordis. Hanc non poſſident iracundi, quia æſtu quaſi extra ſe rapiuntur; at 471⅓ . quiæſcit inerepation ibu; ,„poſſeſſor eſt cordis. Prov. 15. I4 eſt, qui non iraſcirur, non commovetur. Quanta hæc eſt felicitas, hac interna pace; & tranquillicate frui! Sicut miſera bilis eſt ci vitas qua licet bene ſit munita, intu: tamen ſo vet prodi- tores, ait Chryſoſt. hom. 34. in Oan. Ita nihil beatius, qsdm intefino liberari bello. Hanc beati- tudinem ipſe tibi dare potes: & quid vetat: 3. Beati, qui lugent. Ibid. ecx zompunctione ſua ex compaſſione aliena peccata; ex devotio- ne miſerias hujus vitæ exulantis à patria; ex de- ſßderio vitæ æternæ dilationem. Vide quid tu lugeas, an Deum perditum, an carnalia commo- da: an mala corporis, an animæ? Quoniam pſs conſolsbuntur. A quo? à Se tatius ce obaιοναι+ Ubi? non tantum in cœlo, ubi ab eiger Dess; omnem lachrymam, ſed etiam in hac vita, ubi luctum compunctionis, & devotionis, vel comi- tatur, vel ſequitur incomparabilis deſolatio. At va vobis, qui reditis cim mundo, & ducitis in bonis dies veſtros, quia in æternum a gebitis, & ſlebitis, Lac 6. F ERIA V. Quarta & quinta Beatitudo. 1. BEatt, qui eſuriunt, & ſitiunt. Matth. 5. ardente deſiderio Juſtitiam, ſeu om- nem Deo ſerviendi, & placendi rationem, qui de- ſiderio quodam ardente feruntur in actus virta- O13 tua rMN 913 HIBDOMADA IX. . tum, non tantuùm eos, qui aliquid honoris ha- (A bent adjunctum, ſed etiam qui videntur abject, „ℳ & viles, vel difficiles, & ardui. O quantum ab hoc Ni ardote deſicis? ſitis: ſed ciſternas diſſipatas mundi, erphn gquaæ continere non valent aquas ſalutis. Jer. 2. n uàm facilè tibi deſipit virtus, cujus exereitium eſt amarum. Viſne ſervire & placere Deo. In hoc conſiſtit ſalus tua æterna. Kxcita ergò hanc ſi⸗ lunn 4 tim, ſine qua languet omnis virtus. , 4 2. Qwoniam ipls ſatssrabsntsr. I[bid. Olim. iun/ . Cùm apparauerit gleria Dei. Pſal. 16. In hac verd Am iã vita, quia aihil ulera deſiderabunt, Per ipſum riäu, tnim deſiderium habent, quod deſiderant, quis ſlhnhicn ſic Deo ſerviunt, & placent. Item ſemper ha- (enmmnnid bent, unde ſaturentur, quis ſemper habent, ubi libhn aun juſtitiam operentur, ubi Deo ſerviant; ſivs man- Wlnuinran ducent, ſivs bibant, ſive aliud quid faciant. I. Cor. Wllimninte 1I0. Nensc hoc ita vis? nonne ſaltem velle con⸗ nlain cupiſcis? O utinam à primo momento vitzx; hnke Deus det nobis cor omsnibus , at colamus eum, &G Pisßben Jaciamus ejus voluntatem, corde magno & animo rird un, volente. 20 Machab, I. nunſnan in 3˙ Beati miſericordes, Ibid., tum corporali, unligrlai tum ſpirituali miſericordia, intentione puara, amrtnhu, motivo virtutis, affecta amplo, etiam ad mini- mos ſe extendere. Quonism ipſi miſericordiam conſequentur? olim quidem quando tecoronabit in miſericordia. Pſalm. 102. In hac vita verò per remiſſionem peccatorum, & abundan- tiam gratiarum. Quid diceres, ſi ante horam iviſſes ad æterna ſup/ icla, hac evocareris ad vi- am, veſtireris gratia, ducereris ad cœlum? Normè I. ligültnein ulritenhe u cſutun ullei 1 afutrin Nluerberl luuen⸗ n. m. M On id beſe bun Naln wtdldeungen lun kore loyehitant ſnlut /uagß iſinlC Den tele v DoNedd r⸗ 6tdunatuun 5 rlenenn i em ahul , Uuner / eimnn. ,ſouſln⸗ bunt⸗ Ninmnt Inhumnf n, A budt 1e1,1 n on kran, 6¹ Cotleln 4 9OST PHRNTECOSTKEN. 319 Nonnè magna eſſet miſericordia à Hanc Deus toties ex hibuit tibi, quoties peccatum remiſit. Vide ergo, unde hanc miſericordiam tibi cer- tam facere poſſis, F E RIA VI. Sexta, & ſeptima Beatitudo. 1. D Bati mundi corde, Matth. 5. ii dicuntur, qui tametſi has habcant imperfectiones, rocul tamen ſunst ab omni gravi peccato, 26 proindé veſtiti gratis, qui ipſos affectus ha- bent purgatos, & à creaturarum amore avulſos, & ad Deum converſos; qui minimas etiam im- per ſectiones quanto poſſuat ſtudio devitant, & toti Deo adhærere connitustur. Inſpice in hoc puncto ſtatum animæ tuæ: quam es à cresturis avulſus? quam Deo unitus ? quo ſtudio declins imperfectiones? & c. 2. Quoniam ipſ: Densm videbunt, bid. olim quidem facie ad faciem, nunc autem per ſpeca- lum in anigmate, ſive in creaturis, Videbunt il- lum memoria præſentiæ ipfius, hinc delectatio etiam in adverſitatibus?: Memor fui Dei, & dele- Satus ſum: Videbunt eum contemplatione, & cognitione ſablimium veriratum, & vVivendo amabunt,- & amando inhærebunt- Maxima hæc beatitudo hujus vitæ? ſed quemadmodum ad claram Dei viſionem nihil coinquinatum pervenit, ita neque ad iſtam pertingit anims immunda, Ut illam obtineas, velles in ago- ne Angelo purior inveniri. Sic ergè quotidĩè S vive⸗ 320 HEBDOMADA IX. vi ve, & mundus eſto, qua fortè hic dies eit ulti- Mus, . 3r Peati patifici. Ibid. qui carnem ſpiritui, paſſiones rationi ſubjecerunt; qui cum proximo in pace vivunt, & charitate; qui alios compo- nunt ad pacem, & reconciliant. Quæ hæc in te ipſo, Si invenis, Deum lauda, ſin minus, ab hodie illa cura tanto ſtudio, quanto cupis efſe filius Dei. Nam iſti vocabuntur filii Gei: qui eſt Deus totus ſpiritus ſine carne, totus ratio ſine paſſione, Deus pacis & non diſſeaſionis, quo magis ad hanc ſimilitudinem te credis accedere, tanto Gcrtius habes te eſſe Filium Dei. S A BBATH O. Octava Beatitudo. 1. B Eati „ qui perſecutionem patiuntur probter juſtitiam. Matth. 5., nen autem propter ſua deli ca. Certum eſt, quod omnes: qui volunt tiè vivere in Chriſto Jeſu, perlecutionem patientur. Tim. 3. Ergo ſi non vis recedere à juſtitia, debes paratus eſſe mori magis, quam patrias Dei leges pravaricati. z. Mach. 3. Sed quis tibi tunc ani- mus, cùm vel ſuſtinendum aliquid, vel virtus aliqua, aut regula eſt violanda? Pgrtendis te JEſum ſequi, & hunc Crucifixum, ſed clavos non vis tolerare; ne quid patiaris, & virtutem, & regulam deſcris. Auct fatere, te non imitari Jeſum, aut patere. 2. Laoniav ipſorum eſt regnum erven. Ibid. SNN Oonnirſt Ginted Gjrrtges Seleuaten utbiborn Wee kmns 4Iudodandh auleix ,Muſtmns unt gyetlr rzeli glctl Mntu eulſik Klatiggitugn dhr ann eAA0. Wend MIiariuktten X0 Unnde ſlvi A. nthielegn Ili ann hin 4 guicnfni e n. unt, Ourlui alo nmste uno ni ie lnnignelb Nnolir ulan 1 ſnne 4 ede Nn 180 n zivnur bh 1n Wen oſtl Clemagu tiis cetlenentutent. ri llineen authituen⸗ lgeid, NAl dda! Pterult SxeR, 6l0 ni8 innen e, te n uun n 8 P,O& ST PENTEG. 52 ibid. Tam conſummatum in patrias, quàm in⸗ choatum in via: quod eſt Jnſtitia, pax, & gaae dium in Spiritu Senéto: Rom 14. Nam juſtitiam non poteſt perdere , qui mavult mala qaæque tolerare, quàm vel unam regulam violare. Com- para tibi hoc regnum, in quo eſt certitudo fu- turi. Nihil horum timea:, qua paſſusus es. Apoc, 2 à mundo coatradicente, à dæmone affligente; à carne adverſus ſpiritum concupiſcente. 3. Beati eſtis, cum malediwerint vobis homines, &r aixerint omne malum ad verſus vos mentientes propter me. Ibid. Qui neget beatum, cui Deus benecdicit? Nam benedictio Domini aiwites acit; nec ſociabitur eis afflidtio. Prov. 10. At Deus be- nedicit iis, quibus propter juſtitiam mundus ma⸗= ledicit: Benedictio Demini ſuper caput / aſti. Prov. 10., Maledicent illi, & tu benedices. Malach z. Et tamen nonne amas laudes, & benedictiones ho- inum: Ergo eligis vituperari à Deotan igaer5 illud: αau αaa. αρτD oαhuſ²ε Lαπ½66 DOM. X. POST PENTEGC. De triplici Qualitate Virorum Apoſtolieorum. 1. Vo⸗ eſtis ſal terra« Matth. 5. Natura ſalis; ait Plin. 1. I⸗ c. 7. eſt mordens » adurens, pepugnans, extenuans; eXιιπôι Debet ergo home Apoſtolicæ profeſſionis quoad ſe eſſe in via purgativa perfectus, & alios pfins pet kane viam ducere, quâm per illuminativam, & α uni⸗ 322 HEBDOMADA X. unitivam. Quid dicis de te iplo? quantum ia hac via profeciſti? nonne plus ſuperelſt? 2. Fos eſtis lux mund:. Ibid. Secundus gradus viæ Apoſtolicæ nomine lucis exprimitur, & in- telligitur via illumiaativa, in qua perfectus eſſe debet, quoad ſe in praxi virturtum deſumpta- rum ex vita, & doctrina Chriſti. Non ſuſicit cnim purgatum elſſe, niſi & ornatus ſit quoad ſe, & plenus virtutibus, ut aliis communicare poſ- ſit, illuminando, crrores diffipando, movendo animos, Habeſné tu vel unicam virtutem in gradu perfecto? quot tibi deſunt? quomodo ĩis ſtudes? Ut aliis apteris, quomodo talenta exco- lis; an ponis lucernam ſub modio? . Non poteſt civitas abſconadi Iſupra montem poſita. Ilbid. Onitiva hic exprimitur. Urt civita⸗ AIi mu ntudo civium per ſe ſaſſiciena ad vivendum. Ariſt. 3. polit, ita perfecti, dum uni Deoin- hærent, ſibi, & aliis abundè ſuſſiciunt ad perfectè vivendum. Vigde an tua ſufficientia ſic unicè in Deo? aan ſoli illi, nihil creaturis adhæreas? an omnia in illum referas? an nihil extra illum Qquæras? F KE R IA II. De bono exemplo dando ad glo- riam Dkl. G le luceat lux veſtra coram hominibus, ut W videant opera veſtra, beona. Mat:h. 5. Non omnia agi poſſunt in occulto, non omnia de- Rentin aperto? at quæ agis in aperto, ſint bona, non VNI ominſei 1 s uinſettli uintanmt uunnſui nli uu luriake P, Makieß iugnwer ninniian igeninug geptn 1 Deruiuger Crmmizotwn ſonzulene Nlusnhr tul uimnu ad/, 9Nenielu nun funmzam itei güte innhh uel ene Aain NMn, liemnn pſem gh, N Pwg 1. digutni herel ntcvit iſupän nun i, i N tulu⸗ Cunlan w gorer⸗ n tmen i anohii ilemmend ion un Nin Drie urti, n lleelt⸗ ilpettde giauct llrtu l an la ll n 4 ynin „H e. N. . M 1 1 . wMrondl⸗ e etlu n u/ AN POST PHNTRERCOSTEN. 322 non apparenter, ſed verà, ut unuſquiſu proxi- mo ſuo placeant in bonum ad æaificationem. Rom- I3. Examina verba tua in commuai converſatio- ne, maximè coram minoribus ‚qui facilè à majore diſcunt, an vana, jactabunda, &c. motes, quam compoſiti? tacta, quam regulis conſcientia? 2. Bi glor ficeni pPaerem voſtrum qui in eœlis eſt. Ibid. Habes hic præſeriptam intentionem cor- dis, qua operandum eſt benè in aperto: primum quidem, ut tu placeas Deo, deinde vero ut Dess ab aliis glorificetur, quatenus agnoſcitur auctor boni. Potes ergo & mutus gloriam Dei promo- vere. Detrahis gloriæ Dei, ſi quo hominum re- ſpectu non agis bonum in aperto, quod congru- enter potes, aut debes. Examina ergo intentio- nes tuas, an huc tendant: & ſtatue impoſterum. IEgo autem ad Dominum a/ piciam. Mich. 7- 3. Attendite, nâ juſtitiam " ſtram faciat is soram hominibus, ut videamini ab eit. Ibid. Pro- hibet quætere gloriam inasem. Maximam inju: ſtitiam facix, qui facit juſtitiam, ut videatur; quia uſurpat ſibi quod Dei eſt, ipſo invito, & ꝑrohibente. Eſt enim ſolus Deus Rex, & Doms: nus gloria, Pſal. 23. Sols Heo bvonor, & glorias 10 Tim. I. Tu fine gratis nihil potes: Dei gratis eit, qua operatur velle- & perfeere- Quod ex opere reſultat eſt gloria. Tu qui nihil feciti, ο les omne ſurriꝑere Deo, qui totum feci? 06 PE= 324 HEBDOMAD A X. F ER I A III. De exacta Legis obſervantia. 1. N On veni ſolvere legem, ſed adimplere. Matth. 5. Lex ante Chriſtum non erat impleta, ſeu perfecta, venit, ut impleret, ſeu ad perfectiora deduceret: juſſit enim illi addi animam, ſeu affeétum internum adjecit con- filia, &c. Nobis vero adjecit merita ſua, ex quibus eſt gratis ad facilius obſervandum le- gem. Vide quid debeas Legislatori. 2. Obſerva non eſſe ſatis, legem non ſolvere, ſed oportet iaſaper implere, hoc eſt cum perfectione opera regulæ exercerc. 2. Amen dico vobis, jota unum, aut unus apex non prateribit à lege, donec omnia fant, Ibid. E- xemplum ſaum proponit, qui legem omnem, & ca, quæ de ipſo ſcripta erant in Prophetis, exactiſ- fune uſque ad minimum ſervare voluit; ita, ut Potius cœlum, & rerra ſinr peritura, quam ipſe non impleat minimum. Eſnè tu ita ad legem Dei ad regulas Religionis affectus? Conare om- ni modo, ut uaus apex à te non prætereatur. Rem maximam procuras, ſi curas minima. 2. Qus ergo ſolvarit unum de mandatis iſtis min: mis, minimus vovæbitur in ragno calorum. bid. Poſt propoſitum ſuum exemplum quid à te exigat, inſinuat, ut etiam minima mandata, & regulas ſerves. Nullum tam parvum malum, uod non inclinet ad pejus. Nota vocem, Sol- Verst 3 irrn, ſen et Hukun rbn! 1 yluu⸗ 60 N Uinin ylenn, ienn Cuſttäteret Crgetti rn (, A geimimeir Ulkellikuir Ugnminlbnt Utniun nehe ide, ih, II ent ä1= Ninn riken M Nirhiee 4 ſeer l neiinſl, er ſannhunle. i 1Nn i,ltae cbtioeeen rA A n ldil, de onnen hetzull 1e Clint urn gunf iAt Coe n futenmn i Timot, . , naninn n e . tetſinte mint uimnd zuhun le otr , 6 POST PENTECOSTEN. z15 verit; inſinuare, omnia mandata eſſe colli gata: ſi ſolvis unum, venis facile ad diſſolutionem plu- Iium. Vocat miniwa, ut faciligatem ebſervandi doceat. Hæc te moveant, at attendas minimis; & ſi ſpernis modica, time, né paulatim decidas, F ERIA IV. De ſtudio legis obſervandæ. 1. N Iſi abundaverit juſtitia veſtra plus quam Sceribarum, & Phariſaoxrum, non in- trabitis in regnum cælorum, Marth. 5. Plura à Chriſtianis exigit Deus, & ſublimiora, quam exegerir à Judæis. Ulis ſufficiebat cortex le- gis, opus imgaratum ponere, vel non ponere prohibitum; à nobis operis anima, ſeu affectus deſideratur; quia majores gratias dat. Hinc col- liges etiam majora eligere à Religioſo, quam à ſæculari ob eandem cauſam. Pudest te, quod à tot ſæcularibus in virtute ſupereris. Time, ne Deus gratias ſubtrahat non cooperanti. Æmue- lare chariſmata melioræ. 1. Andiſtis, quia diltum eſt antiquis, &. Ego autem dico vobise Ibid. Expende quanto in om nibus excellentior fit lex gratiæ lege anti- qua. Nam 1. rudioribus data ſolum craſſiora prohibebat; hæc etiam minuta. 2z. IIla in exteriotibus hærebat, hæc medouollas animæ petir. 3e Illius obſervationi præmium tem- perale dabatur; hujus zternum. Gratias age, quod te Deus ad hanc legem reſerxrvaverit. 7 Nes 326 HEBDOMADA X. Non ſiſte in cortice legis, ſed medullam obſer- Vge 3. Eſtote ergezvos perfecti, ſicut Pater veſter eœleſtis perfektus eſt. Ibid. Ita eſt ille perfectus, ut omsis ſit in illo perfectio, nulla autem, ſed nec minutiſſima imperfectio. Si cures, ut aulla ſit in te imperfectio, cutabis, ut ſit maxima per=- fectio. Curabis enim, ut ſumme diligas Deum, in quo eſt ſumma perfectio, & diligaris ab eo- in quo eſt flumma felicitas. Nam quo minus de proprio, aut imperfectione admiſces operi, tan- to purior eſt charitas, ex qua operaris Habes ergo in manutua & pe fectionem, & felicitatem tuam. Sed quam multa tibi tollenda eſt imper- fectio! FERIA V. . De tollendo Seandalo. 1.81 oculus zasuss dexter ſeandalizet te„ erue eum. & projice abs te, Matth. 5. Per oculum Superiores, qui ſunt majoris auctoritas tis, intelligit S. Chryſoſt. Hi ſcandalo tibi eſſe poſſunt, ſi humano eorum ducaris reſpectu, ſi quod agunt illi contra regulaz ſamas ins exem- plum, ſi ex corum affecta, regulam tranſgredis- ris Perpende qualis ſis in eo genere. Erue hunc oculum, mortiſfica hunc affectum. Reguiam at⸗ tende potius, quæ a Deo eſt quam exempium, uod ab homine. Si non ſufficis tollendo, mani- ſta cui debes, habebisauxilium- Z. S.⸗ N. 9 tit mua mgau zstwirt ſlen 1 zun iumiinrun enrfinmen Mdina nue arli ² u lumn ,nr /ui ritaman intan wün Münitn Ahudlinde, Akl, iuiie inrinu rei getnin Nn dun in. 51 Nliir DII. delling ſen rnſß lt tMe Reutes ut uſt plnip⸗ wnelue, dlenud neiu nllugei ii⸗ ei Ei Vn A Kttuen leruekirx⸗ 4 odls. nlilan ,4 , Nrn , nfmudin 5iuloltieh ienlett, Llamusute S xunn litu tun. Nin/ con Menp icleo,n u. ?*OST PENTERCOSATEN. 327 2. Si dexira manus tua ſcandalizx at te, abſcinde «am, & projice abs ee. Ibid. Per manum propin- qui, & æquales intelliguntur. In quos plerum- ꝗque affectus ſolet eſſe major quia amor eſt inter æquales ut plurimum. Scandalo tibi eſſe poſ- ſunt familiaritate nimis, aut particulari, fre- quente viſitatione, colloquio blanditiis, ex qui- bus animus tuus ſenſim emollitur, & tepet in amore Dei. Abſcinde, converſationem, collo- quia & c. & plus cum Deo verſare. 3. Sipes tuus ſcandalixat te, amputa eum. Ibid. Per pedam inferiores intellige, filios ſpitituales, Diſcipulos, Sabditos. Scandalo tibi ſunt „ſi ex nimio aſtectu plus æquo indulgeas, corum culpas diſſimules, ahis præferas cum illorum offenſa, inutiliter cum iis verſeris, &c. Agnoſce qum periculoſas ſit hic affectus, quia ut pluri- mum ſpecie pietatis tegitur, ut vix agnoſcatur, donec pereas. Adde quòd ſic cauſa eſſe poſſis, ut alter pereat, & anima cjus de manibus ruis. requiratur. F ERI A VI. De Dlectione inimicorum., I. E Go autem diee vobis: Diligite inimicos veſtros. Matth. 5. Qais? Qui prior di= lexit nos. I. JOan. 4. Et cùm inimici eſſemus re- conciliavit nos Deo per mortem ſaam., Rom. 5 Cogita quòd inimicus ſit creatura Dei, ut tu: quod ſi Deum Patrem habes, ille ſit frater Luus, 328 H E BDOMADA X. tuus, quòd ſit ad eundem tecum finem ordina- tus: codem ſanguine redemptus- Dilige eum propter te, quia tibi uttlis eſt, quia te exercet ad gloriam: quia ſi dimittis illi, dimittet & tibi Deus. Et cui noces, ſi odetis, ni ſianimæ tuæ? quia majus eſt tibi malum ipſum odium, quam quod ab illo tibi infertur. Dilige, & diligeris à Deo. 53. Benefacite his, qui oderunt vos, & orate pro calumnmiantibus vos, Ibid. Ad cordis affectum, adjicienda eſt oris, & operis dilectio. Non ſatis eſt non odide, ſed mandat diligere. Dilectio au- tem non eſt otioſus affectus: ſed opere demon- ſiratur. Quid facis ei, qui te oderit. qui calum- riatus fusrit? Non reddis pro malo malum quid loqueris de eo? ſequeriſne Paulum, male- gieimur, & benedicimus? Sequeriſne Chriſtam, qui orabat pro crucifixoribus? . 3. Ur ſitis filii Patris veſtri, qui in eœli: eſt. Ib. En quid lucratis inimicorum dilectione? Vis filius Dei eſie? Habes expeditam ad hoc viamt Diliges inimicum. In quo ſcies, quod ſis filius Dei, niſi fueris ſimilis Deo, ait S. Chryloſt. ia imperf, hom. 31. Hic nonne ſolem ſuunm orini Jacit ſuber bones & malos; Non te conſervat: dum tueum offendis? Non dimittit toties tus peccata? 1t 10 Mn.o 1 iute as o un, 6e Mrt 49l liloin,dan Mmtitutie instunen l ,.,1 Nucele dens en Wenleiher Wa Wundu llude Docteu N 4 Ren le, eltnu 6. be) rn. 4 li Ne nr N ngore n, SNohe pis M 1 N 4 . Dle Aüt iil ,hi rd, Kdtn lecio Norn ne Decio⸗ 1 Geelero⸗ Nbel giche o oto i⸗ elubn, Nls eibeckiun, Geeentie mimin s n hn iCet 1 n r eid inn wni POST PENTEC. 329 § ABB ATH O. Diſpoſitio ad orandum, & prima petitio. 1. TU autem cum eraveris, intra in enbieu- lum tunm, & clauſo oſtio ora Patrem tuum. Matth, 6. Ut recte ores, ſecedendum eſt à ſtrepitu, & corpore- & animo. Objecta movent ſenſus, ſenſu: ſunt feneſtræ animæ: ſi pa- tent, omnis aura ingreditur. In ſolitudine lo- quitur Deus animæ ad cor. Irxa Chriſtus oratu- rus ſece ſſit ad montes. Multo autem magis ſe- cede à tumultibus animæ. Unica paſſio mota alias de Deo cogitationes non admittit. Hinc collige unde tuarum orationum tam modicus fructus, quia nec ſenſus compelcis, nec animæ motus. Ut in oratione ſis ita compoſitus, debes extra tempora orationis huic compoſitioni aſ- ſueſcere. 2. Sic autem orabitis?: Pater noſter, qui es in cœlis, Ibide Hic omnis orationis ſit ingreſſus, ut cogites, quem ores. Patrem. Hinc reveren= tia, fiducia „& amor comites orationis. Non- ne tibi merito exprobret Deus: Si ergo Pater ſum, ubi eſt bonor meus. Malach. 2. Qaam indignus tu tanti Patris filius! Hinc humili- tas, tuique abjectio. Noſter. Ergo omnes ſumus ejus filii, ergo omnes fratres: ergo omnes à te amandi: ergo ingratum eſt munus, quod of- fers, nifi ames: Qui es: & ſolus quidem es. Hinc magna Dei æſtimatio, In cælis, Hinc fervor, cum 336 HEBDOMADA XI. cum oratio tua uſque ad cœles penetrare de- beat. Hisc ſcopus petitionum in cœlis, ut non petas tecrena. Hæc omnia in te examina; & ſic ſtatue. 3. Sandlificetur nomen tuum. Ib. Hoc primum eſt ex omnibus deſiderabile, ut aguoſcatur ab omnibus Deus colatur, eique uni ſerviatur: æſtimetur ejus ſanctitas, ametur ejus bonitas, timeatur e)us juſtitia, ſubdatur ejus potentiæ omnis creatura. Atque hic eſt finis noſter, ad quem omnia & ſingula debemus dirigerè. Non- ne hoc verbis ſolum petis, factis autem per ſu- perbiam evertis? quid petis, dum te tantopere æſtimas, & æſtimari quæris? Nen nobis Domine, non nobis, ſeꝗ nomini tuo da gloriam. Pſal. 113. DOMIN. XI. POST PENTEC. Sosunda, & tertia petitio. 1. A Dveniat regnum tuum. Matth. 9. Petise vel ut Deus regnet in te: Regnum Dei in= sra vos eſt. Luc. 17. Vel ut ubique gentium: Domini eſt reglnum, & ipſe dowinabitur gentium. Pſal. 2 I. Vel proprie tegnum beatorum per fe- licem mortem obtinendum: quo ſimul indicas te jam paratum eſſe, nihil eſſe quod te remore- tur. Sentiſne vere id animo? an tibi. & Deo illu- dis? Non te remoratur amor vitæ ? non affectus terrenotum? Explora? hoc momento morien- dum eſt: quid dicis 1 Hoc momento renun- ciandum eſt omnibus: quid ſentis? 2. Fiat 1011 Nune it lmunſtri Urwon ar lionn 8 ¹ Muninte Nl utelſd f ſahhin lenbeitlinn un /lo ſen min plu nn nt Srtn adintin euitaltt nireurut beti Nanrni u rmen ſwra No wor , Alanin Allerlaue⸗ ſlt 1 N Aa ee l 4 . A A. EI. lrentne5 mintehnn e exlnin l DHhia 1 ind te un imn enn en doin r gu ent ſas eler, 1 lizet Mor⸗ nfulr ununoen HaviDs N. Il AWA.. Wn i, Mnun N Gſrßeunn hrv Ni POST PHNTEC. z5;1 2. Fiat voluntas tuas Ibid. Quid juſtius ? Illa eſt regula noſtræ voluntatis: abuſus eſt noſtræ, ſi cum illa non conſentit. Dominas & Pater noſter eſt: Omnis qua praceperit Dominus noſter Rex, libenter exequsmur ſervi tui. 2. Reg 15. Omnia quacunque pracepiſti mihi, ſaciam Pater. Tob. 5. Faciſae quod verbo dicis? facis volun- tatem Dei abſolutam per legem, & regulas inti- matam ? Exples voluntatem beneplaciti in iis, quæ quidem non imperat, ſed ſcis ei placete? an potius vivis voluntate, & placito tuo, ac paſſionum inclinatione? 3. Sicut in cœlo, & in terra. Ibid. Modum hic petis faciendæ in terra voluntatis Dei: ſicut fit à Beatis. Et cur minus à nobis? An quia liberi ſumus? Erge velamen ba bebimus malitia, liberta- tem! I. Petr. 2. At quomodo fit in cœlo?: Rx puro Dei amore, promptiſſimè, in omni- bus, ſine diſcuſſione. Reperiſae hæc omnia in anima tua ? duid ſi Deus per Superiores ardus imperet, & ſenſui contraria? O miſer! quàm Parum hic voluntatem Dei reſpicis. . FERIA II. Quarta, & quinta Petitio. 1. PAnem noſitrum ſubſtantialem da nobis bo- die. Matth, 6. Petis corpori, & animæ alimoniam, tanquam mendic us ante fores divina gratia, Corpori quidem panem, non luxum, non delicias ; ut babentes Jus alawmur, bec con- 332 HEBDOMADA XI. contenti ſimus. Si ita petis, communi, eoque frugali vicu contentus eris. Si dererior obtin- gat tibi, cogitabis te mendicum accipere illud de mang Dei. Animæ vero, vel verbum Dei, in quo vivit homo, vel SS. Euchariſtiam, quam erſi non ſumis hodie, petis tamen hodie per com- munionem ſpiritualem. Ergo ſis vive, us merea- ris quotsdie accibere. z. Ee dimitte nobis debita neſtra. Ibid. Quanta tu debita contraxiſti. 1. Totum quod es illi debes, à qn o totun babes, S. Bernard. 2. Lalenta natu- ræ, & gratiæ Dee debes. Qâàm ingratus es, ſi eis ad offendendum abuteris, quæ tibi dedit, ut amares! 3. Peccata enorme ſunt debitum, quod ſolvere non potes, niſi ex meritis Chriſti. Agno- ſce te peccatorem, unde te humilies: ſed Denum miſericordem, unde ad fideciam erigaris. Sed qui deprecaris hedie, noli hodie iterum debita contrahere. 3. Sicus & nos dimittimus debitoribus neſtris. Ibid. Conditio eſt: petis non dimitti tua, ſi non dimittis alieua. Si enim dimiſeritis homini. bus, dimittet vobis Pater veſter, Ecce boni- tatem Dei! In tua peteſtate ſuturim de te ju- diciu⸗n potuit, ait 8. Chryſeſt. At Deus di mit- tit ſtatisa, cùm rogatur, prævenit rogantem gratia excitante, dimittit plenè, toties quoties rogatur, Hoc- ne modo etiam tu dimittis? an ſtatim, an Sol eccidit ſuper iracundiam tuam? an prævenis allequendo; an ais: non tencor illi loqui? an toties, quoties? an ais: non ſe- mel, ſed muketies id mihi fecit? an plene? an dicis: Vofr TI gmülr, hainke rtunt Crnlardein ortteN ou torttii Ueglin lis Dbüu unin afeicteie Uin Duſnii ene innſonr 7 1,r Atl intic, ſa N Uunfnin ini Uutniikenr EPlnptwin, ekere het 14 POST PENTECOSTEN. 3531 n dicis: neu odi illum, ſed non poſlum ei eſſe fa- ſienio⸗ miliaris? Aloler Petitio ſexta „& ſeptima. un,in: 1., E ne nos inducas in tentationem, Matth. 6. Contracta debita elni petiviſti; petis non N contrahere nova. Verſatis inter hoſtes poten- GdH, tiſſimos homo fragilis, & concupiſcentiis tuis IN, aſſiduc pulſaris. Uaus tibi non ſufficis; auxi- nnsi lium poſtulas, ut reſiſtas. Examina quæ tuæ, eiiti gquaàm periculoſæ ſunt cogitationes ; & cogita ime de medis obſiſtendi. De gratia non dubitas, cam Deus faciendi, quod in ſe eſt, non negat. Sed iilrli o ; eANE advcrte; facienti quod in ſe eſt. en 2. Et ne nos inducas. Ibid. Non petis non ten=- meritum „ & ad humilitatem , &£ ad fiduciam in us Deum. Vinci, aut non vinci in tua eſt libertate. giammn) Scd Deum irrides, ſi petis ſic uti & libere, reip- ſnie ſum inducis in tentationem: non minus quam D lem Ein tari, ſed non vinci- Tentari ſæpe prodeſt, & ad 4 t on 7 . . Auc P . Elei qui ſe ipſum in fluvium præcipitaret, & oraret mnie, Deaeum, ut non madefieret. Non ergo ſerio petis, liden iini niſi te ipſum ſubducas ab iis, per quæ induceris ad conſenſum. en 3. Sed libera nos à malo, Ibid. Qui nullum udnmur ſpeciſicat, omne malum intelligit, prout adver- ione ſatur ſaluti; ſive id ſit corporis, ſiye animæ. en dAeamquam corporis mala, non ſint ex ſe, ſed N ernx fragilitate tua, ſaluti adverſa. Vide ne opere iim . n „ebſitas ei, quod petis, per tuam acediam, aut i tepo⸗ 334 HEBDOMADA XI. teporem: fortè vis, & non vis piger? fortè pro⸗ craſtinas, aut fingis impoſſibilitatem; aut dicis Leo eſt foris. Prov. 22. & deo manum non adhi- bes? FERIA IV. Non theſaurizandum in terra, ſed in cœlo. 1. N Olits theſauriæ are vobis tbe/auros in terra, Matth. 6. Id eſt: Nolite diligere mun- dum. 1I. Joan. 2. Intellige ergo de concupiſcen- tia carnis, oculorum, & honoris. Et quare quia mors ut tinea demolitur, & ut ſur effodit. Ut amorem trajicias ad fatura, memineris mi- grandauam à præſentibus. Inde illa nondum conſtanter amas, quia his nimium afficeris: Sed ſi hac nocte repetant animam tuam àte, hac, in quibus quieſcebas, eujus erunt? quid prode- runt? imò quantum oberunt? 2. Theſaurizate autem vobis theſauros in cœlo. Ibid. Ibi eſt patria tua; illuc migrandum eſt; niſi præmittas tbeſaurum, æternum exulabis. Non eſt ibi comparandus: ſed hic colligendus, eo tranſmittendus, ut te expeétet, & eo fruaris. At non patum tranſmittendum eſt: theſaurus ſit oportet, & magaa, ac pretioſa copia. Conclude ergo. 1. Nullum tempus, aut occaſionem benè agendi prætereundam. 2. Magnis, ac eximiis operibus inſtandum. 3. Uhi eſt theſaurus tuus, ibi aſt cor tuum. Ib. Quod æſtimas , hoc amas, huic tej affligis. Amer N IN glintſionin laolnnit gar nin l un us Een men enin mmn muun ſiettee A u⸗ Netax 51 Ccluime hyumhun Nli wnin alu dinn wn i/Uulur unr munuir/ untitünrtn uſgeinihidun uilmim. Airnin 1 BD nln ſ biue nt. onltuneld AND witnn 6 amnirtn le Alin aur nlaniler mil k n , ſe 4 mn wenieitt i mun 1ainiin e lum it bit uunfate, 6 Nbiteunte 1,munn Adl Meclgen in liu n eliſen ncſi⸗ * Moenin 1 Minnn ,Rigeriu⸗ iein⸗ , D POST PHNTHICGCGOZTEN. zz95 Amor enim æſtimationem ſequitur. Amanss au- tem fit id quod amat; tertenum, ſi terram; cœ e- ſtem, ſi cœlum; Divinum, ſi Deum. O iafelix, ſi ſtatuis cor tuum declinare in terram! O inſane, ſi amorem, quo unico precio Deum tibi potes comparare, expendis ad emendum lutum?! In- telligis hoc, & tamen adhuc cor tuum affigis cxeaturis. — F ERIAV. Oculus ſimplex, & nequam. 1. Ucerss corporis tui eſt oculus tuus. Matth. 6. oculi nomine intelligitur Superior. Ur oculus dirigir greſlus, & alias operationes corporis, ita ſuperior te. Ad oculi ductum ſequuntur membra; quemodo tu Superioris ductum ? Non utitut imperio oculus, non vi co- activa, non minis in membra, & tamen ſequun- tur, ſuperior tibi à Deo ocalus datus eſt. Hunc crede colores diſcernere, te paſſionibus excœca⸗= ri, Aſſentire vel nutui. Kxamina te circa reg. 350 ſummarii. 2. Si oculus guns fuerit ſimplex, Sotum corpts uum lucidum erit. Ibid. Oculi nomine intel- lectum intelligit S. Chryſoſt. hom. 15. in Imperf., Hic ſimplex ſit oportet, id eſt, non obfuſcatus, non erroneis principiis imbutus, quæ à mun- do, & carne ſuggeruntur; tum omnis actio- aum ſeries lucida, & Deo placens erit. Ab intelle cu enim dicirur voluntas. Vide, quæ ſint tus principia; an fimplicia, ad unum Deum 336 HREBDOMADA IX. Deum tendentia ? an duplicia ad Deum, & pros pria commoda?: Conare, puris, veris, & ſimpli⸗ cibus Deoque conſcientibus principiis intel- le dum imbuere, & mundo, & carni non acquieſcere. 3. Di oculus tuus fuerit nequam, totum eorpus tuum tenebroſum erit. Ibid. Oculi nomine intentionem intelligit. S. Aug. . z. de ſerm. D. Hæc ſemoer nequam eſt, quoties aliud reſpicit, quam Deum. Sicut ſervus nequam, qui ſaæo Do- mino detrectat obſequia alteri impendit; mul- to magis, ſi hoſti. At tu hoc facis quories reſpi- cis vanitatem, & magis tua commoda, quam Dei gloriam. Expende ergo neceſſiratem, & uti- litatem puræ intentionis. Fac ut hic oculus ſit ſimplex, & pure in Deum propter Deum ten- dat. F ERIA VI. Non ſerviendum duobus Dominis. 1 Nn poteſt duobus RBominis ſer vire- Matth. 6. dum diverſa aut contraris imperant. Duos habes Dominos; uaum legiti- ma,, alterum arrogata poteſtate? Deum, & ſen⸗ ſum Deo rebellantem. Infelix homo, qui hunc non Dominum, ſed tyrannum pateris, te quovis momente prementem ? Sed ipfelicior, quod ſponte pateris! Elige nunc, cui ſervias. Quid fruſtra tentas utrique, quod nemo poteſt. Die ergo : Servus tuus ſum ego. 2. UVnum odis habebit; & alterum lzee. Ib. 2 r Nt 1 aeuclli eblen nian n oitet, ebelu lii ſerſarstt n unAn r Gur Mus Cisthant, alelerſen Aien u⸗ erDeng ul ſütnnleſtet⸗ üdripen naklieſeen m higunr OAAH,E unnt Unl en, n e iſ ti 4 II. lden n rei klon iti,int , kaini lun, & 1 Oel n olutekn! ler lia ri un, iſn ginzenitod. i imtienſ⸗ 4ancate,nn celraen, A⸗ lenbiebenu S . 4 N. Churs 1 Pooi Geli iu ann lrtonin eßt Apkin /, ci in Nl 41 4 6 Punmii gt 3 POST DENTECOSTEN. 337 Cauſa, cur non poſſis his duobus ſervire, eſt. quod conttatia imperent: usus ca, quæ amas alter ea, quæ odiſti. Quis poſſit contraria juben- tibus codem tempore parere? Quid jubet Deust ſenſum opprimere, cupiditates frangere, &. Quid ſenſus? ſibi indulgere, frui creaturis, &c. Noenpotes ergo ſervirc utrique. Ergo legiti- mum adora, te ei devove: & ſubter te ſit sppe= titas tuns, && Zis domina beris illigs. Gens 4. 3. Un um ſaſtinelit, & alterum contemnite Ib- Altera cauſa eſt ex parte tua; quia non potes ſi- mul idem velle, & nolle; deberes, ſi utrique ſer- vires, Deberes nolle ſervire tuis cupiditatibus, quia unus ſic jubet; deberes velle, eiſdem ſexvi= re, quia alter imperat Alterutri ergo renuncian- dum eſtt Elige, quemvis ² Ipſa, nomina Domi- niorum ſuſſiciunt, ut determines. S A BBATHO. Ponenda temporalium ſolicitudo, regnum Dei quærendum. I. Deo dico vobis, ne ſaliciti ſitis anima veſtra, quid mandlutetis, neque corpori veſtro, qnid indua mini, Matth. 6. Nimiam circa corpus & ejus neceſisria ſolicitudinem prohibet: quia non minus inutilis eſt, quam ſi quis vellet adii- cere ad aturan, ſuam cubitam unim. z. Quia cura hæc nimia derogat curæ animæ , quæ po- tior eſſe debet: Nonne antma pius eſi quam eſras 38 HRHEUOIM AD A XI, Quid ergo ſolicitus es tantopere de logo, de fuactione, detuis commodifstibus? Quo plus augeris circa ilta, minus animæ provides. Er quam parvam habes animæ? Expende quanto pluris ſit anima, = 3. Sit enitz Patey veſter, quia his omnibus indi- geta, bid. Docet horum curam Deo remitten- dam, qui paſcit aves, qui veſtit lilia, IIle enim ſcit non ſcientia ſpeculativa, ſed ſcientia bater- næ providentig. Tua ſollicitudo hic, aut ibi ſa⸗ nius vivendi, hoc, aut illud minus oh ſanitatem non ſuſcipicadi, eſt argumentum diffidentiæ. Noenne bas omnia gentes inquirznt quæ fidem non habent: Conjice te ergo in providentiæ Divinz ſinum, quonism ipſi cuya eſt de s, Is Pet. 89,9„ 3. 2inarits ergo primum regnum Dei & juſtis tiam ejts. Ib. Regnum Dei eſt gloria ejus, & beatitudo noſtra, juſtitiæ vero nomin intelli= guntut media a nobis ponenda. Huc ergo pri- ma vertenda cura; alias curam hujus poſtponis alteri curæ. Sed ſi poſtponis, certo non acquites. Non stcρα enim Deo placerg, fi minoris Eſti⸗ mes, quæ ipſe mandat pluxis æſtimaada. Unde jt, ut gratias ſubtrahat: Deinde tu ipſe in id Wagis laboras, quod pluris æzſtimas. Si ergo ſit alterius tei, quam regni co-lorum potior Eſti⸗ mastio, incam conyerfes laborem. At nonnge 4tulrum eſt Dei gloriæ, & cœlo aliud præpone- tg. Sit crgo primms tua cura, quam Jelus man- dat. In finem, ad quem creatus cs, geſpice, in media indeſeſse incump. D0- 11 IAI! 6. N tun AOuidan⸗ Dunac Wra kue en Ain oin itlc Cd us cle ANN ie neltn 1 Nocol noge laue N, En Nten Aanid iin ern iulnſi ahin n inn n ialiun t i ſmnie.] n 1, Iene 4 Aun DAN Ger lo, buin ,⸗ ne g 4 Ernezſre S uin Deoſenn ea Urisc, uiten Nmn Uhlein l r Men ilenebin ,, sNHN“ ot gui 3 glaheulr⸗ P OST PENTECOSTEN. 3 32 DOM. XII. ?POST PENTEC. Vitandum judicium temerarium. 1. Olite judicare, ut non judicemini. Matt. 7. Deus non creavit te judicem alterius, ſed ſocium. Pater omne judicium deait Filio Qui judicat, ejus juriſdictionem ſibi arrogat. Juſti- tia poſtulat, ut, qui non probatur malus, præ- ſumatur bonus eiſc. Charitas exigit, ut quid- quid potes, in meliorem partem interprereris. Vide quantum peccgtur uno judicio temerario. Exxmina te ipſum, an & tu judicium Dei ubi arroges. Melius feceris, ſi te iplum judicave- tis, ut non judiccris. 3. In quo enim judicio judica veritis, judicabi⸗ mini. Ibid. Hæc poœena eſt temere judicantium. Juſto judicio permittit Deus, ut pariter tales aliorum judicia patiantur. Imo ut in cos defe- dtus iscidant, quos aliis appingunt: Quid jiudi- cas fratrem zuum à omnes ſtabimus ante tribuna! Chriſti. Rom, z. & tanto rigidius feremus judi- cium, quanto rigidius proximum quiſque judi= caverit, Inexcasſahilis es ommo om nis, Jui jmdic as. Qigd gravius à Time ergo & Dei judicium, & cum unu/ quiſque hominum pro ſe reazunrus ſit rationem, Ibid. cauſæ tuæ diſponendæ potius invigila. 34 Eyporrita, eiice primum trabem de oculo tuo, & tunc viadebis ejicere aſtacam de oculo fra- tris tut. Ibid. En remedium tollendo ſudicio: tuos ipſe defecétus inſpice: ſi bené perpendas. P* 2 21- 340 HXEBDOMADA XII, Era viores inveaies. Taorsmn iv conſcins peccag orum, quomodootes de alterius jud cere peccato, S. Amb. ia Pl. 1I 186 ſi re ipſa bonum eſt, quod alum judicas, agnoſce quanta tua ſit ſic judi⸗ cantis malitia ; ſi dubium eſt, quare in ꝑejus in- terpretaris? ſi apertè malum eſt, ecuſa mtentiot nem, ſi opss non potes, ait 8. Bern. ſer. 4. in Cant, juia ignorantiam, pula ſubrepiionem, pata salum. F ERIA II. Commendatur Oratio, 1. PErke , & dabizur vobis; qiuarite & in ve=- nietzs; pulſate, & perietur vobis. M atth. 7 Medium hoc efſt ad gratiam, & ad gloriam. Eges gratia à pete per humilem orarionem; quare per debita media orationi conjuncta, pulſa per longenimitatem. Hinc tuam oratio- vpm inſpice, qualis ſit àQ an ſatis humilis? an ex agnitioae proptiæ miſeriæz procedat? an ita quæras? Petis fortè kumilitatem, ſed non vis humiliationem: Paupertatem, ſed non vis ul- lum erum defectum; Patientiam, ſed non vis doloris ſenſum, & , Hoc verò ipſum eſt idem velle, ac nolle, petere ac rejicere., Agsoſce tuam ſtoliditatem, deprecare, & ſtatue Iid ob- ſervare, Si gea ααſäe; gonvertimini, & Tenité, Iſ. à I. 2. Ominis enim, quipetit, accipit; qui quarit, invsnis 3 & pulſanti aperietur. Ibid Hic affe- Qus orationis eit certus ,„ & infallibilis, quia 7. Deus jot! . eeni 6 Alakunſuß “ò 1 6, gt e o i,it Ginns et geiklata⸗ enat 1 dOaurd ao ,gontin⸗ el enenn uum ulti NleN uin nndn unmn wl. nlchu 4 gos Ne ℳ1 ed Wn. . yetemn., 180 . Uuen, e. POST PENTEC. 341 Deus promifir. Crede, & confide. Modo velis ordinata voluntate, hoc eſt, id , quod vult Deus: quig, ſi aliud velis vis ur ægrotus, quod nocer. Quodcuuaνααοztiritmus ſecun dum volans tatem eius, audit nos, I. Joan. 56 At hoc ſemper obtincbis, ſeu concedat Deus, quod petis, ſeu Heget: da enim æqquivalens, quod magis pro- deſt. Fortè non ſic oraſti, fed divinam ad tuam ficctere, non tuam divinæ voluntatem ſubdereé voluiſtie Grandis hic crror eſt; non fiducia, ſed præſumptio⸗ . . 31 Si vos non ſti mali, noſtis bona data dars Ffliis veſtris, quanto magis Pater veſter dabit bona pstentibus ſe, Ibid? Argumentum hoc eſt, quo Boſtram firmat fiduciem Divina bonitas, & ejuſdem amoris in nos propenſio Paterna. Fi- lios per adoptionem nos ſuos fecit, ſé Patreme Ut Deus, & Pater ſcit, poteſt, & vult, quod no- bis prodeſt. Nec aliud velle poteſt, niſi nos cum 4ogamus. Nonne id millies in te Præſtitit? Quantum tam bono Deo debes? Quid poſthac in eum ſiduciæ concipies? FE R I A III. Anguſta & ſpacioſa Via. 1. Aias phorta, & ſpacioſa vis eſt, qua ducit ad . perditionem. Matthez. Homo dum vivit, in via eſt, non in termino, Sed in via quam multi errant? O miſeri in æternum? Eſt via qo videt ar hamini inſta, & nowvißima eius dedis=, 6ane za mortems Prov,.t1. Via lata eſt, quæ no'n 1 3 6 . 944 HHBDOMADA XII. conſtringitur lege Dei, & ratione; & abie in effuſionem ſenſuum. O& quam multi ambulant per eam! O anima mea, quâm din ambaulaſti hane viam regredere tandem ab errore: arcta concupiſcentias tuas intra terminos Legis, ac ra- tionis; Proſpice, quia via cupi ditatum tuarum, in qua es, ducit ad perditionem. 2. Qasm anguſta. & arsta eſt via, qugz ducit ad vitam, & pauci ia veniunt eam! Ib. Via cœli anguſta eſt, quia non admittit id quod libet, ſed quod licet, non potes per eam ire cum jumentis tuzrum paſſionum, cum ſarcinis cupiditatam: ſolus cum ſolo Deo incedere debex. Non ad- mitrtit dilationem promptæ, non comitarum ho- norum., Abrenunciandum omnibus, hanc ingredi velis. O miſer, tandem adverte, quàm procul ab ea fueris. Pauci in veniunt eam, & tu non ſuiſti inter illos. Fatuus ſplendor reram ter- renarum perſtrinxit tibi oculos animi. paſſiones excœ&Qιarant, üt non videres. 3. Cantendite intrare per anguſtam portam. Luc. I3. Per latam ut eas, aon eſt contendendum, natutali impetu tageris. O miſera conditio tua, niſi in adverſum labores, Per auguſtam ut pene- tres, magua coatentione eſt opus; vis tibi infe- renda, ut ſctio velis, ſeris operetis; denuncian- dæ paſſiones, & affe tsε ad creaturas; abjiciea- dæ ſarcinæ honoris, & amotis proprii, &c. Viſne hoc? ur velis reſpice finem quia hæc ducie aa itasme imntl Dodode ſo orgln IGlaAtrt e , uum Punatennt igigami 1rlan, wv tee Mar jzr des en gite neknigt Zõ 1AEnn UAentn, zf. ana I dezli nl Ni M Ubenn c inoslert⸗ nann I , Mi ol D Hiel ſon br, 14 eoun dneni ccnctum: de. Nu nnmimnin nrdb, in ele, ſur AN, 64 1lttettuld-⸗ unl, unnn ren 1 1eonente) A1oveede 4 1 e ſaſe N 1 lol ¹ 8 ,tsz nui 8 on , gin u it FOST PENTECOSTEN. 342 F KRIA IV- GCavendaum à falſis Prophetis. f. Teendite à falſe; prophetis. Matth.., ſeu Dodoribus. At qúi qui ſunt hi? In te- ipſo, concupiſcentiæ, pravi affectus, amor proprius, & crearärarume (antæ ab his fal- ſitates à bonum eſſe, æſtimari; malum, con- temni: benum, ſolatia a creaturis captare ma-= lum, negligere & c. Extra te ſunt, diſcoli amici⸗ quorum exempla ſequeris, tanquam faces veri- tatis, à quibus diſcis Superioribus teſiſtete, par- a non æſtimare, tibi indulgere, & c. t noanne horum Doctorum principia es ſecutus: ſed quo zuo damno? volefne etiam imgoſterumn? 2. veniunt ad vos in veſtimentis ,ααν‿ inty: i⸗ Jecas aus eim ſunt lapi Vapaces. Ibid. Nullum mæa- lum apertàâ facie venit, ſed ſpeciem beni indacit. Quam facile ergo illudit, niſ, intelle α i pu⸗ gus, & defoscatus, & ſidei, ac virtutum princi= piis afſentiatut; niſi animus contra laxorum verba, & exempla üt obfirmatus Omiſer! non- ne expertus es lupos, quos credebas eſſe oves? ſaltem nune damno tuo ſapiendum eſt. Non attende impoſterum quid blanditur exterse, ſed quid in reipſa ſit, quo ducat, quid ſequa-= Eure 3. A fruktibus eovum cogneſeetis eose Tbid. ſicut arborem noſti. EHxpende nonnihil, quos in te tulit fructus amor tui, amor creatüfarugi 4 R EE 344 HHEBDOMADA XII. nonne eos quos Deus nauſeat? quos rulerust ſamiliaritetes laxorum; nonne eos, qui in tua conſcientia vermem alunt.Agnoſcis hoc, & non emendas: Time ne excidaris? Nam omnis arbor, qua non facit frubium bonum eæcidetar, & in ignem mittetur. Ibid. FEKRIA V. De faeienda Dei voluntate, 1. Non omnis, gqui dicit mihi?: Domine, Do= 1 mine, intrabit in regnum eœlorum; ſed qui fecerit voluntatem Patris mei. Matth. 7. Nor probat eos I. qui opera quædam præſtant ex ſe bona ex devotione, ſed omittunt ea, quzæ ſunt ex obligatione, z. Non probat, multa dicere, & pauca facere, multa de Deo cognoſcere exi- mia, & pro illo pauca velle. Nonne ex horum numero es:ſcis, & dicis de Deo, de virtute, multa: ſed quid præſtas? in anguſtiis clamas: Domine Domine: ſed quid adhibes tuæ operæ? 2. Qus ſecerit voluntatem Patris mei, qui in cæ&=- lis eſt, ipſe intrabit in regRnum cœlorum Ibid. Effa- tum efſt infallibile: alia via non intrabis, quam faciendo volantatem Dei. Sed quæ eſt voluntas Dei? hasc per Superiores indicat. Qui vos audit, me andit. Luc., 10. Hanc regulæ mani- feſtant, quæ non ſint inventum hominis, ſed Deie. Niſt euſtodieris & feceris omnia verba Le= gis z augebit Dominus plagas tuas, guoniam non sgEtadss osem Domini Bei ani, Deuter, 2282 Vide veErtuets Nannuhen geenn,e ſann heingn Mngg 1 ℳn Alerirn, ſ atin ne 1 6706. AE ulen eot,ſlin Nanmh⸗ ſLeithi ,6 nene, (Mrin D lie A⸗ eAMuE eioremur R 6Arunm N n to/t 4 Gnmlli t iennig gunn NGdeis POST PHENTEGOSTEN. 534 5 Vide, num facta tua voluntati Dei conſentiant, Quomodo te habes ad Supetiorum diſpoſiciog nes / quomodo ad regulas? 3. Mulii dicent mibi in älla die? Domine, Do⸗ mine;nenne in nomine zuo pfopheta vimus, à ds mo⸗ pia ejiciemas? & Tbid, ITune confiebor iliis: g3aiz nunquam novi ves, Docere, peceatores abſol- vere „motus magnos in populo ciere, ſunt gra- tiæ gratis datæ. Si hæc tantum ad Deum adfe- Ias, audies: on novi vos? Ergo aljiud à te po=- ſtulat Deus, quod aliquo modo tuum ſit, tuam cooperationem, éua merita, O quâm egenus es hackenus! Itane coram Deo comparebis? Adde quod potes: nam ecſi feceris quidgaidpotes, adhuc ſervus initilis eris. Deus tamen non uitra id, quod potes, à te exiget. F ERI A VL Mundatur Leproſus. 1. E Ece leprojus veniens, adorabai eum, dicenss —Domine, ſi vis, potes ms mundare. Matth. & Confitetàr Dominum, credit omnipotentemy fateétur voluntatem potentiæ æqualem; neque ait: munda me; ſed deſideriam ſanitatis ejus voluntati ſubmittit. Agisne ita cum Deo tuo: exercesne actum fidei, cùm quid petis 7 credis- ne eſſe Dominum; polſſe tibi pro arbitrio conce- dere, vel negare: ſubſiciſne te, & petita tuse jus diſpoſitioni cum plena reſignatione ? Ita verò igendunz, alias petis, quod non vullc. P „ Ar Ras en= 346 HEBDO MADA XII. 2. Bxtendens Jeſas maniem,itetigit saα m, dioens? Volo mundare. O prompra Jeiu mei benigni- tas! O ſi dum me in S. Euchariitia tangit, dicat: Volo, mundare a lepra animæ tuæ. Oitendit ſe æ que velle, quod rogatur, ac poteit. Ergo ia iis, quæ ſpeétant ad lalutem animæ, non aucat, per Deum abeſt. Kccl. 13. Non dicas, vellem, ſed Deus non dar mihi gratlam Non dat? an quia noa potelt ? Hoc non credis. An qula non vult? fallum eſt: Non vult quidem permiraculum, vult amen eum conditione tuæ cooperationis. Tuum ergo eſt conditioaem implere, urabſolu⸗ te obtincas. At hic cit iaſicmitas tua. 3. Be confeſtem mundata eſi Lapra. Et ait illi⸗ I’ſus : Nide nemini dixeris, Ib. S. Ambl. l. §. in Luc. Pracipitur, inquit, nemini dicere, ut doce- re „ non Uulganda noſtra veneficia. S. Chryſoſt. hom. 69. ait: gocens, gsaα e,et auenus ab aurz gloria, & actantia pompa, Diſce hoc & tu: noli aucaꝑari inanes ventos: noli te iplum prædicare. ſed Jeium, à quo habes, ſi quid in te cit, qued laudem merecur. SABBATHO. Sanaturx Servus Centurionis. I. Ceeſſie ad eum Centurio, rogans eume Domina, puen meus jacet in domo paralye ticus, & maleé torquetur, Matth. 8. Domiaus orans grolervo, coafunditcos, quibus eſt po- Nos cutaAcatnis, quam. ſervi. Hoc tu indignamn repur 3011 leſel⸗ Ga amn mmitr Ummre Stanuſm enetd 14ri g O mnots menn HyucA zineitiv/ ehulat AMn KP uen Cer A unte lorfdugt ihene vo Aie onengze eiert 4 alllonin n Nlinung d 69 ut Aleut e Nrene, A. tatſtt un ſe . KAwel nl lgn AKA /. l eel pi nie ns alleg l WodiN A 4 rlualin oojeanoni Weun W. l⸗ lnn. Vati . Din iMA guu Ct 5 AAANA A).1 No.KN 1A unpelli Wun d 5OS T† PBKENTE GCG. 3437 geputaz, ſed æque indignum eſt, quod potior 6* zibi cura corgoris, quam animæ. Nonve hæc jacet paralitica? ſcis quid agendum: ſed ut agasr non eſt nervus generoſæ voluntatis- Hujus de- fectn quam parum es progrefſus? Nec plus (pera, niſi emendes, 2. Ait illi Eſus à Ego venia m, & curabo enm- Tbid. O prompta ſeſu mei benignitas! vides in- Krmitstem meam Domine; dic etiam mihi? Ego veniam & enrabo eum. Dicam proximi mei nece tatibus, ac morbis prompte advelare. Reſpondens Centurio ait ?à Domine, non Iunme di= gnus, ut intres, ſub tebtum meum. Agnolſce viti humiliratem: Concipe vilem de te ipſo opisio- nem, non ægre feres contemni. Qasod quiq ue de ſe ſincere judicat, ab aliis judicari, & dici non hor=- zet. Quid dicis, quando Jeſas ſub zectum aaimzæ tuæ venit? ſed quamdiu durat ſenius ille humi- litatis? Oturpis, in toties regetito propoſito in= conſtantia! 3. cus mira:? us eſt, & ſequentibus ſe dixit: Non inveni tantam fidem in I-rael, Ib. Miratur adem Gentilis hominis: præfert eam Judæis cognitio⸗ ne Dei illuminatis. Addit multos veoturos ab Oriente & Occidente ex gentibus ad regnum Dei, & filios regni ejiciendos. Qot ſunt ex liis ipſis, quos tucontemnis, qui te vittute ſuneraatè Amore, & æſtimatione tui deciperis- Time. gi per vôcationem religioſam deſtinztus es fhus tegni, ne excidas & alius ſubiatret, Vade. & ſs- cas eredidiſti, Ras sibi. Et ſanarits eſt gser ella bora 5 6 Vides 348. HEBDOMADA XiIII. vide, quid poſſet fidacia cum humilitate apud Denm. DO M. XIII. POST PENTEC. Filius viduæ ſuſeitatur, T. Um appropinquaret borta civitatis „ecce difunkusefferebatur, filius unicus Matris Juæ! hac Vidua erat. Luc, 7. Filius unicus, ætate & opibus floridus inopinato moritur. Quis vitæ fidat? Hoc adoleſcentibus cogitan- dum ſæpe, Plures moriuntur juvenes, quam ſenes, ſed ſæpe imparati, quia ſpes vitæ „ quæ actat, decipit, Quid ſi hæc eſſet hora migran- di? Hoc age, quod ageres, ſi certo id ſcires. In- tervenit jeſus „non caſu, ſed deſtinato, O boni- tas! quotics & tecum id egit? offendit eum in bporta civitatis, ubi olim judicia celebrantur. Mors porta æternitatis eſt, Hic judicaberis. JEſu hic adſis! 2. Hominus miſericordia motus, dixit illi (Ma- eri) noli flere. Ibid. Habes anima mea Deum, cui proptium eſt miſereri. In hoc figenda ſpes; ab hoc ſole petendum ſolatium. Nolr ſere. Quæ defes perdira, amafti poſſeſſa. Cuid amas, quæ Pereunt? febis olim amaſſe, id ama, quod eſt æternum, quod perdere non potes, niſi ſciens rejiciaæ. 2. Er acceſſit, & retigie lorulum; & ait? Adoleſcens, tibi dico, ſurge, Ibid, Hæc ia animam tuam per peccatum mortuam agit Deus; Acce= dit per gratiam prævenientem, Unde enim alias . de V (aelgenet 4. M 1 . 4 Nelen ni Mun Coren nlr ſ ſiri 7 Nent ete lmida⸗ In mnuhes ſam pn crlhet Iimcui NANN N eghri cil „ ugſtcliin lenen 1 lennt liu ſſerun Negtrher art⸗ 4 Ninig. M ſen In aAlll. 1 Uriiueg D erann I autc lur min le , Nlin uin Gimw min uib apien en, un eriie,en Aabondig mols larsl Aiun, Okun AKun am 1 lehnt üahe⸗ in i nint me lerlhenn 4 mn lima ſlen u⸗ i ſen ulun 64 mun 1Ds i, bes 1 1 POST PENTECOSTEN. 349 de ruo reſurgeres? Tangit te, vel timore, vel ſpe futuroram. Inclamat per tot inſpirationes, ſarge- Kcce, opus Dei eſt, quod reſurgas. jam autem, quid tuum, adverte, I. Hi autem, qui portabant ſeterunt; Animam tuam portabent indomitæ paſſiones? jam ſtare illas oportet, & reprimi. z- Reſedit, qui erat mortuus: debes te erigere ad æterna. Bé cœραι logus cum Chriſto, gratias asgere laudare, & c. F EKILA II. Joannis Baptiſtæ ad Chriſtum Legatio, r. † Oannes mittens duos de diſcipulis ſuis „ ait illi; Tua es, qui venturus es ? an alium expe= ddamus Matth. II. Uade mittir? ex carcere, Ergo nec in periculo capitis omittit officium ſibi demandarum. Quæ moleſtia tam levis, quæ cogitationes tuas nom avocet à Dco? Ze Non ſui cauſa quærit, qui Chriſtum jam digito demon- ſtraverat, ſed diſeipulorum, ut eis anlam præbeat illi dhærendi, En zelus animarum, & dexteritas Iucrandi. y. Quære ètiam ex te, an jeſum, an ali= um expectes an ſpem tuam ex integro in eo ponas, an in creaturis, &= z. Buntes renuntiate Poanni, qus au diſtis & Vie diſtis, Ibid. Quid hoc ad quæſtionem iſe ipſum eſſe, 2on verborum ja ctantis, ſed reram exhibi⸗ tione probat. Ho ipſo enim rempore „ quo ade- rant Joannis diicipuli, curabat cœ&οο claudoæz, leproſos, ſurdos „ excitabat mortuos, & pau⸗ P 7 Pe- 370 HEBDOMADA XIII. peribus prædicabat. His factis reſpondet. Profi⸗ teris te imitari Chriſtum? operibus hoc proban- dum eſt, non nudis verbis aſicrendume Qus in- gerrogabit opera veſtra, Sap. 6. non paſoetur ver- bis. Cura, ut opera vocationi reſgondeant. 3. Beatus eſé, qui non fuerit ſcandalivatus in me. Ibid. Hoc adjecit, ut oannes anſam ſumerer præmuniendi diſcisulos, & de ſua eos paſſione inſtruendi, ne co tempare ſcandalizentur cjus humilitate, oppropriis, morre. Sed etiam tui cauſa dicitur, ne qui imitator vis eſſe jeſa, pu⸗ deat te ejus humilitatis, contemptus, patientiæ, &, Verd eoim ſcandalizaris, & offenderis his;, qui poſt tantum exemplum hæc fugis. PERIA III. Joannes à Chriſto laudatur, . Uid exiiſtisg in deſertum videre ? arundinem vento agitatas hominem mollibus veſti- um à &c. Matth, 1I. Ex occaſione quæxz ſtionis factz „ poterant exiſtimare turbæ Joanaem, qui Chriſtum Meſſiam prædicaverat; jam murtaſſe ſententiam, aut ſaltem dubitare, Laudat ergò eum à conſtautia ſententiæ, quod non ſit arundo vento, huc illuc agtata; & à dura educatione, quæ multam conducit ad animi fir- mitatem, Oppone hic tuam inconſtantiam? ſurgis: incipis domare paſſiones, deſiſtis: pro- Fonis Iecte agenda, ſed cum agendum, omitæ gi35 6 M 10 eneiicht luen 14 o e, zhs nu an diſ kedi Eoulruct A rgtlengiut bunrlar,i Alae Adgu 1 uia Mdekiun Put ünſe unz um! Wlects⸗ undn mt Pmmiu i iit m der le'iriz e h n. en 3 n An . nebarle N edulent luen, Nrſhtr ſelgoen tſentin ererline le luanſin utlirtue 17 Wedint ſieleelt,,t g gtienir, nn adahkt, uinlen in oetlune Ailimmt In n alinen drn Ihin bletenn e tunli AAel nli eſtmn onen Klhih 60,* l i POST PENTEC. 35 tis? recedis à creaturis „mox iterum accedisg Doles emenda. 2. BEtiam dico vobis, pluſguam Prophetam, Ilpſe enim eſt , de quo ſcriptum eſt., Boce ege mitto Angelam meum ante faciem tusam. Ibid. Plas quam Pnopheta, quia Chriſtum non prædirit, ſed monſtravit: Angeluns, abecodein ofhcio Præcur= ſoris rite adminittrato. Ita fidelem ſervam Chri-= ſtus non laudat, niſi ab officio: & hoc elt vere laudari. Non qui officium majus gerit ille lau- dabilior eit, ſed qui ſuum cxaétius admiziſtrat. Quid ad te de alliis ? tu tuum, quod obediceatia imponit, adimple. Hocne curas? vide quo de- ficias; & quantum vis aà Deo laudari, tancucn fidelis eſto⸗ , 30., Unter natos mulieram non ſurrexiz major Joanze Baptiſta, Ibid, Eximia oaanis laus! ſed qua dignum ſe pꝑræititit. Non pocteſt Oeus lau- dare, nii qued dignam eſt laude. Ar ut dignas ſis, Deus facit quidem, ſed non ſine te. Placeret tibi, ſi laudarcris a Chriſto; obtinere potes, ſi Joannem aaimi conitantia, aſpiritate vitæ, Ie mortinicatione tui, zelo Chriſtum glorificandi; Angelicis moribus 1miteris. F E RI A MV. Magdalenæ Converſio-. r, MUuer, Ju. erat in Civitate beccatrix, ag ocognovie, Juod eas accubust in, domo Phariias » atzulit sabaſtrum. Luc. 7. Magda- lena ob vitæ licentiam crat urbis candalum, Deus 352 HEBDOMADA KXIII. Peus, qui n02 vult mortem peccatoris, movit illam interne. Ita bonitas illam amat, etiam cum offenditur. Ut cognovit fide Deum, illuſtratio= ne ſeipfam, & ſua peccata; prudentia occaſio= nem opportunam: ſtatim ſise dilatione accur- tit: ſiae reſpecta domus alienæ, hominum præ- ſentium, convivii, Quanta ie docet exercere ſæpius fidem; cognoſcere fe ipſumi: arripere pri-= mam boni occaſionem; capere generoſas reſo⸗ lutiones? non relpicere homines, cuùm de ſalute tua agitur. O ſi hæc obſervaſſes hactenus- 2. Ert ſtans veirò ſecus pedes sjus, Laerymis cœpit gigare pedes ejus, & gapillis cabitis ſusi tergsbat, &te Ibid. Retro. Ex humili confuſione declinat oculos Chriſti, ac convivarum non penſi habet. AcKtu ſi confunderis oculos hominum deolinas. Hæc eſt tua ſuperbis. æ ex amore, & dolore lacrymarumcopia, ut poruerit Chriſti pedes la-= vare? Quam modicus ergo tuus amor & dolor, qui nec guttam ebulilit! at vide, ur eum accen= das motivo bonitatis Dei. 3z· Be oſculabatur pedesejuz„ &üun gu ento un-= gaebate Ibid. Omnia peccatorum inſtrumenta coegit in obſequium, O ſi & tu quod tibi turpiter exhibuiſti, jam Beo laudabiliter efferas: & quot in te habuiſti oblectamenta, tot de te in venmias holos canſta. S. Greg-hom. 3;. Ar Chriſtus interim muadabar Magdalenæ animam; extinguebat amorem creaturarum, &c. In hoc tu mille lacry-= mas funde, ut tandem tui, & rerum creatarum amor extinguatur, K.- itter pet etelſen Alzunßt litlco/ge mAAʒH or geber. 1 I Ae 1 AHn d be ve tle llgtleu ſeſ⸗ , , ltlatkr ſormeane ,,, heite. S or M. O. , ectnni POST PENTHGCOSTEN. z5 ½ FERIA V. Chriſtus defendit Magdalenam. de Clltate dulannn 1. P Hariſaus ait intra ſa , dicens? Hic ſ eſſit . Propheta, ſeiret utique; quag S, gisalis eſ mulier, quæ tangit eum à quta peceattia eſte Luce)s Uno judicio, qaor errores oommirtit? I. Chri= ſtum nen eſſe Propketam. zeChriſfum ignofare ſtatum Magdalenæz, 3. Magdalenam ſam con- tritam, eſle adhuc peccatricem. 4. Chriſtaar debuifſte hanc mulierem rezellere. y. Immua⸗ durmm ſieri jaſtum, ſi tangatar à peccatore, Errats qui temerè alium judicat; & quam graviter ? Ta ockuucin reipſum ad cenſusam revoca. De alio, ſi Chri⸗ Gur, A ſtum in eſus perlſona intueatis, meliora ſenties- Citintetr . 2. Pides Bang mulisrem: is travi in domani mmAt eaam,as dan pedibns meis non gegiſti: bac autem, Keunun &, Ibid. Sub judiciam Phariſæi venerat & Chri= ſtus, & Magdalena: hujus patrocinium ſuſcipit, /ugus . de ſe tacet᷑; ſed & Magdalena tacet. Sile, ſi cujaſ⸗ a iimd piam murmurc tangeris; Deus pro te loguetur! lſi Quia ĩpſa veritas eſt, non ira, ur homines. Vi⸗ gu der „ quod es: non quod alter judicat. Hujus ttnnmud jadicium time, non hominum. . . Oritsn 3. Remituntur tibi pectata tuas, Tbid. Quid sendhi gin ſenſerit ad hæc verba Magdalena 7O ſolatium! ge⸗ Meeff ſed quod à dilectione pendet: Aaoniam dilexit ir cuus multum., O ſi id & ego audire merear! me= EieloN rerer utique, ſi diligerem multum. Nôta? non parum „ſed multum diligendus eſt Deus, ſaltem 784 HEBDOMADA XIII. faltem appretiative, ur creaturis omnibus pra7 feratur, Itanò asamas? Pondera, quants tibi kui, quanta Dei cara: quis in res creatas, quis in De= um affectus. Non ipers remiſſionem, niſi dede- tis dilectionem. Ejicitur Dyęmonium cœcum & mutum-, , Blats: ſt ei Damoniam habens, éæcas it As, & cusrαgvit eism, ita t loquretur, α videret; & finpebant omnes tuerbe, Matth Iz. Aſtutus dæmon eos occäpat ſenſus, quibus eſt vis ad fidem, Khdrs e audita) & ad cognitio= nem Dei (inviſibilis ejus & creatura meendi, per sa qiss falbta uant, intellecta eontgpiciuntnzeRom.! J br ergo via ad coganitionem Dei erepta „ qaæ boni ſpes ſapereſt ? ergo cave, ne hos ſenſus tibi deæmon occupet. Audi verbum, quo erudiatis; vide ia creatis inerestum Deume Benignitatem ſanantis expende, quod non ro-⸗ gatus præitat: quid faciet tibi, ſi ardenter ro- ges? ſcit murmuraturos Phariſæos, quid tum? ſi attendas hominum ſermonibus, naunquam ſeriò fervies. 2. Dui dam autem eveis dixerant ; In Belzebub Brincipe da moniorum eiteit demonia., Luc. 1H1o Invidia ſemper de optimo venenum ſugit⸗ Liberatum à dæmone negsre non poterant; er- go id occultoò pacto Chriſti cum dæmone tri-= buxst. Si Chriſto tam gravia imputantur, quicd miraris leviora tibi affiagi? Eſne Deo tuo ſan- iori NN pim eluindenct Nrcinan Ni pN 7ℳℳ N. i N. vmreleit nt lr. Nn Plitmimmin ulpenru gin MMantrtu, D rituif 1, Ptt cleitn hn lionen iſet I meco! 1 ,eid Iu hfunini,6 Une Muh in lein Ahus ) l D atmi Kund / NNurdt,Non/ e, .4— A EN, A kutunn e le dl⸗ lb,t uhunt elen,, Aln ulunſ Gepnguin. Vart lamenii 4 Nenend 5OST PHENTECOSTEN. z/ Nior? Id portiùs attende „ qui Chriſtus rulerit. Non ulciſcitur cum poſſet, non commovetar. Confutat cum modeſtia calumaniam: non efle dæmonum ſe invicem ejicere. Kcane tu calum- niis petirus, non ſentis? manſuetè toleras? ſo= lius Intuitu Dei refutas ? an magis, ne tuus ho= nor periclitetur? zo di in digito Qei ejicio damonia, profvktopere venit in vys regnum Dei, Ibid. ex eo, quòd Chri⸗= ſtus non eiiciat daæmonia in Belzebub, iofere, quod ejiciat in virtute Dei: alia enim virture non poſſunt. Vide, quàm præcludendus omnis diabolo in animam ingreſſus 5„cùm nulla vi tua eum poſiis exturbare, Invigila ergo portis ſens ſuum: quia per hos plerumque acceſſum habet Nihil concede ſenſui, quod recta ratio non di- ctet concedendum. S ABBATHO, Signum Jonz Prophetæ, 1. M Ner „volumus à ts ſignm habera; * Matcth. I 2. onæ impudentia à% viderunt mortuos excitatos „morbos ſanatos, cœcο* & ſurdos reſtirueos, & ſigna qurunt: non us credant, ſed ut tentent, Idem ta cum Deo agis. Petis ſola ejus virtute ficti, quod in hac provi= deantia facere non poteſt: intrare regnum Dei ſine violentia? liberari a tentatione iine tua re- ſiſtentia: virtutem aliquam ſine mediis à te ad- hibendis., Ita verò Deum tentas: & quæ tus eſt imgudentia: .. Sign a m 556 HHBDOMADA KXIII., 2. Signum non dabitur ei z niſs ſigna fona Pro- pheta. Ibide Id eſt ſignum ſuæ mortis, t ſcias, ſicut Chriſtum epertnit pati, & ita per violen- tiam intrare in zegnu m ſuum; ita tibi non obven⸗ turuar nifi vim ioferas. Ergo mragnanimitate, & generoſa ſolutione eſt opus. Et ia hoc miſer de= ficis, Vide, quam tepidæ ſint tur reſolutiones; & quid mirum;, ſi nuùllas eſt effe cus: 3. Piri Nnivita npgent in zudieio eutn, generaz tione iſta, & tton de muan eam. Ibid. Quia Ni= nivitæ, ut Bafbai, & Geeatiles, præ dicante Tonz pœitentiam egerunt. Iibi dici exiſtima;: ſæcu⸗= jates ſurgest, & te cenfundent, qui gratiam Dei nos in vennm acceperunt;, ſed [ua cospe-⸗ fationé eſſicacem feddideranr. Er quid tu agis ſocors religieſe? ſigaa petis? Non eſt ſignum gratia vocationis? Non ſunt ſigna tot inſpiratio= aes Dei, tot exempla, tot monitiones? &c. DOM. XIV, POST PENT. Qui ſint Mater, & Fratres Eſu. I2 P†Cce Mater tuas, & fratres tui foris ſtants quarentes te: Matth. I 2 S. Hieron. hic ait, Hoc Chriſto nunciatum ad inſidias tendens das, utrum ſpirituali operi carnen, & ſangeinem praferats At CHriſtus, quaſi indignans, repouit: Qus eſt Mater mea, & qui ſunt fratres mei? quaſi diceret: cum Dei ne ofium sgitur, nibil mi⸗ hi eſt cum Matre Exuilii & du omnem carais alffe⸗ ,Veglniane 4 ie Mn , ntfe; ſoutate unt un ,5f Don , pegunen i CGALe GnCen ſgun an Uelanie e⸗ guglſatinnn UI. lunſe lengiiei irinibinte Britbont⸗ l ielcorie 0 (NN 11linld , eLe: rente N . 67 nrſt. 7 18 HN dinlutt⸗ 16 POST DBäNTEOOSNTEN. 53 ½7 affectum ? Nihil ſanguini concedis in præjudi= cium Dei? Cavc illud audias? Qui amat Pas grem, aut Matrem plus q 1,à me, non eſt m e dignus. 2. Er extendens zmannzm in diſcipulos ſags, Aie Xit: Ecce Mater mea, & fratres mei, Ibid. Greg. hom. 3. in Evang. Qui Chriſti frater, & ſoror eſt creſlendo, Mater efficitun predicando; ſi per ejus vocem amor Domini in proximimentegeneratur. Ecce Virorum Apoſtolicorum dignitatem, qui, ſpitituali modo Chriſti Matres fiunt prædicane do „ conyertendo, accendendo ad Dei amorem alios. Accende in te Apoſtolicum ſpiritum, ut hac dignitate potiaris. 3z.. Luicun que ſecerit voluntatem Patris wei, qui in eœlis eſt? itſe meus ſpater, & ſoror,: & Aas⸗ ter eſt, lbid. vult Chriſtus dicere ſpirituslem ſibi cognationem intercedere cum iis, qui fa- ciunt voluntatem Patris ſui. Una enim, ait Chryſoſt, hom. A5. in Matth. ſols & vera neceſ- ſitudo cꝶm Chriſto eſt, ut voluntaten Deifacias ad quam ſequitur amor tenerior. Vides pretium obedientiæ. Superior, Vicarius Dei eſt, à quo regitur? ſi quid imponit, ne te ſubtrahe; Hog unum te moveat: amaberis à Chriſto. F ERI A II. DParabola ſeminantis, & ſeminati. 1⸗„RRut, qui ſeminat. Lug, 8. Seminator Deus — eſt, qui extir bopitate ſe communl- cando crezturis: potentia groducendo, provi- dentia guberaaado. Mirarg, & ama bonitatem, ſubde 33 HEBDOMADA XIV. ſubde te potentiæ, committe providentiæ. Se= minator Chriſtus eſt; qus exit à Paire, & venie in mundam, ex amore noſtri incarnatus: Agno- ſce amorem & redde. 3. Eit quiſque vir Apo- Rſtolicus, qui exit ad proximi cutandam ſalutem. mic zelo, & ſolida virtute opus eſt; ne dum quærit alienam ſalutem, perdat ſuam. Vide quantopere in tua vocatione ſolidas virtutes tibi debea⸗ comparare ? quæ deſint. 2. Seminare ſemen tunm. bid. Semen ſunt 1. Creaturæ, mundus, ager. In hoc & tu poſitus es. Memento Creatotis & gubernatoris cui. S. San- guis ac merita Chriſti, & inde gofluentes gra- cizg. Terra eſt anima, tam ſterilis, quam f&αcunda: quia omnibus datur. Admitanda Dei bonitas! mileranda tot animarum ſterflitas! 3. Eiſt do- Ctrina kvangelica, inſpitationes internæ, ager eſt iatellectus, æque etiam ſterilis, qui prætet. cognitionem, nou ulterius dirigit, ac fœcun- dus, qui voluntatem inclinat. Quanta cura ex- colendus intellectus ſupernaturalibus princi= Piis! Quam zdmitandæ iaſpirationes divinæz! 3. Eumm ſemsnat, aliud cecidit ſecus Vism. Tbid. Triplicis generis iautilis eſt terra: I1, Secus iam, cit anima ad creaturas effuſa intra ſe non collecta, aperta obviis quibuſque cogitationi- bus mundi 3 tanquam viatoribas, quæ concul- cant bonas inſpirationes. Unde nullus guſtus, una orationis hera unus annus videtur, cujus ſisem vix expectas, t rcvetaris ad tua ſolatia: OQ miſcra anima, per qucm omnis meant, præ- ter 0! elun e rifrenan hr b 1 (tbuue ſt m, a . Akunc waa; Do Wlen d ümwdn Nlepenn Putlen e ng are Pnſancghame hriheunn AAliun ganmth Urltanen im P*OST PSENTECOSTEN. 355 ine Roſiies . arze⸗ er Deum! ſepi ego viam tuam horaria, aut cri- rine⸗ am frequentiore recollectione. Urge interdiu e mastina propoſita, ecc Mllare õ “ Budk F E RI A HII. NlE L N eloſen ue Continuatio ejuſdem Parabolæ. n Ae A Liud cecidit ſjapra petragza; & natss Arait, Alen 1uig non habebat kurzorem. Luc. 8. Pe- GEN troſa terra eſt anima jam incurata pravis habi= ud tibes aſſucta vivere ſecundum ſenſum: cui ideo eH noneſt, niſi modicus devotionis ſuccus, ac inde uemh mille præpoſita, & agnitæ veritates, non unam Wuihint agunt radicem; quovis affectu amoris timo= elu//“ „zis, humani reſpectus, &c. cxſiccantur. Talis re; ſcinper incipit, & incipiendo deſinit. Si talis als,a ftenn es, quid fa cies. cum venerit Pater familias, & ab uuer agro ſuo fructum requiret? Conclude, quam .Quhan ſtudere debeas prayis habitibus edomandis. utmi . Aliud cecidit inter ſyinas, &. Simul eortæ eiueſdn Kina Iuſjoca verunt illud: Ibid. Sꝑinoſa terra eſt wGWE anima negociis immerſa, & curis iuutilibus ob- Anm NK Tuta: cui cura ſui, Dei, & &teraitatis eſt po⸗ Ainblen ſirema; quæ agnoſcit verirstes ſupernaturales, lere onmier ſed ob Alias curas, v. geiſtudioinm, aut officii⸗ bu gu ſibi tempus non aſſumit eas ma arandi- Infœlix ele ashima,in qua ſuffocatur ſpiritus Dei ? cui ſtudia, vel nimius cum Prozimo citra neceſſitatem deni agendi aſtectas, tempora Deo danda luffuratur? ut,, Iatelligis, quam omnes alias curas moderari 3. Alma 360 HEBDOQMADA XIVS 3 Alind cecidis in terram bonam, & oytum fs- git fru dum. Ib. Addit Matthe c. 13 alisd gente- ſiasm, aliud ſexageſimum aliud trigeſimam. Hæ eſt aninta bona, & optima, oppoſita tribus grio- tibus; quia audie verbum Dei cum guſtu; quia inzefligit illud expendendo, & dirigendo ad pra- Xin: fractum adt ert in patientia, ſive conſtan- tiâ ſuperande difficultates. Talis eſſe debes, terra optima, gquam nulla præterest particula boni, qua totis viribus nitatis ad vxirtuem - ut Deo placeas; nec contentus ſis, fructum dare trigeſi- mum, Kd continere ad genteſimum, hoc ceſt ad majorem & ſemper majorenm DBei gloriaw. FERIA IV- Parabola Zizaniotum. I. OEminavit bonum ſemen in agro ſue; Cum autem dormirent hemines» venit inimicus sjus , & ſuperſeminavit zizania, Matth. 13. Quæ ſeminat Deus, etiam in terra optima, cor- rumpere nititur diabolus, mundus, & caro; id- que tam artificiose, ut dum ſunt in herba, ſive in principio, aon diſtinguas facile granum boanum à zizaniis ob amorem proprium, qui falſis veri colorem inducit. Expende, ſi quæ habes bona, quantis ſunt mixta malis, reſpectibus humanis, intentione minus pura, amore proprio ?2 Er hoc fit, dum dormiunt homines ?s qusndo non ſerio ſi- bi ipſis invigilant. Quam ergo in omnem par- tem vigilandum 2 2.Ciu m 9 M umnian g or euſ luini ,nunlrl lbeaen ein eununkanhe coumg rauf⸗ ilepe, un luleitgcircn tiigangunn nulik, 1 nluſzin ynnlulben h hllt ſeug li⸗ en aunliuen MWAratr muuguimni leruntzr nudllgei rwen ſel i ine rtitl Nipfe AN zlatn hn d Ali lulteiug, zolntir,t du tuntd Acliru, enta, ncgt⸗ Tuutleltne Vrer unict nuen/ 0 Mmartirt unn, eu nu, Mor⸗ n enr den nu dnt 4 nn Nn ni nefinn⸗ AKanm ,LN POST PENTECOSTEHN. 361 4. Cum autem ersviſſit herba, & frubtum fe- yebat, tunc aperuerunt & zit ania. Accedentes autem ſervi Patrisſamilias dixerizt ei: Domine, nonns ſemen bonum ſeminaſii in agro tuo unde ergo habet xizania? Et ait illis: Inimicus boms hoc fecit. Ibid. Ad te dici exiſtima, videbaris bo- num ſemen in herba tyrocinii, jam apparent in te zizania, & cadit ſpes illa, quæ de te l. gebatur. quo animo hoc exciperes? Ab inimico mi- nc, I. à te ipſo, qui nimis amori proprio indul- ſiſti. 2. à ſociis; adjunxiſti te iis, in quibus plus levitatis, quaàm ſpiritus; hinc eorum mores con- traxiſti, &c. 3. Servi autem dixerunt eit? Vis, imus, & eol- ligimus ea? Et ait: Non: ne forte colligentes ziva- nia, eradicetis ſimul & triticum. Ibid. Vide pa- ticntiam Dei, & ſuperiorum cum tuis defe G- bus. Tolerant ſubindè eos, ne omnino eradice- tis, cum ſpe tamen emendationis. Hæc ſi non ſequatur, quam timere debes, ne in tempore meſ- ſis, ſeu mortis, dicat Deus: Colligite primum Li- nanias & allegate ea in faſciculos ad com burendum igue purgatorii. Non blandiaris tibi, eſte mo- dicam, quod igni detur 3 fotte tunc videbis immanes faſces lolii parum tritici. Si hoc ſanctè timueris, tunc hirmius ſperabis. FERIA V. Parabola grani Sinapis. 1.G mile eſi regnum cœlorum grano Sinapie, quod atcipieni, homo, ſemina vir in agro Iuez 36G HEBDOMADA XIV. ue, quod minimu m eſt omnibu; ſeminibus. Matt. 13. Graaum hoc, ſunt Evangelicæ veritates. Quàm wiles munde, & abjec : Beatos eſſe paupe- ges, & qui perſecutionem patiuntur?: Divitiss æſſe ſpinas: Jjugum Chriſti eſſe ſuave, & c. Sed ſeminandæ ſunt in animam, per vivam carum Apprehenſionem, & ruminationemn. Dic mihi Jer. 12. Quare deſolatione deſolata eſt omnis terra animæ tuæ? quia non recogitas corde. Noli ess ſtimarg ſecundum carnem, ut hactenus æſti- zmaſti. 2. Cauin autem ereverit, majus eſt omnibus ole- gibus, & fit arber. Ihid. Hæ veritates, ſi eas in Pono corde ſemines, & intelligendis ſtudeas, greſcent in arborem ferentem fructus dulces Zutturi Eſu, fructus honoris; & heneſtatis; dum e contrario falſa mundi, & carnis princi- pia ferunt fructus turpitudinis. Attende, quàm hoc verum ſit; & tanto magis penetra verum, & genuinum ſenſum degmatum Chriſti, cum de- ſiderie practicandi. 3. Ita, ut volucres cœli veniant & babitent in gamis ejus. Ib. Volucres, intellige ſanctos affe⸗- Aus unionis cuam Deo, qui, cum bene intellecta eſt Chriſti do ctrina, in animo oriri ſolent. Hinc ænim eſt ſtudium placendi Deo omnem cjus ve- untatem implendi, non minus in arduis, & ad- Gerſis, quàm in facilibus, & proſperis. Hinc col⸗- lige, cur ra tam generoſis actibus carcas, f, dut rlllet Aoh,u nin iun miiil ond Aud 1a glnd, . AWA Ilucuniun IN Fuinnnu, o in rinin nn mnir 4 tilutr hen Rlchlse Rahauen Naälnde 1 Aadn tiwei n Uich Auynrh gilau ge nee ei K ierlgga, tiäneuc ni eu ſerizie li r ſeile Benall⸗ i itnhzin leſunt Perſinu ioren Dil iriciiaun ℳ, N⸗ Ulldenue ugenrttiin elren denl Gltalt en en ud dt ,,/Ahautit 4 mifit mnlgtn rmumd adiln e nelerlutil ander ink eiället 1 eo oNrNihe SLõ Naes bucen 2A5T PKENTECOSTEEN. 363 F ERIA VI. Parabola theſauri, Margaritæ, & ſagenæ. 1.G Imile eſt regnum cæœ lorum theſauro abſcendito. Matth. 13. Hic eſt religioſa perfectio eb copiam gratiarum, ſed abſconditus ab oculis mundi, & imperfectorum, qui non æſtimant. Gui invenit, abſconait: non quæris, ut inveniss? Pra gaudio illius vadir. Non habes tuum gau- Gium in rebus ad perfectionem ſpe cantibusi ſed adhuc in vanitatibus, in obleéctamentis ſen- uum? Vendit omnis, qua habet, & emit agrum ilum: Non relisquis omnia ? adhuc tibi per amorem proprium, adhuc creaturis adhæres: ſed quid tandem reperies in manibus tuis. 2. Simila eſt regnum cœlorum homini Negetia- tori, quarenti bonas Marga ritas. Ibid. Negotia- tores; cui dixit Deus: Negotiamini dum vanto. Luc. 19. Sed qualis? ſcuta mundi quæris? an Margaritas cœli? Margarita optima, charitas Dei eſt, ſeu unio cum Deo. Hanc ut obtineas, quid agis ? Ille abue, & vendidit omnia, qua ha- bait. Abire te oportet à te ipſo, à rebus creatis „bſtrahendus affectus, qui obſtat perfeéto amori. Quam parum id hactenus feciſti! Ideo friget cor tuum. O ſi ſaltem ab nunc id præſtes. 3. Simile eſt regnum sælorum ſagena miſſa in mare, & ex om ni genere piſciua congreganti. Ib. Sagena eft. Chriſtiana quævis, & religioſa QQW2 Con⸗ 464 HHBDOMADA XIVZ Gongregario, qua à Deo boni & mali, ſeu tep idi ol Ghi religioſt in mari hujus mundi capiuntur. Es in ſagena, noli tihi blandiri: non enim ideo bonus, a&t tutus ſed tuo conatu, aut fervore fieri debes. yjlunidl Age id maturè, quia ſaga ſenſim ad littus æter- ileut pitatis trahitur, Ibid, Elsgentur be in vaſa mali bimm⸗ gutem ſoras mittentur, Redde te dignum meliore alatft ſorte . SmerKs. Chriſtus malè secipitur in ſua meſt . al l Patr 1. dair 4 1Er Venienꝭi in patrigm Iuam, decebat ses in Uinscihrn synagegis eoras. Matth, 13: De Nazareth ſermo eſt, ubi vixit Chriſtus uſque ad 30, æta- fis annam?, Noluit hic auſpicçari Evangelii prz-- dicstionem, quis illicèò contemptus fuiſſet, ſi à fahrili ofcina ad cathedram probliiſſet,. E Voluit ergo comparafa per alias civitates fama, NAN sorum animos ad ie deſiderandum, & accep⸗ fandam diſponerc, Quid ergo agis ?removeads (nnn,l ſust impediments, & ponenda merita., 2. Ita at mifsrentur, & dicerens: Urnde huié n ſapientia hac, & Virtutes Nonne big eſt fabri Slius! Gc, Es ſcapdaliz abuntur in so. Ibid, Nen Gaudere eos decebat de Conciye ſuo tantæ ſa⸗ nl pientiæ,z & potentiæ, tam sbaliis honorato, ut euc paſſim eum ſequerentur: & eccg ipdignantur. Quantas gratiss Naszaretho contuiite; hic incar a natus eſt, hic habitavit, hanç exemplo ſuo grudiyit. Et jam contemnitur, quia humjlis e V ccLon- Am lnar i⸗ W Emllſa cſun neriſſnke elveniie⸗ nze Nbenine enmin 60 in ite n, ent hn De Nuu fri s N Nentei le An aceren gudn 1 1 Gnepe Benuideh, G Nrt t/ 4 rter nciſ in n bliannmn csbeer POST PINTECOSTEN. 365 conditionis eſt, quia fabti filius. Ita mi Jeſu, te pejus tractant, qui plus debent. O ingrati? Re- cogita gratias, quas accepiſti. Sed quomodo Deum tuum tractaiti ?t ſi non Vetbis, certè factis ſpreviſti e)us doctrinamsdum eum ſequi noluiſti. 3. Bi ejecerunt eum extra civitatem, & duxe- runt illum uſque ad ſupercilium montis ,ut pra tis= pitareat eum. Ibid. Quia noluit ibi miracula edere, uti fecerat in Capharnaum. Et hoc ex amore in patriam, quia ſcicbat nec miraculis credituros ; ne ipſa miracula eſſent illis majoris pœnæ occaſio. In te quot ſigna facit? quot gra- tias exhibet? Qram curandum eſt, nc ſis tibi caula majoris pœnæ! Ingratèe! toties eum ejicis extra civitatem, queties gratiam non acceptas. Toties eum vis præcipitare, quoties imaginem ejus, te iplum uaquam , in malum ptæcipitas. DOM. XV. POST PENT. Mittuntur, & inſtruuntur Apoſtoli ad prædicandum. 1. P Unte⸗ autem pradicate, dicentes: qaia ap-= propinquavit regnum cælorum. Matth. 10. Hæc eſt materia, de qua cum proximo eſt agen- dum. Ubique regnum Dei, & media quæ ad illud conducunt, inipira. Recide alias inutiles converſationes, quæ ſpiritum diſſipant, quibus conſcientiam tuam gravas, tempus inutiliter abſumis, proximum non ædificas, Ut ve⸗ ◻—3 10 366 HREBDOMAPDA XV. ro hæc cum proximo agas, aſſuelſce eadem te- cum a261£, tibi ipfi regnum Dei, & media in- culca, in meditationibas, in domeſtica con- verſatione. 3. Inſirmos curate. Ib. ſolatio ſpirituali: mor- taos Deo per peccatum ſuſcitate, vel adhorta- tione, vel abſolutione: Leproſos, qui alios ſeu doctrina, ſen exemplo inficiunt, mundate, indu- cendo ad pœnitentiam : Dæmoaes, pravas con- ſuetudines, publica vitia, ejicite, & curate, ut ne- mo imꝑpunè peccet. Gratis accepiſtis, gratis date, non quærendo veſtra commoda. Expende, an ita cum proximo egeris? An non hoc vocatio tua Apoſtolica à te exigat? 3. Nihil tuleritis in via, ni que virgam. Luc. 12. quæ ſerviat ad vos, contra violentiam, defenden- dos: Neque peram, qua cibaria deferatis: neque panem, etiam ad neceſſitatem: neq ue pecaniam, neque duas tunicas ad ſpleandorem, & pomꝑam. Ita ſuos amiciſſimos Deus tractat, quos vult fibi intimè conjunctos, ideo omnino à cura, & affe- ctu terrenorum divulſos. Non eris ergo con- junctus Deo, niſi ſis abjunctus à creaturis. O mi- ſer! quid iis adhæres, quæ te dilaniant? F ERIA II. Prædicit Apsſtolis perſecutiones „ quas paſſuri ſunt. 1. ECce ego mitts vos, ſieut oves, in madis la- perum. Matth, 10., Quod ovi inter lupos, hoc „ gtiii cx 1 Pen⸗ csn fun, G mgeigtkn 1 glt ſen 1Vegans lzfy huum elenun ulnn i4 Nri artiänuftls Anmmenni Mulian wunt Pkenn dee⸗ Aa tmnit, umnu e ir Uhrudi unen inümmk Molimegn tei l 6 rr 4 len ien 5AN ilute e n eitndt in ein niohiniu. itn iie⸗ rſa, i ethntntdiel Wur’, glfin gAautte, s ei ri A Mh. Uerhen nunn hoe l lunmlul Nanlum tntt 1Alui n . urfuenuc Wen K ihn ernd mümicnits Ponrein erde luennt0i eCin! POS T PEN PKEC⸗ . 3677 hoc vobis eveniet. Magno & intrepido anime ad prædicandum Evangelium eſt opus. Tradens anim vos in conciliis, & in Synagogis (is flagella= buns vos. Er eritis odio omnibus hominibus propter „omen meum, Quis tibi eſt animus ad iſta? ti⸗ mes? etige animum: cogita illaud? Ego mitto vosy Ego qui te victorem ceronabo, & c. 2. Non eſt diſcipulns ſuper Magiſtrum, net ſeræ vus ſaper PBominam ſuum. Ib. Quod te in omni perſecutione animare poteſt, eſt exemplum Magiſtri, & Domini tui]eſu. Quas non ille innecentiſſimus paſſus eſt perſecutiones? Tuns melior eris? cogita hoc identidem, ubi quid to- lerandum accurrit? Dominus meus elt Jeſur, ego ſervus, & & gloria mihi, ſi ſors mes ſit ea⸗- dem. 3. Nolite imert eos, qui octidunt corp us „Nh⅜ mam autenm non poſſunt oceidere. lbid. Concludit, pro gloria Dei, neque mortem timendam: hæe enim animæ nocere non poteſt. Rſae tam gene- roſo animo? O quam felix, ſi vitam is miniſteriv gloriæ Dei ponas! Laudas alios, quibus hoc ob- tigit: cur ipſe non deſideras? Ar non adeſt Ty’ rannus. Sis ipſe interim tuus, & occide in te quod pernicioſe vivit, nemꝑe concupꝑiſcentias aase, S. Er- . 36 6 HEBDOMADAXV. FERIA II. Monet Apoſtolos, ut affectu cogna- tionis non impediantur. I. N Olite arbitrari, quia veni pazem mittere in terram. Non veni pacem mittere, ſed gladium., Matth. 10. Pax quædam bona eſt, quam aſcenſurus in cœlum, teliquit Apoſtolis, quædam mala eſt, maxime Apoſtolicis viris, quæ innititur affectui cognationis. Hanc qui vult, Deo bellum indicit, qui vult eam ruptam. Cogita quantum impediat hic affectus functio- nes Apoſtolicas. Quam ægré diſcedis a tuis: quam ad cos abſens anhelas? quam facilè eo- rum gratia tranſgrederis regulas! quâm afflige- ris eorum afflictiose? quàm leviter exultas co- rum proſperitate? &c. 2e Penit enim ſeparare hominem adverſus Pa- trem ſuum. Matthe 10. Gladius, qui ſeparat hominem à Patre, eſt lex amandi Deum ſuper omnia. Hanc ſi obſervas, jam aliud nihil eſt, cui affe ctu inhæreas, quia totus amor huic im- penditur. Nondum videris admeviſie gladium paſſioni. Caro, & ſanguis tibi multum perſua- dent. Hoc primum præſtandum erat, cum Reli- gionem ſuſcepiſti & necdum id agis. Ergè ad principia revolveris. Saltem jam ſic incipe. 3. Inimici hominis domeſtici ejut. Ibid. O quam id verùm eſt! quid tibi magis domeſti-= cum, quam ſangauinc juncti? ſed nonnè hoſtes tui, 1on! itiumn rpolkens it enn celieu ſ⸗ Mulkyet kiſueiun S letlo ie 11. Ni M 1Wen E Mſe iculeun ie ſurud Wen Animn en n flnonde lhr uni⸗ e ealn lule lu t⸗ Nugint fklumn Gunn ni unt en nifen ſtetnn bons lnnict hololag nin rſftur di imunnnr eihau boc gilletin aun t 1 ntkhe ier altatr W Nun twme Gn An 1imul Dun, 6 nAintrll mminon Hdd Anerle lu irlanmafei mdumn euen oi 49 ral if gipri din. ülinn .. 0I al POST PHNTRERCOSTEN. 369 tui, qui inducunt, ut affetum, quem Deo debes aut ipſis impendas, aut cum ipſis partiaris ſed quo jure eum Deo ſurripis? Qis tibi magis domeſticus, quam tuipfe? ſed quis tibi major hoſtis? Expende, quasxta à re ipſo vulners acce- Feris, quam palmatia. Quod faceres cum hofſte, quem ſemel in tuam poteſtatem redigeres, hoc tecum age. F ERIA IV.- De iis, quos Ckriſtus pronuntiat non eſſe dignos ſe. 1. ◻Ui amat Patrim, aut Matrem plus, quam moe „non eſt me dignus. Matth. 10, Qnòd talis ſis, non fatebetis. Faciam, ut deptehendas- Dic, amas Deum ? amo, inquis. Super omnia? afhirmas. Debes crgo, t fervias Deo, pattem aut amicum deſerere; debes frequentibus eo- rum viſitatiosibus abſtinere, quæ ſpiritum diſſipant. Non poſium inquis, tam inurbanus eſſe. Vides, quid magis ames? & non times horfendum illed fulmen: Non es dignus Deor 32. Qui non accipis ecrucem ſuam, & ſequitur me, noa eſt me dignus. Ibid. Similitudo morum, cosciliatrix eſt amorum, Sequatur ergo Chriiti mores, qui vult digaus eſſe amari. Univerſa Chriſti vita eſt crux perpetua. Niſi crucem tol- lis, non ſequeris, non aſſimularis- non amarise Vides ergo crucis & mortificationis, non tan- tum utilitatem , ſed ablolutam neceſſitatem? Q5 O de- 37⁰ HHEBDOMADA XV. O delicate! quam terreris ſola crucis cogitatio- ne/ Age nunc, ſi Chriſii eſſe vis, erucifige carnem zuam cunm vitiis, & concupiſcentiis ſisis, Galat. 54 3. Qui in venit animam ſuasm, perdet illam, & gqui perdiderit animam ſnam propter me, in venie? iam. Ibid. Unicus ergo animam ſalvandi ſeu vi- tam obtisendi modus eſt, vitam perdere prop- ter Deum. Perdis eam: 1. Si ita mortificationem Jeſu in carne tua circumferas, ut vita jeſu mani- feſtetur ia te. Durum eſt hoc tibi, ſed neceſſa- rium. 2., Perdis eam, ſi per amorem totus tranſeas in jeſum: ut dicas: ιvs ego, javs non egoe; vivit Verò in me Chriſtus. Sed quaâm feliciter eum invenies, quia te ipſum invenies in Chriſto. F ERIA V. Jugum Chriſti ſuave ſuſcipien· dum. 1, V Enite ad me omnes, qui laboratis, & onerati eſtis, & ego reſiciam vos. Toll ne juguem meum ſuper vos. Matth. I1. Quam benignus Deus, qui invitat! quàm bonus, qui nos exonerst pondere peccatoruam, quo uſque ad iafernam deprimimur! quàâm amabi- lis qui nos rencit, cum in via deſicimus Sed quæ tandem eſt refectio? Tollite jugum senm. Hrgo ita, mi Jeſa, tuos reficis, jiagam imponendo 2 Omninoita. Quaia nullam poteſt eſſe ſolidum, & verum in vita ſolatium, niſi in cruce Jeſa, in qua ſola nos gleriari eportet. Vide miſer, gquam . zon! ungſi⸗ mio en 4 oimnii nletnſt lnnmt nlin tu amirllen i tlaiinn lüruint Clprg mepnun Peuzuenuit Mmrna Mll ſer Aurtaußn Erina n Klmg lan Cnfnfnier Lrchſtn Eenlt n auint 11, cnien entiilie 60 8 l 4 Irptean nuoliſulit funn tr iunoniütiee. liiſa. A,eel etoeutttlet onn g umfichet eu ie uile lcſier 6 arue tun 1 i 1 E 11in un encmn ſ Kum a giinuk, gluc⸗ 6 D POST PRNTRCOSTEN., 171 quam erres, qui crucem fugis, & ſolatia aliunde mendicas, ſed inania. 2. Diſcue à me, quin mitis ſis , & humilis cor⸗- de, & invewietis requiem animabus veſtris. Ib. In Magiſtrum tuum ſe Chriſtus offert, quem meliorem optas? claude mundo Pleudomagi- ſtro aures, & Jeſum audi. Docet te invenite requiem animæ laſſatæ in via iniquitatis, per manſuetudinem & humilitatem, quarum iſtà te Deo, & homini propter Deum pertecte ſubjicis; illà injurias ulrra ſenſum non admittis. Hinc collige, our jugum Chriſti tibi grave ſit, quis illud non portas cum humilitate, & maaſuetudi⸗= ne: cur pacem animi aliquando amittas, &c. 3. Jugum enim meum ſuavs eft, & onus meum leve. bid. jugum vocat vel legem Evangelicam, vel adverſitares & pesſecutiones, vel difficulta- Km, quæ ſentitur in lucta ſpiritus adverſus car- nem. Vocat ſuum, quia quantumque ſit, illud nobiſcum ſubit, gratia nos ſua adjuvandoe Conjungere ergo Peo, & ſuſtine. Eccl. 2. Nec quæ -- rere eſſe grave, cujus potiorem partem Deus ipſe ſupportat. Generoſa hic reſolutione eſt opus. Joannis: Baptiſta in careere occi- ditur. 1 HErodes natalis ſui cœnam fecii Princi- 1pibus, & Cumque introiſſet filis ipſins Hoerodisais „Jſaltaſſes &c. juravit illi: Quid 1uis: 372 HEBDOMADA XV. quid petieris, dabo tibi, licet dimidium regni mei. Marc. 6. Quanti æſtimat levem chorcam inſa- nus, pro qua dimidium regni pollicetur? At major eſt inſenis, qui ꝑro una voluptatula re- nunciaſti regno cœloram, &c. 2. At illa pramonita à Matre ſua. Da mihi, inquit, hic in diſco caput oannis Baptiſta. Matth. 14. Conſilium petit ab hoſte oannis: quid mi- rum- ſi mors ejus ſuggeratur? Peſjus tu agis, ſi rerum agendarum conſfilium petasa mundo, à carne, à tuis paſſionibus. Quaties tibi ſuggeile- runt caput, non Joannis ſed Chriſti; quia quo- ties peccas, quantum eſt in te, Chriſtum occidis, quia ponis candem cauſam, ob quam occiſus eit. Stulte rationem conſule in rcbus agendis, non appetitum. 3. Et contriſtatus eſt Reg. Marc. 6. Quia Joan- nem æſſtimabat, & ſuam inſaniam advertir. Noli Præceps eſſe in decernendo. Age omnia præme- ditatò, poſt acta non pœnitebit te. Propter usju- randum;, & propter diſcumbentes, notuit eam can- iriſtare. Timet viola e temerarium & ſceleſtium juramentum, non timet innocentis cCœdem- Non vult meretriculam contriſtare, & non ti- met Deum offendere. Noanne tu ita agis cum appetitu tuo? Ee aecollavit eum, quem ſciebat ſanctum & innocentem. Ad quæ ſcelera dedu- cit, vel una infrenis paſſio? Ec tot tu habes, quas ondum domas? of! 405 lszbu , len dac,mi⸗ t,1, Eun intolſu in A e ulhhermd Uemucht Nnnd ug Ounr uoineu ekii uin ftüuuth Pr ln 1anaſſen o on liigninfte nliintgt, auislhihn ſtſem ſen 4 l ieimo kanis leu , 4.¹½ 7 rn, 1, IV. n⸗ len neni, dal Hler/9, u ent, . . Ne ete. N Nneel e uuingiln 1 Munn ytgi alne, ie idilggel⸗ Cnli ara⸗ Cnſtun gac gun dd Nnens l /C ſun ANiheit M Mornaſenm ae kgten erta ulen Vntuntlei⸗ 1 uormis lel Glltue, 410 D e t luntan un) end 1 ſelchnt – 2OST PHNTECOSTRSRMN. 372 S ABBATHO. Quinque panibus, & duobus piſci- culis, ſatiantur quinque millia hominum. 1. Cceſſerunt ad eum diſcipuli ejus, dicaentes; Deſertus eſt locus, & bora jam prate- viit; & dimitte turbas, ut euntes emant ſibi eſcas. Matth. 14. Quam conſtans & fervens turba in audiendo Chriſtum! quam tu languidus, & incurius ad cjus inſpirationes? Diſcipuloram cura diffidentiam oſtendit. Orant dimitti tur- bas, ut emant cibaria,. Ajunt, ducentorum de- nariorum panes non ſufſicere, &c Tu coatrà, omnem tuam ſfiduciam in Deum conjice, maxi- me in iis, quibus humanis vizibus mederi non potes ; & dic toto affectu: Tibi derelictus eſt pan- per. Pial. 10. 2. Et cum juſſiſſet turbam diſcumbere ſuper ſs num. Ibid. Quos paſcit gratia, vult in humili ſui cognitione quieſcere. Accepir panes, & diſtri- buit diſcumbentibus, quantum volebant. Joan. 6. In manibus Chriſti multiplicantur panes. Uec- cusque parum ei dederis ſincero animo, cum fœnore recipies. Si nihil accipis; non eſt illibe- raliras Domini, ſed tua, qui nihil ei is manus conſignas. Priva te amore illius minimâ vo- luptate, lle animo tuo ineomparabile redder; 3. Jeſas ergo cum cognoviſſit, quia venturi eſent, ur raperent eum., & facerent eum Regem, ſugis in montem. Joan. 0. Habes in illa turba Q 7 Aka- 394% HEBDOMADA XVI. unct . . unntf gratum animum, quæ per miraculum accepto nfe beneficio, & magnim Prophetam proclamavit PNH . ghism 2 en Mon & ezenicreate voluit. Quam ingratus tu es, auii qui ipſis Dei gratiis ad elus offenſam abuteris! . 2 . ſoltanlhenn Habes ia Chriſto honoris fugam. Ad- crucem as,mun 1 currit, quam deſiderio deſiderawit; & immolatus Mt, quia ipſe volui; ab honoribus fugit. At tu le i contrarium facis. Non te pudet? du i er DOM. XVI. POST PENTEC. alu „ gttteℳenin Chriſtus ſuper aquas ambulans. icht lei 1. N Avicula in medio mari jactabatur fludzi- Eifleid bus, &c. Quarta autem vigilia noctis, tetſunnl venit ad eos ambulan; ſuper mare. Matth. 14. flligihmn e Tota nocte luctati ſunt: Erat enim ventus millti lis gontrarius, Vidit Domiaus cx monte, &-: ſubvenire diſtulit: Erudiens nos, ait Chryſoſt. I hom, 31. in Matth. non cito ſolutionem quære- te advenientium laborum, ad quos eos diſpo- Mule nebat, ſed exſpectare tempus, quod ipſe diſpo- ſuit, & interim generoſe tempeſtati reſiſtere. Ibumn ⸗ Idem te in omni tempeſtate adverſitatum, && rã neie pa ſſionum tuarum Jeſus. Quid agis inter ven- n tos ſaluti contrarios? quomodo decertas; Non (in ſen pPonis remum? non te das arbitrio tuarum affe- ramih ctionum?: e iegi 2. Es videntes eum ſuper mare ambnulaniem, An turbati ſunt dicentes: quia phantaſma eſt. Ibid. l u Illaſionem puraat realem Chriſti præſentiam, Rfr quia ambulat ſuper undas. Quoties tibi videtur le Phantalma Dei inſpiratio; quæ fertur ſuper (i mare utg NN. POST PENTSCOSTEN. 375 nituline mate tuorum =ffectuum; quæ dictat mare mun- Pbin glin di calcandum generoſo deſpetu Et ideo, quia En illuſionem æſtimas, pateris te potius mundi flu- Vokerlnig, Gtibus involvi. Vide, quam in multis tibi imagi- in A natio ſit cotrigenda. Id enim quod res tibi diſh- nni inn ciles reddit, non tam ſunt res ipſa, quam ima- mihuf ꝑginatio. n 3. St atimque Jeſus locutus eſt eis, dicens: habete 1Mv. fſeduciam. Ego ſum: nolite timere., Ib. in hoc din- ——— . . ſfſcrimen adduxcrat cos jeſas: quia, ut ait Marc, c. 6. Coegit eos aſcendere in na viculam: cum in terra unhin. tuti eſſeat, Ides eis ctiam ſubſidio adeſt. In. ſudn iH quidquid zificultatum per obedientiam duca- us iſids II8, Have fiduciam: Deus eſt, qui tibi id impoſuit ven nh per ſuperiorem, quem regit. Noli timere: ipſe te: Vnin M non delſeret. Tu age, quod tuum eſt. er r, 4 ülrſ F E R I A. II. hiwanen uſwrui⸗ Petrus ſuper aquas ambulans. n ſniſii⸗ I. P Etras d xit ?3 Domins, ſi tes es, jabe me ve- lerontuine b . H nire ad te ſuper aquas. Matth. 1½, Amor ruce, hoc fuit., non ferentis moras veniendi ad Gne Chriſtum., Petit juberi; credens, obedientiam d lur 6 ſuppleturam, quod viribus humanis deeſt. Etiam Hiundun ſuper aquas, & per pericula confidens, ſe juſſa Domiai tutum futurum. Et ipſe an 3 Fent. Et de- ſcendans Petras ds navicula, ambulabat ſuber aquam, ut Veniret ad Jeſum. Vide, quàm fervens, quam intrepidus ad jullum Domini. Si tanta tibi eſſet fiducia, ꝗquid non ageres ꝑer obedientiam?: . 2. Fidens: 376 HEBDOMADA XvVI. ie bidens autem ventum validum, timuit. A magna fiducia ad diffidentiam delabitur. Ita mutamur repente, niſi conceptam mentem fir- mamus ſæpius. Er cum cæpiſet emergi. Non ventus fait, qui diſerimen poneret ſed timor ex difidentia. Nihil unquam præſtabis magnum, niſi ſingulari fiducia te erigas Cum enim per te nihil poſſis, ei debes per fiduciam jungi, qui po- teſt omnia. Clama vit: Domine ſalvum me ſac: ipſo ſtatim principio titubationis, Non differt in tentatione ad Deum recurrere. 3. Et continuo. Ibid. Nec Jeſus differt auxi- lium. Extendens manum ſuam, prior quàm Pe- trus; apprehendit eum. Vide benignitatem, & po- tentiam Jeſa; & in ea confide. Et ait: Modica fdei, quare dubitaſti? Inſinuat ex modica fide fuiſſe periculum- non ex vento O quorties tu ar= guendus es modicæ fidei, cum ob aliquam diffi- cultatem munus quodpiam detrectas! Ipſe tibi, cum timor ſuboritur ad magna & ardua te reſol⸗- vendi, illud ingere. Modicæ fidei, noli dubi- tare. F E RIA III. accuſantur Diſcipuli de illotis ma- nibus, & defenduntur. 3. (W.ar⸗ Diſcipuli tui transgrediuntur eras — Auonem deniorum 7 Marth.] 17. Pha- riſæi exterioris ſolum munditiei cultotes, in- terioris incurii, taxant diſcipulos, qued ci- bum 011 11 gmnim Seiaun, Al Giuſea fun criguiß ¹ lpnumat ,lliu puin⸗ reliſut ſuun hnian nui Atu lit Ae⸗ nniciad t Cniſten kingineu len ieunn Weii vonn utit Auhir NLGM ſen, ,en G Nald wen NVdrn miinedi Mrente eſ einbrie un enntani mmbir, ſ . DAI liini . lin lin Neſtil enh fe , A ouctet kore Neüne n (atn Krimnſun hniſlunnii luns AMoalknn 1 ulſe wui⸗ n Nis gun ehelguimen ⸗ e Nin urar nel ,/ Ooratie ndiguncſt rä Wei ankriurt Glribi ell⸗ 1 Eeone orden naßtn 8 Mtdln Glid ace linin , POST PHENTECOSTEN. 377 bum ſumpturi non lavent manus. Et quodnam hoc eſt delictum? At illud eſt grande, quod in- terius ſitis pleni ſpurcitie. Noli eſſe Phariſæus. qui exteriora colas, interiora negligas. Quæ ſub oculos hominum cadunt, per ſe Deus non judi- cat. ſed quæ in animo latent. Ergo hæc tibi po- tius cavenda ſunt. 2. Ipſe reſpondens ait illis: Qaare & vos tranſgredimini mandatum Dei, prepter traditis- nem veſtram? Ibid. Quæ crat: causà offe- rendi Deo ſacrificii poſſe negari parentibus ali- meata. Corripit ergo eos, qued ſub prætextu religionis infringant mandatum. Quid igitur tibi dicet, ſi quam infringis regulam, ut ꝑlaceas homini, ut accommodes te genio aliotum ? non poteris te exculpare ? quia nihil excogitare pos ui, quod Deo præferfe valcas. 3. Hypocrita, bene pratheta vit de vobis Iſaias: Populus hic labiis me honorat; cor autem eoruz longs eſt à me. Ib. Oſtendit, eos magis eſſe reos, quam diſcipulos; quia ut ſcrupuloſi ſint in lege, non ex corde, & affectu Deo ſerviant Nonne etiam in te hæc correptie procedit? nonne ma- gis ad oculum hominum ſervis, quam ut Deo glaceas? Umbras virtutum colis, & interim non tollis pravos affectus, qui aaimam iaquirant. 37 ½ HEBDOMADA XVI. F E R I A VI. Mulier Chananæa pro filia depre- catura, Chriſtum aceedit. 16 ecse mulier Chananaa, Matth. 15. ubi audiit Chriſtum advenire, ſtatim à& finibus illus egreſſa, oblatam occaſionem arripit, docet- que te gratiæ occurre e, ne in vanum prætereat. Glamavit: Aiſerere mei Domine Fili Bavid, ple- na ſide & ſpe, ſuum dolorem exponit de filiæ malo?: Filis mes male à damone veæatar. Nihil petit, expoſuiſſe contenta. Credit, ut ein- nipotentem poſſe, ut pium velle: de cætero ſe ei reſignat. Quantis virtutibus mulier ethnica te confundit. 2. Qui non reſpendit ei verbum. Ibid. Donee om nis fæmina ſides, modeſtia, ae prudentia mani- Jeſtæretur, ait Euthym. Si differt petita Deus, cogita, quod plures velit à te virtute petendo exerceri. Preinde non elangueſce, ſed iaſiſte, Diſcipuli, miſerati ſortem mulieris, vogabant aum dicenz: Dimitte esm, quare? aß ut afflita ſolamen referat an ur miraculo glorificetur Deus? Non: ſed quis clamat poſt nos. Ut imper- fecti ſuam moleſtiam allegant. Nonnè hæc quoque eſt tua imperfectio as nempse libera- ti à malo, potius quia eſttibi, quam quia Dee gratum. 3 ° Ipſe autem reſpondens, ait: Non ſjum miſ- ſus, niſi ad es, qua perierunt, domus Iſrael. Ib. Nihil ſuo clamore, nihil diſcipalorum inter- . ceſſione 9011 rihnin ailine Hon Wein, unnt ic⸗ ee, lu . einern ſe Fnu 0t tunni ſ,n omf 1 1 le Mun 1 Euive t nnicht enl mtli/ ul tet r , Cinznln u) nſinn mnin ley unatli dularinis M⸗ in Eieg nirmnl Nnie! 1,Kier t. e ſenſn ule I flin t 1 Mukd e uinlie notnii ten rlrt Mnie⸗ itlfl Ndtner Ml Crch, uer⸗ llerkeannt nller ena n Mi atinunt⸗ apenden R imni en ug, el Nliti, N ur INi ni ſuifen pbline⸗ , Mnr u – gungin 7 POST PEHNTEC. 75 ceſſione videtur impetrare. Imo durior reſpon- ſio à mitiſſimo Domiao, aperta repulſa cenſeri poteſt. Durat tamen concepta ſpes, & magis ac- cenditur deſiderium., Scd id ipſum eſt, quod Jeſu ſummè placer. Quare & tu rejectus non abjicere, repulſus accede. Sola perſeverantis eſt, quæ imperrar. Veniſti ad oves Domine, quæ perierunt ? Oquod ſolatiam mihi, qui arra vi tanquam ovis, qus periit. Pſal. 118. FERIA V. Sanatur Filia Chananææ. 1.A illa. Matth. 15. coaſtantiſſima, venis ut deſiderio plena, its fidacia: Et adera- vit eum cum profunda humihtate; adicens, cum. verecunda modeſtia: Domize, cui obediunt omnia, adinva, quia potes, me in filiæ malo afflictaw. Quot virtutes orationis comites? Qui reſposdens, ait: Non eſi onum, ſumere pa- nem filiorum, gratiam miraculorum promiſſam udæis, tanquam filiis, & mittere canibus, Gen- tibus Idololatris. Præter Domini morem acer- ba reſponſio! Quid tu agerelſoles ad falſaum ver⸗ bum! Quid ad repulſam repetitam ? Quid verò hæc malier? . 2. At illa. Ib.- ſine ſenſu aculei, quem tu non diſſimulares; ſine murmure, in quo tu eru- piſſes; Diwit: eria æ Bowine: prudenter, & humiliter admittit ſe eſſe veluti canem; & inde inſtanter petit tractari ut canis a tam bono Do- mino: nam & catehi edunt de wicis qua caduns 4 380 HEBDOMADA XVI. de menſa Dominorum. Quanta conſtantia;, pa- tientia, humilitas, fides!: 3. Tunc victus conſtautia & humilitate Jeſus ait illi. Ibid. admirantis ia mortem ad præſen- tium inſtructiogem, ut dum unam erigit, plures confirmet: O mulier non jam canis: mutaſti affe- tum, muto vocabulum. ITu ie cognoviſli canem, ego jam te agnoſco hominem. S. Aug. ſerm. 6 I. de temp. Magna eſt fides tua, non ſunt nihil etiam cæteræ virtutes, ſed fides landatur, quæ illas imperavit. Fiat tibi ſi-ut vis, quaſi dicat: Ecce habes ac'tuum velle, meum poſſe. Magnum bonitatis divinæ argumentum, in qua ſperes, & totus innitaris. F E R I A vVI. Sanatur ſurdus & mutus. 1. 4 Pprehendens eum, Marc. 7. ſurdum & mu- tum, quem alii adduxerant, de turba ſeorſum. Curandæ ſpiritualis ſurditatis, & mu- titatis remedium eſt, ſecedere à ſtrepitu mun- di, pravorum affectuum, & levitate conver- ſationis; & recedere in ſe ipſam humili fuæ vilitatis conſideratione. Anima in hac ſolitudi- ne melius audit verbum Dei. Miſit digitos in au- riculas ejus, ut clauderet eas vanitati, & hoc eſt ſecundum remedium, munire ſenſus digito Dei, ſeu gratia S. Spiritus, ne pareant mundo, Ee tetigit linguam eius digito ſuo ſalivà imbuto, per quam gratia deſignatur, quæ poſthac lin= guam regeret. Et Iuſpiciens in cæœlunmz: ter- tium 10. u Getiu Mnn Gin. lum uun luicrel N Muiſh Cend lut l arenclbten Sun Alun UGuictel une, bpußrin 6iguinornnd fure ſ ſ Auit llen ehrin alan Nlepet 6 nnni, leeln ht, ſin un Khen (hwn r 1 7 hee l 4 1collti 1 Khurie E Gonenlge, Arimeign cnis nung grnit A lnd r tütl,dͤr lin, ſle i lcerbe Menn n in uſen N Wenm e alerirpiim ſeue conte , 1,Mu 4 n kudl M ,lae . * Uulold 4 iurl 1 len 4 nite Ein i⸗ ,1e irii 1 oltolinin N POST PENTECOSTEN, 381 tium remedium eſt incipere conſiderare cœle- ſtia. Ingemuit. Quartum temedium eſt ad ea aſpirare. Examina te, an affectu recedas à ſæ- culo, an munias ſenſus, an regas linguam, an mediteris cæleſtia, an ad ea aſpires, Vide, quid emendes, 2. Et ait illi? Epbpheta, quod, eſt, adaperire, Ibid. Quoties ait & tibi: Aperi mihi ſoror wes ſponſs. Cant. 5, Et ſtatim apert a« ſunt aures ejus; Tu autem diſſoluta linguæ licentia loqueris va- nitatem, & lingua tua eſt lingua iniquitatis. ät quamdiu hæc? Et nondum finis eſt turpitu- dinis tuæ? 3, Et pracipis eis, ne eui dicerent, Ilbid. tenquam à jactantia omninè alienus, cui tu plus fortè ſer⸗ vis, quam Deo, Quanto autem pracipiebant, tante wagis plus pradicabant, Laus eſt benefactoris, velle latere; ſed gratitudinis obligatio eſt, bene- acium æſtimare, & prædicare. Quanta hoc tita- lo Deo debes ? Dicentes benè omnias fecit qui nihil mali velle poteſt. O ſi aliquando & Deus dicat de te: Bene omnis fecit? quod tibi ſolatium? & habere id cures, habebis, S ABBATHO. Reficiuntur quatuor millia homi- num ſeptem panibus, 1, CUm, zurbs multa eſſet, nec haberent, quos manducarent, ait Dijſcipalis: Miſereer ſuper tuxrbam, Mar, 8, Quanta vis & gratis no- mini 3 12 HEHBDOMADA XIV. I mini tam multos ad ſe trahentis? & tamen tu 00 N toties ci reſiſtis? Videte, ne recuſetis loquenteme Heb. 12. Quantus in turbas affectus & miſera- olnn tio! 1. Ob fervorem & ſtudium, quo cum ſe- . quebantur: Quidam enims ex eis de longè venerant, qui ſi dimittantur, deficient in vis. 2. Ob con- lausniſs ſtantiam, quia jam triguo ſuſtinent me. 3. Ob unu patientiam: non habent quod manducent, & fa- ibfan mem ſine murmure ſuſtinent. Habes tam bo- Pamuirn num Domiaum, & cur te non committis ejus ier helun providentiæ? Tu vix ad horam illum ſuſtines, ma n Va his, qui perdiderunt ſusſtinentiam! Eccl. 5. zinirur 2. Si dimiſero eas isjanos in dozmum ſuam, Jer- eh „S unnnun Ecient in via. Ib. Vides pro te ſollicitum Deum? uicee Quid crgo times hic, aut ibi vivere ad Superio- un rum diſpoſitionem ? quid deerit cibi, Deus elt mn ei tecum ? Time magis, ne tu deſis Deo,. Et verò s gu⸗ . dees, ſi ejus Providentiæ te non committis. it Dees tibi ipſi, dum præpoſtera providentia, Dei ekün providentiam à te arces. Vächen 3. Et accipiens ſeptem panes, Ibid. Hæc erant mamum niverſa annona pauperis jeſu, & duodecim Muni Diſcipulorum. Dabae Diſcipulis, ut apponerent. rut tenmmiini Quam non conceperint illi fiduciam in Dei rer providentiam, cum viderunt tam paucos panes Uulin n, turbæ tantæ, virtute Dei ſaſſicere! Et manduco- Auntliinn werunt, & ſaturati ſunt. Ita vera fiducia non confundit usquam confidenstem. Quid ergs ſbingiin luctaris, cum demandato officio, cum loce ni- irnir ie miã corporis tui curà Die generoſe cum Job. uani, . 4 ,, 1 S 1 Etiamſi occiderit ma ,» ſperabo is eum. afrgin DOM. W un ei pun euttin⸗ n, gorb⸗ ilasm nie G Brmg 5 Inuien1) Monde anmiti n lunitte, in kl H iſeruei⸗ euti,1DH 0. MH nNiI. . wikridd Kbit hunn ſ,Kiult , N Kuin , nin ht c el unt ufent lum ten. O 6 hcio Cnlen ael u 1 n g POST PENTERCOSTEN. 38; DO M. XVII. POST PENT. Cavendum fermentum Phari- ſxorum. 1. E eum veriſſent diſcipuli ejus trans fretum, obliti ſunt panes accipere. Matt. 16. Quam ſuavis illis fuit cum Domine converſatio, quæ etiam neceſſariorum eblivionem induxit! O K tu ſaltem ſuperſuam tui corporis curam depo- neres! Faceres, ſi dulcius cum Deo verſareris. Qui dixit illi: cavets à fermento Phariſs orum. Chriſtas panem animæ magis curandum oſten- dit, qui eſt verbum Dei, & curandum, ut ſit ſincerus non corruptus: Ita ſæpe Dominus ſer- monem de rebus ſpiritus inducit, tibi in exem- plum. At illi cagitabant, quia panes non accapinauss. Inbærent ſuæ inutili curæ. Ita ſermones ſpiri- tuales vel transfers ad inutiles, vel ſi ab alio ſanci miſcentur, tu tuis levibus inhæres. 2. Jeſus autem dixit: Quid cogitatis intra Vos, modic a fidsi, quia panes non habetis? I. Damnat eorum nimiam depane cutam, ac cor- poris ſtudium. Non recerdamini quin que paænuns in qumque millis hominem, &nc. voααα ſoptem panum in quatuor milia ad ſatietatem diſperſo- rum quaſi dicat: mihi cura corpori veſtrolpro- videndi remittatur & ego facism. O ſi huic te conſignares providentiæ, quam eſſet tibi facilis obedientia, quam dulcis paupertss, quam amabis lis patientia! 3. Quare ngon intelligits, quia non de W ixi 384 HEBDOMADA XVII. dixi Vibu : Cavete à ſermento Phari aorum? Tanc intellexerint, quia non dixsrit cavendum à fer- mento panum, ſed à dodtrina Phariſaorum. Hoc malum fermentum, axiomata mundi, amoris proprii, hominis veteris principia. Ab hoc fer- mento tibi cave: alias animam tuam putrefa- ciet, nec ſapiet panis optimus, qui eſt facere vo- Iuntatem Patris . . F E R I A II. Curatur eœcus Bethſaidæ. 1. A P?4ucun ei cœcum, & rogabant, ut eum tangeret; & apprehenſa mann cœci, edu- xit eum extra vicum. Marc. 8. Quare non cu- rat eum in ipſo loco? Bethſaida erat pagus, in quo multa ſigna & virtutes fecerat Dominus, & tamen nondum credebaat. Uade arguuntur. Matth. quod non correſponderit gratiæ? Fa tibi Corsæ ain, væ tibi Bethſaida, &c. Eduxit erge cum Dominus, ſignificans, ſi non coope- getur, non ſanandum. Ita res habet in omni ani- mæ morbo. Quot gratias accepiſti? quam verò parum correſpondiſti? Et vis ſanari? 2. Et exſpuens in oculos ejus. Ibid. ſalivam primæ gratiæ, qua inciperet videre, & impo- ſitis manibus ſuæ potentiæ, interrogs vit eum, ſi Yuiq videret. Et raſpondit; Pideo homines zan- quanm arboras ambulantes. Jam habet princi- pium videndi; ſed humana videntur ei magna, homines videntur ingentes arbores. Darum lu- minis non ſuſſicit, ut non decipiaris. Cum & con- ſe emit ,iniotelt u . INdN MN 7 uin 1 huuhni (((ANu nul Ailiu,han i Dlhlno au vn Aonu 1ntſtin m Ahnet Apun uülännt Konn. / lce 0lemnugiszdu ini lane lent, lr O. 1n an d Anſavntue Dirtlmnann uiyrnhithn SMarmri P⸗ a ii, nlir ne 16 ate Nt. ln A A 1 Dhnien, nit ung, munnd lcllt , intnn , gi i 64 lice. iuus Ml 1neustei, 4 1. Cunn u e n,l Ms,4 Aunutn. walin gnin An Ain an 1mmdf gMtetuonitt uni olun, . lim ilae beoß⸗ GmngN, Pin ban/ late hots zel kiſin⸗ POST PHNTEC. 385 confuſus eſt viſus, & quæ mundi ſunt, apparent magna. Nunquid & tibi videntur magna à Ergo parum luminis eſt inte. Ora Dominum: ilu- mina oculos meos, &c. 3, Deinde iterum impoſuit wanus ſuper venlot ejus, & reſtitutus aſt ita, ur clarè videret emnia. Ibid. Cur moras trahit Jeſus in hoc curando? quia nondum cœcus ob modicam fidem rite erat diſpoſitus: voluit ut hæc creſceret & tunc ſanavit. Diſpoſitio tua poſtulatur, ut Deus in te operetur. Si manus Dei in te parca eſt tu facis: quia ad majora te non diſponis. Stude autem te diſposere ad gratiam, ut omnia clare videas, quam nihil ſit mundus, & creaturæ, quam Deus ſit omnia. FERIA II. Confeſſio Petri. 1. Nierrogabat diſcipules ſuos: quem dicunt bos mines eſſe Filium hominis? Matth. 16. Cy-= ril. Hieroſ. cat. 11. Quaſi vit non inanis gloriæ ſtu- dio, ſed ut ſuos veritatem doceret, Petto, quod ſibi revelatum erat, prodituro. Ita quærit Chri- ſtus ſemper magis cognoſci non ſuo, ſe noſtro bono. O Domine noverim te !2. S. Thom. hict Inſtruitur, ut ſimus ſolliciti, quid de nobis dicaturz ut ſi malum corrigamus: ſi bonam con/ervemus Sed non alio fine, curam habe de bono nomine. Eccl. 4. At illi dixerunt: alu eannem Bap. iſtam alii Eliam, & c. Bona hic proferuntur: ſi non po- tes vitare, ut de te non dicantur mala, cura ſaltem non dare occaſionem. R 0 Pes z8 6% HEBDOMADA XVII. 2. Vos autemquem me eſſe dicitis: Ibid. Aliq u'd ajus ab iis expectat , qui eum intimius nove- rant. Reſponden. Petrus dicit: Tu es Ohriſtus fili is Hei vivi. At quem tu dicis eſſe Chriſtumemajus guid ſcutire debes de eo, quam (zæalaris, Ais eum eſſe Deum ꝛubi eſt erge honor, quem illi debes; quare ci tam tepide ſervis quare plus amas creaturas quam illum: 3. Reſpondens Jeſus dixit ei: Beatus es Simon Bar- lona, quia caro & ſanguis non revelavit tibi Ied FPater meus. Ibid. Vides quia caro & ſanguis, ſeu mundi ſcientia non revelat ea, quæ de Deo ſunt, quia animalis homo non percipit ea, qua ſunt Fyiritus. 1. Cor. 2. Averte ergo aures tuas à do- lrins mundi, ut audias Deun loqueutem. FE RIA IV. Chriſtus mortem ſuam prædicit, Pe- trum obſiſtentem increpat. 1. Cout eos docere, 5 quoeniatm oportet Klium hominis pati multæ, & reprobari à ſenio- gies⸗ „& occidi. Marc. 3. Cur illico poſt confeſſionemſuæ divinitatis, prædicit mortem ſuam; Primo quidem, quia noa eſt ſatis credere Chſiſtum eſſe Filiim Dei; ſed opottet etiam credere, pro nobis paſſum. 2. Ut cum venerit hora. non ſcandalizentur diſcipuli“, ſed cum ſci- rent eſie Deum, deprehenderent, non ex imbe- cillitate, ſedex ſus voluntate mori. Imprime 2. penitus „ 5 nt 4 nng e te tos he Nutn Cen Nelgaerliin onm, ſu/ 1 inn ſ. 1 I llegl l nn 1 = 7, Aut Wmunet Plean eulden u 10. Ell utmeigten 6inelerü 101. Imyn (uiltn 8 u ey V Non , 4 1 1 oe n Re r el lein N a an 1 ReN ieſ t MaAl nmulugfi iglagti ulede u glu Auut benen, 1 , ploh. Nt “ i? tlla 1, Uio rlonamn ⸗ Eliucrtn ſe 6 4 V N 5OST PENTECOSTEN. 387 penitus cordi tuo hoc amoris myſterium. 32. Ut Goceret laudibus occurrere aliquo, quod te humiliet. 3. Et aſſumen; eum Perrus, cœpit inerepare illum, dicens 3 Abſit à te Vomine; non erit tibi hoce Mastth. 6. An hæc eſt audacia Petri, & temeritas? an minus amor? Chriſtus ait, oporter; Petrus reponit: Non erit hoc tibi; quia non conſiderat, quod Deus decrevit; quis loquatur, quem im- mediatè ante Filium Dei profeſſus eſt; ſed in id ſtatim erumpit, quod humanus affectus ſug- gerit. Ponendum linguæ pondus eſt præmedi- tatione, ſi id egiſſes, non te tot dictorum pœ= niteret. 3. Qui converſus dixit Petro: rade poſt me Sathana, ſcandalum es mihi. Ibid. ouam durum Chriſto retardari à morte, quam tui cauſa deſi⸗ derabat! quam ſtatim blandis ſaperinducit aſpera! Quam noneſt perſonarum acceptot qui beatum dixit benèe loquentem ,» mox malè lo- quentem increpat. Quare tibi exemplum præ- bet, at etiam amiciſſimos non audias, qui à rocte te avertere nituntur. F ERIA V. Crux poſt Chriſtum fſerenda. 1.1 quus vult venire poſt me. Matth. 6. At- bitrarium ribi eſt, id velle: nemo co- gitur, nemo cxcludirur. Bona & ſeria ad hoc voluntate opus eſt, non velleitate. Hanc qui ha- bucrit, primo abneget ſemetipſum ; hon tamen R z depe- 3 3 HEBDOMADA XVII. deponendo externa, ſed judicium ſuum, volun- tatem, affectus pravos, & deſideria, & quidquid eſt veteris hominis, ac amoris proprii occiaca- do, Hoc eſt primum alpha perfectionis Chri- ſtianæ. Deus bone?! quam adhuc nihil didici Quantum reſtat diſcendum/ Et quando tandemè ſane, ſi ſemper fuerit mera velleitas, nunquam- 2. Tollat crucem ſuam. Ib. Altera in hoc per-= tectionis compendio regula eſt. Crucis n mine intellige omnes animi, leu corporis adverſitates. Tolle, ſecundum omnes intenkones, ſccundùm omnem latitudinem objecti, longitudinem temporis, celiitudinem animi, profunditatem humilitatis hoc eſt, quidlibet ſemper, conſtan- ter, humiliter, Si Chriſto humiliter adſtitiſies, iſque hoc à te poſtulaſſet, negaſſesne illi pro te woricnti ? Ergo neque nunc einega, quia id ſemper a te petit, ſemper illi debes, quia ſemnper meretur. 3. Er ſequazur me, Ib. Hic demum apex per- fectionis; quæ tribus verbis deſcribitur? Abſtine, Sisſtine, Age. Sed multorum annorum factis non obtinetur, Scquere, ſed præeuntem exemplo ſuo, teque animantem. Cogita obligationem militis ad Ducem, ſeryi ad Dominum, filii ad Patrem. Sequere, ſed quamdiu? non definitur: ergo uſque ad mortem. Qua via? non deſcribi- tur, Brgo molli & aſpera, ad hanc non minus, quam ad illam promꝑprus. Quid egiſti hactenus: Quaid agis: FE- ſel loeo ea uftli En un S 3 cie uefi ſun ienn utcetkn. ceellclzldhen jiſe uioreN Animn4 uen Nult! ſalzar RNEN Uetiatenni, 1 guiſlhzmin, rileiſu unſelien 4 Mrien D AI iunſt eri igini Pelkedrh, dbee gungn eiunne Derin C1 Nirtlit ,, lntu ltte enpe cit ierutne lurlon ,A lrhuſet m are biu uctum tden uen elenſ oklotine inin lit uonEiun 1n wrilni⸗ memns legiui⸗ len fnrlet. POST PENTHCOSTEN. 348. F E RIA VrI. De Transſiguratione Domini. I. Humit Ieſas Betrum, & jacobum, & Joans 1X nem fratrem ejus. Matth. 17. Tres de duodecim ad prælibandam gloriam qui ad ip- ſam gleriam paucos admittit. Ducie illos in montem excelſum; quia nec fublimis dirinortum cognitio , nec guſtus internæ conſolatio nis ac- quiritur, uiſi ſublimitas & emnis mundi faſtus tranſeendatur. Dueit eos ſeorſum à ſtrepitu, & docet ſolirudinem internam, ac etiam externam ſervire animæ cenſolationibus. Non percipis illuſtrationes & ſolatia? vide, an connitatis ad montem, an intra te ipſum vere ſecedase 2. Et fs fta gum soraret, ſpecies vu'tus ejus alts- a, Luac. 9. Fervens oratio imniittat hominem, præſertim mentalis. Tu nunquam videris lu- cere? certè non meditaris fructusſe. Cum fine horæ, finem facis fervoris, & propoſitorum- Specularis illa potius, quam ad praxim dirigas; ſed quæ inde utilitas? fortè majus detrimentum; quia non operaris, ut cognoſcis. Reſplenduit ſa⸗ cies ejus ſicut Sol, veſtimenta autem ejus ſadta ſunt alba, ſicut aix. Matt. 17. Ad Solem facile liquastur pives. Noli confidere ſolatiis internis, momento diffluunt; ſed ſta in timore, & ſoliditare virt utis⸗ quæ rationi nititur, non dulcedini. 3. Et apparuerunt illi: Meyſes, & Eliase R 3 Matthe 7J9 0 HEBDOMADA XVII. Marth. 17. viri magnorum deſideriorum, Tales admitrtuntur in terra ad gaſtaanda cœleſtia, Ee gdicebant exceſſum amoris, quα per paſfionem tompleturus erat in Hieriſalem. Luc. 9. In me- diis gaudiis de doloribus ſermo; vel quia iſti do- lores Chriſti ſunt cauſa noſtræ beatitudinis me- ritoria; vel ut doceat etiam in doloribus ſere- num vultum, multò magis aaimum retinen- dum; & in ipſis tribulstionibus gaudeandum: quoniam merces copioſs eſt in cœlis. S ABBATH O. Votum Petri in Transfiguratione Chriſti. 1. PErus autem dixit ad Jeſum?: Domine, bo- num eſt nos hic eſſe. Matth. 17. Exprimit animam ſuas in guſtu ſpirituali fundatam actio- nes. Tunc benè omnia habere æſtimat, cum illo fruitur; at in tempore tribislationis recedit, & cam bPecro fugit relicto Domino. Tua ſunt iſta deſideris. Velles virtutem, ſed velles ceſſe du'cem & facilem, non arduam, & confragoſam. Expende, quàm impfudens hoc deſideriam. Si benè noſti virtutis indolem, omnsis in te ardue polſita eſt. 2. Faciamus hie tria tabernacula s tibi anam, M yſi ukum, && Elie anum, I[bid. Obi Petre? Hic in deliciis licet (ſpiritualibus, quæ tamen, ut nx ad solem diffliaunt? ſit ſane bonum ad mo- dicum sos, hic eſſe; at eſt ne bonum hic figere tabernacula, & permancre? Quid ais? vere non W. 1 Gt etrbnin ,rir ln Airaiu Nevdar eit Enin Uuttöins vAM/ 1 3 Cenrc i nin glabte he anuk Nin u 4 „. W. Uennotan . eſ, N lu 5 . deninlan. Crdnt elnun ein utnu 4 10. guncn Nin E , Munti arni⸗ N nu nuitel luut eis es rulttlüm, ldid R 13 Auumn neboen bonmn n iil 4 bOST PHENTHCOSTIN. 321 non ſciebat, qusd diceret. G&i redarguifur Petrus- quod ſiſtere vellet in guſtu cœleſti; quid te fier, qui in guſtu carnali tuarum commoditatum hæres? ð 3. Hoc autem eo loquente ſadla eſt nubes 1 & sbu mbravit eos. Luc. 9. Dum Pettus immodice exultat, dum de figenda in illo loco manſione loquitur, ecce omnis gaudii materia momento eripitur. Intellige hinc, quid ſolidi ſit in ſenſibiliĩ devotione aut conſolatione, quæ momento te deſerit, & ſi in ea fundamentum Virtutis ponis, collaberis,. Si adeo bonum eſt his ſpiritualibu⸗ deliciis Frui, cur ſi modica nubes tribulationis veniat, (quam ſæpius venire neceſſe eſt) obum⸗ dratur tibi aaimus triſtitia, tædio, languore, &, Alibi ergo figendum tabernaculum. DO M. XVIL PDOST PHNTE C. Vose de cœ lo audita percellentur Difsipuill. 1. Ece vo de cœlo? Hic eſt flias meus dilectav, in quo mihi bens gomoplacui; Marth- 12: Teſtimonium ſiliationis Chriſto redditur à Pa- trein eco monte: in qno, ut cxiſtimant aliqui, à dæmone tentatus fuir;, eo tempore „quo tractabatur de ejus paſſione, ut diſcas eos eva- dere flios Dei, qui vineunf tentationes qui multæ tolerant. Si filius Dei eſſe vis, bac vig eun- dum eſt. Diligit diligentes ſer ſed majiorem dile- hionsm nemo habero quam ut anima m ſuam pon: pro so 392 HEBDOMADA XVIII. 2. UMſam an ite, Ibid. Magiſter orbis conſti= tuitur. Verbum Patris lequitar in cordibus no- ſtris. Durus eſt ſermo illius? ſed carnalia ſapien- tibus, Noluit illum paulo ante audire Petrus, dum diceret: Abſit hog à te Bomine; non erit tibi boc. Jam audire jubetur, ea ipſa nempe, quæ cum Moyſe & Elia de ſua morte loquebatar. Unde diſcas audiendum tibi eſſe jeſum, cum tibi ſug- gerit mortificationem, contemptum „pauperta- tem, opprobria, cruces &c. 3. Er audientes diſcipuli, cegiderunt in faciem ſuam. Ib. Ex reverentia, qua vocem excœperunt cum humilitate ſe ci ſubdentes: ut diſcas omni voci Dei te humiliter ſubdere. Ers timuerunt valde: quia illa voce confirmabantur, quæ Chri- ſtus cum Moyſe & Elia de ſua paſſione loque- batur; ad quod tanquam homines expaverunt. Typaum mundanorum, & tui habes „cui nomen ipſum Crucis horrori eſt; quem modica adver- ſitas proſternit. Et tamen oporter⸗ nos per mult as tribulationes tranſirt. F ERIA II. Eriguntur à Chricto „& deſeendunt de monte. 1. E. T acceſit Jeſus & c. dixitqus eis? Surgite, & nolite timere. Matth. 17. Ubi timent ad confirmatum divinitus de paſſione diſ- curſum; adeſt conſolator Eſus. Quod timeas dura; & ſenſui contraria, humanum el: e ℳ“ 4 uutu onſoℳin 1 Sowota lu lclu⸗ e eglon 1 Gulmen 1 1 ilan lunt unii lauuc/ ſtelvnd 1C Cvit, NNNKNα£½ lt ſurtht, le eten alnirer ide 1 gritt aniü nr ,e Nuriuin deepenn Ulasdni 1 Utnven ken gl tſurehen eyuenu 4,alidonen NRar uchene titlifß⸗ i. ines le the! 1n E⸗ 1,mm POST PEHNTHBCOSTEN. 39 5 ſed ubi accedit Jeſus, gratia ſua, non eſt, quod timeas. Surzge reſoluto, & generoſo animo. Si conſiſtant ad verſum te eaſtra, in hoc ſpera. In Peo tuo transgredieris murum. Pſal. 17. 2. Levantes autem oculos ſuos neminem vide⸗ yunt, niſi ſolum Jeſume Ib. Evanuerunt, vox, nu= bes, Moyſes ,„Elias, iplendor, vultus, candor veſtimentorum; ſolus Jeſus remaanſit, ſolum viderunt. Ut diſcas æque in deliciis ac adverſi- tatibus ſolum Jeſum ſpectare. Quidquid crea- tum occurrat, quantumcunque ſpirituale, ſos lum Jeſum illie intuere, non tus commoda. O quando tam felix ero Jeſu, ut te ſolum quæ- ram, te ſolum inveniam, te ſolum videam !. 3. Et deſcendentibus illis de monte præcepit Je- ſus dicens: nemini dixeritis viſionem. Ibid. No- luir eos gloriari de gratia, quam iis contulit. Gratiæ acceptæ à Deo humili ſilentio optime cuſtodiuntur. Turpifſimum eſt gloriari de eo, quod non eſt tuum. Nihil autem eſt tuum, niſi quod eſt bonum. Gratia Beiſum id, quod ſum. 1. Cor. 15. Provide potius in humilitate, uè gra⸗ zia ejus in te vacua non ſit, Ibid. F ERIA III. Adducitur Chriſto Puer Luna- ticus. 1. DOmine miſerere filio meo, quia lunaticus eſt. Matth. 17. Marc. 9. In hoc lunati⸗ co conſidera ſortem hominis, qui ſuarum paſ- ſionum eſt impotens. Nam ſapè cadit in ignen R 5½ amoris 394 HEBDOMADA XviIII. amoris proprii, iracundiæ, concupiſcentiæ. Rtr crebto in aquam pravorum deſideriorum. Ad- dit uiſſe ſurdum, & mutum, ad divina: Qui alli- dit illum ad terram, ut in terrenis jaceat, & non aſlurgat ad cœleſtia. Et ſpaumat, & ſtridet per verba paſlioni reſpondentia. Et areſcit ſiae ſucco devotionis. Quanto gravius agaoſcis hoc ma- lum, tanto impeaſius tolle ejus cauſam. 1. Re, pondit autem Jeſus., bid, cum gravi increparione, ait: Generatio ineredula: quæ tot ſigais nondum credit jeſum efſle Deum. Ee per- verſa; quia dum ait? Obeuli eum diſcipulis tuis, & non potuerunt curare eum, tacite ininuat, id. ob aliquem corum defectum accedille. AQsam. diu vobiſeum ero? qui eſtis contra me. Vide an non juſtè ſic poſſit tibi jeſus indignari, qui tibi tanta præſtitit, & adhuc es contra ecum, Afferte sum ad me. Rmollit benignitates rigorem incre- pationis; ut non dimittas ſine ſolatio⸗- quem juite corripueris. 3. Et attulerunt eum. Ibid. Peccator ſuis viri- bus ad Deum non venit, niſi per gratiam fera- tur. Et ſtatim ſpiritus conturbavit illum, & sli- Ius in terram volutabatur: quia quèò magis mundanas homo apprepinquat Chriſto, dum non eſt ci unitus, magis exercent violentiam paſſiones. Et interrogabant Patrem ejus, quan- tum temporis eſt, ex quo ei hoc accidit? ut reme- morando tempus diuturnum, non miretur ita torqueri ? quia que diutius indulges paſſioni- bus, ferocius ſæviung. EEr . , ℳ 4 oni lin he eren ſiel Gtin/fuc Erollimmn, enun li ſoee din Nrſnun ſ Cübimt utt oln Cigibotee joucnadh lunn,6 Uekamnmhe Ltitrllw e luitu ſori enknmni luuhnii 0 Amnen or wjide⸗ rhten rſn nigt Hanun 4MWI il nſe leneri na, en 4 H wteeltler zwanan. lik ang mlihelun Denn ,. n ilſa in htuttinut welle nne, Ie leun, D an, dm igenna⸗ r Nen Meriatiust irr tin 15 mri, 91. i h oin rChri, An gten ſerin renn hhlt, iir rtilt urs , Mltt pigti⸗ PST PHNTELCOSTIN. 3 9 5 F E RLA IV. Curatur idem puer lunaticus- r.· TEſus autem ait patri ſupplicanti, ſi potes⸗ J credere, omnia poſſibilia ſunt credenti. Mare, 9. Magnum fidei elogium. Sed magaum tui vituperium, qui dicis te credere, ais tamien etiam te multa non poſſe. Verius diceres, thοα velle: Es continuo eæclamans pater pueri cum la= orymisajz bat; Gredo Dowine, fide adhuc imper- cta, adju va incredulitatem mram per fecta fide. Sic, qui inchoavit, ad perfectum enititur. Tu- coutra multa inchoas, pauca ad perfeétum de- ducis, inchoaſſe contentus. Quem putas coro= nabit-Deuszꝛinchoantemz: an perficientem? 3. Et comminatus eſt Jeſus ſpiritui. Egs praei= piv tibi, exi ab eo, & amplius ne int roeas in eu m. Tbid. Hæcmens Deieſt, cum gratia ſua ſemel 4te peccatum expellit, ut nunquam redest. Nec xediit in illam puerum. At tu disbolum expul- ſum iterum ſponte invitas. non ignarus, quod te torqueat, & rurſusin ignem & aquam conjiciat. Er multum diſcerpens eum, eviit ab eo, & facbtus eſt ſicus mortuus. Ut omaino expellantur tuæ paſ- ſiones, neceſſe eſt. at diſcerpatis, & affligaris & ſias per conſtantem mortificationem velut mor-= tuus, Non ſentiens aut blandimenta ſenſaum »„ aut contemptum, V 3. Tune diſcipuli ad Jeſum ſeereto dixerunt ;, AQuare nos non potuimus ejicers illaum * Dixie 396 HuBDOMAPA XVIII. illis propter ineredulitatem veſtram. Ibid. Que= reris te non poſſe ejicere hanc, vel illam paſſio- nem. Vis cauſam ſcire? Tua incredulitas eſt. Non credis te omnia poſſe in es, qui te confortat. Non credis te adducendum in judicium, & ob hunc, aut illum tuæ ꝑaſſionis actum ſevere pu- niendum. F ERI A V. Chriſtus didrachma ſolvit. Is & Ceeſſerunt, gqui didrachma accipiebant, azà Petrum, & dixerunt ei:? Magiſter veſter non ſol vit didrachma? ait? etiam. Matth. 17. Exactores petunt à Chriſto, quod non debet. Indigaum hoc judicas à Ta pejus agis. De- betne tibi gratiam, ut peccata deleantur ? ſi de- bitum eſt gratia non eſt: & tamen dum ſub ſpe veniæ peccas, ur leviter, vis ut precium ſolvat, quo diſſolvaturpeccatum. Et vix peccas, quin hoc tacite involvas. Nam ſi crederes non condonandum abſtineres nonne hoc ſatis im-⸗ pium eſt: 2. Pravenit eum Jeſus dicens: LQuid tibi videtur Si mon? Reges terræ à& quibus accipiunt eributum, velſenſum? 4 kliis ſuis? an ab alie- nis ?² Et illz dixis: ab alienis. DBixit illi Jeſus; Ergo liberi ſunt filii. Ilbid. & familia Regum temporalium. Ergo multo magis ego, qui ſum Filius Dei, & familia mea. Oſteadit ſie liberum eſſe, ſe tamea non eximit. Miſere nobiſcum age- retur, ſi Chriſtus nihil eorum egiſſet, quod non tene- giulin 1o er hn N ſitn r VA ui ld n h ubuui Ehlid Ma A Aumn akänint t! nena ün li⸗ en MaI lee RG ii Me⸗ Nnunel Kmbun Whekn⸗ uiſrii üthn z Menuni 3 1nt iſhent, lir 4el tun. Muube⸗ t mrte zu gs N ullt⸗ erdin i Grpin, lnra nlenkadn e loe in .: Wi Ubul unfun nndi Divt rluiß egou Liitbe gle, b. 1 5O ST PENTECOSTEN. 5397 tenebatur. O ſi tu id ſaltem ageres, quod tene- rIs! Sed, quid eſt boni, modo poſſis, quod non tenearis, ſi non juſtitiæ titulo, ſaltem religionis, gratirudinis? &c. 3. Ut autem non ſcandalixemus, vade ad mare, & mitte ha mum, & eum piſcem, qui primus aſcenderit, tolle; & aperto ore ejus in veniss ſtate- rem e illum ſume, & da eis pro me &te. Ib. Non yvult cos ſcandalizare; etſi dicere poilet, ut tu ali- quando dicis: non dedi asſam, culpa ſus ſcan- dalizantur. Noli offendere, dum vitare gotes. z2. Pauper Jeſus non habet vel uanum ſtsterem. 3. Piſc es & animalia, magis ci obediunt, quâm tu. F ERIA VI. Commendatur humilitas. 1. Cceſſerunt diſcipali ad Teſum dicentes ?* 1 ais putas major eſt in regno eœlorum 7 Matth. I128 Unde contentio? Majores in Pe- trum favores ambitionem, & invidiam move- runt in aliis- Miſeri peccatores jam de regno agunt. Nemo tam eſt vilis, qui nolit major eſſe. Paternum ab Adamo malum in nullum non tranſiit. Nonne & tu eo correptus es? ſi non es major alcero, vis videri; ſed quis es tu? undè te tanti facis? quæ tua ſunt merita: Nonnè majors ſunt demerita? ät quid eſt, quod prætendis? quo jure tibi debetur? quis eſt, quem vis minorem, ſuonè an tuo vitio? 2. Advocans Jeſus parvulum ſtazuit eum K 7 in z9 8à HEBDOMADA XVIII. in medio eorum, & dixit : amen dico vobis, niſi eff- ciamini ſicut parvualt, non intrabitts is regnism alorum, Ibid. Non eſt arbitratia virtus, Dumili-= tas zſed neceſlaria ad obtinendum cœlum. Moæ⸗ dus Chriſtiloqueadi id' ſatis iudicat, Ubi enim ea non eſt, impoſſibile eſt, non eiſe ali quem de⸗- pravatum affectum. Credisne auic patere cæ- lum, in qnod aihil coinquinatum iatrst 7 Perſua- deat ergo tibi humilitatem neceſſitas, quam non perſuadet honeſtas & cxemplum Chriſti. 3. Auicunque ergo ſe humsa v*ετtιιτα bar vu⸗ liss iſte z hic major eſt in regno cætorum. Ibid. Dic quo judicio judicandum de msjoritate eit ad certitudinem, tuo? an Chriſti judtcium iafini- tæ ſapientiæ ſuperat tuæ ſtultitiæz judicium. H- lud hic expreſlum habes- Quid habes, quod op- ponas „niſi judicium hominum aliter ſentien- tium ?à Scd'quo judicio ſalvabetis, aut damna- beris? homiaum, an Dei? Credis majorem inter natos mulicrum eſie joannem, quia Chriſtus dixit: at idem eſt, qui dixit: Aui minor eſz inter vos omnæes, hic maſjor eſte De Correptione fraterna. I. Q I peccaverit in te frater tauus „ vade, & cor- ripe eum inter te, & ipſum, Matth. 180 Et ſubditam, & ſuperiorem hoc tangit: il- lum, ut corrigi amet, alias magis corripi mere- turx, hunc ut corrigere non negligat ſue loco, & teEN- ! Gu npe l Monnl n ADes Au Ih 11. arhas ir velonitezet 16 ſeley 0 Cne unn Au uiſenl Peuhne uti uhan m bu Alidmo ineſe een .2 Punbas MNN Hoonzien uutmnlier⸗ 1 DIN nin ze tralgt; tüllaſe, dee lucicn — wocleiigen l Hunſene hee 4 udenro iun Ct⸗ Wöcten we nige nn , n Cuk Gnmi tlne dtlen . 4, im. We ugt 1golſe e A.. POST PENTECOSTEN. 299 tempore. Medicum non odiſti, etſi vulneret, ut ſanet. Corripiens idem facit, dummodo zelo bono- Quid indignatis correprus? quid murmatas? quid in faciem reſiſtis? Non ſcis» quòd Deus ſanguinem tnum de manu efus re- quitet? HzZech. 3. Scd. & ſuperior, medicus es à Crudelis es, ſi ulncra negligis, petis cum coy quem lucrari neglexeris: Erit anima tua pro ani= ma ejus. 3. Reg. 20. 2. Corripe eum inter te, & ipſam ſolum. Ibid. Modus cerripiendi deſcribitur; ur ſecrcto fiar. Peccas ſtater, ac etiam ſuperior, ſi coram pluri- bus id facias, quod potes evincere cum paucio- ribus, etſi id motivo charitatis agas: Charitas enim æquè ſecretum poſtulat ob famæ integrie tatem, ubi delictum non eſt publicum, NMultô- magis peccas qui vel ſecreto de te cus tratti cucn indignatione obtrudis, vel publice in circulis objici. Eſſetae ſic corriꝑi tibi gratum? Ergo alteri nè feccris. 3. 51 te audierit, lucratus eris ſratrem sanme. Ibid. Et corripientis & correpti lucrum eſt ami- cè data, humiliter accepta correptio, Qui corri- pis, lucraris fratrem., lucraris alios, a quibus offenſam tollis ; liberas animam tuam. Qui au- dis corripientem, lucraris te ipſum, lucraris corripientis affectum, lucraris Deum. Omnes lucro ducimur:; majus iſto curare non potes, 406 HEBDOMADA XIX. DOM. XIX,. POST PENT-. Parabola Servi „cui Dominus omne debitum dimiſit. T. Awilazum eſt regnum cœlorum homini Regi; ¹gqui voluit rationem ponere eum ſervis ſuiss Matth. 18. Scrvus es; multa debes ob peccata. Reddenda eſt ratio Deo, nihil ignoranti, ju-= ſtiſſimo Judici. quo animo ſtabis ante Iudi- cem? Oblatus eſt ei unus, qui debebat decem millia talenta. Tu es ille. Nullum eſt debitum pecca- to majus, In quaptum hoc cumulaſti! Cam autem non haberet, unde redderer. Quid habes? unde ſatis facias ? niſi ab eo accipias, cui ſatisfa- ere debes. Quid hic timere non debebis? quid ſperare poteris? Juſſit eum Dominus ejus venun- dari, Amittis enim per peccatum libertatem, & ſervus es peccati O dura ſervitus! 20 Procidens autem ſervus illes orabat eum, di= cens : patientiam habe in me, O quoties Domine, etiam cum levirer petente patientiam habuiſti? Infinitæ tuæ patientiæ debeo, quod non extre- ma patior. Miſericordia Bomini, quia non ſum eonſumptus. Thren. 3., Momento, quo peccarunt, proſtrati ſunt Angeli: quid minus merebat; E= omn ia reddam tibi. Sed de tuo ſanguine, quem mihi dediſti, ſed ego indigne proculcavi. O bo- nitas! Oamor! O mea ingratitudo! 3. Miſertus autem Dominus ſerwi illius, dimi- Kt eum, & debitum dimiſit ei. Ibid. Qaam facilè ꝑxlacabilis Deus Quaàm liberalis bonitas, quæ plus ppun 6 9011 1n eyt glaneln umtſu in A L wun en ſoen 6444 4 ohhun ſnt h⸗ mil pnmn c Alrsn niſinitct⸗ dwe sg Culrihtn Dupnmn G UliMegaus Gamtiit⸗ en 4 ſui 1 N. e un , n ſeniir 8 al tn⸗ Vnntihn W I ſt. Gunhaſ 1an ſi ee, Puumt,, 1 , e , i, aiſtiir NN. beuen, A 1 ,nlatunt es Dor err. tinm unt reñ ii nſennt 6SNhN ngine ſe Celine l HPn ſnri 1 . POS᷑: q(T PHNTEC. 4 01 plus dat, quam peratur ; aut ſperari poſſit. Quan- tum par erat eum ſervum confundi tam prono affectu? Expertus idem es noen ſemel. Nen tane tum dimiſit te à ſervitute peccati: ſed & filiam fecit adoptivum, & hæredem regni. Meruiſtine hoc? Et tantam clementiam audebis poſthac offendere? FERIA II. Ingratitudo & ſævitia ſervi illius. 1. Eoreſſus autem Jervus ille invenit unum de conſervis ſais, qui debebat ei centum er⸗ naries: & tenensſuffacabatenum, dicens: Redde, quod debes, & procidins can ervus rogabat enm dicens: hatientiam habe in me, & omeis reddams tibi; & noluit, ſed miſit eum in carcerem. Matt. I S. Grandia tibi debita remittit Deus; tu ne verbu- lum proximo. Quantulum id eſt, ſi tuis confe⸗ ras; Fidentes atitem conſerviejus. Alii tanto ma- gis tuos defe ctus vident , quanto tu ipſe minus Narraverunt omnia Domino ſuo qus fackta fuer rant. Benefacktum, qua viderant: non quæz ar- guebant? qua fada fusrant: non quæ ſuſpica- bantur: narraverunt Domino;, cujus erat corri- gere. Non iis, ad quos nihil artinebat. 2. Tunc vocavit illum Dominus ſuus, & ait ili: Serve nequam, omne debitum dimiſi tibi, quoniam rogaſti me: nonne ergo & te oportuit mi- Iereri conſervi tui? Ibid. Quid indignius VIs 402 HRBDOMADA XIX. vis tolerari, & nir tolerare: in tua commoda vis tibi ſervireomnes, tu in nullius, Alis lege tus vis expe ndi, alia proiimorum facts. Si non im- raris Deum in reddendo altis bono, Deus te imitabitur in reddeado tibi male. quod aliis facis Unamquemqus juxia Vias ſuas judicabo. Ez. I8.: 3. Et ratas Dominus ejus, tradidit esm tortoris bus, quoaduſqus redderet ani Verſum debitum, Ibid. Noa teviviſeunt quidem remiſia peecata, ſed in- gratitudo ſuperveniens tanto maſus eſt Pecca- tum, quanto majus fuit zemiſſionis beneſicinm. Remiſſa tibi ſunt gravia, tu non remittis mini- ma, ingratus es, traderis tortoribus. Sic & Pater meus faciet Vobis, ſi non remiſeritis unuſquiſqa' fratrs ſuo de cordibus veſtris nulla retenta animi amaritudine. Qmnium iniquitatum taarum non recordatur Deus amplius, poſtquam ſe dimiſiſſe aſſerit. Kane tu etiam leves offenſas oblivioni tradis? nam æ ac ante offendenti afficeris? &, S ERIA III. Chriſtus invitatux Hieroſolymam ad feſtum Scenopegiæ „ & F. Lerken: gist em aà' eu m fraktres ejuss: ranſs hine & vadi in Jadsam, ut & diſcipuli tai videant opera tua, qua facis, Joan, 7 Syecioſa invitantium verba ſunt ‚ut diſcipulivi= deant operatua: interim quærant utpr miracu- la inelareſcat Chriſtus, & honor aliquis in ipſos, ut conſanguincos redundst. Latenti ambitioni pyr 1 voI , 1 S tt meui , Aoend N. . w tall Aeereat! , 0 CAen l 14 e Nlrin oN nn ii uat acjleb uanngin wii, Cis mlihenzorn l Muogenſe NaAind lnn us ind Aunhr . 2 1 gerlie he 1 Oui ünn enn Hanimn onhe uſort Krro 8 A ell. ininenng liu bi itcind ſiov nlegit Alſecrtnl tunt NNEusl lycrun dn Niſ el heus Gbericin⸗ unnkt iboelehlur nii m i Anrt un ℳ ℳNN unluul onn Aceid 1. . . Geott, ℳ 7 4 „ 16 nufen⸗ 4 4 d . We, 1 pOST PENTECOSTEN. 465 prætexebatur titulus gloriæ Chriſti. cuid quæ- ro ego per opera tua! Gloriam Jeſu, Ah utinam? opera videntur talia. Sed quories, quod magis intendo, eſt meum commodum. 2. Nemo in occulto quid ſacit, & quaærit ipſe in palam eſſe. Tbid. Argumento perſundere nitun⸗ tur, quaſi dicerent: Vis agnoſci Meſſias: Facis ad hoc miracula, ut agnoſcaris, ergo fac ea alam, in urbe, quæ eſt muadi compendium. Manifeſta te ipſum mundo. Cuùm eſſent honoris cupidi, talem & Chriſtum arbitrabantur„ ut ſentit Cyrill. l. 4. in Joan. c. 32. Magaus corror eſt. communis tamen, ſuis proximum affecti= bus meriri. Quidquid alteri judicandum ap-= pingis, ſi bene examines, in te reperies. Qna- lem tibi facis ꝑroximum ? vide an non ipꝑſe ſis talis. 3. Dixit ergo aius Je/us. Ibid. Recuſando al- cenſum in jeruſalem, & hujus cauſam reddendo⸗ Tempus meum nondum ad venit; quis nondum crat voluntas Patris, ut ſubiret mortein, ad quam ſe quæri ſciebat. Ita omnia volunt: ate Patris age-= bat. O ſi ad illam regulam reſpiceres ſemper! Cauſa autem, cur mundus cum oderit: Duia ego teſtimonium perhibeo de illo quod opera ejnes mala ſunt. Odio eſt mali“, nis eorum eperibus aos conſestir. Sed melius eſt tibi odio malis eſle, quam amari. Cum illo bonus es, cum iſto eile vix potes. Non ergo virtutem deſete, quis odio haberiz. 304 HEBDOMADA XIXZ FERIA IV. Occultè aſcenſurus in Hieruſalem admittitur à Samaritanis. 1.ETigſe ſaciem ſuam ſirmavit, ut iret in His- ruſalem. Luc. 9. Rt addit Joan. c. 7. Non maniſeſte , ſed quaſi in occulto. Loquendi modus reſe lutionem ſignifieat eundi ad eum locum, in quo ſciebat ſead mortem quæri, & poſt anni medium cruci affigendum. duid tibi animi eſſet, ſi deſtinareris ad eum locum, in quo ſci-= res te eo anno moriturum : At ignoraz illud, & certius eſt son obfuturum locum, aut functio- nem „& tamen vel detrectas; vel luctaris. Aude & tu in ejuſmodi difficultatibus firmars Jaciem t uam. S 2. Ee miſit nuncios ante conſpeltum ſuum; & euntes intra verunt in civitaten: Sama ritanorum. Ets non receperunt eum, quia facies ejus erat euntis in Rieruſalem, Ibid. Invitaverunt antea Chriſtum ad vocem mulieris & Meſſiam accla- maverant nunc excladunt. Sic amant, qui ſui canſa amant. D'ſſidebant Samaritani à Judæis: quia Chriſtus oſtendit ſe ire in udæam, non ad- mittitur. Mundi politia eſt, ſaſpectum habere⸗ qui cum æmulo meo familiaris eſt. Sic cum mundum ſequimur, excludimus Chriſtum. Et pròb quam iæpe! Timemus virtutem, quèd affligat corpus, cùm profit animæ, Quin & hic ſfirmamus faciem ?* 3* Cam vidiſſent autem Diſcipuli ejus Jaco- . bu; dotkl b auin „. ANANH1 rmtt i SMn zwallß 1otitgtit zuulclaix (ote i let güten mubomtiainet Nne II Molerr. 0 mura Cgikrue Elrntiagu Aunmmns n Mugen en Ulie utuir ,I „. ue fun nie ob. Genn a d hae Atnarier nni, ANti tſuntzt logruim am hen, i,1u W iii uini Gn a UIu,4 ſchs ſan; 5 unintntfs 1 tei i uthteni NNH . lonCuie u lun uin 5ð ſinsel Er⸗ , POST PENTRERCOSTKEN. geg bus & Joaannes, dixerunt iVs, dicamzs, ut ignis deſcendat de cœlo, & conſumat illos? Zelus vide- batur, ſed erat adyunctæ vindictæ paſſio. Ideo sSos increpat? Neſcitis, cuius ſpiritus eſtis ? qui pu- atis zelum honoris mei, & eſt iræ gaſſio. Vide, ne & in te ſub pallio vittutis irtepant vitia! Fi= lius hominis non venit animas perdere, ſed ſalvare. Hæc cauſa eſt cx finc petita, cur injutiam diſſi- mulet. Quoties periiſlem jeſu, ſi non veniſſes ſalvare! ſed qui ſinemguum reſpicis, doce me meum in omni actionc reſpicere, ut ſalvem ani- mam meam- Mundantur decem Leproſi. I. Ceurrerunt ei decem viri leprefßi. Luc. I7. . Cogita lepram tuarum imperfectionum. Qui ſteterunt à longè, ſuæ ſibi immunditiæ con- ſcii: & li=vavernnt vocem ſuam ardente affectu, & clamawerunt cum plena ſui reſignatione; Jeſu Praceptor, miſerere noſtri, Ita cum Deo age humiliter, ardenter, reſignate. 2. Quos, At Vidit, dixit3 lie, oſtendite vos Sa- cerdetibus Ibidi Ad quos ex lege pertiacbat de lepra judicare. Sic in mileros charitatem cxet⸗ cet, ut legem non violet; ordinata charitas polcit, ut propter charitatis obſequia in proximum regulas inſtitui non violes 3 aut omittas, quæ præſtare debes. Ee Jadum eſt, dum irent cœca quadam obedientia, non ſudi- cantes de præcepto, mundati ſunt. Hic tantæ obe- 4 05 MEBDOMADA XIX. obedientiæ eſt fructus. Fac, quod juberis; ac- cipies, quod nons ſperas. 3. Unus dutem ex illis, ut vidit, quis mundatus eſt, regreſſus eſt vum magna voce magnificans Deum: & tecidit in faciem ante pedes ejus gratias agens Et hie erat Samaritanus. bid. Omnes recipi⸗ mus gratias, quàm pauci reddimus? cx quorum tu es aumero? non ſuperant te Samaritani, qui minus Deo obligati ſunt? Nonne meritò tibi improperet Deus: Non eſt invene us, qui rediret, & daret gloriam Deo. Si vis canalem gratiarum apertum, noli eſſe isgratus- Gratitudo autem ſumma eſt bonus uſus beneficii. Chriſtus palam docet in Templo. 1. I. aſcendit ad die m feſtum. Judai verò qua- rebant illum, (ut occiderent) & dicebant: Ui eſi ille; Joan. 7. Nec ſuo eum nomine dig= nantar? adeo contemptus pre te factus eſt Je- ſus. Et murmur multam erat in turba de eo. Quia bona præſtabat, mala referebat. Tu cùm opri- ma feceris, alia à mundo non expeéta. Nai- dam, ſed quam pauci, dicebant, quia bonus eſt. Alii autem, quam multi, dicebant: ſeancit turbas. Diſtorta judicia ferre debes, qui ambulas viam tectam. Nemo tansen ex iis, qui benè ſentiebant, palam loqusbatur de illa propter metum Judaorum. Quaatum apud te valet reſpectus, & metus ho- minum! O ſi prævaleat Deus! 2. Jam mediante die feſte aſcendit ]eſus in tem- Grtcel Nen D 4 lehruryrt 1 parha, ec ſol ns oaudsuc Nn Aſehat 6ln ti e Michoenolk e d lbmntt mlr een Nihn, mele 9 in,/iun 4. α , unaul . lun imign 1 1e, le un 11 ie d d, „ N AW. ſſie niſmn ni, ana Alitrre Aian afe teharii None nenet Gngdt lengnnn Ctiklb man tn lenn uimr 46Ent. AAI Arhiändl umkte n ungf aent H , nilien 6 4 tid imiria beneſenemn S berl e 1. ahee u 1 POST PENTECOSTEN. 407 teiplus & docebat Ibid. Nonprimis digbus, a?è cederet furori Judæorum, q ui æunc fervebat. Aſ=- cendit tamen, poſtquam reſcdit furor. Diſce commoto proxime prudenter credere, nihil agere temerè, ſed neque timidè omitteres &α mirabantur Judai doctrinam ejus: ſed ſine fru- Gu. De horum genete es. Audis legiſque mal- ta, probas illa judicio, ſed aon practico: fugis excqui, quod intellectu collaudas, Olim ad men- ſuram cognitionis judicaberis, 34 Nonne Moyſes dedit vobis legem? & nemo ex vobis facit legem, quid me quaritisinterficere t Gravis objurgatio! Time tu illam à Jeſu, Non= ne ego dedi tibi legem, & tu non facis eam: Reſpondit tus ba: Damoniam habts Cui hoc dicit? Dei filio, non exhorreſcis? Et ſiket tamen Dei filius; qui vera pro blaſghemis refundere poru-= iſtet. Quas tu ia jutias ad injuriam non regderes? Diſcat vermis pati, quæ Deus tulit. S A B B A T II O. Mittuntur, qui Chriſtlum compre- hendant. 4. A Udiernut Phariſai turba m murasssantem de illo hac; quod ſit Meſſias: & mi- ſerunt Miniſtvos, aet abtrehenderent eum. Wane 7. Simplices turbæ credunt, & amant jeſum : ſuperbi Phariſæi, quia ſuæ aut;oritatis jactu- ram timent, exacerbantur. Una paſſio fomes eſt alterius. Diæit ergo eis (Miniſtris) e/us; As- hbuc medicũ tem pus vobiſcnm ſum. Quarilis me, & non 402 HEBDOMADA XIX. non invenietis. Infelix ego, non audiam illud: pado! Non audiam? nexn invenieti, Quæram te Jeſu, donec inveniam; & tenebo. 2. In noviſimo autem die magno feſti vitatis. Rabat Jeſus, & clamabat ſi quis ſitu, veniat ad me, & bibat. Ib. Quod dictum populo, tibi dici crede. Sitis ſalutem tuam, quia nemo eſt ſine deſiderio. Sed ſitis aquas turbidas ſolatiorum mundi. Quæ hic beatitudo? Siti, quod ſitire de- bes, ſalutem tuam, & Deum. Audi invitantem: Veni, & bibe ad ſatietatem, quam in ſolo Deo reperies: nunquam extra ipſum. Quid ſiviſti hacten us? cſac ſatiatas? miſer! 3. Quidam ex ipſis volzbant apprehendere eum. Ibid. Nonignorabat, qua intentione venirent: proſequitur tamen ſermonem intertitus. Undè mutata ſunt eorum corda: & nemo miſit in eum masas. Ita conſtantiæ cedunt pericula. Quotex virtute cœpiſti, non deſere ex metu. Periculum adis? conſtantia frangetr. DOMIN. XX. POST PENTEC. Remittuntur miniſtri, & Chri- ſtum laudant. 1. V Enerunt ergo Miniſtri ad Pontifices , & Phariſaes, & dixzrunt eis illi: Quare non adduxiſtis eum Joan. 2. Quam vigilant in ſcelerata ſua juſſa Phariſæi! quam inveſtigant cauſas pꝑropoſiti ſui executisni non mandari! O tam vigil ta eſſes in tua prepeſita ſancta! ſi tam 6wnnu is iſnn ſe a⸗ unrlateriel Aigleuneffel aauuid n MINRiin ſenie irnſt Meunun 6 1 1 AN. uc, ℳN,“«’] 11,e 6IN,,ℳK s Mα IMHACN² n Renrerne N ſin itn,e 78 „ B tpea ckt 4 DN d,Nornin; myiniet D kerede, 1 nun ſiz pißlezrl , gtirt tubit liin thins ,A inint un uſe⸗ n. Cbedi ule uetftlotnt inendan euͤ evitenin Spuynßfut Ntiai Cet Autn n NNN un. a laßn/ gtuil: lgun l inimunl. zontin 1 POST PENTECOSTEN. 405 tam tibi indignareris, queties nOn exeq aeris! Propenere & non exequi, eſt eſutire, & nen manducare. Non ſatis eſt vele, aifi accedat & operari 24 Reſpenderunt miniſir; nunquam ſic locuta; aſt homo:ſicut hic heme. Ibid. Theophyl. hic aike: Nec curaverunt irâm Phariſasvum; net quw ts ſervi miſſi fuerant, qua placita etant , Principibus dixernnt. Profitertur ſe captos ſermenibus ejus, quem comprehendere debuiſſent. Laudant eum ap udillos, qui eum oppreſſam volebant. In cauſa Dei laudabilis eſt libertss. Hac utere in te pri-⸗ mum;in alios ati licetz maxime ubi debes. Non le quere quæ placitaſed quæ ſalubria. 3. Reſpenderunt erge cis Pharijsai 5 Nxnqnid & ves ſedubi eſtis? Ib. Cum dixiflent Misiſtri? nunquam ſic locuius eſi hom oe: Intes regere opertu- iſet, ait Euchym, qusd locutn⸗ eſer ſed iph ad increpationes convettuntur. Ita, & 1= vidia ees excœcaxcrat. Ubi deminatur paſſo, deturbarur ſolie ratio. Subjungunt argum entun ab aucto- titare ; Nunquid ex principibus alis c redidit in enm ? quaſi dicant; Nullus: /ca tαα ac tan- tam. Ita Deus abfccndit à ſapieriles divins myſteria, & rcvelst es parvvlis, 8 hun ilibus. Eſte humilis, ſi divina vis ſapcere. Der ie ue ma⸗ Isdicti ſunt, in quiust, zen pe ri icduEt. O uti= nam a ſuperbis ſic n alccicat à Ron ab humili Jeſu 1 410 AHEBDOMADA XX. F E R I A II. Mulier in adulterio deprehenſa liberatur. .⸗ APaducunt Seriba & Phariſai mulierem in adulterio deprehenſam, & dixerunt gi 2⁹ In lege Moyſes mandavit nobis hujuſmodi lapidare. Tu ergo quid dicis? Hoc autem dice- Sant tentantes enms» ut poſſent eum sccuſare 2 Joan. S. Scicbant mitem: credebant contra lJegem pronuntiaturum: Jeſus autem inclinans IEs deorſum. Declinat ferre judicium, qui omnia novit 5 & tu, qui ignoras omnia tam es facilis ad formanda judicia. Digito ſcribebat in terra, Ut facilem ſe ad veniam oſtendat. Ut ventus, & Aqua litteras in pulvere ſcriptas confundunt; ſic lacrymæ, & ſuſgitia delent peccata noſtra, quæ in terra ſcribuntrur. 2. Cum ergo perſeverarent interregantes eum, grexit ſe & dixit gis: Qui ſins peccato eſt veſtrüm, primus in illam lapidem mittat. Ibid. Pluribus entatus nec abſolvit eam leges obſervans, nec condemnat miſericors, qui venit non perdere, quod in veneratz ſed quarere, quog perierat. Injicit jJudicio, & linguæ ad judicandum alios pronæ fræaum ut cogitesipſe, aaſis ſine peccato. vel ergo debes eſſe ſine culpa, ut judices, Vel non debes judicare, ſi non es ſine culpa. 3. Andientes autem hac, unus poſt sna m exibant bid. Quis ur ait Bada, in ſe cernere gœperuns ſinguli, quod magis damnandum cogneſcerent. Si te 1 Crluar ſ MN Nrhur haut oun tuln, AlAruie,, 6 MAdNeiorin ſpraptſonnan Clairrlu gul ihhunn, uu lwnn, ſitan i ſolheu⸗ in furlue, 4 fint ſen en ün Meilie,l Gemau pin A l toche tn n, nt eß /nr ,, ,s rur hn celehor un NAumn minn Ain u nt M s erletpbnn N Inn, ndulll/ uueln, N uenguln Prunt, der Gu Nid 1 NAlus, Snu i 4 emmn Ain ufen lae Keumn 4 ttüm lnn lef mn⸗ a anmn ir 7 6 ſe⸗ N . „. P OST PHNTECOSTEN. 41 ¹Z te inſpiciss, horrebis tua ; diſſimulabis aliena delicta, Et rem anſit ſolus Jeſus, & mulier in me dio ſtans confuſa, & contrita. ſpe veniæ plens, Erig ens autem ſe Jeſus, ad videndum cam oculis milericordiæ, dixit ei: Mulier, nemo te condem- navit à quæ di vit: nemo Domine 2 Dexit astem Jeſus: net ego te condemnabo. Retulit Jeſus ad- verſarios, ut patronus; abſolvit, ut clemens Ju- dex. Quid non ſperes à clementia ipſa? modè iga obſerves: Noli amplius peccaro. FP ERIA III. Chriſtus in templo docens. 1. E- ſum lux mundi. Joan. 8. Lux eſt in mentibus hominum, circa bonaum & malum, verum & falſum, virtutes & vitia: ſine qua palmas in meridie, & non diriges vias zuas. Deut. 28. Poſui tenebras in anima mea, & facta aſt nox: in ipſa pertranſeunt beſtis ſylvæ. Pſa, 10 3. O ſi oriatur lux, qui detegat me ipſum mihi ? Qui ſequitur me, non ambulat in tenebris. Ergo à contrario, qui te non ſequitur, ambulat in tenebris. Jam ſcio unde tenebræ mentis meæ ad divina: quia te lux mea, non ſum ſecutus: quia ego vixi modo, quem verbo damnas, & exem-= plo: qui cam cognoviſſem te Deum, non ſicut Deum glorificavi. 2. Dicebam ei: Ubi eſt Pater tuus? Reſpondit Jeſus: neque me ſcitis, neque Patrem mon m Ibide Nonne Joan. 5. dixerat: Et me ſcitis, unde ſim, ſcitis, Sed ſcicbant ſpeculativa § 2 ſcien⸗ 412 HBBDOMADAXX. ſgienti4 „ Ron practica eorum „ quæ ad mores ngſtres pertinent, quin aliter operabantur, quam i'lle operandum verbo, & exgmplo docuerit; Nonne & tibi objicere poteſt: Non neſti me, na- gqus FPatrem metm, Sinegss, corvincam te, Chriſtus laxiorem viam damnavit, tu cam ſe- queris, Ille fagit honores tu ſequeris, & c. Eſtne hoc noſſe DBeum? Quis gicir ſe noſſe eum, & maus- Aata ejus , doctrinam & exempla nesz euſtodit, gnenda eſt. I., Toan, 2. 3s Dixit ergo iternm eis Jeſus: Ege vado, & qus- zeis& me, & in peccate veſiro woriemini. Ibid. Non decretorièe quidem dictum, ſed ſub conditione: snon eredideritis? Quia pauci tamen lerast cre- dituri, abſolute pronuntiatur. Tale ſcilicet erat yeccatum, ut yix converterentur. Et quod illud? Vos de deorſum eſtis wos de m undo hot efiis, terreni ſapientes, & affectantes, Nonte percellit tremen- dum hoc verbam ? ut derelinquas mundi ſe. Mitas, & non abess poſt hæc inferiora, & mundag na, ut aſlurgss ad æterna, & divina: FPF E K I A IV. Chriſto doecente multi eredunt, 1. e ills loguente, multi erediderunt in eum., Dicebat ergo Jeſus ad eos, qui ere- dideruns ei. Indæos; Si vos manſeritis in ſermone meo, Verè diſcipuli mei eritis, Jean. 8, Nota honi diſcipuli eſt, perfectè poſſidere doctrinam Magiſtri, Ue ſcientism habeas, debes ſcire te ſcixe ,Nre n tocMin ¹ 7 9* dhuchiͤti elkenget 1 1 utiie, nintin, n un Eiei Nel e⸗ 8 N . An muitt l lgeizl ,un 7 / ½& WIAA 7 7 Aton Utelcheaen Dol AAne litkener⸗ ANN Uonru . ten rNNtn 10 ℳ 1 4 ſertuin⸗ ſul S ,N PpGST PENTH CGOSTEN. 413 ſcire. Sciſne te ſcire, quæ Chriſtus docuit? Quoò mode ergo tam turpiter amas? quomodo efte= res muadi hujus dottinæ Magiſtri plaaé ops poſitos ſequeris? Nondum ſcis te ſcire. Ad pra⸗ zim venieadum eſt 5 ut te verum diſcipulum probes. 126 Reſponderunt ei Ssemen Abraba ſumus ,π nemini jervivimus unquam. Re/pendit eis ſeſ as omnis qui farit petcat um, Ier vus eſt zecécati Ibid. Jactant, quòd aon ſervierint homini; quòd pec= Cato ſervierint, non æſtimant. Hæc eſt ſer vitas quanto ſua viot taute durior, nemô non volens; & libene (uperatur à concupiſcentis ſua: 4 7u0 aut em quis ſuberatus eſt, hujus & ſer väs eſt, 26 petr. 1. Suavis ſſt ſervit=s, quia amarur; dura eſt, quia quo minus mortifſicas concäpiſcentiam 5 hoc magis illa te mortiſi cate Solve ergo vin cula colfi tui, , die concupiſcentiæ tuæ animo gene- roſo: Non ſerviam, ereme 7. 3. Si filii Abrabæ eſtis, opera Abraha facite, Ibid. Monerat ut probeat factis, qua ſint origine nati. Apud Deum; quis ejus ſit filius, non verbis pre-⸗ batur ſed factis. Non enim ſust omves Chriſti, qui ſc dicunt Chriſtianes. Vis erge te Rlium Dei probare? Fac epera, quæ Deus iacarnatus fecit. Tantum ab hoc abes, quantum interyallum eſt iater dicere, & facere, 5⁵ EB⸗ 914 HEBDOMADAXX. FE RIAV. Judæi volunt Chriſtum lapidare. 1. QWe ex vobis arguet me de peccato Joan. 8. Fidentis hoc conſcientiæ eſt ſed non tuæ. Non ſatis te defenſum puta, ſi re- dargucati dicas: non eſt ita: nemo mihi id probate poteſt. Eᷓſt. qui probabit, qui ſtatuet te contra te. Si veritatem dico vobis, per doctri- nam meam, quare non ereditis mihi, qui ſam ſine dolo, ſine peccato? Nos decipit te Jeſus, & tamen factis doctrinam ejus improbat. Qui e Deo eſt, verba Dei audit. Nota hæc eſt flio- rum Dei ſed à te abeſt. Propterea vos non audi- tis, qttiα Deo non eſtis. Rxpende quomede au- dias doctrinam Chriſti contrariam mundo „, quomodo internas inſpirationes, an cx Dee ſis agnoſces. 2. Reſponderunt Judei: nonne benè dicimus nos:, quia damaritanus es tu, & damonium habes Ibid, Quim immanis calumsia: Filias Dei dæmoniacus quam miti verbo retunditur: Ego, damonium non habio? quo tu ſenſu ferres quas diras non refunderes . Ege honorifco Patrem meum: quod dzæmen aon facit. Et vos inhono- raſtis me calumnia, qui tamen Deus ſum. Et hoc facit dymon. Videte cujus ſpiritus ſitis. Ege non quæro gloriam meam vindicando me, quod gloriæ ducitur coram mundo. Et tu vermis „ quantum ſtudes gloriæ tuæx; Time illud: Ee Tu“i 1ssrat „& judicet; qui tibi cum confaſione gloriam , 1,. Nuumiſin ehutu (oret ſe⸗ S ban Bidhmeyn 1ice tnnl, Mn tbu uu urſg ie udſemeze ntfullit aiien flki ad ufſer ie vnuin N AV Mite t A 1 eallte in, erwwni ii iin , in cſini, uhreehi⸗ u Mned⸗ Negiinltn⸗ ninnuh, uIar li⸗ hinar mtun kit ain Enu Gneudinel tlne / onife, une lra ui Nulin Ni lun is candone ſt e A ſem TInelud: ienmni zl POSTMNPENTECG. 415 loriam detrahet, & reponcet eĩi, cui debetur omnis honor, & gloris. 2. Bixverunt Judai? Quinquagintæ annos non- dum habes, & Abraham vidiſtiIbid. Quod paulæ ante aſſeveraverat Chriſtus. Dixit Jeſus? Ante= quam Abrabam fieret, ego ſum, quia Deus ab æ= terno. Tulerunt ergo lapides, ut jacerent in eumg 5. Aug.-tr. F. in oan. Tanta duritia, quò curres yet, niſi ad ſimiles ſcilicet lapides. Hæc agit cor du= zum & in ſua paſſione obſtinatum, Verba durs in proximum ſunt lapides, quibus Deum in illo petis. eſ as autem abſcondis ſe, exivit de temple. Ita Deum fugas, qui in proximum es duruse Exivit, ut furori cederet; ut tu diſcas ignem non fodere⸗ FE RIA IV. Curatur cœcus à nativitate. I. TEſus vid t hominem cœunWπ nativitate, Et interroga v'runt Diſcinuli: Rabbi, quis peccavit?hie, aut parentes ejus? Toan. 9. Rup. I. 9. in oan. Nusrunt temerarium jachtantes judi⸗ cium, in quod & tu facili indicio pronus es, Sed ut? iſti, facile plerumque ertas Neque hic peccavit »„ neque parentes ejus. Mala enim corporis non im- mittuntur ſolum ob peccatum ſed ut maniſe- ſtentur opera Bei. Sed unde coscitas mea? utinam ut manifiſtentur opera Dei ſic diſponentis! ſed heu; ſupercecidit ignis concupiſcentiæ, & nonꝝ video ſolem. Pſal. 17. . . Eapuit in terram, & fecit lutum ex ſputo; 58 4 lmi- 416 HRERBDOMADA XX. & linivit ſuper ecalos ejes, Ibid. Laram in ocu- lis etiam videntem cxcæcat: qaomodo cœcaas illaminat ? Deus quandoque per oppeſita media o†rarut mira: per tentationes confirmat, per ar ditatem illuniaat, per humilitatem exaltet, & Ergo abaegate tue jadicia, ejus te provi- dentiæ committe. Qaod obefle videtur, conver- tet in boaun. 3. Et aixit ei: Vade, lava in natatorig dilos; Ibi d. Reſpondere poterat: hæc virtas nen eſt 2 qais, ſedtibi: Tu iis non eges. Si aqua epus, cur non vicina?riſas ere popalo ianfectas lare. Nihil ale reperi vit, ait Chryſoſt. hom. 25. in Joan. illad duntaxat cura vit, et patéret in omnibus, Et eccc Aruſtum cœcæ obedientiæ: abiit lavit, & wenit videns. Ita nunquam ſise ſolatio eſt execatio Volantatis diviaæ per ſuperiores intimatæ. S ABBATHO. Illuminatus coram Phariſæis verita· tem miraculi tuetur. I. Vleini dicebant; Nonzxe hic eſt. qui ſe debat, & mendicabut? Joan. 9. Alii aſſe- rebant, alii negabaat. Ille vero dicebas : 7uiz ege vum. Quzrebaat; qusmoda aperti ſunt ti- biszuli; Air Jeſas luzumn fecit, & an vit oculos mess, dixit mihi, Fade ad nat atoriam Silas , πα lava. Et abii, & lavi, & video, GCai tribuit bence- ſicium non lato, non aq is, non ſuæ fidei; ſed ei, * gus eſi omne datum optimum. In hoc ſolum eſt omnium M* * 1 e n l biknt un . euenun 1 ſlechen, nltnit Uing re ucnuan n I r en he esei 8 ſlett MA., ent) it nlhn h, Mt A N 10. . inpbtbe. eliſel lhoelalm⸗ 1 1 9OST PENTRECOSTEN 417 omnium bonorum ſcaturigo. Si per homises accipis, ſunt inſtrumenta. Illi gtatias debess 2. Adducunt eum ad Phariſaose Ibid. quz= runt itetum quomodo vidiſſet. Dicunt cœcο 1π quid dicis de illo? Vocant parentes, petunt 3 Euc eſt flius veſter, quem os dicitis, quia ecœαα natus eſt &c. Quorſum tam longum examen ? Ex Dei coaſilio, ur pateat ad pluriam conver- ſionem miraculum; ex intentione hominum, ut ſepeliatur fama Chriſti, vel ut calumnientur , quod non euſtodit Sabbathums Quàm gravis eſt lavido alterius fama? num & tibi proximi loria 2 3. Vocaverunt iterum hominem. Ibid. Sub ſpecie religioais urgent᷑: da gloriam Deo. Aucto⸗ ritate ſua volust perſuadere, ut contta Verita- tem edicat: Nos ſcimas: uia hice home peccator eſt. Actende defendentis libertatem 2 Simus, quia peccateres Peus non au dit. Niſi iſſes hie à Deo, non boterat facert quidquam, Nondum noverat enm eſie Deum, & tants zZelo ejas henerem tuetur= Quid tu agis, qui Deaæm per fidem uoſti ? non times auétoritatem. Quàm Ikacilè tu ob reſpe⸗ Gus humanos deſiſtis a bono, pateris injurias Dei: &ce . DO M. XXI. POST PENT. Illuminatus eiicitur & Synagoga⸗ & à Chriſto reeipiuur. 1 .T gjere rüunt eαun forase Joan: 94 Cauſa fuit defenſus Chriltus. Sic qui pro vir- £ 412½ HEBDOMADA XXI. tute, pro Chriſto ſtat, non admittitur „ vel non ꝑgratus eſt diſcolis ;. quia non convenit genio ,„ non conſentit ſermonibus, & levitatibus corum. Viſne pro doctrina Chriſti „ pro regula, pro vir- tute ſtare? debes ergo ad hanc injuriam te re- ſolvere Dyſcoli te fugient. Sed quidtum Deus te colliget. 2. Cum inveniſſet eum Jeſus, lixit- ei: Tu credis in Filium Dei; Reſponlit ille: Quis eſt, Vomine, us: eredam in eum Et dixit ei eſus: Et. vidiſti eum, & qui loquitur tecim, ipſe eſi. At ille ait i Credo Bomine, Et procidens adoravit eum. Ibid. Cyril.. Alex. l. 6, in Oan. c. Io, Cumprimun ignominiæ notapro, Chriſto affectus,, protinus ſe illi Chriſtus Praſentem oſtendit, & illuminat eum interne, Sit- hoc tibi ſolatio, ſi ꝑropter virtutem exoſus es. 30. Et: dixit Jeſus ? In judicium ego in hunce mun- dum veni; ur qui, non vident, ſimplices, rudes, & deſpecti, illi videant, per gratiam meam illumi- nati ; & uι vident tumida quadam ſapientia ; illi non videant: cœleſtis, quæ abſcondit à ſapi- entibus,: & revelat pzrvuliu. Matthe 1I. Chriſtus ergo diſcernet, an. & quid videas. Ambis iate- rim videre divina; debes non videre „ non zſti- Marec terrena: Chriſtus eſt oſtium. P. ES* ſums⸗ oſtiim owvium, Joan. Io. Cor- pyus oſtio grandias non ingreditur Pert e ei gin oufri ll agloret 4 meſppin her li bli k ofmnn yhtn ui⸗ 1DMunmtnſtn 6otumddeſorn Kenmenft ibe)ii illlzir/, 14 ,oninmnn Gun id A Nade ed de, milar ker⸗ upſent,ver 1i , ec Mrhuren Noa ſur SN ui un en irte⸗ Einin Siian lun lu⸗ .l, nn ſunti ihn enine 4 eneulite, urnt lectlas Wn⸗ Cunſtein enltig unll Eri Aie er, m 5OST PHNTRERCOSTEN. 419 per oſtium: Derruncanda ſant, quæ exceduat; ut immitti poſſir. Humilis porta ſuperbum ver- ticem non admittit. Oſtium, quo ad vitam pe- netres, eſt verbum abbreviatum. Rom. 3. Quo- modo intrabis, qui ambulas in magnu, & in mi- rabilibus ſuper te? Pſal. 130. Conforma te erge humili portæ, & non exalta animam tuam. ;. Per me ſi quis introierit, ſal vabitur. Ibid. Nu Ila certior ad ſalutem porta, qusm per hu- militatem Chriſti Jeſu. Hic humilia vit ſo⸗= metipſum, propterea exaltavit eum Deus. Philip. 2. Ingredietur meditando divinitatis arcana ,» quæ Deus non revelat. niſi parvulis. Er egredien jur imitando ejus viram „ quæ tota fuit humi- lis, & contempta: & paſcua inveniet à cum, us air Greg. l. I. Regiſt. c. 16, intus ment em devo- tionibus impinguat, & foris ſe piis operibus ſa- ziat. 3. Ego veni ur vitam habeant , & abundan- tius habeant. Ibid. Ad quid factus eſt homo fi. lius Dei? Ad quid exinanivit ſemetipſum? urs vitam habeas animæ. Humilitate ergo Chiiſti conſtat vita tua. Sed non fatis eſt, quod ipſe precium poſuerit, ut vivas: & abundantius vi⸗ tam habeas. Vult, nt de tua quoque ad ſicia:, & ut interpretatur Bonavent. quotidie magis, ac magis creſcas. Non creſcis autem niſi humili- tas Chriſti tranſest in tuam. An putas, quod- non meretur brevem humiliationem æterni- 128.²2 5 6⁶ FI- HEBDOMADA XXI. F ERI A III. Chriſtus Paſtor bonus. 1. E Coſum Paſtor benus. Joan. 10. Qui ovis eſt Chriſti, tres habet hoſtes: Lubpum, rapacem dæmonem; Aercenarium, fallacem mundum; & farem, latentem amorem Propri- um. Qgantis iſti te impetunt; ſed habes paſto- rem bonum, qui te protegit. Jeſum. Patitur/ho- ſtes tues; ſed ut tu vincendi occaſionemn habeas, ille te coronandi. Ille in te, & tecum pugnat. Si vinceris, non eſt victoris virtus ſed tusm viti- um. At Pakor bonus bonam quoque ovem poſtu- lat. Eſae tu talis?mitis, patiens. manſucta &c. 2. Ei cognoſco oves maas 3 Es animam meam Pono pro ovibusmeit. Ibid. Daæ ſunt hæ notæz boni paſtotis. O quantum iolatiam animæ in quacunque difficalrate, ſi vere credat & dicar ; nevit me Paſtor meus. Nevif me qui novit om- nia, agit mecçum, at ageadum novit, tam ſapi- enter, & provide, quam tes poſtular. Hinc ergo meela providentiæ feſigno. z. Qais anienam ſuam pro te poſagerit, expende, & nota amorem; & ſi non es lapis, amorem redde. 3. O eεεααα Voceν uzovw adiuns; en ſequun- "ur me, Ibid. Ovium Cheiſti daplex eſt nota. Aadis voce n cjas? etiam te ad durs vocaatis- Quid n dicat, Ecce ego mitt- Vos , ſicat oves, in ms dio apornm Matth, 10. Si times, ſi re- fagis; Ptuohiren o..1 60 n Anliunis aes ArI I an 6 1iheibuͦ tef lign lnſtun 7r wineber tee in, clner e⸗ 20 br a ei& g n Win, UIl, Naie amin. „ ſug Aſuolch. be⸗ ete 1 MNen 4 1 Gn nola, y ,/Aee en un,. iihe . Mute aluen ſi roen ols Nun Ndn Ne de W e mim ſüinite , un H D un nota n Kplerdtmm Qoruaui I.n, POST PKENTEC. 411 2 fugis; non es ovis Chriſti. Sequeriſne eum Quid ſi ducat ad arida paſcua? dicisne; Domi- nus reægit me, & nihil mihi deerit. Pſal. 2 2. Quid ſi ducat te ad macellam paterisne te tasquam ovis ad occiſionem duci? Aliter non eris ovis Chriſti. F E RI A IV. In Encœniis volunt Judæi Chriſtum lapidare. I Ireumdederunt eum Iu dai. Joan, I0. tanquam vitali malti, & tauri pis- gues. Pſal. 2 1e Et dicebant, non veritatem inq sie rendo, ſed inſidtando Beda. uouſque anim a m noſtram tollis à ſi eæ es Ehriſtus, dic nobis palama, Quæ perverſitascum verbis eradiuntur, dicunt; Qsoa ſignum eſtendis nobis, g3tod hac fatis? Oan.2. Cum operibus ejus virtus demonſtratur, di-= cunt; Si tu es Obhriſtus, dic noba palam, Sic operi- bas clamantibus ad verba, verbis ad opera con- fugiun. Sed nec verbis creduat, nec factis. Quid aliud facio, qui nec do ctrinam Chriſti ſequor, nec exempla? 2. Keſpondit cis Psſus, opera, qus ego fatis in nowine Patrie mei, hacz teſtimoniunms perhibent de me. Ibid. oais qaiſque ſit, eficacius non probat, quam factis. Teſtimonism à rebus, ait Chtyſoſt. hem. 57, in Mateh, eredibilisgs eſt teſti- monio, quod eſt à verhis, Hraque ex factis vualce no- ſci Chriſtus, qui exhiber ea ſigna, qus nemo ali es facere poieſt. Quid dete loquuntur opera tus ? 5§5 7 a 422 HEBDOMADA XXI. Quam metuo. ne tibi objiciat Deus: non inve= mio opera tua plena. Apoc. 3. Keligioſi factis non ver= bis ſjamus. S. Cirill. . 3 0. Siſtulerunt ergo lapides Jadai, ut lapida= nenteum., Ibid. Poſtquam illum audiverunt ? Egv & Pater unum ſumus. Cauſam prætexunt ze- lum vindicandi blaſhemiam „ quam ipſi blaſ= phemi Deo imputant ; reipſa eſt odium, & in- vidis, quæ illos obcœcabat. Quam doloſæ ſunt paſſiones, quæ ipſas virtures in ſuum ob= ſequium trahunt. Sic actus humilitatis depra- vat ſuperbia, zelum iracundia. Vide, ne tibi im= ponant. Ideo actiones tuas omni paſſionc deæ Bura. F E KRIA V. Miſſio LXXII. Diſcipulorum. Eſigna vit Dominus alios ſeptuaginta duos 9s NEp miſit eos ante faciem ſuam. Lnc. I01: Magiſtri oculus conſervat attentum diſcipu- lum. In ejus facie nihil ſui muncris negliget. Ambualandum tibi eſt in præſentia Dei. Es dicebat illis: Meſſis quidem multa', operarii autem: pauci: Ut unus plurium defectnm ſuppleret; & tu diſceres, dum plura potes, omnium illa velle, ac libenter ſuſcipere pro. Deo., Rogate ergo Do⸗ minum meſſis „ut miitat eperarios, Non vult otioſos,: Otioſus autem in parte es, ſi cum plura Fotes, aliqua detrectes, Mitti vult operarios, non ſibi deligere locum, procurare, aut extor- qhere munus, Rxpecta ergo & tu, tuà per obe- dien- GN NMtuen ,mnia u mid 6 ſel un üun 1 aumnel 4 ilinucet Aunuhumn malt eznn. i ſemancci⸗ Uun i ez 1kolenenibtn tinolcte⸗ SS vrſiei Nn ſicgenaun lemmnm e⸗ ſzintgun X. T.- Men- Ni isie innnn, Aleäii lrrhnn Fan 4 N dur NNe ſſa,, lnnhe, unmn, Kalin er. n aala Nlelun . i⸗ n. enidim. niſlant uen Popteiag, Pun lI nnnmn dics ueis Neni Dei! , mm l 6umlinne Gniumt, Nm d nurnt Mn enl n 4 lnetun curu Rert 1, unt 6 dlentiam mittaris, non verò, quo mittaris, delige. Si deligisj, in te iꝑſo ſtas; ſi mittatis, in. Deo. Utrum vis? 1. Ite: ecce ego mitto vos, ſieut agnos inter lu- pos. Ibid. non ſicut agnos ad amœna ſenſui pa= ſcua. Theophyl. hic ;. Pradicit sis perſecutiones, ne ſi repentè in talis inciderent, wagis turbarentur,. Quid tibi animi ad ejuſmodi miſſiones? certus es difficultatum, ſed certus etiam es ingentis glo- riæ Dei. Utrum apud te præponderatzlnterim ur: aſſueſcas gravibus, tolera minoras. 3 .0 Qut, vos auditt, me au dit, & qui vVos ſper- nit, me ſpernit. Ibid: Qui à. Chriſto mittuntur; ejaſdem auctoritate muniuntur. Ut Legati per= ſonam ſui Regis repræſentant- Asaoicclane auctoritatem in tuis ſuperioribas, & promptius, ac hilarias obedies. Quod enim diſſicilem tibi reddit obedientiam, eſt, quòd pureè hominem ju: bentem aſpicias. Nam ſi Deum ipſum eaman- dantem videres, & audires, nonne facilius obſe= quereris? Revertuntur à Miſſione ſoptua- ginta duo. I. REverſi Junt ſeptu aginta duo cum gaudio diæ, centes; Domine, etiam damonia ſubjici- untur nobis in nomine tuo. Luc, 10. Etſi non ſu- perbiant de ejectis ſpiritibus, qui hoc nomini, & gratiæ jeſu artribuunt, tamen aliquem va- nitaris ſaporem interveniſſe, quod ad hæc ope- x8. 4²4 HEBDOMADA XXI, ra idonei viſi ſint, tradit Greg. l. 3. moral. c. 4. Etiam in piis, & ſanctis ſuboriri ſolet compla⸗ centisa de munere bene geſto pro Dei gloris. Sed ſicur Deo debes, quod geſteris, ita quod te ad gerendum elegerit, ut tibi nulla, Deo omini ex parte cures ſatisfacere. Nec ſi dæmonia paſ= ſionum tuarum ſubjicianturtibi, tuum eſt; ſed tetum/ Dei. 2. PVidi ſathanam zanquam fulgur de clo ca- dentem Ibid. Exultantes vanitate diſcipulos me- moriâ cadentis Luciferi cerrigit; nos quòd de- licto fint pares; ſed quòd eos velit etiam à mi- nims vanitatis umbra abeſſe. Idipſum cùm ſe erigit ſuperbia, aut de bonis tibi conceſſis com- Placentia, tibi ingete: Pidebam jathanam caden- ters., Adde, undeĩde cœlo. Quid tu firmum ſpe- res in terra? Qsis? Nobiliſſimus Angelorum. Et in te tolerabitur? Qaomodo? tanquam ful- gur. Vix ſumpſit cogitationem, adfuit pœna. Nullum peccatum velocius punit Dens, quàm ſuperbiam., 3'In hoc nolits gaudere, quia ſpiritus vobis ſub-= jiciuntyre. Gaudetelastem, quia nomina veſtra ſcripta ſunt in eœlis, Ibid. Gratiæ gratis datæ di- cendi, docendi, ingenii agendi cam preximo, & c. etiam reprebis conceduntar, Quid eſt, quòd de iis exaltes, quæ te is æternum perdere poſſant? Vena veri gaudii de cœlo eſt, ubiſolum eſt ve- rum bonam. Si nomen tuam in libro viræ repe- Iias, tum cxalta, quia es cum perenni bono. Gued ta gaadium quæris? an æteraum? vide quid ames, Gaudium enim amorem conſeqaitur. 5A B- lon N ie li⸗ Unen A fun Aethligaa eh: t Man Lis lhnue tilcdlenſu Mucenn, Preniütr irreni SS I. i unm hſirterad Uettin, 4 Apepniie ah⸗ nigliroblen eſilis ienn Myere gala r in ue lena tin i nſug ien . N 8 Nolea N n le 1. 3 7 . Unin liman! cirhith GAANe N et n. meanſie d n uda Pe li/ is tOnnin iemizin 1n uitl Cch 1 d e tiuen 1. l⸗ ſdmirt⸗ uen npnii⸗ 15 1umm 1 enik⸗ 2oST PENTEGO;TZN. 4 §5 A B B B A I H O. Quzilio Les iei, & re ponſio — 5 P001 I. Odu= Legiſperitus ſurrexit, tentans illums ☛ Magiſter, 6uaid facien ds, vitam aternam paſſidebo. Lac. I0. Etſi malo anime prepe- fita, tamen ad praxim eptima quæſtio. Uti- nam hæc tibi Aaoridiena lollicitado! ſed nota? quid facien do : 0 1 i pesalsud z nec mæjor ſit tibi cura ſciendi di, euam agendi: nons vacuis deſideriis ſaſpiraa ado ſ Fsris sdo : operibus enim ad crlum! tur. In digaus ſiquidem cœlo eſt, qui cælum non deſiderat, & pro eo comparande non operatur. 2. At tille dixis: In legs quid ſeriptæm eſtelbid. Ad legem remirieer t† quæſtioais ſointio. Ssi tibi eadem vitæ æter elt, uid faeias in lege Dei , in conſiliis,in reguſts Religionis . & ſtatus tui reperies. Quastum deſideriam elt vitæ, tantum debet eſſe & viæ tenendæ. Si aliam viam ambu- las, quam præcepta, & regalz aſtendunt, quo- modo dicam te cælum deliderare? Vde ergo ut accurate regulas obſerves. Veram enim elt: Quicunque regulana ſacusi Pusrint, bax juper illos Gal. 6. 3. Ille reſpondens dixit ?à Biliges Sominum Deum tuum, ex toto cordz tas, ex tota snimas ee &&Se αibs viribtes tuis & ex emni mente tu & proximum tutm ſicut te ipſam. Dixitque ui recie reſpondiſti: hoc fac, & vives Ibid. Approbat reſpon- 426 HIBDOMADA XXII. reſponſum Chriſtus: ergo id agendum eſt, quoꝗ reſpondit Legisgeritus. Vide ergo titulos aman- di; Bominum: Deum: tuum. Vide modum? eæ toto corde; zota anima &c. RHoc fac. Faciſne? nihil aliud eſt in corde tuo quod àmes ?à non va- nitas placeat?non tu ipſe tibi? &e. DOM. XXIlI. ?OST PENTEC. Parabola deſcendentis in Jericho. F. Oms quidam deſcendsbat ab Hieruſalsm in Jericho. Lac. 10. In hoc homine miſerum peccatoris ſtatum intuerc. Deſcen- diz ab Hieruſalem, ſeu divinotum guſtu“, in Je- richo, ſeu inſtabilium voluptatem. Inrxidit in latrenes, d'mones, & concupiſcentias ſuas, De- ſpoliant eum gratia „ & donis ſupernaturalibus. Plagas imponunt. Intelle &ui cœcitatem, volun- tati horrorem boni- Semi vi vum relinquunt cum ſola, & informi fide. Hxpende Hæc vulnera, for- taſſis aliquando tua: & ſi ſapis ab Hieruſalem & divinotum traétatioae, non diſcede in Fericho, ad affectum terrenorum. Hinc cnim omnium malorum origo. 2. Accidit autem „ ut & Sacerdos deſcenderes endem via: Si militer & Levita. Ibid. Vident ſe= mimortuum, & prætereunt. Tranſit Samarita- nus. In hoc Chriſtum tui miſertum concipe »„ Eidit te, & miſericordia motus eſt etiam dum inimicus eſſes. Apprepians ſua gratia;, alliga vit vulnera intellectus per lumina; voluntatis per drſiderium boni, Infudie oleum vineczx » & vie VN! 4 munmn Hmſu ußme n. mu ſreint h 4CNeuift zen aul n in zücmnin ntKan ninlirhein Uunllinieen ⸗ 51i liluen pyut ſſri . y in an n ll, denin ki en rrje tchu Ahu eh in. n. Atande, hniabben W. Minig goinn leſe e, Nine IN 6 . NNe ſeite, Konlir U bie ent. De nin, , en hulte nuinſen e vuunniku lec, ſl⸗ Awmane Atni Penitent lebenſein tumam cvlulden bi NeH luſſtlart enon e l aun i A ni nl 4 ur 4 . POST PHNTECOSTN. 417 && vinum acre contritionis, & timoris: & im-= poſuit ts in jumentum gratiæ te portantis; && du-= xit in ſtabulum ſuarum ovium : & curam tui egit divina ſaa providentia. Agnoſce tuam miſeriam. & Dei miſcricerdiam, cui præſentem debes ſa= nitatem. 3. Altera die protulit duos denarios. Ibid. ame-= ris & poteſtatis. Dedit eos ſlabulario, ſuperiori tuo. Commendavit re illi. Caram illius habe, ut in integra & conſtanti ſanitate conſerveris. Caid diceres, ſi æger ille noluiſſet admittere heſpitis curam? non cenſeres, reprehenſione digaum?: Ar tu ita agis, dum vel haic, vel illi ſaperiori ſubeſſe ſagis, vel monentem non audis. Curam illi ſibi demandatam exercet, tu non adæ FKERIA II. Chriſtus excipitur à Martha. r. T Nera vit eſuas in quoddam caſtellum, & mu= lier quæ dam Martha nomine, t epit illuns in domum ſuame Luc. 10. Sciebat illa Chriſtum Judæis exoſum, & ad mortem quxri ; non ti⸗= met tamen cum recipere, & affectum oſten- dere. Talis debet eſſe in Chriſtum affectus, qui nullo periculo frangatur. Sed quam facili metu tu recedis! Times, ubi non erat, aut eſſe non de- bebat timor. Plſal. I3. Limes perdere gratiam hominis, & cur non Dei, quipoteſt α corpus, & animam perdere in Gebennam? Matth. 10:. 2., Et huic erat ſoror, nomins Maria, qus etiam ſedene 4²⁸ HEBDOMADA XXII. ſedens ſetus pedes Domini andiebat verbu m ilius Ibid. At; ut ait Aung. ſerm. 17. de vefb. D. uents bumilius ſedebat, zants amplius capiabat. Vis do- Grinam Demini? Sede. in quiete (ſpirituali, ad fedes Domini per hamilitstem. Conftuit enim a- qua, ait i lem, ad huwilitatis convallem. Aisdiebat: ad obedientiam promptam ſigniſicandam. §. Bern ſer. de aſlame Sedens au diebat ad obedientiam Pracedtoris ad utram libet parata. Ita ergo vacaa- dum divinis at non miaus gromptas ſis ad ope- ra vitæ a ctivæ. 3. Marthe Autem ſatagebat cirta freguens mis niſterikss, bid. Satagere eſt aris agere. Satis agit, quiid egit, qued agendam eſt. Unum cerpas ſamus multa membra, Sisgala ſaum agaat. Ju- periot, ecnlus et: nen ſetis agit, ſ agar, quod masas debet; ſiis fingulorum oefficis in- . * 18 velet, quaſi nihil agstur bene, ni ſi ab iplo. Linguæ ſunt Dotores, GCencienatores: nen ſatis aguar, ſi agunt quod capitis eſt, ſi ſap erieritatem ſibi srregent. Qzodcunque tu ſis membrum in quo- cuaque officie ? hoc age, quod agendum eſt, & ſatis agis. F E-K I A III. . „ 4 Martha queritur de ſorore, corripi=- tur à Domino. I. Uæ« (Martha) ſtetit & ait: Domine, non eſt tibi cure, quòd ſoror mea reliquit me ſolam miniſtrare? Luc. 10. Qzæritur & de ſorore, quòmd non ſerviat, & de Domino, quod non 3 oi ten HnaNnu in prla AAuluch iaumcune AUAaur 41 hutgell vluclant lzuuas ibetee Niloriuhu ticne, ebomuof ina natu t Fucdeguln llineunui⸗ hled nfuntchan lemhunmhn Ms , ihnn o a enelecn harſpttinn nnn uns leganng ſenarn Nng WI ſale li Ae 5 Cgun mvel A , ee , lrlianla AEd egunit Nrulidr üntfune imnlrntg Hlngt; ii,gt , ihiga eidiiten tenimnnu Agunt S 1 ot Cd o⸗ dont nu . En! , 4 de Domm, ue P OST PENTECOS THEN. 429 nen jubeat. & gat eotum perſonam, quilvitæ acti- Væ istesti cemparant ſe cum aliis, qui cum Proximo miuus operastur, vel quia non poſſunt vel quia non licct., Hinc murmura; cur nen & iſte id agat? Cur ergoĩ Ut hoc evites cogita: Do- mino ſum curæ, qocumque occupet ſed & al=- texr eſt illi curæ, etſi hoc non occupetur. Solus debes hoc agerequid tum?: etiam Dominus ſo- lus torcular calcavit. Et quo tu es melior? 20 Er reſtondens dixit illi Pominus à Martha, Martha ſollicita es, & zurbaris erga plurima. Ibid. Servit Domino Martha, ſed cum ſollicitudine, & turbatione, ex qua etiam Dominum arguit, Id vero Domino placere nen peteſt. Turbatus animas nen dat conſiderationi locum. Unde effundit quædam prætextu confidentiæ quæ non ſunt hujus temporis loci, aut perſoaæ⸗ aut non hoc modo dicenda Sic ergo age, quidquid agis, ut nunquam turberis. Præmeditatio agenderaum, aut dicendorum turbationem tollit. 3. Porro unums sſt neceſſurium. Ibid. Unum cdulii genus pro corpore ſuſtentando intelli- gunt S. Hier. & Greg. quaſ dicat Dominus, ſu- pervacaneam eſſe curam plara parandi. Unum edulii genus pre anima, contemplationem Dei interpretatur Caſſianus coll. 1. c. 8., Cujus tibi paſcendi potior cura eſt, corporis à an animz? At certè animæ potior eſſe deber. Ita enim Do- minus prebat eptimam partem à Maria eleétam. Vide erge, quàm accurate ſpiritualis, tanquam pars optima, ſint agenda. FE. 450 HEBDOMADA XXII. F E RIA IV. Chriſtus a Phariſæo invitatus hypo- eriſin reprehendit. 4. R'***U eum quidam Phariſaus, ut pran- deret apud ſe? & ingreſſus resubuit. Pha- yiſaus autem cœpit intra ſe reputans dicere: quare nen baptizatus eſſet ante prandium. Luc 11. KEt quod tandem delictum eſt, quod Chriſtus accu- biturus manus non laverit? Cur non excuſat fa- ma, quæ de Chriſto erat apud omnes? Superbia ſui ipſius æſtimatio ſiniſtrum de Chriſto judici- um ingeſſit. Qui bonus eſt, & humilis, omnia al- terius acta in bonum interpretatur. Dic, quid tu agis? Nonne facilè judicas? Nonne ex culice facis ciephantem Nonnc ab externis non ma- lis, arguis internum malum ſed quis tibi reyela- vit, quæ ſoli Deo patent: 2. Et ait Dominus ad illum: Vos Pharijai, quod deforis eſt calicis, & catini mundatis; quod autem intus eſt veſtrum, plenum eſt rapina, & iniquitate Ibid. Non damnat externam munditiem, dum moderata, ſed majorem curam vult internæ haberi. Cujus tibi potior cura eſt? conſcientiæ: an cubiculi? Animæ an veſtis?: Calceum, atten- dis, ne luto intamines, animæ verò quam es incurius! 3. Stulti. nonne qui fecit, quod deforis eſt, etiam quod deint us eſt, ſecit? Ibid. Prævesit objectio- nem, qai ſieri poterat, cxternam munditiem ia Lege à Deo mundatam eſſe. At non minor eſt uilun⸗ I N Mlyn lugrr dui r. 19 0.1 e eba⸗ Wagunn Colfüutu utt illit rnthe Arn lleake lu gintane ynn lilkiir yſe lrg Anena l e liprlen rſun 1) neltisl n ul ſin o ie Il OChiſu. m alitt- n ei eCrſoli humisoonte . D, Wurereln AN. nchlener julnſiifß Aui eliun ngup Nuidten, 1 . n irinen cdene CNerne elu lſni 14 Eun Min Und POST PENTHECOSTEM. 4 t æeſt Deo cura internorum. Non trejicit exteraes virtatum actus, humiliationem, ſilentium ad in- jurias,&c. Sed vult ea ab interno prodire, alias ſunt ſine anima, & mortua opera. Non ſis pictor 421 ſolam actionibus tuis apparentiam tribuas: ed adde inſaper de cords puro, & cgonſcisntis be= na, & ſids non ficta, I. Tim. I. FERIA V. Renuit Chriſtus eſſe judex inter du⸗ oOs fratres diſſidentes. I. A''⸗ ei quidam ds turba? Magiſter, dic fra- tri meo, tit dividat mecum bharsditatem. Luc. 12. Satis probat affectum ad terrena, qui ob hæc legem charitatis infringit, & cum' fra- tre diſſidet. De hæreditate æterna cum Jeſu sgendum erat, quam venit nobis parere, & ait de terrena, Quod quis amat, etiam quando cum Deo agendum eſt, volvit. Unde tuæ in orationibus evagationes?niſi quia, ubi affectus eſt, illuc rapit cogitationem. Tolle affectus pravos tolle evaga- tiones. 2. Homo, quis me conſtituit Iudicem, aut Divi- ſorem ſuper Vos. Ibid. Hier in c. I3. Luc. Non dig- gatur Chriſtus Judex eſſe litium, & arbiter facul- fatusms., Quareinonne opus exat benum, aſſerere cuique, qued ſunm eſt? aut fratres reconci=- liare? Ad finem ſuum attendit. Ideo ait idem Ambr. Terrena declinat, qui propter cœleſiia de- Icenderat. Diſce alienis à tna vocatione negociis te 432 HEBDOMADA XXII. te non implicare. Qui ſe Deo addixit, illi ſe pre- bare debet, ce enim ſe illi tradidit. Nemo mili- tans Deo, implicet ſe negotiis ſacularibus., 2. Tim. 2. Non tibi blandite titulo prudentiæ, aut chari- tatis, sec prudentia nec charitas eſt, ut agas, quod non eſt tuæ vocationis. 3. Videte, & cavete ab omni awaritia;qs nen in abunaantia cujsſquam vita ej'us eſs. Ibid. Qram ertat mundus! Beatun dicunt populum, cιaα ſsnt:; Chriſtus negat in horum abundantia eſe Vitam aut fœlieitatem. Fœlicior! vita eſt, ubi animes inordinatis affe ctibus liber eſt. Reliqui- ſti ſemel omnia; ut liber eſſes? vide ne, qui ma- gna reliquiſti, nugulis affigas aænimum! Non in- de affectum æſtima pravum, quod ampla deſi- deret, aut amet; ſed inde, quod te à Dee avertat. Quid iatereſt ſive magne, ſive parvo avoceris ¹ imo inſanius eſt parvo. F E RIA VI. De Divite avaro. I. HOrminis cujuſdam divitis aberes frudtus ager attulit, Luc. I2. Vide in hoc ho- mine miſerias quas adferunt divitiæ. Cegitabat intraſe: quia Bon habebat amicum, cui cen- ſideret; aicens: quid faciam; ecce quam ani- mo anxius! qais non habee. VoOx pauperis iſta; quia avarus Runquam habet ſatis. * cengre- ges frucus mzees. En ſollicitudo congregandi, quod adhuc poteſt injuriis cæli deſtrui. Hoz Je- αd „ℳ. P. NMuntugi nn AuuctN Cclflcend bn eeu.ocmin ſee 6 otll l. Ctenlunnzll Cnelg Iworhoniten in ieu oeetnn eſce gumn haeual⸗ ſcolecele, . ilul len ſelan Ii lten tuelueg Nnniteftn „ 4. Pn, ale buguitet in inet, u bad M n gin tindn Nent oltmla dret Donnen mimeh N ao⸗ riielirg 1. i ah ſ , Anir 0 imicin, d ; e u⸗ „Von indi. lan tulo engih alilaſhn 1 PpOST PENTECOSTEN. 432¾ ciam, deſt ruam horrea mea, & majora facia m. Ecce inſtans labor ædificandi, & deſtruendi. Ar quod peſſimum eſt, nec unam cogitationem bonam ſumpfit, vel Deo gratias agendi, vel iis ad gleriam Dei utendi. Qéam fœlix tu, quem Deus his malis eripuit! quas non debes Deo tuo grates? Comparere iis, qui pari avaritia tor⸗ quentut. 2., Ditam anima mea. Ibid. Nota hic errores?: Secum tanquam cum alio loquitur, quaſi non ſufſiceret concupiſcentiæx, qued unus eſſer. Multa bona habes,e Bona vocat, quæ nemen non merentur. Vocat anima bena, quæ cjus ſunt per- ditio. Peſita in multos annos: cum illa aut mo- mento eripi poſſint, aut ipſe illis. Reqwieſce. Quietem ſuam in illis ponit, in quibus non eſt niii labor & afflictio. Comede, bibe epislare, tan- quam pecus eaſdem eſcas ponit animæ, quæ ſunt corporis. Vide, quibus am eribus terreno- rum amor hominem involvat! Ut merito judi= ciò Dei fultus vocetur. Stulte, bac nocte, &c. Hinc conclude, quanto magis accedis afte u ad terrena, tante magis es ſtultus; tanto ſapiens ma- gis, quanto recedis. 2 3. Dixit autem illi Deus: ſtulte hac noäle veße⸗ tunt animem tuam à te, Ibid. Ecce momentum, quod claudit omnia. Hac nodte, ubi ſunt anni plurimi, quos deſignabat? Qus« autem pa- raſti , cuius erunt? Non ſumes tecum. Quod congregaſti, ceder alteri. Nudus ergo ture- mance bis, qui eorum, quæ animæ proſint, Rihil congregaſti. Sic eſt, qui :heſauriæxat „ & noen aſt A4 . 454 HEHBDOMADA XXII. dives in Deums Alio ta igitur nentem convette : ut ſis dives in Deum meritis, ac bosis eperibus. Vide ne compareas pauper & miſerabilis, Apocal. cap. 3. S A B BATHO. Quomodo expectandus Dominus in ſupremam horam. 11 SS lumbi veſtri pracinéi. Lac, 12. & per continentiam caſtitatis, & per conſtri- Rionem appetituum, n- ad terrena deflaant. Sic esim, at talaris veſtis, pedes animæ im- pediant, quo minus viam cœli expedire gra- diantur. Et lszerna ardentes bonæ doctringæ, & ſanctorum luminum, non tantum in intelle ctu, ut cognoſcatis; ſed etiam in manibus veſtris, ut opere exerceatis. Et vos ſimiles hominibus expe- gzantibs Dominum ſuum, qua ſi jam jam pulſan- tem fores: Eominus enim preps eſt, Vide, quid in te herum deſideretur. Pendet anima per isor- dinatos affectus, quam ſæpe luto terienetum œdas! Habes lucernam intellectús, ſed non lu- centem charitate. Habes lumina veritatum pra- Gticarum; ſed sen in manibus. Ben eperibus ex- pteſſarum, Nen expe ctas Domiaum tunm, quia ih tepere tuo dormis. Miſer quid facics, ſi hoc omento comparzat Deminus? 2. Ut cum venerit, & pulſavsrit, confaſti s l er ant er, bida Neta vigilantis ſervi eſt, qui ut gniſentem Demisnm audizt, nullum tumul- um patitat; qui antem pertæ intentam hahet, & illico ondnn ,uirent “ nele 1 lden ieztunmd 4 e Mtn ,lan,,uln wmnn nen ii in, Potis etet, , riſn ufuerzoſegin tenu, ihl Cnitnineiumn N N, 1 Rer un lns , ſ 1 ſeilfri wne Gſenwris, EN iſibenn 1 ai, l 1, 8 4 15, n liten lin 11 Ula Ni AN Aganlti⸗ Wun Wun le unrrnr . 1 Dtumlorelei Y ℳ, SeNt . NA. Ncͤr gun u ne u Kntnel glegle, ein zin fenun, 1NnCei Diatm tun , Aud lunnn 1u 1 „ e z tr, ucs laſi ie, uho nr iuein 6 1 POST PENTHEC. 435 & illico Domine aperit, qui omnia parata ha- bet, ut nontum primum debest aut lucernam accendere, aut Beceſſaria parare. Eſtne its szima rua conſtituta, conſcientia ordipata, dom us in- terior meritis, & virturibas inſtructa; ſi ita qui- dem, beatus es. Beati enim ſervs illi, quos ciem menerit Dominus » in veneriz vigilantes. Si verò vixiſti futuroram incurlus, ſomno torperis op- preſſus, nusc tandem evigila. Omne momen- tum trahit periculum, & à memento pendet ætternitas, 3. Hoc antem ſcitote, quoniazs ſi ſciret Fatar- familias, gisâ horä ſur veniret, vigilaret utigae, & nen ſineret ferfsd: domum ſuam. Ibid. Fur ob- ſexvat horam, quâ ipſe non obſervatur. Si non omni hor? vigilas, nullà ſatis vigilas: quia illam obſervat, qui tu nen vigilas. At dies Domrini, st fur veniet. 2. Petr. 3. & Jacob. 5. Ecce Jadex ute janua m a ſſiſtit. Erge & wos eſtote parate, quis qua horâ non putatie, hiius hoen inis veniet, Non mirare, quòd furis nomen aſſlumat Deus: rui gratia id facit, ne cautum reddat. Deaaſti me= zuentibus te ſiguifitationsm, ut fugiant à facie ar- cus. Pſal. 59- DOM., XXIII. POST PENT. Parabola Fieulneæ in fructuoſæ. 1. A Rborem fici habebat quidam plantatam in vinea ſua, & venit quarens frucunm, in illa. & non invenit. Luc. 13. Tu es atber illa plan- tata in vinea Religioſi ſtatus, aut Eccleſiæ, A te T 2 quæ nit 436 HEBDOMADA XXIII. quærit Dominus fructum conformem tui ſta- tui. Ut enim arbor quævis fructum reddit jas Xtς gentes ssnnm, ita Deus non alium à te fructum quærit, quam ſi ſit juxta vocationem ſuam. osos ergo fructus protuliſti hactenus; quam paucos? ꝑlus foliorum, aut spparentiæ fuit in te, quam operum., Veſtis te religioſum magis pro- bavit, quam vita. Nihili invenit in te Ber us. OO Miſer I Itane impoſterum dimittes sfamelicum Jeium? = 2. Dixit autem ad cultorem vinesg: Ecce anm eres ſunt, ex quo venio qutens frukum in kzul- nea hacr, & non in venio: ſuct cide ergo illam; ut quid etiam terram eccupaz ? Quot annos expecta- vir Dominus, ut viam faceres? tot, quot vitæ dedit, quot religionis. Quotics vesit per Superiores, per infpirationes, & gratias, quærens, & monens, ut fructum feras: Et nſque in hanc diem es idem; qui fuiſti, nihil lehtr Ei⸗ du 1 te ipſo melior. Quanta Dei tui in te patientia! Quanta in te ſterilitas! Nonne poruit tibi di- cere: Ut quid terram occupat hanc tam ſanctam. in qua alius uberrimos fzuctur ferrer: Qnuid ſi dicat: Mors/uccide illam. Zuperior, ſuccide il- lam ab hac vinea, non eſt dig Sna, quæ terram oc⸗ cupet? 3. At ille reſpondens dicit, Demine dimitte il- Iam & hoc anno, gne & dum ſodiam circa illam, & i ibkan. n ſtercera, * Fraiders ſHeenie fruktum ſin ren in ſaturum ſaccides eam. Ibid, Agit hic ltor boni ſuperioris partes. Amat ſiculneam, eu ſabditum, pro quo deprecatur; vult interio- renm tworindte Nin ceeocor 3˙38 n tel . En F. W—N Mpellot, 1 es lennguen 3 4ollin l POST PINTECOSTEN. 417 rem habete patientiam, Vult eirca illans fodere increpationibus, & admonitionibus; vult mittere Mercora, mortifſicande, humiliando, ad ſuæ turpitudinis cognitionem inducendo, in ſpem reddendi fructus, ſed quorſum culror, ſi cultu- ram non admitteres? FERIA II. Mulier, decem & octo annis inceur- vata, ſanatur. I. E Cee mulier, qus habebat ſpiritum infrm i= satis detem && octo anniz ; & erat intlinata nec omnino boterat ſurſum reſpicere. Luc. 13. In hac conſidera in terram pronas animas; quæ oculos ſaos ſtatuerunt declinare in terram. Pſal, 16. quarum affectas ſolum terrena ſaginnt. Quo fit, ut oculos cogitstionem ad æterna & divi- ha non erigaat. Quid iafœlicius hoc homine? ſed quot tu annos in hac infirmitate laboraſti ? quam parum de Des cogitaſti? quam immer- ſus failti in limo profundi, deprimentibus te paſſionibus quarum impetu ferebaris!½ ſi nune ſaltem erigaris? 2. Luam cum videret Jeſas, Vorca vit eam adſe, & ait illi: Muli er, demiſſa es ab infirmitats tuâ, Ibid. Hæc eſt benignitas Jeſu, nos ſua gratia vocantis, & vota noſtra prævenientis. Non dimittimur ab infirmitatibus paſſonum; niſi vocati accedamus ad Jeſum per imitatio⸗ nem. Et impoſuit illi manus, & confeſi im erecta eſt, Scmel tantum tactam eſſe à Jeſu ſuſtecit T 2 t 438 HHBDOMADA XXIII. u! erigeretur. At quoties te tetigie manus De- mini, per externas internaſq ue afflictienes, & nendum te etigis ad divina? quoties te toto ſuo corpore, & ſanguine tetigit in Ruchariſtia, & ad- huc terfena Iapis? 3. Reſpondens autem Archiſynagegus indigna- batur prætexens vielationem Sabbathi. Ibid. Dominus autem oſtendit poſſe curari citra vio-= lationem Sabbathi, ſiquidem & aſinus in Sab- batche 2d aquatum ducitar. Prætexit Sabbathi cultum, re ipſa invidet gloriæ Chriſti. Imitaris Archi ſynagogum, ſi larvà virtutis tua tegis vitia: ſi ratione defendis; ſi externè virtutem præ te fers, interaè tuo commodo ſervis. F E R IA III. Phariſæ ſuadent Chriſto fugam. . A rTr 7Tuidam Phariſzorum, dieentes: Exi, & Vade hine, quia Herodes vult te cidere. Lac. 13. Politicam hoc Phariſæoram inventum. Simulant amicitiam in Chriſtum, quem perditum vellent. Gravis ill lis erat gloria Chriſti, & plauſus, quem à pepule ferebat. Ideo ſub alio prætexta fugam ſuadent Benè agenti ferenda eſt invidia. Öb hanc juberis ali- quaado inde abeſſe, ubi benè es operataus ; credere officium, que gloriam Dei promoviſti. Quin & magnorum odium prætexctur. Qnomo, de ad hæc es diloſteus 2. Et ait illis àlte, dieite vulpi illi: Bece eiteio lämonia, n ſas kares bperficio. lbid. Quaſi dicat: Quod ⸗ un N ginne unl ſeleu AAKz onnu! airii Ueut lwonmnl elt Mutmin’⸗ E uurt r ani Mn hiußt, n Ninen 65 lln kimm alin tiinin gu 1 ruude 1 meſle0ee⸗ alen 4 II 6 Id Wrne Ati 4 iefutin luheti l ctun Ait tlti Irice wnfen lun 1 lgen . Nis enn 1 n.,. f n nn e un uls 6b hueſtul Deat e n n Dei n. Nreni& aiülti N ,i G 4 50 ST P5E NTECOSTEN. 439 Quod mei eſt manerit facio: Hine Herodem non metuo., Imzesetrabile ſcutum contra om- nes perſecutiones, eſt, agere quod muneris eſt, & vocatienis tuæ, Quid facies inter odia, & ca- lumaias ? Ejice ds monia paſſionum tuarum, ut tunc nulla tui dem inetur iniquitas. Quid facies oppreſſu: invidia? perſice ſanitates, hoc eſt, à ſana mente non diſcede ut quid indignum agas, aue lequaris. 3. Veruntamen oportet me hodie, cras, & ſe- quenti die ambulare. hid- Ecce in ipſo merus obe jecdtu conſtastiam Chriſti. Perſeverataram ſe ait, quidquid periculi obviet. onid tu ais, ubi moleſtiæ occrrunt? nean petis mutare locum 5 non munus, ut eas declines; Hocne vero eſt am- bulare in vis virtutis, quæ tentatione perficitur! Et cuju id virtutis eſt? Si ad fanduen inſpicias, eſt amoris proprii, eſt animi ſausrum commo-⸗ dorum amantis. F E RI A IV. Sanatur Hydropicus. x1. E factum eſt, cum intraret Jelus in dom um cujuſdam Principis Phariſaorum Sabbatho manducare panem, & ipſi obſervabant eu m. Luc. 14. Cur fit eorum conviva, quorum novit malitiam? Ut eis proſit inſtruendo. Ita potius conſulebat alieno bono, quam ſuo. Quid tu agis inter eos, qui tibi minus bene afficiuntur? non declinas? non evitas? Obſervabant eum, & cenſu⸗ rabant acta. Eſto paratus obſervari ab amaibu: I4 44 HEBDOMADA XXIII. & in omnibus; aliss non obſervabis emnia, quæ obſervanda ſunt. Non enim obſervabis charita- tem, quæ patiens eſt, benigna eſt, & oia ſi e; 2. Et ce homo quidam hydropicus erat ante illa m. Ibid. Te ipſum cum S. Aupg. 2. quæſt. Evang. in hoc hydropico conſidera. Hyar opes babst goncupiſeentiam, In hanc quo es indulgentior eco cvadit dirior. Qago enim cedis agis; magis invaleſcit. Utinam expe rtas non eſſes! Vide quanto ſtudio ſit cohibenda. S non ſaserit do- ainata, tance irm maut slatus Eri „ &S. mus daberis d delitto maximo, Pſal. I18. 3. Jeſus dexit ad Legisperitos, & Phariſaos: & licet Sabbastho curare: ?Ibid. Prudens quæſtio anrequam Opereris: Si licet? Ipſe vero apprehen- Jum ſans vi, eurm, &y dimiſit. Apprehendere ſuum facere. Sedul. I. 4. Paſchal. c. 1 ½. Feſi hominem curare, quem magis ſun m eſſe d 2 bazt. Nemo eſt animo ſanus, niſi eum Chriſtes ſuum faciat. Vult & te ſuum facere: cur reluſta- ris? cur mavis eſſe tuus. FERI A v. Chriſtus dedocet Phariſæos am- bitionem. . I. CUa invitatus ad nuptias, non diſeum bas in primo loco. Luc,. I4. Arcetur hoc aphoriſmo prioris loci, aut honoris appetentia, eo argumento, quod eam ſequatur confuſio ex juſta alterius prælatione- Cui te Præpenis, is tibi Judicio Dei antefertur. Et merito: quia Pptebencee, el MelceRer a , 16,. M Narzcunan POST PENTEGOS 09 P& ☛ . ₰△1 quia tu tibi Chriſtum poſtꝑonis, Ablſit, inquit- Imèò facis, i te non omnibus poſtponis. Chriſtus ſe omnibus poſtgoſair? noviſimus virorum. Iſai. 5§O3. abjediuplebis. Pſal. 2. Ergo ſi vel uni te ante- ponis, antepoais te Chriſto, qui ſe eidem poſt⸗ ponit. Igitur merito is cui te præponis, Judicio Dei tibi antefertur, qui noviſſinnum virerum om- nibus præpoſuit. 2. Cum vocatus fueris , recumbe in noviſſimo loco. Ibid. Aphoriſmus hic ad humilitatem ſpe- ctat Rum tibi locum ſuadet Chriſtus; quem ipſe elegit: Elegit autem abjectas eſſe & ſemet ipſuns exinanivit. Non velles quàm viciniſſimus eſſe Chriſto ergo debes te infra omnes demitterc, quia is ſe poſt omnes repoſuit. 3. Omnis, qui ſe exaltat, humiliabitur; & qui ſe humiliat, ⸗æ ltabitur Ibid. Alius eſt ordo mundi, alius Dei. Quo quis inferior eſt in ordine mun- di co ſuperior eſt in ordine Dei, & converſo. Chriſtas in ordine mundi poſtremus eſt, in or- dine Dei primus. Igirur quantum ad Chriſtum in ordine hominumte depreſſiſti, tamum in ordine Dei cum eo exaltaberis. Unde ergo cœ- citas tua, qua non vis ex poſtremis eſſe;? Quid amabilius quam eſſe Chriſto propinquum? Rel- ponde tibi & erubeſce. F ER I A VI. Parabola de Ove perdita. I. EEaa: appropinquantes ei Publicani; & beccatores, ut audirent illum. Et mirmu- —— T 5 rabant 44² HEBDOMALA XXIII. rabant Phariſai dicentes: Quia hic peccatores reci- bit, & manducat cuna ilts Lüäc. 15⸗ Quam oppo- ſitus eſt ſaſtui Phariſæxoram Spiritus Chriſti? Illi ſuperbè deſpiciunt, & vitant peccatores, tanquam immundes; Chriſtus eos allicit, & blaadèe excipitur. Uter in te Spiritus dominatur? Murmurast, quòd peccatores recibiat. Quam eſſlemus miſeri, ſi hoc non faceret! Si te nos re- cepiſſet, in qua abyſſo volvereris? 2. Et ait ad illos parabolam iſtaw. Ibid. Qua ſuum inſtitutum, & finem explicat; & ſic cau⸗ ſam reddit, cat peccatores recipist: Homo qais dam (ipſe Chriſtus) ex cenium ovibus, ſive ex emnibus creaturis rationabilibus tum in cœlo, tum in terra, anam perdidit, nempè hominem, & te per peccatum. Dimiſie nonaginta novem, nempe Angelos: ivit ad illam qua perierat ſcili- cet ad te; quot te, quot anguſtiis, & dolori- bus! per quæ tormenta ſua? quam ardaas vias ivit, à ſtabale uſque ad Crucem! lavenit te, ſumpſit te in humeres ſuos, & deportavit te in hoc ovile, in quo vivis. Agnoſce, quàm turpiter erraveris: quam ſequeado unam herbulam vo- luptatis, in immania præcipitia deveneris. Ag- noſcæ tui jeſu benignitatem, & amorem, qui te quæſivit, inventam in hoc ovile detalit. Abſie, ut poſthac erres. 31 Er veniens domusm, convocat zæmicos, & vi⸗ einos, dicens: Congratulamini mihi quia inveni ovem meam, qua perierat. Ibid. O bonitas Jeſu mei! ägo convocare deberem eomnecs ccea- turas, ad gratulaadun mihi, quia invean- kus ol filin A ,ih,e⸗ n, 1 uur Ann zi buuct iſeifete, ſen ne Nen wpeke ibudles iut enenimn ecllihel Gtſrnoi⸗ Uinn Relere un Uinth⸗ ulhennur ltnnterr⸗ Alniennt dnmmi 1eonne lani 1 11 fuen, r D zun, 1 D Uinlene up, 6 lallemr lea GNe niu ln Gwri Melont e. I. Adhuri hrunt bnuntel guneſ unhentn⸗ rnelt 1 nen A leisil entinn , Rieitd⸗ gint An,. 1 Owiuf 1e 60nai , POST PENTHCOSTEN. 44 tus ſam, & vitam reeepi: ille ſibi gratulatur, quaſi me iavento lucrum reciperet. Ah! ſi tan- tum gaudium habet. Deus te inveanto, noli te ei iterum ſubtrahere; imé veròite ipſum deauo illi dona. S A BBATHO. Parabola de filio prodigo. 1. P Omo quidam (Deus) babuit duos filios; juſtos & peccatores, & dixit adoleſ- centior ex illis, peccator? Pater, da mihi por- tione m ſjubit antia, quæ me contingit. Luc. 15. ta⸗ lenta naturæ & grstiæ, quæ bonis, & malis Deus diſtribuit. Et diveft ellis ſubſt antiav?. Dat enim unicuique ipſe fine optimo, ut eis ad vitam æter- nam utamur. Seu juſtus, ſeu peccator ſis, quanta accepiſti à Patre tuo? quæ dona naturæ: quan- tum cumulum gratiarum? ſi alteri ea contuliſſet, quæ non præſtitidſet à quid tu illis agis 2. Et poſt aon multos dies, lbid. Neque enim peccator diebus multis à peccato abſtinet: A4o;- leſcentior filius peregre profsctus eſt, procul à patria cœleſti, procul à Patre Deo, in regionem lon- ginquam ut quo remotior eſſer à Datre eo licen: tieſias vircret, necreverentia oculorum partis re frænaretur. Ee tbi d=⸗ſiss vit ſubſtantiam ſuam, gratiam, dona ſapernaturalia ; Intelle cum quo-= que, & voluatatem depravavit vivendo luxario- Je, ſccundùm impetum ſuarum concupiſcentia- ram, Utinam noais ſis qui hac parabola de- pingaris! Recogita annos adoleſcentiæ tuæ à T 48 Delsda 444 HEBDOMADA XXIV. Delida jnwentutis mez „ & ignorantias in eas ne ienmineris Domine. Pſal. 24. 3 Et paſiquam omnia conſaummaßet, fadta eſt ames valida in regione illa, & ipſe c&pit gere. Ibid. Semper enim eger, qui nihil Dei habet: qui vivit ſecundum concupiſcentias? nam concu- piſcentia ignis eſt . Ki nungquam dicit 3 Sußficit. Prov. 30. Et abitt, & adhaſit uni ci vium, ſeu dæmonum, ſeu prayarum conſuetadinum. E- miſit illun in villam ſuai, ut porcos paſcerit, ſuos appetitus, & ſenſuam voluptates ſequeretur. Et cupiebat implere ventren ſuusm de ſeliquis pecca- torum, guas perci infernales mandueabant: & neme Ai dabat ad ſufſicientiam, quia quo plus peccabat, plus peccare quærebat veluti famens. O miſera peccatoris conditio! quo devenit, qui ſemelà Deo recedit, & non illice revertitur! O „obilis featara tot ornata donis, quo ſponte r ua decidis! DOM. XXIV. POST PENT. Filius prodigus in ſe revertitur, & pænitentia ducitur. 4 L* Je autem reverſus , dixit: Quaznti mer- cenarii in demo patris mei abundant pani- bas, & ego hic ſame pereo! Luc, I I. Pœnitentis form delcribitur: Ac Primum quidem eſt agni= tio miſerandi ſui ſtatus, ſi taas non eſt tam miſe- randus; eſt tamen qui poſfſit eſſe felicior: & ad hunc aſpira., Non es in regione longinqua ſitus, JRN v/VIsS Inter flios Dei; laboras tamen multa- n ſ⸗ ! „aog kelo 4 guß⸗ ent dor A aemottene lu gu Sr nm eun⸗ upetſt N 1 35 dYererlienr/0 OENR 6 1 ohe ns IW Ver ent lerer a * Uoll. ſe! Pnt 1 Penlmn6 Pni 4 N Ilan . uun⸗ POST PENTECOSTEN. 445 rum virtutum defecta: & quod peſſimum eſt, carum famem non ſentis. In via perfectionis pri⸗ mum debet eſſe kames virtutis. 2* Surgam, & ibe ad Patrem wzußz. Ibide: Eſt propoſitum non densorandi in errors impiorum. Eccl. 17. cum ſpe veniæz concepta ex conſide-= ratione affectus paterni. Vidiſti in qua jaceas jmperſctlonum regione: Dic tandem tibi ipſi: Suargam: Pater meus cœleſtis non me rejiciet qui non rak mortem peccatoris. Dixiſti id ſæpius: ſurgam: ied nunquam id ſerio præſtitiſti. Vel- leitas fuit, non reſoluta voluntaz. Dic ergo jam? Surgo ex hac imperfectione, nunquam amplius, etſi me mori oportuerit, in eadem lap= 2. Et dicam ei: Pater, pecea vi in cælam, & ce= t ingeanua confeſſio, & humilis contritio, pare quo od patrem offenderit. Si filiu impreviſo calu patrem vulneret re poſtea coita „quis erit boni filii ſenfas? Uaicar dolebit, ſe patrem offendiſſe. Ta patrem offen- diſti, non ica quidem ignoranter, ut non pec- ca veris; ſed non ita ſcienter, at cogitaveris te pa- trem offeadere. Ergo ſaltewa amnodo voca eum 2 Pater meus es tie. Jer. 3. Jam non ſum dignus ve- cari filius tuus. Satis factie eſt privativa. qua ſe bono qao gandere poterat, libenter ꝑrivat. Fac me ſicut unum de merzen sriis tuis eſt poſitiva . qua vult affligi. Id tu quoque age. Quoties de- linqais priva te dele ctabilibus „ Se AJeaſbilem pœnam impone ſine indulgentia e ſurgens ve- nit ad Patrim aum: eſt prop oſiti executio, O ſi talia er 27 446 HEBDOMALDA XXIV. talia ſint tua propoſital, quæ ſtatim ad executio-= nein deduccs! Infeliciſwſimum eſt, Iemper- Pax⸗ turire, & aunquam parere. J. E E RI A II. Filius prodigus cum gaudio à Patre excipitur. 1. C. Uz , adhuc lange eſſee, vidit illum Pater ipſias, & miſericordia motus cecidit in collum eius „ & oſculatus eſt eues. Luc. 15. Be=- nigaitstem Dei in peccatorem hic cogita. Non exprobrat filio malos mores, qui videt & amat cor contritum & humntliatum. Quam debet in te fidaciam & amorem tanta beaigaitas, & mi- ſericordia excitarc?! Ut prius velis omnia muadi tormeata, & infamem mortem ſuſtinere, quam ab es amplius recedere, qui te revertentem tam benigne recepit. 2. Sixit autsm Pater ad ſervos ? cito proferte ſtelam primam. Ibid. gratiæ juſtificantis; & date annulum itz manus ejius, is ſigaum libertatis filiorum Dei; & calceamenta veræ coram Deo nobilirstis, in pedes ſea aff-tus ejas, quibas coërcesntur. Et addu ite v zulsw ſaginat um Chriſtum in Euchatiſtia, epulenmter. Vide quantam gandium ſaper te peccatore pœsiten- tiam tagcate Deus oſtendit. Ah! noli illi hoc gaudium tallere, at tevertaris ad percos. 3. Erat astem hileus ejus ſenior in agro 3 & cum venirs ana: vit im, henian, 3 && interrega- vit, quid hac AWent. Ibid. Audivit teverſum fra- trem, I . bicid r, lne⸗ ailuni u, 4 ⸗ 6 Urtuta ece “ lelle 0 ala ice 2 , tii, 4 lne rit Elilactt, niit nitl . l,eleeund gan koten uila endr Nud Mis ta/ ie loebere/ P641 DNe licon y gelun ben ing 4), byeengilis, IG1 Mddrnutn zeg Nlacsn, alllen cu be Amune unum ier Aſudie , guter; 3 li Welten, li nenn d, Aal 1 llen⸗ Elc de e 5 As e lAl 1 l e N Ad Ki ſelenten an . e Kitcuntftl⸗ ſen un Ue 1fereccnm u is, 10 5 ſllnn⸗ eccnole nn Auniln An n 1 14 TN 4 auſuete⸗ 6 POST PKNTHECOSTEN. 447 drem, celcbrari ei convivium; Indignatus no- luit introire, donec rogatus & perſuaſas eſt à Patre. Cenüidera hic non invidiam juſtorum „ quà carent, ſed magnitudinem amoris, quo Deus revertentem peccatorem recipit, quæ in- vidiam juſtis creare poſſet; & erigere in hidu- ciam eum ſemper accedendi, queties, etiam leviter, delinquis; quia ſumma ejus voluntas eſt, peccatores pœnitentes recipere. Ut pater ſeniori filio ſaris faciat, ait illi: Tua ſemper me= cum es, & om nia mea tua ſunt. Hæc juſtoram portio eſt, eſſe cum Oomiano, & in boais cœ- leſtibus cum eodem communicare O quale ſolatium: Ia ſemper mecum es! O qualis felici⸗- tas: Omnia mea tus ſunt? & quis velit a tam bono Patre diſcedere! F E XK I A III., De Villiso iniquitatis. Ie Hꝰm quidam babebat villienupm, & hie diffam atus eſit , quaſi d:ſipa ſet bona ipſius. Et vecavit illses, & ait ilt: Asαα hoc giudio ds te à Reade rationem villicationis ta« jam enies non poteris villicars. Luc. 16. Ia hec vil- lico te coaſidera, cui Dens non tanquam De- miao, ſed tanquam Oeconomo dedit boaa cor- poris & auimzæ, naturslia & ſaperaataralis Ni- hil tai habes, cci ſtudie tuote ahquid compa- raſſe credas, Obligaris ergo ea omnia ad placi- tum Dei impendere. KErit hora; qua audics: Redde rattonem, ia quid, quo fine, quo mode sa bona imnpendiſtt à Quidquid aen ceffir ad blorlam 448 HEBDOMADA XXIV. gleriam Domini, diſſipatum eſt. Ini maturè ra- rationes, quia prope eſt hora. . 2. Ait astem Villicus intraſe? Kuid faciam, gqiuia Dominus meus auſert à me villicationem 5 Ibid. Unde hæc villici ſollicicudo? Ex conſcien- tia peſſimæ ſuæ adminiſtrationis, & certitudi- ne tollendæ villicationis. Atte nulla tangit reddendæ rationi: ſollicitudo. O ſi ſerio cogi- tares, quam inſideliter bona tibi concredita ad- miaiſtraveris! quàm ſalubriter angereris! Exa- minz quo imgenſum corpus? que corporis ſen- ſus, quo intellectus, cogitationes; voluntas, affe- Ctus, paſſione: ? &c. Non ignoras tibi hæc om- nia ad Dei gloriam impendenda fuiſſe. Itane à te acdamtquantum mundo, quantum carni, quan- tum amori propria, ac vanitati datum eſte Ut er- 30 ſalubris te cura ſabeat, cogita nunc ſerio, quid taciat. Poſtes ſerus erit labor, ſcra auxilii medi- tatio. 3 Et lauda vit Dominus villicum iniquitatis. quia pradenter feciſſit, quia filis hujus ſaculi pru- d: ntieres ſunt filiis lucis in generatione ſua, Ibid. Sibi in futurum preſpicere res magnæ pruden- tiæ eſt. Hoc eſt, in quo filii lucis ſuperautur à filiis læculi in ſuo genere, Quam illi ad inos fines diſpoaunt media, quam aullum intenta- tum relinquunt! quam inſtant impenſe, & qui- dem at corraptibilem corenam acctbiant, I. Cor. 9 Et quid agis tu, qui filius es lucis, vocatus ad no- bilius iaſticutum, gratia majore cumulatus, ma- joribus a xiliis adjutus: Filii ſæculi mando pla- Cere quætant, tu Deo. Quas illi vigilias im- eN: mgfiun e nn nii, altuttl Uuntkent, n Oetans? ℳd 4 . e NRCüiet uguctin it n 11 „ UAneoecate zte⸗ Uunnin oleltri. untlegt nien Apz l d 8 lon. Ae luunnieit⸗ 1eſreuns MWleNe 1 ⸗ Almhen, cin 0 atealuig lial u Bl⸗ POST PENTEC. 449 pendunt quos labores, quas diſſicultates, que= modo die nocteque de mediis emergendi cogi- tant! An & tu iſta pro Deo, pro æternitate ab- ſorbes! F E RI A IV. Parabola de divite Epulone, & Lazaro. 1. Home quidam erat dives, qui induebatuz purpura, & byſſo, & epulabatur quoti- die ſplendide. Et erat quidam mendicus, nomine Lazarus; qui jacebat ants januazs ejus s cuabiens ſaturari micis, que« caaebant de menſa di vitis: ſed & canes veniebant, & lingebant ulcera eius. Luc. 16. Quem tu ex duobus fœlicem quem infœ- licem arbitraris? ſi ſenlum conſulas, divitem di- ces fſœlicem, Lazarum miſerum, At fides con-= trariam decet Cui aſſentitise nonne ſenſus errat! Et tamen quantum iſti indalges? quam é con- verſe odiſti neccſſiate gremi, aut re quscunque ſenſui contraria moleſtari. Sed quod fugis, ad ſalutem ducit, quod ſequeris, ad perditionem. 2. Fa Rla m eſt autem ut marsretur mendecas, O& portaretur ab Angelis in ſinum Abraha, Ibid: Hc humilis, & ærumnoſæ, & in mundo deſpectæ conditionis eſt finis. Brevem & morituram affli- ctionem immertale gaudium excipit. Raam momentantum & le Ve eſt tribis latso ais noſtra, quod aternum gloria pondus operatur in nob'is, 2. Cor. 40 Appende in bilance, momentaneum, & æternum: & vide, an ſiat condigna paſſiones bujus temporis ad futuram gloriam. Rom. 8. Mor- 450 HäEBDOMAD A XXIV. 3. Mortsus eſt divas, & ſepultus eſt in in- ferno. lbid. Hic exitus ejus, qui ſecuadum ſenſum fœlix videbatur. Dueunt in bonis dies ſuos, & in pundoa inferna deſce dunt. Job. 2 I. Si nondum capis, quam infeliæ ſit vita, quæ ſecandum (ca- ſum ducitur ex fise intellige. Momestanæam, & inſanam lætitiam ærernum væ ſegaitur. Quem metito timere debes omnem ſenſus indulgen- tiam! quam illum affligere! quam coercere; Ut ei non nimium indulgeas, ultra neceſſitatatem nihil indulge. F ERIA V. Cruciatus Epulonis. 1. P Levans autem ocules vidit Abraham à longe & Lazarum in ſinu ejas? Luc. 16. Vidit à longe Lazaram, quem vicisum nec intaebatar. Videt in gloria, quem infirmitate, deſpiciebat. Sic rerum vertitur ordo. Rogat: Pa⸗ ter Abra ham miſerere mei. Sed ſero nimis. Elap- ſum eſt miſerendi tempus: Adeſt tempus æter- nx juſtitiæ. In vita agendum eſt, quo fruaris in æternitate. Miste Laxarsm, at intingat extre- mum digiti in aquam, ut refrigeret ling uam meame Naullo non cruciatur membro de ſola ling ua queritur. Gravius hujus fuiſſe tormentum cre- de quia lingua inopi Lazaro inſultavir; quid ſi ſcommata dixeris, aculeos, detra ctiones? & c. 2. Et dixit illi Abraham: Fili, recordare quia szeepiſti bona in vita taa. Ibid. Quzx:; Con- cupi⸗ uin Aund iaßnh aihong ,m auiu⸗ An ditete Aelin ſe un ly llen/kuun lurebts tnat lin lr en 1Enlori, 1 Aiutciu min iſene, rl unmemall tlupdlm win ube iheris Alezere, dn⸗ miuikee I . in . Miüiſ e trd 11 . . „W ln An W Gele g ueer 14 4 ſeu tt lule Nchetee Melinuun 11 nb⸗ 6ℳα A1E U 1 erſemme Aubh gonine dlk guon Ugtint⸗ rrlNd eo Eeln ilem⸗ allni f 20ST PKNTECOSTuN. 4 11 cupiſcenmiæ carnis? epulabatur quotidie: con- cupiſcentiæ oculorum; erat di ves; ſuperbia vitæ; induebatur purpurà, & byſſo. Et Lazxarus ſimiliter mala. Quæ: illis bonis contraria. Nam mendicus erat, ulceroſus, deſpectus. Nunc autem hit conſo- latur, ta verò cruciaris. Hæc viciſſitudo eſt, ſi hic gaudium, ibi tormentum; ſi hic tormentum ibi gaudium. Noli tibi perſuadere, & hic tibi poſie eſſe ſecundum ſenſum benè, & ibi ſecun- dum animam. Ergo quantum hic cruciatum ſenſui inferes, tantum gaudebis ibi: quantum hic illi concedes, tantum ibi gaadie, & gloriæ detrahes. 3. Habent Moyſen, & Prophetas, audiant:llose Ibid. Iea Rpuloni, ut Lazaras ad Fratres vivos pœnarum auscias mittatur, reganti reſponde- tur. Noli quærefe, ut Deus te per uſitata me- dis ad vitam æternam dirigat. Ut ipſe tibi com- pareat, ut Angelum mittar, qui volearatem Dei explicet. Habes Superieres per qaes rogaris. Hic te commitge, Ita enim Deus ſtatuit ordina- t& mundum tegere. Erge uſitatis mediis utere, & 2ccuratè iis inſiſte, quæ ſtatuunt lege=. FERIA VI. Parabola iniqui Judieis, & Viduæ. 1. O Portet ſemper orare, & nunquam defice- re. Luc. 18. Si nullum ſit tempus ex- pers periculi, adverſus quod oratio ſir præſens remedium, tum ſemper oportet orare. Bed du⸗ ora 4 52 HELDOMADA XXIV/ hora eſt, qua tibi periculum non faciunt, mun- dus cato dæmon, qua in te non eſt lucta ſpiritus & carnis? Hoc periculum tauto gravius eſt, quanto occultius. Noli ab oratione deficere. Ubi deficis: hoſtis proſicit. Verè, & inſtanter oranti= bus Deus aſſiſtit. 2. Viduaz qus dam erat & veniebat ad Judicem dicens ? Pindica me de aàadverſario meo. Et nolebat per muliunm, tempus Ibid. Et ſi eſſet iniquus Judex, qus nec Deum ti webat, net hominem reverebaturz Vidua tamen quotidie eum interpellabat, & toties repulſa erare non deſiſtebat. Videris tibi à Deo repelli, quòd non impertes ab hac aut illa ten- tione liberari? Non vult Deus per multum tempus. Imò tam diu vult, quamdiu non aufert à te ſpitis tum orstionit; quia tam diu te hoc c vpeo prote- git. Si tu illum rejicias, Deum non caulpa- 3. Poſt hac autem dixit Judex; Moleſta eſt mibi hac vidaa: vin dicabo illame Ibid. Si iniquus ju- dex hoc fecit, Bess autem non faciet vindidtam eledtorum ſuorus clamantinm ad ſe dis ac nocte 2 En habes promiſſionem vindictæ de adverſariis tuis, Si nondum cam ſentis, ſignum eſt, quòd non ita ores ſicat illa vidaua. Dic, quo affectu Oras contra illum adyerſarium, qui blanditur carni, & repugnat ſpiritui?: «Æſtimationem ſe- quuntur affectus. Fortè nec æſtimas tuum ho- ſtem; affectam carnis amorem tui, &c. Et quo- modo credam te tanto affectu contra eum ora- re? Agnoſcere ergo debes te hoſtem tui, & age- re, quæ in hoſtem ageres; & non cum hoſte tuo conſpirare. SAB- retlr ec ſreltnee lesilos NA NA 4 Puelt temel 6 Mbaylt Wl e/ win en. Au c uittis Worun Wica lenn , Uale⸗ Mher TE 4 X. I ACceoctet, N. amez erſdter⸗ WRMW „ 000 aſte teholleni, Lndsn 20ST PHNTECOSTEN. 4 52 S A B BAIEO. Parabola Phariſæi & Publieani orantium., I1. PNariſe us ſtans. Luc. 18. Eſtne hæc humilis corporis compoſitio ante Deum? Ora- bat, Deus gratias ivs ago, quia non ſum ſicut ca- teri bominam. Qzæ arrogantia, quæ nulle ex- cepto., omnces præ ſe delpicit? Kaptores, injunſti, sdulkeri., Tales alios judicat, qui ſe magnum zſtimat. Velut etianz: bhie P˖blicanus, Qui ſi bi uni magnus eſt, temereè de alio judicat, cujus in- tersga nen ns vit. Jejnno bis in Sabbatho, ascimas do pauſeribuw, qus boſſidec Quæ iſta ſuarum opum eſt jactantia: Quæ mica orationis eſt in tua hac oratiene? damnas jactabundum Phariſæzum: Vide ne ſis talis, aliorum contemptor, tui æſti- mator. Ne dicas, ſu fici ens mihi ſum, Ecch. I1. 2z. Et Publicanus à longè ſtans, Ibid. ſed non erecta cervice, indignum ſe teputans, qui proe- pius aram accederet. Non audebat net oculos ad cœlum levare; ex interna ſai confeſione. Sed per- sutiebat pectus ſunm dolorc contritum, dicens: Peus prepitius seſto mihi peccateri. Ssibi veniam hu- militer rogat. Accipe formam, guam orans ſequaris. Sit oratio & meditatio tus humilis , eccupetur in tui ippus cognitiene, in expurga- tione animi à pravis affectibus. 3 Kico vobss 5 Hsſcendit hic ju ſtifetataas in do- mäass ſustm ab* illo, bid. Habes hic de utréque oran- 4 5½4 HEBDOMADA XXV. orante ſententiam Dei. Juſtificatur humilis, damhatur ſugerbus. Ita ut ſemper melior ab ora- tione ſurges, ſi ejus tempꝑore verſatus fueris in humili tui cognitione, & abjectiene, iilque af- fectibus, qui hanc cenſequuntur. S, Aug. in Pſal. 93. Pidete fratres, mag is platuit Deo humilitas in malis factis, quàm ſuperbia in bonis faci i. Iia Deus edi ſuperbos. Hinc nec te laudsbis, nec laudari a fectabis., Vives, te & Deo contentus. DOM. XXV. POST PENT. Repueraſcendum pro Regno Dkl. I. Aαa ad illum infantes à at eos fane geret. Marc. I0. Multum tefert, qui- bus quiſque imbuatur principiis à teueris an- nis. Ipſe hec experiris. O ſi ſtatim allatus fuiſ- ſes ad Chriſtum! ſi inſtructionem ate adducere volentium acceptaſſes! Hoc non egiſti? expedit ergo, ut jam per virtutem fias parvulus, & te à Superioribus ad Chriſtum duci patiaris: Idque tantò magis, quantò in vocatione es tenerier. Quia ab hoc principio omnis reliqua vita de- pendet. Talis in omnem vitam eris, qualis e pri- Wa novitiarus diſciplina abibis. 2. Kuod cn, viderent Biſcipuli, inerepabani ros,. Jeſus auten dixit?: Sinite usros venirs ad me. Ibid. Oſtendit Chriſtus, quàm charum ſibi ſit, anmimas innecentes ad ſe venirc. Vesiſti inpocens? gratiam inæſtimabilem es conſecu- Ius. Ex que tantò grsvius tibi incambit debi- tum 6.α , i! ,Gain te cun lote luin guß Aiun bie meneciortt lt e t fhun b Ile cleen umzt uu uekint , uen, , ,9 Uune rin lui , ſtirien U K Rat kkhe, nt lene ieie g ohat, NA a enr, t! Nets un eint i briit tinunutil unKRu wiſiſent iufriuſ ininn o ai i elgun tii, gr epei, grit vl lm, tudi ele en 1 nmniigace rend P OS I PLHENTECOSTEN. 45 tum innocentiam apud Chriſtum cenſcrvandi. Rogs ergo Dominum ſemper, ut in hunc hisem in Euchariſtia cor tuum tangat. Committuntur tibi juxta vocstionem tuam parvuli: Cura, ur ad Chriſtum adducas potius per virtutem, quam ut per ſcientias illumines. Non minus enim ad hoc obligaris, quam ad iſtud. De utroque reſ- pondebis. 3. Talium eſt enim regnum cœlorum, Ibid. Ad- verte non iſtorum tantum, qui non poſſunt pec- care; ſed talium, qui per virtutem non volunt, Aſt regrum cæœloram. Ergo debes repueraſcere: pec= cata, & imperfectiones omnino igtorare, ut sgas; ſimplicitate qusdam velut katerali in bo- num ferri; niſi hoc facias, ſtaturum eſt: Quiſquis non rereperit regnaim Bei velus pner, non intrabie in illua, F ERI A II. Dives Adoleſcens eruditur ad vitam æternam. I. P Cce unus accedens ait illi: Magiſter bene , quia ſaciam, uat babeam *ατα at—unam. Matth. 19. Quantum in hoc adoleſcente eſt vitz zrernæ deſidetrium i ſed quantum efſt tuum? Ex cura, quam ejus conſe quendi cauſa impendis, mesſurare poteit. Si parum;, aut ra- ro ſollicitus es , nullam eſt tuum deſiderium. Et tamen cit neceſſarium. Ergo quotidie quære potius, qvuid faciam, quam quid doce- be g gauid diſcam 1 quid loquar? (cien 111 456 HEBDOMADA XXV. tiis & verbis non obtinetur cælum, ſed tactis. 1. Maui dixit zi? ſi vis ad vitam ingredi Jerva mandata Ibid. Quod ſæculari de mandatis Dei, hoc reli gioſo de ſuis regulis dicirur, Non dico; non ibis ad cœlum, ſi regulas, quæ ſub mortali non obligant non ſerves: ſed dico, nonibis via tuæ vocationis, non ibis expeditius. Imo ſi ſper- nis æ&gre ibis: quia qui ſpe nit modica, panlatim decidet. 3. Ditit illi adoleſcens: Hac omnia cuſtodi vi à juwentute mea-[bid. Qem fœlix, ſi hoc dicete poſſis de juventute tus in vira ſæcularii osam fœlix, ſi ab ingreſſu religionis dicere poſſis te regulas obſervaſſe! ſed in uttoque quam procul abes hoc ipſum tibi mortivum eſſe debet ad ac- curatam earum abſervationem, quia Deus vult te per hanc viam ad ſalutem dirigerc. F E RI A III. Diviti Adoleſcenti ſuadetus perfecio. I1. A': illi Jeſas : Si vis perfectus eſſe, vade, vende omnia, qua habes, da paupseribus , & habebis theſaurum in cœle. Matth. 19. Mar- cus præmittit c. I0. Jeſus intuitus eum dilexit eum. Sed quomodo oſtendit dilectionem do- cendo viam perfectionis, & theſaurum ſponden- de. Docet enim non tantum quomodo ſal- vus fiat; ſed quomodo in gloria major cvadat. Quæ foœlicitas tua, ſi cam bene aſſequeris , qun uhge ountbiiet Gtelglelui umizt cher Tibelt, el eliumobeire honnicenu⸗ . NN NN. lis eiushe Ad, er luteil fümca reb, den de Tonnit, u tel Nor⸗ mmalſeit, lel lag Nr ſingiani “ A W. aniſudan 11), A I lukl l. Mann.l lelt, N 1 ntxtu ae Cledlus. POST PENTECOSTEN. 4 7 qui ſic vocatus es? Quam nihil eſt, quod dimiſi- ſtil! quam magnum, quod reponitur! Majorem hunc theſaurem reddere potes, ſi affectum 2 terrenis ſemper magis puriſices. 2. Cum audiſſet adeleſcens, abiit triſtis: erat enim habeni multas paſſtiones. Ibid. Vide quantum noceat affectus ad creaturas. Iile etiam inno- cens adoleſcens à Chriſto avellitur. Sed & tu malo laboras. V is hoc commodo tuo non carere & ſimulcœlum obtinere. Rmendum eſt cœlum non plura dando; ſed minus retinendo. Iſai. 4⁸. Elegi te in camino paupertatis. Qui affectu purior in hoc camino eſt, electus eſt. Quis hic tibi ad hoc medium obtinendi cœlum eſt affectus ? quam ab omni creatura avulſus? 3. ſeſus autem dixit diſcipulis ſais: Amen di- co vobis, quia dives difſicile intrabit in regnum cœlorum. Ibid. Veritas hæc ſcrigta plana eſt. Er- go à contrario, pauper non difficile intrabit in regnum cœlorum. Quam gratulari tibi potes, quod Deus te ad viam cæli repoſuerit, qua faci- lius id obtineas. Sed non crede ſatis eſſe quod reliqueris omnia, niſi & te relinquas, & affectu creaturis recedas. Nonenim Chriſtus tibi dif- ficultatem cæli facit, ſed tu ipſe, ſeu affectus in- ordinatus, F E R I A IV. Præmium eorum, qui relictis om- nibus Chriſtum ſequuntur- I. Tee reſpondens Petrus dixit ei?: Bece nos reliquimus omnizg, & ſecnti ſaumus te 3 V guid HEBDOMALDA quid erge erie nebis? Matth. 19. Ad Wur ſionen risnigdto zrzat Perrus I1. reliq winmas gSrniks: ð dicat: non uctem de Præmie quærere, aiſi hæc nos præ⸗ ſtictille oſtenderem. Reliquiſtine omnia?: etiam teipſum? curam commo Ddprm, en aoris, ſeaſua⸗ lium? O quam tibi mesriti reliq uiſſe ovrnia, hæ non reliquiſti Else Chriflum ir ſecatus? in Penpertat ² in contemptu 2. ⸗ſus autern Aixit 2 Amen dito vobis, qttod Ves, qlei ecut i eſt Zis me, in regeneratiene cum ſede= yie flins homini, ſsdebitis & os ſuper ſedes duo= Ascinn judicantss ſu odacim Tribus Iſrasël Ibid, Dignum eſt honorari à Chriſto cos, gui ejus amore relictis omnibus facti ſunt delgekti. Quam tusc jucandum erit Chri= tnin aepem, & contemptum elegifle? Cur crgo nusc non elegis? An aanc alia veri⸗ 223, tunc alia ? Dies Domini revelabit fel-= ſum: que hunc niteris; verum, quod ſper- nis. cuoniam honor ille præſente contempfu genalis eſt. 4: Et anznis, qui zsliqusrit domum, vel fratres; au orerss, Aest aggos propter nomen man , entus ä azzipizt, & Vitazz aternam poſſidebet, Ibid, Relinquenti ſua Fposdetur præmium. Quꝶan- Snm? Centäplum, Negue id in alteram vitam rejicitur, ſed in hac datur. Quid utilius; Ad-⸗ jicitur-certirudo fäturæ vitæz ? ouid jucundius 2 Quare ergo quandogque criitis es anima mea? Fierine votelt ‚ ut non vivas contenta tae centäplo? Non reccgi, inquis, Mertiris. Marxc. ſgiunn 4 inus . ,9 alie ani⸗ ln, 10, lne in ifencl, aug e9 gole 1 un, Lun lons u egu mkonen ⸗ C er ch uo IIN ſli⸗ 101 ſnlemzeton 1 Knu, Vn mant lunn hni tuien un wen e dene 1: . L., R e ( Nank ur , WN. len glin at. O1 . U . S ,,el nteſctidlt Binureuns, 10 a Melt id glvi! 4. „an 9 is 31l 09 ſl 6013 pguin P0 5T PKHNTECOSTE N. 459 Marc. IO. Nemo sſt, qui reliqusrit omnia, qui non accifiet centies tantum nunc in; tempore hoc cum berſecutionibus., Si non tecepfile te dicis, menda- cem facis Deum. Non experior, igquis. Ergo vere non reliquiſti omnia, non te omanino exſpoli- aſti. Ergo effectum omnem evacua, ut cxperiaris. F E R I A V. Parabola Operariorum in vinea. I1. dImile aſt reg!num cæœlorum homini patrifa- 1 milias, (hic eſt Deus) qui exut prime mane, cirea horam tertam, ſextam, nonam (in omni hominum ætate) condacere operarios in vineam ſuam Marth, 20. ſive in ſtatum quendam cui. que certum vivendi. Cir-a undecimam verèò exiit, & invenit alios ſtantes, & dicit i lis; quid hic ſtatis totâ dis otieſi. Agnoſce te in vincam ad ſocieta- tem vocarum, & gratias age. Vide ne hic ſis otioſus, ſi forte, antequam conducereris, fuiſti. Nihil eſt magis tuum, quaàm tempus; cujus uſus à te uno ſolo pendet, ut omai momesto uti pol- ſis vel in vitam, vel in mortem. Sed aihil eſt mi- nus tuum, quàm tempus; cujus æquè, ac vitæ tuæ abuſus eſt vetitus. Quaoa enin, vivimus, Deo viwi⸗- wus, Kt quantum tu temꝑporis projicis otioſis collo quiis? Tantum gloriam onmni hera negligse, 7nanta bona interim ſacere botuiſſes. 3. Bonav.l. 1. de prof. Relig. c. 13. 2, Cn ſero snutem faczum eſſet. bid. (primo Foſt mortem momento) dixit vines precura= V 2 10752* iari oca operarios, &. eaar ihi irtskes,Caen- to hoc verbum erit ſolatio! ſed ſolum operariis, non otiofſis, Illum veſperum ſæpe cogita. Adeſſe Jeſt inant corpora. Deut. 3 2. Reddit ergo merce- dem, gqualem omaibus, etſi ialii longiore, alii breviore tempore laboraverint. Deus enim in opere magis fervorem, & puritatem intentio- nis attend it, quam tempus imp enfum. Veneris autem mane aur ero, ad menſuram fervoris 1 recipies. Noli tibi de annis reli igio onis blandiri: Deus ponderat fructum emendationis. 3. Venientes autem primi, & accipientes mur- n ereans 15 13. Pie ſeniorum , ſed tepidorum defectus eſt. Putant ſibi plus deberi, quia diurius ſunt in re ligio one, * non cogita at, quo animo quo brofcctu. Nos a vinm,s pon ass deei „ 6 «ſs u Costemnunt nos. Hi n mi una bora fecernni. Jſti juvenes, heri nati, &c, Et non con- ferunt ſuum teporem, cum illorum fervore. Denique invident Parss illos nobis ſeciſti: ſi quid Juveni benè merito concedatur, 6 elevatur, &c. Quibus meritè te eſpondetu Ar 2 Non facis tibi inju- riam. Abſint iſta à te; ſed quantum tempore, tan- tum virtutibus, & meritis procede. F E-R I A VI. 2 De Lazaro ægrotante. 1. M T Herunt ergo ſerores Lazari ad Jaſ’ um, —, — dicer ies? Ecce gusm amas, inſirmatur. Joan. POST PENTECOSTEN. k8C1 Joan. II. Quzæfunt fratris ſanitatem ab optimo Medicò cum fidacia, & indifferentia. Non alle- gant ſua merita, nec ſuum, aut fratris in Chris ſtum affeſtam; ſed ſolum amorem Chriſti in Lazarum. Id enim, quo ſolo perſuadetur, ut nobis benetaciat, eſt amor, quo in aos fertur. Dixit eis Jeſus: infermitas hac non eſt ad mort em. ſed pro glorin Bei. Sano judicio credere debes morbum illum fuiſſe Lazaro beneſicium, quèòd inde emergeret gloria Dei. Non aliud de tuis malis judica, ut tc illis ſubdas humiliter, ne Deo gloriam fureris. 12. Hiligebat autem Jeſas Mart ham, &n ſororem eja: Mariam, & Pararium. bid. Qaomodo ergos ut audi vit, quia infirmabhatur , tung manſit in godem loco duobus diebus * Hec ergo eſt amare;, non ſuccurrere in tempore' pati amici mortem, amicoram afflicktionem? Ita Deus amat, non molliter ſed utiliter ad finem, ad quem nos cfea- vit. Patirur, & vult Lazaram meri, quia hec erat pro gloria Dei. Crediſae Deum velle eas afflictiones, quas paterisé Certe ſi nellet, aen ffligerent. Ergo crede eſſe pro gloria Dei? quia quidquid valt ad huac finem vult. Hoc ſi ſerio cogitaveris, mellius fereses 3. Lazarus mortuus eſt à & gaudes propter os, ut erzdatis, quonism non eram ibi. Ib. Oſten- dit jeſas, ita à ſas providentia ordinari ea, quæ putamus mala, ut inde emergant bona- Et hunc ex afllictionibus tuis vult fructum Deus, piſi tu impediss. Pateris? Vult;, ur credas eum elle Dominum, te fetvum 5 eum 80 462 HEBDOMADA XXV. poſſe de te ad libitum diſponere, te obligatum obſequi. Sed eamus ad eum. Hoc in omsi triba- latione ſolatium cape, quod ait per Plalm. 90. Deus: Cuam ipſo ſum in tribulatione. §S A B B A T H O. VenitESUS in Bethaniam, ut Lazarum reſuſeitet. 4. VEnit ergo Jeſus, & invenit euss qas- 1or dies in monu mento habentea, Joan. 1I1. Non illico Deus adeſt afflictis rebus, ſed deſgeratis: velut daum humana juvare aon paſ- ſunt remedia, ipſe adiviſſe intelligatur; vel ut noſtra quoque, quamdis poſſumus, apslicetur Iinduſtria. Sic in Demino ſpera, ut tu quoque ad te nvandam coopereris: ſic cooperare, ut ſpem toiam in ſolo Deo reponas. 2: Darzine, ſi fuiſſes hic, frater weus non ſisiſſet mortatss. Tbid. Dusrum ſororum Marthæ & Ma- riæ hæe eſt querela, ſed modeſta, & amica. Er- rant, ſi credant, quòd abſeas corpore mortem impedire non potgerit. Potuit; ſed aos velauit! imòô & adeſſe diſtalit, ut non velle intelligere- tur. Mira res, quòd Dei voluntatem ad noſtram trahere velimus. Oppoſitum faciendam eſt. Di- vins voluntas eſt noſtra regula. Si tuam illi per- fectè ſubſternas, nihil unquam evenier mali: quia quam illa eſt Deus, tam malum velle non poteſt. 3.,. Martha vezavit ſerorem ſuam , ſilan io di- cens?: Magiſter adeſt, & vocat te. bid. Quæ fide- d litas 71 N ) Paru, Ae nin n , ℳ . Najumeh 6 D ſſer ih Uri n dor okett Nlitinte Aenun ine in ſedole Alaſll eſulhel nlmniun⸗ wie hlepo d en , 1 pl M nin 2 let A A lrr ln, l Gun, , e NWNN lecnotſtt eleiel tnen uli erdanet 1. Alund un eſeld n ulte us POST PENTECOSTEIN. 46 7 tas Marthz:? Vult participem ſolatii Mariam, 1—2 Oaà ad ſolatiam Marizæz, Magiſter adeſt. Quxæ dul- edo, ocatte. Quis affedus, & amor Mariæ'a: 2 —— – C audsvit ſurgit cito, & Venit ad eszi, ſtae tuns tantus, ut ſtacim properes, cum te Deus, vel obe= dientiæ ſigao „ vel bena iaſpiratione vocat; Non detinest te aliquando ſolatiola humazna ; Maria aurem rehquit judæos, qui erant cum 6a in domso, & vsn olabantur eams DOM. XxVI. ?OST PENT. Lazari reſuſeitatio. t. e ergo ut Vidit eam ploranteus;, infrenasilt biritu, &n lacrymatus eſt. Bixerunt ergs Judai Ecce qusmos do asszgbat ezxgz. 1CAn. L & „ 2 paacis lacrymis, quas Chriſtus pro Lazare ta- dit, colligust Judæi maganum illius in hanc amprem, qucm non capiant, ſed admirantare Majer pre te fecit Chriſtus; ſanguinem fuadit; vitam poſuit, in S. Suchariſtia ſe ipſum dedit: & amorem nendam intelligis: ſiistelligeres,teda: mares: non verbo ſed operc. Hoc certe non ſatis eſtendis. Nam qualia ſunt opera tua. 2. Ait Jeſus: tollite lapidem. Ibid. Quæ in ſaſ- citatione Lazari aguntur, typus ſunt eorüum quæ fiunt, ut ab imperfectione tua furgas. Tollendus eſt lapis, & affectus omkis, qui impedimento eſſe poteſt ad reſurgendum. Pef- ſet älus verbo cum tollere ſed mandar V 4 i di⸗ 464 HEBDOMADA XXVI. tibi, ut tollas; quia tuam vult cooperatio? em tu autem velles ut ſe ſolo te ſanctum faceret, & tu nullam ſubires difficulcatem. Dicit ei Martha Pomine, iam ſætet; quatriduanus eſt enim. Agno- ſco fſœtorem imperfectionum mearum, in qaui- bus, non quatriduo ſed multis, annis jaceo. Sed quam bonus Jeſus: non offenditur fœtore, ut abſtineat ſuſcitare. Miſerum me, ſi ejus bonitas non eſſet tanta! 3. Tlerunt ergo labidem. Ibid. In circumſtan tis reſuſcitantis Je ein, . & reſuſcitati Lazari ag- noſce, quid tecum agatur, & reſurgas. I. ergo zulerunt latidzm; quia Ponenda sſt cordis duri- ties, & obſtinatus affectus. 2. Els vat ſurſam oca- las; quia cogitatio à tertenis vertenda eſt ad cœ- leſtia. 3. voce magna clamat; quia audiri vult ut iuſꝑirationibus ejus obſequarise 4: Prodie Laza- rus, ligatas manus & bedes; quia criam poſt mil- le propoſita, quibus tibi videéris reſur gere ad- huc adhærent tibi pravi habitus. Sed de his dici- tur: ſol vite eum; ut iis tollendis ſerxis adlabores. F ERI A II. Filii Zebodæi primas ſedes ambiunt. I. Ceeſit ad eum Mater füliorum Zebedai cum fſteliis ſuis, betens ab eo; Die s ut edeant hi duo filii mei unus ad dexteram, & slter ad ſiniſt ram in regno tuo,. Raſpondens Jeſus dixit; Neſcitis quid petatis. Matth. 20. De regno agunt, dum Chriſtus de Cruce. Etiam in leneit hrittt a Mealr/¹ em! nc ſ guaſ d umn D,, * sle 1 6 „ enn5 4 45 44 uung uhn V POST PENTHGC.p. 46⁰ Chriſti reperitur ambitio. Didiciſſe in hac debe= bas humiliratem & tai contemptum O peſſime diſcipule, qui terrena ſapis, & punctum honoris quæris, ubi Deus abjicitur!? Pers nsſois, quid petas. Regnum Dei non aequiritur honore, ſed con-= temptu. Hunc tua fagis, & tamen vis regnum Dei. Quæ ſtoliditas tua ? 2. Ait illis: poteſtis bibare calicem? lbid, Inſi=- nuat viam ebtinendi regaum: non ſedendo, ſed per violentiam per paſſionem per mortiſicatio-⸗ nem. Aem ego bibiturus ſum. Si dicat tibi jeſus: Ego Deminus tuus, Deus tuus græcedamte. Amarus eſt calix, ad cujus ſolam cogitationem ego ſanguinem ſudabo ſed tamen bibitaras ſjam: quid tu dices? Ah reſolve te: dic animoſe? poſſum per gratiam tuam, & volo. Dulcior eſtpoſtquam Jeſus eum bibit. Quid nen feciſti pro noxia in terris gloria? & vilius tibi erit cœlum- 3 Jedere ad dextram imeam, vel ſaniſt 'azm meam, non eſt meum dare vobis. Ibid. Vobis ambitioſis, & nondum meritis; ſed sola cogitatione præ- tendentibus: Non ſibi poteſtatem dee ſſe aſſerens, ſed meritum creaturis. Ambr. l. 5. de fid. c. 2. Regna: cœlorum non perſona, ſed vita paratum ef. . Hie- ron. Merita ergo Chriſtus exigit. Sed quæ ſunt tua'quam lentus affectus! quam ſterilis manus! 466 HEBDOMMADA XXVI FE E R I A III. Ccœeus ad Jericho illuminatus. I1. B*riman, cœcus ſedebat juxt a viams men- dicans. Marc. I0. In hoc cœco ſtatum animæ tuæ conſidera., I. Cæœcus es ad divina, quibus intelligendis mentem non applicas; & dum lucem mundi quæris, cæli amittis. 2. Sedes in torpore animi, dum ia ſpiritu nihil progrede- ris, etiam peſt tot aanos religionis. 3. Juxta Viam es, non in via regularum tuarum, 4. Men- dicas à pertranſeuntibus creaturis ſolarioſa, non à Dee, quem faſtidis, Nonne tædet, & pudet te miſeriæ ruæx: u. Cum Audiſſet, gquébd Jeſis Nazarenas eſt, c&it clamare. bid. Qued in curam corporis egit cœcus, agendum eſt tibi in curam animæ. I. Captat primam occaſionem: tu quet præte- riſti à quæ hodic dabitur, fortèe ultima eſt. 2. Incrapatus à turba, magis clamat: Jeſu Fili Da- vid, miſerere mei. Non placebis mundo, tuma- labuatur paſſiones; perſeverandum eſt, quia contra ſenſum euadem eſt. 3. Projecto weſticnento ſuo exilit. Proſicienda eſt larva ſimularæ vitæ, quæ te tegit, & in candore animi ambulandutn. 3. Jeſus dixit illi : Luid tibi vis faciam ? Bonitas Dei magna! ſed perverſa tua cœcitas, ſi quæret dum à te ſit: quid tibi velis fieri, & non potius cum indifferentia, & promptitudise quæras, Domine, quid me vis facere, Si videre nolis quanto præſtantius ſit, te Dei voluntati aG vgu oror on aerende 6 ihr⸗ uuets M grite n gluch ug 5140 mn lelletivene rlen, ſ 7 . eruuelit, Uuenctütel ushump Puſito luunein , Wkbbnir⸗ luinln e Unmſürtl untan, Voe an dal, Le Kunmnin annn an 1 C tti N W Ne I . heniwutn nbltn , eck Imtldet uinitmdtn l ihi ii geluluent birlulain ui ,unnl * N BOST PEHENTERCOSTEN., 467 adhærere aut ſuperiorum, quam eorum volun⸗ tatem ad tuam flectere. Dic cum cœco! Domine ut videam voluntatem tuam: quam ubi videas ; debes illuminatus eum ſequi in via. F E K I A IV. Zachæus quærit jeſum videre. 1. E ece vir nowine Zachaus, eè hic princeps erat publicanorus, & ipſe dives: & qug- rebat Jeſum videre, 4uis eſſet. Luc. 19. Mira, adia rara tes; Dives & princeps Piblicanorusge; deſiderat videre Chriſtum, ſed motus inſtinctu Spiritus ſancti: ad quem inſtin cum quarebat. Ut videas non catioſam tantum, aut languidum fuiſſe deſiderium. ſed operativum. Scio quod ve- lis videre jeſam, ſed non quæris, non adhibes conſtanter ea media, quæ hic faciunt, Miſerum te, qui meris deſideriis conſumeris! 2. Er non poterat pra turba, quia ſtatura pas ſillus erat, Ibid. Duo hic habes, quæ te imꝑpediunt quo minus Deum perfecte videas, & ei prope jungaris primum eſt turba ſeu tumultuantes tuĩr affe ctus? & indomitæ paſſiones animi: hæ ubi te vis Deo applicare, te retundunt, ſecundum eſte puſillitas tua, qua nec ſupet illas emines nec per- rumpia. Agnoſce ex te ipſo, quam hoc verum ſit⸗ ut cognitione hac ad eas opprimendas ducaris- 3. Et pracurrens aſcendit in arborem yconsor , ut videret eum, quia inde erat tranſiturct. 4*6 8 HEBDOMAD A XXVI. Ibid. Hic habes, quid agere debeas, ut Jeſum vi- deas; I. Debes pracurrereturbam aſſiduas præme- ditatione, & declinatiene occaſionum, quibus ſoles tuis paſſionibus obſequi, Laberis tqaia quid agas, nen ſatis cogitas. 2. Debes te collocare eo loci, quo Chriſtus eſt tranſiturm, id eſt occaſio- nem boni qaærere, & ampleéti. 3. Debesaſcen- dere ſicomorum, id eſt vanitztem ſaculi veſtigio Pproterers. S. Ambr. l. 8. ia Lac. debes id non refu- gere quod mundani cenſent ſtaltitiam. Quid tibi ad hæc animi eſt? FERIA V. Zachæus Chriſtum excipit koſpitio. 1, Uhiciens Jeſus vidit illom, &n dixit, Za- hae feſtinans deſcende, quia hodie in do- otn& oportet we manerz. Ez fiſtinans deſcen- dit, & errepit illuns gaudenzs. Lkc. I19. Non de- efant plura Chriſto diverſoria, Zachæi domum elegit, qaia ille maximo ejus videndi tenebatar deſiderio. Defiderio ergo noſtro trahitur maxi⸗- e⸗ Noli à deaderio remittere, etiam cum inve- neris Chriſtum, quia ſcemper habes, quod quæ- Ta5, Quidquid enim ſcias, & agas, ſemper plus eſt quod nec ſcis, nec agis. Frucbus deſiderii eſt, quod Chriſtus divertat. Quomodo:oporiet, qua- ſi cam quadam aeceſſitate me manere, non tranſeunter divertere. Velleſne hoc tibi evenire?: Ergo accende in te deſiderium Chriſti. 1*.Stans autem Zachaus, ſam generoſus, & 2d calcinda bona mandi rcſelutus „ Dixi: zsd 2 Gemi- „ eNI E ASdfed 1 W tee enio DDinineta/ ℳ in 14 7 oH V.. eeo eſcu Aleaule cowan dlaner Aulaote lohi ie an co EA K! . Mon h leltan Sgte h e ſonmeg t e otet tnoae⸗ 96 , NARNNNA l. edtemant uud d in 4 am 17 ſ POST PENTECOSTEN. 479 Dominum? Eece dimidiem bonorm meorum de bpasperibus ; &n ſi guid zæliquem defrats da vi, reddo uagraplem. Ibid. Quod fuit deſiderium abſen- tis Cariſti:migravit in amorem prætentis. Qaa- ſi nen poſſet hic amor ſtare cum amore tempo- ralium ſtarim horam contemptus ſecutus eſt, O ꝗaeties divertit ad te Chriſtus, idem omnine qui ad Zachzum! Et necdum faſtidis tua com- moda, & ſenſaum oblectamenta, Uade hoc, quia nec vivam habes Chriſti deſiderium, nec amorem. Age, ſi erro, quibus operibus probas amorem. . dis Dominus ad eum, Quia hodie ſalus domui kuic ſa Ta aſt. Eat aimius hic; Salus fa dta eſt ejzlts berdizsone, qus in ea morabatur. Audis? Qaod nOä antea Hat ſalas, quam eſiciarur perditio; Ex te perditio ua, O1. I 3. Nen ergo antea ſalus, qusm tua te ipie ejiciaris; aulfi exturses ame- rem cxcelleatiæ commeditatum; glotiæ. Si hæc menti tuæ adhuc inhærent, longe es àa ſalute nec Chriſtus in te inhabitat. Recede à te, & Chiiſtus, ac cum es ſalus accedet ad te. F EKIAVI. Granum frumenti cadens in terfam. 17 granten friemest adens in ferram mortunsm ſaerit, pum Lolum manet ; ſi autem wmortnm ſusrit, ma-zum frubtum afert. Joan. 12, §. Aug. cr. 1 5. Seipſatz Je, as dicebat 5 ipe era? granmm Wmor ifzra nau m, Cecidit hoc gra- V 7 num 470 HEBDOMADA XXVI. num in terram mortalitatis noſtræ mortiſica- tum eſt per paſſionem & crucem. Fructum attu- lit ſalutem omnium prædeſtinatorum, & gra- tiss reproboraum., An & tu gtanum es in ſpica Eccleſiæ, aut Religionis, quæ ex illo grane pro- diit? Debebis ergo fieri panis Ghriſii, ut de ſe aD jebat S. Ignatius M. Ergo debes tritarari, erge moli, ergo ſubigi, ergo in fernace multarum adverſitatum excoqui. Non hoc ages, ac patie- ris, ut Chriſti panis efficiatis?: 2. ui amst animans ſisa m, berdet eam, &αα odit animam ſuass in hoc mundo, in vitam ater- nam cuſtodit gaw. Ibid. Senſum de grano fra- mesti ad nos extendit, ur multum fructum fe- ramus in vitam æternam- In qua tu claſſe es, amantinm animam ſuasm ſenſuali amore, an eam odio habentium, reſiſtentium pravis ap- petitibus, & ſenſui nihil indulgentium. A te ſtat at hoc aut illud eligas. At obſecro non con- ſule ſenſum, ſed finem. Hic amantium, eſt per- ditio ibi, & in æternum. Veritas dixit. Hic mor- tiſi cantium, ſt ibi beatitudo æterna. Huc conſi- lia dirige, quà creatus es. 30 Si 9uss mihi miniſtrat, me ſeqitatur. Ibid. Ad eos ſermo eſt, qui miniſtrant. Chriſto in Procuranda aliorum ſalute. Ab his operum ſe- uelam, ac imitationem exigit. S. Chryſoſtomus per viam ſolidæ mortificationis, quam cum ſuadere debent omnibus, quos volunt in viam ſalutis adducere: neceſſarium eſt, ut & ipſi eam ambulem. Quid ergo ta agis, vis miniſtrare Chri- ſte, ſed noOn vis mortiſicari. Si rei ipſius hone- ſtas: 11 amn 1 Nku⸗ ſocl Aulnnen, 0i bun eu bemin etet, u lorelledi utitle ſilhferini uekc ͤnn, 1 tiwde l nol ltall un. Doſtlue ein fr aurgitur Uunſius ten lil aureh ſin gon rielha Vifetin Ahede Ulnnn AE A. 60 atin . D tie 81 ens e unct Aul i uni lenin, 4 M l uudin Nren Eut tſetir un. (S e At⸗ 160 eniori nnt⸗ unennt Nönnn eui Auh⸗ POS T PENTECOSTEN. 471 ſtas, & Chriſti exemꝑlum tibi hoc non perſua- dent, præſuadeat præmium: Ubi ego ſum, illic &' miniſter meus erit. 5S A B B ATH O. Chriſtus in Cruse exaltandus. 1. E Geo ,ſi exaltatus fuero à terra. Joan. 12. Sermo eſt de exaltatione Crucis. Suam ergo exaltationem, & gloriam conſtituit Chri⸗ ſtas in Crucis humilitate, Et aos gloriari opor- tet in Cruce Domini noſtri Jeſu Ebriſti. Gal. 6. Quam vereet, ut tu gloriam tuam quæras non in confaſione! ſed in laude hominum, in plaa- ſu in jactastia talentorum. Hoc vero eſt gloriæ Chriſti adverſari. Ozaniz zraham ad wie ipluss, hoc eſt, meæ poreſtati ſubjiciam. Pei Crucem enim adeptus eſt Chriſtus, utr in nomine Jeſa omine genu ſsdtatur. Philip. a. Scis, quare paſſio- nes tuas tibi nos ſubjiciss? quia non exaltaris à terra, non aſcendis in Crucem per calcatam ſugerbiam. Paſthac ergo abſis tibi gloriari, niſi in Crucæ Don ini noſii Jeæſu Chriſti. 2. Reſpondit ei turba: Quaoxzodo ta dicis? Opor- tet exaltari filium hominit ? s ss eſt ille filias hoer minis? Ibid. Hæc eſt ignorantia turbæ. Videt-& audit præſentem filiam hominis, & non agnoſcit. Tu gquidem igsorentiam ſimilem non pro- dis verbis, ſed factis. Offert ſe humilitatis occa- ſio: audis interae momentem Deum. Hic cal- ca tuam ſuperbiam. Reſpondet confuſionis ti- mor. Erit alia occaſio. Non eſt opus hæc kub ic 1 erI; 472 HHBDOMADA XXVII. fieri, & c. Tanquam Chriſtus non ſerin facie XAASrIE . . mundi ſuſpenſus. Meritò ergo te reprehendat Chriſtus?: Aabuc mod s Lua m en n zin vobis. Meritò monest: Ambulate dumw lucem habetis, licet modicam, quâà utendum eſt, ut ad majorem pertingas⸗= 3. Cum aut em tanta ſigna feciſſet coram eis, tur- K bis, nen credebant in eum., Ibid. Vita Prava „ & rupra adfereba t impedimentum. Multa Chriſti arclligis mente, led quia pravi aftectus liasht,facto non cx õ reruntamen ibus multt credidertsnt in eum, ſed Juà/ jinper rfe te Nam propter Phariſaos non econfte- bantur, ut eſynagoga non ejecerentur. Q Quid non poſſunt humani reipectus? D⸗ lexerun:i enim gle- riam homin um mags, Juam gloriam ei. O pu- dor, ne diſipliceas homini, eligis Deo dilplicere! DOM. XXVII. POST PENTEC. Ex lumine quiſque ſuo judicabitur. Go lux in mundum veni, ut omnis, qui àit in me, in sensbris non maneat, Joan: I2. Scdemds in tencbris intellectus obfuſcati, & in ambra mortis, quam noſttæ faciant coancupilceatiæ. Offert ic lux „ & Invitat n0s. A ſeguituer me, non avebulat en tenebris Joan. 8. ed amamus magis tenebras. Uade? Quia lax hæc aoa eſt otioſa, fides non 1afficit mortea, ſcd operativa elle deoct. k Pisc lIacem ſcmper ic moveatemn Chritti virtuccs ſequi. Et ſem- Erkrii 1 AR N AMemmmt 1 i⸗ , 0 e ule d 1 AEPNNRIN. n g, O Malleer IW. Punehien 4, Mel NIrA M cvehlis d 8; ⸗ , 1 rtgeet e⸗ Ciuat i POST PENTECOSTEN. 47 ſemper ita? Ademptam corporis luce n ur recu- peres, quid non ageres? tam parvi eſt tibi lux animæ ? 2. Quiſpernit me, & nan accibit verba mea , habet; qus aditet eis me ersso, getsm locitus ſum, ille judicabit eum in noviſſino, bid. Abſit, inquis, ut ſpernam Chriſtum: immane hoc ſcelus eſt 2 At non accipis verba ejus per inſgirationes, & lu-= mina perregulas, per ſuperiores tibi dicta. At- qui hoc ipſum eſt Chriſtum ſpernere. Hæc Ze js- dicabunt in noviſſimo., Dicetur enim; hoc lumen oppreſſiſti, hanc admonitionem ſpreviſti, hanc regulam proculcaſti. Vide ergo, ue qui ſpernis, ſpernaris. 3. Ego ex me ipſo non ſum locutus , ſed qui miſit me pater, ipſe mihi mandatum dedit, quid loquar. Ibid. Quam fœlix in illa hora futurus es, ſi di- cere poſſis? ex me ipſo nihil locarns ſum, nihil egi: ſed omnia ex mandato Dei⸗vel ſugeriorum. Sed hoc ferte magis voves, qaam præſtes. Nihil agis ad iavitationem ſenius? Nihil dicis ex paſ- ſione? Hocne eſt agere, & loqui ex maadate Pa- tris? Noli te ſupremo illo ſolatio privare, quod nemo tibi alius dare, aut tollere poteſt, quam tu iꝑſe. F ERIA II. —2 7 172 De Ficu maledicta. I. A Ane revertens in ci vitatem, euriit. Et 4 videns fici arborem anam ſecus Vism, Ve- nit ad eam, & nil invenit in ea, niſi folia tan- tum= 474 HEBDOMADA XXVII. zu m. Matth. 1 1. In hac fica te conſidera. Eſurit Dominas fructus operum tuerutm; quos, ſi in- genuus es, hoc ipſo titulo resdere debes, gquia ille eſurit. Venit ad te per tet gratias, quas ad bene operandum impertit. Veaiet per pafticalz. re judiciam is morte. Age quos frudus preta- liſti; Nihil iavenit, quod ſagist. Qua deluſiſti homiaes ſimulatione, & externa virtutis facie, fuerunt ſolia tantum. Velleſne in illo jadicio ira fractuum vacuus inveniri; 2. Rt ait il: Nanguaam exr te fruktus naſcatur in ſempitern æ, Ibid. At quare? quia tantum folia habet. Sed tamen nona asss erat tenapies ficoruem, zit Marc. 11. Myſtica eſt ſigaificatio. Si ab ar- bore extta fructuum tempus fructum requirit, Jsasto certius requitet àa te in temg ere redden- dæ frugis Et zdhuc tempus negligis? Occa- ſiones grtis, gratias difſigas; Et ſolis con- tentus follis fimulas fraadulenter virtutem; Non times iſlud. Maledidus gui fazit opsss, Dei fraudutenter. Jer. 48. 3. Et arefsa eſt continuo ficulntg, Ibid. ſub- tra cto ſcilicet ſucco, quo aleretur, Hæc eit eo- tum pa qui gratiis non reſpondeut. Succus, que alantur in fractus bonerum operum, fant auxilia grstiæ, hæc merito ſabtrahuntur iis „qui non utuntur. Hi exſiccantur deſerti à gratia, ſi⸗ equs certum eſt, non poſſe à nobis ullum opus meritorium fieri. Unde qui noluerunt, cum Poterant, noen poterunt, cum volcnt. Non ſatis hoc eſt, ut ad correſpondendum gratiis te MRoveat. 1 60ℳ, ℳ 6 7 geicün er ucin zilulier tuiketn AMn Nu Atr yelonn tiirel el. ilrſoncedi onu u Anin Ulet n, luetiorz e Neen 4 A uldand ,Ds id: W W e uß n un e : GDrtnanrs kllenipen inchblur noluenet 1 n is Ohalu POST PENTECOSTEN. 47 F E RI A III. Parabola Vinez elocatæ. I. H*⁵ erat Paterfamilias, Deus, qui blans ta vit vintam. Mättth. ͤ I. animam tuam, & ſepem cireumdedit ei, mandatorum, ac regu- laram; & fodit in ea torcular Sacramenstorum, ex quibuas gratis fluit: Ez adifgs vit turrim, ſive providentiæz ſauæx, ſive Angelicæ protectio- ais, five Sugerioram vigilastiz , & loca wvit esm agricolis, tibi. Plantavit ergo te qui creavit te, is ſpem fruftas, ut Dominum Deum tunm laudes, & reverearis, eique ſerviss, Af quem gructum dediſti? foreè labruſcas: & uras fe llis. aaties diſſipaſti ſe—z3e m? qsoties erus apsr, ſen depravazus affe &=αε depaſtus eſt vineam: quæ reverentiz tus in Sacraments ſanguisis Chriſti? Quis reſpe cus, & cura vigilaatiæ divisæz,, An- gelicæ, Ssperioram ? Et tamen noa tibi dena- a eſt hæc vinea, ſed locata. Exigitur à te fru- Gus; qaid reſpondebis: . uum tembas ſraAus:n abprebingsäſſet, Mi- ſit ſervos ues as agricolas, as acciperent frukns ejas. Ibid. Qaid fecerit Deas tibi, quid tu illi, exprimitur. Questies miſit ille ervos ſuos, Con- cionatores, Superiores, internas iaſgirationes, monentes ut fructum dares. At tu, ſicut Agri- cola apprehbenſis ſervis ælium seciderunt, aliu ms occiderunt, alium lapida verunt ; ita gratias in vanum accepiſti, quibus noluiſti cooperari, inſpirationes extinxiſti, admonitioaes ißre⸗ VIItI. 477 HEBDOMADA XXVII. viſtie O bositas Dei I? O tua ingratitudo? 3. Iterum miſit alio; ſervos pluribus prio ribus, E& fecerunt illis ſimiliter. Ibid. & quidem tertia vVice. Habes perfectæ obedientiæ typam. 5. Greg. Cuem cemtertum haberent alios ſervos erudeliter caſos, cù n tamen mittuntir, nec dubitanè, anzc orationes eeuſ andi querunt, ſed imperata ſine diſ- cuſſione perſiciunt. Nonne parem à te obedieati= am ſtatus tuus exigit: Lege Reg. 31. Summarii. Eſtne talis tua obedientia? F ER I A IV. Unici filii trucidatio. 1. Nor viſimè autem miſit ad eos plinm ſuum , dicens: Verebuntur filium meum. Matth. 21. Poſt tot contemptas gratias, porerat te Deus plectere. Sed uſas miſericordia, miſit ad- huc filium ſuum in viſcera tua ſub ſpeciebus Euchariſticis, ut ejss te charitas accenderet hu- miliatio degtimeret crax & paſſio ad mertihca- tionis fractum dandum iadaceret. Debebas ve- reri filium Dei; ejus doctrianam, & exempla am- plecti. Sed qaam 1o. engé tu abe] jus y vita abiiſti 2. Agrieulæa autem videntes Plium, dixerunt intra ſe . Hic eſi hares „ Venite oociHdũ(us eum. Ibid. Quàm parum reveriti ſunt filium! Ne- quetumsgis, qui non es veritus peccare. Eje- eiſti um exera vingam, ubi locum dediſti pecca- to, Oeeii enm in temetipſo, & fſangninem ecjus iadignè proculcaſti. Tu non es reveritus filium IIIi 4 en irreine ul 1i 6 eri ynvon G Amri S Larcut ntinnſt — . Mre . 4 ylittt4 f Nu v1 Mℳ1 l.· Mer atl ,Nwür. Il Irnr Ape m teünian gtonen lel iltünoe dun net n Ms ,A ee RAE,NAIA 1, Meerat POST PKENTECOSTEN. 477 filium Deis reverebitur eum Pater, cùm ad judi- candum venerit- & filii vulnera contra te pero- rabunt. 3. Chm ergo venerit Bominus vinee, quid ſaciet agricolis illis? Aiunt illi, malos malè perdet. bida Quaid aliud expectare poteras ex tam indigna filii Dei tra tatione? ſed miſertus eſt tui Deus. Ne malè te perderet, eo loci conſtituit, ubite benè perdas per affiduam mortificationem. Hoc vero quàm neceſſarium eſt tibi frenum, ne relabaris? ſed quàm facilè illud excutis, & declinas? F E. R 1 A. V. Nuptiæ Filii Regis. 1. D Ex fecis nußtias flio ſao , & miſit ſer vos lJuos vecare in vitasot, & nolebant venire- Matth. 22. Pater æternus deſponſavit filium humanæ naturæ. Iaſtruxit convivium Evan⸗ gelicæ doctrinæ, & perfectionis. Ad hoc cum multis etiam te invitavit. Adduxit te venturum per ſuſceptionem religioſi ſtatus. Miſit ergo ſervos ſuos inſpirationes ſanctas, quæ dicerent tibi: Prandium meum paravi, eccaſio, qua perfeétioni ſtndeas, in promptu eſt. Sed ea ne- glexiſti ; abiiſti in villan: pravorum affectaum, iviſti ad negotistienem ſolatiorum à creaturis 5 ſpreviſti invitantes inſpirationes. Advertis in- dignitatem? 2 Rex azzem iratus perdidit homicidas illas. Ibid, Cur non miſit elies, aque alios ſerves , ut ſuperior Paterfamilias ad vincam ? ſ 2- 47⁸ HEBDOMADA XXVII. ſtatim iratus eſt, & perdidit illos? qui illic ſervi debitum exigebant, hic gratiam convivii ofere- bant. Apud Deum autem, utinſigne majeſtatis eſt, conferre gratias, ita crimes eſt læſæ majeſta- tis, contemgtus gratigx. Et quet tu gratias ejus contempſti? Idem cnim eſt centemaere, ac nolle cooperari. Ergo perdi meruiſti. Mileri= cordiæ Dei debes, quod ad te adhuc alios ſervos mittat alias, atque aliss inſpiratisnes ac lumina, Vide, at humanins excipias. 3. Nuptis quiasz, barata ſunt ; ſed giad in vit ati eranz, nen faerunt digni. Ite ergo ad axitus via- zum, & quοſcungue in veneritis vocate ad nuptias., lbid. Detractaſti hactenus convivium Kvangeli- cæ perfectionis, ſeu tædio veniendi, ſeu difficul- tate te ab alienis abſtrahendi. Indignè te egiſſe ,2 Roſcis. Pone erge te ad exitus viartum tua- rum, dico ad exitum vitz, Conſule merrem, quid ſuadest ?à an cundum ad hoc convivium Perfectionis? an negligendum? Accipe conſi- lium. Quod tunc egiſſe deſiderabis, nunc age. Serum tuac eſt deſideriam. F ERI A VI. De homine non veſtito veſte nuptiali. 1. Nera vit autem Rex, uat videret diſcaum- bentes, & vidit ibi bheminem non veſtitam veſte nuptisli. Marth, a2. Per veſtem nuptia- lem intellige vitam, & mores ſtatui confor⸗ mes. inun, A; Aonen Arune ln 0len It, os ce inore eria m ikli nl Roreelte lmednu, . 4: Medlo Vn ütin Mlifarzetan, rn hle, e neihenn Cie vatee Am Crnii un Nock alaine ur, e geeg 3 etn WNNH 2OST PENTECOSTE N. 479 mes. KExpende ax tui ſint tales: Et ait illi, cum indigaatione. Amice, per ironiam, quomodo hus intraſti, won habens veſiten, nieptialem, Nos ſatis eſt apparere te religisſum, eſſe oportet moribus, & vita. Si Deus hoc momento ad examinasdum te particulari judicio evocaret, qualem patas inveniret? Ar ille ebmutsit. Apud Deum nullam poteris excaſationem prætexere: cenfuſus ob- muteſces. At nunc dum tempus habes, loquere deprecando, & veſtem, quæ Domino placet, para. 2. Tunc dixæit Rex miniſtris: Ligatis manibus, pedibis: eins, mittite eume in tenebras sæteriores, Ibid. Ex gellitur, air Ambr. ſer. 3. de Nativ. 1usia tum pectater eſſet, ſan Nitetis ſibi meritum Vindi- cabat. Nen facile tolerat Deus in religiene eum, qui motes & vitam religioni non confor=- mat. Certe quod timeas;, habes ſi tus vita cit alia. Etſi te latere in multitadine poſſe credaz, Deus manifeſtabit abſcondita. Erſi non cjicia⸗ ris à Religionse, ejicicris à facie Dei, qui eſt lux vera, in tenebras, & cœcitatem mentis. Liga- buntur tibi manus, & pedes, ne opereris bene, laqueis tuarum affectionum. His enim plerum- que ſtringitur, qui nimis laxus eſt. . 3. Mulii funt vecati, panci vero eledi. Ibid. Hoc eſt, quod te in timere tenere deber, & cu- ram vocationis ingenerare, ut ei ſtudeas ſatis⸗ facere. Non ideo ele ctus es, quis vocatus, veca- ti non eſt tuum, ſed Dei gratia, etiam ſine præ via tua diſpoſitione. At tu eligaris ad gloriam, de tue conferre debes, Sequere cogpſilium ro⸗ 1011: 4 80 HEBDOMADA XXVII. ſtoli: Satagite, ut 1er bana otera certam veſtram vocatic nem, & elet ionem faciatis. 2. Petr. I. s A BBATHO. Qua ſtlo de tributo Cæſari pen- dendo. 4. M z[er, ſeimus quia verax es, & viam . Dei in veritate doces, & nan eſt tibi cu⸗ ra de aliquo non enim reſticis perfenan⸗ homi. num. Matth. z2. Veriſſima hæc Chriſti laus eſt. Utisam & tu citra adulationem hanc me- reris, qui te Chriſtum ſequi profiteris. Efſne verax tibi ipſi? non mentiris tibi bonum ma- lum& malum bonum: Teneſne viam Dei lviam mandatorum, & regularum? an vadis pofſt veſti- gia ſodalium & paſſionum tuarum? Non eſt libi cura de aliqus extra Deum? non de te iplo? Non reſtic is erſonam hsminum: non huic adularis? illi te affricas? illum particulari amore ample- Gteris? Qaam procul abes à laude Magiſtri tui malus diſciꝑpulus? 2. Kuia tibi videtur licet cenſum dare Caſari, an non? Ibid. Quæſtio in verbis non mala: ſed latet in animis nequitia, Erat enim proponenti- um ccnſiliuns, tet etum, caperent in ſermone. Ideo eos increpat: Quid me tentatis hypecritæ? oſten- dens, quam ſibi diſpliceat dolus. Petit videre numiſma: Exhibetur. Ait illis: Cajus ef ima- go hac, & ſuperſcriptio 7 Cujus es tu imago? Dei, Sed quam deformis! Tu eam feciſti imagi- nem terreni hominis. Tempus eſt „ ut Rient por⸗ & ie 1. 4 n canng geutu . ziroltep Nee lertis eo40 W Neldis . ünerdo eun adettorns ſi⸗ lenitte, Ke ebetekciizt col lche⸗ 0 en, b eulen. arut WIII.e Chart fent un . ul artun orndtz keg Mruln Dnan!: 1 Megungen, Min neng UInentet Wlig dui mmRN ſenle lleetn 81NMeI 5 au ebizre (As 4 TNein N gtel, POST P E N TEC. 4⁸/1 fortaſti imaginem terreni hominis, ita porles & imaginem cœleſiis. I. Cor. I5.⸗ Reforma te ipſum, donec formetur Chriſtus in te. Gal. 4. & dicere poffis : Vivo ego, jam non ego, vivit verò in me Chriſtus. Gal. 2. 3. Reddite ergo, gua ſunt Caſaris, Ca ſari; & 744 ſunt Dei, Deoc Ibid. Cuique ſuum reddendum: Dei es, quantus, quantus es: corpus, anima, ſen- ſus, potentiæ omnes. Reddiſne Deo corpus & ſenſus tuos? utereris co ad ſuam gloriam, an ad tus commoda? Reddis animam cogitando , amando, ac timendo eum? An affeétibus tuis ſerpis circa creaturas? Vide quot titulis te Deo debes: Creavit te, redemit te, ſervavit te, vo- cavit te, tot beneficiis te cumulavit. Redde & proximo, quod debes, Charitatem. Eſt imago ejus, cujus tu, ab eodem creatus, codem ſan- guine redemptus. DOM. XXVIII. POST PENT. De magno Charitatis mandato. 11 Nterrega vis eum unins Legis Poktor: Magi- ſter; qued eſt mandatum magnum; quod Deus præ omnibus reqnitit. Ait illi Jeſus: Diliges Bominum Peanm tanm ex toto corde tuo, & c. Hec eß maxinum, & primnm wanda- zum. Matth. 22. Intelligis? trimnnm ergo hinc incipiendum eſt 2 maxininm: ergo hic tern i- randum cſt. Amor rex afect eſt & primus mctor, ergo huc on nes cvere debet, & inſe 1egi, tar quamir fuen brem,cxXta εα nihil 1 C1 — 48 2½ HäHBDOMADA XXVIII. eſt amabile. Habuiſtine hoc præceptum tan- quam primum, & maximum?; Nihil unguam Deo prætuliſti? O urinam! Sit ſaltem peſthac krimnm, , maximisn amare Deum. Quod gro- babis, ſi omnia ad idipſum dirigss z ſi nullam cerdis partem tribuas amori creaturarum; fi au- debis cum Apoſtolo difficultatibus inſultare , QAuu nos ſeparabit àcharitate? Rom. 8. 2. Secunduss ausem ſiwaile eſt huic? Diliges pre= gimusm fuum ſic ut te ipſas m. Ibid. Regula amandi proximum cſt quiſque ſibi. Nemoſe ficte nemo hon ſincerè amat. Nemo ſibi vult malum, ne minimum quidem: nemo non ſibi vult bo- nam, & inter bona optimum. Debes ergo (& hec mandatum magnum eſt) amare non ficte proximum; amoliri, quia poôteſt, ab illo malum, curare bonum, At proximus tuus non eſt unus, ſed omnes. Nen debes ergè affectum ita uni af- figere, ut aliis ſabrrahas. e In bhis duobus mandatis niverſa lex pen- det, & Prepheta. Ibid. Motivum hic habes dili- gesdi Deum, & proximum. Obſervatio Legis abſolutè tibi eſt neceſſaria. Nullam vis tranſgre- dizlta quidem ſperem à cordate homine. Ergòo dilige: Rui diligit, legsm implevit. Rom. 13. Huc ergò cogitationes, huc yerba, & opera dirige, ut tota vta tua ſit exercitium dilectionis, PE . beettj ece fitmen rtoke⸗ . 1/6 6* ziin did1 fäneltge Reutibmti tGr moe 7 nihmin den Hreſt Ein guri Mlol Abe uiſs Cle l. 1 Kirinſ huſmerte, u liggalvekun SI), i Ne Melgun G eublett iate um n eeg mre hb nureka Auuit mnph n s! uieNeon de Acen Cechen 5OS PHNTHGOSTEN,. 43 FEKIA II. Arguuntur Phariſæi⸗ . CVper Cathedram Moyſi ſederunt Seribæ „ * Phariſa. Omnia quæ dixzrint vobis ſerva- te facite. Matth. 12. Etſi non bonus ſu- perior, at bonumn imperism: parendum eſt. tſi malus Doctor, at ſana doctrina , ſervanda eſt. Scd aon inſiſtendum exemplo. Secundasz opera ero illorum nylite facerse Nalla ergs eſt illa eui excaſatio: ſaperior ipſe, quod fieri jubet, non facit. Ille de ſe, tu de te ratlonem reddes. Pieuntz enim, non faciunt. Abſit hoc à te. Benedicere Rôn eſt clavis ad cœlum, ſed beneſacere. Non quid dixeris, querêris; ſed quid egetis. Qaàmn rarpe eſt docert virtutem verbo, & ſa de doctri- nam ſuam improbare⸗ 2. Omniz ver spers ſas ſacisnt , at Videane tur ab howinibius. Ibid. Alterum, quod in Phari- (æis carpit, vitium eſt, quòd zſtimari, & laudari quærant ab hominibus t his ſi placeant, ſibi ſatis- faciunt: Amant primos reeubitus h. primas cas thedras , &, ſalutationes in oro ac publicam ho- nori: delationem. Hæc ſi aſſequamar, in cœlo ſunt. Non ita tu qui vis ſervus Dei eſſe Certum eſt illud Apoſtoli: Si hominibu⸗ plavsrezs, ſer vus Chriſti non' eſſem. Gal. I. Non poteſt Deo noa diſplicere, qui nimium ſtudet hominibus pla- cere. Fac, te impetraſſe, ut placeas: Mercedem recepiſti. Ergo in hunc fumum laboràſti ? z. Va vobis Scribæ, & Phariſai, uia Rimiles X Mis 4 84 HEBDOMADA XXVIII. eſtis ſepulehris dealbatis, 3ue a foris parent homini. bus pecioſa, intus verò plena ſunt ofibss mortao- rum, & omni ſpurcitia, Ibid. Tertium hoc eſt vitium, quod argnitur; ſimulatio ſanctitatis. Ubi fſicta eſt vircus, ibi ſuat certe vera vitia. Ni⸗ hil grodeſt, imà plaurimam obeſt apparere, ſi non ſubiit eſſe. Deus non aſpicit, quis appareas, ſed quis ſis, Talis apud Deum es, qualis in ani- mo & conſcieatis. Ab illo pro æternitate jadi- caberis, non ab hominibus jJ PERKRIA III. Prædictio deſolationis. 1. ◻ Um videritis abominationem deſolationis ftauntem in loco ſande exciſi templi Hiero= ſolymitani: Qui lagit, intelligat. Matth. 24. Intellige, quòd tu ſis templum Dei, quòdim- minet tibi deſslatio per mortem. Diſſolvetur eain templaum hoc. Intellige, quid agendum astea, e pericliteris-. Fraſtra enim voles, cum non poteris. Qai in uadaa ſunt, ſugiant ad mon- 7ei, Es in populo electo, ut tunc ſecurus ſis, nanc fage ad montem, qui Chriſtus eit, ur cam imiteris, Qui in tee es excellæ virtutis , non deſeende ad humilia ſæcularium. S§. Hilar. Quiin agro Chriſto plantatus es, non revertere HRquam zollere tunicam veteris converſationis. Quàm tutus tunc eris, ſi nunc iſta agas? 2 Vea autem pragnantihus in illis diebus. Ibid. Supremus ille dics ſemper inſtat: fortè iſte eſt. Væ tibi ſi uſque in illum prægaaas es. Ple- 40 11 ei t0ir, ten wcic avſuß⸗ ℳ 4D lerin lM,n ,NANXN un uſolen ni d tze, e l ur afll euliz ki IN fin 1 en s ui ienmrr Akloumſen 4 Aee, . eniir lhe . luint inng n miltniſr , ti⸗ A Wyn Wügen enn fihed telen chriun enetleſn luin ) 6, n g lum iniin iul l in n ?OST PENTRCOSTEN. 485 Plenus bonis deſideriis, & non antea ea paris in actum. Quidquid nunc boni concipis, ſtatim pariendum eſt: quia tunc non erit tempus⸗Ora⸗ te autem, ut non fiat faga veſtra in hyeme. Provi- de, ut non ſuperveniat tibi mors, dum friges in obſequio Dei vel in Sabbatho, dum ferias agis, & in ſocordia vivis. Hæc omni tibi hora curan- da ſunt, quia nulla hora vacat periculo. 3. Erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab init io mundi. Ibid. Intellige improvidis, & tepidis, qui diſtulerunt in illud tempus agere quo amplius non licet. I orquebitur luctà ſu- premãà co rpus, ſed multò magis conſcientia, Vi- vacius tunc intelliges bonum, & malum. Sarci⸗ nam tuam majorem reperies, quam unquam cxiſtimaveris, & c. Ergo ut tribulationem effu- gias, nunc age, quod tunc actum voles: nunc cave, quod tuac caviſſe deſiderabis. Mortem de agendis conſule, ſed & conſilium audi. F ERIA IV. Vigilandum ad Adventum Dom. 1. VIgiless, quia neſcitis, q44 horâ Dominus vsſter venturus ſit. Matth. 24. Prudenter ſemper metues, qaod certo venict ‚Iineſcis quando. Quid ſi ante paucos annos veniſſet Dominus, quslem te reperiiſſer? Quid ſi hoc momento veniret? quid velles feciſſe Qid ſi ſcires poſt horam venturum quid ageres à Qnod agendum ſtatueres, illud age, quis forté ve- X 3 alet, 131 HHBDOMADXA XXVII. niet. ideo occulta eſt tibi illa hora, ut omnem habeas ſuſpectam. 2. B:atus ille ſervus, qasm, clm wenerit Domi. i: ejas àin venerit ſic facientem, Ibid. Tanti eſt vigilare, ut à ſola vigilantia Dominus pronun- tiet ſervum beatum. Vigilanti non irrepit fur, qui parta tollat. Non præterit boni occaſio 8 quam non arripiat. Dic ipſe: Ubi Deo atten- diſti, admiſiſtine vel leviſſimam culpam? an uni PravO appetitui ceſſiſti ? nonae omni occaſione in bonum uius cs? At nonne hoc ipſum eſt eſſe beatam ita vivere, ut maculà carcas? Beatus vir 22 i ventus eſt ſine macala, Eccl. 13. 3 S antem d, verit malus ſer vus ille. bid Bo- n0 ac vigilanti ſervo malum oppone; qui dicit ix corde ſuo. Moram facit Gominzs meus venire:: qui in tepore ſuo cogitat, adhuc ſupereſle tem- FuaS, quo ferventer agat. Omiſer! benies Pomi- nusUus in die, quà non ſperat. Quis tunc cjus timor? quæ trepidatio? Quid ſi percutiat conſer vos os, indulgende appetitui iraſcibili? Quid ſi manducet, & bibat laxande frænum concupiſci- bili? Credo non velles talis deprehendi. Ergò- eſto paratus. At nunquam eris ſatis Paratus, niſi ſis ſempꝑer paratus. FERIA V. Parabola decem Virginum. 1. Slmnile ſi rignim c& lorum decem virgini- 2“ sctigientes lampades ſuas, exie- runt “ 1 ſemnt R⸗ us luolle ſjnſes ut 11 emkencht öla eli lntebluut; Peenbues ulin i i li e⸗ ul ur u Ma;K, ſſer enimn Auurctotet uabororu iueſtleiuti ula /cunti⸗ Akadkt hbintnduit Mumacol⸗ llm li blliuliet enart, Pundſtei⸗ ſerlkue 7 1 .. Gciguufn riet ehlne ulllil ic⸗ AMNH lyreluen ucd omn Wwtr datten lll W gGenih igund . tgun 1ehtn⸗ 6 POST PHNTECOSTEN. 42S7. zant ob via m ponſo, & ſponſa. Matth. 2 52 Et hrc paärabola ad vigilantiam monct. Omnes faetdat virgines, omnes accegperunt lampades, omnes exierunt obvias, omnes moram fzriente pono dormitaverunt. Et tamen quinque erant fatug, luinque prudentes, Sed non omnes ſumpſerunt oleum ſecum. Ideo illæ prudentes, qui ſampſerunt oleum in vaſis ſuis. Fides, lampas eſt, ſed non- ſufficit. Imprudens es, ſi non etiam oleum chari- tatis accipis: & ea media], quæ te coram ſponſo Deo ſecurum reddant; ne lampas extinguatur : Num ſides ſine operibus wortua eſt. Iacob. 2. 2. Medid autzm nodze clamor ſadus eſt: Eoce Nonſus venit. Ibid- Venit, cum minimè cogita- mus, Dominus. ITanc ſurrexsrunt omnes Virgines, & orna verunt lampades uns-Qaz omnium ſol- licitudo? quia coram ſponſo comparendum crat. Tunc fatuæ errorem ſaum viderunt, quòd oleum deficeret bonorum operum. Sed ſerum nimis eſt tunc velle incipere, cùm deſinendam eſt. Fat aæ autem ſapientibis dixerunt: date nobis dæ oles veſtro; ſed fruſtra, aliena opera tibi non proderunt, ubi retribuitur anicuiqse ſecundum opera ſua. Putas, non dolaiſſe fatuas; ſolatio ple- nas fuiſſe grudentes? In quarum ſorte deſideras: eſſe, carum ſollicitadinem aſſume. 3. Et qua parala erant, intra verunt ecum go ad nuptias. Ibid. non quæ prim um ibant ad venden- 1e, ſeu quæ differunt ſe parare. Pericaulum ſalutis ſubit, qui differt media. Præſtitiſſe X 4 onortet: 48 8 HEBDOMADA XXVIII. oportet antea, quæ ſunt ſalutis, non tunc velle. Noviſſimè veniunt reliqua dicentes : Domine, So- mine, aperi nobis. Sed pulchra verba nihil'juvant, ubi peaſantur opera. Non prodeſt tunc verbis pronteri Dominum, quem in vita factis negave- ris. Erge nunc, dum ſunt dies ſalutis, dum tem- pus acceptabile, inſiſtendum eſt bono. Adhuc enim porta patet, At ille reſpondens ait: Amen dico vobis, neſcio vos. Hoc fulmen olim time, ſi nunc Deum non noſcas, & ſecundum quod cogno veris, eĩ ſervias. F ERI A ViI. Prarabola de talentis. 1. Hwoperegre proficiſeens voravit ſer vos ſuos, & tradidit illis bona ſua. Matth. 25. Ktiam hæc parabola præparationem ſusdet. Dedit uni quinque, alteri duo, tertio unum talentum: Unicuique ſecund um propriam virtu⸗ zem. Cogita, quæ accepiſti à Deo ralenta cor- poris, animæ, naturæ, gratiæ. Nontuæ res ſunt, ſed Dei. Parum tibi videris accepiſſe? Deus ad tuam virtutem menſuravit. De pauco ratio- nem reddes. Plus accepiſſe tibi damno faiſſet. Quo fine tibi data ſunt? ut negoticris? Neægotia- mini dum venio. Luc. 19. Ptæit Domino lucrum quod tu non facis. Non potes ergo aliter uti, quam Deus velit: & tamen feciſti. Quid faceres crvo, qui pecunia tua ad ſua commoda, & vo= luptates ureretur? Vide an non tu ſis talis. 2. Poſt uaun tllns 11NM ufun uN ieNupercl Uwrolgehrie 84 air⸗ auns kegüit Nlcm in s Kbemil ailkein e 1einconn bleni nts r Gt 4N tan intn ð 1 leͤttin Moickiur tiin, Gllien tbon 4 Mnu 8 naeltin luin alem t urn lun 1, id u PAE. gaple oNth ud⸗ 4 NI POST PKNTEHECOSTEN. 499 2. Poſt naltam verò temporis venit Dominus ſer vorim iloram, & poſäit cam eis ration eme Ibid. Sam & tecum inibit; fortè non poſt mul- tum temporis. Et aceροadens, 1s gαααοι talenta ecceperazt, obzulit alia q sin gus ſisniliter, qui duo, alia duo Lucrum feceruat ad progortienem talenti. Uterque vocatur ſer vus benus, & iaslise Uterque invitatur in gasdium Domini ſui. Non prævaler ergo apud Deum, qui plus accepit. Denz enim uſum talentorum, & gratiatum ſpectat non cumulum. Non fuilſlet vocatus bo- nus, & fidelis, qai quinque accegerat, ſi tantum duo lucrarus fuillet. Ira Deus nallam gratiam vult eſſe vacuam. Ergo afſidaè tibi curaa-daum eſt, ut nullam gratiam in vanum recipias. Hie verò eſt vigilans. 30 Lti enam talentum acceperat, ait: Domine ſeio, uia homo diuras ss: & timens abis, & ab- ſcondi talensum tuum in eerra: Rcce habes qisad tuum sſte lbidz Non perdidit talentum; ſed ſerva- vit. Car ergo reprchenditur: Ser ve male & pig er. Quia non eit negetiatas, non fecit lucrum, quod Docinas requirebar. Unicum ergo ta- lentum neglectum ita caſtigat Deus 2 Quid reſpondebis, qui tot millia detodifſti in terram , gratiis tibi ad lucrum cœleſtium conceſſis, ad terrena, ad ſenſas commoda, abutendo? ergo nunc taadem ita rebus tuis invigila ut audire mereatis. Buge ſerve bone, & fidelis, intra in gau- dium Demini tui. 8AB- 459 HEBDOMADA XXVIII. S A B BATHO. De extremo Judicio. I. Um venerit Filius hominis in Majeſtats ſua, & omnes Angeli cum eo? tunc ſede- bit ſupir ſedem Majeſtatis ſug. Matth. 45. En judicem, illum, quem habuiſti hactenus advocatum apud Patrem, Illum, in quem confi- xerant peccatores: illum, quem contempſiſti. Er congregabientur astsd euz oemnes gentes. EKt ja- dicandoram multitudinem, in qun & tu eris. Ez ſtatuet oves à& dextris ſuisz Hœdos atetem à ſiniſtt a. En diverſam jadicaaderum cenditionem. Qais in his pavor, & trepidatio? Quod in illis animi ſolatium, & gaudium; Et qui erunt à dextxris ? Oves: quæ dactum, & vocem Paſtoris ſunt ſecu- tæ. Et qui à ſisiſtris? Mœdi; qui cencupifcentiis ſais ſervierunt. O Deus! quantumcunque vis pone me à ſiniſtris, ut ibi eollocer ad dextram. 2. Tunc dicet his, qui dà dextris erunts venite be- nedicti Patris mei, poſſidete paratum vobis regnumo- Ibid. Prius bones ad præmium vocat, quam re- probos damnet: guia paratior eſt ſemper ad be⸗ nefaciendum. S§. Chryſoſt in imperf. Hoc enim ſecundm naturam agit: pœnas invitus infligit. a ſuavi: accidet hæc juſtis ſententia ? De- ſideras & tu illam audire ?à Operibus impetra- bis. Hæc allegat judex : Eſurivi, & dedi- ſtis mihi manducare , &c, ſine his in vanum ſgeras. Ergo qued poteſt manus tua inſtan- er½ eutes en N1 lre „lae e 1 gne * nlonnde inlinin i gu Cen M” uxrteit i l IE ſni ir AN , Adaltl dig uguen len conene 1 nar, nn llerper enbu en U, e Min NE . POST PENTECOSTEN. 4914 ger operare. Nec parva neglige: quia nihil cſt tam parvum, quod veſtitum charitatem in Deum , ibi non cvadat regno æterne dignum. 3. Tunc dicit his, qu: à ſeniſtris erunt: Biſce- dite. Ibid. O qualc tonitru in auribus reorum! A me. Quale falmen! Deo in æternum carete, Maledictie Qualis dolor, Deo in æternum cxo- ſos eſſe! In ignem aternuvæ! Qualis deſperario, in æternum pœna ſenſus torqueri! Rui paratn: eſt diabole à me, à te autem ribi. Qualis crucia- tus, æternum cum dæmonibus habitare? Et quæ tam horrendæ ſententiæ cauſa? Eſurivi, & non deatſis mihi mandutare „ &c. Opera non Fræſtitiſtis, quæ exigebam: egiſtis quæ ve- tabam. O Deus ! hic are, bic ſeca „ modo in ater⸗ num parcas, O æternitas! æternitas! qua sunar eſt weimoria tus! AD MAIOREM DEI GLORIAM., AP y 1 APPROBATIO. „Go FRAN CISCIIS PlZZ ONI, — Soccietatis JESIUI per Provin- ciam A uſtriæ Præpoſitus Provincia- lis, facta mihi poteſtate ab admo- dum R. P. N. IOANNE PAULO OLIVA Præpoſito Generali, facul- tatem concedo, ut Eita, & Dodtrina Chriſti,à P. NCOLAO AVANCI- NO Societatis noſtræ Sacerdote, in ſingulos tetius anni dies ad meditane dum diſi oſita, & ab aliquot ejuſdem Socictatis Patribus ad id deputatis reviſa, & approbata typis mandetur. In cujus tei fidem has literas manu mea ſubſcriptas, & cffici ſigilo mu- nitas dedi. Viennæ Auſttæ 7. Janua- rii, Anno 1665. (. 5.) Franctijus Pizzeni, m. p. e dte eRN 20 n 19 20 2 2 g E 3 ☛ S E 00ο 2 . 2 5 S. — 5 — + S S 4 = — 0 = = 15 Balance 14 13 Focus P . † 1 ssaaaaaan N VII A 12 M Nm nmm 7 MEDITATIONUM MATE- riam ſingulos totius t dies Adiſtribut 4 PKR 5OCIETATIS TxSV. S H 8 D C † RINN ⸗ EsH CHRISTI — . xXx W QATUOR Aenn. 2 Sorti 6I4. - 6 1 II ITI hmmmimf 4 J . Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH wWwW.VXVMaster. com ROK „₰„A — ◻● .* 1 = GN A4GRIELBIN E, WErrten nc 2 3 4 5 6 7 * ð