12A11540
author: Avancini, Niccolò

N 125 11541458 021

IIHLIIIAIIIAIII

UB Tübingen

V I A
DOCTRINA

JESsH CHRISTI,
EX
QHATIOR EVANEEIISTIS
COLLECTA,
. ET
IN MEDITATIONUM MATE-
riam ſingulos totius Anni dies
diſtributa,
PKR
NICOLAUM AVANCINIIM.
P. 50CIETATIS s. 5g

—
.

&ε9LO NI £ A4GRIPDIN £,
Sumptibus OSEPHI HUISCH. 1744.

Cum Fagtliats Suberierum.

uneltill
Moles penei

Mlctd
dl
een me
nn
Am
DAe

Abb⸗ Modt⸗

P1 r 0
1 N S
eus mln

n in
† 2 .
₰ —
3) —

=

AD RR. PATRES.
& FRATRES SOC. JESI
PROVINCIZE AUSTRIX.
Itam Jeſu Chriſti, quam in ſin-
gualas totius anni hebdomadass

& dies ad meditandam digefti;
vobis dedico RR. Partres, Pra-

me pra ſumptionis, aut arregan-
tiæ concipi poget, uno verbo diluo: ita jubeor;
Exiiiimabant illi, quibus una curæ ſumus, la-
borem hunc veſtris uſibus ſerviturum; vole=-
bantque vel labores veſtros ſublevatos, quibus,
quandoque non ſine tædio, meditandi mate=
tiam per varios effeſi Auctores veluri penem
uotidisnum mendicabitis: vel eriam Jeſa
Atmarann in vobis, quorum profeſſio eſt
contentioſa cjuſdem imitatio. Placent diver-
ſis diverſa: iis tamen, qui ſe Jeſa ſocios
non inani nomine profitentur, placere ca de-
bent, quæ ſunt jeſu Chriſti: ut aſſidnà me-
ditatiope in ejus vitam, dectrinamque in-
tuentes, in candem imagisem transformen-
tur. Non damno ces, qui aliunde mentalis
orationis quaſdam ſibi materias congerunt,
& quandoque pialmum, aut alium Scripturæ
locum expendunt; ſed cos nen ꝑrobo, qui vi⸗-
tam doctrinamque Jeſa ſterilem arbitrati,
omnino rejiciunf. Hligunt cxim fbi ciſter-
nas, quæ aquam fitienti animæ ſuſfecturam
centincre nen poſſaust, fontem aqeæ vivæ
* 2 derelin-

treques Chariſimi., Quidquid de

derelin quunt. Nam quamvis multa extra vitam
CHRIST/S, & doctrinam, quæ ſplendent, &
Iatelleétum paſcunt, reperire peſſis, qued ta-
men voluntatem afficiat magis „ & calidos ex⸗
sitet animorum motus, aptum magis, idene-
amqae reperies ihil, quam vitam, doctrinam,
paffionem, & mortem CHRISFI JäsU;
dummedo ſidei defectu laberes,. Hæc eſt vae
ſtiſſimus juxia, ac dulciſtimus oemnium ſanda-
gum afſfe tienum Oceaanus, in que anima feli=
giffimà navigatione ad omnem perfectionem
progzeditur 3 dum vel decumenta legis, vel
gxempla inſgécit ; & ſimul avidâ quadam vo-=
Iustste ad esrum amplexam, ad her am imits-
tiogem contendit. Atque hinc Sanctiſſimus
Patriafcha noſter IGNATIUS peroptabat ar-
dgenter, at emnis ſuorum ſequacium vita in me-
diratione Viea „ & dodtriss JESU CHRISTI
abſumeretur. Cum igitur & tasti Parchtis ex-
emple, & inſtirate veitro contendatis affimi-
lars, & imifari EGreaterem, az Domisumw no-
frum ] ES &Aà Chriſtum, eiu,gus veſtibus: &1 ſig-
nibus indti? confido non ingratum vobis futu-
ram, qued in hunc finem, Maſorum adactus im-
perie, attentavi. Operæ verò id pretium ego
peſtulo, ut cum & ad Intelle ûs lumina, &
id voluntatis affectus deſint quàm plurima, ea
ves ſuaviſſimo Spiritůs Sancti ductu ſuꝑpleatis.

Vefter ow nium in Chriſto ſer vus infi muse
NIE O⅓LAUS AVANGINUS.
FAN2

u boeet
e lwii⸗
e mini
,Clra, do⸗
l Emin,
ia ulen d
A

HINONCX

Pri kin
Aulo Denen
udt. I
unt dei ſid

ſeldi

NS i
ſuſalen
ht.
llnen
rl ine.
nCin

Nl

.

er e⸗ AN

mopnimlat⸗

o ir A
1 eei

en gl, V
guucin ſo⸗

U

Tptoller
cinen fitien
58 CNNI .

Dreer
nl! .

un Atni
bzritmeg
lunint, 4
ſuint,4
Narluteri⸗

ſing

FACULTAS ET
PRIVILEGIUIM

Eo infraſcriptaus Secietatis äSU per infe-
riorem Rheni Provinciam Præpeſitus Pro-
vVincialis peteſtare mihi factâ à Patre noſtro
Jeanne Paale Oliva, Societatis ejuſdem Præ-
poſics Generali, permittoe opera Patris Nico-
lai Avaecini ex cadem Societate Sacerdotis,
nempe VILAM CHRISTI, ORATIONKS,
LYRXNICA EKT HäEROICA aatchac à Deputa-
tis ad id Theelegis leéta & apprebata, de-
nuò à Hermaaze Demes Bibliepela Cole-
ienſi, type mandari. In cajas rei fidem
has litteras manrn mei/ ſabfrigtas, conluzte-
que efhcii Sigilie musitas dedi Monaſterii
Weſtphaliæ 1674. 15⸗Aprilis.

(15.)
VINANDUS WEIDRENFELD.

AD LECIOREM
LISGIOSUM.

Economiam totins Opuſculi pautis accina.
Advents tesspori ea attribue, gua Incar-
natisnem „ & Conceptiosem Dei Felii contingunt,
A Nati vitate Pomwini ad Romini ican Septa=
m a ea comb ledsr, qas« ſunt infantiæ, E& Piseritis
Ehriſti. Ning ſqet a, t tembsri ſer-
vigm , Pahionem ena. Tuss ad BPent- ⸗R
& Osts vam Corporss Chriſti, qus ſant eia,
ter eria Beniquehe er oidsnsnνν „οſα Pejatzyi
batis , veliqu am Chryiſti vitaæ, miracala, para-=
beles, & docdtrinav, erdine ferè quatuer Ruange-
liorum pe rſeguor.
Nè verò materia unqucen deficeret, fismwazm,

ede eſt cujiſgiss zemboris aczepi ; anes4 „4*S A-
aater, temp ori poſt Epiphaniam ſex ,

9
Zan viginti obto integras lasbdonzad as

demandärant, aAt aff=Nun ss s rαςαανaaοα ſ. rmie
rersm. H. run ut obtsmbtrem volunt at
5) ibitzia aſj=tn s m hohabetæ, jasxta tras
Perſettionis Rsligioſæ Tias digeſta sxhiheo, 440-
zane fansilizre æ iſas a ſanè fruſtaoſ um ſum ee-
ertn- ?2 deinde verò eorum; qai in guaαααας Vis
bracipii, ezem'la aliqua ſu bjiciam.

FOR-

cGr
vrpi
Nece
teltui
. 4 ferieue
ei d.
ali nit
utollbu
A 1
irn ien
Iu Ivel
A an⸗

Donnd
A dere
u i
Köm e
meheit
ſint tec
Nnc W

Dallhedo

Nt
l

.
Mℳve
ged ur.
klinuignn
Uni⸗ nle 2.

, ie

4 ndin e

34 1 ,4
MNbeuigtis
tun ,Ni.
Prut e
ſurlia

Net, SGAaN

6,

Nele
.

FORMILE ALIGQUIX
AFFECTUM.

Cda voluntas naturâ cœca ſit, nec in ullum
affe Rum erumpat, aniſi prævius eam Iurel-

lectus manuducat, neceſſarium eumnino erit

ad frauctuoſam meditationem, ut perſuaſiſſi⸗

mam tibi reddas veritatem aliquam praécticam,

quam ſive ex verbis, & doctrina, ſive ex facte ,
& cxemple Chriſti eruiſti. Idque ratienib as
quidem etiam naturalibus;, potiffimaum tamen,
ac priacipaliter adu ſidei ſupernaturalis ;
qui eſt princigpiam nen tantum ptacticarum
cosclaſionam in Inzelletu, ſed etiam metu-
um emnium, & affeduam ſupernsturalium in
Yoluntate,

AFFECLTIIS VIRTUITNHY

— £

THEOLO SICARIIM.

F'des. Credo, Bomine, credes Ta adjuva in⸗
credalitatem meame Saggeritz alia mundus, ca=
go, dæmon: son credoes Yerbum tuum masctis
æteraum, Pro hoc exige à me Demise ſangui⸗
nem, exige ſpiriram: ecce paratum cor meum
Deus, paratum cor meum. Mille gladiis- ig=
nibas, roti: exhibebo hoc corpus. ut tua ſtet
illæſa veritas. .
2. Quis me ſeparabit ab hac Veritate? Cer=
tus ſum, quod nec gladii, nec cruces ,„ nec
tela, nec ignes, nec inferorum tormenta ig

poefterunt ab ea ſepatare. Tua veritas Deus fal-
lere nen poteſt, tua ſapientia falli nan valet. Tu
dixiſti: Satis hoc mihi eſt præ omani ratiene
bumana, at etiam ſanguine ſubſcribam.

Spes, Quare triſtis es anima mes? & quare
sonturbas me? Habes bonitatem Dei, & miſe-
ricerdiam paratam, quæ vult; habes emaipe-
tentiam affiſtentem, quæ perteſt opitulari, ka-
bes ſangwinem, & merita Chriſti, quæ pro te
apud æternum Patrem perorant. Prejice te erge
anima mea in brachia miſericordiæ, & emnipe-
ctentiæ Dei. Quam nihil potes ez te, & tam omnis
potes in co, qui te conferxtat.

2. In te Dominse ſperavi? & quis mundi im-
Petus quæ carnis illecebra, quæ deæmenum aſtas
tia prævalebit ?à nen, gen cenfundar in æter-
num. Iate Domise ſpersvi: «ued vitiam nen
extirpabe? qkMam virtatem eus gratia aos aſſe-
quar, &. Dicant omsia oeſſa mea; tu es ſpes
mea, Deus mess in æternum.

3. Si Deus proe me, quis centra mer Si ezſars
gant adverſum me caſtra, non timebit cor
meaum. Sicenſurgat adverſum me prælium, in
hec ege ſgerabe, quia ſcit infinita ſapientia,
peteſt in ſinita omnipotentia, vult infinita boni-
tate wmihi auxiliari.
Charita, Domine tu ſcis, quia amo te:
quoniam tu ſolas benus, ut ſolus ſandtus, tu ſo-
lus digans omnium creaturarum amore Sug-
plete vos „ ardentia Cherubin, tu ardestior
Cheru-

Als boal

Aunet D
, won g

.

Morler!
pzillgu

„

n cotmuon
iswarn
noncene,

ge M

eentei,
n

ein Dan .
in ſle

emiini
lin, 4

e i
ten Deini.
1 ditenin
eteninti,
it, zunrt
14h ſeer
ir Lemiße⸗
eAnee

aniis
elenmnin in
Miudr ite⸗
ſulſtin un
tinn le
1 Ke

alnrtnelere⸗
1, r dnebte
n de Nritnl
ninn ſgent

,rirtnd⸗

e, Ninmn
lolpluu⸗
Eumm imoer
(ie

Orivam? O morior amore tai: Moriar poriús „
quàm te aon amnem.
2. Domiae, quid mihi eſt in cœlo, & à te
quid volui ſuper tetram 7 Tu ſolus Deus cor-
dis mei, & pars mea Deus in æternum. Dili-
gam te pbomine, non quia mihi beneficus, aut
femunerator liberaliffimas, ſed quia in te ieſo
es ſumma, & infinita bonitas, ſola & una ſuper
omsia amabilis. Moriar Domine hoc women-
to, quo te amo, priuſquam ſuccedat aliud, quo
te non amem.
3. ñExigis à me cor meum pomine. & ſi mille,
O ſ iafinira haberem! omasia tui uoius amore
occuparem. Vis amorem operibus experiri ¹
confunde me, contunde me, contere me, in infer-
num demerge me; non dimittam te &c.
4. Serèò te amavi pulchricudo meatam nova,
& tam antiqua, ſerò te amavi. Sed neque nunc
te amo ut debeo; neque amo, ut amare deſidero.
Infinities, infinities te amare vellem, eoque
amore, ſi fieri ꝑoſſet. quo te ipſam amas, quia hic
ſolus amor tuam amabilisatem æ quat, &c.

1 1,316 Vire3 1111 4
Cherubinis Virg?, quidquid deeſt ameri meo,

ALPHABETUM AFFECTIUUM,
PRO VIA PURGATIVA.B
Abßiectis ſui ad pedes Jeſu.

Abjuratio imperfectionis.
5* Aecu⸗

Accuſatis tui.
Admiratio patientiæ Diviaz-
Angor de culpa.
Communicatio cum beo.

Comparatio tui cum Sanctis, damnatis „dæ-

monibus, &.
Sos eſio humilis.
onfaſio tui?
Gontrnere⸗ mandatorum.
Contritio,
Peprecario.
Deſiderium ſatisfaciendi.
Deteſtatio.
Diffidentia ſui.
Exhortatio ſui ipſius.
Exprobratio.
Fiducia,
Gratiæ imploratie.
Gratitudo,
Humiliatio, & anhilatio tui,
Indigaatio.
Invocatio Sanctorum.
Lamentatie ad Deum, & San os.
Mendicatio ſpiritualis à Deo, & San Ris,
Odium tui, & culꝑæ.
Pavor.
Propoſitum.
Ceerelæ cum beo, Sanétis, & Creatafis:
Reprekenſio.
Sollicitudo.
Timor iræ Divinæz.
Vindiéta in te iꝑſam

en ſib
Fiaen
ſrz, gt
on

ee a
.

reria,

im hn
„. „
vreid/

ſbeachun
ehrgun
üarcn
Inmu
Jenbeitt

la

un

ich

N

EXxXEAPLA AFPECTGUUM
PRO VA PURGATIVA.

Ä*̈E Zie Peprime ſub pedes Dei tui ſuper⸗
bum caput vilis creatura, Ah ! etiamuum

ſuperbis? Indigaa es, quam ſuis pedibus dig-

netur Jesus tuas. Conculcent te damnati om-
nes ac ipſi d'mones, quorum tu iniquitates es
ſuperg teſſa, &.
Accuſatio, Fateor enim, ut reus memetipſum
acculo; Egote ſummum & inæſtimabile bo=

num, ac infiaitam dignitatem viligendi. Quis

ego? quis tuĩ ego Filium tuum crueifixi, & occi-
di fego ſanguinem ejus, & infinita merita pro-=
culcavi, ρ.

Admiratio, O'cœcitas mea! impudentia!
audacia! ſervas, nequam tam bonum Domi-
num tam indignt tractare potui? Obonitas tus
Deus/ 6 patientia incredibilis! miſericordia
infinitaltu, non ferre tantum delinquentem,
ſed novis etiam beneſiciis camulare potuiſti.

Cemm unicatio vum Deo. Quot tu, juſtiſſimè
Deus, minorum ſcelerum reaus in momento
ad infernum præcipitaſti?: Angelos tam excel-
lentes crcaturas ad unias duntaxat cogitatio-
nis conſenſum in igaem æternum detruſiſti:
mihi ur parceres, ur diffimalares, quid te mo-⸗
vit? An quidquam teto vitæ diſcurſu præſtitci;
quod ocalis Divinæz tuæ Majeſtatis placere
Botuerit?
* H Lon-

, VR.

Cenfuſio. Averte oculos tuos à me bomines
quia indignus ſum, in quem reſpicias, poſt-
ꝗquam mead tantam vilitatem abjeci, quem ta
ad tantam dignitatem creaſti. Confuſio coo-
peruit ſaciem meam, quia repleta eſt malis aai-
ma mea, quæ putiffimnum bei oculam meritò
avertunt à me.

Contemptus mundaznerus, Si habuero, om⸗
nem ſubſtaatiam hajus muadi, nihil ſam. Ni-
hil eſt heuor, nikil æſtimatie, & gleria: aikil
opes, & divitiæ; aihil omnis volupras. E sihilo

ducta in nihilum euat, apparent, & evaneſcuat.
Solus Deus eſt omnia; reliq ua amore meo ia-

digna.

Contritio, Deus meus, ſamma bonitas om-
nium creaturaram, tueque ipſius amere ſola,
& infinité digna doleo quod tam impudeatet
te offen derim, doles, non quia timee, ſed quia
amo. Si ſangaine meo fieri poſſir, ur nan ſis of-
fenſus, ecce me, diſcerpe me, paratam cor me-
um. Si tormentis inferorum deleri poſſit; ecce
me: aullum eſt, quod aon merui; nullum, quod
amote tai aon præelige peccato, quod tante-
pere ediſti. Si vides, quia omaia vides, quod ali-
quaado, poſt gaotquot annos, te effenlatus
ſim, hoc petias momeaste acerbiſſima morte

me tolle, quam permitras ad infeliciffimuam

illud tempus ſupervenire, .

Depretatio, Obſecre te æterne Pater, per mi-
ſericordiam taam iafaitam, te Fili Usige-
aite, per tüam in peccatores amorem; t⸗
3piritas

/

7

iſe,

H
(Eedfn

eEN

mler

ililol⸗

li 1

litbert
4,r u
uile
ſlanne
Afglite n
N
1emn
e wl
ge⸗ 11

lier . § . „ . „ 3 . .
ee. piritus lanéte, per tuam benigaitarem; te 88.

,et Trinitas, per ſanguiaem „ & merita Chriſti,
cen parce, parce miſero peccarori. A mplius Cruci-
uäin fryxe jeſa, amplius lava me vel unica guttala
Aaan taui ſanguinis à peccatis meis, Adgeniculor Cru-

Nf. citax, & indignus licet, expecto miſericordiam
. tuam.
luͤrn Diſdentia ſui. Vide Domine infirinitatem
, meam; quia nihil poſſum ſine te, nec invocare
ck⸗ te. Ne deſere me, quia labor ſine te-
N Exhortatio ſui ipſius., Erige te anima mea de
ulihn g„ cœno peccatorum, in Jus jaces, aude aliquan-
ANA de aggredi, qued vanè metuis. Deus perrigit

ee manam faam; tu tuam exere, & apprehende
Axuxiliam. onid hæres? quid dubitas? fortior eſt,.
Abin . qui te juvat, quàm qui te teatat. .
merll . Exbrebratio, Quæ tas eſt impudentia; tam
miwetere tenerè te amantem peam eui samere in Crace
ſt morientem, ram indiged tractare; & edia illi
uR) . . — . ⸗
Eude. indicere, à qas amores, favoceſqne recipis ²

Hoccine merait: qui te ad ſe creavit, ut ei cam

urnR 5
nen. kaatse contemptæ tergum verteres ?à Hac, qai te
iualrgei teties recepit, & etiamaam expenſa habet in
1 utne crucc brachia ad te ampleétendam, ut ta ſterco-
, aull. 1a, & mundi quiſquilias, ſaumque hoſtem am-
en Plectaris: &Ge.
ten e Fiducis, peus meus, auxiliator meus, in te
gauct confidoe, aen ersbeſcam. Si cenſtaar adver-
iiſinm ſum me caſtra tentatiagam , naos timebit cor
meumqm, quia tu es proredor mess: ſi cxſurgar
Qadrv—erſam me præliam, is te ego ſperabo, quis
tues Peus meus.
li Gratitade., Gratias tibi sge Deus meus,
m * 7 quod

quod peccantem me, & non pœniteatem, huc-
uſque cenſervaveris, neque ſtatim meritis p&;-
nis addixcris, otiumque dederis animæ meæ
calamitatem agnoſcendi, ac deteſtandi; quod
mille aliis non conceſſiſti, quos prius mors, &
æterna damnatio occupavit, quàm præltare id
peſſent. .
Hutwiliativ, Agnelco vilitatem meam, Deus
inſinitæ Majaſtatis. Infra nihilam deſcendi,
quia te offendi & merui, & vols ab omnibus
contemni, & vilipendi, volo non expectare
zantum, ſed quærere, & ambire contemptus
mei occaſiones. Confirma hanc voluntatem
meam, pro me toties deſpecte Jesu.
Invecatio Sandiorum., Indignus ſum, qui ac-
cedam ad thronum milericordiz Dei, quam
impadentiſfimè deſpexi. Tu unica, & potens
peccaterum advocata, Dei Mater Maria: quæ
nullum in te confidentem deſpicis, oſtende pro
me ſfilio tuo ubera, quibus cum lactaſti; & per
merita tua impetra mihi à juſtiſſimè iraro Deo
milericerdiam. Tu Angele mi Tutelaris, cui
curæ ſum ab infantia, per gaudium illud, quod
habes ſaper uno peccatore pœnitentiam agen⸗
tc; SS. N. N. Patreni mei, ⁰ρ.

Mendicatio ſpiritualis d Soenctis Bei. Sanéta,
& Immacalata Dei Mater, quæ quantum ama-
ſti Flium tuum, tantum ediſti peccatum; vide
genetis humani (vel hujus hominis N.) cala⸗
mitarem; infuade aliquid amoris tui cordi il-
li as ut ſciat, ac velie reprobare malum, & elige-
re bonum- Sancti Angeli Dei, qui primi ten-

tan-=

ealuee
Dvelturr

ſat ee
(autiume

ukſeodl⸗
utanm

Unen iniran
n ſin ui⸗

ue, ſi

eaherme⸗
,

1 Mendta n

I lelidu u
Umn lt, i⸗

ir umn i
ngüncti
ne en
6i Ln
n /eul
Kunni
N
Amab
lfiden

danner e
Knigneiz⸗
Centtinene
CKekti n
NGRrium
guin ui

mennan
liiw,
l entben
Om eete

lironenm

n Waur
en
nlin, gli⸗
tle i, un

ict, Aſden

er Muit gur

h,letee
dr AE

ntimohe

NTWAn d

liunli,
niennun tze⸗

N dudi
1 ſunan⸗
Olis N 4
Er.

giſein

randi Angelo conſtanter reſtitiſtis, aliquid con-
ſtantiæ veſtræ hujus testationibus ſaggerite. S.
Petre, qui uaum pcccatum toto vitæ tempore
inceſſanter deploraſti; aliquid pœnitudinis, &
lacrymaram huic indul ge, &0
ανι u.. Quis me liberabit de corpore
mertis hajus? quid queror æterna? ege mihi
ruinæ, & calamitatis meæ ſum cauſa. Fictum
hoctem culpo, & vere blandior; Ego ſum iple,
qui occidi me, & dum amavi me, Sed teneo he=
ſtem meum; non dimittam, niſi occidam eam.
Moriatur homo, vivat ratio; moriatur auctor
mortis animæ meæ, vivat autor vitz animæ
mex jeſus. Ut ſemper me oderim: ſemper ama
bo Deum meum.

Propeſitum. Nondam uſque ad ſanguinem
decertavi cuam hoſtibas aaimæ mex: ſed ab
nunc, ſi neceſſarium ſit, totum ſanguinem ad
ultimam uſque guttam labens, gaudenſque
impendam petius, quim delinquam. Sic ſtatue
coram Jeſu meo pro me craciſxe. Morliar mil-
lies, ne peccem.

Reprehenſio ſul. Et auſustu es tanta in cum
impadentia?: quis ta ? quis Deus? & quid auſæs
es?O creatararum inzgratiffima ? tam parvi tibi
eſt Deas? tam magai tu tibi igſe, aut modica
Eui ſenſus dele ctatie ?

Timer. Timor & tremor venerunt ſuper me „
Jnian irritavi iram tuam Domize. Quo fagiam
¹ facie itæ tax; quando undique ra me cir-
cumſtas, & quem patrem habere nolui, ſtri⸗
mmgm Isdicem meornm ſcelerum forwu⸗

do. O Domine se intres in judiclum cum
ſervo tuo.
Hæc pauca exemtla affektuum pro vizs bisrgati-
va ſuſſiciant, qus licùt propertione qua dam ſacils
adq via ma illa minati vaz trahere poſſitzlibet tamen
& buizss via Alphabetaw ſuggerere, & panca
exenmipla adnedtert.

AIL PHABETUM AFFEGC.
TUUM, PRO VIA ILLUMINATIVA.

A Mor proximi.
Animatio ſui ad ſtudium virtutis.
Benignitas,
Bonitas.
Contemptus mundi.
Converſatio.
Curioſitas ſpiritualis quærens per Sanctos in
cœlo varia vittutis alicujus exercitia.
Eleemeſyna ſpiritualis petita à Sanctis pro ſe,
& aliis.
Expoſtulatio pia cum Dee, & Sanctis,
Fortitude in adverſise.
Gratiæ petitis.
Gratiarum actio.
Humilitas.
Imitaadi drſiderium?
Intentis gleriæ Dei.
Laus Sasétoram,
Longasimitas.
Moertiſicatio corporis.

Niter

l,

ANW

n Te Den i

n Mogterte d

ue, t⸗
loetet gtehſi
,CNR doin
loendlt,
Ooltapeen
u eierile
! eni .
ichleger
Nrc don,
lni Hien

anberltn i

rle⸗ nz Co

lgere le.:
Uentenite

u, U

irſliin

n liceegi
ns lg ſ
Nettſelkiag
Uumt, uu

14 E
dAe.

int,

Nludnn
Meclin. R
1ndafe

»*

uc

Niter conſcientiæ
Obedientia.
Patientia.

Zaupertas.

Præſentia Dei.
Suavitas.
Tranquillitas.
Veritas.
Zelus animarum.

EXEMPLA AFFECTUUM,
PRO VIA ILLUMINATIVA.

A*r broximi. Te Deus ia meo prexime,
& preximum preprerte dilige, ſicut me.
TsS me exemplo magis, quàm verbis hor
decziſti;: qui cum inimici eſſemus, dilexiſti
aes: Aui perditas aos quæfiviſti, & artraxiſti
miſerans, Qsem oderim, dam tu omnes amas?
quem deſpiciam , dum ta bonis, & malis pre-
cium tai ſaagaisis impendis.
Beswignitss. Obſtapeſco tuam Jesn mi be-
nignitstem! guam begevelé ad te revertentes
Peccatares excipis! quim smaater alloque-
tis! qaam tenere amplecteris ? & ſine expro-
bratione omsia reſtitais bona, quibas per pec-
catum faerant ſpsliati. Hãc te ſequar mi Iäſu,
querum mihi incamber cura, amabo etiam de-
linquestes, ut reducam; compariar calamitati
animæ, tractabo vulners leniter, in modo, in
geſtu, in valtu, in verbis, ut merus animi amor
appareat.
Beni=

Bonitas, Tua ad benefacichdam prepenfe,
bone Jeſa, mea eſt in omnes proxichos agendi
regnlie Inaumera in es dona, ſangainem tu-
um, merita, gratias, te ipſum elargiris; neque
majoribus tantum, aut lis, qui fe reverentut,
&amnaat, digaoſque ſe præſtaat; ſed vilibus
etiam, te igaorantibus, demerentißus, contems
gentibus. Trahit me tam ſuave exemplum, ut

me impendam emanibus, & fuperimpendam,

nemo mihi vilis, ?semo mea indigaus ope; quia
neme tibi.
Contemptas mundi. Ta non es de hoc mundo,
amabiliſime Jesu: tua deſideria, affeétas, vota,
ſpes, proſecationes non tendaant is hoaeres ⸗
gleriam, exiſtimatienern, laudes, & applauſus.
Delirium meum eſt, ſco tendam, ande tu Sa-
piestia Pattis abherres, Qzia aihil ſunt, indig-
na ſuat eo corde, quod noa ſatiatur, niſi Deo.

Conwerſatio. In terris viſas, & cum homini-
bus converſatus es. Romiad ſeſn , prudenter &
circamſpectè, ut non offenderes ſuaviter & ur-
baae, ut animos traheres; utilicer, & ſalubriter,
ut prodeſtes iis; quibaſcum verſabaris. O ſi &
ego prodeſie istenderem quam cohiberem af-
fectas meos? quam caverem etrores? quam ab-
ſtinerem aſperis & acerbis, frivolis & vanis, &
quaandoque noxiis ſermonibus? Semel juravis
aut obmuteſcam, aut ſana loquar.

Fortitu lo in adverſis. Omnia peſſam in eo „
qui me confortat; non ege, ſed gratia Dei me-
Sum Nen mihi innitor, ſed porentiæ Pattis,
quæ

intu
—.ℳ
, e t
lol,

„*

e ſgel!
illi teneil

Auen, ben

Aritnis,
l, uoe⸗
eeehilee

ibu, Mn
1I, tton⸗
Aliren lextit
luenn A
uien rei
llo eedt,
le, Riar
platan
A, nyor
lo Deu
An ler
Mnin hud. .
ülldndile
wrſtzuiri
lles
A
. leſer

An di

alne,
ttaten
u, rut⸗
meft ke
ſulkenm,
ur, in
aile,
mtunn .
Meinadu
du OH

aunen
e
duhun,
nlla, ults
Uln AN
itlla iel.
leunil

Kauntonid
A1, ekntk
eiſuni
enkling
eluuih I
m otielenl
mnn /guni⸗
aleknnis 4
Vel un

ninalu/
ſelertuine

5 eee
1 AR
ANoeN
ken⸗

quæ cannas erigit in columnas; ſaplentiæ FiNi,
quæ modos „ viaſque elud aadi habet infinitas;
gratiæ Sgiritus Sancti, quæ facit aſycta in vias
planas- In Deo meo tranigrediar murez,
E Hamslitas, O humilitas naſcentis, viventis;
morientique Jeſa mei! Cùm in forma Dei
eſſics, exinaniviſti temetipſum, abſcondiſti di-
vinitatis Majeſtatem, ne in te ceaflacret omnis
heaor, gloria, admiratie, & applauſas popale-
ram. Ahſerò licer, taadem tamen elige abjes
tus eſſe in dome Dei, in leco, & officie: & hæc
ſit gloria mea,

dutentio gloriæ Dei. Non quæris gleriam ta-
am, Domine Jjeſa, ſed hoanerifcas Pafremta-
um, negqve altiorem reperiſti operam taorum,
tuæque paſſionis ſianem, Hauc tua Incarzafio,
vita, mors, cagitationes, verba, opera, ſomnas,
ac omais reſpiratio tendebst. Lrahe me poſt
te. Quæramte, ſine me; ſine meo emolamento
quæram te quotidie, quavis hora, quovis mo-
mento, quivis reſpiratiene? qaæram parée, ſine
admixtioae creaturz, majorem tauam gloriam.

Lengakimitss. Potes Deus momento ple-
ctere, quo ꝑeccat homo? ſique id facias, juſtam
eſt, & in æternam laudabile judicium tauam
Sed ſuſtines tamen, lengaaimis, patiens, & mul-
tæ miſericordiæ: ſuſtines menſes, & annes, &
non expectas tantum, at revertamur, ſed revo-
cas ad te, & attrahis miſerans. Reſpicis Pe-
trum, tangis cor Magdalenæ, abblaadiris Ju-
dæ, &c. Egone vel me à te deſertum querar 3
Vel

vel ſpem alienæ converſienis deponant ² Aderis
intempore mihi: Expectabo te Domine, & non
movebor. Aderzis gratiàâ tuà peccatoribus': ſaſti-
nebe, & quod meum eſt, eperaber. Non erit
inanis ogera, quæ te imitatur.

Mortifeatio corsoris. Tota vita tua Jeſa,
eontinua fuit corperis afflictatie, Poteras, cù n
Deus eſſes, citra periculum, omnia corpori
cemmeda indulgere. Nea egebas hoc ſtudio ad
terrigendam naturam, quæ nec vitiata erat ;
nec vitiari peterat: non ad ſubjiciendam cor-
pus fatieni, qued Divinitas moderabatur, ut
non poſſet tebellare ? & stames in laboribus, &
doleribus à Tuventate tua vixiſti, & exſpiraàſtis
Eſt ergo amabile quiddam :, quod tu elegiſti⸗
Quid agimus anime? vitiata tibl eſt aatura, &
in malum proclivis, rebellat rationi- inducit in
peccsta; & adhuc ei blandieris, & uat quàm mi-
nimudm patiatar ſtadebis? Imo conteratur caroò
mea, ut vivat ſpiritus, Ut taus ſim, caranem me-
am crucifigam, cum vitiüs & concapiſcentiis.

Nitor cenſcientie.“ Splendor ſige maculz es
Jeſu mi ; manditia ab aemsi immusditia
lIibera, perfecta, & emnisè immaculata.
quando getero & ege inſultare mando, car-
ni, & deæmeni: Quais veſtrúm arguer me de
Feccate? O quàâm ſuavis dies, laberque omnis,
quàâm dalcis quies hominis, dum culpa non
mordetanimum! quâm hkilaris felixque mers
ecjus, quem conſcientia non accuſat. At hoc
ſolatium nemo alius, quàm tu ipſe, impen-
dere

A. Me

, 5
1,Cruce⸗
leu ijr ¹
ilaneten

I,Muns coe

W Mocne!

itun 1el
a Oterrum .
emen le

nnnbu

1Aoetatu

utut,

lemirecit⸗
lunnumek,
un it i
uminu
rbeu Al

Cere

ſalore enel

heſli
dielingtn
hecttier .
enid eie

uite
Krin Men
n, on
ignli
e urſiül un
ickatin ⸗
Aed
eraſtnbr!
nl,, Kenſct
uaegfi
1let, 4
ntot ittttii
rlnc
1, conetnickcus
GN KN

EaxttI

,Eul tust
6 nnntn
ne nnrio l⸗
Antet e!
4 bugtee
,Aan cli

14

rteltn

un tn e

na .

dere tibi poteſt. Malo ergò millies mori,
fœdari.
Obedientia. Omnia de te dixit, qui te amavit:
Factus obediens uſque ad mortem, mortem
sutem Crucis. Et tu obediene, Filius Dei, Sapien-
tia Patris, Dominus dominantium: * non
Patri tantum, ſed hominibus, etiam ſceleratis,

quâàm

& ini quis udicibus, ac Carnificibus; & uſque

admortem? O ferrum ego, & irdomitum
ſaxum, ſi hoc exemple nen movcar, utt iis
obediam, & is em nibus, & ſemper. qui Patres
ſunt, qui vice Dei fungantur, quibus tuam in
me poteſtatem tribuiſti.
Patientia. Demise dirige cor meum in pa-
tientia Chriſti. Statutum eſt, aut pati, aut mori
Ta Jeſumi., quàm dura in corpere, quam
acerba in anima quàm infamia in henore ſaſti-
nuiſti ? Tu idem Deus, & Homo: & ego unius
Päncturæ imaginatione percellar, minima in-
famia turbabot: O Domine da, quòd pro te
Patiar, qui ꝑre me paſdus es iafanda,

Paupertas. Domine Jjeſa, cùm eſſes dives,
fa cus es pro me egenus; ut non haberes, ubi
caput tuum reclineres. O res à ſæculis inaudita ;
Pauper Deus. Et ego illis affigam aanimam, quæ
Deus odit? Ego pre Deo non relinquam lætus.
& hilaris mundi augas, qui pro me reliquit
emnia regna mundi ſibi jure debita, adeoque
& cœlum ipſam?

usas vitag. Quâm ſuavis eſt Domine Spiri⸗
tes tuus! Præfctibis'leges, ſed addis vires:
um minimum facim us, tu rlurimum præſtas:
aptas

aptas te fingulis, nulli vim infers ? paucifſin. a
xigis, cum Pplurima, & graviſſima poſſis. Si
erramus, nes revocas & amanter trahis. Con-
fandis aſpelitatem meam. Evincis omnino, ut
in proximo meo excuſem delicta, attendam
fragilitatem; non plus exigam, quàm ipſe præ-
ſtem: ſi quandoque ſit ſeveritas adhibenda, ea
ſemper ſuavitate miſceatur.

Tranquillitas. Quanta locuti ſunt advarſum
te malignantes Domine Jeſu! tu factus es tan-
quam ſurdus, & mutus. Quantis impetitus es
blaſphemiis? at tu immotus ſtetiſti, tanquam
non haberes in ore tuo redargutiones; tenuit-
que ſemper animum imperturhata quies, ta-
metſi fulmina cxcire potuiſſes. Cur ergo, ſi
leviter tanger, erumpo in immederatos, præ-
cipiteſque motus: Reſpiciam in te jeſu mi;
& ſi lamam, ſi vitam perdam, tranquillitatem
ſervabo.

Zelu, anima rum. Amabiliſſime Jeſu, tu proꝑ-
ter nes homines, & propter noſtram ſalutem
deſcendiſti de cœlo, quot hoc ſfine ſuſtinuiſti
elementerum injurias ? quot ſuſcepiſti itine-
ra? quot labores & dolercs? quot mortes exant-
laſti. Effudiſti te ad emnes, divites & panperes,
honoratos & abjectos, ſenes & pucros, in urbi=
bus & pagis, in campis & deſertis, die & no-
Ge. Tanti tibi fuerunt animæ noſtræ, quanti
tuus ſanguis, hunc esim pro illis dediſti. Nimis
viles ege ſacie arimas, ſi nonr ex æ us ad pau-
peres, abje d‿ο, & pueros meeffundo, pro qui-

bus idem pretium datum cſt. Si pluvia, ſi nox,

ſi lon-

Ahti/
Ouine
eI
uneli
Eliſf, ̃ℳ
lotniniz
Cniſe
Niß 47
na tuint/

TINT
4

R

e

*

n uiſun A lenginquitas ſpatii⸗ ſi quæris incommoditas
lueh 3 me deterret. O animæ Chriſti ſanguine redem-
l ptæ! 6 ſi omnes ! ſi vel unam meo ſanguine,
chnien S acerbiſſima merte ſalvare boſt im.
lcnan Advertendum eſt, quod guszadmoduts Pia
Juiren. illu minativa ſpsctas a orinam, bpraximgue wirtu-
bena zsis, ita reſpicias & Chriſtum, wointi nermam,
& ab olutiſſimu m ene en , virtutu, Qua mihi
ratio fuit „ at in ſingulii h Hirſtaes Vis a octibnas mo-
krina tivum deſuzerem ab e Xemp 1. Chriſti

1udu du. .
mine ALPHABETUM AFFECTUUM,
ün uſun .
Wan i. PRO VIA UNITIYA-

A Alcirt cum Deo.
lun , 4 Amplexus Pei.
e Arerintio De
Uuptlliuen Alpiratio ad LD Deum.
catitudo in Deo.
Complacentia.
CLoenformita; cum peo,
Deſiderium Dei.
Donatio ſui Deo.
Exaltatio Dei.
Kxultatio in Deo.
eh Filiatio ad Deum.
niesb aſen Fraternitas cum Chriſto.

N Ury
un liun
e j
uc iiie⸗
Pevor lerexun⸗

emnte Gaudium in Deo.
Cit, W Gleriario in Dee, & Chriſto,
Nole, 1 Imitatio Chriſti.
Eii Invitatio creaturarum,

. Languor snimæ in Deo.
kirloen

A e

Lau.

Landatie Dei.
Mors in Deo.
Narratio magnalium Dei.
Oblatio ſui.
ba ſtum cum Deo.
Quies in Deo.
Reſpiratio in Deo.
Vita in Deo.
UR'o ia Deo.

EXEM?LA AFFECTUUM.L
PRO HAC VIA.

A *² cum Deo. Amas me, amo te, amor
meus, Deus meus! Tu qued es, meus es:
erge quod ſum, tuus ſum. Mergor in infinito
tuo, tu in meo nihilo. Quia amas we, com-
municas te mihi; quia amo tereddo me tibi, &
te tibi amer meus, unus & ſolus, ele étus ex
millibus.
Amplixus, Dei. Parce mei amoris audaciæ,
Deu: meus. Qni poſaiſti lævam ſnb capite meo,
& dextetâ tuà amplexaris me, intra tua brachia
cogis me. In illa reverentiſfime conjedtus & vi⸗
vere vole, & mori deſidero. Tu ſtringe me, nec
permitte me ſeꝑarari à te.
Atppretiatis Dei. O bonum inæſtimabile
Deus, omsium deſfiderabilium finis! Qaia

ſaper omnia æſtime te ſuper ompia amo te, ui
Deficit in tui pretii æſtimatione intellétus iug
meus, & ſub imperio voluntatis te infinita æ ſti- Ah

matione appretiare denderantis, fatifcit. Zit ti-
bi

Armnlro ’
, ſin
calinr inbentl
n Mlmgt
rtezuot, 1m0
1ℳℳs Cbi ſun
GAekremmihnt
jumi we ifle
nuco erit tli
ulat el iu
urhonlehe, i
Uel nomesto n
1 De. Deu nen
tie; Aunnd
lutormenun ie
Uumnenmm aiit
1unn intelectun

llu enre⸗

Rliezgiia
ag güitt i
Kdeir,
MtiUn
d
len, Uer
ſin, Anltn.
Ninn le, ot
iu ſm e
uul wicen

TNR

Neinole ln
e, ent:
ynüfui⸗
iuſsbe te⸗
1ilo elri
u Kug

ncis niur
1 hugte
guuun Mnult
Oteretue

fiigene,en

n hrlimt,
lun boige

Cn

bi ſatis Deus meus: amo te millies, & millies
plus quàm te, plus quâm ſatietatem animæ
meæ, plus quàm ipſam beatitudinem meam, &
jucundiſſimum , æternamque tui aſpectum
amo te; & in hoc morior, amo te.
Aſpiratio ag Oeum. Ubi ſum! Ah jube me Do-

mine venire ad te. Excam à mundo, & ejus con-

cupiſcentiis; excam à me ipſo, ut nuſquam ſim,
niſi in te. O quando erit felicifima illa hera,
quàâ mihi vel annuas, vel dicas: Veni de Libano,
veni? Ecce me, reſpendebo, adſum: nec ullum
me aliud votum vel momento retardabit.
Beatitudo in Deo. Deus meus, nendum vi-
deo te revelatà ſacie; & tamen beatus ſum, quia
amo te. NQullum tormentum ſentio, dum amo
te; quia ſolum tormentum mihi eſt, non amare
te. Tu ſolus totum intellectum trahis, ut te
unum poſſideat; tu ſolus omnem amoeris mei
vim exhauris.
Complacentia Dei, Lu es, qui es: & hoc unum
mihi placet, quod es, qui es, infinite perfectus
in ſapientia, potentia, & bonitate. Non poſſum
hoc exprimere, nifi verbis illius amantis: Si tu
Deus eſſes Auguſtinus, & ego Auguſtiaus eſſem
Deus ego Deus vellem, ut tu Auguſtinus eſſes
Deus: ita mihi placet, ut tu ſis tu.
Conſormitas cam Deo. Amo te Deus meus.
Satis dixi: voluntas mea jam tua eſt, & tua eſt
mea. Vis me premi, abjici, contemni, con“
queri? dilaniari? volo & ege, quia tu vis,. Vis
me inter beatôs'ad tui fruitionem attollere? vo-
lo: non quia limpidam, & innocentem hoc ad-
* * fert

fert voluptatem; ſed unicè quia tu vis.
Deſiderium Dei. Deſiderivm habeo diſſolvi,
& eſfſe tecam. Quis me liberabit de corpore
mortis hujus ? Quando veniam, & apparebe an-

te faciem Dei mei ! Defecit cor meum, & cato

mea. Deus cordis mei, pars mea Deus in æ-
ternum. Sed nemo venit ad te, niſi tu traxeris
eum, Trahe me poſt te amor meus, Deus meus?:
trahe me, & curram adte,
Denatio ſui Deo. Quid petis à me Deus meus?
Audio ſusviſſimam tuam vocem: Præbe, fili mi,
cor tuum mihi. Ecce habes, tibique ſponte, &
hilariter dono, quidquid mihi dediſti, cor ani-
mam, vitam, ſanguinem, intellectum, & volun-
tatem. Nolo cor meum, niſi ſit tuum ? nolo ama-
re, niſi te: nolo vivere, niſi in te, nolo ſapere niſi te
nolo velle, niſi te. Iam tuus ſum, non ſum meuz;
Vivo quidem, fed non ego: vivit verèò in me
Deus.
Sazeltatis in Deo. Cor meum, & caro mea ex-
ulraverunt in Deum vivaum. Salio extra me
Deus meus, ut veniam adte. Angaſtiæ cordis
mei nen capiunt tortentem voluptatis, quo tui
recordatio me perfundit.
Filiatio ad Beum. Filius tuus ego ſum, filius
tuus. Nen eſt præſumptio; quia dediſti mihi
poteſtatem filium Dei fieri. Dicam tibi ſem-
per,-& rota animi fiducia dicam: Pater meus
es tu. Diligam te, quia Pater meus es tu, ample=
Ktar te, nec dimittam te, quia Pater meus es tu.
Pater da mihi pertionem ſubſtantiæ, quæ me
centingit, ſed pertio mea tues Deus meus,
allam nec quæro, nec admitto.

Fra-

thu el
Amin,

ℳ
Getentouln⸗

Dauin mihi
ulru

Mde.

prur, gen
gaen
Mbg, ocne
Atellche,
43

N oen
A KEN

n u

K

a. d n
e Gololn

n
Ihe⸗ 4
61, An
a i

„*

1

glint,
n oelt
ſei lene
lintnthen.
cot en ane
in merlir.
ir, nidari
ndDese

Vinellute
n/Aeteſlan
tbigrehmaet
Deden vw.
letuun ront
blzreie
ora Ne
Ciet ectne

Madte
la eun
aiiran⸗
alntti eun
mcin in
rell nii
anttiler
ln kian
reuaitl, n
niermeliil
linie vut

Fraternitas eum Chriſty. Primogenite is
multis fratribas Jeſu-Chriſte: Pater tuus idem
meus & eſſe, & vocari vult Pater : te hæredem .
me cohæredem facit. Amo te, amabiliſſime fra-
ter: & ſi me in hæredirarem regsi non admit-
tas, am abo te? & ſi me à te projicias, amabo te.
Omnia tu anice hæres accipe, quia omnia de-
bentar tibi: naicam mihi relinque amorem, ut

Aamem te., Hic unicus ſit pars mea, & hæreditas

mea.
Gloriatio in Deo, & Chriſto. Abſit mihi gloria-
ri, niſi in Des meo & in cruce Domini mei Jeſu

Chriſti. In hoc glorior, quod tu Deus ſis Deus

meus, Domiaus meus, omne bonum meum: in

quo ſumma eſt mea feliciras, quod ſim creara-

ratun ſervas tuus, & quem ta amere infinite
dignaris In hoc gloriabor, ſi in cruce configar
Jeia meo, ſi vulnera tua fiaar mea, & tce-=
cam paupere & deſpecto , fiam pauper, &
deſpectus.
Imizatio Ehriſti, Cùm in forma Dei elles „
amor meus Jeſu, exinaniviſti temetipſum di-
vitiis. honoribus, & ſapientia, factus pro me
egenus, ac deſpeétus, & ludibrio habitus. Fac
poſſim eſſe dives: nolo; quia tu fuiſti pau-
per. Fac poſſim eſe omanibus honorataz: no=
lo; quia tu contemni elegiſti. Fac poſſim ſa-
pientiæz famam lucrari: nolo; quia tu pro fatuo
haberi maluiſti, Electio tua regula eſt electio-
nis meæ. Et ſic eligo ſolum ad majorem taui

imitationem.,

Languor animi in Deo. Amore tui langueo.
ℳ* 2 Dens

Deus meas. Nauſcat anima mea, quidquid hu-
mani eſt ſolatii & mundum omneſque creatu-=
ras faſtidio; quia te unum, & ſolam amo; & cum
nendum te frui licer, in omni alia operatione
deficio, & ſolo amore reſpiro, amor meus, peus
Mmeus.
Laudatio Dei, Lauda anima mea bominum,
quoniam bonus. Omais actio mes, omnis cogi-
tatie mentis; omnis affedtus voluntatis, omnis
reſpiratio, omnis arteriæ motus dicat tibi:

Magnus peminus, & laudabilis nimis. Nec-
dum aſſequor, quod volo, quidquid dicam,

quidquid cogitem; adhuc es infinities landabi=
lis. Magni ficet te, mei loco, anima Sanctiſſimæ
Virginis Mariæ. Laudent tc ardentiſlimo affe-
Gtu Seraphini: Sanctas, Sanétus, Sandtus. Bene-

dicant omnia opera Domini Domiso, laudent,
& ſuperexaltent eum in ſæcula- Nondam aſſe-

quor, quod intendit affectus. Laudet te aumani-
tas ſanctiſſma Redemgpforis mei: & quod altra

non goſſum, tua te Divinitas landet is ſæcula,

Mors in Beo. Mortuus ſam & vita mea ab-
ſcondita eſt cum Chriſto in te Peus meus. Lis
quefacta eſt anima mes , cuùm tu tetigiſti cor
meum, & à me tranfſvit in te. Omnis cogitatio
mea, omnis affectus meus cum Chriſto coaſe-
pultus eſt in te. Vivo tames in te, quia hoc
unum ſentio, quòd amo te.

Narratio magnalium Pei. Magnificat anima
mea pominum: Quia fecit mihi magna, qui

potens eſt, &c. Potes totum recitare. Quidquid
ſzalu „ quidquid intellectu capio extra te Deus
qud P
meus,

pumu N
ſehü
uriu UAles
NEEANH)
ntgubate⸗
1 Onuit he,
olalſtiete
Alure, A mie
1ln, eat,ere
alics A Weend
WIn,olun
letſat; les e
8 Ao te
Alro ide Nor
rnd gtat
Pur corts 1
Griarllenn
Aerame
Aeruat, atu
nlitun
Mr du,
undnſeu
ke
N Rne-
rde

ige
lmfen.
R A U

NR Ul⸗

uſiini

0lr gen

Aen 4“
irneie

umt

een

Nlonti, end
on, dar li.
Midai, Ne.

ildin.

uneleud,
uizukſin
tNaiſul⸗
zun udg e⸗
Okio, uter,
Mrlin d
ulktektani⸗
MiA Ai
Abahetdirdn
KNNA.
ie u lein ,
uarizllin
, Oonzcoghilt
ancCipeott
ante gi n

uriter

iblongn l
. il

meus, opus manuum taarum eſt, & tui in maa
ameris affectus, Idee magasificat te anima
Dominam. Sic dilexiſti mandaum, ur Filium
tuum unigenitam dares, Idee magaiſicat te-
anima mes. Chatitatem tuam diffudifſti in cor=
dibas noitris pet Spititum Sasctam, qui datus
eſt nobis. Ideo magaikcar te aaims mea.
Oblatis ſus. Omsis mea, tas ſant bomine
quis omais tus velaiſti eſſe mea. Quid habeo,
quod a liberalitate, & miſericerdia tus non aC=
ccpi? & quis acccpi, rarſus tibi cam ſisceriſſi=
mo gaadie offete, cerpaz meum, & animam
meamomues ſenſus & potentias meas, iatelle-
Kum, memotiam, & volauntatem meam, Non
aſpice, quòd mea ſint; ſed quòd tua; & pretio-
ſiſſimo ſanguise Filii tui tibi viadicata.
Pactiens cuss mee Amo te beus meus; & tu
ſcis, quis nihil amo aifi ce. Non ſuſſicit cer hoc
ſentite, aon lingus loqui. Sic erge paciſcor te.
cum Peus, de minimoe quecusque meta inter:
20, & externo ansimæ, cords. & cerperis mei;
de omni mea æaS* dormientis ac vigilantis aſ-=
piratione, ac reſgiratione; de omaibus, & fingu⸗
lis, qaæ ſunt & crunt, creaturarum motibus; de
ſingulis Beaterum tuerum & 88. Matris, ac Jeſu
mei Redempftoris actibas, ſiat ſigna mea, quie-
bus meum in te amerem loquar. Quidq aid he=
rum aſpicis Deas'is eo tibi ege lequer: amo
te amabili ſaime Deas.
ries in nes. ia omnibäs requiem quæfivi ;
ſed extra te sen inveni, Deus meas, emer
meu, In omnibus nihil teperi, niſi dolorem &.
** z afflictio-

0

affli cionum ſpiritus. Recordasus ſum tui, ecce
pax, & conſolatio, quam mundus, & creatura
nulla dare poteſt. In fundo me totum in ſinum
beneplaciti tui. Hæc requies mea: hic habitabo,
quoniam elegi eam. In pace, in idipſum moriar.
Eita in Deo. In te, per te, propterte vivo, Deus
cordis mei. Taanima animæ meæ. Nullam vor Wal
lo mentis, nullam corporis operationem, qu?z m,0
non ſit beneplaciti tui. Hoc ſolum me movet, ut
excedam tebus emnibus creatis. Quo moveor, ſereue,
illo vivo, Yivo te, vira mea, Deus meus.
Unio cum Peo. Oquam mihi bonum eſt ad.. galyku
hærere Deo! Jam experior, quod quiadhærer wmani
Dee, unus ſyiritus eſt cam co Tumihi hoc uniaren
obtinuiſti amabiliſſime jeſu quando etiam pro m.

. . . . eCrtta,
me oraſti Patrem ut ſim in te, & in Patre unum, Ai
. . AAA A
ſicut tu & Pater unum eſtis, & quis me ſeꝑparag 1.
bit, & SS
*O.f Aul Min

Ehund, Cen
dan.

lhi. t

Akrh⸗

l. /,
b en
4

ſtai
umit

Ne

N. e

,
. kwuge
INDEX
Abe
, 1

ninni ,
d taun
menni ln
henih din ludo,
in inſe⸗ Win.
Nerteſinhn
r. Midn
Urtiort
õ R
4 m
Ne
uhonn A
giale
1. Tomm ke
grnheim ,t
A bNMyr mn,
1cebrelent

INDE X.

In Evangelia Dominicarum totius
Anni-
LDOminica I. Adventus congruit huj us Domis
nicæ EVangelium cum Dominica ultima poſt
Pentecoſten, quod exbenditur. fol. 484. σ 490
Domigic= II. Adventus. Càm audiſſez Joannes in

Tincu lis. 349. &3 50
Dominica III. Adventus, Miſerunt Judaiab Je-=
roſolgymis. 273

DOmia.Iv. Adventus, Lege Evangelium illius disie,
In Natali Dom. Myſterium ejus diei. 30. 3 I. 32. 33
Dominica infra Narivitatem. Simon & Anna
prophetizant de Vbriſto, 66.67.6 8
In Circumciſione Domin Myſterium eius dieie 36
& ſequents
In Epiphania Domini, Myſterium ejus dici. à fole
40.. uſque ad 50
Nominica I. poſt Epiph. Eum factus eſſet Jesus
annorum duodscim. 83. uſqu ad 94.
Domin. II. poſt Epip. Nuptiæ facte ſunt in caaa
Galilæg. 279
Domin. III. poſt Epiph. Cum deſcendiſſet jesus
de monte. 345. 3 46
Domin. IV. poſt Epiph. Aſcendente Jesu in na-
viculam. 196.297
Domin V.poſt Hpiph. Simile eſt regnum cælorum
homini, qui ſeminavit. 360
Domin. VI. poſt Epiph. Simile eſt regnum cœlo-
rum grano ſinapis. 361.36
Domin. Septuageſ. Parabola Operariorum in vi⸗=
nea, 459
Domin. Sexageſ. Exiit, qui Kninienegre ſe-
men ſuumo 18
ammis-

Domin, Quadrageſ,Ecce aſcendimus eroſolymam.
71. .

103. Oe cæco Nierichuntiae, 466
Domin. I. Quadtageſ. αss e& Jeſus in deſer=
1 , 270. 27 f

Domin. II. Quadrageſ. Dairanifexatione Cpri-

ſti. 389.:328
Domin. III. Quadrageſ. Erat Jeſus siiciens
dsmanis m. 334
Pomin. IV. Quadra geſ. Chriſtus paſcit in deſerto
quique m:llin ho minim. 373
Domin. V. Quadrageſ. Nuss ex vobis argust na⸗
de peccato. 4 T 4

Domin, Palmarum. Myſterium ejus diei. 106,107
Dominica KReſurrectionis. Myſterium ejas diei. 181
REwangelium I18fſ. 186
Feria II. Apsaret Dijſeipulis euntibus in Essmauss.

196. uſque ad z20 2

Feria. III. Aptaret Chriſtus Diſcipulis congregatis.
202.203
Domin. I.poſt Paſcha. Apparet Biſcipulis, dat ets
Spiritum Sandum, 206, Uhoma incredulitas,2 27
Apparet praſente Ihoma. 208.209
Domis. Il poſt Paſcha. Ego ſum Paſtor bonus. 220

Domin. III. poſt Palcha. Modicum, & jam wvids-
bitis me. 222.

Domin. IV. poſt Paſcha. Padoadeum, qui mii ſit

me. 22 I. 222. Cam autem venerit ille Spiritus

Veritatis. 2⅞8
Domin. V. poſtPaſcha. Lege Evangelium illius diei.
In Alccankoac Domiai. Myſteriusm eius diei, 22 f

220.227222˙8
Domia: VI. poſt Paſcha. Gum venerit Paraclitus,

4 n

uemn ge mittam vobis & Patre. 247

nominica Pentecoſtes. AWteriam ejus diei, 13

ℳερ Aad 24 4
D0e

An

Iniu

M

lt)
ſhay Cil

n,

ntr/

urch,
Ahare y

leuec. A
lam hati

l

N 4

llen dr
Aler le, Na

4

ate, ushe

ADerr te

1

entec

I e,

N tbente

n

9

1
er Me
eite gn

.
e,,.
e,

46
ku ug

17,

nnind .

60
r AAn

⸗ , Mge

N
ℳ, Nut

6h

ihul Ool

ſigani Minget
Minfllun ,eli

ANNArA Leee

Ng MKlll
ee

ol t
Mealn ut
GerudKnn

.110
Mig

GAneteNnA
MAN,NN
n
,, 11
nert rn
1

Arjtlmilius

i 4
,nunnt in
art.
en 14 4
GeNNu!
NP

Dominica 858. Trinitatis. Myſterium ejus diei. 24 3
Evangeliusm. 2 I8.220
Domin.l.poſt Pentec. Nolite judicare. 339
In Feſto Corporis Chriſti. Myſteria meius diei,
248. & ſequent.
Domin. II. peſt Pentec. Homo quidam fecit cæ-
nan magnam, 2˙19
Domin. III. poſt Pentec. Parabola de Oe perdita.
442
Domin. IV. peſt Pentec. Piſcatur Petrus ad ſtag-
num Genecareh. 290
Domin. V. poſt Pentec. Niſi abunda verit juſtitia:
veſtra. 325
Domin. Vl. poſt Pentec. Reficiuntur quatuor mil-
lia horminatm ſeptenms panibus. 381
Domin. VII. poſt Pentec. Aezendite à ſalſis Pro-
Phetis. . 345
Domin. VIII. poſt Pent. De villico iniquitatis. 4 47
Domin, IX.paſt Pentec. Videns ci viatsm, fievit

ſuper illam. 108
Dom. x. poſt Pestec, Parabola Phariſæi, & Pu-
bligani. 453
Domia. XI peſt Pente, Sanatur ſurdus, & mis-
. 1s. 3280
Demia XII. poſt Pentec, Parabola deſcendentis
in Hierit bo. 426
Domin. XIII. peſt Pentec. Mundantur decem le-
raß,. 40
Domin. XIV. poſt Pentec. Nemopoteſt duobus
Dominis ſer vire. 33 6.337

Dom.XV, poſt Pentecs Filius viduæ ſuſcitatur.34 8
Domin. X VI.poſt Pentec. Sanatur hydropicus. 449

Recumbendum in noviſſimo. . 440.
Domin. XVII. poſt pentec. Magiſter, quod eſt
mandatum magnum. 4 ⁸ 1
vom.

Dom XVIII. bolt Pentec. Sanatur Paralisyeus. 3 ef
Domin. X IX. poſt Pentec. Naptiæ flii Kegis, 477
47 8
Domin. xx. poſt Peatec. Sanatur filius Reguli. 289
Domin. xxxI. goſt Pentec. Rexponens rationes cuns

ſer vis ſuis. 400.40 lI
Domin. XXIn poſt Pentec. Licet cenſum dare
Caſarizan non? 408

Domin. xxIII:poſt Pentec. Malier curatur à ſan-
guinis fluxu. 304. Sieſasr ater ſilia Jairi. 305
pom ultim. bo⸗ tPentec. Prædidio deſolationis. 48 4.
Si glure es Dominicæ ſint goſt Pentecoſten, uti
untur ex Domiaicis poſt Heiphaniam
ia, ſic erunt & Meditationes ex iis-
icis ſùmendæ.
X —–☛☚ V
I N LD E X
In Evangelia præcipuorum Feſtoram.
IN IANUARIO.
I. TN Circamciſione Domiai. Vecatum eſt no-

1men e/as esus. 3
6, In Epiphania Domini, Cam natus D, Jesus
40. Mequent.
18. In Cathedra S. Petri. ARuem dicunt homines
eſſs ſi lium. 385
25. In Converſione S. Pauli. Ecce nos reliquimus
omnia, 4 57
27. In ſeſto S Joannis Chryſoſt. EZvs eſtis alueresn
F H B R U- ARIO. 32 1
.In Purificatione B. V. M. Poſtquam impleti
. dies purgationis. 5 8. uſque ad 6 8
24. 5. Matthiæ. Venite ad me omnes, gui laboratis.
M A RTIO. 370. 232

19. 8. Joſephi. Jaſeph autem vir ejus cim eſſet
juſtus. 24

. ait

1d in

1

Sltzottem

A, 1
Mereè Mh

lne

111
01

4 la,

lealerr, M

oſt ,
hol Aerſe⸗
4
4,

S
k, u

iue .

e )

69
lrde,
„ alles,
Meln
lie in in
15 E
rir

vlrſi, „
uini

rih 1 S

WMiſchutar
ui⸗ inguh⸗

gun iine
4
,/e
Nnne,,
,in
o MNa

16

Huinrtelftieg

i
1 llatn
10
Alnunt⸗

l 46 hun
6,

.
1.
4

14. Anpuntiatiopis B. V. Miſſu: eſt Angelns Ga.

briel. APRIL I. I9. 20
25. S. Marci Evangeliſtæ. Deſignavit Dom inus
alios ſeptuaginta duss. 422
M à O.

§5. Philippi & Jacobi. Invenit Phili zn c Van. -
1.478. kunct. 3. & ſeq. med. punct. 1.
6, Joannis ante portam Latir. Acceſit ad Jeſum

Mater filierum Zebedsi. 4 464
2. In apparitiene S. Michaclie, Qrtis putas majior
eſt in regno cœlorum. 397
J UC N 1O.
24. Nativifas S. Toannis Bapt. Eliſabeth imple-
zup eſt tenibus pariendi, 25.26
29. 8S, Petri & Pauli. Suem dicunt hemiues eſſe fili-
um hom,inis. ] LIO. 385
2, Viſitatio B. V. Baæurgens Maxria abüt in men-
tana. 24
22. Mariæ Magdalenæ. Malier, qug erat in ci-
Vitate peccatti. 351I. 552
25. §. Jacobi Apoſt. Acceſſit ad euns Mater filio-
ram Zebedai. 46 4
26. §. Anpæ Matris., Smile eſt regnum cælarum
theſanro abſcondito. 363
11. . Ighatii fundatoris Soc. Jeſu. Sint Iuzabi
Mriptacinds. 434

A UGUS T O.

6. Trans figuratio Domini Aſun tſit Jeſus Petrü,
& Jacobum &&* Jsannem. à 389. 154; 2e a44 393
10.S. Laurentii. Niſi grana m ſiumenii cadens in

serram. 469
15. Aſſumptio V. B. Intravit Jaſus in qunddam
caſtellum. 17.4 18.

24. §. Barthelom æi. Fxiit Jeſus in monten: ora-

7e. 214

28

22. J. Auguſtini. Ves eſzis ſal terra. 3²1
25. Decollatio S. joannis Bapt. Harades natalis /ui
cœRam Jecit. 37 I
KEPTEMBRI. 8. Nativitas B. V. 17
14. Kxaltatie S. Crucis. Ego ſi ealtatus fuers à
terra. 471
21. S. Matthæi Apoſtoli. Videns ]eſus hominem
ſedentem in talosnio. 303
29. S. Michaelis. Acceſſerunt Biſcibuli ad Jelum
dicentss: Kuis putas, &c, 397
OρC TOBRI. [434
J. B. Frasciſci Borgiæ. Ssint lumbi veſtri pracinci.
4.S. Franciſci. Fenitæ ad me omnes, qui 370
28, S5. Simonis & Judæ, Has mando vobis, ut
diligatis in Vicem. . 120

NO VVEMBR I.
1. In ſeſto omnium SS. Beati panperes ſpiritu. 3 1 5
uſqne ad 321
11. 8. Martini Conf. Lucerna corporis tni eß oca-

lus tisu, 335
21. Præſentatio B. M. V. 17
25.§ Catharinæ. Simile eſt regnum cœlorum decam
Virginibus. . 286
30. S. Andieæ Apeſt. Ambulans Jejus juxta mare
Galilaa, vidit duss fratres. 291
D E CKMEBR I. (434

3.S. Franciſci Xaverii. Sint lumbi veſtri pracindi.
6. S. Nicolai. Homo quidam feregrè preficiſceni,
vocavit ſervos ſuos. 488
38. Conceptio immaculata B. M. V. 16
a1. S. Thomæ Apoſt. Thomas unus ex duodecim
non erst tism eis. 207.208.109
2). Nativitas D. N.ESUChriſti. 30. & ſeqnent.

In Dedicatione Eccleſiæ. Ecce vir nomine Za⸗

ehaus. 467.46 8

H Ane 1.
ſel ncuri

c N

ilionen
1 gur iio
efrocreen,
in, leun
tiil uan,
le lnr
a wüt ar

gleiuen
ſotiſimen
par ir
ſer /
locen
aullenteie
R uibeore
ednnire
ld lro i
e t

Wto enz

9I
nſiialen

Deflain

1
4

N

Pilſitfeani,
e

Bnmi

911
mn ſien

nuag

8
I

11
il
.

Pntoluſsnin⸗

en e.
17 Z

4

Al

41

eliolnenaan⸗

ii tſche

N.

1lu tr n
Nl .

SGin.

4

4

1

4

4 7

AM

1,

8

K1I
DOMINICA I. ADVFENTUsS.

De æterna Verbi Genoeratione.
E⸗ N grincipio erat Verbum,
& FPerbum erat apud
Deus, & Deus erat
Verbum. Joan. 1. Con-
ſidera Filium Dei in ſe
efle Verbum Patris,
conſubſtantialem cjus
imaginem, in quâ ome
nes abſolutæ perfectiones relucent, æternitas,
immenfitas, &c, quæ Filio à Patre communi-
cantur: idcoque procedere per intellectionem,
qua Pater ſeiplum, & ſecum connexa intelligit.
Crede hoc firmà fide, adora, lauda. magnifica,
gratulare, ama, &c. ſed & tu ad imaginem Dei
reatas es. Quâm nobilis! at nunc, quam diſſi-
nilis prototypo. Fatere, confundere, dole, de
teſtaurandè imagine cogita. Ut producta eſt
Prima, ſic reſtauratur ſecunda Dei imago per
Dei cognitionem, & ſæpius exercitos fidei actus,
quorum defecu potiſtimum labimur.
2. Om nia per ipjum fadta ſunt, & ſine inſt
Iadum eſt nihil. Ibid. Conſidera Verbi Dei po-
tentià , omnia ex nihilo condita efſe, & conſer-
vari, ſine hac in nihilum deficere. Agnoſce vivâà
ſde te, & omnia ita à Deo pendere. Magnifica,
& lauda potentiam cjus? invita creaturas; viciſ-
am te ab iiſdem invirari crede. Mirare tot poſ-
übiles creaturas, in ſuo nihilo reliétas, te tam
miſerum peccatorem extradum. Agnoſce
quanta potueris cum eo, quàm pauca præſtite-
11s.

1⸗

3 HHBDOMADA I.

ris. Humilia te, quod nihil poſſis ſine eco. Appre=
hende manu tua omnipotentem ejus manum,
gum quàâ ſola omnia potes & erige te ad mag⸗
sanimitatem in arduis ac difficilibus.
3. Quod factum eſt in ipſo vita erat- Ibid.
Regredere à creaturis ad Deum- Cogita cteata
om-nia eminentiore modo in Deo eſſe, habere
in Deo quoddam eſſe Diviaum & vivum, Eras
ergo & tu in verbo, & eras Vita. At vivisne
etiamnum in te ipſo vitam Divinam? Quid
reipondent operationes tuæ, ex quibu= vita
colligitur? Invenies pro quo gratias agas, de
quo Deam laudes, quod ames de quo doleas,
te confundas, & deprimas, quo ad fiduciam
erigaris.

FERIA II.
De creatione & fine hominis.

I. Reavit Dens hominem ad imaginem *
ſemilitadinzm ſaam. Gen I. Agnofce
Creatarem tuum, ejus æzternitatem in eſ-
ſentia, omuipotentiam in ereatione, bonita-
tem in ſui communieatione, ſapientiam in gu-
bernatione, &c. Lauda & glorifica factorem
tuum, hic eſt, qui te extraxit ex nIhile, tatus ergo
es ejus. &Qt quoties te Deminotuo ſubtraxiſti? Aſ-
ſurge, re di in poſſeſſionem eſus, dolendo, aman-
do, reſgnando, zit S. Leo linaginem (ui tibi in-
didit per creationem, gratias age, led tibi zeliquit,
ur ſecundutm cjus imaginem fias, ait 8. Baſil. Con-
gerte cum prototypo, adverte quantum tibi deſit.
E

101

Genim
iu n

Ni

in ninin
avſenti
K un ,
odpiſ⸗
Iu Nebrile/

.
Cme werir⸗,
Meeee

oſytrr,4
Ltegvan
u blen uas

1 een6
ſ d⸗
N clt

mn
opode,A
olenier

lnnbiinne

41

hen n
an Anl
lbu
s Nl
Cognun
Doeſe
ne inn, i
ig diie
Oyuni l
gibt ſin

Cis un E

aben wen

4 e1
Gn ult

ll

Pbonini.

inrſſun

Gn . Nn

raen i!
TAolien *

ut ei ſimilis evadas; propone id urgere, que
maximè deficis: pete gratiam, &c.
2. FormaVit Deus hominem de limo terra, &
inſtira vit in faciem eius ſpiracubum wita., Gen. 2.
Animæ nobili addidit Deus corpus de limo ter-
ræ, ne ex nobilitate nimium ſuperbias, ex vili-
tate nimihm dejiciaris. Si tam nobilis, cur ad
indigna declinas? Si tam vilis, cur mancipium
es corporis tui? Reſpiſce: corpus tuum cura,
non fove: nece ſſitate metire obſequia quæ illi
impendis, non voluptate,. Adjice te per humi-
litatem ſpontè, antequam per neceſſitatem ab-
jiciaris in pulverem, &c.
3. Deminum Deum ruam adorabis, eique ſeli
ſerwies. Matth. 4. Hic eſt finis tuus, ad quem
creatus es. Agnoſce Dominum, agnoſce Peum,
agnolce taum, & hinc titulos, quibus ei & ado=-
rationem, & ſervitutem debes per omnes tibi
concefſas corporis, & animi facultates. onam-
cunque enim à Deo accepiſti, ea Deo obſiricta
eſt. Reflecte te, quàm paruùm hanc veritatem
agnoveris, unde & tuis facultatibus abuſus es.
Dole, deteſtare, propone, & c. Reſpice altiorem
finem, ad quem Deo ſerviendo tendis. Lauda
Deum, qui ſe ipſum tibi in præmium proponit,
gratias age, de ſidera, pete gratiam, &c.
F E RIA III.
De mediis ad eum finem conſe-

1. IX Principio ereavit Heus c& um & zerram.

Gen. 1. quanta rerum ſeries, quæ tibi ſer-
Z vit *

4 HE BDOMADA I.

vit! Aliæ ſunt naturales, ut lm, elementa
omnia, & omnes gorum perfectiones, homnince;
artes ſcientiæ, virtutes. Aliæ lupernaturales, ut
Chriſtus Mediator, ejus natura, Sacramenta,
gratia, Angeli Sancti, Sacra Scriptura, inſtru-
ctiones, ſtatus Religioſus, &c. Admirate, quòd
canta ſecerit tibi ingrato & gebelli. Lauda Deum
in omnibus operibus ſuis agnoſce ejus in te

„.

qui tantis te exulem doaat.

2. Omnis ſub'ieciſti ſab pedibus ejuzs, Plal: 8.

Conſidera modum & sſfectum, quo tibi Deus
hæc media dedit: amorem, quo gaudet tibi
benefaccre: liberalitatem, quâ hæc ultra ae-
ceſſitatem, ad jucundiratem ſuppeditat; pro-
videntiam, quâà ſuis Omnia temporibus diſpo-
nit: ſapientiam, quâ mala, quæ tu obeſſe cre-
dercs, ipfe in utilitatem convertit: paticntiam,
quàâ manum ſuam non retrahit ab ingrato. Ad-
mirare hæc, prædica, extolle, gratias age, in-
dignum te reputa. Diſce à Creatore tuo cſſe in
eundem liberalis, & in ejus ſervitio conſtans;
ſed hoc non egiſti hactenus; ingratus kuiſti,
dole, propane pete giatiam.
3, In viſibilia ejus à creazura mundi, per ea
qna fadta ſisnz, intellecta cosſpiciuntar, Rom. 1.
Conſidera finem horum mediorum eſſe, ut te
ad finem tuæ creationis proſequendum juvente
Juvant ergo corpus nutriendo, veſtiendo, medi-=
cando, recreando, &c. animam, homines in-
ſtruendo, ſcientiæ illuminando, & perficiendo
inglleſtum, virtutes adornando, naturaliter vo-
lunta⸗

morem. Cogita quanta tibi in cœlo præparet;

1r.

4 rist

3 Nu
Am A
ℳ M

(ddn9

ſen
loe

INI.

cfentn

WLICat
enta 0
N ſandhs na

a1 Dce
1A Cevel. 1
⸗ Cebel.!

.Cunri

Wll l

N 1
n

e nenen

1

AI

Anen
Cleptnnir,
ellrnig
a, ſenn

lairun e

9Woitue

Ddliluulen
Pulle gle

egbener,

ies t.
na

1 0⁰

1
l ee N

N

1 . .

enpotbucl⸗
enn Okelect⸗

riekenda,

sd
le Prikiet
1

Cenon todel

ſarpieig (Colddi
buntngete
.

,1s, Perks al
9; tn

.

gUrs Eurt N

ADVENTUE; 5

luntatem. Juvant denique ſupernaturaliter ad

cognofecendam Divinam omnipotentiam, ſa-
pientiam, providentiam, bonitatem, & magni-⸗
ſicum de Deo ſenſum excitandum. Confundere;
quèd his mediis tam ſegniter ha cenus ſis uſus.
Time hos in ultimo judicio tui accuſatores &
teſtes. Gratias age. Opta ea ob ſegniriem tuam
non ſubtrahi. Spera ea à Dei bonitate. Spondé
iis mi ad eam intentionem quâtibi dzature
FERIA IV.
De bono uſu ereaturarum, & de
indifferentia circa eas.
1, V Idit Döu; canda qua fecerat, & eraxs
bona Valas. Geneſ. I. Omnia à prima
ſui creatione efant tam bona medis, ut ſpectato
hujus ordiae meliora eſie non potgerint ad
tuum finem. Bona eſt ergo ſaniras, infirmi-
tas, honor, contemptuss divitiæ, panupertas;
⸗flictio, ſolarium, &c. ſed horum ufus arhis
trio tuo relidus eſt. Quomodo uſus es hacte-
hus? Ad vapitatem, ad ſenſum, ad ruinam
tuam. In'ariam feciſti Deo, qui creaturas ad
malum detorſiſti? Creaturis, quèòd eis abuſus
àd errores & peccata: Tibi, quod per eas iveris
in perditionem. Erraſti? ergo confundere;
dolé, depfecare, revertere, concipe fiduciam
in Deum, implora auxilium, &D.
16 Eeatus vir, cujus eſt nomen Domini ſpes
jus, & non re/ peztit in vanitiates, & inſanias fal-
Ias, Pfal. 39. Confidera modum practicvm quo
“ à bené

6 HHBDOMADA HI.

benè utaris creaturis. Hic verò eſt, I. ut eas non
univerſim tantum, ſed in particulari ad Deum
teferas, non ad vanitates. 2. Ut attendas in quo,
aut quomodo hoc opus tibi ad finem ultimum
prodeſſe, aut obeſſe poſſit 3. Ut attendas ad affe-
ſKtum, & defiderium tuum circa hoc opus, an
Deum illo quæras an te ipſum? an vanitatem ²
an inſanias mundi falſas? reflecte te ad præteri-
ta: ſtatue de fauturis: quia omnino neceſſarium
eſt, ut creataris ſoluùm ad ultimum finem tuum
utaris: ne que ſec ùàs licèt. Et hane veritatem ſeriò
cordi imprime.
3. Non declines ad dexteram, neque ad finis
Kram. Prov. z2. AKectu non magis in ſanitatem,
divitias, & honores feraris, quàm in morbos,
paupertatem & contemptum, quia æquè hæc,
atque illa ad finem conducunt, ut Deum cogno-
ſcas, laudes, ames, & c. Stat ue te in æquilibrio?
quidquid eveniat, æquè ad Deum dirige. Hie
ergo expugnandus eſt inordinatus tui ipfius, &
rerum creatarum amor. Hic eaim eſt laqueus,
quo te ſæpius captum fuiſſe doleas, confunda-
Iis, hofreas ſuper te judicium Dei. Hinc con-
teunines blanda ſi obſint; amabis etiam ardua,
proſint: propones, petes gratiam.

FKERIA V.
De Hominis lapſu.
1. ome cùàm in hbonore eſſet , non intel-
lexit, comparatus eſt jumentis, &c.

Pſal. 48⁸, Primos parentes noſtros, propter uni-
cum

DIN

ſonr etut
D Sr
Itench. Me
lufcan
Et, Noldot

n Ne
ititi homt

lt. (Con
vlurlate ,
Upelecut, .

RH Ant 4.
ee ifuin

ld,,
3,Corlcen an
oonez zn

lrlne d

iten eccnat
lricna
Aſiunthn

d

ectenn
tticlt Dur
l e
lilſtenin
Verttlbe
nkertn 2
ün, fuiten
Ickrae
nin elttd
Oln ſtben tmun
uilembed

io, h ,i
pblitine
nitnotet
,lttgltkte⸗
ubeuncono⸗
rierliwign
4
Nan dnnd Ni
unutugint
tui en
lu anun⸗
M Rct,
giitein u
gtim

1
.

6 1
imm

A D V E N T US0 7
ezum inobedientiæ peccatum paradiſo ejectus
eſſe, veritas ſidei eſt. Expende I. in quo honore
fuerit homo in gratia conditus, expers interna-
rum tebéelliooum, morborum ac ærumnarum;
in loco deliciarum collocatus. Agnoſce, lauda
Dei liberalitatem. z. Expende hominis ingra⸗
titudinem, qui vetiti pomi eſum præcepto tam
rigoroſo ante habuit. Confer cum tua ingra-

titudine, hanc deteſtatc. 3. αατ pτννà ſecutat

omnes ærumnæ corpors, morbi; pa onum re-
bellio, cæcitas intellectus, voluntatis deprava-
tio, &c. Agnoſce gravitatem peecati, abhorre;
deteitare
2. Omnes declinäverunt, ſimul inutiles fadti
Junt. Pſalm. 13. Conſidera unum peccatum in
omnes tranſiiſie, omnes gratia ſpoliates origi-
nali macula (excepta B. V.) infectes, factos ſi=
lios iræ, & inimicos Dei. Et quid het? quàm
grave eſt ſpoliari gratia? eſſe odibilen: Deo?&c
Quæ latebræ tegant peccatorem à facile iræ
Dei? Abhorre 3 peecato, gquod in omnes tuas
a ctiones tranſit, & vitam eis morxalem, animæ
ſpiritualem adimit.
3. St pendium pectati morz. (Rom. 6.) & tem-=
poralis, & æterna. Per peccatum enim mors
ingreſla eſt in mundum: per peccatum infer=
num eſt fabricatus. Vixiſſes fœlix ſemper, &
æternum beatus, ſi non peccaſſes àQ quis peccaſti,
morieris utràque morte, Kxpende mala primæ,
ſed tranſitura;,; mala ſecundæ, ſed æterna-
Agnolſce hinc gravitatem peccati. Exhorreſce,
dole, deteſtare, pete veniam, & c⸗
A 4 Rg-⸗

HFBDOMADA I.
FERIA VI.

De Decreto, & motivo reparandi
hominem.
1. Wolo morsiem impii, ſed ut convertatur à
via ſua. Ezech. 33. per peccatum facti
Klii moftis æternæ! O miſerabiles caſus à tanta
ſublimitate ad tam profundam abyſſum! Vide
unde, & quo delapſus es. Confer priorem ſta-
tum cum ſtatu peccati, & ex eo quod perdidiſti,

& in quod ineurtiſti. Sed non vult tuam mor-
tem Deus. Nolo mortem peccatoris. Si hoc jam-

jam ad rogum educendus audires à Principe tibi
dici, quantum exultares? quas gratias ageres?
quid tam arduum, quod tam bono Principi non
ſponderes? Hoc in Deumage.
2. In Ccharitate pertetua dileæit te, Jerem.t.
Conſidera cauſam hujus tam piæ in nos Dei vo-
luntatis eſſe infinitum ejus amorem. duid
amor non poteſt is ipſum Deum at quibus no-
itris meritis? nullis, ſed cροοαatores ehemas
dilexit not. Quid tu faceres in inimicum: in-
ſinities gravius merebaris, Dilexit te tamen,
quem offenderas, Deus. O fertreum cor, ſi non
diligas diligentem, cùm ipſe dilexerit offenden-
Rem?
3. Et attraxi te miſerans. Ibid. Altera cauſa
decreti de reparando homine eſt Dei miſericor-
dia, Peccaverat Adam: nocuefat omnibus;
omnes extirpandi eramus. Noluit Deus totum
humanum genus fine ſuo fruſtrari. Peccaverat
Adamꝭ;

mntiiztee⸗

4 .
filatectealut

eng golin

aet Enogen
AAtobit i

igtolck il

d.

Piite 4
ice Rder

fon-

tenrſttr
Ntetatun is

Uihahttu
Air ſe

torntr

golpelclc

NIu.
Gfl Utechr⸗
iuiMirfedh
uuin hren

o hiſi et

ſelen d
AWD

Ken

W

dnſttag⸗eld
,tirietn! ,

Dleritt um
antncethii
lerttokkue

Urnl
ADanl

helezn K
loi e⸗
,W

nafe
tute 1

A DVHNT US. 9
Adam; ſed inductus à dæmone irn ipſum Deum
fabie acto, Hominis caulam ut prepriam
aſtumpfit Deus. Spem concipe, quèòd eauſam
tuam Deus ur fuam aſſumet; contta tentatios
hes dæ monis.
Decretutm Inc afnationis Filii DEl.
1. COaudera potuiſie 5KUM inficitis mno-
—☛ dis aliis homisem reparafe; elegille ra-
men per viam condiguæ Deo dandæ ſatis factio-
pis: Hane præſtaré creatufa non porefat, quæ
on ſimul eſſet Deus, quia injutia erat inficita;
othais verò ſatisfactio finita. Hinc æſtima gra-
vitatens offenſæ Divinæ, & ab horfe,: A te verò
ſi ſatisfactionem féquitat, unde feddes:
1u. Conſderz pofuifle Deum Angelicæ üafu=
fæ unifi, & pro homisde latisfacefe,; voluifie ku=
manx,; ut vinceret deémonem in patüta infife
miore: & daret nobis viſibilem & imitabilem
Redemptotem. Aghofce facile ſupeéfafi dæs
monem ab homide, qui Deo unitur: & adhære
Deo, ut confundas fortchi. Agnofcé Reden⸗
ptorem tuum Magiſtrum; & exemplaf. Pote=
taſne hoc ſpera tes v ide hé devies.
3. Gonſidefa ex qua vilitate & miſefis, ad
quam dignitatem eveétus ſit homo,. ſtima;
gfatulafe; ama, gratias age, &cs Decebat ergò⸗
ut Divinæ factas cônſofs naturæ vieam ducerés
tuæ dignitati parem. Sed heu! quid egilſti?
udeat, pœsniteat tantum deſciviſie, &a.

10 HEBDOMADA II.

DO MINICA II. A D.
VENIUS.,

Pater Filium, Filius ſeipſum
mundo donat.

I1. Olc Deus dilexit wundum, ut Filium ſuum
anigenitum daret. Joan. 3. Quis? Deus:
quem ?te dilexit quomodo amorem probavitt
dando Filium, & hunc geum infinitè dilectum
pro te rebelli peccatore quàm nihil tu reddis
Beo! pudeat, quin te quoque affecta creatura-
rum tuique ipſius exuis, & te ei donas, qui Fi-
lium tibi dedit? Attende, quam habes obliga-
tionem hoc agendi.
2. Dilexit me, & tradidit ſemetipſum pro me.
Galat. 2. Dilexit me, quem vidit ſpecialiter in-
gratum futurum, & ſuæ intentioni repugna-
turum; & in ſignum amoris dedit ſe iplum qui
ſe ti bi tot argumen:is negare poterat, Quidtu
agis pfo eja; amore ? an ſalvabit te, ſi adhuc
reſiſtas? Redde te totum ei, qui ſe rotum tibi
prior dedit.
3. Cium in forma Dei eſſet, exinanivit ſemet-
iſum ſormam ſervi accipiens. Philip. z2. Et quò
ſe dedit, qui ſe tibi dedit? In paupertatem, in
contemptum, in cruciatus, in mortem. Hæc
tolerabilia fecit amor. Non amas viciſſim, ſi
iſta fugis. Ad hæc te reſolye, ne amorem
teſteriss
E-

GWis
eo lImweoit

eieheret,0
Mlalsbelel,

eduticls, 1

ud. brt

1 Deum,

tin ie Mutin

line ſ .

n

,4Nin iin

1)Crben,

WNtind ren

1
Geuntii undh

kecicons, Nib

un uie lir

entfnnt,
ſltſeilen
Nemoni nmu⸗

D Ehleihrn g

guiennnd

uunrit n
Nln 1 Eiß
21
l zufelit⸗ 6
neten
mas ie
en

1Ndtel dcd

4

A b VE N T UÜU½ s. 11
F ERIA II

In Incarnatione elucet Sapientia;
Bonitas, & Omnipotentia Dei.

1. Onla atientis ine manifeſtaß mihi.

Pſalm. 50. Invenit medium, quo ſolo
Zivinæ uſtitiæ ſatisfietet, debitum noſtrum in
Divinam perſonis transferendo, Invenit mo-
dum, quo idem qui Creator erat , elſet & Re=
demptor ut pluribus titulis, totum in ſe collige-
ret morem naſtrum. KEt tamen ſtaudas Deum
expe Catione ſua; qui amorem dividis in creata-
Redde eo quod oc debes:
2. Benitatem ſeciſti cum ſer vo tuo. Plal: 118.
Quæ bonitas? Julſtus pro injuſtis: innocens
pro peccatoribus, Domiaus pre ſervo, Dceus
pro homine ſe dedit: huic ſe univit non affe u
tantùm, ſed ſubſiſtent:a. Et poreris tu, ſi hoc
credis, extra Deum amare aliquid? Converzere
anima mea tota ad Deum, qui bonus, ſolus
ämore digaus ectstst .
3. Fecit potentiam in brachio ſuos Luc. 2. Fi=
lius dei eſt brachium pei; quod è cclo proten-
dit ad ſublevandum hominem. In hoc Filio
incarnata apparuit omnipoôtentia; quæ tantum
Operata eſt, quantüm amor deſiderafe potuit;
Nee maju: ille imperareè; nec majus hæc exéqui
valuit. Perſuadeat bæc vefitas, ut amofem ted-
das, quem negaſti hactenus, & euin teſtetis
Opere quantum potes. .
A G PE-

12 HHBDOMADA II.

F E R I A III.
Per Incarnationem Filii Dei placa-
tur Deus, erigitur homo,
confunditur Dæmon.

16 0 Mnia eæ Deo, qui nos reconciliavit ſibi
per Chriſtaum. z. Cor. . Non poreſt
placati Deus offenſus niſi vel condonatione, vel
ſatisfactione,. Noluir condonare peccatum
noſtrum, voluit ſatisfieri pro eo, à noſtra na-
tura adjuta per unionem Verbi, qua merita ejus
ad inſnitatem eveherentur, Time aaima mea,
quia etiam à te ſatisfactio exigetut! & tam rarò
hoc cogitas? At quia ſatisfacere non potes, uni
fuum nihilum cum theſauro inünito meritorum
Chriſti. .
2. Suſcitans àterra inopem & de ſtercoye eripens
pauperem. Pfſal, 112. Declinaverat in terram
homo & cognitione, & affectu; Deum nec vi
debat, nec amabat; quia ſub ſenſum non eade-
bat; viſibilem ergo ſe dedit ut nos exemplo, &
dockrina ad Deum crigeret, Prævalebuatne
ergo tetrena ut te rapiagt ad ſe ? illuene ibis, quò
illa ttahunt, an quo Fihus Dei? &c.
3. Nanc princebs hiütjus mundi ejicistur foras.
Joan. 12., Triumphabat Dæmon, quod in uno
homine omnes homines perdidiſſet. Unum
hominem invenit Deus, quo ejus ſuperbia con-
fundererur, nempé Chriſtum Deum, & homi-
nem. Ita nos perdidir unus homo, unus ſalva-
bit, Sed hoc non egit humanitas, niſi Divini-
taxi

011

N ſſen 1.
iti, ano⸗

1401
Uartan
lun
un gene l

Re CN

Ii iumtcor
Umionrol⸗

Genebogen au
iulin, uan
hbonian ün
Auloiae, 4

aen dn

Arrtroomdett
ugte ſin
em omid
W, uugun
Allebemne

ditt
AI
iut n
Denn

CMate ſecctun
ei

d t e.
1, Unetimure
/ AuH

te, ui

6unrci
an in en
Denten
dietan me⸗
etemerm
7 Menlemsle
, , nd
lian ,
.
heſt n n
m., goctin⸗
1.
cllete d
ea S
Deum Eel

ſufui H

A DVENTUS, 15
tati unita, Non vinces hoſtem, niſ Deo unitus⸗
Te ſolo nihil, cum illo omnia poteris.
FERI A IV.
Eligitur Mater tanto Filio digna.
10 Ml!6* Deus Filium ſuum; factum ex mislies
re. Galat, 4. Dectets Incarnatione de-
ctevit Deus non create ſibi corpus; ſed ex fos-
mina naſci, ut ſieut una mulier juvit ad perdi=
tionem noſtri, ita una coadjuvaret ad redempꝑ-
tionem, Et hae ratione voluit fieri filius homi-
nis, & frater soſtet. Quæ ergo noſtra digni=
tas, qui habemus eundem cum Chriſto Patremn?
quæ Chriſti humilitas, qui cum eſſet Filius Dei;
neri voluit filius homiais? illam agnoſce, & fa-
ctis proba? hanc imitare, & te deprime-
4. Reſpext humilitatem ancilla ſuæg. Luc. 20
Vidit Deus ab ætetno omnes mulicres, & quic=
quid in quocunque ſtatu fuiſſent operaturæ.
Vidit B. Virginem in omasibus circumſtantiis
behè operatutam, nunquam male; idque ex
meritis Chriſti. Ideò eam præ cæteris adamavite
Vis à Deo amari? cooperare ejus gratiæ, nulla te
prætereat occaſio: Feciſtine id hactenus? Con-
fundere, dole, time s propone, &&te.
36 Fecit mihi magna, qui potens eſt. Luc. 2.
Quid majus, quàm eſfe Dei Mattem: Unde
hoc illi? quia ſemper correſpondit gratiæ invi-
tanti „ aut intimanti voluntatem Dei. Pores
& tu Mater Dei eſſe. Nam qui fecerit volun-
tatem Dei Patris, qui in cœlis eſt ;hie Ma-
A 7 tes

14 HEBPDOMADA II.
tet mea eſt. Amas hanc dignitatem: fac ejus
voluntatem, cofreſponde internis invitatio-
gibus.
FERIA V.
Promittitur Incarnatio Filii Dei.
1. T Nimicitias ponim intes te, & mulierem;
inter ſenem tauum, & ſemen illius. & ipſa
centeret caput tuum. Gen. 3. Hoc etat promit⸗
tere Redemptorem, qui Adamum, & poſteros
liberaret à poteſtate dæmonis. Quam bonus
Deus vix peccat home illicè ille ſpem gra-
tiæ facit, & offert. Nonne & tibi canden ſpem
fecit:? & quoties: quam erg debes gratitudinem?
quem amorem? quam fiduciam?
2.: Inter ſemen tuum, & ſemen illius. Hoé
erat promittere Redemptotem, cx deſcenden-
tibus ab Adamo poſteris: Hane deinde promiſ-
ſionem per tot prophetias. & figuras renovavit;
ut ſpem eandem nepotibus Adæ faceret. At tibi
non ſpem adventus fecit; ſed præſentem exhi-
buit, & tamen magis ei ſerviebant, qui ſpera
bant, quàm tuqui frueris. Confundere, & poſt
hac reſponde tanto bene fieio.
3. Deus ipſe veniet; & ſal vabii nos, Iſa 3 5.
Hoc credebant & dicebant priora ſæcula. Ideò
ad eos Chriſtus ſua merita, quia erant infinita,
extendit. Non ergo deſerit quemquam, qui in
eum ſperats Putaine minus miſericordem in
te poſtquam venit; ſi ei fid elitet ſervias? Ube-
tius pafticipes merita Shriſti per Sacramen-=
ta, & &

101

„
,

ſortur

. 7

1601
cNel
a

1
. UAl

1

,

ate lhol
ler oiut.
†
e folt Den
4
1 che 1 te
e eree
ſ oe ige
7
nn ni ſoul,

1Ros cotan

nl

igie 4
D

S
nokſide

79,d
irA. 6
r ar goni⸗
un A eo
id Cntunn
Udi Uen N
Ailleuterket
Eiegunliet
1
ru Oe
,e1 Genen.
elineyeni
igratnnn
Aaiwet. NI
lſtkenr 41
e el
Cuſutetk

lind luy
ſotleeliu lil
in mnm itmtm!
enguun/
Titeicetet
tetſane

N.

õ

ADVYVENTUS. 15
ta, &c. Hæc merita ſemper offer æterno Patri.
Hæc unica ſint tuæ ſpei fundamenta.
F ERIA VI.
Deſideratur Redemptor à Patriar⸗
chis & Prophetis.
1. P Orate cæli deſuber , & nubes bluant
juaſtum. Iſaiæ 45. Quem promiſerat Deus
Salvatorem, voluit deſiderari, ut ex parte
noſtra aliqua eſſet diſpoſitio. Quid minus pro
tanta gratia exigere potuit, quam deſidetium-
En ad te venire vule Deus; & hunc quam
tepide deſideras, qui alia nôſti tam arden-
ter deſiderare. Vult à te Deus deſiderari,
gqui vult uniri. Pone erge alia deſideria, ut
hoc excites.
2. Mitte qusm miſſarus es, Exod. 4. Conſi-
dera, quàm ardens corum fucrit deſidetium.
Cœlos, nubes, tefram, nocte & die inclamabant,
ut veniret, qui mittendus erat. Impettârunt hi
affectus accelerationem Incarnationis, Si ad-
vertas ad tuorum deſideriorum languorem,
non quæréris te non exzuditi. Pudeat te, quòd
tam ardenter ſenſui grata, tam tepidé Divins
deſideras. Quid te impedit? quòd cfeatis affi-
Clafris. . .
3. Exſpeltabimus eum, & ſalvabit nas. Iſa. 1 5.
Tranfſibant ſæcula, augebantur miſeriæ; pro-
miſſus non venicbat s attamen ſpe cetti expe-⸗
Rabant tam vivi, quaàm animæ in limbo, quis
nempe & necéeſſitatem ſuam, & magnitudinem
pt6⸗

16 HEBDOMADA II.
tomiſſi beseſicii eognoſcebant. Deſiderates
& tu conſtantiùs, ſi Deo fideres, ſi neceſſitates
tuas adverteres, ſi cognoſeeres quantum bonum
Kit, DEUM habere. His nutti deſidera.
S ABBATRO.
De Conceptione Immaculata

16 N Ondunm rant abyßi, E; ego Jjam cont epta

eram. Prov. 3. Peccatum ôriginale
abyſſus eſt, quàâ omnes ſotbebamur. MA-
RIA eſt exempta, quia; ut ait S. Anſelm. de-
cens etat; ut câà puritate, quâ majof ſub DEO
equit intelligi. Virgo illa manet. Adverte
quantum DEUS atrendit ad id, quod ſe decet.
O ſi & tu attenderes, quid te, quid ſtatum,
& vocationem tuam deceat!
26 Tota pulchra eſt amica wea; &macula nen
éſt in te. Cant 4. Non fantùm peccatum non
fuit in B. V. ſed neque fomes, neque concu-
piſcentia „ neque prava inclinatio; ſed cum
ſumma tranquillitate, cato & ſenſus ſuberant
rationi & ſpiritui: Sed ſentis aliam legem in
membris tuis? Tranquillitatem habebis. ſi con-
Cupiſcentias & inclinationes opprimas, ſi ratio
& ſpiritus regant, non caro, & ſenſus⸗
36 Ia me gratia omnis vita & veritatis, Eccls

44. In primo inſtanti contulit DEUS gratiam

B V. habitualem ſuper omnes homines, & An-
gelos; Intellectus plenum uſum, & cognitio-
nem DäI? voluntatem amantem ſuper omnes
geraphinos; gfatias efficaces, cum quibus ſta-
tim

101)

Gorun1
1 ieltn
piſſmnn
mri

A

nrate,

Gne 9
u D 64n
leun iil in
lnini gui!
Kiis ſunch,
4 0HWoniui
on wornie
ubu! llenn

Altn iero⸗

iann
achin
udun ,
Wine z
angen hoſe
Bermmie

mzi
tbenn

ti

l

ehn
h llie
entſurlin

tibeleen

INN

Sir nie

gerun Utpini⸗

dahmn Ute

udNMA

tntee r
Ait, decet
t, tnn
4 “
11/Gntniin
uin eatnüm
nne, bdrinn⸗
ücherio Nun
atpklhrii then
ſcz dun zen
enftthetinka
ontiniie
klelan.
s untthl
ut MMdrn
Vetoni
in 1

66
cch, cn 64

ADVENTUS. 17
tim ſecundum omnem intenſionem optata eft:
huande tu intellectum, quando voluntatem
DEO applicuiſti ? quomodo ? an cooperatus es
gratiis an cooperaberis? &c.

LDOM. III. ADVENTUS
De Nativitate, & Præſen-
tatione B. Virg.

1. N Ativitas tus Dei Genitrix Virge, gau-
dism annuntiavit in univerſo mundos
Rccleſia 5S. Trinitati; quia filia Patris, Mater
Filii, ſponſa Spirits ſanécti. 2. Angelis, quia
eorum Regina. 3.e Hominibus:, quia corum
Protectrix; quibus proprié eſt MARIA: Seella
maris naufragantibus : Illuminatrix cœcis & in
umbra mortis poſitis: Bemina omnibus, ut ei
ſerviamus, eam poſt DEUMamemus, reverea
mut. Congaude & tu. Agnoſce in hec nomine
ejus excellentias, & ſpes tuas.
124 Cencupiſcit, & deficit anima mea in strid
tua., Pſalm. 334 Joachim & Anna tote affe ctu
offeruat Deo filiam, & hoc ſe ſolatio libenter
privant. Quam ſanctum eſt propter Deum
ſe omni ſolatio privare. As & tu hoc agis *
Virgo trimula properat ſe offerre Deo non æt=
te non amore patentum detenta: Quaàm facile
tu impedimentum arripis denique ſe Deo cum
ſumma hilaritate offert, pet votum perpetuæ
caſtitatis. Quæ hic devotio? quæ feverentia *
ſed quæ tua toties repetita oblatio? quàm fri⸗

ida ?
3 3. Mal⸗

12 HEBDOMADA III.

3. Multa filis eongre ga verunt ſibi divitias, ta
ſup rgreſſa es uni Uerſas. Prov. 31. Conſidera vir-
tutes ab ea in templo exercitas. Cum Dee
unicbat ſe per contemplationem, charitatem,
voluntatis ſuæz ſubjectionem: Proximum, ſeu
ſimul degentes puellas æſtimabat, amabat, ju⸗
vabat, ſnfferebat, omnibus ſe ſubjiciebat: ſe.
ipſam deprimebat humilitate, ab amore tetre-
norum avellabat, mortiſficabat &c. Oblatus es
in Domo Dei;: has à te ipſo virtutes exige.

F ERI A II.
B. Virgo deſponſatur S. Joſepho.

1. V Oluit Deus fururum ſuam Matrem ſpon-
ſari viro, Non detrectavit Virgo, nec
voto timuit, quia ſe totam pei guberna-
tioni dederat. Non dubit abat ſe intactam con
ſervandam ab eo, cujus hic voluatatem exe-
quebatur, Sine te à Deo gubernari, & nullum
incutres periculum. Examina præterita, diſpone
futura.
2. Conſidera cauſas deſponſationis, 1. Ne
gravida iscurreret noram apud homines. Con-
ſule famæ alienæ, & præſettim Matris tuæ Res
ligionis, 2. Ne ipſe etiam de innupta natus il-
legirimus haberetur. Conſule tuo etiam nomi-
nis dum ad gloriam pei magis expedit. 3. Ut
celaretur ad tem pus Myſterium Incarnationis.
Diſce partus virtutum tuarum celare. G
3. Conſidera qualitates ſponſi. Erat quidem
Regia ſtirpe editus, ſed pauper, faber lignarius;
ſuſtus

1071

„bin
(undieln
Püm in
wörn br
n uner

III/
lnel 45

(Au⸗ ilt

nllilir ,

.
en 10 gel

Agrenthert
uneo Ie
ann, den

w inenumn

hutual

uſelurln
AAdomolen
Uun goren
Aikſl
1 tite,

dA
ſunklntt,
G
ltas de⸗
en, rnn
Mortui
n a
,Aeh
14 Clee
ſintterir

oDH

un Mtrnhe
dinn fipon
n Ni olent
leinudamton
Ounodnte
Namdi, Aul

6wnlions l
hul honitt 6
in Mmnitutt
e inther un
Zetro etlin
ii arli)
iun lacuun
n telnt.
el) incſ,

ADVENTUS. 19

juftus tamen, & virgo ut virgo virginem cu⸗
ſtodiret. Qnàm alia æſtimat DEUS, alia mun-
dus? DEUS aſtitiam, ſanctitatem, virgini-
tatem, humilititem: mundus excelſam ſtir-
pem, opulentiam, &c. Si ut DRUS practicè
judicàſſes, non tantopere adhæſiſſas terrenis,
Nunc ſalutem corrige judicium tuum.

F ERIA III.
Legatio Angeli ad B. Virginem.

1. M. Iſas eſt Angelus Gabriel à Des in civi-
tatem Gallilaz ad Firginem. Luc. 1. Hx-

pende quis, quem, ad quem mittit. Deus

Angelum ad Virginem pauperem, deſponſatam
fabro, conſecratam Deo. Tales dignatur Deus
legationc Angelorum, Sed nec te dedignatur
inviſibili legatione internatum inſpirationum.
Attende his, quia à Deo ſunt: æſtima & ſeque-
re, quia ad tuum bonum ſunt. Mellor eſſes,
ſi hactenus hoc præſtitiſſes.
2. Et ingreſſus Angelus ad eans; dixit à AVs
gratid plenâ. Luc. t. Ingreſſus, quà reverentiàâ?
quâ modeſtis? quâà compoſitione? Quàm lon-
ge minore tu ad Deum ipſum accedis? laudat
Virgiaem, reticet ſe Angelum eſſe. Diſce tui
laudes non promere, promere alienas. Vocat
gratià plenam:. Hæc ſola laus coram Deo. Sed
quo tu es plenus? vanitate, inordinatis affecti-
bus, &c.
3. Dominus tecum, in cogitatione, in deſi-

detio, in amore., Felix ſocietas ſic eſſe cum

Deo?

20 HEBDOMADA III.
DEO. Felix MARIA, quæ ſen ſer cum DEO.
iàm tatò tu cum DEO? Conſale cogitationes,
deſideria, & affe&us tuose Ubi vagantur? Col-
lige eos ergè omnes ad Deum.

F ERIA IV.

Angelus intimat Myſterium In-
Carnationis.

1, ◻Ua cum dudiiſſet, zurbata eft in ſermone:

Qejus, Lucæz I. Turbatur, id eſt, con-
funditur ad tantas ſui laudes, ad tantam An-
geli reverentiam Hoc proprium eſt humilium.
O quantum diſtas à Virgine! turbaris ad tui
vituperia, exultas ad laudes. IIla abhorret ve-
fas, & meritasz; tu quæris immeritas, & falſas-
5 Ne zimeas M ARIA5 in veniſti enim grä-
Biam apud DREUM:. Luc. I⸗ Unicam rationem
ad pellendum timorem adducit; quèòd ſit in
gratis DEl. Incxpugsabilis hæc clypeus eſte
Guid enim timeat, quem DEUS amat: Quæfe
ergo huic placere, non hominibus, Placeres illi
magis, ſi his minus placere voluiſſes.
3. Ecce concipies in utero, &aries Filium, GGα
Vorabis nomen ejus RSUM. Hic erit magnus ;
Ee Filius Altiſſimi vogabitur. Et regnabit in domo
Jacob in aternum. Ibid. Gratulare Virgini de

tanto PFilio: Adora Filium: Agnoſee DHUM:S

étede, ama, & fegnanti te ſubde,

heluh
ctoo

NeNANII
s NNα ℳ
i mn ſ ie
aen, kes ge
loum wrſoten
zulkiis bee
1 Am u
nnn, gun,
Ae
1, !
rbcbellent
A hinte zuns
Ctllue
ots inandcn
keſnt, or

llbinni,
.. 77
M. Coglere
R 9 Wlem
A

Awen,

hit l
n

i
A

nin /
iAſonen
unt, Kel
,utun
ImeNuniiun
Iatunsl
li pthomrre.
Miis Anl
mfi min .

1 4 4
ehes

Ian t
u. Nrendl
lans
Pe tt nitn/
, itn,
ie in 1
glelhl

ADVENTUS. .1
PFERIA V⸗

Explicat Angelus Myſterium In-
Carnationis,

I. PIxit autim MARIA A Quomodo fet iſtud!
— gquoniam virnum non cogneſco. Lucæz
1. Non dicit, non fiet iſtud, ꝗquæ ſemper
DEO conſentiebat:; Sed quomodo? Inſinuat
gotum, & amorem majorem puritatis, quam
maternitatis tanti fiii? de cætero quid DEUS
diſponat auditura, Ama puritatem & animæ,
& corpotis majorem, quam antchac.
2 Ee reſpondens Angelus dixit ei: Spiritus
Sancius ſaperveniet in te, & virtæs &. Tbid.
Explicat quomodo conſiſtent Virginitas, & σ;.
cunditas opera Spiritús Sancti, corpus DEI
Verbo formatuti. Gratulare Virgini, in qua
Spiritus Sanctus operabatux hoc Myſterium.
Vide ut idem ſolus in anima tua operctur inſpi-
rationibus, non ſenſus, non amor proprius,
non humani reſpectus.
3. Ecge auvcilla Domini, fiat mibi ſecundas
vertusm tuum, Ibid. Conſentit Virgo., Hoc ex-
pe ctabat &S. Trinitas, Angeli, Patres in lim-
bo, homines. Cam quanta humilitate? Ma-
ter DEl ſe ancillam voeat. Virginitate conce-
pit, humilitate meruit. Hic modus eſt, quo
DEUM ad te trahas, ſi te deprinas; ſicut
eum pellis, ü tec elevas,
5F R⸗

2 2¾ HREBDOMADA III.
FERIA VI.
Dotes Chriſti animæ à Verbo
aſſumptæ.

I. IXN quo ſunt omnes theſauri ſapientiæ, & ſcien-
ti Dei. Coloſſ. 2. Primo inſtanti per-
fectiſſime cognovit omnia naturalia, etiam te,
& tua facta. Scd viditne, quod gaudio eſſe po-
rerat; an quod mœrori? z. Omnia ſupernatu-
ralia ac DEUM. Quàm felix illa anima! quàm
tu infœlix! Hæc non vides, ſaltem actuali
fide ſæpius crede. Ex hujus defectu aliis ple-
rum que deſicis.
2. Lalis decebat ut nobis eſſæ Peneifex, ſanbtus,
in nocens, impo lutus. Hebr. 7. Et unione ad Ver
bum fuit ſancta infinitè, neque creſcere potuit.
Tu pote?: at aen creſces, niſi DEO megis unia-
ris? non unieris, niſi a creaturis magis recedas.
2. Fuit ſancta per ſummam gratiam, ſupra
omnes cresturas. Reſpice egeſtatem tuam. Di-
tior eſſes, ſi DEO magis unires., 3. Fuit im-
peccabilis, quia regebatur à Verbo. Quàm tu
fragilis! fortè quia non pateris te à DEO regi.
3. In bſo coemplatuit omnem plenitudinem inha-
bitare. Colof., 1. Ob unionem habuit omnes
vittutes ſupernaturales, quarum capax fuit.
antsm complacuit Kbi in illa DEUS! quam
parum in tus! quia egenus & pauper cs. Nec
aerunt etieſæ illæ virtutes; jam nunc in nos
influcbant. Sed queties hauac in te Huxum non
zdmikſti2
§ A P-

1554

“W nuriun
e un) 1
Ant An
n conu
1n d di i
tp eu bei
1nnn, ſattun
.
nUneneun,
milre excheK
In lonue u
nitt Cookt
nnlu ſoloeu
Ucun man uu
u anai ſuen
Liſrngſniu
umiodeunt
ani, lrte
anſtnn

uund

7
AN AN
„Plhabe

,

len s,
lnen ſiau

4 ſgieniig,
Münd it, 8
uuntl, eim,
utit
mi 5tnide
luime en
4 rn edd
hntzſiuis
,konoren/ a
Mrdtlaretnt
lnginir
inns nath
npnn, d
Durnzun Nk
eſtg , Kib
eiO
lrtuinlgin/,
en bhat ontt
umn ad ir
ie i
1uiat
in 1u
,ntium

AD VENTOS. 23
S A B BATH O,
Chriſtus primo inſtanti Concep-
tionis offert ſe Patri æterno.

1 INsres ens in mundum dicit ?à Hoſtiam, &

oblationem faliam) noluiſti, sortus autsm
aptaſti mihi. Tunc dixi: Ecce venio. Hebr. 5.
Offert Patri ſe, ſua, corpus, animam, & quam
promptiſſimè: quia cognoſcit hæc eſſe ab illo,
Quid tu habes, quod nen fit à Deo? cur non
illi omnia? cur tibi, cur ſenſui multa immolas?
2. Ecce venio, ut jaciam Deus volunzatem
zuam. Ibid. Vidit ſtatim deeretam ſibi à DEO
paupertatem, contemptum, paſſionem, mor⸗
tem, promptiſſime excipit ipſo primo mo-
mento Crucem, voluntate ſuâ totâà in Dei vo-
luntatem transfuſa. Confer te cum Chriſto,
quàm conformis ſis voluntati Divinæ, præſer-
tim in arduis, quàm amas, aut fugias Crucem.
30 Que placita ſunt ei, facio ſemper. Joan. 8.
auia ſummse ei placet gloria ſua & ſalus noſtra,
huc ſtatim intentione ſuàâ reſpexit, eaque puriſ.
ſima Perdis omnia, quæ non huc dirigis, O
quantum hactenus jacturam feciſti? Quod poſt
hac facturus cs, purum fſit, ut nihil ienſus inter-
veniat.

DO M. IV. ADVENTUS
B. Virgo ad Eliſabetham inviſit.

I. E“rgens MARIA in diebus ilis abit in
moentana cam ſeſtinasiene. Luc. I. Con-
cete

24 HEBDOMADA IV.

cepto DEO abit in ardua Inhabitantis DEI
Kignum eſt ad difficilia ſe reſolvere. Concepto
DHEO exit in publicum. Neceſſarium eſt latere
donec DEl ſpiritus ſit in te; antea non tuto agis
cum proximo, Ut Joannem peccato ſolvat,
relisquit amatam ſolitudinem. Relinquendus
LDEUS propter DEUM.
2. Exultavit infans in utero ejus, & repleta
eſt Eliſabeth Spiritu ſando, Ibid. Effectus hi
ſunt viſitationis MARIE. Infans mundatur,

ſanctiſicatur nondum natus propherat geſtu,

Eliſabeth illuminatur, agnofcit Matrem Dei,
extollit eam, humiliat ſeſe Deus omnia nos ha-
bere voluit rer Mariam. Huic tuam neceſſita-
tem expone: ab hac mendica.
3. Magnißicat anima mea Dominum., Ibid.
Laudata kaudem rcfundit in Deum, ſe verè
humiliat. ouidquid à Deo tibi adfluat, tu ad
tuum nihilum redi; magnifica illam, & ſubli⸗
mem de co ſenſum concipe.

F ERIA II.

S.Joſeph de Myſterio Incarna;.
tionis inſtruitur.
1. Oſesh agutem vir ejus, cum eſſet yuſtus, &
nollet eam traducers, voluit eccultèà dimit-
gere eam. Matth. 1I. Videt gravidam, non no-
vit Myſteriaum; angitur, ſed non exprobrat, in
melius interpretatur: cogitat de dimittenda
ſed occultè, ut famæ coniuleret. Diſce 1. pru⸗
denter adverſa tolerare, nen murmurafe, 2. alie-
n05

rariin

v
urt ind el
,lurio liht
Wer ume
c conicit le
r e rcie
i kocconi
vibrett uo

Mi Ktafe
Somid, ten
E Tibrlei
Anrinita
1 Durthlſſtterun
Alun byug
Uuwr De0,

I

Aumneb
u,6 d/N
uni men
S4N lüinen
inn nmnen
llermueh
mnhns

ummndn

er
5 un
1

N.
en lun

en ecgttie

in 6e
it an
u mupem
ſſoſter ee
Marhenend
Deuommnuctt
Hur tun ueke
lu
1Doinm 1i
iDemn, e ſen
biiclin, N
Gilem, A WN

XII
clcune

fie,
de (CGln
lir etmid i⸗
gmiim
Anon eiſiini 7
ut E pr
ee N

1
,und 1

ADVENTVUS. 25

nos defe cus apud te excuſare; apud alios te-
gere.
2. Angebatur & Virgo, quæ ſciebat angi Jo-
ſephum; ſe de adulterio ſuſęectam; ſe pericli-
tari de dimiſſione. Siler tamen neque excuſa-
tionem adfert: committit ſe Dep innocentiæ

defenſori. Etiam de Sanctis ſiniſita ſormantur

judicia: ſile ſi tibi hoc contingat: Deo te com=
mitte, qui providentia ſua omnia ordinabit in
bonum.
3. Angelus Vomini apparuir ei in ſomnis di-
cens: Joſeph kli David, noli timere accipere⸗
MARIAM. Ibid. Tribulari vult DEUsS juſtos,
non ppprimi: præſtat Divina auxilia, cum dee
ſurt humana. Docet Myſterium Incarnationis
Jeſephum. duid tam hujus quàam MARIA
gaudium?Ita ſunt curæ DEO, qui ſe illi com-
mittunt.

F ERIA III.

Naſcitur Joannes Baptiſta.
1. P Eperi⸗ ſlium, & audierußt vicini, ꝗuis
magnifica vit Dom inus miſericerdiam ſnam
rum ila, Luc. I. I. Eximendo illam à de-
core ſterilitatis., Si tam turpis erat ſterilitas
corporalis, quàm turpis coram Deo etn ſte⸗
riliras animæ! Et hæc tua eſt. 2. dando fllium,
qui erit magnas cora m Domino. Sola magnitu=
do vera eſt, quæ coram Deo eſt. Quid aliam
quæris ?

a. Peperi flium, & audiiruns vicini, & te
B Con-

26 HRERBDOMADA IV.

Conſidera quæ ſecuta ſint!
Gaudent vicini: alli tin ent:

cipit loquelam pater; repletur Spiritu Sancto;

.
loquitur benedicens Deum,
Quantas mutationes facit vir unus zeloſus, ſi
quando comparet in posnlo!
3. Phis putas pusr iſte erit tenim manus
Domini erat cum illa. Luce 1. Præ ſagi unt
mMagnitudinem Joannis ab Angela prædictam;
ex co quia manus, &α favor Dei erat cum illo,
hic tamen favor non fecit eum magsum cotam
mundo, ſed contemptum, deduxit in deſertum,
aluit locuſtis, veſtivit melote, &c, Per hanc
viam dueir Deus eos, quos vult magnos coram
Ie, Hac & tibi eundum.
FERIA IV.
Munus ad quod deſtinatur
Joannes.
1. IIe venit in teſtimenigm, ut sſtimonium
perhiberet de lumine. Joav. 1. Teſtimo-
nium ore, ut Chriſtum prædicaret, teſtimo-
nium opere, ut docttinam ſuam ſanguine
fignaret. Ad hoc vocatus cs, ut teſtimonium
perhibeas, non ore tantum, laudando prædican:
do, ſed multàò magis opere, ardus pro eo agen-
do, & patiendo. Quid egiſti? quid paſſus gs: quid
in futurum?
1. Ipſa pracedet anse ilum in ſpirün, & Vire

prophetat, &Ec

zute Eliz. Luc. I. Spiritus Eliæ fuit zeloſus,

igneus, fortis, & imperterritus. Talis fuit Joan-
nes, in etemo ad ſordanem, in urbibus, in car=
CoE„

41
TVNNY

101 5
,

„
1

4 m
heo⸗

en exeol
erimoll

2 geciun

II!2

Urckto d

liel Dehetabcte
een ſegerer
l, lee
1 cctles to De
. Cles Hen
Wen
NIuON
Utſan. eſone
.

nnccnloluto

innisſd
lelzim⸗
Afolorue,
ne

11

. AD VKNTUS. 27

Gere, in morte. An & tuus talis? quàm tepidus?
quàm debilis? quàm facilè deficit.
z. FParare Domino plebem ferfekam, Non
deſtinatur tantum ad Herodem, aut magnates,
ſed etiam ad plebem excolendam. Dimitte te
Aal viliſſimos, quoniam nullius eſt vilis anima.
Idem omnium eſt precium, Sangvis Chriſti.
Hoe cxemplum Ghriſti, hoc vocatio tua exigit.

F E RI A V.

Expectatio Partůs,
. QUem conceperat B. Virgo, ſumme
deſiderabat parturire: quia ſcie bat
eum omwnium ſaluti datum, ut hoc opus
. : apertè inchoaret. Deſiderabat eum quidem ute-
ro ſibi unitum habere: ſed præ valuit affecths ſa⸗
GAIn Iutis aliorum. duoties tu Deum concipis per
dona propoſta? quam rarò parturis: Inſiſtendum
Bits: alias otioſa ſunt. Seꝑone quandoque etiam
ſoirirnalem tuam conſolationem, ut ſaluti alio⸗

mi, ma teon
WInntzdoll

r rum ſervias: nwultoò magis ſolatis ſenſuum. Non
in, perditur ſic Deus ſed paritur-
nu un in 2. Agnita Dei voluntate, ut Chriſtus naſ⸗
ueling erctur, defiderabat hujus partum B. Virgo, ut
lei zum etiam corporaslibus obſequiis proſequere-
Nue tur, videret, oſculererur, ſtringeret, geſtarer,
AE fervirct. Non ſolum affe tum ſed etiam externa
opera Deo impende. .
vin fin 3. Ad bunc partum qui ſe diſponcbat? Pet
6 ebin inter fiſimos virtutum emrium adus. Non
, Vna Virtute te, nec lenta ad Deum in te parieh-
B 2 dum
. 6

2⁸ HEBDO MAD A IV.
dum diſpones. Meceſſe eſt omnibus & in gradu
Reroico. Quas habes? quot deſunt? Hereicis
aflueſce, quæ fervidam, & conſtantem reſolu-
tionem poſltulanr..

F ERI A IV.

Beneficia à Chriſto in utero exiſtents
SS. Matri Collata.
1. ◻ Eſtavit ſillum ſine gravedine, ſise do-
Tore, & tædio. Facile geſtatur, quod
ſummée amatur. Privilegium hoc fuit Virginis,
pon tuum, Tibi dictum eſt, in dolore paries
flios; id eſt, propoſita tua etiam per difficulta-
tes in opus ſunt reducenda; faciliora fient, ſ
zmes. Gravis eſt tibi doctrina Chriſti; ama;
amor omnia dulcorat. ”
2. Conſidera, quàm adornatum reli querit
Chriſtus thalamum uteri. Qui tantas Be Virgi-
ni gratias primo inſtanti, quo conceptus eſt,
contulit à in quantum putas eas cumulaverit
per decem menſes? Quanm intellectui lucem,
quem affetum voluntati indidit; Gratulare
Virgini. At unde tua cæcita:, & tepiditas, cùm
ſæpius Deum recipias: Forté quia non pateris
eum diù tecum morari, dum te ſtatim ad alia
effundis.
3. Conſidera filios alios nobilitatem à matre
accipere, quoniam partus ſequitay ventrem.
At hic mater à filio accepit, Regina enim om-
nium eſt, quia mater eſt Regis univerſorum.
Ab co nobilis cris, quod peperetis, id eſt, à tuis
actio⸗

10
((Eun ir
Plione

1
, Aehde

emen,

n 1bVINIUZAD 11
Gionibus Chriſto conformibus „ non à de-
Arzina, non ab æſtimatione.

S A b A THO.

I.

.ð . .—7 2 . 5 .
nelin Iter Virginis in Bethleem,
14 1: Evi didum à Ceſave, (Luc. 2. licée ex
ir, ſr D ſuperbis & avatitis; B., Virgo tamen

teveretur in Imperstore terfeno auctoritatem
Dei; nonexcuſat ſe graviditate, temporis ini-
quitate. Nonne hinc diſcis Superiores tuos loeo

Viu, gl

1 Dei habere, etiam in durioribus imperiis.
llnjfen 2. Aſcendis E& Joſeph, ar prfiteretur cum
Clniaun MAKIA. Ibid. Decreverar Deus, ue ſihius
rauper & contemptus naſcererur. Ordinat, uf
uun nien edictum Cæfaris prodeat. Hinc conſtringi vide-
un tur, ut in Bethleem cat. Sed hac neceffitate tegit

ani ſuam voluntatem patiendi, humilitatem, pa-

esetn tientiam, paupertatem, Quid egoꝛ prodeo ſub
rrledimag, Virtutis colore, ſed delicta celo, amo commo-=

„Grͤon ditates, &c. O pudor?

/ . .. 7 . .
tgittigal 3. Iun prorria venit, & ſui eum non veceper unt.
füm uii Joan. 1. Comitare undique mendicantem
iadd hefpitium B. Virginem. Vide quàm indigné

excjudatur. Expende quis ejus ſenſus, maxitne

lenem in quòd Jlui eum non rezibiant: qui recipiunt alie-
geenn en nigenas. Nonne & tu Deum quandoque cor
eincn pullantem cxcludis? & cui das locum? aperi
e ergo poſthac illi, claude vanitati,

. e 1
ois Lalfene,

3⁰° NATIVIT A S
IN NATIVITATE DOMINI.
I. E Adum eſt autem, clm eſſent ibi, impletum

ef tempus ut pareret. (Luc- 2.) Ubi? Con-
ſdera vilitatem loci, tempeſtatem perfrigi=

dam, tempus noétis, circum undique mile-

riam, & paupertatem, vis ut in te naſcatur
Chriſtus? eſto tibi vilis, frigeſcant tuæ paſſio⸗

nes, ama latere, eſto pauper, & humilis.

Amat & in te ea Filius Dei, quæ pro ſe elegit.
2. Er peperit filium ſuum promogenitum. Ibid.
Conſidera quibus actibus reverentiæ, humili-
tatis, adorationis, amoris, B. Virgo filium
ſuum exeeperit, & ſtatim pro mundi ſalute
Parri obtulerit. Audi vagitum, vide lacrymas?:
quære cur fteat? Audi reſpondentem, quèòd non
habeat imitatorem, & ſtatue tu eum ſequi.
3. Et gannis eum invelvit ?à Ecce gauperta-
ctem Matris, & Filii. Et reclina viz eum in praſepio
Eoce quomodo à teneris Dei filius incommo-
ditates amar. Et cur tu fugis? Quia non erat ei
locus in diverſorio. Qui ereavit te in habiraculum
Kibi, non invenit locum apud te, & invenit, qui
te it perditum.

PIE XXVI. DECEMBRIS.
Senſus Dei, B. Virginis, & Angelo-
rum in nativitate Chriſti.

77 (ita ab æterno Parte tibi ipſo Nativi-
tatis inſtanti dioi: Nic eſt filius meus di-

Keſs do

un mitl Ae

ocuds,

U I
,joikeluer
, tl
4 l
liiniun

Aleinſe

aupiotar.

.
PeANR.,

M, oloeo K
E N
N

eo Cniare
t Crctus,
uiuani
De
nad 1
0 1
Nitud
nul ii eſtn

vl niiin
r Anzel

ſen

,
⸗
ue,

Neliuen Se.

Bikle

elur en⸗ .

ſepolt elri,
hnigmntun Nd.
Netria iund
ien n
, Durd e
1 NMelcnnu
Luen gle
tenmegu
lue nrdt
Rumin ftet
Hln nun
eK
elenbtiucdne

Kunai, N

MbNS

Ar
Chrik
tbigilei

4 6N
N,.

N .
. .

CNHRISTI DOMENI. 3
Je 12a5, in quo mihi bend comtlatui. z. Tibi donari
ab eo filium, & ejus merita,. Quàm dives his
cris ſi benè utaris, & tibi applices. 5. Filius verò
patzi offert ſe ipfum in victimam pro peccatis

tuis. Quis amor iſte in e ? Quomedo es meri-

tus ? Offer quoque te ipſum in victimam Deo
2. Confidera quas gratias B. Virgo retuleriz

ob conietvatam Virginitatem. Æſtima, & cu=
5.

Kfoditantum theiaurum, quem illa tanti fecire

z. Quomodo obtalet it eum æte: no Patri, quo-
modo mundo, quomodo tibi; ſuſcipe munus,
ama, feve, utefe in bonum euum.
J. Conlſidera revelatum Angelis, dicumque?
Et aderent eutm omnes Angeli eiu:e Credo ergò
adſtiti fſſe Angelos admiratos illam exinanitio-
nem, paupertatem, &c. Et tamen non corum
cauſa hæc agebat Chriſtus, ſed tui,. Quùæ tus
erꝑò obligatio non tantiim admirandi, ſed etiam
imitandi hanc exinanitionem?
DIE XXVII. DECEMBRIS,
Chriſtus natus annunciatur
Paſtoribus.
1P Aſtores erant in vegione eadem vigilans es,
& cuſiodientes vigilias noctis 3 ſubér gys=
gem ſasm, & ecee Angelus Domini ſteeit jaa-
ta illes., Luc. 2. Quibus revelat ſe Chriſtust
baſtoribus,ſimplicibus, & humilibus, vigil anei=
bςι. & attentis ad occaſionem boni: aſtodientis
bus greges paſſionum, & affectaum ſuorum. 3unfz
ne in te hæ qualicates, ur merearis tibi Deum
revc lari?
B 4 2. EF

2. Et claritas Dei circumfulfit illos, & limae⸗
rant timore magno., Lumen, & cogoitio Dei
Majeſtatis excitat in anima ſacrum quendam
horrorem ac reverentiam. O quaâm pat va rua
eſt in Deum reverentia in tuis ſpiritualibus
exercitiis. Unde ? quia modicum eſt in te lumen,
& non formas ſublimem in Deo rebuſque Divi-
nis æſtimatienem. Si æſtimabis, revereberis.
3. Eangelivxo vobis gaudium magnum, quod
srit omni pepulo, quia natus eſt vobis bodie Salva-
tor. Gaudent Angeli de noſtre bono. Diſce
gaudere de bonis alioruam. Gaudium nobis an-
nuntiant, Argumenta gaudii ſunt, quèd natus
salvator, quòd nobis, quòd hedie, Et Salva-
tor tuus, ſed non ſalvabit te ſine te. Cooperari
ergò oportet.

DIE XXVIII. DECEMBRIS.
Datur ſignum Paſtoribus, & ca-
nunt Angeli.

1EY boc vobis ſignum: invenistis infanten,
zanni in voltetum, & poſitum in pra ſepie,
Luc. z. Salvatorem populorum annuntiat An-
gelus, ad datejus ſigna, tam vilia! Deus nempè
non invenitur niſi in humilitate, & contemptu
terrenorum. Elige hæc ad majorem Chriſti
imitationem, etiamſi par omnino eſſet in deli-
giis, & honoribus Dei gloria.
2. Et ſubito facza eſt wmultituds militiæ cœles
Kiüs evercitus lamsdantinm Beum, Ibid, Quia
Dei

chermimte

1.
Hal, e

Hieult⸗u,
mmu Hic,
, r ibi5
uitcbkurun

r .
WN
Uthortadrn
nn dalt
rm d
une 4 w
umm.)
i e.
8 ſun
ann ge
i
cheud
1

14

t Sinn,
en gii N

unntkiten
De mielt
ltrenthei, .
magn,
lhelett.
nmd ie
SSZH
lin geln
be, lrtce
et, nri

d Ate
OJ”MB
nitsiut
nuiſ
1buulit 4⸗
enstem
cobten
ſcrem (i
delerin

Lalui
.

CHRISTI DOMTNIZ z;
Dei Filius ſe tantopere cxinanivit. Pater eum
per Angelos honorat. Quantè minorem ipſe
tui curam geſſeris, tantò majorem geret Deus.
Ubi terrena ſolatia abjeceris, aderunt cœleſtia.
z. Quid laudabant Angeli? Infantis ſapien-
tiam, tenelli potentiam, deſpecti gloriam. Deus

cruit, & manifeſtat, quæ latent, huic te com-

mitte.
3. Gloria in excelſis Deo, & in terra pax homi-=
nibus bona voluntatis Ibid- Deo ſoli debetur
per omnia gloria „non tibi. Si eam tibi arroges,
Deuste confundet ob furtum rei alienæ. Quo-
ties eam Deo ſurripuiſti. Redde, quod non eſt
tüum. ꝛ. Pax datur hominibus bonæ volunta-
tis. Bona voluntas dirccta per ſolidas veritates,
prompta, reſoluta fervidæ, eſt principium om-
nis boni, & pacis internæ. Reflecte te ad te ip=
ſum, & cxte ipſo dices eſſe verum. Ideo hauce
voluntatem excita, & conſerva.
DIE XXIX. DECEMBRIS.
Paſtores ſe hortantur mutuè ad in-
viſendum Salvatorem.
I. T 1T diſceſſerunt ab his Angeli, Faſtores
A blquebantur ad in vicem. Luc.z.) de iĩs,
quæ Angeli decantarunt. Non ſunt ergo ſtatim
corum obliti, ubi Angelus diſparuit „ quem-
admoôdum tu facis, quæ elaps4 horà meditatio-
nis,vix poſtea cogitas , quod lumen habueris,
quod propoſitum ; de hoc interdiu ſæpius tibi
loquere, dum pra cticandi eſt occaſio.
B F g 1 rans=

—

34 NATIVITAS
2. Tranſeamus uſquz Bithlehem. Ibid. Non
fuit pura rememorstio ecorum, quæ audicrant,
ſed practica; ex qua concluſerunt eranſire., Cu-
ra, ut tales ſint tuæ meditatione, quigus tibi
loqueris: ut ſemper concludas tranſitum, vel

7

ab imperfectione ad virtutem, vel ad altio-

rem virtutis gradum.
3. Et vidawaus hog verbum, quod fakum eſt,
guoa Bominusoſtendit nobiss Ibide v olunt expe-
riri, quod audierant. Quanta oſtendit tibi Deus,
sum tibi interius loquitur! Debes ea opere ex
periri: alias fruſtratur Deus ſuo fine; tu fruétu.
Si hacteaus id feciffes, quantus eva ſiſſes? Ipſe tibi
impedimento fuiſti, fis ipſe tibi ſtimulo.
DIE XXX. DECEMBRIS.
Paſtores veniunt ad præſepe Deo-
mini,
I. T venerunt feſtinantes, Luc. z. Ftſi An-
—gelus non mandaverit, quia tamen Deo
gratum fore illum tranfitum intellexerunt,
ſeſtinaverunt᷑ eo magis, quo magis erat deſide-
Kum. Ubi lamen haufſiſti, & propoſitum ſtatui-
ſti feſtinapßdum eſt & prima excquendi occa-
ſio accipienda. Facies id, ſi verum ſit in te deſide-
rium. Hoc in meditationibus tuis ſemper excita-
2. Er invenerant Mariam, & Jeſeph, & in-
fſantem poſitum in præſepio, Ibid. Cogita, qui eo=
ru fuerint affectus, ſubmiſſionis, admiratio-
nis, laudis, gaudii, &c. Correſpondit eventus
lumini, quod Angelus dedit, quia properarunt
gxgeriti- Propera mode ad opus Mopoſtum-
4

14 (00
en⸗ or

K

.
u OröOve'dt.

1
log

oo

. „MeN
cn ietlan

R.

((aorwn:

Domini
UAuun ern erit
rinerun tmt /

altsri larten
Eulunch, Mmun

Crmnn:
notinm non
) kiin i
ahkenneg

unhun

n, . 4 ni
Mi 17 Utere
Narlt r en,

Nd

dnbiliru⸗

CAKI
leie

MWn N.u. Wl 6
– 1

Vng ni
tnmninm unlei
1 nlent n
Aumftingetelt
“
5 ſhne⸗ h
. ohtuß⸗ 1
oois, ein
unſoetlen zn
. guupe Geng

lchu e h

GCHRISTI DOMINI. 35
ſic invenies Eſum, aut ejus virturemm. Cur id
hactenus non feciſti?
3., Videntesautem eagnoveruent de Verbo, uod
diätam eras illis de pitero hocs Ebid. Dictum erat
illis: nondum ctat plena cognitio. Viderunrt, &
tunc demum coganoverunt. Experientia virtus
diſctur. Audiviſti tibi loquentem Deum in
meditatione eſt initium hujus ſcientiæ. Acce-
de æd opus, tunc plene cognoſces. Quia id non
præſtitiſti hactenus, indè es tam rudis,

OIE XXXI. DECEMBRIS.
Reditus Paſtorum à præſepio

Domini.
. M ARIA autem conſervabat a verba
bas, conferens in toyde ſuo. Lucez. Habes
exemplar meditanris, Mariam I. Conſer vabat
verba, à Paſtoribus in laudem Chriſti dicta;
quid tu conſcrvas corum , quæ tibi Deus di=
cit ? 2. Omnia. Quate non omnia lumina in
praxim trahis? 3. Gonicrebat in corde. Debes
ea iæpius in memoriam revocare, captare occas
ſionem exequendi.
2. Rsverſi ſunt Paſtores glorificantes Eh lass⸗
dantes Deum, Ibid. Rx converſione cum Chriſto,
remanſerunt in illis affectus gloriæ Dei, quos
retulerunt ad officium ſuum. O telix ſi ex me-
ditatione tua referas tales affectus, coſque in
officio tuo exerccas! Miſer, ſi non facias!
Quanta enim perdis!
3. In omnibus, qua audisrant, & vidsrant.
Mbid, In omnibus glofiécant eum, QNihil præ-=
B &£ KEre=

36 CIRCVMCLSIO
gri occaſionis, quo id exerceas, cujus lumen ha-=
bauiſti. Multas invenics occaſiones, ſi attendas,
& tuo lucro: multas perdes, & tuo damno,
kon attendase Et ſic Deum glorificabis, quod
Kacias, quæ ipſe ingeſſit.

PDiIE L JIANIARII.
De cireumeiſione Domini-

2:Pαa conſum mati ſunt dies olto, ut cire
cuaſ0àcideretur puer. Luc- z. Chriſtus àlege
exemptus erat, quia peccatum non habebat per
cam abolendum. Vult tamen ſubeſſe legi,
quamvis duræ. At tu leges quam vis faciles, fa=
gile tranſgrederis? difficiles declinas. Eſt hoc
Chriſtum imitari ? reſolve te etiam ad ardua ubi
vides Dei vol untatem.
2: Ue Circumcideretur puer. Conſidera B. Vir-=
ginem à Deo cde am reſolviſſe ſe ad filium
eireumciſioni ſubjiciendum. Amahat filium te-
nerrimè, ſciebat quis illi dolor inferendus eſſet.
Mon dat locum affectui, quia ſciebat volunta-
tem Dei. Ubi de Dei voluntate conſtat, ſepone
affectum. Offendetur proximus? ſed Deus jubet.
Utri attendes ? utri attendiſti hactenus?
3 ° Vt Circumcideretur puer. Conſidera dolo=
rem quem ſenſerit Chriſtus, quia erat tenellus
infans, complexionis delicatiſſimæ,. Hunc præ-
vidit, quia habebat perfectum uſum rationis? &
tamen voluit legi parére. Qeantum diſto à e-
ſu mmeos“ ubi modicum confunonis aut doloris
Bræyideo, quantum fugio, 1ſed ab hoc die non
fugiam 8

ANII
giuinut

IN

1

e labuer

(cumci

n ze ci
mafputeotir
uun gobire

meonnebo⸗
uuſobun dten
ſepktonis n

anfenit. N

itit u
Ammarnt
Sanin
ke Aer
Red etlente,n
4 ic
dn ukltrin
n det

)

Ne Mhnint:

r icch, grc
n. Crlateer
tunmurh
Uigen loo ſele 4
Npm llss
8lelua No

veita Aacu D

,CordledA⸗
Sce Kud dlen
Madunt

Gr itinendt

. Gilliürſin
leu 1,
inurllbeusſt
fitidenae
. Cnlleuht
6,giieun
inr, Hu
untlennniſu⸗
Qunronc/
itlonis in J

an

CHRISTI DOMINI. 37
fugiam ?imèò ambiam ad majorem imitationem

JRSU.
Quos fines habucrit Chriſtus ſuæ

circumciſionis.

1. (Onſidera primum ejus finem fuiſſe, ur
oſtenderet ſe verum, non phantaſticum
corpus aſſumpſiſſe, & ſe eſle hominem nobis
ſimilem, doloribus ſubjectum. Gratias agey
adora hoc corpus. Sed diſce, non eſſe con-
tentus ſpecie, ſeu apparcutia virtutis, ſed veram
quære. Hanc autem probare debes circumciſio-
ne mortificationis.
2. Sccundus finis fuit, ut ſe declaret filium
Abrahæ, cui lex illa data fuit. Nec abſter-
ruit cum dolor, aut confuſio. Eſne Religioſus?
nones, ſi id non probas circumciſione mortiſfi=
cationis, ſi te confuſionis aut doloris timor à⅜
profeſſionis opere avertit. Non ſic ages impo⸗
ſterum.
3, Tertius finis fuit, ut jam tum adhuc in-
fans ſuum in nos amorem teſtaretur. Inſigne
enim amoris argumentum eſt, pro eo pati, quem
amas. Quis viciſſim tuus in Deum eſt amor? pa⸗-
teriſne pro eo? habeſne promptam ad ardua vo-
luntatem, ac deſiderium? Excipiſne, prompté, &
amanter, ſeu oblata, ſeu imperata?: Hæcimpos
ſterum tui amoris exhibe documentas

B 7 DIB.

38 cIRGCUMOISIO
DIE HI. A N UHARII.

Præcipuæx virtutes à Ohriſto in
GCircumciſione exhibitæ.

7 PRima ſit Obedientia. Non tenebatur lege,
& ſe ſubjecit. Et quoniam circumciſio
érat proteſtatio ſubjectionis ad univerſam le-
gem, ſigni ſica vit ſe illam totam ſervandarmm
ſuſcipere, quamvis gtavis eſſet. Si is tam
grave jugum tui cauſa ſuſcepit: cur tu cum tam
levi jugo Religioſæ Regulæ luctaris ? cur ſæpe
excutis, cujus fructus eſt tuus. At non te obli-
gant ſub peccato? Ideo ſuavius eſt jugum am-
plecteré.
2, Humilitas. Circumcifio erat remedium
peccati originalis: arguebatur id contraxiſſe, qui
circumcidebatur. Chriſtus nec peccavit, nec
peccare potuit: accipit tamen peccati ſtigma.
O humilitas Dei mei! ſed o ſuperbia mea! Re
ipſa peccator ſum, & videri nolo. Diſcam
libenter confundi, nec quæram alius videri
quam ſim.
3. Charitas, quàâ properavit pro me in vul-
nera. Amer mei non imperavit illi gloriam, aut
delicias; ſed vulnera, & ſanguinem, & quidem
in infantia. O quam ſero ego te amavi! ſed quam
etiamnum tepidè te amo, dum dutis, & aſperis
smercm teſtari fugie,

*

JMÿMW1 Bis

3 .

.
AS
1

rſuumtn iſu

uni9
10/7 3
nlune Wo
mi 14

ul ſehuni

Il, A den

zulone, Aces
in orſtiit
üplrar. Kecd
nſ unen eu
tcl⸗
yen Maun.

guen ten
Alalnoren

N
ai ſ
. 4 inn u
wer

atnir
uuitn iand

1 ufelin.
wunn lafundes
AG. Nüm
ln aintmnn

18 8 .. 4
e Hdamteriy

ue, Aronnoh

iel iglmm

6o ent enediud

uCcantuicegi

1ne Reriſt
en ell In

4eu le
1 5 .

lei . it

iam Aus iit

iomin N
i lrim
inn gi⸗
umurilltſan
lncs 1n

CHRISTI DOMINI. 39
DIE IV. ANUARII.
Doe impoſitione Nominis ESU.
r. y Ocatum eſt nomen ejus ESUS. Luc. z.
Quando:? in i1pſa circumciſione; quas-

do ſignum peccati accepit. & ſeſe infinitè

humiliavit: tunc Deus dedit illi glorioſum
nomen, quod eſt, ſuper omne nomen. Ita
Deus elevat eum qui ſe humiliar. Habes no-.
men ſocii ESU, ut illud digne feras, eſto ſo-
eius humilitatis.
2. Fytatum eſt nomen ejus ]KSUS. GQiando?
In ipſa circumciſione. Adeò nomen ESUipſi
IESU ſanguine conſtitit. Habes nomen ſocii
JESU: ur illud digse ſuſtineas, circumcidi,
imò mortificari eſt opus. Hoc inſtituti noſtri
ratio à nobis poſtular. Feciſti id hactenus ?
facies impoſterum?: Quomodo?
3. Eocatum elt nomen eius ESUS. Quando?
In circumciſione, quâ ſe obligabat ad implen-
dam totam legem antiquam. Habes nomehn-
ſocii )ESU. Vide quam te hoc obliget ad ob-=
ſervantiam Regularum. Singulæ enim conti-
nent quandam imitationem ESU. Examina,
reflecte, ſtatue⸗
DIE V. JANUARII.
Cauſa Nominis ESU, & quam
nobis inferat obligationem.
1. PPſe enims ſalvum jacier Populum ſuum,
LEuc, 2, Idee vocatur [ESUS Salvator,
Nomen

— — —
4⁰ ECIRCUMCISIO.-
Nomen hoc quàm aptè convenit rei ſigni fieatæs
Nomen habes ſocii Jeſu? habeſne etiam ze-
lum ſalvandi animas? Nomen ſine actu igno-
miniæ tibi erit. Excita ergo in te zelum excm-
plo Chriſti. .
z, Diſcedat ab iniquitate, qui nominat nomen

IESU. 2. Timoth. a. Si reputat indignum Paulus

nomen JEſu pronunciari à peccatore, quanto
indigeius erit, nomen Eſu gerere, & peecare?
Hæc ergo prima eſt obligatio, ut non pecces,
qui hoc nomen geris, ne leviſſimè quidem. Exa⸗=
mina, dole, proponc.
3. Omne quodcunque facitis in verbo, aut in
Tar ‚omnia in nomine Domini ESU, &c. Hæc
ecunda eſt obligatio, quam ctiam ipſum no-
men à te poſtulat. JEſus, & cjus gloria ſit ini-
tium, ſit medium, ſit finis operum tuorum, &
verborum; nec aliam quære, Examina, time,
dole, ama, &c.

DIE VI. I ANUARII.

De vocatione Magorum-
1. OUm natus eſſet ESUS, ecce Magi ab ori-
ente, &c. Matth, 2. Eodem tempore
Manifeſtavit ſe judæis per Angelum, gentibus
per ſtellam. Agnoſce bonitatem Dei, qui ne-
minem vult excluſum à gratia, quamvis imme⸗
rentem, & reluctantem. Expertus id es ipfe.
Recogita annos priores, & intelliges; mirabe-

ris, quòd te Deus ita ſit proſecutus; dolebis;

gratias ages, propones, petes gratiam.
2 Vidi-

Auif 6

fln Gudn
Hirtumn
uinmn. len
Aue Min ſel
Plire uiten

r Foctt 1
aa kelnn ß
A roco eln
a nelerutin
Luoret llom
ie neeſtinin
i Hincoln 1
nnz, guibelan
1i Dlceer aten

utel,elen

N

„
1. UW 1e ſo
*

7
ſdoe

—

An lei enn
S
Aleun 4
kionen u

N.
NNN
7

,

entiͦ

derſatin
nkinne
ſitennning
adrh:
ruunt, n
Porr,Aeat
0n ian eucg
guhen lu

in Ndnne t
M. 6.4
etin nt
eiupbnt tin
un mamm, 4

Hunin, En

GNN

NAh
Hrun
AtiA
Pckn Enfee
m, Fedt
5
EnD Nin
io⸗
n N
Hennas u
ſe s Ge⸗
ellgesi,
ſecotts i
gl
Nℳ

Pheiben

CH RISTI DOMINI. 4
z. Vidimus ſtellam. ouam infelix ſłatus cos
ea gentilitatis ante natum Chriſtum! ſed hodie
vidit lucem magnam. Cogita quis olim ſta=
tus animæ tuæ ante ortam ſtellam vocationis?
quis kodie? Deteſtare priorem, gratias age pro
praſenti. .
3. PVidimus ſtellam. Vocat eos per ftellam,
quia dediti crant ſtellarum fpeculationi. Ita
Deus in vocandi modo accommodat ſe homi-
num inclinationi? & ſimul erudit interne, quid
ſtella ſignificer, & mover illorum voluntatem.
Agnoſce I. gratiæ neceſſitatem, ſine qua ad
Deum non venies. Hanc ora 2. Diſce experizi
illerum inclinationes, quibuſcum agis; & per
eas illos lucrari, 3. Diſce ex creatis aſeendere ad

increata, ut illi ex feella, ſtellarum Dominum

agnoverunt.
DIE VII. IANHARII.
De Magorum ad vocatione m
cooperatione.
1. VIaimui. Matth. z. Non ſoli tres, ſed for-
t& aliit omnes in cadem regione viderunf
ſtellam: ſoli tamen tres cam ſecuti ſunr.
Vere multi ſant vocati, pauci verà lecti⸗
auor ſtellas Divinarum inſpirationum tibi miſit
Deusl quam paucas es ſecurus! Dole, time, ora
plures, & ſtude vocationem tuam certam facere
per bona opera.
. Vidimas s venimus. Ut viderent, Deus de⸗
dit; quod veneriat de ſuo addiderunt. Kuſtes
C

42* HPIP HXN IAz
eſt gratia, ubi non eſt cooperatio. Vide ne gratia
Dei in te vacua ſit. Nullam neglige, quia forté

quævis eſt ukima.
3. Vdimu; veni m. Inter videre ſtellam,

& uenire nihil interponitar: ſtatim cnim vo-

carti Deo obediverunt, non retra di tam mul-
tarum txemplo, quos cura domus, aftectas pro⸗
pinquorum propria commoda retincbant Di-

ſce non diflerre dum lumen habes. Rumpe vin-

eula terrenorum affectuum, —
DIE VIII. J ANIARII.
Do egreſſu ex Pattia, & itinere
Magorum.
1 VIdimu⸗ venimus, Matth. z. Non igno-
rant itinerum moleſtias, terræ, & aeris in=-
jurias: fortè & plura ſibi præfigunt animo s &
tamen iter aggrediuntur. Magna generofitas?
Hæc volentibus ad Deum ire (emper eſt neceſ-
ſaria, hoc enim iter moleſtiis non carer. Con⸗
fortare ergo, & eſto robuſtus, ac generoſas cape
reſolutiones Deo confiſus.
z. Vidimus à venimuas. Iter ineunt, quia vo-=
cati, quò? ignorant, generosè & intrepide ſe
Divina committunt vocationi. Fiducia illa ſtel-
lam ducem merita eſt. Quam ſæpe times ali-
quid aggredi, quia eventum neſciss Ubi credis
Deum velle, feſolvere te, fide: qui dedit velle,
dabic & perſicere.
3. Fidimus. Conſidera quis per iter fuerit
eorum ſenſus, habito ſemper præ oculis ſtellæ
miraculo? quæ Deo gratiæ? quæ in adverſis pa
tientia

n nn⸗

,ontalte
1 Coitie,
uun lebent
utns. 1ul
tehatiuſe
1IAN
. e,
Hetohg
Nunto
Ne, Ge. N
laram, N
lebgura
(Rus eofum ce

oci⸗

intiid Ar e

ositndan
Aöluco le

R glrrunt E.n
kiler fin

4 9
in Hnde
le ng Mn

Am d, ⸗
Wleie ger.
1 X. nh
l

W
Kuinfſenn n.

Ade lr

Ninc
n Wünns

t 1 Mir
igere Aiani
einn nin,4
ln geninn

R

eaetelecta
n Aal

rirentlii
e küntſit

iſe ge
i Nnislis
Dle 1 .

ieücee⸗

cHRISTI DOMINI 41
tientia! quod Ohriſti deſiderlum? quæ eum ins
veniendi cura?; Confundere, quod eum tot lu=
minibus tam parvum habeas deſideriurn Chri=⸗
ſti, & inveniendi curam. Gratias age pro lumi=
nibus, ora plura, & efficacia, ſequi ſtatue.
DIE IX. ANUARII.
Tres Magi Hieroſolymam ingre-
diſuntur. .
TI*²7 t qui natus, &yt. Matth., 2. Qia

ſtellam amifeKrunt, pnec eſſe habent ex

hominibus quærere. Sed quæ cauſa amiſlæ ſtel-

læ: Fortè voluit Deus corum conſtantiam pro=-
bare, Solet enim etiam Sanctis eripere ſolatia
ſpiritualia, & ariditatem immittere. Quid
ages tali eaſu? Ecee Magi pergunt, intrant

eivitatem, ſpe pleni, quod Deus medium ſugge-

tet. Fu pariter ne cade animo.
2. VUbi eſz qui natus eſt Reæ Pisdaorum? Quàm
intregida animi magnitudo? Ia ipſa urbe He-
rodi ſubdita, vivo, & fegnante Herode rege, ho-
mine ambhitioſo, quærunt da novo rege, nen
ſinue vitæ periculo, Fides viva & ardens deſide-
rium expunkernnt metummpericuli: quoties tu
ob leves metus vel non ſuſcipis pro Deo, quæ
parum ſunt ardua, vel ſuſcepta deſeris? Gon-
fundere, emenda.
3. Aundiens astem Herodes turbatus eſt, &
omnis Hieroſolyma zum eo. Matthe 2. Turbatur
Rex ambitioneè regai, quod timef perdere:
turbatur populus Regis ſtudio, quem timer
oKtendere. En quomodo vel unus ad terrena af-
fectus

44 HPILPNANIA.,
fectus, una inordinata paſſio pacem animi tur-
bat. Amhas hanc pacem: ejice animo inordina-
t0s afte ctus, .
DIE X. J ANUARII.
Herodes quærit, ubi Chriſtus
naſcatur.

15 –☚T congregan; Prinzipes Sazerdstum, α
Sczibas populi, Matth. 2. Quàm admi-
fanda Dei providentia! Herodes malevolus,
Sacerdotes iniqui ſerviunt ad dirigendos Ma-
os Lauda, & magnifica hanc. Si verò cog-
Roſeere vis Dei voluntatem, ejus Miniſtros. Su-
perieres tuos conſule. Et fi iniqui fint, Deus non
patitur illos in eo errare, quod per te vult fleri
2. Sciſcitabatur ab eis, ubi Chriſtus naſceretur,
bid. Quàm pia in ſpeciem quæſtio! quam ſi-
niſter in conle affectus? quàâm ſancti videri
volunt affectus peſſimi! Non ſinas paſſionem
ullam dominari: etiam te dementabit, ut quod
ſfacis paſſiene, excuſcs virtute ; quod ex ira,
Veſtias zelo, &cc.
386 At illi dixerunt?s in Bethleem Tudæ, Ibide
Sciverunt hoc ex Scriptura, quam allegant; do=
cent hoc Magos, & tamen ſtolidi ipſi jeſum
non quærunt tam fibi viciaum. O ingrati!
uanta tu audis, quanta ſcis, per quæ venire
peſſis ad Jeſum! & cur non facis? oberit ipſum
ſcire, ſi nolis facere.

PIE

panh

„ Iai 4
1 eu
glelt, M.
es ardlen /
bſiet ⸗
DPerer migion
filte uen

zuenter. l⸗
ngrdat1

ntoorteni
ennigtorien
Nu. Hacndidt
Nlfecalnun
feaitntaamen
iue uoccie
futk ube,
, ſelenzn
Uimnißan
hene

Nit

4

etni
innig

CHRISTI DOMIN. 3
DIE XI. JANUARII,

Herodes cum Magis agit.

2

n r. Cam vecati, Magis diltenter didicie al

1,

1lin, 6
1 Eun une
Ee Is
üüpra

Ilue Eelc

lnilrm
iiinn
Gltenfti
zurtirn
ulkin nt.
n udi fil
Crluu i

IXEI
36000 Km
me/ l “H

ir pl Hid
Unlenmi⸗
idi b⸗
n. i
le du

cchorifen

81

eis tempus ſtelæ, Matth. 2. Quo fine?

ut inde colligeret ætatem pueri, & deinde in

eam ætatem ſæviret, ut Regem extinguerer.
Et adverte illud? diligenter didieit, ſi filii
iniquitatis diligenter artipiunt media ad ſuos
Eines peſſimos, quid te facere oportebit ad ſan-
(tos fines?
2.,. Ite, & interrogate diligenter de puero; &
cm inweneritis, genynciate méhbi. Ibid. Vide
progreſſum malitiæ. Herodes jam ipſos Magos
vult inducere, ut cooperentur ſuæ paſſioni. Hæc
eſt natura paſſionum indomitarum, ſemper ad
Pejora proſerpunt. Hæc tibi ſit ratio, ut ad eas
opprimendas animeris. Vide ergo, quæ ſit in
cerde, & tempeſtive cultrum admoeve.
3. Ut & ege veniens adoresm eum.m Ibid; Men-
dacium eſt, dic clarè: ut occidam cum. Hucuſ-
que enim progreſla eſt paſſio, ut ad ſtabilien-
dum regnum, velit Chriſtum peremptum. In-
dignare, deteſtare. Velis & tu ad ſtabiliendum
cœleſte regnum, peremptum amorem pro-
prium, & pravos affectus. Nam minus hi cum
illo regno ſtare poſſunt, quàm vivus Chriſtus
eum terreſtri, aut Herode vivo,

DIE

46 EPIPH. CHR. DOM.
DOIE XII. IA NHARII. 1

Magi diſcedunt Hieroſolymis, & ,
. . S W,
veniunt in Bethlehem. mManiit

1. Vi em audiſevt Regem, abierunt- elnh
— Matt. 2. Confidera qua ſollicitudi. „ce
ne Chriſtum quærunt. Id ſolum agunt in n . /
elun ehe

urbe, quod ad hoc ſervit, quærunt, ubi aaſca- .
tur; intelligunt. Hoc habito ſtatim proſequun- aun iet.
tur iter, nec patiuntur ſe curioftstibus rezum in (nem
detineri. Ar tu in ſuſcepto virtutis itinere, quot
diverticula ad creaturas quzzis ? quam lente
progfederis? Non ſeriò vult, qui lenie vult. Ellen,
2. Et ecce ſtella, quam viderant in Oriente, dpv⸗ wlln Neraer
,tecedebas eos. Ibid. Amiſſanm ſtellam telerarunt
cum patientia, & ſpe, non deſiſtunt tamen ab
irinere., Ideò conſolatur eos Deus remiſla ſtella.
Vide quam bonus cſt Deus in cos, qui tempore
deſolationis nihil remittunt de virtutis pro-⸗
greflu. Ne ergo animo concide, ſi abſt conſo-
krio: fer patienter, & ſpera. Aderit rurſum
Deus: huic te committe. Reren
3. U/quedum weniens ſtaret ſutra, ubi erat en
puer. Ibid. Que deduxit tandem hbæc ſtella ? Ad ulient
Deum quidem, quem quærebant; ſed tamen Win aüm
etiam ad vile ſtabulum. Vide quo ſtellæ, ſeu co- Waln
gnitiones tuæ te ducant. Si ad vanitatem, exi-
Rimationem, & c. ignes fatui ſunt: ſi ad vilita-
m, & contemptum tui, ſtellæ Dei ſunt. Has Alule
ſequere, & Deum tibi monſtrabunt. (ainun

DO- ſn
— ſchip
Kd.

n n de
3 linaie⸗

leferenti

. .
ſniße
Alleden.

un, en

(Aen ns ſolt,. .

in

Clenin Cti e
nkeingetegnn.

b gikne ,
1MriM/
ſaleluntetuanu
Eeſkireuumi
1Deutenihehehe
inennzgürene

renet

en e W

ctale i

hen lttmn

r e, 1e
gerlahil

1
rlelelahi
rbinl) eauet

ſeohch,
Iad mine
. uilontl
lehebe
vlrrhes .

A
LDOMIN. I. POST EPIPEI.

DOM. I. POSTT EPIPDHAN, 45

De adoratione Magorum,

I. PT intrantes dogium invenerunt puerum
cum Maria matre ejus, Matth. a. Con-
ſidera I. Hos Principes non horruiſſe ſor=

des ſtabuli, non deſpexiſſe paupertatem, aut
infirmitatem infantis; ſed intern illuſtratos

agnoviſie hunc pucrum efſe DEUM, Lauda
Peum, gratulare magis. Neque tu horre
paupertatem, aut contemptam. Poſtquam
enim Deus pro te vilis factus eſt, non inve-
nies eum per gloriam, & exiſtimationem.
Kefecte, dole, deſidera, pete.
2. Et procidentes adoraverunt en m. Ibid.
prociderunt primum, non tantum corpore in
terram in tevcrentiæ ſignum, ſed etiam animo
in ſuum nihilum, agnoſcendo ſe undequaque
ab hoc Deo pendere, Deinde adorarunt perfe-
Go cuku latriæ ? quia Deum cognoverunt.
Kece quem ſui æſtimationem excitat Deus
cognitus? quam reverentiam? quam animo-
rum ſubjectionem? quem ſui contemptum?
Excelleres kis, i Deum bene noſtes.
3. Et prociqentes adoraveruxt. Conũſideta
qui fuerint eorum affectus. 1. Eos gratias egiſ-
ſe, quòd venerit in mundum ad redimendos
homincs: zꝛ. Quod per ſtellam eos ad ſe dedu--
xctit. 3. Obtulifle ſe ad perpetua ejus obſequia
ſervos infimos. Excita in te coſdem affectus, &
offer te ad quævis ardus.
FPE-

r N

43 HEBDOMADAI. il
F ERIA II. ln
eu u

De oblatione munerum.
G in .
1. Pertis theſanris obtulerunt ei munera, aaua- atd,
rum, thus, & myrrham. Matth. 2. IAin Nl
Fidem teſtantur opere; nec comparent vacui an- 1, Han
te Regem: donant illi quidquid habent precio- ceen
ſum. Nec dubium eſt obtuliſſe etiam, quoed an ul
iiſdem maneribus deſignatur; cum auro cha- iiii
ritatem; cum thure devotionem; cum myrrha
mortihcationem, Credis Deum? operibus pro-
ba, Offer eidem tria hæc myſteria, dona, ſed ob-
lata ſemel, non amplius recipe.
2. Obzalerunt ei munera. Conſidera quam
grata fuerint hæc munera Chriſto Domino:
non quia precioſa ex materia, ſed quia conjun- na,
Ga crant. 1I, Cumviva fide, 2. Pietate. 3. Hu- Nma
militate, & ſubjectione. 4. Amorc. Deus enim n 4
ſolum æſtimat ex quanto affectu, non quantm imium
dones. Cum igitur offers munus tuum DOeo, ayin mnf
affectum procura. uſimnile
3. Obtalerunt ei munergq. Condera quid en inice
Deus, qui ſe liberalitate noſtra vinci non pati- nen
tur, his donis rependerie. tſi nihil conſtet, Mn kil
conſiderare tamen licet, reculiſſe auro zugmen-
tum ſapientix, charita is: thuri, ofatienis,
ac devotionis; myrrhæ, incorruptionem, ſeu
il ernn „ quàâ pra ervati fuerint à peccatis. Ni-
il fruſtra Deo dqabis; que plus dederis plus ac⸗
ipies: dab', vilia, accipies precioſa.

mnineincrhin

uft, id
aii uzen
p ueſenh

II⸗

A
Günn

oinn
ihnm Prlt

rnes A

lifllttcermni⸗
le
leeim, aul
an mar

ieDen chelu
lecpe
7 “
n (ullen gun
ehrito Doin
in bicn cor
e WMatt,
14. Mucn Dnn
e Me,

Enpun un h

n Cirleri
irltr ircdvnft
1. wdc
r lenmane
uui un

4

NNNNN.

POST EPIFHANIAM. 49
F ERIA III.

De reditu Magorum in Regio-
nem ſuam.

1. E reſponſo accetto in ſomnis, ze redirent ad
*—Herodem. Matth, 2. Perplexi hærebant,
an eadem, an alia via redirent. Recurriſſe ad

eum credidcrim, & oraſſe lumen, Deus

wittit Angelum, qui doceat. Agnoſce, &
lauda Dei providentiam, quæ ſuos regit. Com-
mitte te illi, maximèe in dubiis adverſis, certus
quod aderit,
2. Reſponſo accepto, ne redirent ad Herodem,
Prompti ſunt, etſi yia ſuggeratur fortè longior,

moleſtior, ignota: nec penſi habent, promiſiſſe

reditum Herodi, dum Deus aliud juber, Diſce
poſt habendum reſpectum, & motiva humas
na, cum quid Deus, vel Superior jubet: eundum
via, qua te Superiores, & Regulæ ducunt, Re-
flecte in priora, ordina futura.
3. Per aliam viam rewerſi ſunt in Regionegz
ſaam, Ibid, Priore via amiſerunt ſtellam, inci=
derunt in Herodem, inciderunt in periculum
BPromiſlione reditus data. Quid fieret, ſi redi-
rent Faciant propria pericula cautum. Noli
ο redire, ubi expertus es, te deliquiſſe? vitata
occaſione vitabis periculum, Quam ſæpéè id es
pertus!

6 PB5

30 NEBDOMADA I.

FERIA IV.
Ex infantia Chriſti diſce mundi
contemptum.

I. Olite diligere mundume I. Joan. 2. Ita
te IKSUS cxemplo ſuo alloquitur.
Naſcitur ſecreto, in nocte, ſine pompa;
ſine hominum accurſu, ignotus omnibus; &
natus non ſe Regibus mundi ſed deſpectis ſo-
lum Paſtoribus promulgat. Non eſt hoc velle
larere? Qid ergo tu quæris Iucem? Diſce ſan-
cte latere, & ſolitudinem amate, te plebi po-
tius communicare, quam inclytis.
2,. Nolite diligere mundum. Conſidera Chti-
ſtum à nemince ex vicina Bethlehem, à nemi-
nec ex Jeruſalem viſitatum. Non ignorabant
hi natum, qui Magos ipſos docucrant, udi
naſceretur. Manſit ergè totis 40. diebus in
ſtabulo deſpectus à ſuis qui poterat ſui hono-
rem omnibus imperarc. Non eſt hoc mundum
contemnere? Et tu voles tibi applaudi? te æſti=
mati: uter errat, tu? an Dei Filius?
3. Nolite diligere muna um. Conſidera acce-
piſſe quidem Chriſtum à Magis aurum; poterat
meliorem ſibi commoditatem curare, unde
magis ab homivibus æſtimaretur, qui tranſeun-
tes eum videbant & contemnebant. Non eſt hoc

mundum deſpicere? cum ejus plauſum habere

poſſis, nollei At quam tu ſollicitus es, ut vel lu-
creris æſtimationem, vel non perdas. Elige con-
temptum ad majorem Chriſti imitationem.
F K-

MN,
11019/
luten

19 104 ir
,rteitl. I

,Anilefee
ntis 1r, l
Uuiue tidi oon

a Uyjerde

aunonoco C

orlem. AIree
.

POST EPIPHANIAM. 71
FERIA v.
Diſce ex Infantia Chriſti Humi-
litatem.

1uld 1. Plle⸗ * me, quia mitis ſum, & bum ilis

dlnd

ke, ir og

uoNNu

IAOeA
Wloe ſele

algandlen
nimin Nſen
Nacha
n Cſten
rten 1ben,
iumen
Celcin, N
cis 10 Wn
Aümuenünn
Vntoenen

4iun. CNet.
——
lunen Nin
nnen un
ſumbun. Ne⸗
ullicang
tonfelt

Cufiiin

torde. Matthæi 11. Ita ad te clamat Je-
ſus ex ſtabulo, ex prælepi, ex pannis. Humi-
Hitas eſt deſcenius ad vilitatem. Ad quantam
deſcendit Deus, qui eſt infinitæ dignitatis? fa-
ctus homo, ſervus, ſimilis peccatortbus. Ad-
mirare, ama, gratias age. KEt tu audebis iu-
perbire? Ex neceſſitate tibi convenit humiliati,
quia re ipſa vilis es. Expende vilitatem tuam,
& deprime cor tuum,
2. Conſidera quomodo Chriſtus in ſtabulo
occultat majeſtatem Dei & perfectiones; Sapien-
tiam, potentiam, gloriam, divitias, & c. adora tu
illas. Mirare, lauda gratias age humiliato Deo.
Diſce tua non jactare & gratias occultare,
3. Conſidera Chriſtum omnia vilior clegiſ-
ſe: pro Matte pauperem, & deſpectam puellam,
pro nutticio fabrum pro habitatione ſtabulum,
Pro cunis præſepe, pro lecto fœnum, & c. Aa tu
meliora affectabis à an deberi tibi judicabis?
Contundere vilis homo, dum pro te Deus facas

eſt vilis.
F ER I A VI.
Diſce ex Infantia Chr. Paupertatem.

1,P Roptter nos egenus ſacbtus eſt. 2. Cor. 8.
Quis? Dominus univerſorum, in cujus
C 2„ domo

52 HEBDOMAPA I.
domo ſunt gloria, & Giviti, qui ompibus
dat abund antcer, pro ſe nihil hâbet ſuperfiuum,
Inſpice paupetem caſam:; obſtupeſce: æſtim
baupertatem, quam tanti fecit Deus, ut cuùm
cam uon reperiret in coœlo; in terris quæ ſiye-
Tit. Sed reſcinde etiam ſuperflua, ut Jeſum
Frop'Bs imiteriz.
12. Pryopter nos egenus fadtus eſt. Non tantům
caret ſuperAuis, ſed vix necellaria habet, pan-
ni viliſſimi, & pauciſimi, cunæ, præſepe, le-
QRus, fœnum; & ut ſe calefaciat, halitus ani-
maliam. Obſtupeſce pauperem Deum. Con-⸗
fundere, qui vis pauper eſſe ſed defeéëtum non
pati, qui ki fottè occurrat, inquietaris, mur-
muras. Diſce cum paupere Jeſu etiam neceſ-=
ſariorum defetum tolerare.
,. Propt er nos egenus ſactus eſt. Non tantum
neceA-riis caruit, ſed ca „ quæz etiam habuit,
viliſſima fuerunt, & incommoda; ſtabalum
frigoti pervium, panni viles, præſepe dutum,
fœnum aſperum. Aſtina, & dic oum Ber-
nardo: Aanto pro me vilior, tanto mihi charier.-
Nonse hæc te confundunt, qui licet mundum
deſerucris, adhuc amas, & quæris tuas com-
moditates? ſiccive imitaberis Jeſume
§ A B B A T H O.
Diſce in Infantia Chriſti Obe-
dientiam.
1. HUæ iisvi⸗ ſemetipſum fabzus obedi⸗ne.
Phil. 2. Primus ejus naſcentis actus fuit
ebedientia. Natus enim eſt, dum in eſus
αα

1150 11,,0
aee Pakted

RNLL
N .

oeglen!
Ae 000eG.

daen

ln terti n.

Wel a, An

, . Non
lusirt

121 i,

1 Ulſuar.

nd de. d,

E ie
moh; “

a Fugein
alKun

105T EPIPHANIAM. 55

Eercitio eſſet, ue ex Nazafeth in Bethlihem
aſcendefet. Et quis? cui obedixi? Impetatori
terteno KRex Regum, homini Deus . Peccatori, 4
ui tollit peccata mundi. Vides quanti Chri ſtt
Aerei obedientiam, Nec in contrarium motas
eſt iniquitate mandanti, ne e ditficultat itiae⸗
zis: quia ſic ſciebat Pattech 3 glotificari. LDile⸗

æſtimare, amate obedientian; non ſpectare

perſonam jubentis ſed Derqm fer illam juben.

tem. Omnis enim poteſtas à Deo eſt.
„2. Humilia vit ſemwori un faktas bediens.
Conſidera quam ab arduis cσσπÿn1ι⅝ bedientiam
exercere, ab hudmilitate Pau upertate extrema,

Adverſis & incommoditat bus, &c. Sciebat

ptimam eſſe voluntatem, quæ Divinæ con-
entit per omgia. Dilce in Sapcriste Deum
agrofcere, & plerum tuæ voluntatis holocau-
ſtem aquæcumque ardua offerte. „
„3. Hamiilis 4 Vet 77 4 3 e ißjum Fat s bbοαι en⸗ pei
mnia Matri, ſe a ſinum accipiat, ſeu in fa-
num reponat, S Baritun ſe verti, revetti per libi⸗
tum Matris. Admirare Chiiſti obedientiam,
Sgratalare Matris felicitati. Redde etiam tar
felices ruos S Aperiores, & ſine te ab iis àd libi=
tum moveris Magnum hoc eſt Superioru u ſo⸗
latium: magna Pars imitationis Jeiſn.

DOMIN. II. PST EPIPM.
Diſce é Infante ESUI Patien⸗

tiam. .
Gadt 1. botuilſe Chriſtum nafc
ich paſſibilem , amoliri ſe Srinen
Pperk

4 HEBDOMADAII.

aſperitatem, & dolerem: noluiſſe tamen; quia
voluit pati in ipſa etiam tenerrima ætate 5 licèt
potuiſſes id differre ad robuſtiorem ætatem,
CEid ergò tu tantoperéè amas „ ur omnem po=-
zam fugiat ? Vita præterita non te obligat, ut
moertiſicationes afſumas? Scis eſſe gratum Chri-
ſto, qauid differs
2. Conſidera 2. ipſa incommoda, quæ pa-
titur: frigus, fœtorem, egeſtatem, vulnus cir⸗-
cumciſionis: triſtitiam in anima ex conſidera-
tione tot pcecatorum, & fruſtratæ ſuæ paſſio-
nis. Nt hæc quo affe ctu? Quid ego ago infirmus, Gminbe
K medicus pro me patitur ? fugiamne pati pre am l
Deo, qui quærit pati pro me? euer
3. Conſidera 3. Quàm innocens & imme-⸗ * end
ritus patitur. Innocenter pati, patientia eſt San-
Rorum: reorum, pro culpa. Tu neutram habes.
Confundere. Si, quod patiaris, occurrat, millies

i wlemrin

te meritum cogita, Si pateris iannocens, habes Nina,
occaſionem exhibendi amoris, qui per dura kſilthen
probatur; habe occaſionem, ut fimilis fias ſeſa m, u
Chtiſto: non eſt diſcipulus ſupra Magiſtrum. art, gen

FERIA II.

Diſce ex Infante Jeſu amorem Dei,
è& proximi.

men ie⸗
1. Mor probatur operibus, quibus bonum
amati quæritur citra proprium com
modum. μο1äideta ergo quæ Chriſtus opera
edat, quibus henum Dei quærit, etiam cum fuo
gra vi

den POST EPDPIPDHANIAM. 45

nne Lravi incommodo. Quia ſcivit placere Patri,
taenſeinke) ie toleravit omnes ineommeditates. I. Fiet ex zelo
bilnun hosoris Dei, ob peccata hominum; quibue
, Ung. abolendis dat læacrymas deinde ſanguinem.
1tonte I Invitat ad ſpecum illam paſtores, & gen-

Nidkne tiles, ut notam illis faciat gloriam Dei. Si
auamas Deum, operibus proba: primum in te,
Gnn, en deinde in aliis gl'oriam ejus promove. Dignus
llen, M eſt enim cui ſoli debetur gloria.
rintelulier 2. Conſidera Chriſtum etism in nos probaſ-
tüͤuele ll. ſe amorem, omnes illa: incommoditates pre
Wehamg nobis offerendo, Gratias age, & ama JESUM.

Nim Diſcc amare proximum, cique bene facere, non
Ng ob commodum tuum, ſed ob ejus ſalutems
““ puriſica omnem amerem erga homines, ut hoe
firiill⸗ ſolum illis velis. Quia hoc eſt eſſe adjutorem
1linmnm ii, Chriſti in redemptione hominum:

3. Conſidera Chriſtum ſuum in nos amo-
rem probaſſe, quod omaia mala noſtra corpo=
mi Uf ris, & animæ in fe ſuſcepetit, dolores, triſti-
n binhiit tias, tædia, pornas, quas merebamur, ſatie⸗
Enulgn ſactiones pro peccatis, quas reddere non vale-
bamus. Languores noſtros ipſe tulit, &* do⸗
Alores noſtros ipſe porravit. Quid debes medi=
co, qui pro te factus eſt inrmus? Quid vadi,

Ui eecunt wllien
eindten ne

ID Qui pro te ſatisfecit. Non potetis tu compati
amoren Ne
8 proximo tuo? non ejus defectus ſufferre
n
1, gihn en
n raniei
en
Peptu 4 FE=

66 HEBDOMADA II.
FERIA III.
Diſee ab Inſante Eſu, quomodo
te ſancte ames.
1 A Mare ſeipſum fanéte, eſt velle ſibi ipfſi
bonum, non fallum, & apparens, ſed
verum & felidum ; ſeu æternum. Quod bo-
num Gbi voluit ESUS 1 non ſeniuum, ſed glotiæ
Dei. Jam tum in infantia impfeffum illud ha-
bebat. Noun quzro gloriäm meam, ſed ejas qui mi-
ſut me. Oppone amorem, quo te hactenus amaſti,
quam inordinatus! quàm ſenſualis eſt? Imè
odiſti te, quia indulſiſti tibi ea, quæ à Deo aver-
tunt. Corrige ergo amiorem tui? tu nihil tibi
velis, quod non ſit pro gloria Dei; aliàs te odiſti,
tibi obes. .2
2.: Gönſidera amorem Jäaſu io ſeipſum̃, faiſſe
Geſiderium voluntatis 35 Dieinæ in ſc adimplen-
dæ. Qui ſempꝑpet facit ea, quæ Deo ſunt placita,
etiam in pfæſepi hoc egit. Nullum majus bo-
num tibi velle petes, quam ut voluntas iila ſit
regnla tus; Nunquam errabis; ſemper Des
placebis: Quam pauci cam reſpieiunt;, ut ſe-
quantur? quam multi ſenſum ducem potius
fequuntut“! ſi tu es inter illos dole, & emendæs
3. Conſidera Chriſtum ex hoc amete ſan-
to in ſeipſum, acceptaſſe dolores, humiliatio-=
B6 paupertatem, contemptum; quia telucebat
in his beneplacitum Dei, & ſalus mundi. Un-
Ge ſanéto ſui amore imipuguabat ſenſum, & ci
VIm

2
Men

NW 3
is Mplet ſen

Wuch, n

, nd

Ni
1

6 4 ſi
nd

il lei
dizne, D
un, (tin
iunſelge
elin iittr⸗

leteilne

detidenm mt

ſaultck!II
gle:
lin,tni
i igrotit

/ e
ii uke
ocen in
ten RK
loe men
1; uni

14 1. 66

; glittin
lbswuni 3
lu
ba

?GST BPIFHANIAM. 1
vim interebat. dSic amare te debes: geüctole
tuos ſenſus, & paſſtones expugaareé; appte-
henderée humilia, dura, & aſpera: qui⸗ om⸗
hino Hæc ei voluatas Dei. ua'n felixz efles,
ſi à puero hoc fécifles! quam infelix futurus⸗
hiſi mode conftantet id facias.

F E R1 àA IV.
Itet Beatiſſimæ Virg., eæ Bethleem
in Hieruſalem ad putiſicandum.

1 peſtquam impleii fani diés urihcaiis⸗
D 2i. Lec. 23 ConGdera quâm ſolicita
fuetit de implenda purificationis lege, quâ
non tepebatur: Non caοat ſe ſux ſervatâ
Virgialitate; Prolis dignitate. Accipit ecxem-
plum BRil! 1¹ qui im nplesit legem Circumiciſis.
nis, cum nec eger ret; nec teneretur: Gloriam
ſuam teputàt:, ſi intef immundas fallo judicio
accen! catur; cuùm ſic ejus ſilius ſit numeratus
intet peccatores. O admiranda obedientia,
& huthilitasi £ quâàm ege ſum alius? ſuni
dotamm Deo peccator: & coràâm hoôminibus de
pündo honoris luctor: O pador! Diſce à
JESU & MARIA.
13 Conſidera 1. Quo ſenſu B. vitgo; & §: J0-
ſeph reliquerint ſtabuſum, in gue ſoli cum ſolò
Jeſa inter tot aſpefifates; in fummæs Päupérta⸗
te deliciabantur. lu defectu rerum omstiuni
üna & abuandans erat illis conſolati i0, eſſe cu
Jefu:; Cüm Jeſu nüllus eſt lotus olktüde:
hulla kinseisas durda; hRällum inéömineßon
6 P8! 1

59 HEBDOMADA II.
moleſtun. At moleſta ſunt iſta tibi: Mi bo-
ne, non es totus cum Jelu: mendicas à crea-
turis ſolatia s ſed apparentia ; & vera delpicis.
Relinquis fontem aquæ vivæ, & fodis tibi ci-
ſternas.
3. Conſidera itinerantium paupertatem, mo-
deſtiam, patientiam, dum à tranſeuntibus con
temnuntur, cùm à diverſoriis excluduntur.
Audi pios diſcurſus, plenos variis affectibus
in E/UM. Vide alteraantes obſequia puero
IRSU. NQuac Mariam, nunc Joſeghum geſtan-
tes puerum, &c. & cum qua reverentia, &c.
Utiaam hi ſint affectus tui, cùm Jeſum in Ea-
chariſtia ſumptum corde geris.

FERIA V.
De cauſis Puriſicationis B. Virg.

1Ü*Poſtquam impleti ſunt dies purgationis ejus
ſecundhm legem Moyſt. Lucs ze Cuun
certum ſit Beatiſſimam Virgiaem pluribus titu-
lis exemptam fuifſe ab obiigatione legis Puri-
ficationis, examina cauſas, cur tatnen volue-
rit purificari? Prima cauſa eſt ex Diosyſ. Car-
thuſ. ue legi otediret. in qua legislatorem re-
verebatur. Perfecta obedlentia plus petagit,
quàm tenetur, Quid refert, quòd non oblige-
tis ſub peccato, ſi regula eſt de re licita? No-
li eo deſcendere, ut id tantum velis, quod aon
potes ſise peccato non velle. Cadentium hoc
eſt principium, Tu id cave. Adde, quodia
hoc ſit humilitatis ecxemplum.

2. Con-

Gen eun
nel/
mmm
t EMuſt
Glmnun

Grleih ilt

ziniann In
melle o

m eis, 1.

aenim aul

„VIs Mlicue

AWilart⸗
aue Chrito
. vasolilgtend

e uplalunten

1,

UII

Kals bunt

iſa i
alm
.
1 antelen
Ee Munn
almn Dis

funloe;
Ee 4
i

NAI.

kihif ir
lutee
An

1, ie,

inhnienidn

mit

blatue Neln.
u eena, A.
eir
N
ur utnnt 6
6 uer (u
gebſutit
hwiele i
al let i
Aal Motſ⸗
nEchnen t
gafeunt .

4
zult

dl Mrl⸗
6ene lieN.

1llel n

POST EPIPHANIAM. 15

2. Conſidera ſecundam ab eodem cauſam
affignatam eſie, ut imitaretur filis m ſuum, quem
vidit Iegi circumeiftionis jubje tum , qui cadem
non tenebatur. Er motivum, quo tibi perſua-
deas regularum obſervantiam, tametſi illæ ſab
peccato non obligent, quia ſic magis Chriſtam,
& B. Virginem imitaris. Frrare non pores ea via,
qua Filius Dei præcedit. Dole, quod ea non ive-
ris: time, ſi non cas, ama, & ibis.
3J. Conſidera tertiam cauſam fuiſſe, ut puriſ-
ſima Marer, magis purificaretur, non quidem
per receſſam ab impuro, ſed per acceſſum ad
ſumme purum. Aſſimilavit enim ſe magis pri-
mæ puritatis regulæ Chriſto ESU. Unde cre-
dunt Patres ejus puritatem in hoc myſterio au-
tam fuiſſe; ſicut virgiaitatem in partu. Si te
non movet ad Regalarum obſervantiam, ut ma.
gis per eas ad ſunme purum accedas; moveat te
ut ab impuro recedas. Inſpice te, & vide infir-
mitatem tuam. Accede etiam ad ſumme purum

per deſiderium proficiendi in via virtutis.

EF KIA VI.
De aliis cauſis Purifigationis.

I. Pokruam impleti ſunt dies purgationis. Kx-
pende aliam cauſam à Carthuſiano tra-
ditam, ur vitaret ſcandalam Judeorum. Pepe-
riſſe ſciverant? eſſe Matrem Dei ignorabant.
Ne ſcandalo ſit Mater Dei abſtinet grivilegio.
Diſce hinc eſſe quandoque aliqua præſtanda,
ad quæ non obligaris, ne aliis ſis ſcandalo: ali=
& 6 qua-

60 HEBDOMADUA II.B
qua patitet omittende, quæ licitéè ageres. Hoc
charitas poſcit.
12. Gonſidera aliam cauſam ab eodem tradi-
tam, ut cenforimaret ſe alies mualigsibus, in ligitis
& haneſtis. Non ſingulari ergòè via incedit Virgo,
ſed communt. Non utete, multo minus pere
exemptiones, & ſinpgularitates. Vis communi:
ſeeuta eſt magis, quia magis probata, & regulis
à Deo dictatis firmata. Hac Sancti præivére.
Hanc cohſtanter tene.
3. Conſidera aliam eauſam à Petro Bleſens
traditam: us debitis ſupereragaret indebita,. Non
tenebatur. Ergone non agendum:, ad quod don
teneris? plura amat Deus; quam ichperet. Gra-⸗
tiofa ſunt obſequia, quæ citta debitum exhiben=
tut, quam quæ cum debito præeſtaatuf, Avarus
nimium es, fi Deo nihil ultra præcepti desitum

impendas. Velleſne, ut Deus nihiltibi impen-

detet ;, quod non tenetur? Quam miſer, quam
egenus eſſes?
§ A B B A 1 H O.
Cias præcipué virtutes B. Virgo
. KC . C — , 14 . .—
in ſua Puriſicçatione exhibuerit.
1.] Näauzvi ſuprà ohedientiam , & amorem
putitatis. Non accipe Hameilitatem. Vi-
6ébat ic æſtimaadam cætetis multefibu; pa
fem. Non cutat, ut vVideatut puta, ſed ut ſit.
Non prodit e& Mattem ei; cum ſit. O quastum
a c,! nOane videti magis curss, quam eſſe
bonus Rellgiolus, &c. Videri tlicnum, & ex-
traneum

91
climer

Ae nu hcl,

1iltite koten
eLiuun:
l glhert,
rd vobi; gche
wtto/ n.
t hocve

I

Arbiti
Dn olachbatan
Aelet Deotuo!
Auntionen,

AMlel elentati

Alanet tram eon
NNTTSE

uſeentoee. De

gahuskn

Wer 1n

Alccert

iie l

Alleflr
fin nce
d itente
SSõ

Audk Neſ

ihein Beeu
6KKh W.

Nelicct Aunu
teni afic
tlllit iarer⸗

ale Aun

110
te V
etoreni

A mmoen

10

omttaten.
lſeih
erti, 41
ln O,
; .
dülcgon,
“

BOST E FPIPHANIAM. 61
ttaneum eſt; eſſe inttinſecum eſt. & ſolum pro⸗
deſt. Cura ergo magis eſſe, quod vis videri. Nee
videri velis; ſed eſſe. .
2. Conſidera exhibitum tibi paupertati ex-
emplum à B. Vifgine, Potetat ea ditiorum more
agnum offerfe, ſi aurum à Magis oblatum hue
impendiſſet: elegit pauperum ſactiſicium: quis
vidit) Eſum pro uobis pauperem fadum. Non
eligis tu tibi honoratiora? non procuras? nen
gaudes meliotibus? At hocne eſt pauperem jJe-
ſum imitari? Non dubita tanto gratius Dee
fuiſſe ſacriſcium columbatum, quanto erat vi⸗
lius. Quid tu teddes Deo tuo: .
3. Conſideta devotionem; qua filium ſuum
& munus Sacerdoti præſentavit: qua hanc obs
lationem comitata ſit intentionis paritate? qua
eharitate? &c. Confef tuam cum illius devotio-
Be Vide quantum tibi deſit: peaetra cjus ne=
ceſſitatem in tua vocatione. Digere tibi tem-
pora; & actiones, quibus te magis cum Deo
ceonjungase
DOM. III. DOST EPHIPHAN.
Quare Chriſtus offerti voluerit.
1. † Vlerunt ikum in Hicrüſalein, as ſiſtetens
eum Böbmine. Luc. 2. Confidera aucto=
fem legis oluiſe implete opere, quod verbo
Juſſit- Legislarot aut Doctor nulle magis
legem ſuam, aut doctridamh firmat, quam operée
Multa de vittute, de Deo aliis dicis: ſed facilne
7 etiam:

62 HEBDOMADA III.

etiam? Non laudataur à Chriſto, qui ſolum do-
cuerit, aut præceperit, ſed qui ſeceris, & docuerit.
Vide ergo ut verba tua frmes operibus. Virtus
enim sontſiſtit non in dicétis, ſed in factis.
12. Conſidera eum, qui vencrat Magiſter Hu-
militatis, nullam ejus exhibendæ occaſionem
præteriiſſe. Eſtimabitur purus homo ut cæteri,
cadem lege peccati obſtrictus: quid tum? Dei
Filius magis attendit, quæ grata ſunt Patri quam
quæ ſibi honorifica. At tu fortè contrarium
attendis? Fottè etiam, quæ Deo debes, ad tuum
honorem torques? Quo plus tu ipſe honori tuo
ſtudes, minus eum Deus procutabit, minus con-
cedet? quia gloriam ſuam alteri non dabit.
3. Conſidera Chriſtum voluiſſe duplici titule
noſtrum eſſe: ideo, qui datus à Patre fuerat, vo-
lnit in præſentatione emi, ut ait S. Thom. de
Villanova. Vide quomodo titulos quætit, & cu=
mular; quibus tuus ſit. Idem tu præſta in illume
Quot tibi ſuppetunt: quot tu perdis ac negligis:
Eſte poſthac ſollicitus magis, ut ſis Dei, quam
fueris hactenus,e Titulos ſuggerit omnis hora,
omnis creatura. Quo tu magis Dei fueris, Deus
erit magis tuus,

F ERIA II.
Mater Filium, Filius ſe ipſum Pa-
tri offert.
1. COoſiders qui fuerint affectus Virginis
in Deum, cui hanc hoſtiam offerebas

fidei, adorationis, gratiarum adionis pro om-
nibus

on .
Ktiſ 4
gtoni/ d.
iſni0ins

n te In

Rrülem kedt
( lue ket e
ul lliier
aro, il
ai olenu,

U gonoch

gollrit r
irm genin
lum zno
10 letene in
Sphnimotun
ni etionbig
Minn kforn
6Criun mue
literett ell
anmn mun
taedat un
tündrent Eh
ſünului,
n bmin

Kutizei
Ptiteun

be
ifriiins

ſen lenn
enaſfimn
1 Eene
nit n.
Uberletin
MbNN
Argudun
lnsmin
ſend ontn
Es Atnn
NteumAe

n,Ne

1dvr
oelcolgin
WGiuefeit,
ud Non
innguier
nnapelainl
Aid u
nu u ſun
lueit nidint
igyli ein 1

POST EPIPHANIAM. sz
nibus donis ſibi impenſis, charitatis, ſui ip⸗
ſius reſignationis: quæ deinde in nos charitas,
quia eum offerebat Divinæ juſtitiæ pro noſtra
ſalute. Gratias age Virgini. Diſce haanc que-
que hoſtiam iildem affectibus pro peccatis tuis
offerre. Cum hac offer te ipſum quidquid es,
quidquid potes: aliàâs acceptus non cris, Nihil
enim gratum eſt Deo, niſi quod cum Chriſto,
aut cjus meriti: offertur.
2. Conſidera quomodo ſe Chriſtus ipſe
æterno Patri obtulerit ad gromovendam ejus
gloriam, & ſalutem generis humani. Id veròè
cum quanto, quam pnro affectà, ſine omaoi

ſuo commodo? Accende in te zelum gloriæ

Dei, & ſalutis proximorum. Offer te & Deo,
& cjus vicariis Superioribus ad quævis ardua-
Deteſtare priorem teporem. Pete gratiam,
&c. Cogita Chriſtum tunc etiam ad re reſ-
pexiſſe. Quid ei debes? Reddere potes imita-
tionem, alias nihil.
3. Conſidera quàm grata fuerit hæc oblatie
Deo, quia offercbat Mater, offerebat ſe ip-
ſum Filius; offerebatur Filius pretium totius
mundi, dile Rtiſſimus Patri, Offerebatur in fi=
Bem gloriæ Dei„ & pretium Redemptionis
noſtræ. Gratulare Patri, Matri, mundo, quèòd
una tandem inventa ſit oblatio, qnæ Deo pla-
ccat. Agnoſce & in tui pretium oblatum. Ex-
pende quanti te fecerit Deus: quantum te ama-
verit. Et quid reddes, niſi amorem? Hunc
etiam brutum amanti reddit.

1E

*

HEB.D OMADA III.
F ˙KK I A III.
De occurſu Simeonis ſenis; &
ejus elogio.
1. PT bumö sde jaſtus E. timopatis. Luc. 2,
Pulchrum ſancti ſenis elogium. Opti-
ina ad recipiendum in ulnas; vel in animam
Chtiſtum diſpoſttio eſt, Juſtitia; ſeu vitæ ſan-
Ritas, & timor. Juſtitia Chriſtum noebis unit;
timr unitum copſervat, dum non ſolum ex-
yellit pertatusm, ſed minimos etiam næves ar-
det. Nam; qut timet Dominum; nihil negligit:
Diſce ad coslervandam animæ puritatem mi-
Bimos defectus curate; ne per hos viam majo-
tibus aperias & paulatim decidas. Perfectio vif-
tutis in misimis clucet: Tune hoc agis:
2. Eäpeltani zonſolationem 1frasl. Sciebai
piomiſſuin Salvatoreni; ſed videbat tot elabi
æcnia, tot Pattiarchas; ac Prophetas; qui
eum ſperabant, iaterim emortucs, ipſe tamen
tonſtantet expectabat. Qràm megna hæc in
Deuim ſiducia! quàm conſtans expectatio!
Qnham tu eæpectas conſolationem? Abſit ut va-
bam, vel caducam à cfesturis: Ergo ſanctam
in ſols Deo? ſed nondum exgperifis? nondam
tibi aſſecutus videris? Expecta Dominum gran-
di fduciâ, & conſtantere Aderit certô re ip-
44, ſi cum ſpe præoccραaα νôςüWöAi
3 ° Et zeſponſum acceperat à Spivita Sanél1

64

aon viſurum ſe moriem, niſi prins viderei Chrii
En Dominis En quid promeritus ſit juſtiti4
ſuâz timore; & cxpectatione? nempe certitudi=

7.

N

AChailn.
npnt
1 Auen 1
lli elcin
An ttbet ſi
tr:tantt
tlanil,

Touch

n i,

III/

as

INW..
enl WI
e be nle

hantpon
nteworer.

Cac .
AN. Derleo

4 NRah
ſtficcn
4 es 4,
eehl,
S

a, tont
ſan

4

dil 56ST EPIPHANIAM. „
Ier videndi Chriſtum. Forte nec auſus fuit
Düi D de hoc interrogare ſive ex humilitate, ſive ex
“S certâà fiducis. & tamen reſtonſam accepit. Ha-
. bes aliquid ſimilis felicitatis. Qrot mandata,

quot tegalas, tot habes à Spifitu ſancto teſponſa:
il do hon viſurum te mortem; fi ea obſetves, cum ju⸗
l ſtitiàâ, timore, & fiduciâ, Sic enim dictum eſt?
e Roc fac, & vives. Tuum eſt; ut hanc tibi proë

,lnee 210 1
t mMilſſionem certath reddas,

– Simeon accipit Catiſtum in ul-
ppiin 1 nas ſuas.

eſerlaiimnt i. E? Venit in Spiritu in templum. Luc. 2, Cona
Ui ſidera S. Simeonem motum ab eodem
Pppiritu, à quo promiffionem aecceperat, feſti⸗
3 Mt nalle ſpiritu fetvido, ac fitibunde in templum
im ipsa hor4, quâ Chriftus inferebatur. Haasc op-
eNee A poertunitatein diſtuliſiet, non vidiſſet Ckriſtum
d Kir Domini. Quantum eſt opportunitatem, & gra-
inmihi tiam oblatam arfipere? Noli differte, cum gra-
rlhuidtii tiam habes, foree hæc ultima eſt æternum non
erA Tcdituta, Hoc ipſum te movest, quod hactenus
olt plures neglexctis, cujus merito cum dolofc te-
ehetit vorin cordaris. ”õäs
Drten 2. Be ipſe accetit enin in ulnu; ſaa; Promilſ-
Aettcrdn ſum ſolum erat, quod videbit Chriſtum: at in-
ſuper cnim in ulnas accepit. Plus dat Deus;
quam promittat. Tu contra pluta ſpondes, &
W Proponis, quam præſtes. Noli eſſe tam parcus
in cum, qui in te tam eſt liberalis. Accepit eum
„"Iinter brachia : pet quæ, ut ait Hugo; noſtræ
Opets-

—

66 HEBDOMADA III. r
operationes ſignificantur. Ad Deum quidem Auin in
pervenitur deſideriis, ſed non tenetur niſi ope- mofr/ail
ribus. Erras ergo, ſi propoſita ſtatuilſe con- bm umn
tenrus, ad opera non progrediaris. in t⸗
3. Et benedizxit Deum, & dixit: Nune dimit- n hurnlißel
tit ſer vam tuum Domine, Eg, Conſidera qui Genm
fuerint gerentis affectus, ſidei, ſpei charitatis, a miki
gratulationis tam ſbi, quàm tori mundo re- aNattun
ſignationis, ac potiſſimum moriendi deſiderii? mwite / erlkeis
quo ſignificat, ſe nullius creaturæ amorc in vi- em, Mi nn
ta hactenus detentum, ſed ſolà ſꝑe videndi IH- ekfmirien
SUM, Felix anima, quæ in nallas crcaturas * 1 i
amorem ſpargit, ſed totum in Deum colligit? achunte
Hoc poſtulat finis tuuns, ed quem, creatus cs. H
. . 1unemttlis
Abſtrahe ergo à creatutis affectum. Tantum ain
accedis ad Deum quantum ab illis recedis. unn

Vignhtiotum,
5§. Simeon Pr ophetat de Chriſto. wiumin

Et
Wikecehelan

1. E cCee poſitus eſt hie in ruinam. Luc. 2. Sal-
vator in ruinzm? ſed eorum, qui cog-
noſcent quidem Deum, ſed non ſecuadum al1
cognitionem honorabunt; qui abutentur gra-
tis, & per ſuam malitiam vocationi non obſe- n meon
quentur, Time ne & tibi ſit in ruinam, ſi gra-
tia ejus non utaris. Doule tam frequeatem ca- mraxt.
tem abuſum. Ora tibi efficaces dari. Statue um ,

cooperari. Sit potius in tuinzm tuarum paſ- nn
ſionum cxemplo ſuo, & auxilis. iitg ,littn
2. Et in reſurredtionem Wultorum. Imò om . ianel

vium, ſ velint. Nemo à gratia reſurgendiper aichut
Deum unm ,

ann

n

1 dardariig,
rooklle n,
greiit
A hust.

1 hi

un wi n 1
Woitli
der? Mole . E
lldaletid
X 3
Wmiu ud
mnadnal
, An en geunt
. „1
Win Arcun Iu
Ann d s an

41.
a Kikn

aNe e!

1 Aeumng if
13, ſcure
1, Preunl;⸗
i.eoni n0n o0l

1 fod

PO'ST EPIBHANTAM. 67

Deum excluditur. ouæ bonitas iſta Dei ? offen-
fus gratiam offert ; læſus lædeotis amicitiam
quærit. Non vult mortem peccatoris, ſed ut con-
vertatur, & vivat. Nec hoc bono, aut commode
ſuo, ſed tuo. Impenſiùs ergo Deus tua vult bo-
na, quâm tu ipſe tua. Quògd ſi reſutgas ejus ope,
quoties iterum tuâ malitiâ cadis: O’pudor! ita
demum reſurge, ut cadas nunquam, Sed pondue
paſſionum opprime, nec te in lapſum trahant.
3. Et in ſignum, cui contraditetur. Eveatus
vitæ Chriſti dedit Prophetiæ veritatem. Perpe-
tuam enim ſuſtinuit à peccatoribus adverſus
ſemetipſiem contradictionem ? quæſit us ab Herode
ad necem à Judæis parati in eum lapides; dam-
nata, aut ſpteta ejus doctrina, ipſe tanquam ſco-
pus omnium opprobriorum, calumniarum, &
erucistuum poſitus. Sed & quories tu vitæ ejus,
& docttinæ contradixiſti? Sit tibi poſt hae ſig⸗
num Jeſas, non cui comeradicas, fed cui te con-
ſormes, ad quod tua deſideria, tuas actiones con-
zisias.
FERIA VI.
De lis, quæ Simeon B. Virgini
propheravit.
1. — Uam irſius animam fertranſibit gladiuse
Luc. 2. Vide quomode jusundis acer-
ba permiſcet Deus. Audiverat ex Simeone B. V.
laudes, ac bencdiétionesſui fili Quæzx hinc
gaudia; jam de gladio audit, qui ſibi non cor-

eus, ſed ipſarn animam ſit penetraturus. Ue
Mater

6³⁸ HRBDOMADA III.
Mater enim, & filii amantifſima, non poterit
hon graviſſimè ſentife injurias filii. Nam ama-
ti injuria, eſt amantis tormentum. Vis fig-
pum, an Jeſum ames? Explora quomodo ejus

injurias feras, tam à tc,. juàâm ab aliis illatas.
Doles, deteſtaris, impedis, && hoc quidem
irdente Zelo? Confide quod ames; & exardeſce
in omnem Dei injufiame .— ⸗
2. TIuam ipfius animam persränfßibit gladiuss
Conſidera caunſam, ob quam voluerit Deus B.
Virgini hunc dolotis gladium jam in infan-
tia Chriſti per Prophetam imprimere. Fortè
poluit eam Chriſto magis conformem: ur ſi⸗
cut ille ab infantis ſemper habuit fibi præſen-
tem paſſionem fuam ita & illa ſempet ejuſdem
memori torqueretur. Vide quo evadas per
iſſzduam crucem. & mortifcationem: ad fi-
Kilieddinem Whriſti- Cretcit enim virius;
um adverfs probatur: per majorem virtutem
Chriſto es ſimilior. Amas hanc ſimilitudinem?
Ama Crucem. Ad hanc te magno animo re-
tolve; hanc ampleétete. .
„ 3. Tsam ipſiss anirzam pertanfibit gladins.
Eonsdera Prophetiam hanc, co ipſo quidem
momento, maximé autem tempore paſſionis
Chriſti impletam. Percurre tormentz Chriſti?
Fide præſentem Cruci Vitginem. Cogita quis
dolot Matris ob tamn graves in tantum Filium
injurias fuerit. Sed & tu Runc gladium Matri
jafiziſti, quo Fillo tot injurias, tam graves
litogaſti? Dole, & timée gladium iræ Dei-

er
„ 1999
ſoe Sen

dic K,

ctmtel /
unyerleſen
is erench
N Leteut
eninu Nee

coronatut,

4

Gngbelis) N
E Venunpe!

ledas adol

AN nk

Run hecredten

.
eeen

4.11
llcem ed⸗

in fenm l
11,ſubs ſe
Anln, i,
R oocd

.

Alalanm 4.1, 4
deleden
. elde

bers Neſd
Allimen

Mee
l iuun
I , re

lir
WI

glhun
venn. uh.
lgtunn
in die
A
lnez kau

Gnisſe 4 a .
ſſole ſde eol

n n it ine
Wpüree W

nde u

ewnti 4
ſaen: 4 .

e3.

t eue Lius

, e .
rge in

tot gulti

§ A BBATHO,
De Annæ Prophetiſſæ occurſu.
1. Ny diſcedebat de templo, jejuniis, &

ob ecrationibus ſerviens gRie ac nocte.
Luc. 2. Conſidera Ppeærſeyerantiam hujus lanctæ
matronæ in dictis exercitiis, à quibus non
remittębat. Non meretut yviftutis nomen,
quem non comitatur perſeverantia. Apud
Deum hæc ſola coronatur. Quomodo tu ad
coronam pertinges! Qam multa proponis?

quàm pauca exequeris? Minima difficultate

frangeris, &c. erumpe tandem, reddetur
ſuayve, quod credebas laborioſum.
2. Nen giſcedbat 4ds tempio, jszuziis, &
elſecratioxibus &, Ibid. Conſidera deinde
ipſas hujus viduæ virtutes, virginalem, &
vidualem ejus caſtitatem, exactam Legis Di-
vinæ obſervzntiam, frequentem cum Deo com-
municationem, rigidam abſtinentiam, Atque
his merita eſt jelſum verum Deum agnoſcere,
hæ enim ſunt, quibus ſe Deus communicat
penitùs agnoſcendum. Vis, ut Deus ſe tibi
exhibeat? habe cor mundum, obſeiva man-
data, & regulas: ſæpè cuùm Deo colloquere:
tetrahe te à ſenſuum dele ctamentis.
3. Er hac ipsa horâ uperveniens. Ibid. Con-
ſidera hanc Annæ felicitatem ad hanc horam
eſſe à Dee diſpoſitam, ita tamen, ut & ipſa hâe
eâdem horâ occurtat, cæteroq uin co ſolatie
non potitura. Ita Deus gratias ſuas certo tem-
pori,

70 HEBDOMADA IV.

pori, & occaſioni alligat, quas niſi eàâ horàâ arri-
pias, fortè nunquam obtinebis. Vide ergo, ne
hâàc horâà oblatam gratiam prætercas. Perdun-
tur ſæpe multæ, dum una negligitur. Nam
Deus cas veluti per catenam ducit, uti ſi uni co-
eperéêris, plures promercaris, Si ſcires ab uns
hac pendere tuam ſalutem, quid ageres? Et fortè
bendet. Ne ergo ſis ſegnis, & incurius.

DOM. IV. POST EPHIPHAN.
De affectibus, & ſermone Annæ
Prophetiſſæ.

1EThæe ipsé horâ, ſuperveniens. Lac. 2. Con-
ſidera qui fuerint interni affectus Annæ
agnoſcentis ſab velo Carnis verum Deum:
quæ fides, ſpes, amor, gaudium, gratulatio,
ſui reſignatio, &c. Suntne iidem tui in Deum
velo accidentium pannis tectum? Si credis, cur
non majior eſt in eum reverentia? Si ſperas cur
affligeris adverſis? Si amas, cut amorem dividis in
creaturas? Si gaudes, cur ſolatia ex cæno men-
dicas? Si gratularis tibi tanto bono, cur alia
extra Deum æftimas? Si te reſignas, cur toties
iterum recipis, & c.
2. Cenſitebatur Domino. (Ihid.) hoc eſt, be-
nedicebat, & gloriſicabat Dominum. Vehemen-

r

1., ſir ie 6
vthn
ur,d
u ledt,
ue, Uün
ſr t
u eroenn
WAAͦ
ſellbig hlue

le rotelio,
eenioren un
ner onndet,
, muli gr
s! Cuerpo⸗
gii mii ke⸗
1in onun,
Aumt el iils

e

DPuim mimumn,
HNIAX
nkur g
Poane ſcle

tes cnim affectus erumpebant in verba. Sed ikere
quæ fuerint, non exprimitur. Credi tamen po- Nni
teſt, laudaſſe Dei bonitatem, ac miſericordiam, i
quam fecit cum ſervis ſuis: admiratam fuiſſe 1ee
ejus humilitatem, & cxinanitionem. Unde fit nen

quod

NI

uite
din lepn
Meienn ig
Ueplen U
ein Uine
i ☛
üten iad
imi,

lolenA
mmekone
alr.

Ginctl Iet0
ireni Md A
Gns feum Deu
im gnnine⸗
Nülentinden
Aund Herthe⸗
Nekun Rheut

r Klnteteen
mn oro,
erlnun /aui⸗
“
n .
zame. Nere
eoninun Nen
Miumn
Nehn 1 ſn 1
Nin. Crin/

. baees
lh

Anol 6

1

POST HPIPHANIAM. „1

quod ſis tam Rerilis in laudes Dei? quia nimi⸗
rum tepide, aut parum afficeris, Amanti edim
de amato non deſunt verba, Quod loqueris,
prodit, quid amer. Examina te ipſum &
verba, ſetrmoneſque tuos, & deprehendes, ubi
ft animus, unde cvocandus.
3. Er loquefatur de illo omnibus, Ibid. Et quid

loquebatur? ſine dubio, husc eſſe tam diu expe-

Gtatum Meſſiam? huic ſoli impudendos amo-
res, &c, Nonne hoc profeſſio, & vocatio tua
exigit? ut ad cognitionem, amoremque JESU
erudias, & infammes omnes, qui ej us ſangui-
ne redempti ſuot, nulli quamvis miſero, &
egeno te ſubtrahas? Cur ergo vel omnino ſub-
terfugis? vel zejicis viliores? Nunquid ideo
vilis eſt anima, quia vili lacerna tegitur? an
pro comptis ſolum mortuus eſt Dei Filius ⁷
vero zelo nulla anima eſt vilis. Accende igi-
tur hunc in te zelum animarum.

PF E RI A II.

Chriſtus ſecundùm legem redimitur

quinque ſiclis.
1. [17 facerent ſecundhm cenſuetudinem Le-
gis pro eo. Luc. z. Etſi nulla fiat ab
Evangeliſta mentio, quod Mater Chriſtum
conſueto pretio à Sacerdote emerit? certum eſt
tamen, cam omnem apicem legis impleviſſe; ac
Proinde ctiam quinque ſiclos pro eo depoſuiſſe.
Conſidera ergo I. Quis eum emat? Nempe
B. Virgo, non ut ſibi ſervet, ſed ut eum nobis
nutriat

7 HEBDOMADA IV.

putriat, ſeſeque poſtea nobis totum impendat,
Debes ergo grates Virgini tantum de tuo bono
ſollicitæ, Et quibus affectibus tibi reditum cx-
cipices. S
2. Conſidera, à quoeum cmat? Ab æterno
Patre, cui oblatus erat. Donaverat eum nobis

per Incarnationem: redonat, aut vendit illum

iterum nobis, novos quærens titulos, quibus
ſuum Filium totum facit noſtrum. Adeo no-
ſræ ſalutis ſatagit; ut quamvis oblatum ſibi
Redemptorem, iterum nobis reponat, Utinam
ſic ego cum Deo agerem! offero toties cor
meum, voluutatem, & facultates cæteras? ſed
quod donayi momento recipio. Nunc accipe
Deus cor meum, voluntatem cofpus, & ani-
mam irrevocabili dono, & tu de iis ad libitum
diſpone.
3. Conſidera quo pretio ematur, nempe ſe⸗
cundùm legem quinque ſiclis. Vide quam paß-
vo cmitur Deus. Quamvis fit infinitum bo⸗
num, nolazit à te exigere infßnitum pretium,
tuæ conſulens egeſtati ; noluit ingens aliquod,
ne ejus emendi excuſationem prætenderes; no-

luit nullum, ut rigidiore titulo tuum facexes.

Inexcuſabilis ergo es ò homo, ſi tantum bonum
tam parvo, tam obvio pretio non emat. Er
tamen quoties in vanitates, & ſenſuum oble-
Gtamenta plus pretii, plus inquam, laboris ef.
fundis.

Sr M
109
Pptas it

,iiat,

“ MNanb. 1.

Aunt gilen
niit Cipoltio

Hviii uieliij

ven un cenen
Ean ſupiciol n
kugkan ceniin
igi. Murioet,
Amimum n
Uiris cocls ktn
ihiioſo enle n
min ilain ie⸗
1lgseimllti⸗
Uubad gule.
lorin in r
ni ſeles! hen
8 in ait, guu⸗
Niulmun, )

fne, (nlle
Aa ccleene

un toe

uul dorun ,

NN

.

tg
5

NAV.
odi ime
1uunknote

lde nen e

n mnden
Donertng

toan, int kun

ern, ing, ta
N
alun ,
unſiobherun
Gitenenn Diun

hecrutdn

Dnch

plechio Nur
nen ein, At

,AncelisdleN

verten, N R!
S. Wh Gubf
zuclüriegen
ven elene

ge inlotun .
ono, Hlani
peio won er
n lala
ſu plun 6

POST EPIPHANIAM. 7⁸
F ERIA III.

Herodes iratus.

I. TUre Herodes videns, quonia milluſus eſſot

*⁹ Magis. Matth. 2. Confidera illud.
Videns. Promiſerant quidem Magi, ſc reditu-
ros. Sed intervenit diſpoſitio Dei jubentis per
Angelum, eos alia via redirec. Hoc ignorabat
Herodes; & tamen tam certum habet, ac ſi vi-
deret Magis fuiſſe animum illudendi. Vide
quàm turpiter erret ſuſpicio! auder ſcrutari in-
tentionem, & tanquam certiſſima habet ſom-
nia, quæ ſibi fingit. Non videt, ſed cœciò gra-
ditur: ideò errat, & animum turbat. Deteſtare
hoc malum, & potius cœcus ſis in aliorum fa-
ctis, quàm ut ſuſpicioſo oculo videsas.
2. Videns quoniam illuſus eſſet. Illuſor ipſe
Herodes erat, Magis per ſimulationem impo-
ſuerat. Qualis ipſe fuit, tales illos judicavit. Po⸗
terat non reditum illorum in melius interpre-
tari, & minus turbatus fuiſſer. Diſce tu hoc
agere, ne fortaſfis optima in venenum vertas.
Nonnè tibi id fieri velles? fac ergò aliis. Ma-
gna tibi inde quies erit, quia ſiniſtra judicia
plurimorum turbant animum. Reflecte, do-
le, propone. .
3. Iratus eſt valde. Conſidera Herodem in
ira cepifſe conſilium occidendi Chriſtum,
quàm crudele! quàm enorme; Ira nihil ſanum
ſuadet. Non poteſt bonum eſſe conſilium,

quod dictat paſſie. Quoties, quæ paſſione
D decie⸗

74 HEBDOMADA IV.
Mere,
tibi redditus damnaſti! Diſce ergo n
mere, ne te ad p&itenda
Vide an. & quæ tibi do- a Nlitlny⸗
quibus modis domes, c u emn
m hn Aaft

btem⸗
Qdecreviſti, nire 1lil
tuas paſſiones oppfI 5
conſilia deducant.
minctur, ſtatue,
N .

. 6,&.u
Decretum Dei de ſubtrahendo atmuh⸗

zenicg, .

Ckriſto Flerodis iræ.

1. COnaſdera „ quàm ſiat longè alia conſilia
O Dei alia hominum. Periclifatur de cr elee
vita Chriſtus. Poterat DEUS vel Herodem an. D
perimere, vel iram extingucre, vel filium e; Tungar
jnviſibilem reddere. Decrcvir, ut fugiat. dinieſven
. . 4 ———.ð 1 Rmletdl eſus con
Quale hoc medium? quam dignitati Filii DFI
contrarium? quot iscommodi objectum? ita INIA1
DEUS cum iis agit, quos amat: aſpera illis, 1
& dificilia decernit. Eſne tu dignior Filio nen /e
D EI:? Si dura à te Deus experimenta cxigit, Cewonn
quid lamentaris? Agnoſce hæc eſſe ejus ia te Aſ
amoris argumenta, & mitius feres, & gau-
debis, & gratias ages: 1,0 ulſe .
2. Conſidera, voluiſſe DEUM, ut hæc fu- s Ahn
ga fierer, non 2ad Magos, apud quos Chriſtus
fuiſſet in hanore, & veneratione, ſed in £Ægy-
ptum, ad gentem barbaram, & Judæis infen-
ſam procul ab amicis, & notis. Ita Filio ſuo to-=
to infauriæ tempore, pec ab amicis ſolatium,
nec à notis honorem, aut commoditatem ad-
miſit. Et quid tu quæris agnoſci, æſtimari,
honorari, commoditatibus inſtrui? Si te ſer- i ſe
vum Chriſti agnoſceres, reliceres iſta, & gau- ug
deres N 1

un perut in e

Cllcuunltaotn

Aumire, ungn

„

dil leen
eelniet
igien
Cistr

Neillurir d
DAAwenhr
n, N e

9
ſvert ſſe.
4lelt tMa⸗

n epran in

inem ane

ee eſ

lo,e
MKN1
Coln
Alek
lupiioſuen

.

onnecine

In o
. „ RKR
ſcelesn. 5
1

6

1rcot

u Knei, e .

14
er

POST EPIPHANIAM. 75

deres potiùs latere, contempni, affligi. Auz
de hoc à te exigere, ut Chriſto proprior acce-
das.
3. Conſidera, quod ait Imperf. hom. 2z. Re-
cordatum eſſ: Dominum qui non iraſcitur in finem,
quanta mala fecerit ſuper gybtum, ideo mittit
Filium ſuum in eam, & dat illi magna recencilia-
tionis ſignum. Quâàm bonus Deus! quibus ex
juſtitia ſuſtulit primogenitos, ex miſericordia
ſuum Primogenitum committit. Diſcat pecca-
tor, dum à Deo plectitur, nen deſperare in
finem. Imo ipſum plectere, eſt quoddam
bonitatis documentum. Caſtigat enim omnem
filium, quem diligit; Tupœnam omnem hu-
milis excipe, & bonitati ejus conſigna.

F ERIA V.
Joſeph monetur ab Angelo, ut
fugiat in Ægyptum.

1. A Ngelus Domini atparuit in jomnis Joſeph,
dicens? ſurge, & accipe Puerum,
Matrem eju,, & ſugs in gyptum. Matth. z.
Confidera præcepti circumſtantias. 1. Mo-
net Angelus Dei nomine, tanquam per ſupe⸗
riorem. 2, Non Virginem etſi excellentiorem,
ſed Joſephum tanquam caput familiæ. Per ſu-
periores enim regit, quibus, ne errent ſubditi,
aſſiſtit. 3. In lomno monet. Rumpenda eſt quies,
ubi Deus vocat. 4, Accipere jubet puerum, &
Matrem. De cætera ſuppellectile nulla cura.
Omnis ſupellex tua ſit, Jeſus & Maria?
D 2 5. In

76 HEBDOMADA IV.

9
7. In Ægyßtum abeundum, in terram hoſtilem
ut tutus ſit jeſus. Deſignari tibi locum patere,
non elige. Si periculoſus tibi videatur, Deus
proteger, qui deſignavit. ”M
21. Et eſto ibi, uſque dum dicam tibi. Morz
tempus non
ofhcii, afflictionis tempus Deo remitte. Ipſi
cura eſt de te, mutabit cùm expedier. Quan-
tum tu ipſe de te diſponis, aut ad votum diſpo-
ni procuras, tantum te ſubtrahis Divin æ guber-=
pationi. Quantum inde turbationis, ſi von
obtineas; ſi obtineas, quàm parum meriti,
quàm parum ſolatii, quàm parum periculi?
3. Qui conſurgens accetitpuerum, & Matrvem
ejus nocte. En obedientiæ perfectionem. 1. Cum
judicii ſubjectione, etk multa occurrere potuiſ-
ſent, quæ obtenderet. 2. Cum voluntatis prom-⸗
ptitudine, in re tam ardua & difficili. 3. Cum
cxecutionis celeritate, ipsàâ nocte, abrupto ſom-
no, relictis omnibus, quæ habebat., 4. Cum hila-
ritare, quod ſciret han- eſſe Dei voluntatem.
Expende tuam ad hos numeros obedientiam.

FERIA VI.
De ipſo itinere fugientium in
Tgyptum.

I. E 7 ſeceſſit in gyptum Matth. 2. Conſi-

. gera qui fucrint animorum ſenſus jo-
A

ſepho & Mariæ. Kxperiebantur moleſtias iti-
neris, injurias aéris, duritiem hominum, penu=
riam cibi-&c. Scd in his omnibus unàâ hâc cogi-
tatione

determinat. Occuꝑationis, loci,

SNI a

GAm

Poztiot

nin

2 1
en

eetkeli A
Elnnipcetn
6e, laue

urgd ett

e

Am
nntue, N

by⸗, — 4
Aelit 14

h PO3T E PIPHANIAM. 77

GW tatione recreabatur: omnia hæc agimus, & pa- -
“ timur proleſu ſalvando. Hine quæ ſolatia?
, quæ dulcedo? Omne enim amarum hàâc cogita-
tione dulcotabatur? Hoc tu principio niteré inf
nen adverſis. Pro Deo patior.
Damtin z. Conſidera quis animi ſenſus infanti fue-
Dum rit, qui ſciebat ſe ad necem quæri? qui venerat
eren & ipſi etiam Herodi vitam date. Putas non vul-
ung un, Aeraverit animum tanta ingratirudo vide ne
filiue parem doloris occaſionem ſæpius Chriſto præ
diinin 14 beas, dum tot beneficiis & gratiis nen reſgpon-
n fun e des. Sed poterat omnipotens Infans vindictam
nNE famerc de Herode, ſaumque honorem tueri:
mun,blt at noluir. Falſum ergò eſt priacipium amoris
dmnG proprii: non tolerandum id, duo honor peri-
ome clitatur, & c.
nanin 3. Conſidera, quæ Chriſlus in corpore eo
ltel „ itinere baſlus ſit: Eras erat tenera, hyems per-
Nünin moe igida, pluviæ nives, diverioria vilia, quandos
n eCnD quc nulia, paupertas parentum ſummam, barba⸗
enar ries hominum, &c. At non ex neceſſitate hæc
euteln tolcrabat; ſed vVoluntate. Et ego pati refugio
& ca quo que quæ neceſſaria adfert ego come
1 moditatibus meis ſtudebo ?

Ee §SA B BAT H O,
.. De is, quæ ]Eſus paſſus eſt in

Nith l Ægypto.
vormm , 1 . quæ in animo paſſus eſt. Vi.
Penn ben⸗ dit ſe in medio nationis pravæz, cul-
nbene fum Deo negantis, idolis tribuentis: arde-
mihagd b'at interim zelo gloriæ Dei. Hinc quod vulnus
4 D 3 cjus

78 HEBDOMADA IV.
ecjus animo, qui clarè perſpicicbat, quid ſit Deus:
quæ indignitas ejus offenſæ? quanto affectu vi-
tam ſuam ad tollenda peccata offerebat? Quam
parum in me zeli eſt, quem nontantum aliene
peceata non vulnerant ſed vix propria? Accende
in te zelum hunc, & attendes magis, ur opera
tua non diſpliceant Deo.
2. Conſidera, quæ Chriſtus in ſe ſit paſſus.
Defectum non ſuperfluorum tantùm, ſed etiam
necefſariorum; contemptum ab hominibus.
cum non alius haberetur, quàm fabri filius,
hzc non ex hecedhtate patiebatur Rex gloriæ,
ſed ex voluntate, & cum gaudio, quòd ſciret ſic
placitum eſſe Deo. Condole cæcitati «Ægyptio-
rum non agsoſcentium Jeſam. Vide ne tua ſit
herum ſimilis. Admirare, & lauda Chriſti pa-
tientiam : ſed non pigeat imitari, quod laudare
dele ctat.
3. Conſidera dolorem, quem habuit jeſus
alii compatiendo. Primò quidem 38 Matri
ſuz, & Joſepho, quos ſui causà videbat durum
illud exilium tolerare, qui dolor ſine dubio fue
rit ad menſuram amotis, quo in eos ferebatur.
2. Iaſantibus innocentibus, qui etiam ſui cau-
sà crudeli carnificinà lasiabantur. Diſce com-
pati aliorum malis, eorum græſertim, qui ia
innocentia ua Herodis, ſeu mali ſocii gladie
occiduntur. Qantum his depravandis ſtudet
iniquitas, tantum tu reducendis ſtade.

dl,
SSZ
eigulkeh,
n
en nottaiiet
rront Kent

enn 1

ura,EO
1n 6) homin
n ſii
harke
Prla, tſi

ldecrdini 2nn

,A hudCkrii
ian, os keun

ſenwul di
iͦteſtnut⸗
edhl

iltugß, ſen.

Pſan, Mee em

POST EPIPHANIAMA 77
DO M. V. POST EPIPH A N.

Czdes Innecentium.

1I. M ''ien: occidit emnes pusros , qui erant

in Bethlehem. Matth. z. Conſidera 1.
ſanguinariam Herodis crudelitatem. Unum
yult merti datum, & omnes oceidit. Quo
deducit unica ambitionis paſſio/ imè quæris uiſi
edometur, Lapfſus tsos fememora, quos ung
quandoque paſſio canſa vit; & tuo damno dif-
ee eam opptimere ne te opprisaat. Nec diffe⸗
rendum eit, quia tempore adoleſcit.
2. 4A bimatu, & infrà, Ibid. Conſiderâ ;
quam cautelam patrando ſceleri Herodes adhi-
beat. Nam I, non ſua manu eos occidit, ſed
mittit miniſtros; ur ſi arguatur, exyceſlum in
hos retorqueat. z. Occidit omnes, ur tanto cers
tius is petimatur, quem volebat. 5. Non tantum
in Betblehem occidit, ubi acceperat natuth
Chriſtum, ſed etiam in emnibus krsktus ejnss
4. Non ſolum eos, qui à tempore ſtellæ oftæ na-
ti erant, ſed etiam qui antca. Non patere; ut Fi-
lii tenebrarum ſint cautiores ad malum patrzan-
dum, quaàm ta ad declinandum. Omnem cau-
telam adhibe, ne qua te pars boni prætereat, ne
qua parte ſabrepat a alum.
3. Conſidera admiranda Dei confilia, qui
ipſis hominum fſceleribus utitur in bodum.
Nam ut obſervat 8. Chryſoſtomus hom. 9. f0 r-
te hi pueri non erant futuri boni. Ergè beneſi=
cium fuit illis mors accelerata. Deinde crudeli-
D 4 ra3

80 HEBDOMADA II.
tas ipſa divulgara Romæ, ſervivitad divulgan-

dum Moeſſiæ wdventum „cultum eidem à Magis
delatum. Diſce malis ad bonos, tibique ſaluta-

res, & Deo glorioſos fines uti. Magna hic Dei

imitatio: magnum tibi lucrum.
F ERI A II.
Monetur Joſeph de reditu ex
Ægypto.

1. D Efundie autem Herode. Matth. z. Conſi-
dera Herodem, ꝗqui per mortem Chriſti

ſumm regnum ſtabilire volebat, per ſuam mor-
tem co excidiſſe. Juſtus eſt Deus. Diſſimu⸗

lat Peccata ad tempus, ſed tandem plectit, cum

minimè opinamur. Time, dum peceaſti, auf

ne pecces, juſtitriam; qui, dum peccasmon amas
bonitatem.
2. Angelus Dom'ini apparuit in Jomnie Joſephi
in = lbid. Conſidera Dei previdentiam,
qui ffarim Herodis mortem Joſepho nunciat,
Quam putas gaviſus ſit Joſeph, quèd ſui tantam
curam à Deo geri animadvertit? Quàm faerit
in fiducia erga Deum firmatus, Lauda & tu Di-=
vinam providentiam., Projice cogitstum tuum
in Dominum: ei te gubernandum committe.
Erit illi eura de te, & videbis triſtium etiam re-
rum lætos eventus.
3. Surge, & accipe puerum, & Matrem ejus,
& vade in terram Iſrael. Ibid, Terra Irael am-
pla erat, In quem ejus locum concedat Joſeph,
non determinat Angelus. Fortè nt Joſeph ite-
rum recurrat ad Deum, & de loco inquirat.
Gau⸗

„

4
ArGN tie

ur

euin er.

, 6 vint
en len Agui⸗

Pfunpenu l.

„ ndere d
LE

erete
Rang.

e

1Enn d⸗

Un uid

en
y

epin

ol.

ſeiuct 8
lunmi 1
orten.
i Me
gon⸗
AII
s telile
.
lt (
Knonen Chil
MWeNluman
bek Den Dlor

4

ſr r
Culen edt d.

e, Cun reali,

Augeaggtutnt,

Nn e
wee nneg
.
ſch grali

u, LuudzAulr
e upinun ii,
eucun huit

N Matri
bi⸗ lemles
cncedt /7,

eritn irse

PO'S T EPIPHANILAM. 21
Gaudet enim Deus frequentiore noſtrâ ſecum
communicationc. Ideo non omnia ſimul decla-
rat „ quæ à nobis vult fieri: Da ergò hoc Deo
gaudium: ſæpius ad cum recurre. Hæc via eſt,
ſe cum eo magis unlendi.
PERIA III.
. .
De reditu ex Ægypto.
Q conſurgens avcetit puerum, & Ma-
irem ejus, & venit in terram Iſrasl,
Matth. 2. Conſidera æquam omnino Joſephi,
& B. Virginis promptirudinem ad adeundam,
ac ad deſerendam, Æ gyptum. Nec alio titulo
eſt reditus gratior, quam quèd Deo ita placeat.
Nec diſpliceret remanere diutius etiam in
ærumnis, ſi ita Deo placeret; ab hujas enim
nutu cum omni indifferentia pendebantr. Quæ
veròô tua eſt in differentia; ad mandata es moro-
ſus? quod potes, recuſas quod non pores, expe-
tis: de bono, & malo judicas, prout tibi ſapie
benè aut malè: fingis te non poſſe, quod non
vis? tanquam debitum petis, quod amas; tan-
quam injuriam accipis, ſi petenti negatur, &e,
2. Andiens autem, quèòd regnatet Archslzus
in Judæa pro Merode patre ſuo, timuit i ko re. Ibid--
Conſideravihil quidem fuiſſe, quod Joſeph ti-
mere poſſet in judæa, Nam mortui erant, qui
quarebant animam pueri. Habet tamen ſoſeph.
quod optimæ conſcientiæ habest: etiam in ſe-
curxitate timent, ne perdant cſum., Eitne & tir

82 HEBDOMAUDA V.
bi hujus rei ſollicirudo. Quam vero neceſſaria
in tot periculis? Hæc adempta omnia perdidiſti,
imo & te ipſum. Vigila, &c.
2. Habitavit in ti vitatee 4 vocatuer Naxa-
ret. Ibid., Non elegit ſibi Chriſtus Hieroſoly-
mam capat Regni, & populis freqentatam, ſed
Nazareth locum vilem, à quo ctiam per con-
temptum vocatus eſt Nazaræus Hoc eſt isge-
nium Chriſti, ſemper ſibi humiliora eligere.
Quàm diverſum eſt tuum? ignominiam Cbriſto
faeis ſi alia quæris, quam ipie. Tanto majorem
Kacis Chriſtum, quanto te minerem.

FERIA IV.
De aſcenſu Chriſti cum parentibus
in templum.

1.[Bsse parentes ejus per omnes annos in Rieru-
ſalem. Lus. 2. Conſidera siam, & con-
ſtantem hanc fuifle Joſephi conſuetudinem,
orandi causâ ad templum alcendere: qued qui-
dem agebat ex lege, quâ omne maſculinun.
Obſtringebatur. Vide quam accuratè legem ad=
impleat, & quidem ex conſtante conſuetudi ie
ſancta. Utinam ad hanc tu conſuetudinem re-
gularis obiervantiæ pervenires. Pia conſuetudo
non eſt mera conſuetudo, ſed conſtantia. Hanc
ut obtineas, quidquid agis, conſideratè age, & ad
zegulam reflecte. Quantus efſes, ſi id à principio
vocationis egiſſes?
2. bant parentes ejus. Confſidera, non ſolùm
Joſeph, ſed & B, Virginem aſcendiflſe in tem-
plum,

alibli cocvltne

Aa/ioo gal
y lede a⸗

. ſee *
M an oten

ST feoercton l

e onmmuals ,

45.

ee Nri
ninget!lcdi in

INIA

miſeni

Rð
Nve
9

Uligte

nrcek
el

59

ele
ſegade

plum, & hanc quidem aullam habaiſſe obliga-
tionem, quia lex ſolis maſculis dara crat. Quia
tamen erat opus bonum, quo obſequinm præ-
ſtabatur Dceo, ſufficit ad illam promovendam.
Nimis parce cum Deo agit, qai nibil agit niſi
ad quod tenetur,. Si Deus tecum ita agerer,
quam miler eſſes! Ergo qui tanta à Deo mere li-
beraliter accipis, redde aliqua ſugererogatoria.
Feciſtine hactenus? facieſae impoſterum? qua:
quande ? quo affectu? .
3e Conſidera, etiam Chriſtum iviſſe in comi-
tatu parentum, tum ur legi ſatisfaceret, tum ut
ætetnum Patrem veneretur in domo ſua, præ-
ſcripto tempore communis venerationis. Feli-
ces parentes tanti filii comitatul Felix tu! ſi ſem-
mfwenkn per] Eſum tecum habeas! quid ſolatii deeſſe poſ-
n ſit cum JEſa? vide cum quaato ſpiritu, & fer vore
hie puerulus properet! Excita in te ſimilem, cum
Aen d Divina accedis.

FERIA V.

De codem aſcenſu in templum.

dan drelin
nutitli
144 NMaln.

Ciiſtufeig.

1, A *αταα illis Rieroſalymam ſecundum

culttotinnl conſu etudinem. Luc. 2. Conſidera
en teducem ecx Ægypto Joſephum timuiſſe ire
lattunmn H ereiolymam, quod ibi regnatet Archilaus.
lletutigi At etiamaum regnabat. Cur modo non timetz;

lilhh Quia nempe hic agitur de culru Deo exhiben-
1 do. Tunc enim exuendus eſt timor & forti ani-
mo, quæ Deo debes, præſtanda. Sic Deumti-

ber te .
D 6 menti

e
4

n e

84 HEBDOMADAV.
menti nihil eveniet mali. Dum tu ejus obſe-
quium curabis, præ ſtabir ille ſecuritatem.
2. Conſidera Chriſtum anno ætatis 12.
aſcendiſſe in templum, quando ſcilicet com-
muni hominum opinione ſe primum prodere
ſolet judicium; ut prima ſtatim ætate oſtende-=
ret, curas ſuas vergere ad obſequium DEI.
O ſi hoc excmplum ſecutus eſſes à juventute!
quâm felix tua eſſet conditio! quàm ſecurus
animæ ſtatus! Dole te tam ſero veniſſe. Ar
ſaltem nunc ſeriò? & cum magna relolutione
age, quod eſt ad obſequium DEI & pone
tepiditatem?
3. Contemplare agentiam im templo mo-=
deſtiam, reverentiam, affectns, quas gratias
reddant pro beneficiis & ſibi, & univerſo
mundo collatis, quàm fervidæ ſunt preces ad
impetrandas hominibus gratias congruas ¹
quam gratæz DEO fint corum oblationes, &c.
Confer tuam orantis compoſitionem corporis,
collectionem animi, fervorem ſpiritůs, &c.
Vide in quo deſicias, & emenda.

F E RI A VI.

Remanet puer ESUS in Templo.

X. Cozasmari, diebus cun redirent. Con-
ſidera parentes ESU non ante voluiſſe,
quamquam potuiſſent, Nazareth in domum
ſuam reverti, quàm ſolemnitas azymorum,
quæ ſeptem dies durabat, undique expleretur.
Ika ad apicem ſervare volueraut legem. Sit hoc &.
tuuma

us

4 gunmrum 4

ge N 0000

ls,Cbe k

Raee, Col cone

Geerr —
4

ſeddreter
M levota

⸗

eten ur if⸗
mmun bilen
igndarur ur

onorzel

Neiir
S .

U1.

ungtl
Eleern,
un ,
ndcoleg.
inie
in l ib
lein
cein
/gurlee
l ſeile l
mutcllione
NINW

n eee

dx, au in
lii wunen
elenteg
iu nmul
1dond, N
irn onfin
Wren ilide

nes
.weodr,

e.
n Tenne

, nedjrent
o Ateſl/
nuchh in
iias Auſten

POST EPIPHANIAM. 8 5
tuum ſtudium, in iis præſertim, quæ Divina
præſcribunt. Noli mutilum Deo ſacrificium
dare, aut tempori quidquam detrahere. Quod
Deo detrahis, cui addis, niſi ſenſibus; voleſ-
ne hoc feciſſe, cum conſummati fauerint dies
vitæ tuæ:
2. Remanſit puer JRSUS in HNieruſalem--
Gonſidera affeum, quo Chriſtus ad Divina
ferebatur: qai quantum de ſe erat, voluiſſet
ſemper remanere in domo Patris ſui? & ob
hune finem, eriam Matrem- quamquam ſibi
dilectifſimam deſerere. Dei enim obſequia
omnibus ſunt præfetenda. Ex quo diſcam
æſtimare Divina, quæ regalis præſcripta ſunt,
affe Rum ad ea excitare; ac potius iis tempo=
ris aliquid addere, ubi conceſſam eſt, quam
demere.
3½. Et non cognoverunt parentes ejas. Quam-
vis Chriſtus, non ignorarer abſentiam ſuam

m. no dolori parentibus futuram, voluit ta-

me t ſe iis ſubtrahere? ut offenderet (ait Beda]
ſe alium batrem verum habere in cœlis, cui ſoli
in iis, quæ operabatur ut Salvator, erat ſub-
jectus, ſine carnis & ſanguinis reſpectu, Diſce

quando operandum eſt juxta tuam vocationem,

exuere amorem parentum, & amicorum. Ig-
norant hi, quæ ſunt ſpititus, & magno ſunt:
impedimento., Non potes eſſe Diſcipulus Chri=-
ſti, ſi in his non oderis patrem, & matrxems:
Luc. I4½

86 HEBDOMADA V.
S ABBATH O,
Amiſſum filum requirunt Pa-
rentes.
1. E XNRim antes idam eſſe in cmitata, venerunt
iter diei. Mirum videri poteſt, quomodo
Mater potuerit à filio ſejungi, quem tantopere
amabar. Suſtinuit tamen id, quod crederet
alios Divina ejus præſentia frui, ac ipſum cos
morum ſuavitate ad ſe extraxiſſe. Ita ut ſervire-
rur aliis, libenter caruit eo, quo ſumme dele-
Cts batur. Appende hic tuam charitatem. Quam
pauca, quam illibenter iacommoda pateris alre⸗-
rius cauſa? At tu ſervias proximo's etiam ali-
quando Deus eſt relinquendus.
1. Kequirebant eum inter cognatos. Qua dili-
gentia? quo moœrore? qua ſimul reſignatione?
quia non ignorabant ecum Deum eſſe; & nihil
non bene zgere quibus ad Deum, quibus ad
JEſum ſuſpiriis ? Itane tu perditum Jſum requi-
ris? Sed tamen son reperiebant inter cognatos,
Diſce non inveniri Deum, imo perdi porius in-
ter cognatos inter affe cus ſasguinis, & ſen-
ſuum inter ſelatis amicorum. Diſüpant iſta,
non colligunt aftectum in Deum. Huic tantum
detrahis quantum illis adjicis.
3. Et nen invenientes regreſſi ſunt in Hieruſa-
lem. Conſidera qui fuerint regredientium ſen-
ſus; dolori quidem, unionis tamen cum Divina
voluntate, quod non ignorarent hoc altiflimo
conſilio factum, ut majora ſul accenderet
deſideria & merendi daret occaſionem, ſpei in-
terim

KR& e
.

Agolealoden

Railciebanze

ls le 1.

rveniure

1

ℳ,
IIMKAE HKHMα

u

al tdis De⸗
bid lo ien

en, ien

l

. 1 ieoe
nnene

AD,
TI
teelrh
48.
Nunmitett n
leiwek nn
1) , ot e
e anrſein
ſnne de⸗

J
NoNNNAKi

nonino, Ant
eltn
,r. Cuch
lal lutihpf
Deun dle Kuni
Denn, aah
altunſPvone
ſcnie Crtn

NIaoris e
Go ſola/

Zulpnii,
Deun, Nlctumu
.

, Ntin Hn
inhn

„ pOST EPI PHANIAM. zz—

terim eum iteruùm reperiendi. Dilſce, quòd Deus
faciem ſuam ſubtrahat etiam iis, quos unicè di-
ligit. Si ſe tibi ſubduxit, vade in Hieruſalem,
conſtitue te in interna pace? quære eam iiſdem
a ffe ctibus.
LDO MIN. VI. POSI EPIPEI.
Invenitut in templo in Do-
Ctores.
1. T Nvenerunt illum in templo. Luc. 2. Credibile
eſt eos non uſpiam alibi quæſiiſie Hieroſo-=
lymi: Jeſum, quàm io templo, Arg lebant enim
cum ibi eſſe, ubi ſcieban:, ejus affectus verſari.
Diſce ergo Jeſum in templo quærere, hoc eſt,
in oratione. Non invenitur enim in terra ſua vi-
ter viventium ; non in lectulo deliciarum carnis:
non in vicis. & plateis diſtta cionum mundi.

Imo hic potiùs perditur. Ne ergo te in afflictio-

nibus tuis ad creaturas, ſed ad orationem, & in-
ternam animi recollectionem converte. Ibi Je-
ſum invenies.
2. Sedentem in medio Dodhorum, andientem,
interrogantem. bid. En iterum ubi Chriſtaus
invenitur? Inter Doctores. Neme ſibi in rebus
animi ſatis eſt ſapiens. Magna ſapientia eſt in-
terrogare, & audire eum, qui ſpiritum dirigit-
Interrogare, ut ſcias audire, ut facias- Confun-
ditur in ſapientia ſua, qui vel ſic ſcire negligit,
vel de ſufficiente ſapientia ſus præſumit. Secu=
rius cum Dace graderis per hanc mundi ſylvam
infeſtam, quàm ſolus. Erge audi fi mi, diſcipli-

nam Batris tui, ut aadstur gratia cabiti tuo. Prov. I.
3 °5tαιρα

8⁶ HEBDOMADA VIZ
3 St upebant autem omnes, qui eum audiebant
ſuper prudentia, & reſponſis ejuss Ibid. Videbat
ômnium admirationem Mater, audiebat ap-
plauſum: licèt tamen conſpecto filio, ingens
gaudium conceperat animo, mira illud mode-
ſtia temperavit, dum ad tantos plauſus non ex-=
ultavit leviter, nec ſe ejus Matrem prodidit, un=
de aliqua gloriæ pars in eam redundaret. Siche
tu etiam agis? non prodis ea, quæ tibi ſunt laudi
apud homines? non jactas quandeq ue?, non li-
Penter de tna familia, de tuis factis loqueris?
Mendicas inanem laudem, veram perdis.
FERIA II.
Verba Matris ad Filium repet?
1. Elli „ quid feciſti nobis ſic? Luc. 2; Prier
loquitur Mater; afecas enim amoris, ait
Sim. Caſſ. non potuit amplius cohiberi- V ocat
Filium? hoc erat omnibus notum: non Deum
quod ab aliis ignorabatur. Noluit verbum
proferre, quod ſibi in laudem redundaret. Quid,
non eſt inerepatio, ait Carthuſ. ſed pia, & amarzſa
conquefſtio- Oſtendit dolorem, quem habuit,
ejus cauſam non perquirit curioſe. Quid fe-
ciſti nobis ? non ait mihi: quo ſignificet
communem Joſephi dolorem: ex quo ſus
etiam ſtet laus Joſephoe, quèd amaverit
eum, quem perditum dolebat. Sic magni-
tudinem dolori: exprimit, ſicut magnitudi-
Nem amoris illud: Sic Deus dilexit mundum.
Joane 3,

NS,
,ℳ ſep
1MMeret ſoleßt

Gnzoteytame
nnee 4
lun eldig)

*
auufikand 1

4
⸗AHLA3WZN
16 Cod awlllon.

iete int

e
Mn

II/
nki4

r
Ruſedr in
an nt de g
anlotfe⸗
dichäin

ai

l

. 5 ſiin N
eſe e
luet tn,
kchdie

meliudne, i
4Crtüilteln
urchle/ Lont
n iihtei
Nunzl

II
lin ti

6 ue d t
luin imiti 1
attrrkie Nn
mm N
u. Molni nin
Irelulna,
ge
en, en ihn
jeulge. Vr
i! lo
nn 1en
in leut ²
Norilin /

0

POST EPIPHANIAM. 85
Joan. 3. Vide quam paucis, quam multa imitan-
da exhibet.
20 Pater taus, && ego dolentei. Ibid. Primas
occupat Virgo alloquendi Chriſtam: enarrando
ſua acta primas defert Joſepho. Illud amoris fuir,
hoc humilitatis, & reverentiæ in eum, qui
erat caput familiæ,. Namillima, ait §. Auguſt.
nec ſe merito, nac in ordine nominis praferekats
Hæc conari tuto potes, ut amore in Deum omaes
antecellas; ſed humilitate. & reverentia omni-
bus cede; non tam verbis, quàm vili interius
tui æſtimatione. U
3. Dolentes quarebamus te, Ibid. Signiſficat
dolori ſe remedium quæſiviſſe. Non enim ſi-
ſtebant in eo, quod amiſſum Jeſum dolereat;
ſed ut doloris in venirent lenimen, quærebanre
Non ſufficit amiſſum Eſum dolere, ſi diligen-
tiam non adhibes, ut invenias. Ideò quandoque
ſe fſubtralit, ut tu quæras? & delectatur quæ-
rentis ſtudio, & regpertus cumulat gaudium
Non ergo deſponde animos, ſi amiſeris ; ſed
quære, & invenies. L
F ERIA III.
Reſponſum Filü ad Matrem.
1. ◻α Via eſt, quod me qua«rebatis à Luc. zZ.
QꝑNan ſunt verba inerepationis, quaſi
dicat: Non opus erat me quærere, qui non
caſu, ſed alti ſimo conſlio à vobis receſſi. Nec in-
dè fuit vanum quærendi ſtudium: quia m ulta, quæ

non ſunt neceflaria, ex pio tamen affectu lau-
dabiliter

90 HEBDOMADA VI.
dabiliter ſunt. Quam ſuaviter, quam aman.-
ter hæc protulerit! quam ſuavitatem parenti-
bus ingeſſerit! Merebarturid parentum ſtudium.
Si amiſiſti ESUM, guſtumq ue devotionis,
cogita altiſſimo Dei couſilio ta cum; remitte
te ejus gubernationi cum humilitate: quære
tamen ſtudio, quo potes. Veniet tempus
conlolationis.
2. Neſciebatis quia in his, quæ Patris mei ſunt
eportet me eſſ:? Ibid. Interrogatio hæc vim ha-
bet a Krmandi id eſt, Sciebatis. Sciebant uti que,
& ideo eum ibi quæſverunt. Indicat tamen
eum affectam, quem habuit ad ea, quæ Patri
ſunt: isdicat propter hæc relinquendum Patrem,
& Matrem, indicat hoc debitum eſſe, quod
alia ſuperat. Imprime hanc animo veritatem,
& ubi cauſa Dei agitur, generoſam cape reſolu-
tionem abſcindendt quid quid charum eſt.
3. Et ipſi non int- IVexerant verbna, 4ερ
locutus eſt ad eos. Ibid. Beatiſſimæ Virgigt non
frmal emnia de Chrifſto ſunt revelata, icd fi-
cut ſemper crevit in gratia ita etiam in my-
ſterion intelligentia. Non intellexit ergo
tuac, quarce Chrifa: illa ærate inter Docteores
ſapientiam ſuam revelzverit? ſed ramen ulte-
rius on interrogavit Cum enim audivit opus
eſie paternæ voluntatis, ſtatim quievit. Dilce
Judicium ſubſicere. Neque enim neceſſarium
eſt, ut omnium rationes aflequaris, quæ Deus,
quæ Superiores de re diſponunt. Noli eas in-
veſtigare, alia: animi quietem turbabis. Sa-
tis ſit tibi, Deus vulte

— 2.

—

FE-

ri
11
kle

9 ℳℳ 4ℳ,

77 NeNN,

N/
1 1te.
9 Lon ta

ſwo det!
umimoet!

NNutu, il

erNt N
1Aderenn uu,
ſie
Munnhdoolts, eo

Kbea Bobl

n hſen

inni

Adt

POST EPIPHANIAM. 91
FERIA IV.
De deſcenſu ex t emplo.

Weni

1. Tt deſeendit cum eis. Luc. 2. Audi natran-
tem Jeſum, quæ ſibi eo triduo eveserinf-
Specta audientem magoa aviditate Virginem „&
omnia verba sorde ſuo obſervantem. Dilſce
deſcendere ad ſeaſum, D. Anton. Ier, infrà Octav.
Epiph. O rigida ſuperbia, qus ſaper altitudinem
nubium molitis aſcendere; deſeende obſecro, gqaια
IEſas deſcendit, non tam cerpore ex edito loco
templi, quàm animo per humilitatem.
2. Et erat ſubditus ila. Ibid. Quis cui?
Creator creaturæ, Dominus fervo, Deus homi⸗
ni. O admiranda obedientia! Ersbeſce ſuperbe
cmnis, ait Bern. hom. I. ſub Miſſus. Beusſe hie-
miliat, & tu te exaltase Si hominis 6 homo, imi-
tari dedigno ris exmplum certèà non erit tibi indi⸗
gnum, ſeqle: au orem ſuum., Vilior eſt tibi præ:
poſitus, non tam nobilis, non tam doctus, quàm
tau? Nunquid abejus aobilitate, ab eius i⸗ pientia
tanto es excelſior, quanto Deus ab hominist
Exemplum tibi dedit? tu eum ſequere.
3. Ei eras ſusditus illis. In quibus? quo mo-
do? In viliſſimis quibaſque? Oicina fabri
non exhibebat ſplendida. Tu ea quæ fuerint,
facilè concipies. Agebat autem illa prompteè,
humiliter, exactès nec uno tantum die, ſed
uſque ad trigeſimum ætatis annum. Vilia tibi
mandantur, & abjecta ofecia? Nihil eſt vile,
quod Dei imitatione agitur, qui vel vile non
. agit,

ae, ſen

beeng
R

u R/⸗
7

e 1lNo entdstel

venlm eelol.

zun 40

At d

92 HEBDOMADA IV.
agit, vel agends tollit vilitatem. Sit honor tuus
vflia agere, ſi honorem tuum maxlimum judi⸗
cas Chriſto proximo aſſimilari. Ne terapus te
frangat, in totam vitam te generoſe reſolve abs
jectus eſſe in domo Dei.
FERIA V.
De profectu Chriſti. in ætate,
ſapientia „ & gratia.
I.PUer auten J Ejus proffriebat alate. Luc. 12
poterat naturam aſlumere robuſtam, ac
virilis ſtaruræ, ur Adamum creaverat. Voluit
infantilem , & per ærates tranſire, ut omni
ætati exemplo eſſet. Creſcebat ætate, & viri=
bus, ut ad graviora pro me toleranda robuſtior
evaderet. Hoc fine nutriebat eoorpus. Heu me!
qꝗquantum abſum qui corpus nurrio ad delicias,
Hon ad Dei obſequium, non ad dificilia pro
Deo agenda, aut toleranda Parce Domine?
emendabo ad tuum exemplum.
2. Proficiebat ſapientia, & gratia. Ibid. Ple-
nus erat ſapientia, & gratia a primo ſui con-
ceptus inſtanti, ita ut nihil ei accedere poſſet.
Externè tamen creſcere videbatur ad prepor-
tionem ætatis, cui accommodabat in oculis
homiaum ſapientiam, & gratiam. Diſce quod
dum creſcis ætate, creſcere etiam debeas ſapien-
tia, & gratia. Annis creviſti, quàm parum vir-
fute? Scientias humanas addidiciſti, gratiæ, &
virtutis vix rudimenta attigiſti. Quomodo'
ſubſiſtes, dum quæretur non quantum y ſed
quo⸗

A

IM
lrrleletl

RRe/3VUS

h
1

caeA Deigt
A .
onribus DB

,1.,
W
7

ſun oine

Ib a Nn

Kan ne 4

Innin Naor
Dole 1
A

nii
inmeit

DI

en hiorſ
mutknſ
n Re
keicliei

lllt
utel.

1
paA .
Cechen 1

olte, A C

fe
H

zud nline

dus Donn

1,Miro c
ur 11 gicndl⸗
Ntbn in deld
un, Ulace
nechen i⸗
un in
cilli,
gunn

1

POST EPIPHANIAM. 9;

quomodo vixeris? non quid didiceris, ſed

quid feceris?
1. Apud Deum, & komines. Ibid, Exhibebat
enim opera ſemper excellentiora; quibus ho-
minum æſtimationem lucrabatur; & eximia
cerant ad augendam Dei gratiam, ſi hujus fuiſſet
capax. Ita in omnibus Dei placitum, & homi-
num ædiſicationem conjungebar. Hoc age &
tu, ut per opera tua Deo placeas, & qui vident
cea, gloriſicent Patrem, qui in cœlis eſt, Vanum eſt.
ſi ſoles homines ſpectes: ſi ſolum Deum aliquid.
ſi utrumque, optimum.

F ERIA VI.
Quid Chriſtus egerit ad annum

uſque trigeſimum.
1. — Onſidera 1. ex plurium Auctorum ſen-
tentia, Chriſtum tranſegiſſe eos anuos
in altiſſima contemplatione. Cogita ergo
tractaſſe eum cum Patre negotium ſalutis hu-
manæ, diſpoſuiſſe militantem Eccleſiam, de-
flevifle peccata hominum, placaſſe iram Pa-
tris, precatum fuiſſe veniam, &c. Non du⸗-
bita te tuaque peccata in illa contemplatione
fuiſſe in præſentia. Non merebaris hoc. Sola
fuit illius boniras, tui meminiſſe. In hanc de-=
bita tua repone. Dole, veniam perillas lacry-
mas precare. Vide ut impoſterum ſis ei gaudio.
non dolori:
2. Conſidera eum fuiſſe ſolatio SS8. Matri,
& Joſepho ſuâ converſatione, quàm ctcdi
e

94 HEBDOMADA.

eſt fuiſſe potiſſinum de Dei bonitate, miſeri-
cordia. & opere ſalutis, ad quod venerat. Cogi-
ta quis fuèrit utriuſque parentis guſtus? qui af-
fectus? Diſce quæ tuæ converſationis materia
eſſe debeat; qua ſcilicet aliquod proximo ſola-
tium, aut pium affectum imprimas. Alias vel
in noxia incides vel tempus perdes. Egiſtine hoc
hactenus.
3. Conſidera operatum eſſe masibus ſuis.
Tractaſſe fabrilia credunt probati Authores.
Hinc credi poteſt adjaviſſe joſephum ad ſuſten-
tarionew. Tam miſeram vitam duxit Jeſus.
Et tames non illi, ſed tibi dictum eſt: In ſudore
vultus tui Veſeeris pane. Et tu amabis otium:
Nec penſi habet, quod nondum pꝑrædicet, aut
miracula patret ad ſalutem hominum. Satis ſe
agere judicat, quod agit id, quod ſcit Deum vel-
le. Diſce hoc agere, quod obedientia jubet: etſi
tibi nihil agere, aut à Superioribus non ſatis pre
tuis talenris occupari videaris. Satis agis, ſi id
agis, quod per obedientiam ſcis Deo placere.

§S A B B A THO.
Quæ virtutes ex virtute Chriſti
colligantur.

I1 Onſidera, cùm Chriſti vita diſgonere-
— tur ad mortem Crucis, voluiſſe dum
duræ potiſſimum virtutis ſpecimisa cdere.
Ac. 1. Humilitatis. Amavit enim neſciri: oc-
culuit Divinitatem, ſapientiam, vim patrandi
miracula. Latuit in Nazareth ignotus omni=
bus

gele, 1 U

ne ne.
Mnlo honor⸗

niibus, eo

codtecpen.,

gvod Menie

glenſsm 4/nſle.
Nleydumaclelta⸗

Noearun er⸗
1 „
. iamh
delſenti ber ell

Uukonluis e

8 Nbelt
Da ſun
190
.6
iene (rn

I
i ia ihre

ecl

enlimn, n

. 1
wen ignn,

POST EPIDHANIAM. 9 5

deri? non fugis ſolitudinem: abho
bus. Quam parum eſt Chri .
2. Secur da virtus Obedientia. 1. Erga Deum;
ſemper enim quæ erant placita ei facicbat, ut
reſpecdtu hujus omne illius opus fuerit obe⸗
dientia. Æͤſtima hanc virtutem, cujus pre-
cium Chriſtus omnibas ſuis actibus addi vo-
luir. Potes hoc imitari ad omne opus, quod
cx vocatione tua facis. Scis enim certo Deum,
& Superiores velle. 2⸗ Erga homines: Erxat
Iubditus illis, non in honoratis, quæ non ſup-
petebant, ſed in vilibus, conſtanter, promptè,
hilarirer. Eximium quid eſſe crede, obedite;
quod Chriſtus tam conſtanter, tot annis egit.
Examina, quæ tua ſit obedientia, non tantum
operis, ſed etiam promptitudinis voluntatis,
& abnegationis judicii.
3, Tertia eſt centinua Patientia in pauperta-
te, & rerum esiam neceſſatiarum defectu, in

—
„₰½
☛ &
8
E

zrumnis, in contemptu. Hanc ille vitam
meliorem, Deoque grariorem judicavit, &
elegit,. O fſiniſtra homiaum judicia, quibus
hac vita extremum malorum eſt! dum pati
fugiunt, perdunt animas ſuas?, quæ ſola patien-
tia pogidentar. Et quid eſt, quod tu pateris?
quam leye, quam nihil, ſi cum eo conferas;
quod prior ille paſſus eſt? Ad quid te reſolves

DO-

96 H E B DOMAD A.
DOM. SEPTIAGESIM .:
Decretum SS. Trinitatis, ut
Chriſtus moriatur.

1. Qe facimus? Joan. 1I. Cogita te intereſſe in

conſilio SS. Trinitatis conſultantis, ſit-
ne perdendus homo, ut meruerat; an morte
Dei hominis redimendus. Quia facimus? Co-
gita adeſle juſtitiam Divinam, quæ enormi-
tatem delicti exaggerat. I. Quia homo De-
um vilipendit, cujus præceptum trangreſſus
eſt. 2. Quia præceptum hoc erat obſervatu fa-
cilè., 3. Quia hoc ex malitia fecit, cum eſſet
adeò illuminatus, fultus gratia, & ſine paſ-
ſionum rebellione. 4. Quia nec motus eſt ri-
gore pœnæ tranſgreſſuro impoſitæ, nec exemplo
Angelorum. Igitur non mereri miſericordiam,
ſed juſtitiam. Agnoſce hanc gravitatem pecca-
ti. Deteſtare. Time juſtitiam.
2. Cogita adeſſe miſericordiam, approbare
quidem omnia, quæ allegavit Juſtitia, cxcu-
ſare tamen hominem, quod fragilis ſit, ex luto
compoſitus, tentatus à dæmone, idque in de-
ſpeétum, & odium Dei. 2. Agere ne perdatur,
quia totum genus humanum perdendum eſ⸗
ſet: non ita omnes omnino Angelos perditos:

triumphaturum damonem, ſi homo damne-

tur: Deum habitarum nomen rigidi, non mi-

ſericordis; cum miſericordiæ nullus hactenus 1
fuerit locus, nullus futurus; Convenire deni=
que Dei bonitati, ut placetur. Exhibere miſe-
rationis

14
rru⸗
i
Con/ 4
ℳ
AY N

Crth
,Ni Nahu

0tun eiell

4 Hyobominn
1Kutntineofte
lun KLglet
aaan ꝛmabist

haſſeu
15 Uedben
Anitzculuen
beluileuteni
lo Kioniie
UUle,
ſolom Altese
Chilu,
a oin

Mcin
de
Alomun!
Alnn .
lu

G
IAar
ligd
morinn

r Cgnt
ninnzee
1r Nenent, A
Qlktiguus
u 1e e0
Gi Hnole⸗

WS—

unn 1 ſee
Gue nin A
Celt nennſ̃
Caetlaieiccncn
une Puhunnze

⸗

dezni Pin
olfugi
Cenote liſt
1 geren
mnun 5eid
nird Arßliaf
0nen, lon
iapeatigi
“
ienie
4 6
guns; (
4 aeu 1,

“

SEPTUAGBSIMX. 97

rationis egentem, hanc invoca, lauda, gratias
age, ſpera.
2. Exped it, ut unus meoriatur homo, ne tots
gens pereat. Ibid. Cogita hanc eſſe SS. Trinitatis
concluſionem, quæ magis in miſericordiam in-
clinat, quam in juſtitiam. Quod juſtus enim ſit,
à noſtra malitia habet? quod verò miſericors, à
fua bonitate. Oquam expedit & pro Dei gloria
manifeſtanda, & pro hominum ſalute! Agnoſ-
ce, adora, lauda. ama, time offendere hanc boni-
tatem, ſpera in eam. Sed quæ tua erit in eam ob-
ligatio ? quàm cam amabis? quàâm illi ſervies:

FERIA II.

Gencilium Phariſæxorum adverſas
Chriſtum.

1˖COllgerunt Pontifces, & Phariſai conci-
lium ,„ & dicebans?: Quid ſacimus ²
Joan. 11. Qui coëunt: inimici Chriſti, invidi
ejus gloriæ, quod miracula patret, quod à plebe
honorerur. Quæ ſana ſententia expectari poteſt
à judicibus odio, & invidia excœcatis? Quo
ſine coëunt 2 Ut Eſuus dolo teneant, & occidant.
Hocneè meritus eſt Chriſtus, qui pertranſivit
omnibus benefaciendo? Quid fecifles, ſi illi
concilio adfuiſſes? quo in iniquos illos zelo
exarſiſſes? In te converte hæc tela. Tu contia
eum ſæpius conſpiraſti. Amor proprius convo-
cavit ooncilium paſſionum: quibus quoties
ſatisfacis , decernis adverſus Dominum. Et
E koc

98 H EB DOMADA.

hoc meretur per tot tibi impenſa beneficia? O
ingratitudo!
J 2. nic hemo multa ſigna facite Ibid. Nec no-
mlare e eum dignantur. adeò vilem eſt i

ntut, „quod m multa 1
tamen per raͤir⸗ rum cunt MD ſum, quis
regno tempo rali. Plur c regnum æ
ge uam Deumw. O iaſani 4 K4 tua.
Deum, ſi non vilem m, certe bro dignitate ma-
Ennen lime aſti: vilia illi tuarum pai⸗ enum de-
letaenta antepoſuiſti :? cape ha nanc veritatem,
unicum ruum bonum efle. Deum amare, & illi 8

ſoli ſervire. nelhyen fn
Y1 : Men 2
2. Erpedit, ut unns mao iatur homo. Ibid. In- en
. 9,64
nocens, prophera, patrator m rum. Meſ- 1

.☚r 1, 17
ſias, non acéuſatus DOD 2 uditus. non convictus:
2 5 2 *
at?

& tamen expedit ut moriatur, ne
2 ſcelerate! non exꝑ
„ qui impio tuO
kamai zi utitur. Hæc Dei it

optima eruere- Imitari potes. üͤex tui contem-
ptu eruas hum militatem, cX afflitionibus patien-

tiam, ex creaturis Dei laudem. Ita diligentibus
PDeum omnia eooperanturin bonum. Rom. 8.

F E RIA III.

Cœna in Bethania à Martha, &
Maria Chriſto exhibita.

1. Pkreun autem ei cœænam ibi, & Martha
miniſtrabat. Joan. I2. Cœna hæc facta
2

SEPTUAGESIMÆ 99

eſt in domo Simonis leproſi poſt Lazarum reſu⸗
ſcitatum. Chriſto in gratiarum actienem. Mar-
tha ergò in domo aliena miniſtrabat Chriſto.
Qui amat, ubique captat occaſionem amato mi-
niſtrandi. Nullus illi locus, nulla domus ad hoc
peregrina eſt, etiam ſpontè famulorum offi⸗
cium ſuſcipit. At quot te prætereuer occaſio-
nes? Si amares omnem venareris, ubivis, quo-
vis temporc. Si hoc egiſſes ſemper quam gra-
vis eſſes meritis? Non ægrè feras alios ſedere in
quiete, te autem miniſterio fatigari. Diverſis
diverſa mandantur merendi ſtudia: iſtud tibi.
Iſto Deo places:
2. Maria accepit libram unguenti nardi p iſti ai
pretioſi, & un xit pedes eſu, & exterſit capillis ſa ise
Ibid. Unxerat jam antea in ſua converſone
Chriſti pedes. Ungit hic in gtatiarum actionem
de reſuſcitato Lazaro. Expende ad Chriſti pe-
des in aliorum præſentia projectæ humilitatem,
ſui contemptum, amorem, gratiarum actio-
nem, quàâ pretioſiſſimum, quod habebar, Deo
immolar. Attende, quam Chriſtus habeat
complacentiam, quam hujus actionis æſtima-
tionem 2 Affer & tu non vilia, non perfunctoria
opera, ſed pretioſa, pleno & interno affectu ex-
hibita, qui à Deotam pretioſa accipis.
3. Et domus impleta eſt ex odore unguentis

72

ibonus odor ſumus Cor 2. Aut ſatem
eſſe debemus. Odor operum noſtrornm eſt
ædificatio proximi. Rximia teligioſi virtus to-
tam unam domum replet hoc odore. Quò⅔ ma-

. „ . 6
Jor es: ecò magis hoc praſta. Majorum exempla
1

00 HKBDOMADA.
trahunt minores. Vide autem magis, ne de te
quæratur Deus: Fœtere feciſti odorem neſtrum.
Exod. 5. Si vel aliis exemplo ſis malo, vel bono
illudas.

FERIA IV.

Murmur Diſcipulorum de profuſo

Magdalenæ unguento.
. V Iaznres autem Diſcipuli indignati ſunt,
diecentes. Matth. 26. Murmarabant de
prodigalitate, & indiſcretione Magdalenæ,
qui, quo affectu hoc ageret, non videbant.
Nunquam decrunt qui de juſtorum virtutibus
ſiniſtre judicent, loquantur, & in malum in-
terpretentur, ſive ignorantia, ſive malitla.
Etiam boni ſuas formant cenſuras zelo quando-
que indiſcreto, quid ſi & Superiores ? Si vis bo-
nus eſſe Religioſus, debes ad hæc animum pa-
rare. Ad judicia Dei reſpice, hominum contem-
nes. Iſti corticem vident; Deus medullam. Cave
autem, ne & tu aliorum acta in malum interpre-
teris, dum potes in bonum.
2. Dixit unus ezæ Diſeipulis Iuis Judas Iſca-
viotes. Joab. 12. Matthæus & Marcus plures
mumursſſe ſcribunt: Joamnes, unicum Ju-
dam. Auguſtinus combinat, eis Juda dicente
perluaſum eſſe. Ita murmurator unus, ſæpe cir-
culum integrum ad murmur trshit. Cave tu
incipias, ca ve incipiente alio proſequaris. Fa-
cies, ſi aſſueſcas aliorum actiones apud te in

bonum interpretari.
3. Potuit

cn

w,
nnen Eelene
ellca
Rne

1 Nem

ſichertt
lan

N dalebri

t

eungi ie

lony, 7
1 olen ln,

ſn

1

ce N

iorer daͤn⸗
Urermvung⸗
Puninunties

1,0
Netid,

uotln Me

4Nnn fun
Iteun
1u lli un
Crrle,,
untne b
=
ine ſ

14 4

SHFPTUAGESIM X. 104

3. Potuit enim unguentum iſtud venundari
multo, dari pauperibus. Matth. 26⸗ Ecce
quod pallium obtexit iniquitati: quaſi ei cura-
eſlet de pauperibus qui fur erat, & proſpicie-
bat furandi occaſionem, ſi illud unguentum
venditum fuiflet. Iſta veſtiuntut plerumque-
malæ paſſiones. Iraſceris, vis æclum videri 2 fa⸗-
miliaritati pecçuliari indulges; vis charitatem:
æſtimari efundis te ad ſolatia crcaturatum, vis
dici fructuoſe converſari Sed pallio hoc non te=
geris apud Deum.
F E R I A V.
Chriſtus defendit Magdalenam-
1.S ten: ueen Ibſus ait ² DBasig molsſti eſi i
paio mulieri Opus enim bont us eperata eſs
in me, Ibid. Semper Jeſus advocatus eit Ma-
riæ. Luc. 7. Contra Pharilæum peccatricer
arguentem- Luc. 10. Contra Martham de otio
accuſantem. Hic contra judam murmuran-
tem. En quemodo ſcmper virtus Deum haber
patronnum. Quod ſolatium hinc fuerit Magda-
lenæ adhuc novitiæ in via virtutis! Qantum
fuerit animata! Qnid te affligunt ſiniſtra homi-
num judicia, murmura, cenſuræ à nunquid
præterca virtutem deſeres? abſit. Perge benè
agere. Conſfide. Deum habebis defenſoreme-
Erittempus, quo aperietur- veritas cum tuo ſo=⸗
latio majore.
2. Nam ſemper pauperes habetis vobiſeum; ms
autem non ſemper habebitis. Miuttens enim häes
E. 3 ng 6*

102 HEBDOMADAͦ

ungueutum in corbus meum, ad jepelienaum me
Jecit. Ibid. Solvit rationem murmuris de cura
pauperum. Noen regerit Judæ intentionem fu-
randi, quam noverat Domiaus. Ut diſeas non
te defendere per revelationem alienæ culpæ, in-
firmum innocentiæltuæ argumentum eſt alte-
riäis culpa. Laudat deinde intentionem Mag-

dalenæ, quòd pravenit ungere corpus ſuum.

Marc. I4. quod vel ex converſatione cum Chri-
fto, vel afflatu Spiritus Sancti didicerat, ſe
poſt mortem non uncturam. Plaeent ergo Deo
præventa obſequia, quorum poſt non datur oc-
caſio. Sic omnem gratiam æſtima, omnem oc-
caſionem arripe: quia neſcis, an poſt futura ſit.
3. Ubicunque pradicatum fuerit hoc Evan-
gelium in toto mundo, dicetur, & qusd hac facit
in memoriam eius, Ibid. Silebat Magdal
murmur Judæ: Kcce Dominus fideles omne
ejus præconiuu excicat. Adeò placet illi filen-
tium hamile inter calumnias. Uanxerat a

illi eperi memoria ſæculorum, quia erat ad huc
incipiens in virtute, promittitur iſti unctioni,
quia progreſſa eſt in virrute, & aſcendit ad ca-
put uſque Chriſti, quod illo unguento imbuit;
ibi autem ſolum ad pedes hæſit; ibi erant pur-
gativi affectus hic unitivi. Incigere neceſſarium
eſt, ſed progredi laudabile, Vide erge ne ſiſtas,
quovis die incrementum adde.

AGufatt Nes:

N EAE

i

Aſcendens Flieroſolymam prædicit

6 13NN K17
enilen i. ſuain Pamonem.

edeeint „ Rant aut em in via aſcendentes Hie
mam, &pracedeba! Nos ] Eſus,
bant. Debuit inſolita kuilſſe Chrilti prot
uod ſtupuerint diſcipuli. Quæ vero ejus
I. Ut oſtenderet t quam prompta
Batie ndum feratur, Ad miracula edenda
nario ib at paſſu, 2d Palnionem acceler
Amor addidit alas, QCuam lentus ſum ego,
refractarius ad ardua! O trahe me poſt te. 2. Ut
oſtenderet ſe ad labores, & dolores præiree
Cur ergè præcedere tu vis ad honores, ad deli
cias? Qnantum abes à Spiritu t
cum Apoſtolis, præcedentem, ſed eum liſdem

e lineniaer o

4 m 49

2. Ecce alcen Hien o ee, „ & Filin
omani, er. 1 ce
thæi 20. Sa bius allat, nunc Ketuns aſlione m
Apoſtolis. Cur roie⸗ 7 Quia

ſemper Ha

.
—*
8
—
6
8
S
α
—.
20
—
—
,
4

ben
Pa aſho
tamen e
tum,
JESU.
animare

Quaic cum Chr tt0 icendtt 2 leu ad VII

4
mam be
8 4 ehrult 4

eruinf

104 HEBDOMADA.

ſolus, habet ſecum Chriſtum, cujus vel memo-
ria cruciatus lenit. 7,
3. Et ſibinihil horism intellexerunt,. Luc. 18. 6
Terrena adhuc ſapiebant, & magai faciebant r,
ea, quæ mundus æſtimat, delicias, honores, glo= 7öngih
riam, &c. à contemptu aurem, contumeliis, & e utenh,
doloribus abhorrebant. Animus, qui terrena bymi
ſapit. non percipit, quod Deus æſtimat. Unde 4 iͦbinui⸗
tu tam aridus es in meditatione vitæ, & mortis lelemwr
Chriſti? onia non habes æſtimationem, & amo- Seee hani
rem contemptus, & afflictionum; ſed honorum, vlhen

vanitatum, & delectationum ſenſus. Defle inſi⸗ dn
pientiam tuam, & diſce ab optimo Magiſtro aid⸗
pati: Quia son eſt dijcipulus ſupra Magiſirum. nzis i

Matth. 10. linuin nor
. Demazu/
§S A B B A THO. “
Præparatio ad ſolonnem ingreſſum u,
. . budangunt
in Hieruſalem. ulohoi ete
aſcendens ] Eſus Hieroſolymam, aſſumpſfit ant Uriut
duodecim Diſcibulos. Matth. 20. Non

X.

ignorabat Chriſtus decrevifſe judæos , ut annn
gium dolo tenerene, & oceiderent, Marci I14. Vo-=⸗ Rin dic ier
luit tamen Hieroſolymam ſolenniter ingredt, wimn a
& cum ca pompa, quæ à Prophetis de Meſſia 8
prædicta fuit. I. Ut oſtenderet ſe verum eſſe ince
INd

Meſſiam, & præberet ſe agnoſcendi oecaſio⸗ Rn e
nem, ut inexcuſabiles eſſent, ſi non ut talem Am
venerarentur. Omnibus enim dat Deus gratias,
non omnes accipiunt. Stude, ur oblatas acci-
Pias: time, ſi negligas, 2. Ut oſtenderet, non
poſſe

A.

igen V § EPT UA6 BRSI M £. 10 5
oſſe Judæos excqui decretam mortem, niſi
re. iple velit. A. Deo pendet „quidquid decreveris.
. nne Fjus ergo gubernationi te in omnibus com-

mitte.
1. Ite in caſtellum, quod contra Vos eſt, &

atim invenieti aſinam alligatam, & pullum cum
ea, jolvite, & adaucite mihi. Si quis vobis aliqig
dixerit, dicite, quia Dominus his opus habet.
Maith, 21. Oſtendit Divinitatem ſuam, ſigniſi-
ando abſentia: Grede non abeſſe àte. Adora.
Ama. Time. 2. Exercet Dominium, quod habet
in omnes Ies creatas, & tu huic ſubje ctus es. Pa-
tere eum inte dominari. Cum interna te cogita-⸗
tione monet, ut frangas appetitum, ut ſubdas
voluntatem, ut linguam modereris; cogita has

0 aſinas, & tibi dici, Dominus his opus habet. Ne-
abiſac hoc illi?
en ntln 3. Buntes autem Diſcipuli, ſecerunt ſicut pra-
den cepit illu Jeſus; & ad duxerunt aſinam, & pullum.
N. bid. Obediunt Apoſtoli perfeitè, ſi ur pracepit;
nſſnin e nec ullam movent ulterius quæſtionem. Par fuit
Nrhn n romptitudo Domini illorum jumentorume
ueni ,1 Audito enim „quòd Dominus his opus habet; uec-
iims uni ,1⸗ qui ſint, nec à quo miſſi, nec cauſam, nectem-
len e pus quærit. En bonam, in utriſque voluntatem-
ihnteis Elen faciendi, quod p lacet Domino. Kxamina quam
An le en bona ſit tua, quam prompta ad bonas ſuggeſtior-
nen es, Diſpone cam, ut ſit. melior.
1, Ammann
i in Deoßt
e,u alinn
D Ctolente,

4 e, ſti m ſ.
Apeſaerunt aber os ve'ſtimenta ſaa & de-

M atth
Ofticia in icxrüt enum
ban⸗ Ae non ien⸗
timores fi mat. Ai ſper are potert
Jeſu & paaperibus Dilci pulis- im .
terant Principum indiga ationem. Sola æſtima-
tio Chriſti eo: movit, quam conceperant ex
ejus miraculis, & recenter ſuſcitato Lazaro.
O ſi magnam conciperes Dei æſtimationem!
qua obſequis præſtares Deo? quam fortiter
ad verſus ic iplum, & concilia tuarum paſſio-
num dimicatfes!
2. (lamabant dicentes Hoſanna filio Davia:
Benedidas Jui Venit, S. Ibid. Conſidera tur-
bam hanc tria c onjunx ille, quibus vera devotio
perficitur: Cor, ſive affectum, quo Chriſtum
Proſeque ebanti Linguam ſeu voces, qnibus
eum laudabaat; Manus ſeu opera, quibus ra-
mos cædebant. onelt ve ra devotio, quæ hæc
tria non habet; quia niſi hæc Deo reddat,
non reddit nos totos. Con ler devotionem
tuam. Vide an verba, & opera procedant ex
affectu? an, ut loqueris, ies kaciat; an vox ſit
Jacob

HE

e
AIIEzOrwOGERE

er

ut bl ,K

ANKN.,

Thannroruc,

Wmn, gun

NrA Dnt 8

0 c1 omgem ſua! ECtIo=⸗
nem, venit tib omnes ſuas
cogitationes, ſtudia, vitam, ſüaguineme eſtii⸗
penluru ut te egenuen diret, periclitanten
protegat; mniſeram & vilem adtecgaume evehat.

Att IIe ili. bortas cordis, ut introcat Rexz lo⸗
5

jutcliectum. v voluntatem, Laffectus tuos.
E E R. I A II,

Invidi Phariſlzorum ſermones.
1, Iaetis, quia anihil praficimus. Ecce mun-
dus totus poſt eum abit. Joan: I12. Con-
fideta invidiam Phariſæorum. Qui occilum
ebant Chriſtum, quam ægré ferunt ho-=
neratum Sed fateri debent, ſe ihil proficere.
Noli animo dijici, ſi invidiam patiaris. Nihil
Proficiet: ſolum invidum cruciabit, Noli etiam
invidere, ne crucieris. 2. Dicunt plus quam ve-
rum ſit, quod totus Mundus ecum ſequatur, ut
magis ſuamt rabiem acuant. Dtinam vero id ve-
rum eſſet? ſequantur cum Infideles, Hæretici,
Judæi. Tuprimus fis. Si alius plauſum, & accur-
ſum habeat, tu non invide.
2. Aanidam autem phariſeorum diæxerunt ad
illam: Magiſter inerepa Diſeipu los tuos. Luc. 19.
Ecce livoris ingenium! vult impcditos Chriſti
E 6 plauſus

108 HEBDOMADA.

plauſus? audet ab ipſo Chriſto id petere, ut eos
prohibeat. Vocant Magiſtrum, ut petitioni
Per blandimenta viam ſternant. Quid petunt:
ut Diſcipulos increpet. Quare? Eſtne malum,

quod applaudant Domino? Sed invidia nihil

rectum videt, etiam pia, & ſancta improbat.
Abſit à me hæc, & omnis paſſio, quæ ſenſum
pervertit, & cxerceat.!
3. Luibus ipſe ait à Dice vobis, quia ſi hi ta-
cue rint, lapides elamabunt. Ibid. Senſus eſt, quod
non ſacbunt hi, qui à Deo moti ſunt: ſitamen
ſilerent, poſſe Deum etiam duriſſimi cordis ho-
mines ad dandam ſibi gloriam excitare. Ita eſt.
Nullum cor eſt tam durum, qued Deus vel fran-
gere, vel mollire non poſſit. Poteſt ergo &
meum. Sed hactenus ego obſtiti. Quid feci?
Quoties voluit ille? Quoties ego reſtiti? Time.
quia cor durum malò hababit in noviſſimo. Hccl. 3.

F E KRIA III.

Flet ſuper eivitatem Hieruſalem.
,V ldens civitatem flevit ſuper illam. Luc. 19.
Quid lacrymæ in æſte plauſuum: Vi-
det Hieruſalem, & in ca totum mundum.
Videt omnium ſcelera: ctiam tua, Videt
paſſionem ſuam cefluram multis in ruinam,
cx propria corum malitia. Porerat abſolutè ſal-
vare, ſed vult ut gratiis ſuis cooperemur. Peribi-
mus, ſi non utemur. Expende an aliquam ſuper
te flendi occaſionem dederis, Amorem ejus in te
agnoſce, Sed non ſufficit, niſi & tu coop ereris.
2. 5

it

ℳ l

A
.
(caunen ,0,

5 unn bon

u ecalun
srelegun

cOatiſos ⸗

ipenr un hen
AAtum inpen
hnin Deylot
uupel ocblon
Zul fiumer
auu Gen

nitteei. Uh
UIniecloon
Neſnioris 4
AlniiDrnone
uolemen
uiinnn
Miigthdn

§ EXKAGESIM „. 100

2. Si cognoviſſes & tu, & quidem in hac dis
tus, quaæ ad pacem tibi. Ibid. Indicat fletus ſui
cauſam eſſe cœcitatem populi non agnoſcentis
Meſſiam, ex qua odium, invidia. ingratitudo, &
omne malum. Hinc laborat Diabolus „ut hanc
cordibus noſtris cœcitatem inducat, ut non
agnoſcamus quantum bonum ſit gratia DEE-
fin quantum malum peccarum, non attendamus-
KH Dei inſpirationibus, ne ſequamur. Et hoc, in hae
inie die tua, vitæ ſcilieet hujus, quæ ſola eſt dies no-
ln ſtra: quam ſequetur dies Oomini, Vide ergo,
nain, quomodo diem tuum impendas; ne timere de-
ni hi beas diem Domini. Deplora priorem cæcita-

alunn rem, & tandem aperi eculos, ut agnoſcas;, quæ
let eratiæ tibi dentur ad vitam æternam.
Rſn (rti 3. Venient dies in te, & circumdabunt te ini-

GyrtiiIng ics tui vallo, Gc. Ibid. Prædicit ever ſionem
ny urbis per Romanos futuram ob peccata, præ=
ſertim in Chriſtum „commiſſa. Peccata enim
Aln ſunt omnium miſeriarum cauſæ, & præparant
ANd materiam vindictæ Dei. Id his exprimitur mi-
ſeria hominis in articulo mortis, qui malè uſus
WinuH eſt tempore ſuæ viſitationis, & gratiz- Circum-
Mulun dabunt cam inimici Dzmoncs?z coanguſtabunt-
uun Nulnn præterita peccata: proſternent in terram omnes:
inm E grandes, & vanas deſignationes, &c. quia non-
Mlien ug bene uſa eſt temporc viſitationis ſuæ, Vide
en me qͤuanti tefert, uti gratia dum tempꝑus eſt.
oernn h⸗
en iigtuß
Amorenezt

ühna 1 E 7 EEr.

HE BDOMAD A.
FERIA IV.

Paciſcitur Judas cum Prit

tradendo IBiu.

Dn abiit unus ae daodezim, qui dicebatur
ad Principes Saceraotum
n intravit aviditas
uſi unguenti „ vel

dotten infenſiſſimos
& morti eus it tentos. Vide quo eva⸗=
indomitæ animi pachones. I. Ardebat avae
ritia judas. 2. Hinc murmurator fact us de pro-
93

1.

uento. 3. tum cœpit odiiſle Chriſtum.
4. E uk tet i0o venderc. §. non amico, ſed cas
ibus inimicis. Time proinde paſſiones tuas,
applic ca illis ſecurim mortificationis.
t illis: Suid vultis mihi dare, & ego
radam. bid. Qantas, quàm pretio-
ſas merces prop onit peſſimus mercator. Wel
Pilium! ſed quam vili æſtimat, qui Pretii!
tatem iniquis emptoribus remittit? qui nec]
ſum nominare dignatur! Reſac ergò tam vil 3
eſt Deus? Ah! quoties tu eum vilioris aRimilk
At quanto pluris ille te fecit? qui pro te ſe,
tamque ſuam dedit. O brutum! ſi non plur
æſtimas, ſi non amas.
3 4 At idi cenſtituernnt ei z0. argenteos. Ibid.
Præ:

„
Q
.
„
—

—.

1⁵

clies 4,na

d . 1

IONANKNNRNN

R Wn

onin

AINPNN GE

Meloz elgo N

eunfllort 11
mulgui ⸗ 7

oele

SEXAGESIM £. 1II

Pfeti ium jumenti, aut viliſſimi mancipii? Quis
iſte Dei contemptus? Sed altiore conſilio tam
parvo eſt venditus. Nos= elle voluit prætioſos face-
re in pretii viluate, ait D. Paulin. ep. 2. tſe nobis
hac vilitatepretiofßser, quod ſe vili vuli aſtimari,
ut at omnibus ematur. Non potes grandia pro
1 . . —. .
Deo dare, da parva, da curam minimorum. His-
libenter ſe tibi vendit.

1

F E KIA v.
Cœna baſchalis.

Te in civitatem ad quendam, & dicite: Magi⸗
ſt er dicit àè apad te ſacis Raß ſeha, laltn. 26,
Pau aperri inn Jela

„
D
—
S
„◻
„
4 —
S.
S
G
—7
B
—
5

Patri-
placcat? A⸗ —A t
facio Paſehba: . & X ille protiaus aſſentitur, & fervert

ad obſe ſequiut m. Sufhcitne tibi à eoii ſuperiori-
bus. à regula ianui, quid Deoplaceat? ſtatimne
aſſentiris? an quaxdoqu e ſervi us cogendus es
ſic pretium operis, & meritum perdis.
2. Deſiderio deſidera vi hoc bPaſcha manducare
vobiſeam. Ibid. Hec Paſcha? quod eſt ultimum
VIrg lax. u0 mox ſequetur, acerba da lio, &
mors infamis? Ideo omnino, quia poſt hoc ſcit
ſecuturam mortem, ad quam tui amore ſemper
aſpi rabat. Qaèò vicinior eſt paſſioni, eo majus
gaddium prodit, Si Chriſtam te amare cre.
dis,

F1 2. HEBDOMADA.

dis, & pati fugis, ubi mentitis. Probatie amoris
eſp paſſio, præſertim ſi fit cum gaudio, aut cum
antecedente deſiderio. O quàm tu delicatus es!
non correſpondebis deſiderio Chriſti, niſi ſimilia
concipias.
3. Conſidera Chriſtum hic ſervaſſe omnes
gis cæremonias, & quid ca ſigni ficarent con-
templatum. Ia agno occiſo, excoriato, aſſo ſe iꝑ-
ſum oceidendum; flagellis excoriandum & igne
amoris conſumendum. In ſecto, non fractis eſſi-
bu :ſe luxatum quidem, oſſa tamen ſua uon fra-
cta. In feſtinatione comedentium, feſtinationem
furoris inimicorum. In lactucis agreſtibus, ſui
fellis amaritudinem., In baculo, quem manibus
tenebat, ſuam Crucem. Cogita qui fuerint hic
affe ctus, ſed ad omnia hæc offerentis: & conare
Amiles elicere.

F ER IA VI.

Lotio pedum.
I: CCiens quia omnia dedit ei Pater in manus,
Jurgit à cæna, & cœpit lavare pedes. Joan.
13. Qaæ connexio iſta? Scit omnia ſibi data
in manus, & cœpit lavare pedes? Ut intelligas,
qusnta ſit humilitas, intellige quanta ſit maje-
ſtas ejus, qui ſe abjicit. Peteſne majorem co-
gitare? Appende vilitatem tuam: & tamen hu-
miliari detrectas. Omnia ſunt ei data in manus.
Sed tu ſurripis aliquid illi, quia pedes illi tuos,
id eſt, affectus non das. Ubi vagantur? nonne
Poſt. veſtigia gregum, ſeu creaturarum: Colli-

8*

2

Il

hn .
ndu,
Inllue les

,.,

(cGl, ℳ

ui Cu won

Amvirirur

Sal Cellothud
71
4Ptuet Ae u0

ind Sſeccu

had dotles le

umnigun, leegl
1

ecke
.

AN

lii Mtinn
n zh⸗ ira
guen rue
io Cnne

ieſn

lahiſnmg
uni 401)
Aulintin
viudt/
umnlunft.
dun Hluninun
uiel unßlen
ul, n zut
Girgifnint
Aſtend/Adan

.

ein⸗

P,MrAE
Muor udl
runil
liunln
egunn m’⸗
eln guſlin
ntEun 1
gtii unhen

giies

Ringert,
geallin H

SEXAGESIMX. 11

ge eos conſigna ei in manus, ut ille lavet à
pulveribus, aut ſordibus, quæ ex creaturis ad-
hærent, & manu ſua cos regat.
2) Surgit à cœna, ponis veſtimenta, accitit
lintenm, parat saquam, lavat, abſtergit. Ibide
Omnia ſolus agiir. Cur non Diſcipulorum ali=-
quis ad juvandum admittitur? Ad honorata, ac—
filiationem Dei, ad hæreditatem regni, ad pote-
ſtatem abſolvendi, & e iciendi Dæmonia admi=-
ſit ſocios; ad ea, quæ ſant humilitatis, ꝑræ venit
omnes, nec opinantes, Sic agunt veri humiles.
Non es verè humilis, ſi vili in miniſterio noa
cettas prævenire. At tu fortè nec ſequi conten-=
dis, & lentus aſpicis alios. Crede mihi, aſpicies
eriam olim de longe, cum illi te ad pramium
antecedent, & ſerò dolebis.
3. Penit erg̈ ad Simonem Petrum, &&. Ibids
Pettus videt hinc ſuam viliratem, inde majefra⸗=
tem DEI: ſtupet: Domine;, tu miln lavas bpedes?

Pondera ſinogula verba. Domine univetſorum-

& meus: Iu, cujus eſt poteſtas, & imperium:
mihi ſervo vili ſſimo, & peccatori, & c. Obſtupe⸗
ſce verò quod ipſum toties in te faciat ESUS,
toties te abluat non aquâ, ſed ſanguine ſuo: ſeu
gratià ex meritis ſanguinis. At hujus tanta ne=-
ceſſitas eſt ut niſi te laverit, non fis habiturus
partem cum illo. Dic ergò cum Petro: Gsmine,
non tantum pedes affectuum, ſed etism caput co-=
gitationum, e, manus operum, ut omnia ſint:
munda in conſpectu tuo.

5AB-

HRBDOMADA.

Admonitio Diſcipulis data poſt
S dum ablutionem.

Per interrogationem revocat nos ad attentio-
nem. Res enim attentu digniſſima eſt humili-

as Chrifti, 2. Verbo explicat quod prius exem-

quæ ipſius factis animantur, 3. Argumen-
tum ner volum eſt; E.
Ego vobis; ergòô vo

xis: 312 a 5ls emna non n
2. Easmplam enim

0
dedi vobis, at quemadmo-
dum egofeci, ita & Ves faciatis. 1bid. Vide quo
facta Chriſti teadant ? ut ſint tibi in exemplum.
Quantum eſt de te, vitam adimis factis Chriſti,
ſi non imitaris: Kaudas chim ea fine ſuo: quia
excmpla cefant eft exempla, ubi ceſſat imita-

tio. Ne feceris tu . ac illis injuriam. Vide et etiatmn
quàm bonum
nit tibi zugn
Quam bon

trahar, † prius,

1. Oactis erim vobis si ergo ego lavi
,11 S
— — beges 5 Mominus, at Magiſter veſier,
E& Vos deb alter alter ins la varepedet. Oan. I3:
„

bie 14

, K

„ℳ ſt ans ee.
,A MW ü

nn .

QINQUAGESIM K. 11†
compendioſa eſt, certa perfectionis norma-
3. Fi hac ſcitis, e i eritis, ſi ſereritis sa. Ibid.
Abert doctrina an 10d non ille ſit beatus qui
multa ſcit, ſed qui facit, quæ ſcir. Non enim ma-
gnum eſt virintem cogneſcere, ſed udiosè agere,
ait Cytill. Alex. 1.9, in Joan. c. 9. Non ergò ſatis
eſt, quèòd ſcias: exempla Domini- lpſa Kientia
eſt quædam ad Umira! adum ob ligati io. Nam
Luc. I2. Servus, qui ſcit
ſui, vapulat multis, ſi non
Expende, quanta tu lumina

habeas . qun stam
bonorum cognitionem, O ſi ſecu
ceres! e ef eſes beatt

H Venerabilis Eucha-

„
5
◻
◻
◻
9
B
—
.*
.

1. A Ceiire. & comedites Hos ef corpus meam.
. Matth 26. Crede primum vivà flde,
carnem- ſangsinem, animam Chriſti , LDei-
tatem, & ui idquid eſt Deus, eſſe in SSe Eucha-
riſtia, ſve vi verborum, ſive per concomitantiam-
Admirare Dei ſapieatiam, quæ invenit novum
modum ſeænobis communicandi. Obſtupelſce
& lauda omnipotentiam, quæ une momento,
ſolo verbo illa omnia ſub ſpeciebus panis, & vi-
ni ponit. Agnoſce infini itum amorem, quo hoc
facit. Sicut Parer Sie di mundum, ut Fi-

lium ſuum unigen iru et: ita & Filius, ut
ſe ipſum dare ut t ſir sobiſcum uſque ad con-
ſum! matio necmn Eculi.

0 admirabilis, & ama-
cogitaverit, ut t incarna⸗
xetur,

bilis Deus o c te

116 HEBDOMADA.
etur, quantum eſt? Sed' q uantò majus, quòd
in te, velut denuò in mundum veniat, & Omnia
fecum adferat, quæ tunc attulit? Quid retribuces

Domiaso?
2. Dominus PIus in qua nocte tradebatur,

accipiens panem &. Confidera tempus hujus
inſtitutionis. Erat illud ipſum, quo cjus vitz

ſtruebantur inſidiæ, quo fervebant odia Jju.

dæorum inillum. Sic aquæ perſecutionum non-
potucrunt extinguere charitatem ejus, Sic
azmat nos etiam ; cùm inimici ſumus. Tormen-
ta igitur vicina , crux, infamia, non cauſarunt
ſeparationem Chriſti à te, ſed majorem conjun-
ctionem ger hoc amoris, & unionis Sacramen-
tum. ezsαergo te ſeparabit à charitate Ch ife.n
ze ibulatio? an anguſtia ? an fames ? an nuaitas

an periculum? Rom, S. Conclude magno ar-

dentique amore: in hu omnibus ſup eralo, broptir
eum qui dilexit mes- .
3. Et manducantibus illis accenit eſus par
nem. Marc. I4.. Conſidera quos Chriſtus adhi-
buerit convivase. Apoſtolos nempe, & inter eos,
ut communior habet ſententia, ctiam Judam.
Sed quanta fumentium diverſitas? Illi corpore
ſimul & ſpiritu ardentiſſimæ devotionis, iſte
ſolum corpore, ſpiritu autem in proditionem
Chriſti intento. Vide belluam illam hoc amoris
cibo nen mitigatam? & adverte quomodo ſęe-
lera in catenam eant, cum paſſio, ex qua ortum
trahunt; non tempeſtivè opprimitur.

nſaiſe4n

a la r nrii

Aan. ul
e r
lul m 1 4

N

Nunne ,,

E
eleete⸗
Kahe

l ei

6

adden ene
hlun, re
eeinne tdr

ℳ ℳ
,ſinn 41 ,ℳ
(nrlute migrot
. ee
i Mekefe
rcht ie
nemoie

in tim ,
.lis/Nr

nr derotot

en l ⸗
nkateu
Lihſenen
mtlo uf
ſunmun

gun Ul 8

QVINQUAGE SIM EÆ. 1
FE E RIA II.
Chriſtus ſuper cœna inſinuat
proditorem.

1. V Eſus turbatus eſt ſpiritu, & dixit: Ames

dico vobis „ quia unus ex vobis me tradet.
Joan, 13. Turbatio hæc fuit vehemens triſtitia.
Cauſa hujus eſt atrocitas criminis à Juda pa-
trandi, ab Apoſtelo, à domeſtico. ouid non
agit , ut à meditato eum ſcelere reducat ?
Oſtendit ſe conſcium futuræ proditionis, ut
non credat Judas ſuum ſcelus latere. Non
nominat proditorem, ut parcat famæ; ue non
concitentur in eum alii diſcipuli, ut judas hac
lenitate trahatur; ne manifeſtè coargutus, fiate
impudentior. Dum nihil proficit, dat ſigaum
proditoris: Qui intingit mecum manum, &c
Intentat ei Ve æternæ damnationis. O boni-
tas Dei! O duritia peccatoris ! O Domine.
non induretur cor meum, ad tot inſpirationes,
quas & mihi mittis.
2. Et conzriſtati ſunt valdè, & ceæperunt ſin-
guli dicere? Nunquid ego ſum Bomine? Matth. 16
udd dixit: Unus esæ vobis, omnes perturbat-
§. Chryſ. hom. 71: in Joan. Quare? Non de
conſcientia reatu, ſed de humana mutabilitatis
incerto. S. Leo. ſer. 7. de Paſſ. Etſi non eſſent ſibi
conſcii, timebant ſuæ fragilitati: Noli ergo &
tu nimium tibi conſidere. Cecidit Petrus, qui
nimium ſibi fidebat. 2. Timens ne minas verum
eſſet, quod in ſe quiſquis no verat. Idem S. Leo.
Etſi enim quis nihil ſibi conſaius ſit, nee er

118 HE BDOMADA.

hoc juſtiſicatus eſt. Time & tu, & dic? Ab occul-
tis meis munda me, Audet & impudentiſſimus
Judas idem quærere. Quid tu facis, ne te ſuſpe-
Kum patiaris: Quàm manſuetè reſpondit Chri-
ſtus: Ta dixiſti: non tu ſcelerate tu perfide, & c.
Quid tu reſpondes ei, à quo offenſus es? quibus
verbis? quo vulru ?7 quâ voce:
3. Continnuo cæivit. Erat autem nox. Et cum
eiviſſet, dixit Jus: Nunc clarificatus eſt filius
hominis., Joan. 13. Ingreſſus in cum Satha-
nas, non permiſit, ut orationem expecétaret,
timens ne ſeintillam in ejus animo accenderet, & ad
meliora retraheret. & Cyril. Vide quàm ſtudeat
dæmon ab otatione avertere cos, quos tentat,
& collige quàm efficax remedium eſſe debeat
oratio- 2. Quando evixit Judas, clarificatus eſt
Chriſtus: ſeparato e im nequiſſime Iuda, & ſecum
remanentibus Sandis. S. Aug. tract. 6 3. in oan.
quaſi una iniqui præſentia gloriam Chriſti ob-
ſcuraverit. Qui ergè inter Sanctos vivis, ſtude
virtuti, ne tua vita gloriam Chriſti obfuſcet.

F E RI A III.

Contentio Diſcipulorum.

ideretur eſſe major. Luc. 22. Certiores
Jahti de morte Magiſtri, inquirebant, quis zgorum

1. P Ada ſt contentio inter eos, quis eorum

videretur eſſe major, ist cateris fieret Magiſter. Eu-

☛

thym. Quam citò murantur affectus noſtri!
Paulò ante contrifſtati ſunt valdè, quèd traden-

QUINQUAGHESIMX. 119

Gus eſſet Chriftus: jam in ambitionem cadunt.
Vide tu, ne ſis in bono tam inconſtanse Ipfirmæ
virtutis ſunt affectus deſi Utorit le 2. Qi conten-
dunt? Etiam in Chriſti ſchola? ſub Magiſtr
humilitatis? 3. Quæ m ateria dif lerprattoni⸗⸗
Quis Videretur, coram hominibus, n non quis te
ipsà efler. O vanitas! viſne tu videri an eſſe.
2. ui maior eſt in vobis kat ſicut minor,
lbid. Hoc eſt pharmacum cutandæ ambitioni.
Nam contraria optime curantur contrariis. Ex-=
cellentiorem te judicas officio ,Ppoteſtate, ſciep-
tig, & c. Fias ſicnt minor. Ita lege à Cl hriſto ſan-
citum eſt. Hoc ejus exe mplo ſir marum. Ego au-
tem in medio weſtrum ſum, ſicut r miniſtrat,
Alii ſolum videntur eſſe majores: qui ſe demit-
tunt, re ipſa ſunt. Credis hanc verientem⸗ Et
cur non huc tua tendunt ſtudia ? cur locum, ca-
thedram, officium, & c, honoratiora ambis?
3, Et ego deſpono vo his, ſicut ⸗ it mihi
Pater meus regnum. Ibid. Ac
dam ambitionem ad ſe
militatem, & Crucem. Hamilka vſe/ em etipſum
4A½ propter quod Deus exaltavit illum; . dedit illi
Regnum. Phil. z. Filius tibi codem n modo diſpo⸗
tpln n, nit reguum. Diſponit velut nento: & ulti-
ma voluntatc, quam non lic nfringere. De-
Iuſoria ſunt ergo Principia bi⸗ ntraria, quæ
hactenus es ſecutus. IIlud certiſ RKmumclt ui
ſe humiliat, exaltabitur. Luc. I4.

5

i te

esS
1 M, gt⸗

HEBDOMADA.
FPERIA IV.

Sermo Chriſti ſuper Cœna.

J. Oleut dilexit me Fater, & ege dilexis vos
—₰ Manete in dilectione mea, Joan. I 5½. Lon-=
egus eſt ſermo, & digniſſimus, qui ſæpius
legatur. Tria autem potiſſimum eo commen-
davit. I. quidem, Amorem Dei, non qualem-
cunque, ſed permanentem, & conſtantem. A
hunc ut inducat, ſuum in nos amorem propo-
nit, Dilexi vos gratis, ſine veſtris meritis: Sieat
dilexit me Pater, tam intenſo, tam puro amore.
Nonne jure amari exigit, qui ita amat? Et quod
ſigaum amoris ei dabis? unum petit: Si dilgitis
me, mandata mea ſervate. Quam facilei mandata
ejus gravia non ſunt. Daſne hoc ſignum in re-
gularum obſervantia ? Quem fructum feret,
qui ita diligit? I. Manifeſtabo ei me inſum per
plura lumina. 2. Pater meus diligit eum. 3, Ad eum
wveniemu,, & manſiones apud eum faciemus, Ex-
pende hæc omnia.
2. Mandatum nowum do vobis, ut diligaris in-
vicem, ſicut dilexi vos. Ibid. 2. Commendat
dilectionem proximi. Si hæc abſit, non eſt di-
lectio Dei. 1. Joan. 4. Mandatum novum: in quo
fundatur lex nova, quæ eſt lex amoris, in qua ſub

capite Chriſto omnes unum corpus ſumus ‚ſinguſi
autem alter alterius membra. Rom. 4. Novum
non novitate diligendi, ſed diligendi, ſicut ipſe in
dilexit, gratis, etiam inimicos, cum ſuo incom-
modo per tormenta, uſque ad Crucem, ut da
6⁶

Nolè
un i⸗
cerg gtle⸗
u ſid⸗
otd, ſ⸗
Ha oid i
ſefari 6
Aileim i
ui/ iuun e
gein ſii
Aaueh4
er Ktiguit,
ln i n
aau nhi,/ 4
sit nelit/
lu elſmmn
er lnſrun
utanuelern

4

III

4 4
Enlatr

me u me⸗
leit lnd
dün plie
ütin onn
ummnte)
nn,
de⸗ :
enn

Ah

— — –

QUINQUAGE SIMA. rrr

ſalvaret. O quantum abes ab hac pet fectione:
Si vis Diſcipulus cjus eſſe, aceende hunc in te
amorem. Hunc pro ſigno Diſcipulatus exigit.
In hoc cognoſcent omnes, quia Diſcipuli mei eſtis,
ſi dilecionem habutritis ad invicem.
3. Petite, & accipieti’ Gommendat oratio-
nem. Accendit fiduciam impetrandi. Quod-.
eunque petieritis, faciam vobis. Z. Auget fidu-
ciam, quod petendum ſit à Patte: ſi quid petieri-=
euluen tis Patrem, Qui bonus eſt, & potens, 3. Docet
minttn I ur id, quod petitur, ſit aliquid, id eſt, ut aic Au-
ürid Lguſtin, tract. 102, in Joan. quod in beataæ Vita
comparatione non ſit nihil, ꝶ Docet petendum
in nomine, ſeu per merita ſua, quæ ut ait Ru-
pert. lI. 12. in Joan. neceſſarium ſunt uni verſa
orationis vehiculum. 5. Quod petitur, dirigatur
ad gloriam Dei: at glorißcetur Pater in Elio.
ain . SI has conditiones accuratè ſervaveris, quod pe-
ei nfſe Seiacciples.

F E R IA V.
M ſianl
Ghriſtus Gonſolatur Apoſtolos.
Swli,l

4Cum I. On rslinquam vos orphanos; veniam aa
vos. Joan. 14. Conſolatur de ſuo abi⸗

vepbler dotdll
in⸗ tu triſtes Apoſtolos, pollicendo ſemper præ-
8 Gpd⸗ ſens ſuum auxilium in omni tribulatione. Si
lumdl , Deus tecum quis contra te? Non relinquet te,
ana ſa rniſi prior tu eum telinquas. Perſeverabit ſſe Pa-
1 on , ter, ſi non de ſinas eſſe filius. Etſi te modicum re-

üi linquat in deſolatione, aut afflictione: inrum
i n mollicumn & videbis eum, & gaudebit cor tuum,
40 F a, dni-

11 2 HE BDOMADA

1. Animat eos ſpe præmii æferni: s domo Pa-⸗
rris mei manſiznes multa ſum, & ego vado vobi
parare docum. Modicum eſt quodcunque tribu:
letiopis, ſed æternum quandoque gloriæ gon-
dus illi promittitur. Illuc teſpice, ne preſlus ani-
mo deficias. .
2. Buin de mundo nos eſtis, ſed elegi Vos de
mundo, proptzren odit wos mundus. Oan. 16. En
aliud Aolatium; quia ſignum eſt Divinæ electio:
nis, ſi habeas, quod Patiaris- Quos reprobat, pae
tituc ize poſt geſtigia gregum, ac dele ctatio-
num ſaarum- Addit; Iple Peter ama! os, quig
Gos me àmaſtis. Quartum ſolatium, quia ati-
Gioses ſunt pignus amoris Dei in nos. Qam
majorem conſolationem petis, quâm ſcire, quog
te Deus amet? . B
3, Si me berſecuti ſant, & Vos perſequent ur.
bid. uinto cxemplum ſuum in (ſolatium ad-
ducit: Me priorem vobis odio habuit. Sed ceoni-
Adit e, ego viciungum, vOs quegque vincetis, quia
ego vobiſcum pugno. 6. Denique: Triſtitia ve⸗
Eira con vertetur in gaudium; mundi verò gau-
diam in æterna lamenta, Qaο melius tibi
eit amplecti viam , cujus terminu; eſt æternum
gaudere. AAd ſpings ergo ad Crucem aſpira.

FERIA VI.

Oratio Chriſti ad Patrem „ Pfo .

Diſcipulis.
1. P Ater ſandts, ſerva eos in naosnine tus; guss
Adediſti mihi, 21 ſin: unum ſicut & nos.

Joan

,erotallt

a lezoe

unibi 4
Mrunt. Hoc

e derbec
i iepel bec

„Rorer, N

rir 1 vi
eitl!

en
lin i
11

on

1ocoge
„ 1

, 6
N, lon. 4
e, Ntz
ikegroben:

Ni,
NE CeRcN.A

1
unr zmupl gui

gabut N g

H,1
ercenufe

Nenade, Initev

ceteu
ren thin

.
Palren 4
l.
i mi
un“

WNSG

QUINANUAGESIMXA. 122

Joan. 17. I. Per unionem charitatis perfectiſſi.

mam, ut ſint unum, ſicut Perſonæ Trinitatis, ſi

nek naturâ „ſaltem intellectu, judicio, volun-
tate; idem ſapiant, inem velint. Vide ut tua talis
Gt charitas. 2. Non rogo, ut tollas eos de mundo, ex
tribulationibus, quia volo eos adhuc pro nomi-
ne meo pati: fſed ut ſerves eos à malo, Id eſt, pec⸗
cato. Magis ergò ſollicitus eſto, ut peccatum fus
gias, quàm Crucem, & afflictionem. 3: Sandifi-
ca eos in veritate, per gratiam Spirits Sancti, ur
ſint idonci miniſtri Evangelii. Sed cu etiam ut
talis ſis, gratiæ collabora, neque ſis ſicte ſan-
QRus, ſed in veritate.
2. Tui erant, & tu mihi eos dadifti, & ſermo-
nem tuum ſervaverunt. Hoc primum motivum
eſt, quare pro iis oref. Ex parte quidem Chriſti,
quia illi à Patre commiſſi erant. Ex parte verè
Diſcipulorum, quia ſermonem Dei, ſeu fi⸗
dem, aut legem ſervaverunt, & gratia Dei in
eis vacua non fuit, ac per hoc ſe dignos reddide-
runt, ut pro iis oraret. Vis Advocatum Jeſum
apud Deum experiri? vide ut cum veritate
dicas: Tuus ego ſum; deinde ut gratia Dei
apud te vacua non fit, 2. Motivum eſt, Clari-
lcatus ſum, in iis: quia me glorificant coram ho-
minibus, An & tu Deum giorificas affectu, ver⸗=
bo, opere?
3. Non pre eis autem tantum roge, ſed & pro
eis , qui redituri ſunt per verbum eorum in me.
lIbid. Crede & pro te oraſſe, quem præſentem
ut comprfchenſor in eſſentia Divina, ut viatos
per ſcientiam infuſam videbit. Efedum habe
F 2 it

N.
aj enu
,1 MAN

14 HEBDOMADA

Pit oratio, ſi tu non reſiſtas. Quid verè oravie
pro te. & pro omnibus ? 1. Ue emnes ſiat unu m

Pper charitatem inter ſe. 2. Sicut tu Pater in me,
m ego in te, ut & ipſi innobis unum ſiot, per
charitatem adDeum. Duüplicem ergo hunc

m u

W 2
ert 51,
Katerote 4

amorem pro te poſtulabit. O quàm felix ſi hune
habeas! at non habebis, niſi omnem alium ſen-
(ualem amorem expellas. eer e nn
SsAB B ATHO,

A cœnaculo in hortum egreditur⸗

—.

& prædicit ſcandalum Diſcei. 4
„ . „ 7
17ET egreſſus ibat ſecundum conſuetudinem in s, ubn
montem olivarum. Luc. 2 2 Ex urbe olim iſthnnh,

ſibi dilecta, tot bent ficiis adornata, lacrymis dorit

à ſe deplorata, ſed quæ gratiis non eſt uſa, egre-⸗ allemn
ditur Jjeſus. Quis non timeat vVel inter ipſa be-
neſicia, ne à Jeſu deſeratur ? Non cx eo ſecu- l
rum te reddunt, quia dantut, ſed quia coope-
taris, quantum valet. Ibars ſecundim conſuetudin», Almno
qua oraturus ſe à tumultibus ſubducebat, quam lun
non deſeruit, ecſi ſe ibi comptchendendum ſciret. hull;
Diſce non admittere ſpiritualibus exercitiis im- fe.6.

pedimenta, multò minùs quærcre, aut prætexere. N
2. Tnr dicit illis Jeus; omnes vos ſcandalum atd, u i
patiem ini in me in noce iſta. Matthe 26. Timore.
ac puſillanimitate, quâ me Paſtorem veſtrum
deſeretis, ubi ea videbitis evenire, quæ to-
ties prædixi. Aliud eſt de vinculis & morte co- ete
gitate, aliud periculum præſens videre. Vix ul- lel
lum Nn

. QWINQOAGHESIMM. 19 5½
dann lum terrent abſentia mala, at præſentia etiam
WM eie fortes frangunt. Et ſi mille meditationibus pati
disne,, ardua propoſueris, adhac ſta in timore, & non
e ibi ſed ſoli gratiæ innitere
d 3. Reſpondehs autem Petrus, ait ili: Eiſi omnes
i ſeandaliæ aii ſuerint in te, ego nunquam ſcanda=
Iivabor. Ibid. ex fervore quidem ſuo ſolito, ſed.,
en cum humilitate conjuncto hæe dixit Pe-
79 erus, Qui ſibi præſidit, multa ja ctat, pauca præ-
itat, in gravia incidit. Sic Petrus i. contradici?
n getug, Chriſto ptimæ veritati, idque non ſemel, ſed
Un. iterato. z. Chriſto gravius prædicenti lapſum,
pertinaciter reſiſtit. 3. Alios inducit exemplo
1 ſuo, ut ſimiliter omnes dicerent: Debui ſet dicere?g
u dena mihigratiam, ut ſi omnes ſcan dalum paſſi
Enen fuerint, ego in negazionem non cadam. Origehome
Gun, 35. in Matth. Neque bonis ergo tuis affectibus
wr nimium fide, quia levi vento mutantut ſed eos
Wrar in gratia Dei funda.

1 Eginage ,Ki :. ;A;;
er Chriſti in horto triſtitia, tæ-
,ltiutr . dium 3 Pavor.
ntutm ⸗ 1Cawν contriſtari. & mœſtus aſſe. Mat. 2 6⸗
lbulenflit Nec timere, nec triſtari potuiſſet, quia

Klnhe!

eeiuen verè beatus etat, niſi his affectibus licentiam
NHGN dediſlet, animam occupandi. Fxceſſus hic
ubl charitatis fuit, qui ſponte voluit illam partem
Nümme affligi, quam torquere non porcrant adverſariis
gerle, Caulſxæ hujus triſtitiæ fuerunt. I. Viva repræſen-
ieuis Aor/ fatio omnium, & ſingulorum cruciatuum ſuo-

ueH rum, ac mortis ignominiofiſſimæ,. Quæ per

12 6 HEBDOMAD AGè

partes paſurus erat, ea hoc tempore ſimui
lenſit in anima. Colligsin & ego in unum ſaſ=
cem omnem tuam paſſionem, ut ſemper ſit in
corde meo faſciculus Myrrhæ- zu. Viva tepræſenz
tatio omnium peccatorum, & exigui fructus ex
ſua paſſione. Et tu ergo triſtitiæ hujus cauſa
fuiſti Chriſtus pro te triſtabatur:quia tu exulta-=
bas in rebus peſimis. Quantum tibi voluptatis,
tantum Deo dediſti tormesti. Ahl non ampliust
ne de te queratur: la atilitas in ſanguine meo.
Pſal, 29.
2. Tunc ait illis? Triſtis eſt anima mea uſqus
sd mortem, Ibid. Mceroris vis erupit in verba;
an ut ſolatium quæreret? an ut etiam id aperi-
ret, quod ſolam in animo latebat, & cognoſei
ab Apoſtolis non poterat? Anima mea, quæ
actu viſione beatâ fruitur, cum qua natursliter
nullus mœror ſtare poteſt, illa tamen triſtatur.
Obſtupeſce! Chriſtus, ut patiatur, miracula

ſupra naturam adhibet. Olamer 71 6 patiendi

deſiderium! At quibus hunc ſuum mœrorem-

aperit? iiſdem, quos ſocios habuit in transfigu-

ratione. Dilce hinc, quòd quibus Deus ſolatia
ſpiritualia concedit, eos præparet ad magnos
dolorcs. Diſce non tantum eſſe cum Chriſto
in monte Thabor, ſed etiam in agohia in monte
Oliveti. .
3. Juſtinete hic, & vigilate merum. Ilbid.

Conſiderare hic potes, quæ Chriſtus triſtitiæ

remedia adhibuerit. Primo enim aperuit hanc
ſuam afflictionem Diſcipulis. Videtur dolori
lenimen accedere, ſi teveletur amico. Expe-
rietis

mn 1t ie a hehtt
NRNR,0

W

uliti
4

wen “L

Mun Mrehene
1Awrzgle
Giſuirn

NMebotiunig
bneslo⸗

uptuütn

l meun. 4
Chritut.
Denin n
. Uenr
a toin

5

CQVADRAGESTM £ 127
rieris id ipſe, ſi tentationes tuas animæ dire-
Gori aperias. Ur di ficile eſt occuitis vulneri-
busremedium; ſic facile apertis. 20 Confert ſe
zd Otationem. Sedets hie donee vadam illuc:
orem. Nog ſeducit procul Regis fiiam, quæ
flenter clamat ad Patrem. Fur ſi clamore pro⸗
ditur, ſtatim fugit. Tentatus ergò non diverte
ad creaturas, ſed ad Deum-

F ERLA II.
Oratio Chriſti in horto.

1. PAeer ſi poſibile eſt, ttanſtat à me calix iſtes
Matth, 26. Hæc prima orationis pars eſt,

Orat ut homo, hortorem tam acerbæ maorz

tis profeſſus. Forté criam cx deliderio ci-=
tins conſummandæ paſſionis uti S. Catharinæ
Senenſ cſt evelatum Forte non rogat, ur cali=
cem ipſe prætereat; ted, ut dit Hilàt. can. 3 ¹
in Matth. ut illud quod ad ſetranſit, in alios acte
dat z ut quoniodo ab ipſo bibitur, ita ab his biva=
tur. Exiſtima ergo illud tibià Chriſto propinatis
Dic f'denter; Galicem ſalutaris accipiam. Kt
quia, licet ſpititus promptus ſit, caro tamen id⸗
KArma eſt, adde: Er nomen Dsmini invocabo,
Plalm. DID7I2.
verumtamen non ſieut ego volo, ſed ſic at ti.
Ibid. Altera orationis pars eſt. Si petivit ut ho-
mo liberari ex morte, inefficaciter petivit, &
nune corrigit naturalem voluntatem „ pef vo⸗
luntatem rationalem, ſe Divioæ ſublicicatem.
Si petivit amore citius patiendi, etiam in hoc
F 4 e

128 HE BDOMNADA I.

le reſignat. Si denique ut etiam alii huac cali-
cem biberent, quibu:, qua menſura dandu ſit,
Patri remittit. Diſce inclinationem naturalis
appetitus ratione corrigere. Diſce te in omni⸗
bus Divinæ voluntati commendare.
3. Iterum abiit, & oravit tertio eundem ſers
monem dicens à Ibid. Interrumpit bis orationem
Diſeipulorum gratia, qui in ſuis periculis dor-
miebant ut eos ad orationem, & ad futuræ
puſillanimitatis remedium hortaretur, Alter-
nat ergò ſtudium Orationis, & Charitatis,
Sic agendaum tibi,. Ubi inter homines com-
parueris, ad Deum redi. Aliquando & oratio
abrumpenda, ut proximo ſuccurras. Opera
charitatis nobiliora ſunt, quàm pietatis. Orat
eumadem ſermonem tertio. Non eſt inanis oras
tio, nec ſterilis, in qua ſæpius eoſdem afectus
repetis.
FERIA III.
Agonia ; & ſudor Chriſti

ſanguineus.
1, E T fadtus in agenia proliæius orabat. Matt. 16
Lucta erat infetioris hominis timen-
tis, & ſupetioris abſolutè volentis, & ſibi impe-
rantis mortem. Diſce hinc ratione, & ſuperio-
re homioe ſemper luctari cum inferiore, &
ca tibi negare quæ ſunt ſeuſu:; ea velle quæ
ratio dictat. Neque hoc languidè, ſed ſi opus
ſit, etiam cum agonia. Diſce deindè quo magis
tenfaris, magis orationi iaſiſtere, ue Deum ad
victoriam habeas adjurorem.
3 2. Ee

7

—

oltel
.
EN ℳ
,a.
binmmat
,Cnun ſ
unba tert
gun ſein
teioncuum
eNieicort
genlbi ſine⸗
ichenſ
ſuun mun i

epltoten
1 Agelu

hwdos,

uitratior
un loenden
mrmeun .
igindien,
umn, dhmm
ſra h
ſeinluz
Auhaier
Utnluceſol
ſer,

I!
Aaie

cho
nitarle B
hiet
1)

N

neig
luinu

endene
W 6
np ii
litznich
n,
nnmn
1ltrin

a.:
dra

unghert
omm 0e
uin ſenti 9t
ini
Cen ad⸗

l.

W
6

s Allent
onins uine
1nAlbiliep

one, Alhed.

n ikeine
er le 6
leince gen
ele,uDe

n

(O

Q“DRAGRSIM. 1:

2. Et fadhus eſt ſuder ejus ſicut gutta ſanguinis
decurrentis in terram. Quo devenit mei cauſa
miſer Deus! Infirmitas mea eſt, & ut curet, me-
dicus ſudat. Clamabat vindictam terra animæ

mex ob peccata mea, nec aliud expectare po-

teram. Aſpergit eam Jeſus ſanguine miſericor-
diæ ſuæ ut miſericordiam clamet. Rupert. o 20
de Vict. Verb. Miſericordia! miſericordia mi“
Deus Plantaverat ſibi vineam electam animam
meam; ſed quia facta erat ſterilis, & inutilis, ri⸗
at eam ſuo ſanguine. O quantum me amaſti
Deus meus! quam parum tibi reddo? Tu ſan-
guinem fundi , ego ſudorem tibi negabo?
. Apparuit ili Angelus de cœlo confortans
eum. Ibid. Hic eſt fructus productæ orationis.
Afflictus perſevera in Oratione: Deus velut An-
elum tibi mittet internam conſolationem.
Conſolabatur autem eum, non inſttuendo, ſed
laudando ejus fortitudinem, ſapientiam, obedi-
entiam erga Patrem, charitatem erga homi=
nes, gloriam., quæ ex paſſione redundabit in
Deum, lætitiam, quæ in Angelos, & c. Et Creator
àcreatura quam humiliter accipit. Diſce affli-
ctos auimos etiam laude ſolari. Diſce minorum
ofſicia non ſuperbè rejicere.

FERIA IV.
Chrifſtus ab Oratione inviſit Dil⸗

cipulos.
a. E?. venit ad Piſcipulos ſuos, & invenit e0
dormientes, & dicit Petro3 Sic? non po-=
E 5 zuifſt is

130 HE BDOMADA I.

tuiſtis und horà vigilare mecum? Matth. 26. Vi-
ſitat Dominus Apoſtolos, ut videat, an vigilent,
& orent, ut mandaverat. Vifitandi ſunt ſubditi.
Tu non ægré feras viſitari. Invenit dormientes.
Ingentia illa Petri promiſſa in ſomnum abie-
runt. Quoties & tua? Quoties tibi faſtidioſum
eſt unâ orationis horà cum Domino agere?
Quoties nec unà horà vigilas, ut attendas, obſer-
vationi propoſitorum? Si increparis, tace cum
Petro. Qui alias ad reſpondendum promptus
fuit, confuſus tacet.
2. Vigilate, & orate, ut non intretis in tenta-
tio nem. Ibid. Pericaulum inſtabat, ne Jjudæo-
rum metu Apoſtoli Chriſtum negarent, aut de-
ſerent. Ideò moner Chriſtus vigilare, & orare.
En optima contra tentationes munimenta: vigi-
lantia, ſeu attentio, & oratio. Vigila; attentè,
reflexe & eum conſideratione operare. In mul-
ta impingis, quia inconſideratè agis, & loqueris.
Ora? in tentationem vadit, gui ad orationem non
vadit, D. Chryſol. ſerm 43.
3. Tunc venit ad Diſcipulos ſuos, & dicit illis 2.
Domite iam, & requieſcite. Ecce appropinquavit
bora, & liushominis tradetur in manus peccato-
zum. Ibid. Per ironiam dormire jam jaben-
tur: quaſi dicat ? monui vos tempore, prævenite
pericula? eeec jam approtinquaz“ hora quàâ tra-
dar, & vos pro me ſtare oporteret; quid agetis
non præmuniti? Noluiſtis mecum vigilare, &
orare: ergo vos vobis relinquuam. O Domine
nunquam. hoc mihi fiat, ut me mihi relinquas!
Certus mihi hinc eilet interitus, Volo ergò vi
gilare

abi,

vni/ betn,

0P
(ℳ

. 4
/0 i
atecte la
EIauis weol
euehtz. Den
nist
ein gols can

Wa o
tl

Aligen iett

. ialiltein 6
1 ½ . .
ahadis
llier
ufne⸗
atihri

1

DN
n
IAan 6.

ſe

lun

nuli tie n

Mnn Monn

nianuin ints.

en, un
nntguer,
lylie, Kone.

Nene⸗ .

Wun
geeid
NMANNare

69,Htil
4 pypayin
7nind ie
,liin ſher
urgeſen
hen gulrt
InNiglen!
n 0
nhinie

GVADRAGESI MX. rE
gilafe ecum, & orare, ut tecum periculis obviafe

poſſim.
F ERIA V.
Obviat turbis, & ſatellitibus,
1. SUrgite, eamus, Ecce appropinquavit, qui mo
tradet, Matth. 26. Verba ſunt, ad vin-
cula, & paſſionem anhelantis: Undé tam ani-
moſus modo ad præſentiam lictorum, qui paulò
ante ad ſolam hofum cogitationem „ c&pi⸗
adere & pavere, & m&œſtus eſe? Agnoſce vim
orationis, & perfect in voluntatem Dei reſig-
pationis. Hoc ſi ſtaris medio, obviabis intrepi-
dus iis, quæ meruebas. Defieis enim in tempo-
te ttibulationis, quia ad eam te per meditatio-
nem non diſponis, quia eam non accipis de ma-
nu Dei. Et idco dum appropinquat hora, tu
fugis.
12. Adhuc so loquente, ectce Jadas anus de Adupe
decim venit & c. Ibid. Quo evaſit indomita judæ
paſſio 2 Ex avaritia fur, ex fure oſor Chriſti, ex
ôſote venditor, ex venditore proditor. & ante-
ſignanus ſicariotum. Infœlix homo cui ſemel
vel una paſſio dominatur! Non opus eſt multis,
ut in ruinam cas, Vel una eſt nimium porten:.
Una cohvocat turbam, Applica ſecurim ad ra-
dicem. Etſi religioſus ſis, quod metuas habes,
Judas anus de duodecim erat.
3. Qui autem tradidit illum dedit eis ſignum

dicens 2 Quemcunque oſeulatus faero, ipſe eſt, ene-

te eum, Vide induſtriam malitiæx, Prævidert
F 60 non

132 à½ HEBDOMADA I.

non facile dignoſcendum ſcit eum evaſiſſe ali-
quando volentibus eum lapidare, alias volenti
bus Regem creare, ne & hic elabatur, monet
ducendum cautè., Ucinam tu cum ranfa cautela,
& reflexione operareris bonum? Utinam tu du-
ceres eum cautè, ne ex corde tuo eum perderes.

F ERIA VI.
De oſculo Judæ.

1½.◻Tcofeſtim accedens ad eum, dixit : Ave
Rabbi? & oſeulatus eſt eum. Matth. 26.
Accedit confeſtim; quàâm impudenter, tam
ſimulatè, vultu hilati, animo venenato. Cui le-
rhales ſtruebat inſidias, illi ſalutem offerebat : ait
vict. Antioch. in Marc. Vocat Magiſtrum, à
cujus Diſcipulatu perfide recedebat, Oſculatur:
auſus pracipuum dilectioni, ſignum, organum effice-
ye Diaboli, S. Ambr. in c. 22. Luc. Si vidiſſes hæc
quid in verbis in geſtibus reprehendiffes?
Et tamen quanrum malum! non fufficit, ut ex-
hibeas externa ſolum ſigna boni Chriſtiani, aut
Religioſi, Vide ne intus venenum lateat. Non
reprchenderis quidem ab homine, ſed à Deo
udicaberis, cui omnia patent.
2. Dixitque illi SUS3 Amice ad quid veniſti?
Tbid. Amicum vocat, ut amicum faciat-Ad quid
venerit rogat, ut in ſe regreſſus cogitet, quam
grande ſcelus moliatur. O infinita Dei miſe-
picordia, quantis non agis ut peceatorem redu-
cas! Non vocat latronem, ſceleratum, ſa-
crileginam. Nen attendit, quid Judæx ſcelus
HMerxre⸗

uni

Clon⸗
4

,

4

1 1

ena hl,
4 alun⸗ 1

auürn be

suut i
,Nue rur
nchirt gt
gibtiethire
Zbnuumis
jenteucll
mlübe ch⸗

Mondin

Aemmt ge

I
lube

1
Ais 14
mniße.
,
6unnen

ſehnlt
eſ
. lt one
umie el
mmengee

11/49
. Auk
Mlieet, u
enedto, C.
n nlt i
ltuv
Caur:

NGude

egtrrlt

nen N
,AiH

4Annß
cin Nud
och
ian Dac
enotemt
cejernutir .

u

1

ungke .

.

QDADRAGESIM &- 133

merebatur, ſed quod ſuam decebat bonitatem.
Si ita blanditur hoſti, quid faciet fideli ſervo?
nomodo tu cum ce agis, à quo cffenſus es?
3. Juda, oſculo ſilium hominis tradis? Quam
belluam non emollirent hæ voces tam amanter
prolatæ? Vide miſericordiam inenarrabilem! ait
Euthim. Siquidem donec traditus eſt, fuit illi curs,

de proditore. Adhuc tenrat illi objicere enormi-

ratem ſceleris, ut cogitet, quid agat. Quid tu fe-
ciſſes? ſi Deus viſibilis tibi peccanti dixiſſeri? ouid
agis? filium hominis tradis Reſiliifſes ſiae du-
bio. Sed etſi non videas oculis, debebas videre
mente, quando ſubibat cogitatio; hocne ages?
peccatum eſt: Deus offenditut. Et quoties hoc
tibi in corde loquebatur? quam verò tu fuiſti
obſtinatus.

5 ABBATHO.

Manifeſtat ſe Chriſtas turbis, &
ſatellitibus.

1. Trezu ſciens omnia, quaæ ventura erant ſu⸗
per eum, proceſit. Joan. 18. Advenerant
cum furore turbæ, jam fixerat oſculum Ju-
das: non irruunt tamen, ut deſignaverant, ſed
ſtant immotæ; E Judas ſtabat cum ipſis. Non po=
terant: quia nondum Jeſus permittebat. Ideo
proceſſit ad eos. Oſtendit quidquid eveniet, ſe
poſſe quidem declinare, ſpontetamen, & libere
paſſurum? imo ſe illa ipſa magno animo ad-
ire, Imitare exemplum. Patientia coacta
3 non

.

134 HEBDOMADAI.
non eſt filiorum Dei. Ad ardua qui non procs-
dit, etiam venientia fugir.
2. Et dixvit eis? Quem queritis? Reſponderunt
ei 5 IgsuM Nazarenum. Dixit eis BSus: Ego ſum.
Ur ergè dixit eis: Ego ſum e abierunt retrorſum, &
ceciaerunt in terram. Ibid. Quærit, & quidem ite-
rato: non ut ſciat, qui ſcit omnia: ſed ut reſpon-
deant: Eſum Nazarevum, & ca dignitate per-
ſonæ agnoſcant immanitatem ſceleriss O boni=
tas DHl tot artibus nos quærentis à Agnoſce tu
perſonæ illius dignitatem, non tantum ut non
offendas, ſed ut impenſius enn quæras. Qui
DSUM non quærit, ſe ipſum gerdit. Ad'unam
vocem: Ego ſum; & nen minacem, non fulmi-
neam, cadunt retrorſum. Ita tractantur qui Deum
quærunt, ut perdant. Quid fiet, quando in judi=
cio voce alla tonabit: Ego ſum, quem tu tam
indigne tractaſti. Stude ergò tu eum quærere
amore & obſequio.
3. Si ergo me quaritis, ſinite hos abire. Ibid.

Prodit curam, ac ſolicitudigem, quam de ſuis

habet, ne perdat ex eis quemquam. Si tantam
curam paucorum habuit, crede non minorera
habirurum tot millium fidelium. Quod in pau-
cis fatum eſt, quomoædo in pluribus negligetur air
Cyril. Alex. lib. I1. C. 34. & qui tam paucorum in
tali tempore curam habuit quomodo innu merabiles
Rdeies non prozeget? Et tu cergò in protectione

ejus es. Confide, quod te perditumenon volet,
niſi te ipſum perdas, 2. Conſuluit corum famæ-

quos fuga dilapſuros prævidet, ut honeſte abiiſſe
Udeantur, Quomodo tu alterius defectus tegis?
50

Muc.

n Atnlt

ℳ Adl

SMoiyiſrven
Sen mnons
11 no eN
As, udon

Nwel los,
4indpotunn:
ennr

ulun tuun
a n, zen

e

Uncher
in Norit
utieri
dunn Tul
ſuinl Deo

14
N

DN
ufi n

ſenſtilzuen,
auf
.
l 16
. V
Ennlen
rit lanee

it ſonlen
en r
uus.
Ell Ann
en, Muſik
Kpur ie
Huunb iil⸗
,Cven n
anlten
arANn. N
mn, nt
Wun Nu
vur nt
1 A
Mete l
nftuehini
unxeEE
i Murn
Ctuennonis
i cnan
rianti,

uekion

QADRAGESIM 135
DOMIN. II. QUIADRAGES.
Petrus defendit Chriſtum.

1. PEtrus habens gladiunz eduxit eum, & per=
cuſſit Pontificis ſer vum. Joan. 18. Facta li-
centia injicicebant manus in Chriſtum ſatelli-
tes. Petrus ex zele, ſed indiſcreto defendendi
Chriſtum iajuſſus, auctoritate propria gladio
ferit: qua re & ſe, & alios ac ipſum Chriſtum
graviori periculo expongbat, unus contra om-
nes. Quam bonus eſt zelus, tamen neceſſatia eſt
diſcretio. Etiam bonorum affectuum nimia ve-
hementia eſt temperanda- Zelus charitati eſt
jungendus, nè ità fiat; aut vindicta. Si zelum
defendendi honoris Dei profiteris, in te ipſum
exhibe. Iavenies multa, quæ ferias, Reſcinde,
quod Deo non eſt honori.
2. Mitte gladium tuum ia vaginam, Calic em
quem dedit mihi Pater, non vis ut bibam illumè
Ibid. Increpat, & docet Petrum, ſe calicem paſ=
ſionis, etſi adferatur ab homini bus tanquam
miniſtris, à Parre accipere ranquam à primo
porrigente, cujus providentia gubernantur
omnia. Non dicas: hic aut ille me afffigit, depri-
mit, honorem meum vulnerar, &c. Calicem

hunc ille tibi porrigit, qui Filio ſuo longe ma-

jorem dedit. Furaris Deo gloriam, ſi creaturæ
tribuis, quod Dei proprium eſt. Ille eſt, & ae-
mô alius, qui deducit ad inferos, & reducit.
Solatio ſit illud, quod qui dat calicem Pater ſit,
tui amantiſfimus, qui per euam non nocere valt,

ſed

X

136 HEHEBDOMADA II.

ſed prodeſſe: fortè ut medicus amara potione
morbum tollere. .
3. Et cum tetigiſſet auriculam ejus, (Malchi.)
ſanavit eum. Luc. 22. Dominus, quaſi quâdam
tenererur reſtituendi obligatione, damnum,
quod ſuus miniſter fecit, reſarcit. Sanat vulnera
cjus, qui venerat vulnera illaturus, Reddit pro
malis bona. Et quoties tibi? Erudiens nos, quòd
in perſecutores noſtros, benefcos nos eſſe oporreat,
ait S. Chryſoſt, hom. 81ein Joan. ſecundo. Sanat
auriculam, nece ſſarium fidei, ac per ſe eonſequens
aliis illapſibus Divinis inſtrumentum. O ſi ſanet
interiorem tuum auditum, ut cum ſanctis illius
inſpirationi bus intendas ?

FERIA II.
Comprehenſio Chriſti. & fuga

Diſcipulorum.
1. Dlæi⸗ Jeſus turbis: Tanquam ad latronem
exiſiis cum gladiis « & fuſtibus compre-
bendere me. Quotidie apud vos ſedebam docens in
zemplo , & non me tenuiſtis. Matth. 26. Jam
jam indigniſſimè vinculandus, & raptandus
nihil non ſuæ congruum benigoitati profert.
Senſum graviſſimum inſinuat, quòd tanquam
latro tractetur, qui præ das non egit alias, quàm
animarum Dæmoni ereptarum, Utinam
anima mea ſit præda tua! En habe illam. 2.⸗
Oſtendit eorum ingratitudinem, qui hæc red-
dunt ſublimi ſuæ doctrinæ exemplo traditæ,
quam & ipſi toties ſunt admirati. Quæ reddis
Deo tibi per inſpirationes loquenti. 3. Otepgir

—

z
mi n
ciulni
Abelt

enni
itüneinn
ſuummihn
Sichen 60
gamun,
Auhi l
beberat,
1umnh colon,
e lcullu
1 eas en
luhoetter
ülh Den
A rNNdle
ſonnti Krn
vlautinen
taaen
lehinde
Unh bar
al k
Orn)

en l.
RN

nn Mie
ſi
ien
dcl ntn
luung “
imng
4 r ehe
S
Vllehnegut
um 0ll
n luns n.

14
Si
SM
n A innn
dbwummn
ülin end
Mrt
1,4 Aten
Gtii etr
gil iugun
glttin
1n. Vir
hibeilmn/
lenzo e
i. E
wi z t⸗

fe non eorum vi, ſed ſponte capi, quando vule.

Et ideò jam capiendum? quia hac eſt hora veſtra.

à Patre decreta, qua me trado in manus veſtras,
Ita ſolvit iniquitates meas? quibus ego me in
maaus Dæmonum conſigoavie

2. Tuné acceßſerunt, & manus infeceruns in

IEſum. & tenuerunt eum. Matth 26. Irruunt in
agnum crudeles lupi. Expende ſævitiam. Tru-
dunt, vellunt, verberant, proſternunt, raptant,
conculcant; manus, collum, pectus, funibus ê&
æteris ſtringunte Vis cauſam; ThHten. 4. Chri-
us Dominus. Spiritus oris noſtri captus eſt in
= noſtris. Tu funes texuiſti, tu catenas fa-
ricaſti peccatis tuis. De te quæritur Pſ. I18.
Funes peccatorum circumplexi ſunt me. Sed time.
Erit tempus, quo fortis Saimſon diſrumpet vin=
cula: & tum ODeus ultionum Dominus, Deus al-
tionum libere aget:, Ergèò tu impone vincula ma-
nibu; tuis, ne cas exteadas ad iniquitatem.
3. Tunc Diſcipuli omnes relicto es fagerunt. Si⸗
lent jam voces illæ: Eamus & nos, & moria=
mur eum illo. Joan. II. KEt illæ:? Etiamſi opor-
tuerit me mori &c. Omnes: Nullo, nec tam zeloſe
quidem bPetro. aut dile cto oanne excepto: Ke-
Riko eo. Domino, Magiſtto ſuo, fagerunt, ut

ſham cutem periculo eriperent. An ſe magis ip-

ſos, an magis Chriſtum amaverint hiac conjice.
Primus ad deſerendum Chriſtum ſtimulus eſt

amare ſeipſum. Diſce tuo ipſe fervoti, ac pro⸗

poſitis non fidere. Sæpe in arena deficis, qui an-
tea tot tibi victorias de te ipſo pollicebaris. Re-
ſolutiones, quas facis, factis proba.

QνA4DRAGESIME. 13

138 HEBDOMADA TI.
PFFK A HII.
JESUS primú⅛m ad Annam
* deducſtur.
1. E? adduxerunz eum ad Annam. Queod in
—Whoc itinere fa um eſt, ſanctius affectu
proſequéris, quàm diſcurſu. Quam aliud
eſt hedie Hieroſolymam ingredientis ſpecta-
culum, quam nuper! Quam variabilis eſt ho-
minum ſenſus, à lætitia in furorem, à laudibus
ad contumelias, ab obſequiis ad opprobria! Ef
conſides in homine? Qauidquid moleſtiarum
corpori, quidquid injuriarum honori excogi⸗
tare goteris, id Domino Majeſtatis illatum
crede. Compatere: te cauſam sgaofſce dole
Et dum ad omnia ſilentem ESUM contem=-

plaris, diſee ſancto filentio longe minores tib?

illatas, aut forte tantum apprehenſas injurtias
decoqueres

2. Pontifex erg? interrogavit Eſum de

diſcipulis ſuis, & de doctrina ejus, Joan. 187

Reus, & ſceleratus Judicem exanimat. Stat

modeſtiſſimus Judex ante reurn. Qua ſuper=⸗

bia? quibas ſannis, & irriſionibus interroga=.

tur quomodo ejus doctrins eluditur? Deus
ab'hominibus, juſtus à peccatoribus judicatur.
Sit erge & mihi pro minimo ſa ab hominibu; ju⸗=
dicer. I. Cor, 4. Meretur, ut judicia me melio-
rum tolerem, qui innécens tulit judicia inique-

rum. Charitas quæ patiens eſt, G. omnia ſuffert:

1æ ſtabiv, ut non dejiciat.

3. Reſbondons Eſas 3 Ego ba lam locutu⸗

ſum

ℳl

Grnu
4,ℳ, 0

N

TT
601 N1
419¹

eh

N. .
p ele

Emeins con

Aeltenie,

ſGene eano
ele

.

i

upnin Au
Aente

Aemmnten ſetn⸗
en loſer

te

1ndhilgelte

.
loer,rde

Konnedilt

Ne n
N.
61 i, ſul

5 ſe
En

t

1
1

6
G 4ℳ

anet⸗
ochcnu

8
, ,ts

QADRAGESIMF. 139
lſum mundo, & in occulto locutus ſum nibil. Quid
me interrogas? interroga ees, qui me audierunt.
Duo interrogatus, de LDiſcipulis, & doctrina;
ad primum tacer, quia Diſcipuli ad ſuam fu-
gam non erant ei honori? bonum de iis de præ-
ſenti non potuit dicere; malum non voluit.
Diſce hinc cautè loqui de proximo, Tace,
quod non eſt pro ejus commensdatione. Vide
ut non ſis confuſioni tanto tuò Magiſtro. Ad
doctrinam verè ſuam exculpandam allegat
publicam famam libete, & ſine metu: Ego pa-
lam locutus ſum. Hoc audet, qui teſtimonium
habet bonæ conſcientiæ. Poteris & tu hoc ſem=-
per. ſi ita opereris, tanquam in publica omni⸗-
um luce,

F ERIA IV.
De alapa Chriſti.

1. INa⸗ miniſtrorum dediz alapam ESU, di-
V cens ? Sic reſpondes Pontific i? Joaß. 18.
Conſidera gravitatem injuriæ. Percutit vilis
homo: percutitur Dei Kilius: alapa immanig
& ut piè creditur. ferrata manu, ab iogra:0 Mal-
cho cui paulo ante aurem ſanaverat, ut habet
S. Chryſ. hom. &S2, in Joan. in faciem, in quam
deſiderant Angeli proſpicere: in conſenſu Prin-
cipum, & Sacerdotum: ob reſponſum mite,
verum. & revetens: laudatur percuſſor, irride-
tur percuſſus. Nec ulciſcitur tamen Dominus,
qui poteſt. Cogita terrezum Regem ſic à man-
cipie tractari ? quod ferrum, qui rogi, quæ rotæ
. . 0OR

140 HHBDOMADA II. „
non expedientur? O bonitas! O patientia Je-
ſu mei! Et ego verbum quodvis, aut minimam
confuſionem. longè majores meritus tam faſti-
dio é fero?

2., Réſpondi ]) ſus 3à Si malè locutus ſum, teſti

monium pezhibe de malo?s ſi autom benè, quid

.me cadis? Ibid. Loquitur Dominus ad alapam,

qui ad flagella ad ſpinas. ad clavos filuir. Do-
cuit iſtis ſilentio commendari patientiam? illo
verè patientiæ laudi nihil demi, ſi reſponſio ſit

mollis, & humilis qualis erat Chriſti. Alte-

rutrum horum ſerva, ſi injuria afficeriso 26 Benè
loquitur Domiaus, & cæditur: ſolvit delicta
linguæz meæ. Dum malè loquor, meritèò mihi
objicit. guid me cædis?
3. Et miſie eum Annas ligatum ad Caipham
Pontificem. Hic cogita, ut ſuperiùs feria. 3. punct.
1I« omnia Mla injuriarum genera Chriſto illata
in itinere ad Caipham. Vide eonfuſiouem Chri-
ſti, affe tus, quibus omnia Patti offert pro ſalu-
te tus, Comparere: tibi indignare, qui cauſa es
omnium. Dole, gratias age, &c.
FE RIA V.
De falſis teſtimoniis contra
Jeſum.
1. P Rincises autem Sacesdotum, & omne conci-
1 lium, gqusrebanti falſum teſtimonium contra
Jeſum, ut eum morti traderent. Matth. 26. Prin-
cipalis eorum intentio erat Jeſum occidere.
altera verò non incurrere apud populum
notam, quòd Jeſus non ſit juſto judicio oc-
cifuse

4 N

2 N N 4
,
ur udhr urt

Umer

rin aund⸗

1
1

etus Mlon
90

.
N

Mmierunt,

Mer

nl khinet da
ula, gur i
mn blenti
uſeeila e
4 in in
nliu nin
ia m
1 n, i
i bene
len ae
Akni.

1

3
il Q ADRAGESIM . 141

leg:
ciſus Igitur quærnor falſa teſtimonia, qui fal-
a 1ſa arcerc debebaort inſi ias uas, etribanalis/chee
mate Ppalliantes, ait Vict. Aatioch, in cap. 14.
laree Marc. Quam malta virtutis prætextu pallian-
faant tur! Nos tu idem quandoque facis? Non re-
rir atc rum colore contentus minus curas de ſubſtan-
e tia? Deponetur aliquando operum tuorum ve-.
nei jum & apparcbunt, quid fior.

utin 2. Re nen invenerunt, ikm multi falſi teſtes
nilrfutn acceſſiſent, Ibid, O quàm innocens eſt vita je-
ickifi dan ſu mei! Non tantum crimen non inveniunt
udniade malitioſi homines, ſed nec umbram criminis in
ue Chriſto. Bené Orig. Adverſus Jeſum nec co-
miln lorsnveniebatur, gui poſſet adiu vare mendacia.
Adeò munda fuit vita Jeſu, & amzni: à irrepre=
SnAtn benſihilis. O ſi vita tus foret talis, ut falſus ac-
e culſator fratrum, nihil in te inveniret, quod pec-
Cn cati ſpeciem haberet? ſi jam migrandum eſſet,
utin putaſne nihil inveniret.
Küchmnpol 3. Et ſurgens Printes Sacerdotum, ait ille
un uc Nihil riſtovdes ad oa, qua Ri 2dverlum te reſtifi-
1 cantur. Admirare ſilentium Jeſu, quod ipſe

1

iniquus udex eſt admiratus! Quære cauſam.
Quurre ſiles mi Jeſu? 1. Non egent reſponſo
A. teſtimonia, quæ ſe ipla conficiunt. Ez non eras

conveniens teſiimonium illorum. Marc. I4. quæ
„ moribus &c vitâ ſatis refutantur. Vide quàm
mn vitæ probitas ſit firma defenſio. Et fruſtra
Gimmmdl excuſas te verbis, ubi te facta accuſant.
MH 2. Chriſtus ſuo ſilentio ſatisfacit, pro ſtul-
Fliunec⸗ tiloquio Adæ, quo cxcuſavit peccatum ſuum,
. Gl . Genelſ. 3. Ita S. Hier. in 14. c. Marci. Et tu illi
ſin ſer ſilen-

142 HEBDOMADA II.

ſilentium indicis, ſi te reum excuſas, ut nocens
innocens videaris.

F ERI A VI.
Adjuratur Chriſtus à Caipha, & CoR-

demnatur blaſphemiis.
1. ET Princeps Sacerdotum ait illi. Adjuro te
per Deum vivum, ut diras nobis, E tn es
Chriſtus Filius Dei. At ille dixit: Iu dixiſti; ego
ſum. Matth. 26, Marc. 14. Amorcm veritatis
prætexit Sacerdos, rec ipſa calumniam quærit.
Si taceat Chriſtus, arguetur Dei contemptor:
ſi neget, ſeductor, & impoſtor populi: ſi affir-
met, Blaſphemus. Non fuiſſet difficile Chriſte
hinc evadere. Affirmat tamen ſe Dei Filium,
qui ad alia ſiluit;: etſi ſciat ſe inde damnandum
morte, Vide quanta libertate Deum confiteri
Oporteat, ejuſque periclitantem honorem tue-
ri. Sepone illuſiosis, & tuorum incommodo-
rum metum, cùm de Deo, aut virtute agitur.
Hac prodita, quid prodeſt vivere?

2. Amode videbitis Filiups hominis ſedentem

à& gextris virtutis Dei, & venientem in nubikus
cali. lbid. Duplicem ſuum sdventum inſinuat:
alterum in carne humilem, dum ſe Filium homi-
nis vocat: alterum in majeſtate ad judican-
dum, ut meminerint fuperbi Sacerdotes, ſe ab
ilo judicandos, quem nunc tam impiè judi-
cant. Tunc ille ſedebit in virtute, iſti ſtabunt
in trepidatione. Qui judicas frattem tuum ini-
què, memineris te olim æquè judicandum. Ne
formi⸗

.

G

eent in ſaeit
ehunt, Mu

—
1

(ℳ

uiz ſue

r
cte
0

Aund

N ole

ie

ahun
Meni.
,4 , An
Mu h,
Al, Ndigti
Anoten fenns
nadenut n

Den eoebecerre
ACMNE

er kDNH
eiwecimvel

ue Deun eonian

WWNE .
lfiee

4

PNN
47 MEuzti N
1 erun it
unlakluni
e 1 ſ

QR A DRAGESIME. 14¾

formides in nube Judicem, ama fratrem, qui
cj us perſonam hHic ſuſtinet. N timeas ſedentem

à dextris, fratrem tuum ne tracta ſiniſtee.

1. Ignc Princeps Sacerdotagm ſcidit veſtimens
ta ſua dicens: Blaſphema vàt. Quid vebis vide=
1asr? ut illi dixerunt: Reus eſt mortis. En iterum
pietatis ſpecie velatum crimen. Dolorem oſten=
dit Pontifex diſçiſfis ex more gentis veſtimen-
tis ſuis ob auditam, ur prætexebat, Blaſphe-
miam. Melfüs ſcidiſſeat corda ſua quàâm veſti=
menta: Unus, quod ſanctiſſime dictum, blal-
phemiæ inſimulat, omnes ſententiam ſuccla-
iant: Reus eſt mortis. Nè tu olim eſſes in judi-
cio, Deus pro te ſactus eſt reus. Quos cxiſti-

mas gnimi ſenſus Chriſto fuiſſe? Eos tu imitare,

dum dicta, factaque tua ſuggillantur.
De injuriis ea nocte à Chriſto
toleratis.
1. Vne expuerunt in ſaciem eius, & colaphis
eum ceciderunt. Matth. a26. Graviffmum
contumeliæ geaus eſt, faciem alicujus conſpue-
re. Raæſpice Romine in facienm Chriſti tui. Ag-
noſce ſiguram ſubſtantiæ tauæ. Hic eſt Fi-
lius tuus, quem gloria & henore coronaſti. Nea
hæc inventa ſunt. Faciem Chriſti conſpui,
guoties animam peccato maculavi. Crcata hæc
Eit enim ad imaginem Dei. Sine Domine ab-⸗
ſtergam hæc ſputa? abſtergam minimas macu-
las animæ mex, Diſcam quoque te imitari,
S ſi quis

144 HEBDOMAPA I.

K quis in faciem meam conjecerit calum⸗
niame Satis hæc convincit ratio; Tu exemplo
præiviſti. .
2. Ei Velaverunt eum, & percutiebant faciem
ejus, & interrogabant eu m dicentes 3 Prophetige
nobis, quis eſt qui te percuſſit? Luc. 22. Ignorans
tiam appingunt ſapientix, Quomodo hoc tu
ferres? Eri quis tu? quis Deus? Videri ſe non
credunt à DEO, qui ſcrutator eſt cordium.
Sic prætendis nequitiæ yelsmen coram homi-
nibus, & coram Deo, Quid tu murmuras
ſit tangeris? Quid & tu Deum percutis, & ta-
cet, Differt, ut reſiꝑiſcar, Id ni ſi facias dicet ali-
quando: Tu me percuſſiſti illo peccato illo lo-
co. illo tempore. Quid dices, qui irriſſti? Deus
videt, & judicat.
3. Er al a multa blaſthemantes dicebaxt in
eum. Ibid. Cogita, quidquid excogitare potes
injuriarum à petulantiſſima turba, volente
Principibn: placere, vino æſtuante, à Dæmone
inſtigata, nullius honorati viri præſentia coët-
cita. Non defendis te mi 1ESU? & ita te in ma-
nus peccatorum tradis? At ergo ne in tuzs qui-
dem me reſigno. Tam verèò hoc neceſſarium
eſt, quàm ſalutem velle. Ab nunc in manibus
tuis ero. Si me percuſteris aliena lingua facto:
que , non recedam à te,

CMN
n n

u ſllst

pulim

Prlron ler-
Ziklreroten
Apiecziun,
ufenctelen
unegi, do
Aan.
aln eu Lernn
in kmu
lummleur en
mi, uicnnn
lanurlit
emene i
Aninn eld
hnen Giim
uunbe zul
tdn
ftnn

i, A
re n ſuii
uh R
4 D 6 ven

n

1 creti S

nuinſen
enieii
n unnn
1 Uuenbe
leu, Neitn
numr A r
lmer onmir
Ctn oumm
Dunpartis Nn
Münhind

VuntiAlnii
lanagturſ
nn Wer
Aeme udn
Criin tan
1Mnrt
cgobehi
nſen korteli
. Ponneln⸗
linteulin

QVADRAGESIMX. 174

DOM. III. QIADRAGESIME£.
De prima Negatione Petri.

1. P Etrus autem ſequebatur eum 4à long?.
Matth. 26. Sequebatur; hec amoris erat;
⁹ longè; hoc timoris, Fervorem jam timor
inftegerat, & ad languorem ſequendi deduxe-
rat. Hic mali principium. Tantum accedis
ruinæ, quantum de fervore ſerviendi Deo remirt-
tis. Quo lentius tu pergis, hoc longius à te re-
eedit, quem ſequeris. Quotidic ergò in novita-
te ſpiritus ambulandum.
12. Erat autem cum eis Peirus ſtans, & calefa-
ciensſe. Matth. 27. Petrus verò ſedelas foris?
Joan. 18. En fructum lentæ ſequelæ, 1. Stat. &
tandem eo devenit, ut à cœpra virrute deſiſtat“
2. dedet, & quaſi conquieſcit in ſuo torpore.
32. Calefacit ſe, quia extremo frigore corripitur.
& quaſi gelarur anima relicta Deo. Hæc te non
invitant ad fervorem ſpiritus? Sed hunc ut fo-
veas noli te miſcere turbæ, aut ſociis, qui Deum
non ſapiunt. Periculum quantum ſit, Petrus
doceat. At „ Iui æamat periculum, peribit in illo
Eccl. 3.
3. Et acceſſit ag eum ana ancikla, dicens: Et
in cum Jeſu Galilas eras. At ille nega vit coram
omnibus, dicens: Neſcio quid diciu. Matth. 26.
Adeò nefarius homo eſt, Jeſus, ur indignum

ducat Apoſtolus, quem profiteatur 7 In=⸗

ter alios? Apoſtoles exiſtens Petrus, Jeſum
Filium Dei vivi profeſſus eſt: inter ſceleratos
= G con-

546 HEB DOMADA II.

conſiſtens diſſimulat noſſe. KEcce diſſolutorum
commercium quo deducat' 2. Ad ancillæ vocem
cecidit Petrus. Per ancillam delectamenta ſen-
ſuum intellige. Turpiter labitur, qui iſta audit.
De hujus yeritate te ĩipſum quæxrzgzg.

De 2. & 3. Negatione Petri.
1. V Iait eum alia ancilla, & ait: Et hic eras
cum jelu Nazareno. Et iterum nega-
vit cum juramento; Juis novi non hossinem.
Matth. 26. Megationi ſecundæ juramentum
addit. Ita via per unum peccatum ad gravius
ſternitur. Minora cayve, nè in graviora inci⸗
das. Dictum veritatis eſt: A“ ſpernit mo dica
paulatim decidet. Non noſti hominem Petre, qui
te crexit in fluctibu:? quem confeſſus es Filium
Dei cujus tot ſpe ctaſti miracula, &c. Quam fa-
cile mutamus confilia! Dum feryet ſpiritus, ad
mortem pro Chriſto aſpiramus: dum teper,
mollis ancilla, aut lcvis tentatio nos proſternit.

Nemo ſibi fidat, ſed cum timore, & tremore,

quiſquis ſalutem ſuam operetur.
2. Gui Kabent dicebant Petro 2² Et tu ex illis
ei. Ilis autem cæœtit anathemafizare, & jurare,
quia neiſcio hominem iſtum. Marc, 14. Quam gra-
vi ruina collapſa eſt Eccleſiz columna? Hæc e
ſibi præfiqentium peena, ut ſibi rclicti, diſcant,
quam parum boſſinte Ita ergo in timore: alias
ciso ub vertetur domus tus. Eccl. 27. Ut modi-
cum dedecus declinarct Petrus? Chriſtum ne-
gavit,

ciaus uen
ormeritn

vlnelenlof
ſin mien
AAlmotb
een
GuCNKαα
xr,
llencon
S Lethre⸗
ci u
nen l
uint Ae

laizoreni

mbliudtet
An n
leiiſintriu
gn n au

N

lalhen
vluhen
Getirue
icg,Ki
luen

II

tur a
61 N
etn t
Nn henn
ni keimm
earnn A
Nümin
Plommuit

rikl Nel
Glhuthin.

ln e n
nirewelfmn
znans! lun
ternioteipiis
uemoe, E
Ceu⸗
1emn 1 8
etflul //
Nuelr
4⸗ lunn
haz, 1 iun
4 lelin,
Dhenm e/

QUADRAGESIMXA. 147

gavit, Quoties tu ob talem metum, ſeu ob re-
ſpectum humanum idem feciſti: ſi non verbe,
certè facto, erubeſcendo virtutis operationem?
Time illud? Qui me erubuserit, hunc Fi lius homi-
xis eru beſcet, Tam pudor boni eſt malus, quàm
pudor mali eſt bonus.
3. Et coxtinuò Gallus cantavit: & recordatat
ſt Petrus verbi lIeſu; & egreſſus ſoras flevit am ar?.
Matth. 26⸗ O miſericordia Dei infinita!
Adhuc loquente, & verba negationis proferente
Petro, eum reſpicit. Quaſi ſuarum ærumaa-
rum oblitus, in ſalutem ſervi intendit; qui
ipſe eum vel maximeè aſſligebat. Quoties Do-
mine cùm mihi iraſci poteras, es miſericordiæ
recordatus? ſuggeſſiſti ad reſurgendum media.
dum laberer! Et te non amem bone Jeſu!
Sed non ſatis amo, niſi injurias tuas doleam, niſi
defleam. Incipiam ergèò cum Petro flerec, &
nunquam deſinam.

F E RI A III
Chriſtus deducitur ad Pilatum.

I. MAͤſAne auteps ſadto conſilium inierunt
Principes Sacerdotum, & Seniores pepuli
adverſum Jeſum, ut eum morti traderent.
Matth, 27. Tertium hoc eſt conſilium pe-
jus prioribus. In primo non omnes conſen-
sère. In ſecunde dubitatum eſt, In tertio in
unam mortis ſententiam conſpirant omnes.
Sic eunt per gradus etiam ſcelera. Tu primum
oeave, in ſecundum non ibis, Conſentit impiis,
S 2 qui

143 HEBDOMADA MI,

qui cum illis in conſilium vadit. Paſſiones ſuas
qui conſulit, facilè aflentitur, & quĩdem contra
Jeſum. De mane ſit hoc conſilium. Filii tene-
brarum confundunt filios Iancis, qui miaus
vigilant, ut Jeſum ſervent, quàm illi ut perdant,
Tu mane conſilium ini cum potentiis tuis, quo-
modo Jeſu ſerviss; vel perdas paſlionecs, quæ
Jeſum perdunt. .
12. Et ſurgens omnis multitudo esrum duxerunt
ilum ad Pilatum. Luc. 2 3. Parum aut nihil dor=
wivit turba illa, quæ totam noctem impendit
illuſionibus Chriſti: odio tamen Chtiſti, & amo-
re placendi Principibus, digerit incommodum
vigiliarum. Tantane tihi eſt promptitudo ad
ſerviendum ac placendum Chriſto? Surgit em nis
multitudo? cur tu cum omnes de mane vigilant
2d fores ſapientiæ æternæ, indulges ſuperfluo
ſomno? Manc exit Chriſtus ad opus ſuum, quod
ci Pater impoſuit, exi & tu ad tuum.
3. Et ipſi nos introierunt in pratoriums, ne con-
taminarentur. Joan. 18. 0) ſceleſta religio!
Puces cœci, excolantes ealicem, camelum auipm

glutientes! Matth. 2 3. Legalem, & externam

magis puritatem curaat, quàm internam: quaſi
Icefus ſit intrare prætorium Ethnici, quod lex
yetabat; & nullum ſit ſcelus Chriſtum occide-
tec. Ruperrus hic: Contaminari eterix: ca vatis
inz roesndo in pratarium, & mt ks harrtbhiliter poRai
nen timetis tractando homieidium: Talis eſt Chri-
ſtianus, qui ſolùm curat cxteriùs videri bonu,
non intus eſſe. AWuss ſaciet, cαν αιριιοτ αι
Dom inus Eccl. 2.

en

vGe
11 uun, .

un ſet
4 eler

ulait rnj

4 i anie
Tanet
un 6
ufrini
ie ns
itiſeiten
A ch,

4
.

kenn

4 I
M 4
4 Unen

lion g⸗

eete

leit ug
ianilre
Wentieng
sin

Mur Ae

gtuntrenitiggn

Pniwn
ngirt,
Nilnngen
nigi
llgelttie
guinnga
nn
apumnun
1 . 33
lceſan
eis Aran

eniretdt

v,IE.
Smen, Ann⸗

üvienmn
, börſen
4uCnitue
gtuiiin
r n
,luaſſile
enttig ic⸗
Gws i

QA DRAGESIMX. 14

F k*kl A IV.

Deſperatio Judæ.

t. T Uee videns Judas, quòd damnam eßit,
pæœnitentid dudus z retalit 30 argenteo?,
dicens: Pecca vi tradens ſan guinem juſt um. Matt Ho
27. Trzadens Chriftum non credcbat damnans
dum, fed evaſurum per miraculam. Secus
evenit. Nunc demam gravitatem ſui delicti
agnoſeit. Imagisem habes hominis, qui ſce-
lus antequam committat, leve quid æſtèmat,
poſtquam commiſit, vidit ſuam miſeriam. Ita
diabolus excœcat ut pecce:; Oculos aperit. ut
deſperes. Non peccaſſet Judas. ſi ad illud atten-
diſſer; Amice ad quid veniſti? Matth. 26. Nos
peccates, ſi prius eonſcientiam, aut Dei in-
ſpirationes audires.
2. At illi dizerunt: Qsid ad nos? iu videris
D. Paſchaſ. l. 126 in Matth. ait: har irridentes
& inſultantes dixiſſe. Hæe eſt merces eorum;
qui ur hominis gratiam ineant, Deum offen-
dunt; ut ab ipſiſmet, querum cauſa peccatunt,
irfideantur, & deſpiciantur. Tu pluris æſtima
gratism Dei, etſi petdenda fit hominum. Si
hominibus placerc velis, Dei ſervus non eris.
2. Sacerdos anxium pœnitentem non ita rejice,
ne deſperet. .
3. Et Judas projedtis argen? eis in templo re=
teſſit, & abiens laques ſse ſuſtendit. Ecce quo reci-
dit Chrifti Apoſtolus? Quis credidiſſet modiei
ptetii avaritiam hunc exitum ſoftitutam ? les
6 3 B a=

150 HEBDOMADA III.

invaleſcit omnis paſſio, niſi in principio ſuſto-
cetur. Ideò vigila, & time te ipſum. Omnis mali
tenue eſt principium.

F ERI A V.
Adducitur Chrifſtus ad Pilatum.

I Eivie ergo Pilatus, ad eos foras, & dixis?
Quam accuſationem adfertis ad verſus ho-
minem huncà Reſzonderunt ei: Si non oſſet hie mals-
ſadtor, nen zibi tradidiſſemus eum. Orditur eon-
flium benéè ab interrogatione- Sed quia cum
turba luctatur, vix eluctabitur. Quæ Chriſti
ſunt, non ſunt tractanda eum turba noſtrarum
affectionum: His adverſus virtutem nunquam
deerit querela. 2. Benè emnia ſecit. Marc, 7. &
ma lefadter dicitur. O ingratitudo! Carperis,
benè feceris? Inſpice tui Jeſu paticntiam,
& humilitarem. Nihil regere; nec quære, ut
de te dicatur? Benè omnia ſecit; niſi olim à Deo.
3° Maltfater non unum ſceleris genus, ſed
omne compleétitur. Et koc Dei Filius! Oin-
jutia inaudita! Adora ejus innocentiam, Gau-
de ſi bona, quæ feceris, improbentur. Sie
propior Chriſtum imitaberis.
2. Dizit ergè eis Pilatus à Accipite eum vos,
& ſecundꝶm legem veſtram judicate. Joan. 1.
Quæ ilſta iniquitas, inimici, & accuſatoris libi-
dini accuſatum relinquere? Quis Chkriſti de-
ſpectus? Quaſi is ille ſit, cujus nemo dignetur
eſſe Jjudex? Compatere deſpecto Jeſu. Dixe-
runt ergè ei Judai? nobis non licet interfic ere
quem-

Go
, Lior9
rlundik
uwiwl
4 urt
6 9 ⸗
gleetint

N
c uun ile
NNe ert,
Tmi ce le
S NdrR
lrtem!
in C/
es ehej e
ſun nlls cti

uuade, I

.
aee! Den

1
Wlndamn cor⸗

l/

alhluoe
eWnn (du
( Wnn,
A

Nn
irſiniz
Unſuzn

1ae

eſ hin
mni ni;
Bonſſihen
n. Ocinrder
e Aginant
n. CGi
anunnAun
inmnugn
iuo ui
Kiutn,
mu,
eakrdh⸗
Nimmin
iumrent

4 Aeiit ie
itt

utetiia?
SSLZ

C
u uni

eit u
1M 47

QG“KDRAGESIMA. 151
guemquam. KHt tamen inferſicitis odio, && lin-
ua. qua cædem eſus peſcitis. Quæ iſta San-
GRitas veſtra? Deus non irridetur. Videt quod
latet in corde, etſi opere non patrerur. Dicam
ego, quoties paſſio ſuggerit factum Dec inju-
iioſum. Mihi non licet interficere jefum; amabo
eum, & reverebor. . ⸗
3. C(æperunt autem illum aeccuſare ditenttes;
i. Hune invenimus ſub vertentem gentem noftram.
Luc. 23. Qui venit de fiercore erigere, qui
mundavit leproſos, ſanavit ægros, sbedire eu-
periofibus doeuit. Eſt hoc ſubvertere? an com-
ponere? 2. Prohibentem tributs dare Caſari,
qui apertè juſſerat dare Caſari, qu4 Caſaris ſunt.
2. Ditéentem ſe Kegeni eſe; qui, né Rex crearetur,
fugerat. En quam falſa crimina pfoferuntur:
Audit Chriſtus; ne interrumpit: non excuſat;
non regerit iniquæ turbæ. Itané ne agis cum
oggertente defecum? Iranè cum optimo Supe-
riore te commonente ? Da te Jeſu converten-⸗
dum ? præbe illi tributum cordis. tui. Adora, &
Venerare Regem tuum.

FkKkRIA VI.

Chriſtus à Pilato examinatur.
1i. TESUS autem ſtetit ante Praſidem. JOan. 13.
Quis univeiſorum conditor Deus. Judex
vivorum, & mortuorum. Coram quo ? co-
fam fcelerato judice. Cujus rei cauſa? quæ-
ſtioni ſubjectus, quaſi feus ſententiam expe-
Ktans; Huc ergèò ſe demiſit ſumma ſan ctitas, &
6⁶ 4 iso&.

179 HHBDOMADA III.

innocentia! Et quouſque tuam non deprimis
ſuperbiam ? Stat Jjeſus: qua confuſione ? qua
tamen animi conſtantia? qua modeſtia; qua
ſubmiſſione? qua in judicem licet improbum,
reverentia? Diſce quid te agere oporteat dum
confunderis, dum ſtas ante Superiorem te cor-
ripientem.
2. Et interrega vit eum Praſes, dicens 2 Tues

Rex Judaorum? Dicit illi ESUS 2 TZu dicis.

Matth. 27. Joco, & per ludibrium quæfivit
Præſes: ſerio, & ex veritate reſpondit Chriſtus
Crede hunc tu & univerſi, & animæ tuæ Re-
gem: huic te, huic obſequia perpetua devove,
Et auſus cs tu perduellis alium Regem animæ
tuæ admittere, aut dicere: Noloe punc vegnare
Iuher me? auſus es tanquam regibus, tuis affe=
Rtibus depravatis ſervire? Heu quam [æve domli-
nati ſunt? Nunc iis rcenuncia; dic fidenterillis:
Nen ſerviam: Dirumbam vinculs eoram ,
prsjiciam à me jugism ipſorum,
3. Reſpondit Pilatas: Gens taus, & Ponti=
fees traaidsrunt te mihi. Quid ſeciſti ? Joan. 18.
Reſgondebo ego pro te mi JESU! Fecit om-
nia, & nihil. Quæ bona ſunt, & ſancta, ab ipſo
ſacta ſunt. Circumſpice omnia, Quæ mala
ſunt, & perverſa, nec ab ipſo, nec in ipſo
ſunt. Pro te ſcio reſpondere. Sed ſi tu ex me
uæras, qstid feciſti? hic hæreo, & confun-
dor. Video enim quam abuſus ſim talentis à te
mihi datis! quam per meam Beglgenelim
inanis in me fuerit gratia tua! Ne mihi olim
dura accidat illa quæſtio: Juid ſeciſti ? ante=
quam

C

ülhnahd

AN

4
Re, !
Ale eo
an eroete,
Klegdead
lteatlun

Uuhi zeor

1
Nedot, N

a Ner s
Agaſrer
ru, ke
Utan ken
ad

Klunautet
ferhihen
H ſie
ntan i

II

tle
lunte
igtlectnn
inheitunn

e, ah
. NMr, N4
Mbtin ſlt
hnſeccite
NuinN
Jiuſengubnn
ud een a
o ler im
ntgin uic
n kerechn⸗

4
— Aleeze,
1eei

daten
Cn Ni,
0 l
u,Me
“ Alaudht
eonnin G
15 ⸗

lebereo, n
umt Mei
ſl ic
1e¹

QμADAAGESIMA. 45 5
quam quidquam faciam, ex me ſollicitè quæ⸗
tam: gquid facis?

5 A BBATRO.

Continuatur idem Examen.

3 RE0aι Jeſus? Regnam maus non eſt
de hoc mundo. Non negat ſe Regem
mundi, ſed negat ſe co modo, pompa, & ar-
morum apparatu regnare, quo Keges mundi,
Quæ ergs illius regnandi zatio? Paupettate,
contemptu, obedientia, humilitate, cruce. EHis
fecit, at omae fibi genu flecteretut. Flecto &&
ego. Agaoſco te Regem meum in vilitate tus,
Hane pro te amplector, Non poteſt efie vilis
qui ſimilis tibi eſt.
3. Dizit ei "ilatus Erge KRexes zu à Re/pondis
Jeſus, Ta dici: 3 quta K&zX νιeρο. Iterum ſe Re-
kem confitetur quæſitus. Conſtantia & vVerises
emper idem loquitur, Et ego te Regem ciede,
& confiteor, & dicam fſemper: Rex meut,

Deus meus es tis, Si invadit animæ dominatuns

paſſio; dicam: Rex meus es tu. Ju hoc natus ſam
& ego, ut factis perhibeam tefſtimonium huie
veritatiy & conſtanter præbebho.
3. Diæzit ei Pilatus: leid eſt verita:? Et clem
hoe dix ſſez, ivit. Gan. 1 3. Salutaris eſt quæſtio.
Utinam expeétaret reſponſum. Et cu fegaen⸗
ter quære? lsd eſt veritas? Sed & telgon=
ſum attende, Multa tibi movet amor proptins
animeofum magae; mMmelta Deus de ame g,Ei

194 HERBDOMADA IV.

de contemptu tui, &c, Quære, quid eſt veritas à
depone larvam rebus; attende veritatibus pra-
cticis. a2. Cave tranſitorium fer vorem, qui bona
deſiderare incipis, ſed mox iterum exit, & in
mentis propoeſito non perſiſtit, Hugo Victor.
DOM. IV. Qü ADRAGES.
Ultimò aceuſatus ad Herodem

mittitur,
1 Eivit ad Judaos, & dixit ? Ego nullam in
eo cauſam invenio. Hoc innocentiæ debe-
batur teſtimonium. Quid enim reatus inveni-
ret in eo, qui peccatum non fecit, nec facere
potuit? At ego multam in eo moriendi cauſam
invenio, quia ſcio, quòͤd poſuit Dominus in eo
iniquitatsm omnium noſirim. Iſai. 13. Video in
eo delicta mea, quæ mortem merentur. In me
sulpa eſt; in illo amor & pœna, Detsſtor, quod
ego feci, amo, quod ille fecit, gratias ago. Non
addam poſthac caulæ, quam impoſui, ſed de-
mam.
2. Et accuſabant eum jſummi Sacerdotss in
multis, Jeſus autem amplius nihil reſpondit? ita
ut miraretur Praſesz In mulrisi fidem auctoritate
faciunt, non probatione. Ht tacet Jeſus, non ex
neceſſitate, non ex virtute, Graviſſima innocen-
tiæ defenſio eſt, ſilentium cum vita loquitur.
Sic vive, ut etſi dici poſſint multa, probari nihil
poſſit. Te ſilente peroret vita.
3⸗ Ue cognovit, quod de Herodis pateſtate sſſet
yemiſit eunm ad Herodem. Nec damnare voluit,
Auem non porerat; nec abſolvere, quem debe⸗
at,

i
leulun
S
Sabſlain
unheu⸗
4 ulpo⸗

110
“

INI
Mol
0 r

au in e
Inin ſmnun
An Cle
üitetur eh
Abceules con
avlii ver
an ſurnn
Aar ein m
lo in le
ulcie
Afſiei⸗
Mun gal
mn,

V

aglici
itbur
dn i
ltennn
oo
Ahhme

.
Myulin
igeniechhe
luntuhe⸗
act, miwe
Oaiedaut
1n,
Ni ri

NMenid, A

D
tardd N
uſdin lt

asl ufigl
Nnbilpen
iligontt
nee einß
Getſirie
cun ſi
nolti ſon
erdit et
e tin
aſen ſen

QμADRAGRSIM . 155
bat,. Timebat Dominum liberare; voluit ſeip⸗
ſum à cauſæ cognitionce libefare, parum ſollici
tus, quid Domino fieret. Amor proprius eſt
iſte, qui relinquit cauſam Dei, ut ſuam agat.
Quis vilior, tu aut Deus: Si alterutrius agenda
ſit cauſa,; quem poſtpones]? agenda eſt autem
pene quotidie. .

F ERIA II.

Chriſtus ab Herode illuditur,
1. PErodes viſo IESU gaviſus eſt valdh. Erat

enim tupiens! ex multo tembore viders
sum , & ſperabat ſignum aliquod videre ab es.
Luc. 13. Quare nullum mitfaculum edis Eſu
illi, qui tanto tai tenetur deſiderio? Non eſt deſi=
derium pii affectas: ſed curiontatis, S. Grege in
c. 31. job. Non quarebai profectum, ſed ſigna, Vel
ſcientiam mirari. Vide, nè pet meditationes;
aut pios libros magis quæras icientiam, quâm
affe cum: 2. Non edit miraculum Dominus;
quia ut ait &mbr. l. 10. in Luc. jacdantiam decli=
wabat. Qui multa te ſcife putas, hoe quoque
diſce, te non jactate. Argumentum pravitatis
eſt, velle magnum videri.
2. Interrogabat eum multis ſesmonibus; ar ipſe
nihil zeſpondebat.: Ibid. Miraculum petituf
editur; & non agnoſcitur. Inter calumnias, &
criminationes tacet ] ES US, Hoc magnum
miraculum eſt, quod muadus non vidit. 2: Uno
ſigno edito poteſt lucrari Regis, ac totius aulæ
gratiam, non edit. Hoc alterum miraculum
6 6 eſt

156 HRERBDGMADA IV.

eſt. Potes & tu talia patrare prodigia. Costem-
ptus tace, inter irriſiones cace, ama Chriſti
amore confundi, ac deprimi, & tem ſtupendam
paträſti. Fuge magnorum gratiam, & mira-
ulum edidiſti.
3. Spre vit autem illum Herodes cum exercitu

„ Juo: & illuſit indutum veſte alba. Uſque 2d

ſtultitiæ nomen, & inſignia humiliatur æterna
Di Sapientia, ut mea curetur ſuperbia, qui ni-
mis ſollicitè æſtimari quæro. Aguoſco tuum 'n
me amorem, quo fatuus videri voluiſti. Fac ut
ego tua hac ſtultitia infatuer, qui ſtulta mundi
elegiſti. 2. Veſtis alba innocentiæ tuæ teſtis eſt.
Hæxc ipſa eſt, quam ego in paradiſo perdidi. Tu
eam reperiſti, ut mihi reſtituas per gratiam.
Gratias tibi Domine; Conlervabo eam in puri⸗
tate, ut decenter indutus admittar ad nuptias
Agpi.
„

F ERIA HI.

Barrabæ poſtponitur.
J. Uem vultis, dimittam vobis, Barrabam,
an Jeſum t* Matth. 27. Confertur im-
pictas Sanctitati, ſcelus innocentiæ, Sanctus
latroni, Deus peccatoti, quem Scraphino con-
guliffe grandis foret injuria. Exæquarionem
aliquam habet omnis comparatio. Unde
tantum dicitur Chriſtus non efie pejor deterri-
mo. Semel à Pilato hanc injuriam tulit jeſus, à
e teties, quoties amorem crearuræ illius amo-
MeEpOGANAi: quoties noOR Minus peng hanuinii
Au

W
1/.
Gu i tni
ce un
Gwrr,e
rnduel
,els guen
4. libekeyge
ee Dutad
Untbus,
a in
unt uten u
Sunt ott
ikun Bur
Utthnie eun
Abfitn
ichn iin
Ihimomndi
Anmnſoli
ahril

aln

Uutt in⸗
U gi⸗

umun
unhee
ieellizp

d.

efrolti lun
le,
l,Ai,,
grutin ie.⸗

lude ln ten
ie la
tbemilen
ſhrdi, in
hgololaunt

ſolili ee

Drnirrkt
utilenlit1
Atu e uin
Ntyen ,,i
in ui

N

mudt, Ei
17. Couten
oetnie 1
en teiti⸗
1 buſen
oupung

GQGADRAGESIM X. 157

cupiditaribus tuis obſequi, quàm Legi Dei.
Quid egiſti?
2. Principes autem ſacerdotum, & ſeniores
perſuaſerunt pepulis, ut peterent Barrabam., bid.
Barrabas Patronos habet, Jeſus neminem Tu
Patronum age illius, quem advocatum habebis
apud Parrem. Tu defende virtutem in omni oc-
caſionce. Perſequere Barrabam. Dic animæ tuæ;
Crucihigatur Barrabas , paſſio mea peſſima,
mortificetur, percar. Vivat Jeſus in anima mea?
3. Exclamavit autem uni verſa turba, dicens;
To lle hune, & dimitte nobis Barrabam. Luc 2 3e
Si conferre Chriſtum Barrabæ grandis fuit in-
juria, quanta erit huic eum nebuloni poſthabe-
re. Summus Deus patitur ſe infimo loco habe-
ti, & indignabitur pulvis, ſ humiliori O fcie
applicetur? Indignari: inſanæ turbæ? At cur
idem facis àQ quotie præponis ea, quæ funt carnis
iis, quæ ſunt ſpiritus? mundi honorem, honori
Dei; ſudicium tuum, judicio Superiorum? Non
eſt hæc palmatis injuria ?

FERIA IV.

Pilatus cedit furori plebis.
1.P) ele illis Pilatus; Qluid igitir faciam de
JaSU: Dicunt omnes; ru iſigatur. Matt,
172. Qui nimium turbæ cefſit, jam dominatum
perdidit. Ex plebis inſolentia evafit timidus
Præſes: cx timore Præſidis plebs audaciorzut ſam
timeret ille innocentem abſolvere, & ſenten-
6 7 tiaN

—

158 HEBDOMADA Iv.

tiam rogaret à furente. Compatere Jeſu tuS
in tanta ignominia. Diſce turbæ ſenſualitatum
ne in minimo cedere, alias fiet inſolentiot, vo-
Juntas ad bonum debilior. Quæte ex te, quid
ergò faciam de Jeſu? Reſponde; Eripiam cum
tot injuriis, impediendo, ubi potero, omne
peccatum; amabo illum, quantum iſti oderuntz
honorabo, quantum dehonorarunt⸗
120 Fidens autem, quia mag * tumunlttss feret,
lawit manusdicens; Innocens ego ſum à ſanguine
juſti bhujius, vos videritis. Ibid. Malta tentavit
Pilatus „ ut JRSUM furori plebis eriperet5
ſed in omnibus ſimul ſeipſum quæfivit ; &
ſuperavit cauſa propria cauſam Chriſti. Fru-
ſtra jam lavat manus, qui cot inquinavit.
Nt quomodo ſit cædis innocens, qui ut aveftat
tumultum, occidit innocentem? Diſce 1. De-
purare amorem Dei, & amore pfopfie non
miſcere. In eo, quod pro Deo agis, nen
zeſpice tua commoda, alias huc omninò de-
ſie ctes. 2. Non eſto meticuloſus in cauſa Dei
contra turbam paſſionum, alias tibi ſæpe im-
perabit 3. Non rejice in alium culpam, quam
tu patraſti.
3. Ei reſpondens uni verſus populus dixæit; San-
guis eus ſupes nos &r ſuper filios noſtross bid. O
Divine Sanguis! quàm contemptim haberis!
425 nemo te ſit unquam requiſiturus! qua-
non ſis clamaturus in cœlum melius, quèm
ſanguis Abel? Sed habent, quam fſibi ſolli⸗
citarunt, penam judæi, Dicam ego ſuavius;
ganguis ejus ſuper me, in quoe dealbem animam
meam;

C
r
WIV1 4
4 Ne

I1.
uti⸗

ſ/ ſpnuen
zun ponn
aaihani⸗
utet a
SAigunan
ouſhetadet
l Conente
Fun abln.
nn Mueceftn
umſerbrer
larſohnibt
aſcgd,
r Mua en
um rinu
num,
llenie
Lurerilien
Wnn!
. Ini
“ unn, .

l
l
Woc
en.

QA“⅛0ßAGE3IMA. 150

0NDr leere
une meam; & ſuper opera mea, quæ ſemper unianm
in ſanguini, & meritis Chriſti-
eie an ent
r F ERIA IV.
i Chriſtus flagellis cæditur.
lnu, 1. T⸗ ergo apprehendit Pilatus Jeſum,
innrle Nagella vir. Joan. 19. Diritatem ſup⸗
g en / plicii ex delicati corporis complexione, ex in-
Meo ſtrumentorum pondere, & aculeis, ex tortorum

ein atee immanitate, ex plagarum numero argue. Sed
e Omnia rormenta ſuperabat confuſio ex auditarte
n h aſtiſſimi Jeſu. Compatere dilaniato Chriſto.
iar nin Agnoſce te horum cauſam. Nam ſupra dorſum
un cs fabricaverunt peccatoreso Plal. 128. Diſce te
17le0, libenter ſubmittere pPercutienti manui Dei „ qui
pro te ſe libenter ſubmiſit manibus lictorum ;

le & dic cum eo Ego in flagella paratus ſum. Pſal. 37
li 2. Arpraehenaus bilatus ſum, α flagellavit⸗
4I KErxpende virtutes præcipuas à Chriſto in fla-
rii gellatione exhibitas. 1O Amorem noſtri eximium

gJui wulta fiagella peccatoris. Pſal. 31. q uæ me-
indef rucramus, in ſe ſuſecpit. Duris amorem pro-
deoa. 2. Humilitatem ex vilitate ſupplicii, quod
euui⸗ erat ſolum mancipiorum. Hinc Iſai. 53. Fidimus
,Riunſein eum deſpectum, & noviſſimum virorum. Men-
tenfin ſura tuam humilitatem, an uſque ad noviſ-
egein Kimum deſcendat. 3, Invictam fortitudinem,
dun w S& patientiam, Laur. Juſt. Tanquam Gigai im-
/gun h dporterritus tettt. Quomodo tu ſtas in adver-
anee Kase Ter, l, dc pat, s. 3. FPasientiam bujsſ-
miahe od;

16 NHEBDOMADA IV:ͦ:

modi hemo bominem perpetraret. Quid tu ad
id um vel uniu verbi agis? Ambr fer. 17. in Pſal.
118. Calumntis apbetitas ſilentium detulit trium-
phale. Poteſne & tu filere? 5. Lætam ſuæ volun-
tatis cum Divina conformationem. Con/ciaiſti
ſs ccum meum, & circumdediſti me latitia. Pſal.29.
3. Ei flagehs viz eum. Conſiders uoarefert
5§. Aug. ſer. de Paſ. Motum diricate upplicii li-
Gorum quendam aliis inclimaſſe: Nun quid in-
terficitis eum non judi atum; & vincula quibus
ad columnam ſtringebatur præſecuiſſe, Jeſum
verò prolapſum in ſuo ſanguine volutatum.
Accede & tu collige finu ejus fanguinem, ut nec
tuis, nec alicnis pedibus amplius proculcetur.
Et dum pro te fliagellatum cogita: Jeſum, noli
corpus tuum molliter, ac delicatè tractare.

F ERIA VI.
JESUS ppinis coronatus.

1. PT exuentes esm, chlamydem coccineam
circumdederunt ei. Matth. 27. Rex Re-
gum, & dominus dominantium, ut Rex
jocularis habetur. Purpara primum, quæ erat
Regni infigne, induitur. ed ad hoc exuerunt
cum detrahendo cum violentia veſtes, quæ toti
corpori adhærebant, non ſine ingenti dolore Et
quæ confuſio iterum nudo Jeſu in conſpectu im-
purorum militum! induitur deinde purpurâ ad
ignominiam. kca eſt? Chtiſto eſt ignominiæ:
gauidquid munde eſt honori3 Chezifſto eſt hone-
13,

t.

Suha⸗
ghelue,
aucmun
86 Ke⸗
romi'li
unt, gn
Ulr munis
4 Tnon
al ,. 11
ici

zroßint
unin ufa
n gtns
un 4 . 1r
Puerter ir.
vute 494
euni
AMuntln
ineſu
ue

n idi⸗
A Nneine
ke

dA

ſus ſin
dah ahi
atng inin 1
leuniene
ionen n
gineliuſ,
Carbtengner⸗
linſhin
riler egai
A nul gni
Ain Warn
Pingüriun
npla outn
giuſein,
Aarbutue

GWNh⸗

Punhlis inn
Nut n en
enmitn, 11
igtimneal ſ
elas hoed
eiinclent
e nerigie
eoncaſe
n einte

i 4

.

QUAADRACKESIM. 161

quidquid mundo eſt ignominiæ. Elige pru
denter tene conſtanter.
2. Bt plectentes eoronam de ſpinis, imtoſueruns
Iſaper caput ejus, Ibid. Siccine gloria, & honore
coronaſti eum Domine? Ita eſt. In regno Chriſti
non aliæ ſunt coronæ, quàm quæ pungunt, 2.
Ezi, & vide Regem tuum in diademate que tu
eum coronaſti. Tu coronaſti te roſis, Jeſu tuo
ſolas ſpꝑinas reliquiſti. 3. Tn pupugiſti ejus ca-
put cogitationibus ac judiciis tuis. Agneſce,
deplora;: compatere Jeſutuo, & audi dicentem
tibi: Non agnoſco ſub ſpinoſo capite membrum
dedicatum.
3. Et arundinem in dextra ejus. (Matth, 27.)
pro joculari ſceptre. Et genu ſx ante eum illu-
debant ei, dicentes à½ Ave Rex Tudaorum., Et da-
bant ei alapas, Et expuentes in eum, accsberuni
arandinem, & pereutiebant caput eius. Joan. 19.
Expende hæc ludibria. Iaſpice affectus Chriſti.
Compatere amantiſſimo Regi. Dica ei opera tua,
& obſequia Da te tanquam arundinem in manu
ejus. Genu flectens adora eum: Ave Rex meus.
Deterge ſputa. Excipe aut ejus loco, aut pro co,
K non alapas, occurtentes injurias.

S ABBATHO. 4†
Ecce Homo.

1. ECee ad,Kduco ad eum vobis foras, ut agnoſtatis,
quia nullam inwvenio in eo cauſam. JOoan. I9.
Aecede & tu ad hoc ſpestaculum: Cognoſce
quèd

143 HEBDOMADA IV.
quòd aulla ſit in eo cauſa, ſed in te; ille verò cau-
ſam tuam ex amore in ſe ſuſceperit. Vide ſiilla
eſt facies, quæ in monte Thabor refulſit. In cx-
ternis eſt oprobrium hominum, & al jectis plebis.
Pſal. 216 In internis, pecis/us ſorma pra filiis ho⸗=
zwinum. Pſal. 44. Cogita hanc tibi imaginem

'proponi, ut vitam tuam ad eam conformes.

2. Er dicit eis? Ecce bomoe Tbid. Pilatus Ju-
dæis, ut miſeficordiâ mori, deſiſtant ejus mor-
tem poſtulare. Cogita tibi ab æterno Patre di-
ci: Ecce home, qui hactenus jacebas paralyticus,
& hominem non habebas, hic hominem vides,
qui omnes tuas infirmitates curabit. Huic tu
illas humilirer expone. In hoc homine con-
ſide cæterum in nullo ? ne tibi aliquando expro-
bret; Ecce bomo, qui non poſuit Deum adjuto-
yem ſuum. Plal. 51. Ecce homo, qui in te, ut in
lattonem, intidit, & deſpoliaſti eum, & plagis impo-
hetis abiiſti, & ſemivivum reliquiſti. Luc. 10. Eece
bomo, quem unum & ſemper aſpicere debes in
omnibus operibus tuis.
3. Cum ergo vidiſent eum Pontißces & miniſtri,
elawabant, dicentes; ucifige, crutifige eum. Ibid.
Nondum fſatiata eſt ctudelitas. Addunt elamo-
tibus rationes ; Secundim legem debet mori. Quare
quia Filium Gei ſe fecit. Ergo ſi Filius Dei eſſe vis⸗
debes mori? Ita omnino. Vetus homo mori
debet, ut vivat novus. Inclama ergo tibi; Cru=
giſge veterem hominem cum concupiſcentiis
uLs .

502

—

Mr

Nn No
uunſ i⸗
ge 1l/67
uAn
euA//
ul. h
1mlcrdte
un pyrl.
ſuheikeeiy
ugut
n lo er
iclethu
Auetr,
erioen en
ku
enkeaner

tenen

uſ
tilnen
een X
D ln Nn
AKnn
1a
hin
tͤi

c

Dl

Eeſeit ſelt
ibornilrhen
1n,0 halt
ſeni ut
lurr ihiber
duncninn
6me N Nun,
Alhureut
trio it
chutitin
ir oaneniid
GCati Mien
lbor nieck
dtitlunhenn
NA
4, gitgi
mouf⸗
kil⸗ tin

ige Wl

Neſznioͦnt
Sorndtsk
Aiu AClid
t umſ⸗
0Riuent
feus von
1nt Ggoliſ
nel⸗

QUADRAGESIMA. 163
DOM. V. GCüUADRAGES
Iterum Pilatus pro tribunali ſedet.
1. CU= audiviſſes Filainzs hunc ſermonem;
magis timuit, & ingreſſs eſi pratorin m
iterum, & dicit ad Jeſum; Unde es tu 2 Jeſas
aut em reſponſum non dedis ei. Joan. 19. Conſi-
dera tstimorem Pilati. Deſiderabat Chriſtum
dimittere, quem innocentem agnoſcebat, ſed
timebat tumultum populi. Nunc quia audi-
vit, quòd ſe Eilium Dei fecit, & vidit opera ejus
à dicto non reſonare, magis timet, fortè Filium
Dei condemnare, Ideo quærit? Unde es zu ?
Si primo ſtatim teſcidiſſet hunc timorem, noa
tam periculosè Iuctaretur. Qui femel cedis
Paſhoni, ſemper fortiorem experitur. Tuprin-
cipiis obſta. Quære & tu? Unde es? ut bené
Deum noveris. a2. Nihil reſpoadit ei, ne demit-
teretur liber. Tantum te amavit. Tantum opas
ſalutis noſtræ, quod fuſeeperat, perſcere deſide-
tabat.
2. PDicit ergò ei Pilatus? Mihi non loqueris
Neſcis quia poteſtatem habeo crucißigere se, & di=
mi:tere te Reſpondit Jeſus 3 Non haberes peteſta-
em ad verſus me allam, niſi tibi datum eſſet de-⸗
ſaper, Ibid. Ecce itetum ſuperbia ôpprimit
lumen, quod habebat de Chriſto dimittendo.
Ita de uns paſſione in aliam fit ſaltus, & una al=
teram juvat in ruinam. 2. Expende reſponſum
Chriſti, Applica illud tibi in omni adverſitates
Verum enim eſt, quòd nulla in te poſſit quid⸗
ꝗquam, niſi datum fit illi deſuper. Agnoſce ro⸗
4

inde omnes ex alto venire; quamvis Deus ad
eas inferendas creatis inſtrumentis utatur.
1. Pilatus quarebat dimittere eum. Judai au-
zem clamabant, dicentes: Si hunt dimittis, non es
amicus Caſaris. Ibid. Violenta hæc eſt machina.
Ne perdat amicitiam Cæſaris, Deum perdit,
Quàm inique? quàm præpoſterè 2 Timuit,
ubi non erat timor. Quotidianum hoc eſt, for=-
te & tuum. Deum contemnimus, ut homi-
nem amicum conſervemus. Expende quàm hoe
iniquum fſit.

FERIA II.

Pilati in Chriſtum ſententia.
1: E' dicit Pilaius Judais; Ecce Rex v Ker.
Illi sutem clamabani: Tolle, tolle, erutiſige,
aeum. JoOan. I9. Agenizat frigida defenſio, quia
adhuc clamores turbarum admittit, & auſcukat.
Non benè ſatis à paſſione te tuéris ſi ei auſcul
tas. Semper illa clamabit, ne meliori aſſentia-
tis, ſed commodiori. Agnoſce tu Regem, quem
tollendum illi clamant. Exhibe illi ſelium, cor
tuum. Roga uat hic imperet.
2. Dicit eis Pilatus: Regem veſtrum crucif-
Aam:? Reſponderunt Pontifsces? Non habemus Re-
gem, niſi Caſarem. Ibid. O cæcitas! Cæſarem
agnoſcunr Regem, à quo ſpoliabantur ſuà li-
bertate: Chriſtum, qui venerat, ut cos in liber-
tatem aſlereret, rejiciunt. Quoties tu Tyran-
num animicolis, Chriſtum deſpicis? illiu ſug⸗
geſtiones, velut imp eria audis? hujus contein.
nis

W
1 nfc
len h
intiuge
91lidten

nintt /en

aun wini
euindortt

DUonelbee
un gonz

119

Ubeil

1

uß⸗ u
14 guinſu
un ant

Alhre
Karln
end
a Rkepen
deeaie

ane

umnde
menhenn,
ttunlin G
4 SS
ennlzrdlt
dlri, Drnl
nnpſer !
iliunn ſorei
hemirt, N.
lnerteguur

II

menent
/ MRr
Tlkhenie
iucfindi
nein Vrleht
eWin dün
umeien 1
Gtlenletn

iuellilir

Dpeſe
Uin uifiu⸗
Nolig⸗
1Ocadimn 0
holunm
ſenn Uen
mteſihn
niin

Qν ° π ä GESIME. 165

nis Dic potius: Non habeo Regem, niſi Jeſum
Chriſtum,
1, TIunc ergà tradidit eis ilum, at erucifgere-
zar, Ibid. Conſidera 1. injuſtam ſententiam:
quis judex toties innocentem agnovit, & tamen
condemnat, 2. Crudelem, quia, ut ait Luc. 23.
Tradidi eum voluntati eorum, furentium ſcili-
cet, & capitalium inimicorum. 3, Cogita Je-
ſum hanc ſententiam nontam à Præſide, quàm
ab æteruo ſuo Patre decretam in mundi ſalutem
accepiſſe. Diſcam me libenter tradere volun-
tati Dei, qui ſe tam prompte eragidiz voluntasi

sorum,
F E R I A III.

Crucis Bajulatlo.

1. E' bajulans ſibi crucem exivit. Jean., I9.
Conſidera I. quam ſuavi affectu diu de-
ſideratam Crucem ſit amplexus; ſane majore,
quàm Andreas ſuam; cupiens in ca delicta no-
ſtra portare. Quàm gravem tu cam tuis reddi-
diſti? Admirarc ejus a ffectum, & gratias age:
deteſtate tuum, qui injuncta offcia quereris
gſſe ſupra tuas vires. 2. Non abſterret eum in=

famia Crucis, quæ erat ſupplicium latronum:

non pondus debilitato corpori admodum gra-
ve. Hæc ſunt, quæ te plerumque tetrent, At

non eſt infamia ſe qui Jeſam, Defectum vi-
tium ſupplehit ipſet vel etiam ſuccubuiſſe, erit
glorioſum.

2. Exeuntes invenerunt hominem, nomine di-
monem

166 HEHBDOMADA IVZz

monens. Hunc angaria verant, ut tolleret Crucens
ejus. Matth. 27. Etſi violenter particeps faus
infamiæ Simon, accepit gratiam illuminatio-
nis, & deinde gloriæ. Si angariato hoc dedie
Jeſus, quid dabit volenti? Aſſocia te, aut ſubi
vices Simonis. Non deterreat te pondus, non
hkominum judicia, non confuſio, Si compate-
xis, & conregnabis.
3. Sequebatar autem illum multa turba pepuli.
& mulierum, I, Quàm diverſis affectibus? aut
ut crucifigant, aut ut irrideant, aut ex curioſi-
tate, aut ex humana fragilitare? nemo ut tol-
lat crutcem ſuam, & ſequstur gum. Vide ut tu
hoc eum affectu ſequaris, 2. Scmel ſuſceptam
Crucem conſtanter tulit uſque ad montem
Calvariæ. KEt licèt tot per viam difficultates,
ob pondus, debilitatas vires, confuſionem,
irriſiones, &c. occurrerent, non tamen dimiſit.
Diſce non ad horam portandam tibi eſſe Cru-
com, ſed totàâ vitâ.

F ERI A IV.
Crueifixus] ESUS.

1. E dederunt ei vinum bibere cum felle
wiſtum. Et chm gaſtaſſet, noluit bi-
bere. Matth. 27. Dulcedo cordium potatur
felle. Guſtavit, ut ſuum etiam palato daretur
tormentum. Nolait bibere, ne amicarentur
viſcera, quæ ſunt miſericordiæ., Vinum dat mun-
dus, ſed aunquam purum. Id, quo delectar, per-
miſcet felle. Ah noli bibere; quia in no viſſime
orae-

anum
la hin
zii upo⸗

cunm un,
u M⸗
, ſpun
A1N u,
Ulkn uen
ton mi
lncnz die⸗
un munn
nſecooe
Apuli, loe
krizn
Aen o
rul nton
uorwori
Abpeupan
un di
ai oe⸗
rpe
tin en
Ace
e
e ail
Kncne
ad

DNN

runt, hlrt
lennt inf
P gattn e
Uupitunde
AMocint
Eerrte l
Alo

Vamtlauliß
CietliKedbue
ilenn meroni
ulhie, urhu
huhrnn. ien
n Eoaſien
N ir m
ſin Kalu,
liei, uſlenl,
ununen Gi

ius ben ℳ4
e
Leio colilc

wwetinn ln/

ſen /un⸗
mmr ſhn
Il gocn

ber gui

QVADRAGERSIMX, 167

mordebit at coluber. Prov. 2. 2, Vinum nonbi=
bitur, quia felle mixtum,. Dilſplicent optima,
quia mixta peſſimis. Intentio mala, optima ope-
ra deprarat. Sic iſta age, ut nihil tædii, nihil ſi-
mulationis, nihil commodi, aut amoris proprii
admiſceas.
2. Ibi crucifixerunt eum. Luc. 23, 1. S. Ambt.
in c. 23. Luc, ait ?à Nudus Crucem aſcendit:
talis ergo aſcendat, qui ſæaculum vincere parat, us
ſaculi agjumenta non quærat. Nihil in mundum
attulit, nihil aufert pauperrimus Jeſus. Non
amar Crucem,qui non amat paupertatem: quia
in ea nemo, niſi nudus digne pendet: 2. Co-
gita violentiam, quâ manus pedeſque trahun-
turx, dolorem ex traje cione clavorum, & patere
te per obedientiam trahi, loco & muneri ctiam
arduo ac tibi difficili applicari. 3. Cogita Chri-
ſtum egiſſe æterno Patri gratias pro illa hora,

qua conſummaturus erat opus? obtuliſſe ſe in

ſacrificium pro mundi, ac nominatim tuis pes-
catis. Quid verò tanto amori rependes, quo di-
lexit te, & tradidit ſemetipſum pro te
3. Et cum go alios duos, hinc, & binc, medium
autem jJEſum Joan. 19. Hoc ad majorem igno-
miniam ſpectabat, ut pejor peſſimis latronibus
crederetur. Cogita tria genera cruciſixorumg
peſſimus unus, alter converſus, tertius ipſa in⸗
nocentia, & Dei Filius. Quandoquidem ſua ju-
ſtis, & injuſtis crux eſt, noli cruciſigi ut latro,
aut ſceleribus anſam dare Cruci; noli violenter,
ac proinde ſine merito. Cruciſigere cum Chriſto
ſpontè, cum gaudio, & ex obedientia. BE

168 HEBDOMADA V.

FERIA V.
Sortes in veſtes. Titulus, &
Blaſphemiæ.

1. E Rat autem tunica inconſutilis, deſuper con-
tex'a per totum. Direrunt ergo aa in vi-
sem?: Nen ſeindamwus z-am, ſea ſort am ur de illa,
Joan. 19. Diviſa primum eſt exrerior Chriſti

Yeſtis in quatuor partes. Interier, & incon-

ſutilis ſervatur integra. Veſtes Chriſti nideles
ſunt. Scinduntur, qui corpori Chriſtinon peni-
tu adjacent., In quo uon eſt fundamentum amo-
zis Dei, non eſt etiam amor proximi: qui adhæ-
et Deo, adhæret & proximo per charitatem.
Quoties quod non auſi ſunt judæi, auſus es tu,
& veſtem hanc charitatis Chriſtianæ difcidiſtiz
Dic impoſtetum; Non ſcindam eam.
JusUS Nazarenus, Rex IJidarum. Ibid.
Moricnti titulus datur ab ip ſis hoſtibus, qui da-
tus eſt naſcenti à tribus Magis. Sic poteſtas ejus,
& imperium fitmatur. Sed heu non agnolci-
tur Rex ab eis, qui etaſum hoc nomen volunt.

Erit tamen mihi jeſus, & Salvator. Erit mihi
Nazarenus, & floridus, ac in ipſis tormentis
amabilis. Krit mihi Rex, cui me devoveo: nec
alium anima mea Dominum admittet. Ut nun-

quam diſcedam, Chriſto configat Cruci, cla vis
timoris, amoris, & mortificationis.
3. Blaſppemabant eum, exprobrantes impo-

tentiam ſalvandi ſeipſum, præſumptam Regis

dignitatem, fiduciam vanam in Deum, inanem
Dei filiatioaem. Hæ omnes calumniæ extin-

guentur,

(M46
utu.
n 1ot, 6
, auliu e
ne,t o
tigme, lun
unmnore,
INI
1keuvove
ſan id
u laihet: he
int ſilſun
leu, gul len
mnel mmil
1 HMeneſerd
lſenen pore⸗
aumen doro⸗
nmeiun un
Ancfhrten
Vfeecotete
ite o,
ulſorſt,)
tuefignn
eun. a

hale

mii

, cort

uid ir

DI
Ini
Ule,
Narii, ne
Nrr i
nrnn

l enenorte
eler, Ain

Ale (Unlifte

iChlimn
ulemann
Polini gni
o Nr Alnitt
ur,uiwan
nein.
aumnn⸗ W

Dobar du⸗

Kewetutt
Aleror
1

lveronen ſN
ucr E
dir ii lnet
lineeſoſen,
U
izu i
cini
enrobtun
felunt

QUADRAGESIM. 169

gueptinur, ſi deſcendat de Cruce. Ita enim agunt
Deſcendat nunc de Cruce, & credimus ei. Sed
fuſtra. Imo, quia Filius Dei eſt, non deſcen-
dit de Cruce. Filiorum Dei eſt, in cruce ſuſcepta
conſtanter perſeverare, ac mori, tum continua
ſui ipſius mortificatione, tum quotidiana voca-
tionis ſuæ confirmatione.

F E R IA V.
Primum & ſecundum Chriſti

Verbum in Cruce.
1. SUsS autem dicebat: Pater dimitte illis,
J non enim ſciunt, quid faciunt. Luc. 2 3. Lo-
quitur in cauſa aliena, qui ſemper tacuit in ſua.
Et prima cauſa non eſt amantiſſimæ Matris, ſed
crucifigentium. Expende verba. Patri nomen
uſurpat, ut ad pictarem moveat, monearque
efle Patrem non tantum bonorum, ſed etiam
malorum, & te ompium fratrem. IHis, non
definit præſentes Crucifixores, ſed etiam futu-

rOs, ſcilicet omnes peccatorese Quid non ſꝑeres,

qui te non excludi vides? Non ſciunt, quid fa-
ciunt. Hxcuſat quoad poteſt, per ignorantiam:
quia verè omnis peecaser ignorans eſt nec æſti-
mat peccati gravitatem. Offenſus quid tu agis:
Ora pro præſentibus. Ignoſce illis. Excuſa &
tu quoad potes.
2. Domine memente mei, dum veneris in re-
guum tuum, Ibid. Latzo bonus teptchen dit ſo-
cium blaſphemantem, confitetur peccatum

ſuum, dat teſtimonium innocentiæ Chriſti,

H credis

HEBDOMADA V. (C1

170
. 4 llſartrt⸗ ſir,
credir Chriſtum eſſe Deum, & plenus ſpe eum klumn t
orat: HGomins mements mei, dum veneris in rege u
6 ͦ E
1 ud

num inunum. 1. Quid non poteſt uno penè mo-
mento Dei gratia acceptata? z. Non petit latro
liberationem à cruce, ſed ſui memoriam. Satis .
illi proviſum eſt, cujus Deus memiaiſſe digna- Imm/ Gnn
tur. 3. Duo ſunt ad latus Chriſti, unus conver- Mllln ſeldet
titur, quis non ſgeret? unus damaatur, quis non ſ ni ſer hel
timeat, etiamſi ſit apud Jeſum? 1iMum u:
3. Amen dico tibi Hodi? metgm eris in ara- NNMrliugti
diſe. Ibid. Qaæ benignitas Jeſu ? plus exhiber,
quam petatur. 1 ouod promittis, non differt,
Hodie. 2. Mecam: quod ſolatium, eſſe cum Jeſu? x
In paradiio cum illo eſſe & tu deſideras ? Scd 4
eſto prius in Cruce. Ad magna pra mia per veniri
non peteſt, niſi per magnos labores. S:e Creg. hom.
37. in Eyang. Si compaſſus fueris, conregnabis.

S A B B ATH O.

Tertium Verbum ad Matrem, & †
ad Joannem.

“
. 1, 1
„, en
genattan KcluN,

De
Ue

1. O Tabat jaxts Crucem ESUMater ejus. Luc:
23. Quis putas fucrit dolor Sanctiſſi⸗
mæ Mattis, quæ unicé diligebat ſflium:? Jeſu,
quem non igsotabat Deum, & hominem:
jaxta: quæ oculis ſuis inſpiciebar: Crucem: tor-
menta, & infamism ſupremam. Et tamen ſta-
bat, & ipſa animo ſlium pro mundi ſalute offe-
rebat. Stantem lego, fentem non lego, ait D. Amb.
in c. 23. Luc. Stars namqus (addit Amadeus 3

hom. 5,

ruun/ryi

loin dolacerpen
e!guſert⸗

AApund in

146*
AU.

ra Mon
10 n

QADRAGESIM K. 171

hom. f. de Martyr. Virg.) in illa cordis amarita-
dine, magna aaſeribitur con ſtantia. Diſce 1. ſtare
in adverſis. I. Mente, & ratione, 2. Volustate
conſtante. 3. Ktiam infta do exercitio. Diſce
2. Nihil creatarum rerum, etiam ſpiritualia ſo=
latis ira amare, qain ſi Deus velit, ſi expediat
pro aliorum ſalute, perdere velis.
2. Cum vid'ſſet Jeſus Matrem, & Diſcipulam
Rtantem, dicis Matri ſuæ: Mulier ecce filius tuus.
Ibid. Sui loco relinquit Matri joannem. Sed
quæ comgaratio utriuſque? Quale ſolatium,
loco Dei purus homo? Non eſt dubium Rea-
tifſimam Virginem in Joanne ſemper ſpecula-
tam eſſe Chriſtum. Dilce & tu in proximis ag-
noſcete Chtiſtum, firmior inde erit chatitas,
Præſertim verò in Superioribus, exactior erit
obedientia, Sed cur oannes Matri. 1. Privile-
gie Virginitatis hoc tribuit Theophylactus,
vVirgo, Virgini, Virginem commendavit. z. Quia
ipſe quoque ad Crucem ſtetit: U/que adeo bonunm
k, inquit ille, ſtars apud pazientem Chriſtum.
Non in fraternitatem ejus ducit. En quibus fratet
Chriſti, quibus virginis filius evadas. Pulchri
tituli hoc conſtant pretio.
3. Osinde dicit Biſcipulo: Ecce Mater tuse
Joan. 19. S. Ambroſ. in exhort. ad Virg. Vocatus
à Chriſto reliquit patrem. Huic traditur yirge, qus
ſuos neſcit. Quod tibi ſolatium eſſer, ſi ea tibi in
Matrem daretur? At fieri poteſt, ſi amore Jeſu
tuos neſcias, & carnalem ad eos affetum exuase
2. Fieri poreſt frater jeſu, & hinc Mariæ
flius, ſi exacte te voluntari Dei accommo-
H à des:

172 HEBDOMAPDA

des: Qui ſecerit voluntatem Patris mei, il ſe molis
frater eſt,. Matthe 1 2. Accipe ergo illam in tua,
& dic: Monſtra ze eſſe Malrem; ſed viciſſim tu

monſtra te eſſe flium.
D O M. PA L M ARUM.
Quartum, & quintum Chriſti
Verbum.
I. C'r= horam nonam clama vit Jeſus voce
magnäâ? Deas weus , Deus meus, ut
q aid de rsliquiſti me. Marth. 27. S. Leo: Vox iſta
non quersla, ſed docitina eſt: erudiens nos eo ulſ-
que devenifle Chtiſti dolores, ut noluerit eos
ctiam interna Dei aſſiſtentia mitigare. Et tu
quot ſolatia, non tantum à Deo ſed à creaturis
mendicas: Magnum eſt, & vel d nagnum, ait
Th. Kemp: l. 1. C. 9 quαdBb dtumano,!am Eiwvino
poſſe carere ſolatio &pro honore Dei libenter ex lium
gordis wellz ſuſt inere, & in nullo ſe ibſum quavere.
2. Ue conſummaretur scriptura, dixi; Sitio.
Joan. 19, Sciebat omnia ſe impleviſſe, quæ de ſe
ctant in Scriptura; hoc unum dee ſſe, In ſiei mea
potaverunt me aceto. Pſal. 6 8. Hoc ergo implere
voluit, Vide quam ad omnem obedientiæ api-
cem arten dat Chriſtus. 2. Magna evacuatio ſan-
guinis magnam ſitim creabit. Sed major crat
Gtis plura patiendi. Bloſſ. in expl Psſſ. C. 18. Hæ-
b; aliam ſitim, pats amplils patiendi, asqus
e Videntidgs ſaus m nebis amerem demonſtrandi.
ſi dares animam tauam, quam eum reſceres!
Exalaina tuam in Deum, & ſalutem proximo-
rxum

D

lletu
elunmii

1

ictuntutu

ueljeinn t)
Nnfd Mo
Dachäti
u cinun
di ügin
Nural
Eutthedue
er Aicctinn

ill⸗

L

N
W
0lianten
tuun,
llnhin
Ggen,
deini .
NNN D

Wrhe ,,

ale

49.

Ming er

¹

d

afflat ,e

Hettpliminn
en: Aſilin

N
inont

.
mmuy n
1, Dugt riat
o
P unlenwotn
Pne, Ahens
i niir
n lilan
1OaNtu,
aimeinbein
Daleennis 1

MAITO R. 175

rum amorem. Quid pro iis tolerare deſideras.
3. Fas ergo erat poſitum aceto plenum. Illi au⸗
renm ſpon iam plenam acsio hyſſopo tirceumponentes,
obtuleruns ovi ejus, Ibid. Aceto modico, &
hyſſopo reſicitur ex hauſtus, & moriens Deus.
Habes in mediis etiam laboribus frangendi ap-
petitus exemplum. Non æſtima lautiora tibi

deberi. In ſchola Chriſti minus illi debetur ia

hoc mundo; qui plura præſtat, Servus Chriſti
nunquam vult indulgentius haberi. 26 Acetum
dant ſitienti Dee, qui optimos dies tranſigunt
in mundanis; & carnalibus; ſeaium verò tan-

quam fæces ætatis Deo dare volunt. 3. V as ace-

to plenum, ſunt corda amaricata, & plena ran-
coris, aut impatientiæ. KEvacua hoc vas, &
imple ſuavi vino charitatis
F ERIAIiI.
Sextum, & ſeptimum Chriſti
Verbum.
1. COvſunmatum eſi. Josn. 19. Quod Pas
ter mandavit, quod ego ſuſcepi pera-
gendum Divinum eſt, cœpta perficere. Modi-
ca laus eſt incepiſſe, maxima perfeciſſe. Non
qui fecit, ſed qui perfecit, præmium capit.
Quâm multa tu ordiris? Quàm pauca ad finem
deducis? Imitare Dei tui conſtantiam s ut & tu
dicere poſſis hora ſuptema: Conſummatum eſts;
quod Deus juſſie per præcepta, quod ſulſcepi
per conſilia, quod jubent Regulæ quod mo-⸗

nuit gratia. Quàm felix tunc eris! ſed quàm

longè adhuc abes!
11 3 4⁶⅝ PAs

174 HEBDOMADA

2. Pater, in manas tuas commwendo ſpiritum
meum. Luc. 24. Expende verba. Pater, äduciz,
& amoris verbum eſt. Non benè id uſurpas, niſi
vivas ut fllius amans, reverens, obſequens., In
mannstuas, in quibus una eſt quies, & ſecuritas.
Ut in illis ſis æternum, conjice te in illas, dum
vivis, perfecta tuæ voluntatis in Divinam re-
ſignatione. Commendo ſpiritum, non corpus. Hoc
in lectulo Crucis jam quieſcit. Diſce ſpiritus
majorem habere curam, quàm corporis. Ut au-
tem ſpititus ſecuré tranſeat in manus Dei, vide
ut corpus ſemper ſit in Cruce. Hic ſolus tutus
eſt cranſitus, alius omnis periculoſus.
3. Er inclinato capite radidit ſtiritum. O ſub-
lime myſterium! Deus moritur. Hoc aſſequi
non potes, niſi prius dica:, quid amor poſſit. Är
Pro te moritur. Vide homo, quanti ſis pretii
apud Deum. Veré dixit Apoſtolus z2. Cor. 6.
Empti eſtispret io magne, morte Chriſti. Quid
rependes, ne ſis ingratus? Et tu ſpiritum tuum
ſuperbum inclinato per hamilitatem capite tra-
de. 2. Inclina caput tuum per obedientiam uſque
ad migrationem ſpiritus. Inclina cor zuum ad
cuſt odiendas juſticationes sas, Pſal. I 18.

F ERIA III.
Prodigia in morte Chriſti.
1. Ec velum tompli ſciſſum eſt in duas bartes

à ſummo uſque ad deorſum M atth. 27. Ue
ſigniſicaretur morte Chriſti antiquam legem
eſſe reſciſſam. Opꝑeretur in te hoc ipſum mors

1

Slnul/

ener on
clee M

en

eptpe W,N
A.
hn

1
nnnt r
lun D
itlg

l h

bietei
eteilun.
K in Diinn-
norchnk⸗
Nyure lin
uunn Dei i
Heurun
u,
brun
Hrgi

Gettnwa
ulienunmnie
luum No

lll
Crtt.
Kinhuße
wv alni⸗
miguen
ehoe in⸗

Chriſti, ut vetus lex, quæ eſt lex membrorum,
in te reſcindetur. Efhcaciſſimum argumentum
occidendi veterem hominem, eſt Jeſas osci-
ſus. 2. Sciſſanz eſz: ne ſancta amplius obumbra⸗
renthr. Privolæ rationes ſunt vela quædam, qui-
bus Divina ebvclamus. Scindantur illæ, ut iſta
melius perſpicias. Nonne iis ſæpius tui animi
oculus fuit impeditus?
2. Terra mota eſt, & petra ſzißſa ſant. Ibid.
Hæc ſuet figna condolentis saturæ, Pudeat ho-
minem non tantum doloke mortem Chriſtiz,
quantum elementa ſenſerunt. Terra es? jam
pridem tibi dictaum; quia terram ama:. Deus
mortuus eſt. Hic ſuccuti debes, & quidquid
terrenorum excutere. Condolere non potes,
niſi ames: amare autem jeſum nen pores, ſi præ-
ter Jelum aliud amas. Petra es, vel gravis poen-
dere peccatoram, vel dura tui judicii, ac volun-
tatis obſtinatione. Si mors Chriſti penetrat, diſ=
cindere contritione. .
3. Et moniments aperta ſunst. Ibid. Oſten=
ditur quod Chriſtus mortem soſtram morien=
do deſtruxerit, dum per eum juri mortis ipſi
mortui crigiuntur. Hoc quoque operetut is
te mors Chriſti. Aperistur, & denudetur peni-
tus ſepulchrum tuæ conſcientiæ ei; cui debet.
2. Aperiatur ſepulchrum dealbatum, ſimulatie=

nis, ut appareas, quod cs, non quod fingis. 3. A⸗

periatur ſepulchrum malarum conſuetudinum-
ceaſque omaes emittat, ur poſthac ambules in
. 0 .
novitats vita.

H 4 PRA

176 HE BDOMADA
FERIA IV.

Varü diverſorum affectus in
morte Chriſti.

1. V) Idens autem Centurio, qui ex adverſo ſtia⸗
bat, quia ſiec clamans epiraſſet, ait:
Vere hie bomo Filius Dei erat. Marc. 1 5. Ex
eclementorum trepidatione ſubortus in Centu-
rione timor, ex timore altior ad horum aucto-
rem cogitatio? hinc cognitio & tam nobilis con-
feſſo. Quor alii ſpectarunt idem, ſed immoti:
Mirabilis Deus in flectendis cordibus: Tu in-
terim diſce ex iis, quæ fieri vides in natura, co=
gitationem ad omnium auctorem erigere, eum
confiteri, & magaificare. 2. In ipla vilitste
Paſſionis, Deum confitetur, quid iſthic Divi=
num vidit? Certum eſt, ſi quid in te Divinum
ſit, id in adverſitate, in contemptu potiſſimum
elucere, & probari.
2. Et omnis turba eorum, qui ſimul aderans
ad ſedtaculum iſtud, & videbanzs, qua fiebant,
percutientes pectora ſus revert ebantur. Lc, 23.
Plebs aliquem animi motum prodidit, non
Principes Sacerdotum, In ſuperbos, & obſti⸗
natos vix cadiè, aut raro bonus affectus. Ex ills
tamen plebe nemo confeſſus eſt DBeum. 1. Quis
ad erans ſolum tanquam ad ſpedaculum. Unde
tam rarus tibi, aut tepidus ad paſſionem mo-
tus? forte quia eam ut ſpectaculum meditatis,
non ut bonitatis, amoris, ac miſericordiæ argu-
mentum., 2. Reverzebantur., Vidiſſe, & abiiſſe
quid juvat? Perſeverandum eſt ad Cruciſixum,
& ſæ

le Lunu

4

. e
G to N
arA
*
4 wſot l
pnaldel

fiter

Gi

Lldichotn, ka

MieneAn

n
nulunse

uhnd
din ſ w
1 NNNN.
Meumndfard
wlubnn
UIumnnten
tiinrai,
dn
n

aͤeirt
titi
iuunſ,
N prlai 4
Mue
lann in le
botur
Kumneblizcon
en Etiunet
ealibur Ti
licaimmmnen
en aiehen
Uu
tebin⸗
UhuNönmn
mmſünn

Bznliin
een,
nlmie, I
n olii
lmthol E
lrear 1
tenn 1
decnlen⸗
1d gulanen,
Greclun ni
Auleialii⸗
. fie 4,
4 lo/

M AJOR. 177

& ſæpius hoc objecto paſcendus auimus.
3., Krabant autem omnes noti ejus à longe, &W
mulieres hac videntes, Ibid. Hæ teneris lacty-
mis mortem Jeſu deꝑplotabant. Non ptobo;
quod à longe. Cominàùs ſpectanda eſt Chriſti
mors. Pettus quod à longe ſecutus ſit, cecidit.
Nolim à Jeſu procul abeſſe. Etſi vetò non propè,
Rabant tamen, ut & viderent jeſlum, & à vivo ad=
huc viderentur. Statant conſtantia, videbanf
contemplatione: accedchat animus, quo non
penetrabant corpora. Perſevera in aſſidua tibi
repræſeantatione vitæ, & mortis Chriſti.

FERIA V.
Lancea latus ejus aperitur.

1⸗ A* Jeſum autem ehm veniſſent, ut vide=
vrent eum jam mortuum, non fregerunt
ejus trura. Joan. 19. Opinioni Judæorum
præmoftuus jeſus: fortè indignati illi, quod
amplius ſævite non poſſint ad ſenſum. Dei in
nos amor acceleravit mortem, ut opus redemp-
tionis noſtræ citiuùs perficetet. Quâm felix tu!
ſi, cùm dæmon, aut malignus homo te quæ-
rat afligere, jam tibi, mundo, & concupiſcentiis
tuis per ſolidam abnegationem mortuus inve-
niaris? Hic modus eſt conſervandi ofla integfa,
hoc eſt, ſoliditatem virtutum., Alias ſine mor-
tiſcatione nulla virtus eſt ſolida,
2. Unus militum lancea latus eius aperuit. Patet?
amoris oſtium, omnium dolorum ſcaturigo.
Vide quantis tu cox illud doloribus affeceris,
H 5 quam

17 ½ HEBDOMADA.

quam illud ꝑeecatorum tuorum veneno infece=
ris: quantum ille te amaverit! Vide quantis
smoris characteribus ille te in libro fillorum
Dei deſcripſerit! Pedes dedit peccatoribus, ut
Magdalenæ, Luc. 7. Manus amicis; ut Petro Act.
2. Cor dat filiis Dei, quibus dicit, Iſa. 6 6. A sbera
portabimini. Hic memento ingratitudinis tuæ,
amoris ſui. Aſpice cum nunc cum amore; ne
olim videas cum tremore, in quem transſxiſti,
3. Et continuo exivit ſanguis, & aqua, Ibid.
Opportuna ſalutis noſtræ remedia, 3. Sacra-
menta, quibus & ablucremur à peccatis, ador-
naremur gratia. An & hoc parvum amoris ä⸗
guum eſt; Quantum verò illud: uſque ad ulti-
mam guttam ſanguinem pro te dedit. Tamco-
yioſo munere ipſa redemptio agitur, ut homo Deum
valere videatur. Euſcb. Gall. hom. 6. de Paſch.
Quam liberalis in te eſt Deus! quam tu parcus
in illum, ut pro tanto ſanguine nec lacrymam
ſtilles!

FERIA VI. PARASCEVES.

Contemplatio Crucifixi Jeſu.
1,0 os omnes, qui tranſitis per vians, at-
tendite, & videte, ſi eſt dolor ſicut de-
lor mens. Thren. Ie Conſidera tormenta Chri-⸗
ſti I. in corpore, Pſal. 2 I., Foderunt mants meass
& pedes meos; dinu meravit omnia ofſa mea. Iſa, I.
A planta pedis uſque ad verticem capitis non eſt in
so ſanitas. 1. In animo ex contemptu ſui. Pſal 3424
Subſanneverunt me ſabſannatione. Thren. 30
Facizs ſum in deriſum omnipopulo mee, & canti-

cum

4
eier

Gu

Gl 1 n
Nee, z. „,
AN 14
e lridn i

ne

n

.

uen es

en lrn

un/ girlir u,
5 te,li
„ .
it, uan

eutz; tol⸗
.

e . in
. iorNℳ

„ 11, eAlk.

Ui nt ca
a uofrun.

⸗

cln en
in ,
1uln ſeut⸗
ulhent
n urt ti
i ſimull uilt
cit drnf
ßed ſiN en

lont⸗ Thn; ,
bng i,

M A K. 123
eum esram tota die. Hx infamia crucis cum latro-
nibus: Iſai. 53. Et caam ſeeleratis reputatts eſts
Ex defectu compatientis, aut conſolantis. Thren.
1. Non eſt qui conſoletisry euzmz ez omnibiss charis
sjus, Omnes amiti ejius ſpreu, runst es m, & fa s ſaaat
ei inimici. Pſ. 6 38. Suſtinui qui ſimn! eontriſtaretur,
& non fuit; & qui conſolarezur, & non in weni.
Ex ingratitudine homiaum, parvo fructu ſuæ
Paſſionis. Pl. 29. Bsa asilitas is ſäsgtsins meo
Iſai. 5. sa aſt, quod ultra dabaHιfaνs iοναν ιſπ

Ccu non fecs? Expscia vi us farerst vas fecit ausens
3 4 7

labruſcas.

2. Quid ſunt plaga iſi« in wedio mänuugmtuusr
rum. Zachaf I3. Quære ita ex jeſu tuo? & reſpon=

dentem audi: His piagasss ,. in doma sortem,
Pie gele t me. Agnolſce infinitum amorem-
Auguſt. lib. de Virgin. In pice caput hoc in cli=
natae a s oſeulandusm, ter abert sm ad deligendum;
brachis extsnſa ad ampledtendum, totum corpus
exbpoſitum ad redimendum. Hac Tavta ſo- cogi⸗
tate, hac in fatera veſtricordis appendite? t
tus roli Kgatur in corge qui totms pro wolis ſui⸗
affixus in cruce. Verè dilexit nos & iradidit ſomet-
ipſum pro nobis. Epheſ. 5. Illud à te quæri exiſti-
ma Pet re amas mæ ? Rt repone toto a aſfectu: Do⸗
mine, tu ſcis, quia amo te.
3. bre omnibus mortuus eſt &hriſtus, ut qui
vivuni »jam nen ſibi vivant, ſed ss, pro ipſis
wortuus eſt. z. Cor, 5. Hunc ex Chriſti morte
fructum trahe: Non tibi non commoditati, non
delectationi, non honori vive aut actum ul-
lum imgende. Tec, & tua illi debes. Non eſtis
H s veltri:

180 HEBDOMADA.

veſtri à Enapti enim efis pretio magns. I. Cor. 6.
Ruid eygo retribuam Gomino, ait Bernard. tr. de
dilig. Deo, pro omnilus qua retribuit mihi? In pri-
mo opere me mihi dedit, in ſecundo ſe: & uabi ſo de-
dit , me wihi reddidit. Daius ergo, & redditus, ms
pro me debse, & bis deheo, Quid Deotribuam pro ſe!

SABBATHO SANCTC.
Depoſitio corporis Chriſti de
Gruce, & Sepultura.

1. T Oleth. qui & ipſe Diſcipulas erat ] Eu, os=
cultus tamen brepter metum Iudaorum, an-
dacdter introi vit ad Pilatum, & petiit corpus
JEſu. Matth. 27. JOan. 19. Marc, 15. 1. Pati-
bulatum corpus Jeſu unus tantum petit, quam
Fauci amant Bſum Crucifixam? 2. Ante ob
metum latebat, jam pendentis Jeſu ſe declarat
Diſcipulum. Hic fructus paſſionis eſt. In te va-
cuam non credam, ſi in confuſione, & vilitate
Deum agnoſcas, & ſequaris? idque audacter
nulla veritus pericula præſtes.
2. Fenit autem & Nicodemus ferens mixturam
Myrrha, G&. Joan. 19. Duo ergo ex omgibus
Diſcipalis ſunt, qui in Crucikhxum JESUM
teſtantur affectum. Aude tu tertins eſſe. 2. Ex⸗
pende officia, quæ Chriſto exhibent. Depo-
zunt corpus de cruce, aromatibus condiunt,
involvunt ſindone, & ſuis humeris viri nobiles,
eum, qui tsm infamis habitus fuit, depor-
tant. En quam contempto Chriſto nobilita-
tem ſuam ſubjiciant ,„ t tu eidem contempto,
0’

1

eelfnt
auie
artkianh
u lrand
lriammn’.
Melin
Mo l²
Nupknenti

Nnprun i1

7

A
(mintni
en
ſeni
1 iun
lgi
e ſunne,
Eſannn
uz .*
MrI ſ

, 4.
n ke
ad .

1

l

nimn len
benln
tnkutnign,
nhr dle
n,

IDernhhae

Ahen
☚
lun

unu ,
n lunn, 4
1,ei,
Mue , N MiH
An i,
/1 ke 0
arkbm
sR. Rkt
uon Niin
tiie iu
,lnet
4 oni
ultn l
eliuiele⸗ ul

cähben.

„
unbis ,

meis iiih,
. 6

non negestuasm vilitatem. Kxhibe eadem offi-
cia in Chriſti membra, ſeu proximos, depone
de cruce affictos ſolatio ſpirieuali, condi aro-
maribus, ſive cura illorum famæ, involve fin-
done ſilentii eorum defectus.
3. Er poſuit illud in momento ſue novo, quod
excideras in Petra & advol vit ſaxum magnam
ad oſtium monumenti. Matth. 27. Sepelis in corde
Chriſtum, quoties ſamis. Hæc ergo obſerva. Sit
ſepulchrum novum, in quo non ſit ullus alius
poſitus ſiniſter affectus: ſit in lapide immobili=
tatis, & conſtantiæ: advolve ſxum efficacium
propoſitorum: circumda cuſtodiam ſanctaxum
cogitationum, &c.

DOMINICA RESURRE-
CITIIO NIS.

1. REſurrexit tertis die ſecundum Scripturase
1. Cor. 15. Succedunt læta triſtibus,
Deus ita conſtituiſſe videtur, ut per aſpera eatux
ad amona., Chriſtus gloriæ reſurrectionis
præmiſit 33, annos duræ vitæ, tres Dies acer-
biſſimæ paſſionis. Sic ergo & tibi eundum ad
gloriam, Si commortuus fueris, & eonvives.
2. Ego dormivi, & ſoporatus ſum, & reſurrexi,
Pfal. 3, Anima Chriſti reunitur eorpori, uè quod
ſocium fuit paſſionum, eſſet & reſurrectionis.
In momento recedunt livor, vulaers; acce-
dunk decor & gratia, quo, tam corporis,
n animæ illius gaudio ? quibus Patrum
limbo eductorum affectibus, fidei ſpei, chari-
tatis, gratulationis, &c. Accede ad Cbhriſtam

. H 7 pari=

122 HEBDOMADA

paribus: & ut gaudium tuum ſit plenum : unire
& tutanquam membrum corporis Chriſti illius
animæ per amotem.
3. uomodo Chriſtus jarrexit à mortuis per glo=
yia ze Batris s ia & nos in novitate vitæ ambulz-
mas, Rom 6. Recipis fructum reſurrectionis
Chriſti, ſi ambulas in novitate vitæ, ſed non am-
bulas in novitate vitæ, niſi occidas veterem ho-
minem. Sicut non eſt ingrefſus ad vitam æter-
nam, niſi per mortem aaturalem; ita nec ad
novam perfectamque vitam ingredieris, niſ
Kirun ſadcts carnis mortifst es.

FERIA II.
De dotibus Corporis glorioſi.

1. &Eminatur in corruptione, ſarget in incor⸗
* ruptiene, I. Corinth. 15. Prima Corporis
glorioſi dos eſt, qua & mortis, & morbo-
rum ac vulnerum immune redditut. Mors elli
ultra non dominabitur.,. Rom. 6. Quibus mediis
ad hanc evaſit Chriſtus? Patiendo, & moriendo.
Huc taà evadete debes, ut nec in proſperis, nec
in adyverſis ullo pravo affecta corrumparis. Ad

hoce vero expende, quàâm neceſſarium ſit mor-

tificationis ſtudium, juxta reg, Summarii duo-
decimam.
2. Seminatur corbus animale, ſurget corpus

ſpirituale. Ibid. Secunda dos eſt ſubtilitas, qua

corpora dura, & aliis corporibus reſiſtentia pe=
netravit. Tu penetta omnes difficultates, &
impedimenta in via virtutis, Omnia potes in eo,
7 1

N⸗

hne, 4
e,

i rni

SGD1e
utheli,

VI
RNrn W

G

K
d
Rc

G ſn
n

n

lln

RESURRECTIONIS, 183

nen,
en gaite confertat, Sed ad hoc quoque opus eſt; ue
WeGüh ſcminetur animale, & proprii commodi ſtu⸗
S dioſum. . .
Annp 3. Seminatur in infrmitate, ſurget in virtute.
e Ibid. Tertia dos eſt agilitas, qua ſe ubi volebar,
unmn, momento præſentem ſiſtebat. An ira tu agilis ad
eKnn inſpirariones Divinas? an ad nutus Superiorum?

Gnen an ad progreſſum in via virtutis? an ad ſemi-
BAnn naadum in infirmitatis ſuæ cognitione, & abje=
lnjiet cdtione?

Peciei, ui 4. Seminatur in ignobiiitate, ſurget in gloria.
lbid. Quarta dos, claritas „qua longe ſupra So⸗
lem reſplenduit. Sie luceat lax t=a coram homi-
nibus, uat videant epera tus bona, At non erit, niſi
emines in ignobilitate, & abnegatione tui.
gri,

Pis F E RI A III.

ucd De Vulnernm cicatricibus in glorio-
6 ⸗ — .
An. Mnd ſo Corpore reſervatis.
Crutti ,Q ſunt plaga tiſte in medio maniaum
tuarum? Zach. 13. Kuſeb Emiſſ. ho. 10.

ndo oteee
ra de Paſch. ait: Ideo in glotioſo Corpore retenta
ntiel vulnera „Ne caiſam ibſäm gloris obſcuraret lux
him iuns gloria. Voluit in æternum conſtare; ſe per vul-
Numti“ Rhera emiſſc gloriam. Si hoc eſt gloriæ pretium,
. quid ego olim oſtendam, qui pati derrecto:
, eueß Chriſtum eportuit pati, & ita intrare. Ergone
e in⸗ (mihi alia via pingetur.
lln keri 2. Nen obliviſcar tui? Eccs in manibus meis de-
hunrl ſeripſi te. Iſa. 49. Altera retentarum cicatricum
ſtei cCauſa eſt , ut ſiat Chriſto memoriale ſui in nos

.
On amoris,

1

18 HuäBDOMADA

amoris, pro quibus ea pati voluit; & in iis le-
gar pretium noſtræ ſalatis, pergatque adhue

nos amare, qui tanto illi conſtamus. Ergo tui

memoriam in æzternum vult habere Jeſus. Re-
cordare & tu Salvatoris tui. At non ſæpe re-
cordaberis, niſi obliviſcaris creaturarum, quæ
memoriam Dei imꝑpediunrt.
3. Et videbit eum omnis oculus, & qui sum
paupugsrunt. poc. 1. v. 7. Tertia cauſa eſt, ut
olim damnandis ea oſtendat, exprobret ſævi-
tiam, qui eum peccatis ſuis crucifixerunt, ingra-
titudinem, qui tanto amori non correſponde-
tunt, Item ur oſtendat Beatis in æternum, &
gaudeant de amore tanto, qui per cicatrices elu-
cet. Quomodo tu cas aſpicies? an cum conclu-
ſioneè an cum gaudio?

F ERIA IV.
Apparet Sanctiſſimæ Matri ſuæ,
I1. Q diligit me, diligetur à Patre meo; &

egs diligam eum, & manifeſt abe ei me
iſum. Joan. 14. Manifeſtaſſe ſe Chriſtum Ma-
tri, non tradunt Evangeliſtæ, at certum cres
ditur; quia eam præ cæteris dilexit, & præ cæ-
teris ab ea diligebatur. Amaas, ut ad centrum
properat ad amatum. Nondum ſentis tibi per
ſancta lumina manifeſtari jeſum? fortè non ſa-
His amas. Amantibus ſe manifeſtat Jeſus.
2e Secundims multitudinem dolorum meorum
zonſolationss tuæ latifßeaverunt animam meam.
Plſal. 93, Cogita quæ fuexit Virginis viſo filio
con-=

iglore
,Nttma
upintite
lugi⸗
i Ae
Sasn 4
Ku fmtri⸗
eletier

Arnete

e

dng dee
. W

INAn!
,e
nnn,

Mc

lin kii
enteld
tann pn

.
uder

Am

nummnn

, Kn
Mitaldeken
aunrbreen.
inmnine⸗
Grennſnle
Radnn 1
dannte

uCucce

6.

N .

hman

SPatn
zufti

Ne
eikn
t, Neanmne
Heni, lte
, u en
en ſeußii
imſinin
r iß
,nn,
8 uinn/

er NO
ig 6

RESURRHCTIONIS. 185

conſolatio. Ut eam aſſequaris, magnitudinem
doloris in paſſione habiti expende. Ad menſu=⸗
ram doloris datur conſolatio. Quantum ru ſpe-
rare poſſis, ex mortificationis, & toleratæ affli⸗
Gionis magnitudine collige.
3. Anima mea liquefacta eſt, ut dilectus lociu=
tus eſt. Cant., 5. Cogita quod fuerit exſpectan=
tis Virginis deſideritum; qui jam Chriſtum
aſpicientis affectus, demiſſionis, devotionis,
adorationis, gratulationis de exantlato fante
opere; gaudii de triampho reſurrectionis, amo=
tis, &c⸗ qui omnes ex ferventi in jeſum deſide-=
rtio naſcuntur. Non experiris hos in te? Excita
fervens videndi, & cognoſcendi Dei deſide=
rium, ſequentur reliqui.

F ERI A V.
Sanctæ mulieres tendunt ad ſes

pulchrum Domini.
1. † † Na aztem Sabbathi vaide diluculo venes
. runt ad mwonumentum, portantes, 7ua pa=

vaverant, aromata. Luc. 24. Cogita harum
ſtudia I. Emunt aromata jam non habebant am-
plius, quod poſſer vanitati ſervire: 2. Confi=
cinat unguentum, etſi ſcirent jam à Joſepho,
& Nicodemo unctum, ſpectantes non quid ab
aliis factum ſit, ſed quid à ſe fieri deceat,
3. Valde mane excunt, non citra incommo-
dum tenebrarum, & forte inſomnem noctem
tranſegere ob dolorem, 4. Veniunt ad mona-
mentum ſine metu cuſtodum. Amorcnim eas
L urge⸗

126 HEBPDOMADA.
urgebat, Vere amas jeſum, ſi hæc ei obſequia

præſtas.
2., Es dicsbant ad invicem? Quis revolvet no.-
bis lapigem? Marc. I6. Expendunt difficulia-
tem, quæ obviat ſuſcepto operi: agnoſeunt
vires ſibi ei ſuperandæ non ſuppetete. Noa ce=
dust tamen, ſed perguut. En conſtantiaih
in bono, fiduciam in Deo natam ex amore U-
ſurpa tu hanc refexionem: quis revolvet mihi
lapidem hujus tentationis, dificultatis, im-
pedimenti? ne imparatus retundaris. Eide
Deo, ubi tu deficis, & ſuſceptum opus conſtan-
ter urge.
3. Er ecce terra metus ſadtus eſft magnus, &
yeſpicienses videruvt re volutuns lapidem. Matt.28.
Marc. 16. En ut Divina providentia conſtaa-
tiam, & fiduciam juvat: Terræ motu revolvitur
lapis, fugantur cuſtodes, qui opus meditatum
imgedite potuiſſent. Ita ſerio Deus ad ſe ten-
dentibus adeſt? tollit impedimenta externa
aliorum homianum, aut circumſtantiarum, in-
terna malorum habituum, & conſuetudinum,
fugat Dæmones inimicos. Expende quoties id
ſis expertus: & perſevera in bono, confide in Deo.

F E RI A VI.
Sanctæ mulieres de Reſurrectione
Chriſti ab Angelo infor-

mantur.
„ REhondens autem Angelus dixit mulieri-
ααεmU öolits timere vot, ſcio enim quod je-

IJum,

, gctk
„„2 9

ANSMend
4 .

AE Mele; ke

. nnlee geden
K (e—

1

d
9

Ukuite,

or AAAAX

DARWr
Arena ACun
heimntn b
1 Cctlltulin
lenteolcl

.. ſe
econtteinle

.

Neioneliin.

“”
Art ,

i,ein .
N6t 47

RRSURRECTIONIS, 187

ſum, qui cruciffxiss eſt, quaritis. Matth. 28.
En alerumtimentibus, follicitò tamen Deum
quærentibus ſolstium! ſed cur non timcant
terræ motum, Angelum aſpectu fulguris? Quis
Jeſum quærunt crucifixum. His ſua Deus mit-
tit ſolatia. At carebis illis, dum te igſum, dum
creaturas, dum aliud præter jeſam, & hunc
Cruciſixum quæres.
2. Non eſt hit, ſurrexit enim ſieut dixit. Ibid.

uærunt cſum ia tumulo, Dolere poterant
P „

quòd hic nen eſſet; ſed ſi ſuum Jelu bonum
amabant, gaudere debebant, quâd gloriolas
ſurrexerit. Ubitu Jeſam quætis ? in tuis com-
moditatibus? in creaturis? in ſenſuum oble-
Gamentis? Quoties reſpondent tibi Divina
lumina? Noen eſt hie à quoties fruſtra, & damao
tuo quæſiviſti? & noadum deſiſtis:
2. Venites vidote locum, sbipoſitas erat Do-
minus, Et ingreſſa non invenerunt corbus Domini
Jelu. Ibid. & Luc. 24. Amor erat, quo Jeſum
quærebant, ſed adhuc ſenſualis, ut eum vide-
rent, tangerent;, ungerent. Ideo non inyene-
runt. Pauro quærendus amore eſt. Examina
intentiones tuas, an puræ ſint, an ſoli Jeſu
intentæz, an nihil amoris proprii admizrum?
mixta non invenies eum, qui ſolùm pura inten-
tione invenitur,

5AB-

188 HEBDOMADA
S A B B A I H O.

Reprehenduntur mulieres, & mit-

tuntur nuntiæ ad Apoſtolos.

1. Cde eimerent autem, & declinarent vul-
mm in terram, dixerunt: Quid qusritis?
viverten cum moriuis? Luc. 24. Reprehendi
merestur, quia Angelis clare monſtrantibus
non credunt. Has imitantur, qui in rebus
etiam ſanctis non ſequuntur ductum Patris
ſpiritualis, & ſuo ſenſui inhærent. uærunt
Jeſum: cui ſe dedant; ſed inter mortuos cum
judicio, & amore proprio. Ibi eſt Jeſus, ubi
nihil tui eſte.
2. Non eſt hie, ſed ſurrexite Ibid. Infeallibile
reſurrectionis ſignum exhibent quia nen eſt hie.
Hoc argumento probatur noſtra ſpiritualis
reſurrectio: ſi à verace Angelo, non à blandiente
ſenſu dici poſſit, non eſt in hac imperfectione,
in hoc pravo affectu, in hac paſſione, in prio-
1c tepiditate ſyiritus. Gaude, ſi ſic ſit, ſi non eſt
cura ut ſit.
3. Cite euntes dicite Diſcipulis eijue, quia ſur-
exit, Matth. 2 8. Nomine Chriſti hoc mandant
Angeli mulieribus. At non merebantur tam
læta suntia Apoſtoli, qui eum tam fœde deſe-
ruerant. Spectavit Chriſtus, quid ſuus amor
poſtulet, non quid corum merita. Amat etiam
immerentes. Hoc me indignum amore mei
Domini ſolatur. Non intres in judicium cum
ſervo tuo Domine, ſed fac ſecunduùm miſeri-
cordiam tuam.
DO-

. ue⸗
Pr berini⸗
Meenin d

d

. knumnälne

e

luniiß

linen

d
A0
letet A.
Ae
Klannt,.
R .
n Wieel
11 N
Uut nondun
I, i
1r CAdun Nrin
huen Ennt
wernottarewn
,iafan, ti

6, es Poi

e Crun
uln hiiul⸗

Pridialeꝛn

Kimeknn,
N lt
an u
Ciäitoenun
01 Cenrun
maniel
6,güll r
etit. ſoun/
eln ſecin
cclacin
8

PO §5 T PASCHA. 189

DO M. IN ALBIS.
Mulieres referunt Apoſtolis nun-
tium reſurrectionis.

1. leit Diſeipulis eiu,, & Petro, guia ſur-
rexit. Marc. 16, Exprimi nominatim
Petrum, tencrioris affectus eſt argumentum.
Erat cæteroraum caput: hoc honorat Chri-
ſtus. Amaverat plus cæreris Jeſuam, inde
plus cæteris dolebat: affectum affectu repen-
dit. Non ceſſabat ſuum peccatum deflere: eri⸗
git mœſtum amoris demonſtratione. Agnoſce
bonitatem, ama, in eam ſpem tuam repone.
Non dimittet te, etiam cum ex fragilitate

peccaveris.

2. Et viſa ſunt ante illos deliramentum verba
iſta, & non eredidernnt illis. Luc, 247. Quæ nun-
tiant mulieres, ſant ea ipſa, quæ Chriſtus Apo-
ſtolis prædixerat: concordant omnino Magiſtri
verbis, nec tamen credunt. Imitaris Apoſtolo-=
rum incredulitatem, qui inſpitationes Divinas,
ut vanas rejicis, Superiorum monita, ſcrupulos,
conſcientiæ remorſum deliria arbittaris. Ar-
tende illis: quis per ills Deus ducit Aberras, ſi
non ſequeris. .
3. Maria Magdalena venit ad Simonem Pe=
trum, & ad alzum Diſcipulum, gquem amabat
Jsſus, & decit illis 3 Tulerunt Lominum, de moer
numento, & neſcimu, ubipoſuerunt enm. Joan.
20. Non dixerat Angelus tulerunt: ſed ſurre-
xit. Impetus forté amoris aut doloris fecit ut
non

190 HEIBDOMADAHI.

nos accuratè attenderer. Etiam bonis affectibus,
aon ſcecùs ac ventis ponendum eſt pondus. Cùm
zationem turbent, in errorem trahunt.

F E RKR I A II.
Petrus & Joannes currunt ad ſepul-

ckhrum.
1. Eue ergès Petrus, & ille alius Diſcipulus.
& venerunt ad menumsntum, Joan. 20.
Nuntii a mulieribus accepti veritatem experiri
volspt. Non retinentur aliorum non creden-
tium exemplo, Attendunt non quid agant alii,
ſed quid prudenter sgendum ſit. Cape hujus
regulæ neceffitatem, & ſequere.
2. Curribant aztemw duo ſimul. Ibid. Amor
eos incitabat ad curſum. Hic neſcit tarda moli-
mWina. Parum diſtant, lentè velle obſequia Dei,

& diu nolle.,. cuis amat Divisza, volast ad illa.

Curriſae tu, an ſerpis? Vis progredi? ama, tan-
tum procedes, quantum amabis
3. Ille alius pracurrit eitiks Petro, & venit
prius ad monumentum; non tamen introivit. I.
38: Hier, in c. 56. Iſai. Jeannes elatus virginitatis
aliis pracucurrit. Quia plurimum hæc virtus
recedit à carne, plurimum accedit ad Deum.
2., Jeannes non intrat prior. Honorat in Petro
digaitatem capitis, nec conſiderat in eo, qeôd
Chriſtum negaverit, ipſe autem ad Crucem
conſtiterit. Diſce quid debeas Superiori, liceèt
imperfeécto. Idem ꝑræſtabis proximo, ſi in eo
Chriſtum sgnoſcas.
EE-

.

Adin

Clttotee

n
d i
unnun u

Elnen ciher⸗

Dem, Wäl

wl W WI 4

i len e en
7 nn uu
N Aiter vſe⸗
inun huf⸗
n welt u
or. ronb
Glcennitch,

D onint! G

PO3½ T P A § C H A. 191
PF E K I A III.

Chriſtus apparet Petro.

I,. A Biit Petrus ſez-um mirans, quod ſadaz
Iuerat. Lucæ 24. Viderat Petrus ſe-
pulchrum vacuum, Diſcedit à oanne, ſolus
ſecum meditatur, quæ vidit. Optima diſpo-
ſitio ad videndum Deum, Divina que cogno-
ſcenda recedere etiam corpore, n multo magis af-
fecu à creaturis. Solirudinem animæ amat
Deus. Dacam eam in ſelituainem, & loguar ad
cor ejus. Oſee 2.
2. Surrxit Dominus verè, & apharuit Simoni.
Ibid, Appatet Dominus non ſoanni, qui con-
ſtans ad Crucem permanſit: ſed Petro, qui &
fugerat, & negaverat. Ita animat Deus peccaro-
res pœnitentes, ur non dejiciantur. Oſtendit
quantum æſtimet lacrymas pœnitentis. Qui hice
affectus Petri? quæ conſuſio ob ſcelus admilſ⸗-
ſum? quis dolor? quæ lacrymæ ? Rxcita in: te
coſdem ad pedes Jeſu.
3. Viſus aſt CGepha. I. Cor, I5. Chriſtus non
exprobrat Petto ſcelus admiſlum, ſed blandiſſi-
méè ſolatur. Diſce qua benignitate peccatorem
contritum excipias: qua charitate obliviſcaris
injutiarum à proximo acseptaruw. Quod fe-
ceris proximo, expecta à Deo. Snen dimiſeritis
hominibus, nec Paster veſtsr dizziftet vobis.
Matth. 6.

E-

HHBDOMADA I.
FERIA IV.

Magdalena ad Monumentum.

I. M"*is autem ſtabat ad monumentum foris
plorans. Dam erge fleret, inclinavit ſe,
& proſtexit in monumentum. Joan. 20. Conſi-
dera amoris gna, ſtat ad monumentum:; flet:
ſæpius inſpicit videndi Jeſu deſiderio. Repeti
de illa poteſt: Dilexit multum. Pxpende cu-
ram, qua tu Deum quæris. Staſne in prepon-
tis? doleſae amiſſum; conſideraſne ubi, quo:.
modo, reperias 7
2. Et vid't duos Angeles in albis ſedentes. bid.
S. Cyrill. Alex. lib. 12. in ſoan. c. 46, Cum circa
monumentum perſeverat pleranss voce Angelorum
ad cognoſcendum Chriſtum juwatur, Ut Angelos
ſeu ſpiritualia lumina aſſequaris, non obiter exi-
genda eſt meditationis hora: ſed perſeveran-
dum, & attentione, & affectu; etiam ſua de-
ploranda eſt cœcitas.
3. Dicunt ei illi: Malier quid ploras? Dicit
eis: Quia zulszunt Dominum meum & neſcio
ubi poſuerant eum. Ibid. Cauſa ſerus eſt amiſ-
ſus jeſlus. Optima, & una lacrymis digna. Sed
ſi fi= illa, quod zulerant invitæ & ignoranti,
quid te agere decet, cui ſeienti & volenti tuæ
paſſiones, & mali affectus toties Jeſum tule-
Fgunt è*

II⸗

.

e E NN /

AbLingtentu)

d
AU

onmen

A Nerran
i ſor uhn
Gn, Ninio
vonmegun
A Altaia N

ilun Tentd.

4
h4
a Mn

üleln l G

MuAtindh
1us 6 NN
cvustiA
len, Clagon
ikmMld
n E Pbeen
Ede en

l ſx ud

,o Niun 0
nnius

1 Cli tennel
ilaſt ⸗
iet orie 1

laeni 4

POST PASCHA. 10
P ERIA V.

Chriſtus appparet Magdalenæ
ignotus.

.COnverts eſt retrorſum, & vidit TESUM
Rantem; & non ſciebat 3 quia RdèUS eſt.
Joan. 20., Dum quæritur Eſus, 3ſar tergo
Magdalenæ. Vide, quàm non prôcul eſt ab iis,
qui eum quærunt in toto corde., Sed diſſimular
quando que præſentiam ſuam, ut non apprehen-
damus hic äſum eſſe, ſed nos deſertos cogite-
mus. At reſpiciamus poſt tergum, ſive ad exitum

noſtrarum afflictionum, videbimus ibi Deum.

2. Dicit ei ESUS: Mulier quid ploras? quem
quaris? Ibid. Drogo Hoſt. de Sacram. Paſſio.
Occulat ſe, ut ardentius requizatur, & rεναε%0i
cum gaudio in vbniatur, inventus ecum ſolititzdi-
ne teneatur. 2. Intertogat nonignorans, ſed quia

delectatur, nos quandoque affligi ſui ipſius deſi-
derio. Si videaris tibi à Deo delertus ardentius

Deum recquire; iſte eſt inveniendi modus.
3. Dicit e, (Maria) Demine. ſi tu ſuſtuliſti
eum, dicito mihi, ubi poſuiſti enm, & ego em tollar
lbid. Vide amoris vim, qui ſolum Chriſto
intentus, quid loquatur, vix advertit. Dominam
vocat hominem vili hortulani veſte indu-
tum: addit, ſi ſuſtuliſti eum; quem? non expri=
mit, quaſi obvius quiſque cjus affectus intelli-
gat. No vit quis fuerit ſudæorum furor, & ait ſe
eum ablaturam, ubi ubi ſit, ſine omni periculo-
tum metu. Ita amor arimoſam reddidit, ac le.
1 olu-

194 HEBDOMADA I.

ſolutam. Quantum tu ab his reſolutionibus di⸗
ſtas:? quia plutimum diſtas ab amore.,

F E RIA VI.
Chriſtus manifeſtat ſe Magdalenæ,

& mittit eam ad Diſcipulos.
1. O lei ei Jeſus 3 Maria. Converſa illa dicit
ei; Rabbont] oan. 20. Uno Chriſti ver-
bo, Maria, altero Marizæ, Rabboni magni
affeétus claudsntur; in Chriſto benignitatis,
ſua vit atis, a fabilitatis. familiaritatis, in Maria
verò reverentiz, humilitatis, adorationis,
amoris, gaudii. IUlle ex use vyerbo noſciturz
illa uso verbo ſe eum noſſe ſignificat, Ita Deus
pꝑaucis verbi⸗ multa homini; ita homo pancis
yerbis multa Deo loquitur., Plura de Deo cogi-
ta, quam loquaris.
2, HDicit ei Jeſus z Noli we tangere. Ibid.
Expende cauſlam, cur cam tacu prohibeat fuiſ⸗
ſe, ut nimium fervorem, quo illa ſe ad pe des
Jeſu ptojecerat, non nihil tempersrer. Amor
enim pene reverenfiam cxuerat. Amari vule
Deas; ſed & teverenter coh. Ut Deo ergo ta⸗
miliagis eſſe debes per intimam cum co com-
musicationem; ita debes eſſie & reverens, tam
extetno cerporis ftu, quaàm interna animi com-
poſitiosæ. S
3. Vade as fratres meos, & die eis; Aſcendo

ad Satrena meum, & Patrem Veſtrum. Ad pedes

Chriſti (uos eyctere affectus Maria deſidera-

bat, Chriſtus verò quantocyus ſuos conſolari.
Ideꝙ

1o 11

Ken
, ne, A ain
Zalliriin
(ſr Cun ei
oigfnetdt
relit Uln
eeu eon,

4
6

41
e s o

yReumt
aem ilu
Mertec bonis⸗
1 a T
A Gdile

en enteen len
ar. l

erhin Duue
n.
rßr
Ceaen
Ebummn⸗
On 4,4

e laer
“

in e

A

lanigh,
Nd
. 4
Mun
Ceruce e
, MoChli
ilten n
iio derioolin

Gitis Nun

es Anht
ud ſeho wehr

ſeriteng IuDs

hono /
utlwa/⸗

wie W

Crnhen 1

hküf⸗

ſnenns. 4
tlleut, Mud
ol,beeot
intn on
dle Kieſenn
0 nemin
„66 666
adiſe
os NMuite,
gocſu ro

POST PASCHA. 14

Ideò acceſla eam prohiber, & ad Diſcipulos
ablegat, quos, ad exprimendum amorem,
fratres vocat. Vide quàm Deo placeat, ur tua
ſpirituali conſolatione abſtineas ut alium moæ-
ſtum conloleris. Curat eis ſignificari aſcenſum
ſuum ad Patrem veſtrum: üt incipiant de Chriſti
receſſu cogitare, ſe ad illum tolerandum diſpo-
nere, & confidere in Deum, quem ſciant affectu
Patrem eſſe.

S ABBATHO.
Appatet aliis mulieribus.

17. E»⸗ Jeſus occurrit illis, dicens: Avete.
Aſſecata fuerat illas Magdalena: ſigni-
ficaverat ſe vidiſſe Dominum: dolebant ſe ad
ſepulchrum non expectaſſe, deſiderabanr &
ipiæ videre Dominum. Ita diſpoſitas primus
ſalutat: Avete, Ita benignus eſt Deus iis, qui
eum deſiderant, & obſequis deferunt. Non din
differet te conſolari, ſi ſerium ejus deſiderium
toncipias, Omnis perfectionis initium eſt deſi-
derium.
2. illa autem acceſſerunt, & tennerunt fedes
ejus, & adoraverunt eum. Ibid. Expende gau-
dium, reverentiam, & dulciſſimos affectus ad
Chriſti pedes. Arcuerat paulò ante Magdale-
nam à pedibus ſuis, jam cam cum reliquis ad

corum oſculum admittit. Non omne ſimul

ſolatium præbet: differt quandoque: cxhibet
autem perſeverantibas: ſed hor?, qui ſibi
placet, Tuum eſt inſiſtere bono, de tempore
1 cone

19 HEBDOMADA II.

gonſolationis curam Deo remitte, Non aberit
à ſe deſiderantibus.
3. Tunt ait illis eſus: Nolite timere: ite nuns
ziate fratribus meis, ut eant in Galilaam, ibit me
widebunt. Ibid. Expende verborum ſuavitatem
tum ad malieres, tum de Apoſtolis ſui nuper
deſertoribus. Sed ſua viorem crede fuiſſe ani=
mum;, neque enim ayerſionem ab tis, quam-
guam gravitet offenſus, coacepit. Etiam qui te
offendit, fratrem cogita, ſuavi alloquio, & aſfe=
Ku dignarc. Galilæam iis deſignat, ubi vides:-
tur, locum ſcillcet quietuam, & à tum altibus
ſubmotum. Ut guſtes Deum, recede à ſtrepitu
mundi, vanitatum, paſſionum tuarum.

DOM, II. POST PASCHA.
Jungit ſe Chriſtus duobus Hiſcipulis
euntibus in Emmaus,

1 Ecc⸗ dus eæ illis ibant in caſtellum nomine
Emmaus. Luc. 24. Triſtes de Chriſti
morte, dubitantes de reſurrectione, ſolatium
quærunt à villa. Convertuntur ad ſenſualia,
qui expectare debebant Divina. Promiſſus
tertius dies aderat, acceſſerat mulierum, Petri,
ac Joannis teſtimonium: iſti tamen adhuc du-
bitabant, Quaàm parum ſaſtinemus Dominnm,
qui nos tot annis Iluſtinet! quam facile ad ſen-
(ualis conveitimur? Immodicam triſtitiam
cave; ſi aliqua te tangat, noli à cteaturis reme-
dium quærere. Expecta Dominum, & intendet
tibi.
2.

„
ſntomn
A ICY/NRL.

n nmnene
6

DI

twite, Nab

gele
eltttinn ietin
1 n Cale

mnhero⸗ 44
un kine
n Ktundch
gleil⸗
4MN
ſſmah,
Hn Mlſue
n Gidtn

. (i
es &
W TIlne 8 .l4

mun,

1 Uirt. le⸗
urmtleten,
iumen dn
8 N
9 necin⸗

guan ticſ
dee E ,
modicN
liicrin,
8 8 149
AR.
Domn

4
4

POSͤT PASCHA10 19 7

2. BEt ipſi loguebantur ad invicem de iis ommni-
èus, qus acciderant. Es ſadlum eſt , dum fabu.
larentur, & ſecum qukrerent, & igſe eſu; aß⸗
protinguans ibat eum illis., Ibid. Errabant oves;
adeſt Paſtoris charitas, ne perdantur. Diſſimulat
habitum, ut prius eos ad Divinum ſolatium te:-
cipiendum diſponat. Vult enim ad ſuas gratias
nos præparari. Dum fabulantur de Paſſione,
ſe illis miſcet. Tantum Domino placet, ſuami
à nobis mortem commemerari,. Aflueſce non
inania, ſed Divias loqui, ut Jeſum habeas iti=
netis tui ſocium.
3. Oculi azutem illorum tzenebantuß, ne eunds
ignoſcerent, Ibid. Hoc exhibebatur foris, quod
agebatur in mente. Nec eum fidei oculo agno⸗
ſcebant, nec corporis. Qua cauſa tenebantut
oculi? Credibile eſt, nimia triſtitia, quæ ani-
mum plerumque confundit. Adeſt Deus iis,
qui afflicto ſunt corde; & tamen dum tangi-
mur, abeſſe credimus. Tunc fide firmandus
eſt animus. Sapiens eſt Deus, ſcit; omnipotens;
poteſt; bonus, adeſſe, Expeéta ergo, viriliter age,
& confortetur cor tuum.
FP ERIA II.
3 5 .⸗ „ 2
Qui ſint eorum ſermones, exquirit
Chriſtus.
1. Ale Jelus ad illos à Qei ſunt hi ſermenes;
quos conſertis zd invicem, & eſtis triſtes?
Et veſpondens unus dixit ei: Tu ſolas peregri=
nus es in Jeruſalam , & non eognoviſßti, gus
Iacta ſunt iæ idta: Luc. à 4, Quærit quod ſciebat, 26
1 3½ ſalde as

198 HEBDOMADA II. .

ilcus ſuuss detegerent, ac phareiatum ſaſciberent,
ait Theophyl En benignitatem Chriſti! 2. Quia
gandet rememorari ſuam paſſionem, præbet
nartandi occaſionem. Narra ergo tu Deo per
grætiagrum actionem, quanta pro te paſſus ſit.
Gui funt tui ſermones ? de iis rebus, quæ ſunt
in corde. Expende qui ſiat, an divina, an hu-
mana? denique ulcera animi non cela, ut medi-
cinam capiae. .
20 aibus ille dixit: Quæ«? Et dixerußt de Jeſus
Navareno, &c. Ibid. auærit tanquam igso-
rans, aut quaſi jam oblitus injuriarum ſuarum
tam immanium. At tu ſic minutarum obli-
viſceris? 2. Quærit, Qaa: tasquam tots illa
paſſio res efſet adeò minuta, ut ei memoria ex
ciderit. Amor tam ingens tui parva illi repræ-
ſentat es, quæ pro te fecit, Parvus ergo eſt meu⸗
in Jeſum amor, qui pro me egiſſe multa exiſti-
mo. Conabor præſtarc plura, ſed ero tamen
ſervus inutilis.
3. Nos ssstenm ſperabamus 9 quia ipſe eſſet re-
ges ttayus Iſrael, Ibid. Aperi unt ulcus medicæ
fidefi. Non credebant enim illam ipſam Chriſti
mortem efle redemptionis medium., Si conſilia

Dei in humanis eventibus aſſequi non potes, ac-

quieſce illis: Optimum eſt, quidquid decernit
ipſe: per media à nobis judicata, contraria foi,
ad finem perveait

mm

SFhen

EAnda
1rnn, Di

Uuizrtin 8

uutfin n
legoiirinre

. 8
1 ile

1DNI.

1
arnAen
. in ͤ/ he

ten Cli 18
h ſann

uun ori
künrhr ſu
in, Uit 141
ininact,n

NAun,
Eni umun ig
Uunwinnlumn
Nir aumunn
Du ugumttl
WI, Weinelte
uynliie.
Mmuczoclnett

eenbenlneike
un Am w

mu, i
1 DMviinttcune
an lunifinl
i neliun, u

giin

et gülgil⸗
pienn nnm

F ERIA III.

Chiiſtus reprehendit duos Diſcipu-
los inoredulos.

1. EY ipſe dixit ad aos; O ſtulti, & tasdi corde
ad eredendum., Ibid. Acerba repreheuſio,
ſed nulla indignatio, Staltos vocat, gon pre
convitio, ſed pro officio charitstis. Si corri⸗
zis, ſic age; ſi corriperis, ſic ſuſcipe. Et tu
tardus es corde ad credendum practicè, quæ
paſſus eſt Chriſtus. Nam ſi credis mente, at
non opere & imirtstione.
2. Neonne hac oportuit pati Chriſtum 5 & ira
inirare in gloriam ſuam? Ibid. Cauſa reptchen-
ſionis allegatur, quod hanc veritatem non ſatis
credaat. Tucam crede. Oportuit ob geccſſi⸗
tatem ſatis factionis, ob utilitatem redemptio-
nis, ob vim ſui in aor amoris, ob exzmplum
imitationis. Chriſtam pati oportuit: & tute à
mortiſicatione exime,? Kt quidem ut in ſuan
ille glotiem intraret, & tu ſine cruce inttabis
in alienam?
3. Et incipien: à Moyſe, & omnibu: Prophes
gis, int erpratabat ur eis in swnibus ſeripturiz, 444
de inſo erant. Ibid. Vide modos, quibus ſe iis in=
Anuavit, I. Blandè alloquendo. z. Corripiendo-
9. Inſtruendo. His & tu utere, ſi eum ĩiis agis,
qui duro ſunt corde. Auſculta tantum Docto-⸗
tem interpretantem. Confet id quod docet de-
clarando, cum eo, quod fecit opere; & quod ip=
ſe doces, opere conhirmae

1 4 yg-

Asoco HEBDOMADA II.
F E RI AIIV.

Longius ire ſe ſingens Chriſtus, in.
vitatur à Diſcipulis.

1. E apprepinquaverunt caſtello, què ibant &
ipſe fin xit longius ire. Luc. 24. Decreverat
apud illos manere: fingit ſe abire: non quia hoc
volebat, ait Bern. ſer. 74. in Cant. ſed quia vo-
lebat andire: Mate obiſcum Domine. Vult Deus
tibi gratias conferre; ſed vult deſideriis rogari.
Non quæraris gratiarum inopiam, ſi aut nulhk
ſunt tua, autilenta deſideria. 2. Fingit Deus à te
recedere, ſed non abir. Cum ipſo ſum in tribula-
tit ne. Pſal. 90.
2 Es coegerunt illum, dicentes? Mane nobife
eum Domine, quoniam adveſptruſcit. Ibid. Invi-
tant ĩignotum. tu nec totum ſeriò rogas: imè
fortè plures anſas præbes ad recedendum. Co-
gunt illi ſanctis deſideriis, quæ vim quaſi quan-
dam in ipſum Deum habent. Rationem ad-
dunt, quis ad ve'peraſcit. Imò dieſcebat apud il-
los, quia interpretatio Scripturæ jam eos ihu-
minabar. Sed apud te adveſperaſcit, quia hunc
ipſum diem cum nocte dividis. Coge ergo Do-
minum, vim tibi inferendo, ut is apudte ma-
neat hodie, tanquam ultimus efiet vitæ dies.
3. Et intravit cum illu. Ibid. Quæ felicitas
habere hoſpitem Dominum! ouam putas tu
eum honorificè exceperint, & quidem adhue
ignotum; ſi non rerum copia; ſaltem affe-
Rtuaum? Credere licet, eum prima ſede locatum,
eidem

ſaltrie⸗
WEe
Ne.
1eA

0Ue

1I1
wunlit
4
Ahl
a, bm
A aun,

KAemlpet

ADI
AII

ens Chin
Mhrl.

1
1

luaſeci geh he
4, lu Deoe
llerbie, 1
uCn ſi
is Diniu, PurN
lceſtrit neet
Dum Amn

n 1 Hurbeu i

Gr Phauple

,
G/ Mn M
.,

Mole.

erbeld.
nu
Cen. Mionn
INdtſenin
ahene mto
ſeenlit glni
iin arenn⸗
lo ͦ uit⸗
inus elenſir
bit. unn
unt Cun in
cini it
+G
nltnietie

POST PASCH4. 16

eidem ſallicité miniſtratum. Quis primum
apud te locum tenet in æſtimatione, in amore?
tu ipſe an Deus? Inſpice opera & tentationes.

y E RI AfV.
Agnoſcitur Chriſtus in fra ctione

panis.
I. A Ccetis tanem, & porrigebat illis. Et aperti
ſunt oculi esrum, & cognoverunt eum
Luc. 24. Credunt §S. Aug. fers 140. de temp.
Chryſoſt. ſer. 17. Imperf. Chriſtum panem iſt⸗
hic conſecraſie, & porrexige, & ex eo agnitum
eſſe. Hic eſt 88. Euchatfiſtiæ eſte ctus, mentes illu-
minare ad percipienda Divina. At cum hans
toties ſumas, unde tam hebes ad Divina, tam vi-
vax es ad ſenſualia: cauſa eftecum poneret, niſi
impedires, Tolle ergo impedimenta.
. Et ipſe eanuit ez ocislis eorum. Ibid. Car
non expectabat ab illis ea, quæ cognitionenꝰ
ſequi ſolent, adorationem, gratiarum actionem,

oblſcequia? & c. Monſtrat ſe , & mox fe etipit.

Diſce etiam Divina ſolatia in hac vita non eſte
diuturna; imo à Deo eripi, ut te patientia, humili-
te, longanimitate exerceate Sed nec expedit es
eſſe diuturna.
3. Et diæeruni ad invicem? Nonne cor noſtrum
ardens erat in nobis, dum loqueretur in Vias Ibid.
Chriſti ſermones, ait Orig. accendebant corda ad
amorem Divinum. Legis pios libros, meditatis
documenta Chriſti, audis sdhortationes. Deus
tibi loquitur àaccenderis, nifi feſiſłas. Sed quaun-
oα dicunt ſeexarcifle? Non in fra Rioné panis,
15 erd

482 HKEBDOMADA II.

dum eum agnoſcerent; ſed in via, dum adhuc
lateret. Ktiam deſolationes (cum Deus à te ab-
ſconditur) ad hoc tibi ſerviant, ut inflammetis
deſideriis, amo'ꝶ, affectibus adhætengo Deo &c.

F KRIA VI.
Apparet Diſcipulis congregatis.
1, CO" ſero eſſet, & fores eſſent elauſa, ubi

erant Diſcipuli congregati, venit Jeſus.
Luc. 24. Ubi non eſt diſpoſitio, tradat Deus.
Nondum credebant: varia ad eos reſurrectio-
nis nuntia miſerat, ut diſponetet, per quæ &
deſiderium accenderet. Ideò ſer ò venit quia ſere
ſe diſpoſueruat. Ut viſiteris à Deo, pone con-
gruam diſpoſitionem. 20 Cum, ſores eſſent elauſe;
Deus non intrat in cor, ſi portæ ſenſuum non
ſint obſetatæ. Diſtipatus eſt ſpiritus, ubi ſenſus
non ſint cuſtodiri, ubi creaturarum affeaà ul-
tro citroque meaat. Inſpice portas tui cordis.
¹. PVenit Jaas & ſtetis wegio. Ibid. Ut æquè
omnibus eſſet conſpicauns, ut Dux, Magiſter,
Paſtor, Protector ſuorum. bi duo vel tre⸗ cone
gregantur in aomine ejus, adeſt ipſe. Congrega
ergo potentias animæ tuæ in oratione, claude
portas ſenſuum, mox tibi aderit, Dux ad ani-
moſa propoſita, Magiſter ad ſolidas veritates.
Paſtor ad ſolatia ; protector contta tuos hoffes,
Quia vero medium amat, etiam tu cum in me-
dio cordis repone, ut nihil præ illo æſtimes,
ames, timcas.
30 Be⸗

M1 u
abune
in lnhi
borlianni
Anr bitanhe⸗
guiklienh
iaen, dengn
A Atiun n
1 G dC
e Cl .
Gii or ie hee⸗
z Ninm uinen
ulrinannirt
AN N

A

uscnen
W

1 Mwtuken, 6

ehrzlin
ah blemnts
nihmß⸗ mn
.

4 ätanne
Ne ,

a
o ãů

I

n nlnike
tundee 8
n blin

4
.

pegtt

rul,

1 unt t
o Uuls das
wr lunede

ent, e geel
81KK: R
Oentglln

o, ore .
dietiu 14
eluim W
om wlie
Eurmitu
onnttb
s bid lin
in, M
vo reluen
lk iſe,
1ottiore 0
etit, Dun
1olicns n
onttt tdn 4
iam tbenn
e ost

52 Et d xit eis 3à Pax vohis. Ego ſaen, nolite lis
merz. JOan. 20. Luc. 24. Omnia ſiagularis ſos
latii vertba. Pax vobis: quam olim ſpopondits;
quam paſſione ſuâà comparavit. Pacis Deus eſte
Pax ergo tibi ſit eum Deo, per tuæ cum illius vo-
luntate conformationem cum proximo per cha-
titatem ꝑatientem, benigsam, non isflatam, & es
tecum per affectuum pravorum mottiſicatio-
nem. Ege ſum? addit Chryſoſt ſer. 81: qai voα
per gratiam voca i, elegi per veniap bistate ſuſti
nui portavi charitate, & modo wvos ſo là bedig nitat
juſcipio. Dic etiam animæ meæ: Ego ſum: &
cenſurgant adverſum mepralis, non timebu cor
meam. Pſal. 26.

SABBATHO.
Conturhatis, & conterritis cicatrices

vulnerum exkibet.
1, Onturbati wvero, & conterriti exiſtimabant
ſe ſpiritum widere. Luc. 24. Diſcipuli ru-
des adhuc, & imper fſedti, non credunt, ait Beda;
tertia die potuiſſe reſurgere. Putant ergo, ſe Vid are
ſpiritum, ſeu phantama; tametſi am audierint
Ego ſum., Quoties nos ſancta dictamina & veri-
tates practicas, aut putamus, aut nobis mentimur
eſſe illuſiones? quia timethus ſcihcet agendi
difficult-tem; & magi nobis illudimus. Nun-
quam tu ita timuiſti? an poſthac timebis?
2. Er dixit es; Qutd turvalt eſtis, & copita=⸗
tiones aſcendunt in ceraa Veſira, Ibid. Chriſtus in
repentinis eos timere, ac turbari non proba'e
1 6 400%
4

204 HEBDOMADA III.

Ideò amicè corripit. Repentina probant ani-
mum conſtantem, Deoque nixum. Ut nihil tibi
repentiaum cveniat quo ſternaris, aſſueſce præ-⸗
videre omnia, ac te ꝑræmunire. Id ſi feciſies,
quantas difficultates gloriosè ſuperaſtes quibus
turpiter ſuccubuiſti? id ut obtiacas, expugnan-
dus omninò eſt amor proprius.
34 Videte manus meas, & pedes meos, quia ego
e lum. Ibid. Ag pellendum timorem, 24d fir-
mandam fidem hoc fecit. O benignitas Chrifti!
Venerare ſanétum latus, manus ac pedes, trani-
foga. Inhzre huic ſpectaculo, quamdin po-
tes. Si verò teterreat difficultas aliqua, aut mu-
nus grave ſuſcipiendum, inſpice illa voulnera, nu-
Per acerba, nunc illuſtria, & ſpera tua quoque
vulnera, & adverſitates tibi ceſſuras im gloriam,

DOM. II. POST PA SCEIA.

Chriſtus manducat cum Di-
ſcipulis.

I. & Dhue illis non eredensibus, & miranti-
. bas pra gaisdio dixit & Habetis hie ali-
9sid qued manautetur ? Luc. 24, Vide quot
modis ſe Eſus ſuis inſinuat, ut ipſc eſſe creda⸗
dtur. Mittit per quos nuntictur ipſe ſe videndum
audiendum, tangendum præbet: Hic etiam licet
in glorioſo corpore ad manducandum petit, ut
incredulos reducat. Animarum lſalus non uno
xemedio peragitur, tentanda ſunt plura, ctiam
uttuamemeandes., Non elangueſce, ſi uno non
preficias Zelus tuæ, & alienæ talutis id efficiet, &
Elura ſuggerets 2. Ar

ASiimm

, bN

i leſcult
entieg 41
! Nhet

WA N.

n iun
tun ſall
ulig,,
e Ae,
. E* di
Neit
lhinug ,i
Auuro, 45
eſeegul⸗
gunlaſ
ligun
DNltctine⸗

Nu nbin

NN.
De

u,
1lui ite
114, Mi
iſecke⸗
Liglele ii⸗
a Bien
lcindlußeit
un iMutn
lunſgin,

glogn

⸗

PHβ S T PASCHA. 20

2. At illi obtulerunt eipartem piſcis aßi, & fa-
num mellis. Ibid. Tenuitati Diſcipulorum aliud
non ſuppetebat. Optimum quod habebant por-
rexerunt. Eac jeſum àte petere, quod mandu-
cet: quid porriges? da optimum quod habes
teipſam; ſed aflum tum interna tum cxterna
mortificationc. Aliter placere Deo non petes.
Sed adde melpromptæ, ad ejus obſequia, volun-
tatis puræque intentionis? quo condimento ſi
careant opera, diſſipiunt Deo,
3. Ga viſi ſunt diſeipuli viſo Eomino. Joan. 20.
Viderant utique ſtatim ingredientem, at pri-
mum poſt longiorem converſationem gaudent-
Fortè quod non exprobret turpenm fugam. Undè
ex hae benignitate, ſubit ipes omnium olim
proemiſſorum bonorum. Quam hic Difeipulis,
tibi ſæpius fugitivo exhibuit benignitatem.
Gaudere potes, & tam. benigne Deo plura bona
ſperare.

F E RIA II.

Aperit illis ſenſum Scripturarum.
1I Er ſunt ver ba, quas looutras jam vobis tqu=
niam neceſſe eſt impleri omnia, qus ſeripta
ſunt. Luc. 24. Agit ſuæ paſſionis & meruis me-
moriam ; oſtendendo hæc non caſu acta, ſed
ex Dei decrer-. Quæ autem decrevit Deus, ne-
eeſſe eſt impleri omnia. Diſce ſi quid pateris, cx
Dei decreto venire. Non ergo te oppone quia
neceſſe eſt impleri. Utinam id ſemper egigles!
2, Iane aperxit ilu ſenſum „ut inte begerent

206 HKEBDOMADA II.

ſeripturas: Ibid Non tantum ut ipſi intellige-
rent, ſed ut eundem etiam nobis ſenſum tan-
quam Magiſtri aderent. Sed quid eſt, quod
tam bono Magiſtro ſcaſum Scrigturarum, &
doctrinæ Chriſti nondum capimus ? Amer
Froprius, & affectus inordinati cxcœcant es.
Iſti ergo tollendi ſunt. Nonne hi te kactenus
cbfuſcarunt?
3. Et dixit eis? Quoniam ſic ſcriptom eſt.
& ſie oportebaz Chriſtum pati. Ibid. Expende
illud Sic. ex amore erga homines, cx obedien-
tia erga Patrem, ex neceffitate ſati factionis:
Peti oportibat: quia decretum fuit 3 quia elegi
& ſuſcepi. Quid tu ad iſta? Vis pro tuis pecca-
tis latis facere? oportet patt: Amas ſalutem ho-

minam ?oportet pati: Vis obedire Patri ? opore

tet pati. .

F E RI A III.

Dat illis Spiritum ſanctum & pote-

ſtatem abſolvendi.
1.·DI ergò ei iterum : Pax vobit. Sicut
miſit me Pater, & ego mitto vos. Joan-⸗
10. Creat Apoſtolos, & Legatos ſuos. Mit-
tit cos codem fine, quo à Patre miſſus eſt, ad
ſalutem hominum? Vult eos illam operari eo-
dem amore, quo ipſe egit, uſque ad efſtuſionem
ſanguinis. Quantum eſt cooperari Filio Dei in
ſalu em animarum! Hæc vocatio tantum 3 te
zelum exigit, quantum Chriſtus habuit, quam
Procul abes: Exigit ut hoc zelo complura pa-

tiaris.

10

Nuemreen

G
dolr t

emmn ud
2,,ſrudnot
tynunto
iern uden dut
rrled Aulpht
tiule it,
i ente it
wnn n NAe
lhercrtiinn
min, Ad h

(un keci
„

N

c
M
u,

Kr

F⸗
I N 4
N
e ig ſee
IU. ,

ſin

NI

nu l⸗
ohlluint
1glt e
Ninn, 4
Cinnr
ieua
e hi n

itm ,
lit, lyen
8, Kobetie⸗
nuihitheir
tinf urt
no tun ed
oullnnhe
Ielunhut

.
N

entl
1 .
a
blt M.
niluch,t
lin oein 3
end Alut
aiktio Nf
gio uum 4
4 kii e
. o

ℳ

POST PASCHA.— 207

tiaris. Mereturid Deus, meretur unius animæ
pretium.
3. Hac cùm dixiſſes, inſußffla vit, & dixit eis:
Accipite spiritsm ſancam. Ibid. Inſufflavit: ut
ſciremus, quemadmodum unus Dei afflatus
Adamo dedit vitam vigoremque naturalem; ita
per Spiritum Sanctum dati vitam, vigoremque
ſupersaturalem- An tu hanc vitam habes? Certè
dare toties ille voluit, quoties menti ſancta
inſpiravit. Quis evades ſi hos afdatus accipias?
3. Quorum remiſerttis peccata, remittuvtur eis.
lbid. Agnoſce Chriſti in nos amorem. Offendi-
tur à nobis Deus, & dat hominibus poteſtatem
reconciliandi. Quam facilem nobis veniam red-
dit ? Voterat poſt ſuam paſſionem naufragantes
deſerere: ſuggetit ſecundam tabulam. Æſtima
hoc beneficium Eccleſiæ factum: & ſi te pec catis
obſtrictum vides, magna ſpe veniæ hoc reme-
dio utcre,

FERIA IV.
Thomæ Apoſtoli incredulitas.
1. TKmas anus ex duo decim, non erat cum

eis, qaando venit leus, Joan- 20. Audie-
rat Diſcipulos, qui ex Emmaus reduces nar-

rabant ſe vidiſſe Chriſtum, & quia non erede-

bat, receſſit- Caruit igitur hoc ſolatio Præ ſen-
tiæ Chriſti, Duo autem commißt, judicium
ſaum illorum afierentium judicio antepoſuit,
& à communitate receſſit. Cave tu utrum que-
Prims

203 HKEBDOMADA III.

Prima ad errorem via eſt judicium proprium.
Adeſt Chriſtus charitate conjun is: ſubtrahit
ſe iis, qui cum charitatis læſione ſunt ſingulares.
Expende qui te in his habeas.
2. Dixerunt ergo ei alii Diſcipuli: Vidimus
Dsminum. lbid. Sed Thomas priu duobus, nunc
omnibus, forte & Beatifſimæ Virgini aſſerenti-
bus non credit, ſui tenax judicii, ſic de malo,
qued ſemel cœpimus, in pejus ruimus, Cave
erge malorum principia, & corum radice; tolle.
Oſi gridem hec feciffes!
3. Ille autem dixit eis ?* Nißs viqero in manibus
ejus ſixuram elsvorum, & mittam digitum menm
in loeum clavorum, & manum meam in latus ejus
aon credam. Ibid. Ita proteſtatur, ut ſuum ſuſti-
neat judicium. Et quanta hinc mala: Increduli-
tas pertinax 5 fuperbia ſuum omnium judicio
præferentis; præſumptio modum ſuæ conver-
Konis Deo præſcribentis. Apoſtolus huc recidit:

quantus, quantus ſis, time, & cum humilitate ju-

dicium ſubmitte, cui debes.
F EKI A V.

Chbriſtus apparet Diſcipulis
præſente Thoma.
1.P0ℳ gies oczo iterum erant Diſcipuli eius
inus, Themas cum eis ?à EVenit JESUS
jannis clauſis. Joan. 20. Dies oco in ſus inere-
dulitate duravit Thomas, parſtitiſſet diutiùs,
ſi Chriſtus non occurtiſſet. Ita labi & in malo
perſeverafe peflumus 3 nes rcſurgere,„niſi ger
eb

1, ownn cinli⸗
edonn gl
. AI .
ANliinui
4.

e

ukalmirſeen

Urd aunn

Cumnun

1
n WI
R Ed .
n

XI.

Gm mne
udi ünt

Neluiglun

Dezel a
iine
rfigiiene
Ci,K E
, iNet, In
unucertl

innntnͤb
n Ggs Stis
WtaNA
u, ſaui⸗
jttli.)
Mninn iui
ecr
Cudur riit
onlre⸗

e.

egene t
t Nenn

Neni N
3
oGolt ſunn

ſiiſt he

1tin
nbi a

,,,t6, .
Augen, 8

P6O § T PAS C H A. 209

Dei miſericordiam. Quoties es expertus? Ama
hanc bonitatem. z1. Unum quærebat, ad omnes
venit: ur qui coram omnibus peccaverat, co-
ram omgpibus reſipiſceret: qui omnes contri-
ſtaverat, omnes exhilaret. Nam iis debeg
exemplum bonum, quibus, & in quo malum
exhibuiſti.
2, Peniz ESUS januis clanſis. Ibid. Agen-
dum erat de gravi culpa Thomæ, de caque iie
corripiendus. Noluir Eſus ad hoc parere
portas, ſed totum claufſis peragi. Bonus Pater in
latebris domeſticis increpat filium malum, ne
ejus famam lædat. Sit cibi etiam cura famæ
alienæ: & noli aperire januam oris tui, ut quan⸗
doque læ das.
3. ˖ttt in medio, & dixit? Pax vobis, Ibid.

Quaſi dicat, quando ſum in medio, eſt Pax, alias

nulla. Thoma, non eras cum iis, in quorum
medio fuit: ideo tibi nulla pax. Diſce. qued
niſt jeſus ſit in medio, & ſolus omnium tuarum
actionum centram, non habebis pacem. Noli
erge te centrum tuarum actionum ponere:

F E R I A VI.

Verba Chriſti ad Thomam, &
Thomæz ad Chriſtum.

I. D Einde dicit Thoma. Joan. 20. Cur ad
unum convertitur? Adſunt digniores,
Petraus, Joannes, & ut creditur, Beatifſima
Virge, unum Thomam alloquitur, ut ejus
eauſa

216 HEBDOMADA III.
cauſa veniſſe oſtendat: non attendit ad plurium
dignitatem, ſed ad uaiut neceſſitatem. Quam
amanss, quam benignus Deus! Tu avertiſſes
te ab eo, à quo recenter offenſus eſſes. Diſce,
non togstas benigee alloqui, à quo offenſam
aAcceperfise Hæc nora filioram Dei eſt.
2. Infer digitum tuum hbuc, & vides manuß
weat, Gc. Ibid. Oftendit ſe Deum, & præ-
ſentem fuiſſe cum Thomas proteſtaretur. I4
ſi animo cogiraſlet Thomas . cautius locutus
fuiſſet. Hoc ꝑræſentiæ Divinæ remedium ad-
hibe ut caute agas. & loquaris, a. Condeſcen-
dit Thomæ in omnibus, quæ dixerat: Thoma;:
addit tamen admenitionem? & nols eſſe increda-
lus. Sic ſnaviter tractandus delinquens, ut tamen
increpatione erudiaturs
3. Reſpendit Thoma, & dixit ei: Dominas
gens & Deus men,s, Ibid. Magnos affectus pau-
cis verbis concluſit. Nec dolor nec amor plura
eum loqui paticbantut? dolor ex delico ſuo;
amor cx benignitate Chriſti, cum meritus ipſe
eſſer indignationem. Dominum vocat, quem
timeat. Deum, quem amet. Agnoſcis tu quidem
Chriſtum eſie Dominum tuum, & Deum tuum;
ſed necdam ut Domisum, aut ut Deum habes.
Si Dominus eſt cur non times offendere? Si
Deus eſt, eur non amas ſsper omnia?

e in
. 1 .B

10111
08

10

liaionz ru
YaingN
Ga rtn, U
onsccteniun,
hen midte
plit neien
ulliuereme
lteteraune
ib eren
unmin.
fpilnn, bile D

alorſinnun
lezonihn;
bdrtisauſt
gltier
. 1 4 .
, A

D.

terlttkiei
trben n
eus Npete
kalc d
1 a
nDel.
1,6 u
le Nun, l
wekurtu
altior hen
r unelimm
n Cr
ulnen on
bulhhmd
igrumt

, Mi
lihunr
ren
dtd
elpint
a t/ ſe
urli uit
4 Mava
u Denn 1e

Cenatel
Nonul

P OSTPASCH A, aꝛrs
5S ABBATHO.

Apparet Diſeipulis ad mare Tibe-
tiadis.
1. D'* eis Simen Petrus: Vad opiſcari, Bicunt
ei? Venimus & nos tecum. Joan. z. Mirus
charitatis conſenſus, Unam voluntatem indi⸗
dicat, omses conſentiunt., Noli tu eſſe chari⸗=
taris diſſipator, ubi actio eſt licits, & honeſta.
Mira exempli vis? præſertim à Superiore! ſub-⸗
diti enim ad illius exemplum rapiuntur. Si ſub-
ditus es, habes majorum exempla, quæ ſequaris:
ſi præes, habes, quos exemplo trahas.
2. Es aſcendsrunt in navim, & illæ nocte ni-
hilprendiderunt. Ibide Deo diſponente factum
eſt, ut nihil ceperent ea nocte, ut diſcerent ſe
ſine eſu nihil poſſe, quantumcunque labortent:
& in nocte peccati, pravæ intentionis; aus
Præſumptionis inaniter labortari, & ſine metite.
Ut ergo fructum è laboribus feras, ambula in
luce gratiæ, & aani te Deo cogitatiose, affeu,
fiac, & oratione.
3. Mane autem fadze ſtetit Jeſus in hireore-
Non zamen cegnoverunt Diſcipeli, guia JE-=
5Us eſt. Dicie ergè eis Jeſus: Pueri nun quid
yulmentarium babetis? dicunt ei: Non. Ibid. In
mati verſamur, & in nocte, dum ſumus in hac
vita. Qui piſcantur honores, delectationes, va-
nitates, fatebustur olim ſe nihil cepiſſe, ſed non
ſine dolore. Sic ergo laborem impende, ut ro-=

atus olim à Deo, num quid gulmentarium habes

reſpone,

212 HEBDOMADA IV.

reſpondere poſſis: per gratiam ruam hoc, illude
ve cepi. Interrogat autem Chriſtus, non ut
diſcat, ſed ut ipſi paulò poſt advertant, quàm ſie
inanis ſe abſente, quam fructuoſus præſente
labor. Sine te nihil poſſunt, Domine.

DOMIN. IV. POST
PASCHA.
Chriſtus detegit ſe Diſcipulis.

I. Dc eis? Miemte in d'ixtran mavigii retes
Miſerunt & jam non valebant idkud trahe-
re pra mul iudine giſcism., Joan. 21. Dominus
juſſit, licèt nondum norus: prompta fuit Diſci-
pulorum obedientia. Hinc tam copioſa captura.
Quæz ex obedientia facis, Dominus benedicet.
Demines potentia ſua collegit ad dextrum
latus piſces, ut obedituris in prompru eſſent,
Ut capias animas, à Deo præparandæ ſunt. Non
artis illad fuit, ſed pietatis Domini. Nil ſide
tibi, ſeꝗ Domino, Ad dexrerum jaci retum juſſit,
ut diſeas ſancta, non finiſtra intentione operari.
stic laborans non fraudaberis fructa.
2. Dixit ergo Biſcipulus ille, gatem diligebat
Pus, Petro: Dominu: eft. Ibid. Cur primus
Joannes Dominum videt. S. Hier. lib. I. cont.
Jovin. Jeſus ſtabat in lietore, net ſciebant
Apeſtoli, quem viderent. Solus virge virginem
agneſcit. Virginitas ad Deum, Divinaque co-
noſcenda conducit plurimum. Feati mardo
corde, quoniam ipſi Deum videbunt. 2. Chryſoſt.
ſer. 78S. Friwus qui diligitur videt; quia ſemiper
vivacidls, Jui diligiear, intustur. Redde erge
te

3
4 0 4
clele
lerſafi 4
Gteeſenn n

ℳ

(ucteint
nlune

DWNNN

1 0 Nin i,dr

iag u ,.
Lcke

M

Gen en
wen

rſene
Anſese

Domir,
10 .
4,
Depeke

is iphi

maczigtanen
. ,
. 4
vurbertee

4
mnp ſ⸗,
Aune cMelk

nleit. N

.. N he
W
NIN U

inn
enlhbn.
1, M ſlun

7 8
vn

1 Dikiungg 4
Nuui oni
CNN

6
Ant, 1
iet;
e

4
60
N. 1

PO S T PA SCH A. a13

te dignum, st ameris à Deo, per amorem, &
diliger te, & manikeſtabit ſe cibi. z3. Joannes
Dominum eſſe Petro ſiguificat. Quæz de Deo
capis, ſine invidia communica.
3. Kmon Petras ekm audißet, quia Dominus
eſt, tunica ſutcinæit ſe & miſis ſe in mare. S. Hier.
in c. 24. Luc. Non contentus vidiſſe, impaticas
deſiderii, negligens cattioenis, im me mor periculi,
nbi Bominum vidit in littore, ſerun aſtimat, ſi
cum cateris na vigis pervenirer, Ita fervor, nec
patitur moras, nec timet peticula. Confer tuam
tepiditatem. Qaàm lenté aut quàm parum ope-
Tatis, etſi multa cognoſcas! Abrumpe moras, &
impedimenta. Petrus non eſt merſus: nec tu

Hrangaris.
F E R I A II.
Chriſtus in littore parat cibum,
& invitat Dicipulos.

1. T erge deſcenderunt in terram, viderunt
prunas peſitas & piſcem ſnperpoſitam,
& panem., JOan. 21. Dum piſcantur, Chriſtus
eis cibum parat. Etiam in glorioſo corpore non
dedigeztur vile miniſterium. Et dedignaberis
tu in mortali carne offcium humile 12. Igno-
rabant Apoſtoli unde piſces illi aſſi (nam plu-
res erant) unde panes, 2c formatum pran-
dinm. Indicare voluit Chriſtus ſibi omnis pa-
rére, ac illara ipſam tot piſcium capturam ſaum
eſſe beneficium. Redde ergo illi, & ad eus glo-
tiam impende.
2. Di⸗

214 HEBDOMADA IV.
1. Dicit ei Jeſus: Aferte de piſcibus, ques
prendidiſtis nunt. Ibid. Petrus illicò traxit in ter-
ram 153. magnos piſces. Voluit Chriſtus, ut ex
multitadine, & magnitudine piſcium, poſt
irritum noctis laborem uno captu captorum,
cognoſcerent id ſe ejus bene ficio habere: uade
ad impenſius amandum moverentur. Adverte
ergo, quæ ab co accipis benehicia, & illis ad
amandum moveare, cjuſque gloriæx impende.
3. Dicit eis Jeſus: Penite, prandete, Ibid.
Ks quanta ſaavitas, & affabilitas Chriſti invi-
tantis, & comprandentis. Ama hanc bonita-
tem. Hunc verô cibam paravit Dominus, ur
benevolz Siſcipulos à labore per cibum pefocillet,
ait Ruthym. Piſcare & tu ſedulò aaimas in hoc
muasdi mari natantes. Confide quòd Domisus
in littere pattiæ invitabit te at edas, & bbααα..
Iar man ſam ſuamm in regno ſag. Luc. 23.
E R 1 A III.
Chriſtus committit Petro ſuas

oves.
I1. Cu= erge prandiſſent, dicit Simoni Peire
Jeſus ?2 Siwon Josnnis diligis mé plus
bis Dicit ei: Etiam Domine, tu ſcis, quia a ne
te. Dieit ei: Paſce agnos meoi. Joan. 21. Deſti-
natur Petrus ſupremus Paſtor. Hunc multus la-
bor manet qui, aiſi ſit amor, non toleratur. Hinc
Auguſte tract. 124. i8 Joan. Interrogat ur amer,
imperatur labor. Major ergo apud Chriſtum
eſt, qui plus amat. Pro hac tu magpnitudine
contcade, cæteras ride. Perrus reſpondet: 1.

ſcis:

1011

llNe

( R,
MRlNNE
„ 40
Eauosknt

Phenue egte

.

lumntſofd
MAre, Ra
Eumint
nCnen,
eini iun

6upne kiaeh

eici
telien
le ,

eleil gninn /

g 4—

.

ſin 1
Dilichnntie
Muülriute
e fün l
dalen
Kciobta u
bfelenen. kwe
deekein li
1e nr int
, Mullt,

lucChticiine

Nridr honi⸗
unDonimt
echun eih,
Ndinute
eetnd
ℳ6α
att.

aolu

,A e
1 en
„
in ,
ℳ
urhi

POSTDASCHA-: 215
ſeu‿; jam doctus ſibi non credere. Nec addis

Pius his: memor ſuæ præſumprfionis confuſæ:
Noli te aliis præferte. Deficit enin fervor, &
confuaditur præſumptio.
2. Dscse es terum: Simen Joannis diligis me?
Dicis illi, &c, bid. Repetit quæſtionem ad
exigendam amoris conſtantiam in Paſtore aai=
marum. sine hac neque tu arimam bené gus
bernabis. Felix Petrus? qui reipondeère potuit:
Amo te. Ianfelix ego: reſpondere deberem;
amo e, amo mea commoda, amo creaturas:
& ſi te quandoque amo, quam cito deficio, &
tepeſco. At non ita poſthic.
3. Dicit ei terrio às ιανς ſoannis amas me?
Ibid, Quare textio quærit? Optat. Milevir. conr.
Parmen. Ne Apeſtoli ſeverè contemnerent eum,
qus negaverat Chriſtum., Ita conſulit Superio-
rum aucoritati. S. Ambt. in c. 22. Luc. Qia
tertio negaverat, ter tio confit tur Quoties pec=
caſti, negaſti an toties confeſſus es per veros vi-
væ ſidei, & amoris a us? Aſſueſce ad frequen-
tes fidei actus, quia ſunt origo omasis boni-
Generiſtatus Petrus, quod tertiò quærerct: quis
vel rediit antiqui ſceleris memoria, & dolor;
vel ſubiit timor ſui ipſius, etſi ſibi nihil conſcius
eſſet. Time & tu, quia per hoc probatus non es »
quod non ſcis tibi conſcius.

F E RI A IV.

Chriſtus prædicit Petro martyrium.
I. Um eſſes junior, cingsbas te, & ambula-
bas ubi volsbas: 4εαιιρνννοοπ‿. α=
Pss

216 HEBDOMADA IV.

tendes matzustuas, &0 alius te ecinget, & daret quo
tu non Vis. JOane 2I. Poſt trinum amoris exa-
men timuit Petrus, ne ſicut poſt proteſtatio-
nem moriendi Chriſtum negaverat: ita poſt
amoris proteſtationem laberetur. Chriſtus er-
go eum certum reddit, quod pro ſuo amore ſit
manus extenſurus in Cruce. Dum non poſſum
eſſe certus, quod pro amore EBſu me alius cru-
cifiger, erucihgam carnem meam cum concu-
piſtentis, Sed & ſi ab aliis aliqua afflictio vemiat:
exten dam manus meas in ampl xun,
2. Et cum hoc dixiſſer, dicit ei? Segieere weé.
Convwerſus Petrus vidit alism Diſcipalam, Ibid.
Prædixit Petro Crucem: qui fetende ſit, docet:
Sequers wme: exemplum meum ſit tibi præ oculis.
Ex hac nos capite ſub Cruce deficimus; quod
non reſpicismus in hſum. Reipiciam ergo in
kucterem, & conſs mamatorem RSUM. z. Petrus
vocatur, ſequitur & joannes. Qui amat, non
expectat mhandata, ſed ſponte ſequitur Eſum.
Unde tu lenté ſequeris, nih quia tepide amas à
3. Hunc ergè (Joannem) cam vidiſſet Peirus,
dixiz ESU; Hic autem quid ? Dicit ei ESUS:
Sic emen volo manere, donec veniam, gutsd ad tel
zu me ſequere. Ibid. Redarguitur Petri curiofi-
tas: quam melius tua? Inveſtigas aliena, quæ
domi, quæ foris accidunt?: quid adte ?à Obſervas
quid, cum quibus, quamdiu agant alii: quid ad
te ? Im miſces te negotiis alienis: quid ad te? tunum
eſt Iäſum ſequi, ad hoc unum attende, reliq us
Deo committe.

PE-

Mun.
v ſo.

He is M
1
vinun. M

Atn entn

Cr ſteraten

Aas holtol

nen en u

ie
1,Utulune

S

lagttſtnlan
lontiin

ihe⸗ 4 4
R 4 al⸗

NV POST PASCHA. 217
utntblig P E R I A V.

! 4
Ktniuunnnien

ene doß 4
dent ol mele

Chriſtus apparet in monte Galilææ,
plus quàm 500. Diſcipulis.

1. Ndecim autem Diſcipuli abierunt in Gali-
laam in montem. Matth. 2 8. Memorat
ue ümie Paulus I. Cor. 15. fuiſſe plus quàm 500. Di-
a ſcipulos. Excitatos fuiſſe credo relatione fæ-
ualciofen minarum, & aliorum dicentium, quod ſpopon-
luun derit ſe in Galilzæa videndam. Chriſtus chari-
Utänbun N tatem ſuam non reſtrinzit ad paucos, ſed in
omnes extendit. Communica affectum omni-
bus, non upi particulari: in quo multus eſt ſen-
ſualitati locus. 2. Apoſtoli qui Chriſtum vide-
rant, commonent alios, ut & ipfi tanti boni par-
mns ticipes fiant, Quod tibi datum eſt, ſine invidia
ie vian communica. 3. Conſidera expectantium affe⸗
Qummr,u GRus, & deſderia. .
Grtün e 2. Vei conſtituerat illu Eſus. Ibid. Obſer-
, vat condictum locum, & temꝑus ſuæx apparitio-
n zdis Jklas, ut fideliter adimpleat, quod promifit.
, Qaam fidelis Deas in promiſſis! quam tu pa-
rum eci fidelis! quanta proponis, quam pauca

nmiun . . .
idn agis! Quam infidelis eſt mundus, & quam acr

ſi⸗

ctr Dinwtn

Go

n gleuß curatè ei ſervis!
le 3. Et videntes eum adoraverunt. Quidam au-
mi ür ten dubitaverunt. Ibid, ex iis nempe, qui cum
1 N

t und antea non viderant, licet ex aliis omnis ante-
anſe, „asdta intellexerint. Hæc cordis noſtri eſt durities
. ad Divinas inſpirationes. O tolle à me Domine,
cor lapideum ! Principio dubium fuit pauco-
X. rum,

218 HEB DOMAPA AV.

rum, exitu tamen communis omnium adoratio:
cutn qua reverentia, humilitate, amorc, & gau⸗
dio: Aſcende & tu montem altioris virtutis, ut
talem coniolationemn meteatis.

FERIA VI.

Deſtinat Diſcipulos ad converſio-
nem mundi.
1. ET acesdens Jeſus 3 lot uttes eſt eis? Data eß
mihi omnis poreſtas in cο, & in terra.
Matth- 2 8. Quam hæreditatio jure habebat,
vi unionis hypoſtaticæ ut naturalis Dei filius,
poteſtarem, cam ſibi datam ait per Crucem
& merita pachionis. Vinm ſeriæ mortificationis
agnoſce, per quam datur tibi poteſtas in cœlo,
ſeu in parte ratienali, & in terma, ſeu in pa te
aaimzali, in qua ſunt parvæ affectiones Ag-
noſce hunc Dominum omasis poteſtatis: adora
eum? ſubjice te ejus poteſtati. Roga „ut eam
exereeat per Supetiores tuos, prout eſt ad glo-
riam ſam.
u. Buntes erge docetz omnes geniei. Ibid. Ex⸗
pende illud: Ergo, Quia dats eſt mihi poteſtas,
ergo vos docere. Quomodo hoc ſequitur ?
Oſtendit ſe ſummæ poteſtati conj ungere op-
rimam voluntatem, & poteſtate hac uti ad bene-
faciendum. Ama hanc bonitatem, quam non
ſemel expertus es. 2. Docsts νσ%⅜ρ, Etiam in te
reſpexit, neminem excluſit. Si doces ,„doce om-
es 3 non ſperne pauperem. Aſſte tam miſeris,
quam felicibus: imo illis potius, quia de illis
habes:

10I).

Aut
cſie Mn
untadi⸗
ciuk dr
gus,

Eynub

GuuC
Nn Agne
auunutu

Nrrn
K M,

Cnünd

r
panpn
MWAE .
NRnhnlen
Minant i fu
nurin ⸗
uihſrgen
e uun
amu
nnage
R
ien din
e 4
tN

DAN

onrintluis
ilenin et
ilnienin, 4

NI

one⸗

1
,

0* Did
n Oan
toſuetnedt

Crie Dü .

ni N un,
e nuifannn,
eliiY l
,
ord M
Geruütuun
Nn uu
or Al⸗
“ lit 4
aiipetit

7 .

AAN1X

POST PASCHA1 119

habes: Quoa feciflis uni ex his fratribus meis mi⸗
nimis, mihi feciſtis. Matth. 2.
3. Baptizantes eos in nomine Patris, Gc. Ibid.
Abrogatur rigida lex circumciſionis in reme-
dium peccati originalis, & inſtituitur Baptiſ-
mus ſuavior. Age gratias Deo, quod per legem
Evangelicam jugum ſuave, & onus leve reddi=
derit. Accepiſti & tu hoc Baptiſmi beneficium,
quo carent tot pagani. Quid debes Domino!
Factus es de familia Chriſti, Chriſtianus. Sed
nomen pulchrum, eſt grande convitium, ſi fa-
Ga deſint. Vives ergo, ut ſtatum tuum decet, ut
decer filium tanti Patris.

s A BBATIHO.
Continuatio inſtructionis Apoſtolis

datæ.
1. Dæenmtes eos ſervare omnia, quacumqie
mandavi vobis. Ibid. S. Hieron. hic?
J uſſit, ut primum docerent, deinde fidei tingerenz
Sacramento, toſi qua eſſent obſer vanda praciperent
Servare dixit, non ſcire: quia finis legis Evange=
licæ eſt, ejus obſervatio. Omnia, non aliqua.
Qui enim offendit in uno, fit omnium reus. Jac. 2.
Obſerva ergo: ab hoc pendet ſalus tua, Er
mandataæ ejus gravias non ſunt. Impoſuit enim
ille, qui amat.
2. Qui erediderit, & bafiizatus ſaetit, ſal-
vus erit: qui verò nen crediderit, condemnabiture

Marc. 6. Intellige quid ſit damnari ,quid ſalva-

ri: utrum que à tua voluntate pendere. Vis ſal-
vari? ad hec Fide, & Baptiſmo opus eſt, Fide
K 2 autem

220 HEBDOMAODA F.

autem non mortua, quæ eſt ſine operibus; ſed
viva, & opetibus probata. Age gratias pro Ba⸗
ptiſmo, & fide. Sed expende quomodo cam ope=
ribus probes. Compatere, & ora pro iii, qus in
genebri: ſedent
2. Signa autem eos, qui crediderint » hac ſes
quentur. Ibid. Miraculis probanda Fides præ=
dicitur, quæ poſt probata eſt. Tu hæc ſoiritua=
liter operare, dæmonia ejicient: 5. Bern ſerm. 1.
de Aſcenſ. Cum eradicantar àadepecata, 1. Lin-
guis loquuntur novis. Idem: Cum recedunt veer
tera de ore eorum, 3. Serpentes tollunt. Idem.
αaα eεαaααa uggeſtienes extingutnt, Morti=
ferum ſine noxa bibunt, cm tentationes ſen-
tiunt, non conſentiunt. 4. Super ægros manus
imponunt, & bene habent. Id eſt; cut agras
afectiones bonis operibus operiunt.

DOM. V. POST PA SCHA-=
Spondet nobiſcum eſſe uſque ad
conſummationem ſæculi.

1. ECee ege vobiſcum ſum omuibus diebus, uſque
ad conſum mationem ſaculi, Matth. 28.
Mirtebat Diſcipulos tanquam oves inter lupos-
naotz ergo illos manebant adverſitates! En
(olatianm: Ecce veb'ſcum ſum. Hoc tibi quoqus
t ſolatio:?: Ne tinseas, quig ego tecum ſum. Hie-
tem. 1. Non ut nihil pat ia ris, air Proſp.l. de Voc·
ent. c. l. Sed, quod multò majus eſt, ut nulla
Is vientium crudelitate ſupereris.
2. Ego vobiſea m ſum: & qua Deus, & qua
Aomoe⸗

D

lueolu,
ge itznh
nomtengt
Longni

diteng u
toberei fien⸗
. Tühaehiin
t,1 lan dal
iunttll
(o fecllhn 1
euglur. ur
nept, N
o eNenee
ver zMos n
NI,ArA
,
W
1
Gocen
henol
riu M
ſ
ſuul, 1 4
zm oen
ao Oei

POSITI P AS§& C H A. 221
Homo-Deus. Deus per immenſitatem, Eth
non videat à vobis, vVideo vos, & obiervo quæz
2giti:. Ea ſlimulum ad benèagendum. Fervor
accedet, ſi oculum Domini ſemper pfæſentem
cogites, Qua Homo⸗Deas, per præſcatiam ia
Ruchariſtia, Expende, & ama tantum bene-
ſicium.
3. Ego vobiſcum ſam: I. Per gratiam habi-
tualem, quæ nos Deo conjungit. Qianta cura
hujus vinculi eſt habendal 2: Per gratias actua-
les dande vifes ad operandum ſupernaturaliter.
Sed per me ſtat ut ſiat eſncaces. O ſi eas ſemper
æcceptaſſem! quanto alius eſſem? 3. Per ſpecia-
lem providentiam, regendo quemque ad finem
ſfuæ vocationis. Tet modis mecum es Domine:
ero & ego tecum ſemper corde, & opere.

Apparet ultimo recumbentibus in
cœnaculo.

1. N 10viſimè recumbeutibus ilis undesim ab-
bparuit, & exprobravit ineredulitatem
serum. Marc. 16. Specta humanitatem Chriſti,
qui etſi in corpore glorioſo, & jam jam alcen-
iurus „ cum Dilcipulis recumbere non dedig-
natut. In quocunque ſis honore, par cæteris
eſto. Exprobratio illa amoris eſt, volentis ſuos
magis puri ficare. Nemo ſe iſthic excuſat. Quan-
do tu ſic aceipies cortetioneπ & amefem æſti-
mabis .
2e Vado ad eum, qui miſiti me. Joan. 16. Hitſi
K 3 Rie,

222 HEBDOMADAV.

hic, quid ulterius locutus ſit, non prodatur,
credi tamen poteſt, manifeſtaſſe illis jam rem-
Pus eſſe, utr vadat ad Patrem, & quædam ex
ultima cœna repetiviſſe. Conſidera, quo do=
loris ſenſu id acceperint, quèòd privandi eſſen:
Chriſti præſentia, Tu magis dole, ſi abeat à
te per gratiam, quia magis eſt pernicioſum.
Non quære ſenſibilem devotionem; ſed in hoc
te Deo remitte: veram autem, & ſolidam ne
dimitte.
3. Vade ad eum. Ut Chriſtus ſuos repentino
nuntio ſui abitus non proſternerer, ſenſim eos
diſpoſuit, rarò illis. & ad breve tempus in glo-
rioſa carne comparendo. XÆgrius ſeparamur ab

iis, quibus ſæpius, & familiarins utimur. Hec

a modo à creaturis, à tuis commodis te reme-
ve, Rarò, & non niſi in tranſitu iis utere primum,
poſtea facilè carebis.

F E RI A III.
Chriſtus abiturus ſuos Apoſtelos

cConſolatur.
1I. E Xpedit vobis, at ege vadam. Joan, 1F§. Et-
—iam hoc reperiviſſe crediderim mœſtis:
Non dicit? Expedit mihi, quanquam & ipſi
expediret quam plurimum, ut poſt paſſieonem
frueretur gloria, & ſederet ad dexteram Pa-
eris; ſed Expedit vebue. Ut intelligant cum
in humana carne tam paſſibili, quàm glorioſa,
non niſi biſed ſuis intentum fuiſſe, & etiamnum
uod agit, sorum bono ſe agere, Nonne decet,
C

Snrcnl
a Mrn
euiltn
rmui
ain bot
eechhl
ddhtnun
rlaͤriu
stet Ahn
Kuninu

oenieti
tulle⸗
larſant

Nu

uamne
e Niran
nnen
nſigi

t . tte
le liinte
n, Hune
onltel mn
lr te ll
e kit

ſiden lli

ulunnenti
e ln n
remui
giukynntt
inninn K
Gnetteen’⸗
ur inun,

Ne

ſunl h
ſenn maett
umun
vt nbr
enetmn)
iuelign 1
Ei 8 n

0aek
6

P0OST Z£ASCHA. 12
ut & tu non te conſtituas centrum tuarum ope=
rationum Nonne ut quidquid agis, ero Deo
agas, qui omnia pro te agit ?
1. Si enim nen abiero, Paracletus non venis⸗
„d vos. Ibid. Amabant Apoſtoli Chriſtum ad-
huc carnaliter: & in hoc amabant ſeipſos⸗ Ex⸗
pediebat ut hoc quod in ſenſu eſt, totum con⸗=
vVerberétur ad ſpiritum, & per ficeretur eorum
fides, ſpes, & charitas. Vult ergo Chriſtus ut
amore ita puro, & ſpirituali diligatur; ne affe⸗
Gtus erga illum mixtus amore proprio impediat
Spiritum Sanctum: & quomodo cum non impe=
dient tor inordinati affectus? Spiritualis gratis
ylenitudinem oceupata mens non admittit. §. Bern.
ſerm. 6. de Aſcenſi ”YM
3. i autem abiers, mittam eum ad vos. Ibide
Spiritus ſancti adventus pendebat à Chriſti in
cœlum aſcenſu;yy quia ita decretum fuit Deo;
ut conſolatio una adhuc carnalis tollerefus :
mitteretur alia omnino ſpiritualis. Et crcdo&
hoc etiamnum eſſe ſtatutum à Deo, ut non gu-
ſtet quis cum ſuavitate cœleſtia, & ſpiritua lia,
niſi terrena, & carnalia ſibi eripiat: Vide ubi
hæres Tin quibus terræ, & carnis affe Ribus: Inde
tibi non ſapiunt ſpiritualia. Sapient hæc ſi illæ
tollas. .
FERIA IV.
Educit Diſcipulos ad montem
Olivarum.
1. SEdete in civitate quoasduſqe indaamins
wirtute ex alte, Luc. 24. Expende ver=
K 4 ba⸗

224 HREBDOMADA V.

ba, cape myſteria; quæ à te exigatur ad Spirirum
ſanctum promiſſum præparatio. 1. Monet
Jeaere, indicans quietem maxime animi, à crea-
turis, à ſuis pafſionibus non inquierari. 2. In ci-
witate, ctiam inter negotiis intentos quietem
habendam. 3. Donze; non inſinuat tempus,
ut accendat defiderium , & divinæ diſpoſitioni
acquieſcant. 4. Induamini virtute. Ut nos
ognoſcamus eſſe omnino nudos, ſine Spiritu
Sancto, & poſſe nihil; ab hoc ſolo eſſe omnem
noſtram virtirem. Hac etiam hedic reſiſte ad-
verſariis tuis.
2. Edaxit autem eos foras in Bethaniatz. Ibid.
Vaditin Bethaniam, ut credere licet, valefa turus
Marthæ, & Magdalenæ, & ad ſuum triumphum
deducturus. Adverte quantum cas amaverit.
At merucrunt amari; altera per hofſpitalitatem
erga JIEſum, altera per contemplationem.
duam non obliviſcitur Deus officiorum, quæ ei
præſtas! quam ta obliviſceris gratiarum, quas
accipis!
3 In montem, qui dicitur Oliveti. Actor. I.
Cogita, qui fueriot Apoſtolorum Chriſtum
ca:äitantium affectas, gaudii dolore mixti;
quæ valedicentium lacrymæ ?à quæ, & quam
ſuavia vulneram oſcula 2 quæ preees? &c.
2. Montem Oliveti ſubit, ad cœlos inde aſcen-
ſurus. Recogita, quod ibidem ſuam paſſionem
ſit auſpicatus; & intellige adverſitates elſe prin-
cipium gloriæ. Non ibis ergo ad gloriam per
umundi delicias, & ſenfuum oblectamenta. Aut
fati ergo, aut mori, dic cum S. Thercſia.

FS-

ſecſrenn
ſe On
rbana
Aalmn
SMalien,

An

r,

igmuuhin
nn e
nirin en
lnger
ls lotenne e
W ibnu en
Airiſe
ang len
g, e hi

lo Aonn

nlecentlen⸗

Mkiutn N
elofuefcn
Pluunnuntt
n A Mi
7ogielinen
teiztinene
Kud 4
inm

Cnte Mn!
1 Cnlu
Ale i
1e iettn N
cloriut 1
lun M
lumttleſ⸗
1 giuf.
Ranen 1
6Thern

POο TI PASCH A. vr;
FERIA V.
De Aſeenſione Domini-

I⸗ Etc⸗os:i manibus benedixit eis. Luc,. 14
— Qaibus verbis benedixerit; nou conſtate
Cogitare licet, eam fuiſte, quam in Coœna de=
dirs Joan. 17. pater ſancéte, ſerva eoρ nomina
zuo, quos dedifti mihi, us ſint anum, ſieat & noss
Benedictio asutem Chriſtteffcax eſt, dans gfa-
tias, quzs precatur. O Pater mi! benedic etiam
mibi benedictione cœleſti, non tertena, quia nec
fatiat, nec amplius ſa pit. .
2. Videntibus illiss ele vatas eſt. Actοbτ t. Non
merè ideatibuss ſed quod rem adeò inſolitam»
glorioſam, & amabilem ſpe ctantibus accidere
folet, cotnitantibus affecs admirationisy gau-
diis ac deſidetii. Uade ſipgulo⸗ dixiſle credas 1
Trahe me zoſt te. Comitare tu iifdem Blswatus
seſt, non momento abreprus, ur diutciusilli fuis
affe ſibus inhærefent. Momentanei non asguat
zadices, Quos tu in meditatione excitaveris »
ſalcem in eum diem foveas, & proferas.
Jj. Buvailia vit ſemetipſnmy &te propter quod
& Beus exalta vit illam. Philip. 2. Ibi aſcendere
incipis in cœlum, ubi te deprimis. Auod enim aſ-
sen dut, quia aſt, niſi quia & deſcend itsEph. 4. Hu-
militati hoc promilſit Chriſtus: Qui ſe humi lia 2
ealtabitur, Tantò altior crit aſeenius: quat &
profusdior humlitas- Poreſue tibi cœlum pol-
liceri, ſi pergas ea via, qua ha ctenus& lLaipiee vias
Docini, & cquere,
K g TEe

HEBUOMADA V.
FERIA VI.
Adſtant duo Angeli „prædicunt ſe-
cundum Chriſti adventum.

E nubes ſu zepit eum ab oculis eorum. Ator,
t?. Grariſſimum oculis objectum, & uni⸗=
cam lætitiæ materiam, nubes involvens eripuit
oculis. A Deo productam cogitare licet, non
aiiunde advocatam. Deus aliquando eſt, qui
nubem ponit istellectui noſtro, ut non penetre-
mus Divina; ne contemplationi intenti præterea-
mMus opera charitati, in proximos; aur ut in ipſa
deſolatione humiliter tolerata, plus illi placea-
mus. At vide ne aliæ ſint in te nabes exhalan-
tium paſſionum æac pravorum affectuum, quæ
tollunt affectum Dei. Veni cœleſtis Auſter St
diſſipa has nubes-
2 Cumque intucrentur in cœlum euntem illum,
æcce das virs adſtiterunt, qui & dixerunt? Viri
Galilai quid ſtatis aſpicientes in cælum l bid. Poſt-
quam abſconditus ab oculis Diſcipulorum eſt
Jeſus, reprehenduntur. I. Quôd ſtent. In hac
vita ſumus in via, ergo non eit ſtandum, ſed
de virtute in virtutem procedendum. x. Qèd
abbictant in eœlunm, Non ſolum aſpiciendo, aut
defiderando eo pertingitur: laborandum eſt
pro co c“gnο, quia vim patitur, Sed forte tu
hanc correptionem non mereris, qui intentio⸗

ne tua raro cœlum aſpicis? Poſthac oculi mei ſem=

Jer ad Dominum. Plal. 124.
ie Iä5US, zui aſſumptus eſt & vobis
in

4

005

enl

e .

s fun.
emn u
echgun
n Klurt
indann
ater⸗

I,

zntant.
e

lienn ie
hecin 1
lnnheneir
iurlia, n
woel,
Unotkrielte
enifrte
i
Nulinen
Ntryertirs
ſcnn, gu
holen,4

Imnhniln
lammnt n
olicht
dnmnnd
u, hir
in
eitndo . 4
Cmkun .
ſellokt
1 teit
tNin

6 4
1

P O S T† PASCH A 227
i cœ lum ſic weniet. Ibid. Iagerunt ſecundi ad jus
dicandum adventuùs memoriami sie veniet,quos
2d majeſtatem quidem, non tamen quead finem
qui jam vadit in cælum, ut advocatus ſic noſter?
func veniet, ut ſudicet: Volunt ergo hujus ad=
Fentus memoriam;, abeunte JEſu, apud nos res⸗
manere, qua timeamus offendere eum quem
habituri ſumus Judicem. Sic ergo ſequere al-
éendentem, ut non debeas timere judicanteme
S A BBATHO.
De triumphali Chriſti in eclum
1 Astsn ten⸗ in altum capti vam duxit captivi⸗
tateme Pſalm. 67. Cocitantur aſcen-
dentem ſancæ é limbo animæ, amoris viacu-
lis captivæ, & auguſtum reddunt triumphum.
Meminerunt anguſtiarum ſuarum ; vident, &
gaudent ſe liberas. Adjunge te illi comitarui.
Alſpice, quam dilecta tabernacula Domini virtu-
tum, & ſordebit tibi tellus. Aſpera ad liberta-
tem filiorum Dei, qui vinctus teneris tuarur
cupiditatum catenis Denique diſce Apoſtoli⸗
cum virum non debere ſolum, & ſine comitatu
eœlum aſcendere, ſed ſecum prædaæs animarum
orco ereptarum deduecre. .
2. Cu vus Oei decem millibits multiplex, millia
lasamtium. Ibid. Oceurrunt rriumphanti Aogeli.
Gratulantur Chriſto, ut vi ori, debellarum
infernum; ur Paſtoti, repertam ovem, quæ
perierat; ut Parenti hominum, recupefatuen -

22 8 HEBDOMADA VI.

lium prodigum, &c. Gratulare cum illis Chriſto.
Recogita, quanti ſteterit hic triumphus. Agnoſ-
ce & te ereptum iuferis, te eſſe ovem illam quæ
abieras in errores coacupiſcentiarum; filium
prodigum, qui diſſipaveras omaem ſubſtantiam.
Caude, gratias age, proponc. .
3. Aſcendie Beus in jubilatione, Pf. 46. Cogi⸗
ta, quæ fucrint jubilationum voces. Dixcrinft
animæ, quo nihil audit libentius Triumpharor:
Redamiſti nos Dominz Deus in ſanguine tus Sc.,
Cecinerint Angeli à Bignaseſt Agnus „ qui oc-
ciαρ eſt, arcipere coronam, Qc. Tu cum his, & illis
applande Chriſto. Cum illis agnoſce te ſangui-
ne Chriſti edemprum. Agnolce tuam inde no=
bilitatem ne degeneres. Ab his verò diſce, coro-
namn dari occiſo,, ut & tu vetcrem homincm
occidas.

DOM. VI. POSTPASCHA.
Trium phalis Chriſti in eœlum in-
greſſus.

*P Aren abus con ummavit; quod didiſti mibi,
ur fagerem à unengclariſica me tu Pater, nc.
Joan. 17. Ubi filius ante Patrem conſtitir,
hæc aut ſimilia dixiſſe puta. Repræſentat ex-
bletam obedientiam, oſtendit vulnera, offert
animarum ſpolia, & ideo gloriam petit. Fac te
ahte cundem Patrem conſiſtere: poteſne cum
veritate dicere: Cpyus conſummavi: quàm im-
Perfecta eſt tua obedientia? quàm pauca pro
Chaiſto ſuſtines? quàin frigidus, es ad'ſalutem
proxi-

10

h
Guvku
lihaun
lebrkn
SMEunun
Gein Aln
hatiin.
atnſethun
N at 4
4Aent
r enn
Alun De
dluwlan,
ſleu ltlu

Cinn Aron

lkrm et

II

Cudilecd
lotng ien
.
Drierne, d .
Rilan A
Aa
Nct Dt
6 Thlnyte
M1
1
enil
llrkiagt
leturin
edaleen⸗

W
Klun

4lnd
1 u
en cotiilh
tendei
llatn,
meith
oleledh
6) de*
! gunn ¹
Mul
tidi⸗

POST PASCHA. 219

proximi? Age, ut cùm hora venerit, ita dicere

poſſis æterno Patri.
2. Dixit Bominus Dominomes: ſede à dextris
meis. Pſal. 10 9. Crede humanitatem EFilii ad dex-

teram Patris invitatam, ab Angelis, & Beatis
latriæ culta adorandam: ſedere juſlam, ad maje-

ſtatem, potentiam, & ſuper omnes creaturas ex-
cellentiam indicasdam. Ar qui hic glorià & ho-=
nore coronatus, eſt frater tuus: ille ipſe eſt, qui
bumiliavit ſemetipjum fa-tus obedisns uſque ad
mortem, Sed ſrapteres exalta vit ilum Weus, ut di=

ſcas humilitatem certam eſſe viam ad gloriam.

3. Sedet & a4⸗Xtris Oei, Marc. 15. ad impetran-
dum, & judicaadum, At aihil imzerabit, niſi
quod ipſe fecit. Ut ſuaviora nobis ſaa redderet
imperia, eo exemplo eondivit, Quâàm durus eſt
ſervus, qui ad illa opera ſe applicare detrectet,
quæ Dominus non dedignatur! ſed quoties tu
detre ctaſti? Judicabit autem abſcendita cor-
diaum. Si non amas Patrem fratrem, ac Domi-
num, time Judicem, Si hominem fallis, hunc
falꝑre non porcs.

FEKRIA II.
Fructus Aſcenſionis Chriſti.
1. A Teollite portas principes veſtras, & ele-

vamini porta sternalzs. Pfſ. 23. Primus
fructus eſt, quòd portas cœli per peccatum

nobis clauſas. Chriſtus ſuà Aſcenſione reſerave-

rit, ut iatrare nobis liceat ad gloziam, modo veli=
Mmus,

2jZ⸗ HEBDOMADA VI.
mus, Cogita, quæ fuerint Patrum lamenta, dum
eæ eſſent claalæ? quæ gaudia, dum apertas vide-
tunt. Gaude & tu de hoc tibi beneficio facto,
Sed quale monſtrum eſt peccatum, quod unum
tibi iterum eas portas claudere poreſt ?à Declina
ab hoc, & abhorre, ne, dum pulſaveris, audias,
glauſa sſt janus =
2. Esdo parave Pobis lorim., Toan. 14. Alter
fructus Aſcenſioni Chriſti, ur nobis locum paret.
lta qui ꝑaſionem ſuam, & mortem voluit nobis
fervire, vult etiam gloriam ſuam n bis prodeſſe;
ut ubi eſt capue noſttum ibi & nos ſimus ejus
membra. Quam bonus eſt Deus, qui totus eſt
meus: Viſne & tutotus eſſe Dei? Viſne per in-
famiam, & bonam famam per gloriam, & igno-
bilitatem? Hoe certè meretur Deus, qui tantuni
de te eſt meritus.
3. Ad vocatum habemus apid Patrem Jeſum
Ehr ſtum juſtum, I. Oaner. Tertius hic fructus
eſt Toties rei, toti es reeidivi habemus advoca-
tᷣum, qui interpellat pro nobis, & vulnera ſua Pax
tri oſtendit, ut eorum objeu mitiger iram,
quam promeremur. Redde te dignum, & com-
Mitte te totum, ut pro te interpeller. Sed ſcito
quod non pro mundo roget. Joan. 17. Ideo non
mundi, ſed Chriſti legibus vive.

F ERIA III.
De noſtra Aſcenſione,
Te. Scenſiones in corde IJuo diſpoſitit in va lle
lacrymarums Pſal, 83. Aſcenſio Chriſti
noſtram

lo!

4 Ariu Er
Arel

RN
AAau
Kehonme

1
d

ſe

4
4
ing
4

SU

Diſ
Tunlmneitkt
unnnuz⸗
tbibeauggee
nun ien
e ortie
tnlliſeztu

ule E
Mliibennzee
Uen fohlrvon
n liferl⸗

Anmeuntu

es,Aü

pin, io⸗
N,Cdt

uri en
uehucht
Grnnuiſcr
1lenlutn
Gl npzer,
n, lucr
. NeM
lei⸗ N

MeN

POST PASCHA. 21
noſtram invitat. Hæc non una eſt. r. Eſt in valſte
lachrymarum, ſive in animmæ purgatione. Hie
aſcende ſuper equos indomitarum tuarum paſſio=
num. Elivabunt nos, ſi fuerint infra nois S. Augs
ſer. 176. Per ea aſcendis quæ calcas. Calca erge
& mundum, & te ipſum generoſo conremptu.
2. Ibunt de virtute in virtutem. Ibid. Altera
aſeenſio eſt᷑ per profectum in virtute. Nullus eſt
terminus præſcriptus, quia quibus d'citur: Eſto-
te perfecti, ſicut Pater v' ſter cæœleſtiselemper habent
quò progrediantur. Qunotidie ergò hic adhiben-
dus conatus eſt, omnis capranda occaſio. Ec
quot tu prætermittis nunquam amplius reditu-=
ras?: Excita novum fervorem. ⸗
3. Dene- videatur Deus Deoruns in Sionm
Ibid. Tertia aſcenſio eſt per unipnem, quando
eò pervenis, ut Deus ſit tibi omnia? extra Deum
nihil velis, ames, timea: O quando aſcendam in
hunc montem Domini! O quâàm adhuc amo ter-
rena! quàm me ipſum! quàm facilè humano re-
ſpectu à bono avocor?: O Deus meus, & omniav

De regreſſu Diſcipulorum in
Hieruſalem.
k. E". isſt adorantes regreſſi ſunt in Rieruſa-
hem. Luc- 24. Obſequuntur monentibus
Angelis, relinquunr locum, in quo cum ma-
gno ſuo ſolatio diutiùs hæſiſſent. Si juberis mu-

tare lecum, ü aliud etiam cum tuo incommo“
doy,

212 HEBDOMADA VI.
do, & privatione ſolacii ſpiritualis attendite pre-
tium obedientiæ, 2. Adorantes oſculis veſtigia
relicta. Adæra veſtigia virtutum Chriſti, cum
deſiderio iis inſiſtendi.
2. Cum gandioe magnoe, Ibid. Quèd viderint
gloriam Domini; quòd acceperint benediétio-
nem ad labores, quos ſperant a Domino proſpe=
randos: quòdcum parasdt ſibi loci promiſſio-
Rem acceperint, perant etiam ſe aliquando eò aſ-
cenſaros, In his gaudent ſervi Dei: in vanis, &
nOxiis muudus.
3. Ixzravsrunt cœnacalum, & manebant ibi.
Act. 4. I. Mandato Chriſti obedientes, qui eos
juffir redire in Hicrulalem. z. Ex cognitione
fuæ imbecillitatis; ne, ſi prodirent non induti
virtate ex alto, eficetent. Cognoſce & tu, quam
parum poſſis ſine eo, qui ſolus poteſt omnia, &
ut poſſis ali quid im becillitatem tuam illius om-
mipofentiæ jungee

FERI A V.
De Electione S. Matthiæ.

I. 0 Portet impleri Seripturam s Epiſcopatum
jus asccipiat alier. Act. r. Ut loco Judæ
alius ſubſtituatur. Vide providentiam Dei, quæ
nec in Eccleſia aptos miniſttos, nec in Religio=
nibus ſervos ſuos deeſſe patirur; & cum unus
de fæcit, de alio providet. Accepiſti & tu in Reli-
gione alicujns defuni locum Sta in timore,
& humtlitate, cum vides Apoſtolum defeciſle.
1. Er

161

. ununiuh
Yermn/11

AN

ſge gelen
. 1

ninenß
!

Wrire

(Kuimunle

Wlen de
Wn ſobn

uin nn

e.1
eg,
16
AW ſe⸗
U

I

lumie 4
14 Aluntt
unlei e

4u
iln,
iDonintir
ihiͤ rt⸗
nubd
N in tui

5 nlknlii
Nletezdu
1 AicChn
Uen w l
lelngun
elonni,,4
liaoe

ntu⸗
1 ſſen
,Uhes .
Neringelß⸗
1, Kan⸗
fiune⸗
l

giute

POS T† PASCHA. 23

2. Et ſtatueruni duos, Jeſeth, & Marthiam,
& orantes dixerant: Tu Domine, oſtende quem
elegeris., Ilbid. Rn medium bonæz electionis, ora-
tio, & indifferentia ad Dei nutum. Sinc his
quam male elegiſti multa! quanto melius ele-
giſſes, ſi hæc adhibuiſſes! Sape tuo damno.
3. Et dederunt ſortes eis, & cecidit ſors ſaber
Maethiam. Ibid. Præfertur Matthias Barſabz,
ec ille effertar, nec iſte murmurat, tametſi for-
tè præferendus videretur, quod & prior nomiae-
tur, & elogio Juſti konoretur. A Deo dicta-
tum uterquae accipit. Si alteri præpeonaris, eſte
Matthias; ü poſtpenaris, eſto Barſabas.

F E RIAVI.
De expeclatione Spiritus Sancti.

I. Q-Edete is eiviztate, Lac 24. Ad hoc Chriſti
mandatam ſabdacunt ſe Apoſteli à con⸗
verſatione, & ferenſi tumultu, expectaturi quem
promiſcrst Deus, Spiritum Sanctum. Itaque
vivebant illo tempore abſtracti à rebus ſæculi,
& homiaum commercie. Spiritas Sanctus
lingua eſt Dei; ſed nen auditur in comptis, non
percipitarin ſoru, Secedendum eſt ab extraneis
ad intetna, ut pereipiatur. Diſcede ergo à diſtra-
ſtionibus, & intta te collige. Anima diſſipara
non eſt cam Deo. Si id fecerunt, quibus Chri-
ſtus revela vit adventum Spititus Sancti, quanto
magis re decet id præſtare?
2. Donec induamini virtute Ibid. In illa
recolloctione ſpirituali expectabant illud; Do-
6*&

434 HEBDOMADA VI.
nec. Cum enim venturum certo crederent Ssi-
ritum Sanétum, Heoram autem ignorarent, ità
asgebant, ut ſemper parati reperirentur. In dila-
tione erat longanimitas, & patientia ; cum ar-
dente defiderio æquanimitas, & indifferentia,
ut cum veniret, cum Deo placeret. Debes etiam
ad cenſolationes ſpirituales habendas, auf nen
Habendas, indifferens eſſe? & id unum ſpectare,
ut Dei volunras fiat, tui alias deſiderii nulla ra=
tio habeatur.
3. Erant perſeverzntes in oatione, Non igne-
rabant, qued dabiz ſpiruaàm bonum peientibus
sum;ideo in nullo ſeceſſe orationi vacabant. Cre-
de petiviſſe eos illum variis titulis: ut lumen cor-
dium, tum ad ſua g tum ad aliena corda illumi-
nanda: ur flammam, ad accendenda ſua, & alie-
na corda ad amorem Dei; & ad omnia, quæ ſunt
Apoſtolieæ vocationis. Oratione trahis Spiritum
Sanctum. Eſto certus, ſi petes ut debes, accipies
S ABBATHO.
Peeuliaris Apoſtolorum ad aceipien-
dum Spiritum Sanétum
præparatio.
1. E Rani omnes perſeverantes. A&. I. Hine
neque Thomas abeſt, jam ſemel exper-
tus, quanto ſe bono priver, qui à communitate
ſe ſeparat. Magnus Sanctus evadit, qui, quæ ſunt
Religioni communia, obſervat. Ab his,neque
majoris ſpiritualis commodi causà eſt receden-

dum. Nam communes gratias perdis per fingu-
è

MWan git

1o11

ntle
Loiur
Spna

alunli,

griterton
win e ll

arim h
Sliiin
buſve di⸗
aliher
tiyr .
urhu,
lhiben
Aren em

Mund Awck
mſipö
nen ð
mnin e
ltuſer
n
.

I
norkeis,
lizonr,
etlan h
ieni ut.
4 u;
en Dhin
dibenkt u
idaunnr
eetinn

e Mie
ain alte
ifhuud
rEhrae
itcd ri
llu, Ei
us erl
tcftnn
wfiſit
10

luef⸗
ue

1lend
connun
gn⸗,
4 Niis

elim data fuit lex timoris; cui hodie ſuffigitur

POST PASCH A. 235
laritatem, & hoc deſectu mereris, ut particula-
res non accipias. Eſto ibi, ubi filii Dei ſunt omnes.
2. Erant perſeveranter ananimiter. (Ibid.)
in ſumma concordia, & animorum conſenſu:
qui apparuit in electione Matthiæ. Quod cha-
zitatis vinculum nec ſeolvit numeroſa congre-
gatorum muſtitudo, nec nationum direrſitas;
nec difcrepantia naturalis genii. Sed erat cor
anam, & anima ana. Spiritus Sanctus eſt amor
eſſentialis, & vinculum charitatis, Qäomodo
enm præſtolari pores, ſi ſolvis vinculum? ſi cum
plurium offenſa ad hæres uni? ſi diverſos genio,
aut nati one fugis? & e.
3. Cum maslisribus, & Maria Matre Jsſug
Tbid. Maria, ut docent Theologi, merita eſt
accelerationem Incarnationis, cogitare licet
impetraſſe etiam Spiritus Sancti adventus acce-
lerationem. Efficaciſſima eſt ejus oratis apud
Filium. Credibile eſt Apoſtolos ſuas cum illius
orationibus con unxiſſe. Concipe magnam Bea-
tiſſimæ Virgiais æſtimationem, ex æſtimatione
amorem, ex amore fiduciam; preces tuas illi
committe, Deo offerendas & reddendas dig-
nas, ut in conſpe ctu Dei appareant.
DOMIN. PHNTECOSTES.
De adventu Spiritus Sancti
in vento.
1. Crn cemp lerentur dies Pentetoſtes, erans
omnes pariter in eodem loco. Act. 2. Tem-
Puas non vacat myſterie. Dies erat idem, que

lex

136 HHBDPDOMADA.

lex amoris, quam venit Spititus ſanctus ſcribere
in cotdibus fidelium, ut efßciatur per illam
jugum Chriſti ſaave, & onus leve, Verè enim
amanti nihil difficile. Oſi & hodie ad me ve-
niat, & ſcribat legena ſaazz in medio cordis mei,
ut non ex neceſſitate ſervili, ſed ex amore filiali
Deo ſerviam?

2. Fadus eft r'pents de eœlo ſonus, tanquam

advenientis ſpiritus vehementis, Rxpende verba:
Fadtus eſt ſonos: qno emges eccupet, & ſi quis
efſet incurins, percelleretur. Quam altum ego
dormio, qui necdum hoc ſeso excitor! Kepentét
quia viſitatio Spiritus San i non habet defini-
tam horam, ſed ut expetenda eſt ſemper, ita
ſemper eſt expectanda. De cælo: unde eſt emne
gonum id eſt, Filiss Dei? & dstum perfedum, id
eſt Spiritus Sanctus. Tanquam ſpiritus, id eſt.
venti, cujus diverſas proprietates, ut Spiritui San-
to convenientes, conſiderare potes. Vebementi:
ad netandum impetrum , ꝗque corda neſtra ad
adtus virtutum impellit. quam vehemente
mihi ſpirita opus eſt, qui tantum terpeo Veni
ſaste Spiritus perfla hortum aut cor meum.
3. Er rey levit tetam demum, abi erant ſedentes,
lbid. abundantis donorum oſtendirur, quibus
Iceleſia à Deo repletur; à quo nemo, qui in cœ-
naculo, ſeu in Eccleſia eſt, excluditur. Ora, ur
domum animæ tuæ totam impleat. Aperi an-
gulos, & latebras, ut penetzarè poſſir. At non re-
plebit, niſi & tu ſedeas per quietem internam, &
animi compoſtionem. Non enim implet ani-
mam vsgam, & ad exteriora effuſam, ⸗
pE.

lenu

1

1

vuihre
n hüin

Seutoe

ufti. 4
DaNNN
uatäie
ecel
Uir,
in⸗

Agine

nn

4 1.

utlauts

.

echeitr in

skete iat

1Khotirn
in niln in
ldertmed

liliut hie
i, Hrneen
ht, l ſ
(En iln ezt
Rettai ini
Arig ten
lil ake
al/l

Auniihel

,ſn,l,
u giinde⸗
Ged unnit
chtolnt
dun it
aantotſed ſe

PENTEGSTS3. D
F ERIA II.

De ejuſdem adventu in igne, &
linguis.

I1. A Pparuerunt illis diſpertica lingua. Nen das
A batur Spiritus S. Apoſtolis, ut res
otioſa; ſed ut formarentur Prædicateres legis
novæ: ideò linguz illis figurà datus eſt; & ut
loquerentur miagnalia Dei. Ex linguatua argue,
an habeas Sp. S. in corde tuo. Ex abundantia
cordis os loquitur: ſenſus ques promis, præha-
bes in corde. Si reperis non habere, linguam
cmenda.
2. Tanquam ignis. Aliàs ſub aliis figuris appa-
ruit nubis, columbæ, fluvii: & c. hiæ ſub ignis ſpe-
cie: quo Apoſtoli & illuminarentut & alios illu-
minarent; accederentur ipſi, & alios accende-
rent, ac mentes peccatotum purificarent: quæ
ſunt potiſſimæ dotes Evangelici Prædicatoris.
Oquam tibi opus eſt hoc igne, ut illumincetur
tuæ tenebræ ad declinandos conſuetos errores!
ut accendaris amofe tam in Deum, quâm in
Proximum! Veni 8. Spiritus, accende lumen
lenſibus, infunde amorem cordibus.
3 . Sadit que ſupra ſingu los sornm, §. Greg. Na-
zianz. orat. 44. de Pentec. Seſſio hac. ait, regis
in Spiritu Sandho digvitatis excellentiam ſignißicaz,
qua cordium illorum dominstum accepit.
&dat, non diſceſſurus, quia Apoſtoli in gratia
confirmabantur, O ſi Spiritus iſte zegiam in
corde tuo dignitatem obtineret! ſi te tam va-
rium,

238 EBDOMADA.

rium, & mutabilem confirmaret! Dominabitut;
ſi velis; ſi carnis dominatum non admittas, ſ
parcas cjus inſpit ationibus. Confirmabit, ſi velis,
Ermiter, & conſtanter. Totum ergo hoc à tua
pendet voluntate.

F E RIA III.
De fine, quo miſſus eſt Spir. §.
I. Go regabo Patrem; & alium Paracletum
dabit vobis, ſpirtunm verttatis, qauem
mun dus non poteſt accitere. Joan. 14. Fivis eſt,
ut ſit Paracletzs, ſeu conſolator. Conſolatur
autem ꝗna Spiritus veritatis eſt, diſcernens falſa
à veris, Quæ nos affligunt, plerumque falſa
ſunt imaginatiopis fſigmenta. Detege tibi veri-
tatem, conſolatio erit in promptu, quia videbis
inanes umbras fuiſſe.
2. Cam autes venerit ille Spiritus veritatis.
docebit Vos omnem weritatem. Joan. 16. Secundus
ſnis eſt, ut conferat Apoſtolis intelligentiam
eorum, quæ Chriſtus ſive apertè, ſive occnke
docuit toti Eccleſiæ tradendam. Eo quanta cu-
ra , & providentia Dei, ut errores ex ſuorum
mentibus eximantur. Intellectus eſt, qui dueit,
aut ſeducit voluntatem, quantum intereſt, i
hic fallacias detegat, & altis veritatis principiis
imbuatur, ne principiis carnis, aut mundi ve-
luntatem ſeducat! Quæ ſunt autem principi
tua ? quàm conformis veritati ⁷
3. Caum venerit ille, arguet mundum de pe cea-
to, de jnititia. & de judicie, Tbid. Tertius finis eſt,
ut per Apoſtolos arguat mundum, ut corriga-
tur.

aiſiuei
ill
pu

,

Ne! eolu

3Klehch
Ae
2 grin N
n de.
Mnumnin 9
8 Knr 4

/
8

.

Dniike
onirinn
inize
eipiniur

II.
4
rte i
it, u
1t Hick,
C, Conidn
Aleeertt
lingt l
Mgrlli Nl⸗
, nnii

ter weitu⸗
nat Ned
hieſtteiin
e, d
lyguti
geer Motu
eligi luein
nineeh,
iuni Ktuift
imnnii,
uen vift

urhyni
Teriuine
n,I

.

BRNTHCOSTES. 235

tur, Cur arguendi musus tribuitur bpiritui
Sancto, qui eſt spiritus ameris ?à ut omnis incre-
patio fiat in Spiritu amoris , ac lenitatis. Nota
autem tria, de quibus arguet. De peceato incre-
dulitatis: de juſtitis, quod mundus ſe juſtum pa-
tet? de judicio, quod Principem hujus mundi
Diabolum faciat. Vide quæ tus ſit fides ? quam
firmetur operibus an ne fal=à æſtimatione ſis
juſtus? an audias ſuggeſtiones Dæmonis?

F ERI A IVv.
Quid Spiritus Sanctus in Apoſtolis
operatus ſit.

I./Os autem baptizabimini Spiritee Jandtoen
Actor. I. Collationem Spiritus San-
Gi Baptiſmmum vocat, ſignificans per illum
datos eſſe Apoſtolis principales effectus Bap-
tiſmi purgationem à peccatis, remiſſionem pœ-
næ, gratiam, perfectam charitatem, & unie-
nem cum Deo, & omnes habitus virtutum ſu-
pernaturalium. O felix Apoſtolorum ſors! infe-
lix tua! ouantum tibi horum deeſt! Veni Sancte
Spiritus! imple ſspemna gratia; quæ tu creaſti
pectora.
2. Charitaz Bei diffuſs eſt i cordibus noſtris
per spiritum Sanctum, Rom. . Charitas iſta ze-
lus eſt, quem coanceperust Apoſtoli ad totius
mundi converſionem pro gloria Dei, fine metu
periculorum, tormentorum, & mortis, qui
aptea ad vocem ancillæ exhorruerant, aut metu
mortis fugerant, fſtae zelus iſte gloriæ Dei in
e

240 HEBDOMAD A.

re? quæris ſalvandas animas! quæris tuam? ſed
quas pro illa difficultates ſuperas? quas umbras
non times?
3. Cæperant loqui variis linguis. Act. 2. Ue
prædicare omaibus gentibus poſſent Evange-
lium, collatum eſt illis per Spiritum Sanétum
donum omnium linguarum. Gratias itaque de-
dit congruas ad finem vocationis eorum. Ita
Deus cum omnibus agit. Quos vocat, vocationi
aptat. Nec tibi deerit, dummodo utaris mediis,
quæ tibi ſuggerit. In hoc plerumque defectus
elt noſter. quantus evades, ſi utaris.
F ERIA V.
Quid Apoſtoli per Spiritum San-
ctum egerint.
1. μ4ru* lequi variis linguis, Preut Lpi⸗
Cinnus Sanktus dabat eloqui illa. Actor. à.
Accepto Spiritu Sancto proſliunt Apoſtoli: præ-
dicart magnalia Cruciſxi JBſu: anteà idiotæ,
nunc ſapientià pleni ; antea timidi, & puhla-
nimes, nunc tormentorum, & mortis contem-
ptores. Quem movet Spiritus, nihil timet, cum
moventi oblequitur. Noli tardare, cum mo=
tum ſenſeris: uli meruerc. IIle finem dabit op-
tatum, qui juſſit.
2. Stapebant autem omnes, & mirabantar.
Alii autem irridentes dicebant; quis muſto pleni
ſunt. Ibid. Res ſane digna fuit admiratione ills
ſapientia „liaguarum notitia, facundia in expli-
candis my ſteriis, zclus, & fortitude. Sed à ma-

lis

UIVII0

enciran
rii Aug
Aofſnt
awotes
aln mn een
Auln u
lenai

lDlren,
ſ

.

Auritunli
uul menn

hei ul
8 ſoles ne
thitnnin
,Crriu niſtt
Ktonistcrun, b
rrt,ſelit

01, guins weci,

encle eteſl
lund.

.

Hiun

Nl⸗
d. Wan 1
olie
ot

unN
u: 13
4 inid,A
e N
gontis N
ace, erc
tiiltine,
aldute, n
leiniiil

14, 61

PRNTECOSTES. 241

lis linguis nihil inta tum. Irridentur, ut muſto
pleni. Cum optimè feeeris, etiam de te peſſimè
loquentur alii. Sed ut per hoc non deſiſtebant
Apoſtoli inceptum proſequi, tu pariter non de-
ſiſte. Propter ſermones hominum non cepiſti;
propter eoſdem non deſine.
3. Stans autem Petrus levavit vocem ſuam,
&. Ibid. Oceaſionem ex imputata ebrietate na-
ctus Petrus, negat ebrios eſſe vino, affirmat ple-
nos eſſe Spiritu Sanco, Exprobrat Judæis quod
Chriſtum crucifixerint. Quibus illi auditis,
compuncii ſunt torde. Diſce primo apprehendere
omnem occaſionem boni. O quot tibi elapſæ
ſunt! 2. Inebriari Spiritu ſancto, qui inducit re-
rum terrenarnm oblivionem. 3. Sermones tuos
eò dirigere ut compungantur corde, qui te au-
diunt. Ad hoc autem zelo, & ſolida, non fi cta, &
appazente virture opus eſt.
FERIA VI.
Fructus Spiritus ſancti in primis
Chriſtianis.
1. E Rant perſeverantes in do drina Apeſtoleorum,
& communic tione ſractionâ panis, .
orationibus, Act. 2. Ter mille baptizati fuerunt,
Hi ſtatim 1. ſequuntur doctrivam Apoſtolo-
rum, ſenſu arduam ,& contratiam. 2. Euchari-
ſtiam frequentant, qua diſpoſitione? qua fame?
quo frudu: Orant, qua fide? qua humilitatez

qua conſtantia? Conferte cum illie. Vide, quò

L 2. Frant

242 HIBDOM. PHNTHC.

2. Erant pariter, & babebant omnia commi-
nia, Ibid. Non erat m en m at tuum frigidam illud
perbaz, Qui Spiritum Dei concipit, facile ab
amore ferrenorum aryellitur. Eyacua te ad per-

fectam paupertatem. Quo miaus habueris re-

rum, plus Spiritus habebis. Non jutrat Spiritus
cor, quꝑd aliatum rerum zmore plenum eſt.
3. Multitndinis credentium erat cor unum, &
anima aunae A Ror. 5. In tanta diyerſitate natio-
num, conditionum', talcatorum, ſumma con=
cordia, nulla altcerins de altero querela, de aullo
ſniſtra exiſtimatio, minus ſermo ſiniſter. O fe-
hx ſocietas, in qua multi vivunt unâ animàâ, &
cosſenſu. Quam bonum & uan, jucungum eſt
babitare fratyes in unum. Pſal, 132. Vis Spisitum
Dei. & tuæ vocationis? Cura unionem hac læsè
ſemper lædis pupillam oculi.

ABBATHG.

De iis, qui non aceipiunt Spiri-
tum Sanéum.
1. R. 70n permansbit Fpiritus meus in homine is
[N ciernum, quia caro eſt. Gen. 6. Qai addi⸗
Kus eſt ſeſualitati & dilectationibus, non Ipe-
ret in ſe Spiritum ſan tum. Quia care concu⸗
Iſcit adverſus ſpiritum, && ſpiritus adverſus car-
neme Vide ergè & hinc negeſſitatem ſenſus tuos,
& ecacupilceptias occidendi.
1. Fpiritus ſandus diſcipline effugies Bidtum,
Sap. I. Ftαα intellige ſimulatorem, qui vult
videri bonus, non ſtudet eiſle; Qui ſui: ſee-

. .

ſuum dele damentis apud Supgriores prætexit
bonum

N,1

mwlſru irt
d gern

lin

in
ſeag nen
r, N

(in nin

ſmni,
amln
li en ſdee
geunß
lin fein
enmi u

nepe.
Mtn

ne
N emnitenen
vefl inie,
Unnnur
inn trit⸗
leſencrit
1,,N.
Cyenſuetni
1 AMunt
leeliceN
trſten ⸗
muil
in uernio,
ufi Ein
onen tichet

16

orch .

n

pir heui
ber,ne⸗ 4
in cude
celve⸗

fkutd
ugtgul

HEBD. I. ?DOSTPENTEC. 24 ½

bonum aliquem finem: qui malis ſuis infen-
tionibus colorem ſanctitatis æppingir. Hunc
effugiet Spiritus Sanctus: quia eſt Spiritus ve=
ritatis, quæ alium colorem non admittit.
Tolle erge fictionem, & omnem humanum
reſpectum, peſtem animæ: age candidè, ſime
pliciter, & ſincerè.
3. Spiritus veritatis, quem mundus non pote ſt
accipere. Quia mundus falſis principiis nititur;
divitias, honores, oblectamenta ſenſuum eſſe
quætenda, fugiendam paupertatem, contemp-
tum, & Crucem, Veritas autem prorſus habet
contraris principia: non poteſt ergo mundus
Spiritum veritatis accipere. Examina utris tu
principiis innitaris. Agnoſce illorum falſitatem

iſtorum firmitatem, & te exemplo Chriſti ad
iſta converte.

DOMIN. SS. TRINITATIS.
De Myſterio SS. Trinitatis.

I. Dminus Deus noſter, Dominus unus eſt.
Deus eſt quædam una ſimpliciſſima en-
titas, in omni genere perfeéctionis infinita,
primum rerum emnium principium, & finis
ultimus; unicum ſummum bonum: ideo uni-
cus Deus; extra quem non eſt alius. Non ca-
pio te, ſed credo te, adoro, laudo, glorifico, ti-
meo, amo, & tibi ſoli ſervioꝭ tu centrum om-
nium meorum affectuum. Ah ſerò te agnovi,
Sorò e amavi pulchritudine mea! qui multiplicavi
mihi Dees, queties me, vel creatutam aliquam
L a plus

244 HEBDOMADA lL

plus quâm te colui, & amavi, aut illi impenùg
ſervivi. Ex hoc tu unus etis mihi in Deum, cui
oWpia ells mea dicent gloriam.
2. n nomine Patris „ &. Filii, & Spüritug
Sandkti, Ita Deus eſt in eſſentia unus, ut tamen
ſit trinus in Perſonis. Pater ſui intellectione ge=
nerat Verbum: Pater, & Verbum mutua dile-
Ktions producunt Spiritum Sancum. Neque
bic capio cum perfecta ünirate perfectiſſimam
diſtinctionem; ſed cxedo, adoro, laudo, & c,
Applicabo gnimam ad vivam Dei cognitio-
nem, ur quoad poteſt in hac umbra, aliqug
ejus image in meotg meag generetur; guam
ſummi æſtimem, ex æſtimatione amem, &
ita ctiam Spiritus Sanctus aliqua ratione in me
produgatur, .
3. Sandtus, Sandzus, Sandétus, Damina; Dens.
Apoc, 3. In hac Perſonarum veritate ſummg

eſt gerfectionam æ qualitas, eadem bonitas, glo⸗

ria, immenſitas, æternitas, omnipotentia, uſti-
tia, & c. quas ompes affectiones una ſanctitas
comprehendit, & ideò præcipue memoratar,
Cùm omais creatura ſit quædam imitatio Dei,
ut omnes Dei perfectiones nes imitemur, ſan⸗
Ktitas ſola imitanda proponitur; Sandi eritis,
quis ege Sanſtus ſum à nen potrntia;, altitudo,
ſcientis, quam ambierunt Angelus, &£ primus
bomo, & malg periefunt, Hoc ergo age, ut Dei
ſanctitatem imiteris, Sed quantum abes!

lge
n N
elliten
gtkiltur

il Mle

t eih

11

rillixrt
iblinbena
. .
li, Rin
1ni u
liotehekpen

udhn N

õ

o, Nd
D crite
Norn
prenm gn
tione wen 4
. gioreſb

mmiri, M
ſiige nm
G Nohe

. 1., w⸗
uenn

rer un undrn
6pe genaiſd
minimi

POST ZSEHNTHEGOSTHN. 24
"F E RI A IIL
De Perſona Patris æzterni.
1. Unquid egs, qui alios barzers faéis & ipſe
non pariæzm ? Iſai. 66.]) Pater eſt fons, &
orige diviaatam proceſſionu m, & perfe ctionum,
Gui à aullo procedit;, à quot procedunt reliquæ
Perſonæ; qui cogsoſcende ſe ipſam prodacit
Filiam, cui totam ellentiam,; & omnes perfectio-⸗
nes abſolutas communicat. Hoc non intelli=
gis? Gaptiva intellectam in obſequiam fidei:
humiliter adora, lauda, glorifica, ama cuam om-
hibus Angelis. 2: Ita generat Filium, ut tamen
& in Patre ſit Filias, & in Filio Pater: imò ſunte
Enum Pater S& Filids. O Pater! da nabis at ſi⸗
Mmus unum, ſicut tu, & Filias tunss
24 A gquo omnis Paternitas in cœο, & in terra
ominatur. Epheſ. 3. Uaicum ad intra, & exX ne-
ceſſitate genetat Filium ſibi conſubſtantialem,
ſed maltis ad extta dat, ut ſine, & nominentur
flii Dei adoptivi per gratiam. Vide quanta ma-
jeſtas eſt quæ adoptat! quanta viliras hominis,
Gui adoptatur! Habes quo confundaris, quod

alios titalos tanti feceris, hanc filiationem Dei

tam patvi æſtimaveris, que gaudess, quòd poſ⸗=
ſit eſſe filius, & hæres Dei, quòd timeas, & omni
ſtudio impoſterum caveas amittere.
3: In manu tus aft fortitudo, & pefentias
2. Pafal. 20. Etfi & perfectiones abſolatæz „ &
actiones ad extra ſint communes Trinitati, Patri
tamen, quia fons omnium, & origo eſt attribui=⸗
E 3 tur

246 HIBDOMADA I.

tur potentia, per quam eſt, quidquid extsa
Deum eſt Et tu de nihilo ab illo es, quid quid
es, illius es, Illi ergo te redde, cujus es. Hoc
mua naturs hoc omnis creatura clamabat tibi to-
ties? I/e ſecis nos, & non ipſa nos, & tu ſurdus
queties magis creaturas coluiſti ? Non pudet?
Xt quid ages?

FERIA III.
Do Perſona Filii.

Nigenitaæs Filius , gqui efß in ſina Patru.
Joan. 1. Filius intellectione Patris pro-
ductus eſt ſubſtantialis imago Patris „ cujus
habet eandem individuam naturam „*caſdem
omnes perfectiones abſolutas. Unigenitus, cui
sotum communicatur, quidquid poteſt Pater
commuaicarc. Is ſinu Patris, cum Patre &
intelligit, & amat, & beatus eſt, & Spiritum
danctum producit. Crede, lauda, glorifica, ama,
Ac. Caujus es tu imago? nonae Dei? Ad hanc
quidem creatus es: ſed duam defœdaſti eam!
2. Quos praſcivit, & pradeſtina vit conſer-
mes fieri imagini Filii ſui, ut ſit primogenitus is
multi ſratribus. Rom. 8. Unicus filius & hæ-
tes, multos frattes adoptivos- & cohæredes ad-
mittit imò adſciſcit per aſſumptionem huma-
nitatis. & gratiam adoptionis ſuo ſanguine fun-
dat. Habes ergo fratrem Filium Dei, quæ gra-
tis? quæ gloria : Sed quàm parvi eam æſtimaſti?
Inſpice hanc imaginem denuò, ut quid tibi deſit
advertss, & repares.
3. Omnia

16

i

evꝗ N

Algen
ttente
6d,

eenters

N
n Mnn N
ileetpi

lnu

ſiet.
düle⸗

1.
uitfilen
loe ai
ug hi
clinin io.
11/

lil Maſ

Il
i
u Win
Aiorhunue⸗
i /u
rn,/7 D
Nlcmmcl
telkis
cun dune 8
utn
n uftant
vehei IH
lotil n
um’ /
ingin
n dln A⸗
Keorerltil
onen u
1o luglie n
ien ai
egulii⸗

1671 PHNTIEG. 247
j. Omnia in ſapiintia ſetiſii. Pſal. 03 Filius eſt
ſapientias Patris. Huic ſupernaturalia lumina, &
eogsitiones tefefuntur in acceptis; quia i uwi⸗
nat ofn em hominem venientem in hunc mundun
Ab hoc vetam ſapientiam pete, quæ eſt cog-
nitio & æſtimatio rerum prout ſunt᷑: ut tere
fena terrena æſtimes, divina divina tranſitoris
tranſitoria, æterna æterna, ut tranſeas ſolum, per
ea quæ tranſeunt, hæress in illis, quæ perma-
nent. .
F ERIA IV.
De perſona Spititus ſancti.
1M 'ram vobis à Patre Spiritum veriè atis,
zyi 2 Parre Moca . Joan. 15. Pater
videns in ilio ſauam eſſentiam, & per fectiones,
necefſario amat Filium. Filius videns caſa
dem ſibi à Patre communicatas 5 neceſſario
amat Patrem. Reciprocus hic amor ſubſtan⸗
tialis eſt Spiritus ſanctus. Crede, lauda, adera,
glorifica, &c. O ſi & ego conjungerer Deo in
eodem spiritu!
2. Ascepiſtis gpirium adoptionis Ffliorum.
Rom. 8. Quos adoptat Pater in filios, Bilius in
frattes, hoc indies perſieit Spititus ſanctus com-
municando ſe ipſum, dona ſupernaturalia , &
gratiam habitualem, quæ eſt quædam partici⸗
Batlo naturæ Divinæ. Sed quoties tu reſtitiſt
Ppiritui ſando, Act. 7. ut in te hanc filiatio
nem pet ſiceret Noli impoſterum contriſtaps
Spiritum sas natum Deéi. Kpheſ. 4. Quod te exèta
L 4 Deum

24² HEBDOMADA I.

Deum magis lætificat, hoc certo Spiritum ſan=
Gtum magis contriſtat.
z. O quam bonus, & ſua vie eſt Damine Spiri.
sas zuts. Bonitas, ſuavitas, miſericordia, etks
æ &Hι ſint communes Trinitati, ſpecialiter Spiri-
tui ſancto tribuuntur. Huic debes, quod ſis
deductus in terram bonam, quod fecerit tecum
Deus miſericordiam ſuam, quod lacrymis la-
veris, peccata tua, &c. Et quid reddis? Vide, ne &
ingratus eſſe pergas, ipſe quoque à te abſtra hat
milſericordiam ſuam, & ceſſet poſtulare pre
te gemitibus inenarrabilibus.

F E R I A V.

De amore Chriſti erga nos in

Sanctiſſimo Sacramento.
1. He eſt oprpus menm ? Hic eſt ſanguis maus.
Matth. 26. Idem in KEuchariſtia eſt cor-
pus, quod in lIacarnatione afſlumptum fuir!
idem ſanguis, qui in Cruce effuſus. Quanti amo-
ris opus eſt Incarnatio, & Mors Chriſtis tanti eſt
ſui ipſius exhibitio in Kuchariſtia. Tantum ergo
debes Chriſto per hanc ad te venienti, quantum
totus mundus incarnato & mortuo. OO Domi.
ne, quis tu es? & quis ego ſum? Et tamen quam
parum tibi obſequii reddo! quam multum mihi
ipſi, & vanitati?
2. Lui manducat meam carnem , & bibit
meum ſangainem, in me m anet, & ego in eo. Joan. 6⁶
Sub ſpeciebus panis & vini ſe abdidit, ut nobis
incotporaretur, & ut noſtrum alimentum
tranſixet

GAſe.

ctanne

ATE
Sleel

1

N
1n

i.

tolktelm
Hol D .
llolihul
kieibh
lue

1
n NNH

ſnt
ſnlunninh
uiin Adr⸗

Uumnan ku.

u Ouin⸗
Choknatd

Nuune
git,guinln.

1o. O Donh
Urunengun
uminanl

POST PENTEGCOSTEN. 249
tranſiret in ſubſtantiam. Vides amorem erga te;
uo Jeſus vult tecum unum fieti; Quam ergo
debet purum eſſe & immaculstum cor tuum!
uäm ab omni re creata avulſum, & uni Des
adhærefis? Qui enim amat alia pfærer Deum,
non amat; ut debeé; Deums.
z3. Caro mea verè eſt cibus, & ſanguis nmisus
per? eſt potus, bide ur vitam vivefemus divinsam,
diviaum ex hibuit alimentum. Noluit in Sacras
mento hoc permanere ſubſtaantias:, ut ipfe ſub-
ſtantia ſui corporis, & ſanguinis nos ſatiarer⸗
Non eſt hoc amoris verè divioi argumentum?
Non deberet hie cibus omnem meum appetituc
ſatia e? Toties hoc paſcor;, & tamen ad cephas
Agypti, ad delectamenta ſenfuum, ad cresta
ſuſpise ?à O puder!
FERIA VI.
SS. Euchariſtia eſt memoriale
Paſſionis Chriſti.
1. .0 ſacramentum inſtituit tanqu àm Paſſto-
nis ſu« memoriale perenne. 8. Thom.
Opuſe 3. Cruenti fſacrificii ut perennis extstes
memoria inctuentum inſtituir quotidie pera-
gendum. Semel pro nobis immolatus, invenis
modum , quo ſæpius immoletor, Ergouc pu-
tandum eſt Chriſtum toties pro me moti? Ag-
noſce amorem. Sced nihil reddis, miſi & tu quo-
tidie immoleris. Qus enim ſant, Chriſti annens
ſaan erucift erunt uim Titiis, & õ

Rät, Gal. z.

20 HEBDOMADA HI.

2. Hoc ſacite in meam eommemorationem. Luc.
22. Quanti ipſe fuam paſſionem fecerit, hinc
æſtima, quia voluit ipfe ſeipſo ejus eſſe me-
moriale. Obligat hoc te ad contiauam tanti
beneficii memoriam, non quæ in ſola cogita-
tione ſiſtat, ſed quæ in affectam, & opus tran-
ſeat. Qui enim Paſſionis Dominice myſteria cele-
ramus, debemus iwitari Juod agimus. S. Greg.
4. Dialog. 59.
3. Aotieſcungq ue manducabitis panem hanc,
& calicem Domini bibetis, mortem Domini annun-
iabitis. Quoties Ruchariſtiam ſumis, cogitare
te mortui Chriſti ſepulchrum eſſe. Non eris
dignum, niſi ſis novum; voluit cnim poni in
mona mento novo. Non eris novus, niſi veterem
hominem occidas. Neceſſe eſt, ut dum hac agimus,
noſmetip/ſos Dev in cordis contritione mactemus.
S. Greg. Ibid. Qaid ad hoc ais? Expedi arma, & te
hoſtiam exhibe, qui ſe dedit noſtiam pro te.

S A B BATH O.
De dignitate ſaumentis Eucha-
riſtiam.
I. A D eum veniemus, & manſionem apud eum
faciemus. Joan. 14. Qui ſumit Rucha-
riſtiam, fit Dei habitaculum. Ut advertas
quanta ſit hæc dignitas, cogita uterum Beatiſſi-
mæ Virginis, in quo primum homo factus ha-
bitavit. Quantis illam gratiis cumulavit. At
is ipie eſt, qui in Ruchariſtia ad te divertit.
Quanta eſt hajus habitaculi dignitas! Ah noli
permittere, ut in ea divertant fœda animalia in-
frænium paſſionum., 2, 2

Uf

ubun
n lt
eken
niil
WN *
ſeaezuert
ar ,
nunſe
arll
ſuahet
Ienile
Aeuete

umud

4

Mor
n fiun

n
.

li Wwwa
ieigern
Kiamui
nin lt
i, ale

l

mefeinnl
n kii, i
gogn
CCNur
r ie
N
nieninut
e1.

uutn tl,
Dninlanne.
Cig knr
Ne, Mei
ttun e
lg eent
nuiu
r idint
und W
dunpar,

0.
b un

Gſenen 1
i ſoni r
Wad
m. Ut N
utetum Perns
nhonohit
3 cumtkm
B ud ie⸗
Uinin N
5 nlue
lolu niuli
1

POST PENTIC. 451

1. Qui manducat menm carnem, & bibit me asa
anguinem, in me maænet, & ego in eo Joan. 6. Nos
olum fit habitaculum Dei, qui Euchariſtiam
ſumit, ſed admirabili quadam unione fit uaum
cum eo: Alſſequere ſi potes, quanta ſit hæc dig-
nitas, uniri humanitati Chriſti, & veluti ea me-
diante ipſi perſonæ Verbi, & toti Triaitati, quæ
concomitanter in Ruchariſtia ſumitur. Conſi=
dera ad quid te obliget hæce diganitas: ut qui uni⸗=
tis Deo, avellaris à luto creatarum rerum: ue
dicta, facta, cogitata tua ſint talia, quæ non de-
doceant membrum Chriſti.
3. Ego vivoprepter Patrem:, & qui mandusas
me. & ipſe vi vet prepter me- Excellentiam uni-
tionis cum Chriſto adverte. Sicut Filius accipit à
pPatre eſſentiam, vitam, & omnes perfectiones;
ita ut fit unus Deus cum Patre, & in eo vivat,
taſdemque cam illo petfectiones habeat 5 idem
intelligere, idem velle, & operari; ita per Kucha-
tiſtiæ ſumptionem ſis particeps vitæ, 1*α perfe-
Rioaum Chriſti. Debes ergo idem cum illo
ſentise, velle, agere, pati, Efhciet id unitus tibi
Chriſtus, niſi tu obſiſtas.

DOM. II. POST PENTEC.
SS. Euchariſtia eſt Coœna magna.

1. HOn0. quidam ſecit œnsm magnam » ρ
voravit multos. Luc. 14. Euchariſtis
Cæna eſt, parata veſpere, ſeu in fine ſæculotum?
ſumenda in nocte obſcuta ad fñädei lumen, Mag-
na ab Editote Deo; à ferculis humanitatis ac
1 Biei⸗

A52 HEBDOMADA II.

Divinitatis Chriſti: à convivis omnibus fideli-
bus; à miniſtris Angelis. Omaia magna ſunt:;
su ſolus parvus cs, & indignus: & tamen te
quoque Homo. Deus ad illam invitar. Huc to-
tam famem, ſitimque applica; & ne deſideres
de cibis eius (mundi & carnis] in quo eſt panis
mendacii. Prov. 23.
2 Et caperunt ſimul omnes excuſare, ſeu
recuſare. Domini bonitas eſt omnes admit-
tentis, ſua eujuſque malitia eſt, ſeipſum exclu-
dentis. Tria excuſationum genera inducuntur:
In empta illa dominatio, & ſuperbia nosatur.
S. Aug. ſerm. 3 3, de Verb. Dom. Ia emptis bobus
avaritia, aut quinque ſenſus, qui nos ad terrena
trahunt. In duéta uxore, carnis voluptates.
Priores rogant ſe excuſari? tamen venire con-
temnunt, Hamitlitas ſonat in voces ſuperbia in
acione. Greg. hom. I3. Tertius ſolus ait:
Non peſſum venirs? quia animus ad volupta-
es propenſus, inſirmus eſt, & invalidus ad exe-
guenda, uæ Dei ſunt. Cyrill. Alex. lib. 4. de
Ador. Hæc rria plerumque ſunt, quæ ſi te non
abſtrahunt à Cœna, frufctum imminuunt. Vide
né recuſes.
3. Tance iratus Paterfamilias, Sixit ſervo ſus:
Exi citò in plateas, & vicos civitatis; & paupe-
res, ac dsbiles, & cœos & claudos int roduc buc.
lbid. Meritò iraſcitur Domiaus, cujus tanta hu-
manitas, tantum beneficium reſpuitur. Paupe-
xzs & debiles dicuntur, ait §. Creges hom. 36. 44ℳ
jadicia ſuo apud ſemetipſos inſrmi ſunz. Quam
Al ardet habege convivas! quâm tu languide

a02

. „ ve
. NC

3 e/g 6
eM

albee

e

eingh N
Nn Mie
rtirn

e ,
Nah M
eee.,

Dlig, „ ln

4

n er tin

„ .
ſhn ur

ln Aere
Aa

AI

Omndattl.
eu
s une
lntinarg
6ue
ſ
1ln, H
OMne, AAnd
eneicl.
tiiceonnu
PhanGtr. HW
Uenknin
Udtenn
i lp
ar enir
i

4

l n1 1.

RAA u..
Gli⸗
t, Gellent

Niuun N

Set ſrnnſe
Gus iir
giuntitt,
ſuimun
Pumn ie
Ror.e
5 .
ul

PeST PENTECOSTEM. zu63

accedis? Ille undequaque conquirit, nec averſa-
rut infirma mundi. Non avertaris infirmirate tua,
quia quem re vocaverit, dignum facit, ſi ſequa-
tur S. Ambt. I. I, de pœn. c, 6., & Cſanat omnes in-
firmitates tuas.

F E R I A II.

De diſpoſitionẽ ad SS. Euchariſtiam

ſumendam.
I. TN ſols poſuit tabernaculum funm. Pſal. 82
Curanda ſumma puritas animæ, in quam
venturus eſt Ruchariſticus Deus. Exigit hoc
ſumma puritas, & Majeſtas hoſpitis. Expende
enim quis, ad quem ingreditur ?à Si Matrem,
quæ conceptura erat Filium Dei, decebatzanta
puritate nitere, qua major infra Deum excogitari
non toteſt, te idem decet, qui eundem accipis: At
puritas, non eſt ſola omni peccato immunitas,
ſed etiam affectuum purgatio, & virtutum or=
natus., Poteſue ſic te mundum dicere? Quanto
labore adhuc opus eſt, ut huc pervenias? perve-
nies, ſi ferio voles. Dic cum leproſo Matth. 8.
Pomine, ſi vis, potes me mundare. Conſide, ex-
tendet manum fuam, & dicet: Volo mundare.
2, Pincenti dabo edere de ligno wita, quod eſt in
taradiſo. Apoc. z. Id eſt, ut ait Richar, à S. Laur,
de laud. B. V. lib. I2. quod eſt in Eceleſis
militante per praſentiam corporalem ín Sacra-
mento Altaris. Ut hoc fruaris myſterio, neceſte
eſt, ut te vincas, & appetitum rationi, ratio-
nem Deo ſubjicias, Non ſatis ergo digne aceæ-
1 7 dis,
rrY

241 HEBBDOMADA II.

dis, ſi te non vincis, Quantus tibi in teipſo vis
Goriarum campus! ſuperbia, ambitio, tui æſti-
matio vanæ gloriæ cupiditas, ira, impatientia,
languor in ſpiritu, tepiditas, & alia, quæ tu noſti.,
Hæc devince, & dabitur tibi de ligno vit«. Quam
alius eſſes, ſi quoties ad hanc eſcam acceſſiſti.
vel unum ex his hoſtibus ſubjugaſſes!
3.: Etce ege pluam vobis panem de cœlo; egre-
diatur poputus, & collgat. Exod. 16. Promittitur
hic mausa, figurs Euchariſtiæ, & quidem ad-
inſtar plaviæ ſuꝑer juſtos, & injuſtos cadentis.
Quæ bonitas Dei ſe tam prodige largientis! ſed
ut eo potiaris, necc fle eſt te egredi. Unde à aut
quo? Reſgondet Rupertus lib. 3. c. I1I. in Exod.
Be priſtina converſatione, de Vetuſtate vitaæ, Non-
dum enim depoſito vetere homine, non eſt nobis hat
manna solligere, Expeade, quam vivat in te ve-
tus homo, quanta in co occidere debeas, ut in-
duas novitatem vitæ.

F E RIA III.

Item de diſpoſitione ad SS. Eucha-

riſtiam ſumendam.
1, P Aupere⸗ ejus ſaturado panibui. Pfal. 1310
Felix paupertas, quæ ſola, ut aice Ru-
pert. in c,. 6 Joan. enit magnam eleemoſynam Regu
Regum, quam dat ipſe non aliam, quam jeipſum.
Datur ergo ille panis ut eleemoſyna, magna Dei.
Exinanire, exinanite, ut pauper fias illa dignus
Ejice amorem ſæeuli, & vanitatem ejus. In-⸗
digne elcemoſynam aceipit, qui dives eſt; in-

digne

G.
niluii
iuc liut
Uikunn
ſind
ertin
ſutauct⸗
miumni
Ae
At k
te agte
in ,e 41
laiie
Kill
lulelhite
ilgeren
1dki
NbRd
Un ie
1 Gomni
nſſinle li
lin /
ſlſtnn
, gli
ln e,,
ndigtcen
k
, 4 16
leer iz
Une d

a

1.

ikinhe 8
Nbre et
n brini⸗
ligriet
ſ
atn

gla

14 l
6Moniir

liten

1.Gureſ
halliplnt
lerti N
Nrtut 4
lirit eſ
Gn Ue

lrt
4 iu ip
. e 1
Aed

POST PENTRECOSTEN. 255

digne Euchariſtiam, qui ſæculo afficitur. Sciro,
qui eſurientes, ſen pauperes, emplet bonis, ille di-

. vites dimittit inanes. Et hæc eft fortè cauſa tam

parvi fructus à te relati, ecx tam frequente hujus
myſterii ſumptione.
2. 5, quiss ſitit, Vsdas ad me, & bibat, Joan. 7,
Sitis quædam, & fames, ac vchemens deſide-
rium adferendum eſt ad hunc cibum. Fons ille
Sactamentalium gratisrum non patct, siſi ſitien-
ti: Stienti dabo de ſonte vize. Apoc. 6. Oporkes
namque, ait Bernard. ſer- 31. in Caat. U- /anézi
deſideri ardor præcedat ſaciem ejus ad omnem
animam, ad quam eſt ioſe venturus, O tepida
anima! nonne ſacrilegium crederes nauſeare
cibum iſtum pretiofiſſimum? certè proximus
nauſeæ es, ſi non deſideras. Excita ergo, quoties
acceſſura es, ferveas deſideriam; quod naſcetur
cx actuali ſide dignitatis hujus cibi, amoris
in te Dei, fructuum cx Euchariſtia dimauan-
tium, &c.
3. Cùm invitatus fueris ad nuptias recumbe in
noviſſimo logo, Luc, 14. Ad nuptiale convivium
Dei ſe tibt deſponſantis acceſlurus es, quis tu?
quis ille? agnoſcis in ejus majeſtate, tuam in-
dignitatem? ſed digaus fieri potes, ſi corde
ſincero ſis hamilis. Reſpexit humilitatem ancille
Iua. Luc. a. ut ejus ſacratiſſimuin uterum ſubi-
ret: non deſpiciet tuam humilitatem. Et quan-
ta te deptimendi materia, bene expendas
quis tu? quis ilke? —

V E-

156 HEBDOMADA II.
FERIA IV.
De Eſſectibus SS. Euchariſtiæ

ſumptæ.

1, Cesdite ad eum, & iluminabimini. Pſ. 3 32
Accedebtium zd Chriſtum fruſsus eſt,
quòd intelle du illuminentut ad cognoſoenda
altiſſima myſteria. Ipſe lux eſt, 42 tHaminat
om nem hom inem. Joan I. Expende tenebras tuaze
Heu quzntum ad Divina cœcis? ſciſne quèd
in fractione panis aperti ſint oculi Difcâpulorum?
Luc. 24. Ecce idem cœcitatis tuæ medicus eſt.
Idem, quod ex cœco olim Hierichuntinoe, ex
te quætit: Quid eibi vis ſaciam? Luc. 18. O be-
nignitas prævenientis? dic fidentet cum eodem?
Doraint, ut videam te, videam me.
2. Qui reples in honis deſideritsm tuum, renova⸗
bitar, ut aquila, juventastuas Pfal. 10 2. Sene-
ſcit anima cuùm ad virtutem languet: juveneſcit,
cum viget: Senio hoc frequenter & tu occupariss
ſed in novitate vitæ ambulandutm eſt. Ut reno-
vetur autem juventus tua; aptiſſimum feme-
dium eſt, ut Deus repleat in bonis deſideriumtuum.
Sic ergo per S. Hieron. in c. 3. Ezech. Hoc ſLolum
bhabemus in præſenti ſaculo bonum , i veſcantur
carne Domint, ex hoc dignè ſumpto juveneſces.
Eſtima, lauda, ama, anhela; & quoties accedis,
aliquid veter is hominis depone.
Je Exſargens AM ARI A abiit in montana eum

ſeſtinationee Luc. I. Effectus hic fuit concepti

Dei, Abo enim ism Dee plene „ ait Am bf.
libe

1EE
re
N N.

1

1

*

luckele

nichent
ltun Muen
1Aanale
l, 69Att
ekeretitttun,
lliſte
ldlcglume
ur delaic⸗
ſeicnetco
lue 1 0
ercun ake
e,
tnn fmnente⸗
Ndor. e
alreſtienH
uanntuet
Ume Un
glloon iin
19 riunm

eenmn
ſopnu

e,

POST PENTECOSTEN. a

Hb. 2. in Luc. niſi ad ſuperiora cum' feſtination
contenderet à Eundem accipis in Kuchariſtia,
quem Virgo concepit. Idem in te niſi tu obſi-
ſtas, operabitur ; ut ardente voluntate ad arduz
virtutum contendas, & quidem magna feſtina-
tione ad apicem perfeclionis pervenias. Coope-
rare id deſideranti Deo, nec te ſemper per tuum
languorem in ime reperiat. Elevabit te Deus,
ſed non ſine te.

F E RIA V.
De aliis Effectibus SS. Euchariſtiæ

ſumptæ.
1. P Avem Angelorum manducavis homo. Pfſal.
77. Dicitur §S. Ruchariſtia Panis Angeta-
rum, non quod Angeli ea veſcantur ; ſed 4uod
homines ſumentes veluti Angelos efficiat. Ita
Hugo Card. in cap. 31. Proverb. Datus eſt homi-
nibus, ut ſtant Angeli. Quæ tua elt ſlelicitas, ſi
fias velmi corporis expers; totus ſgirtizualis, tea⸗=
tationum immunis, exper;s paſſionum: Certe ſi
nondum factus es talis, tu impediviſti: Et quæ
hæc tua inſania, cum poſſis, nolle ad Angelicam
perfectionem evadere ?
2. Quatquot autem reciperunt eum , dedit eis
boteſtatem fſilios Dei fieri, JOan. I. Effectus ſan-
ctiſſimæ RBuchariſtiæz eſt, ut te faciat filium
Dei, non quidem naturalem, ſed adoptivum.
Per quod Anal intras in jus hæreditatis. Si
anim ſilii Dei ſumus, & haredes, Rom. 8.
O mira dignatio! expende, quem Patrem ha-
beas? quem fratrem ? quo affectu, reverentia.
Aducia

44 H HI DOMADA II.
fiducia in eum ferti debeas?! ſed quam degener
tu fuiſti hactenus filius, & frater! non te pu-
det: Sed quid eris mpoſterum, ut digne Pas
ttem voce: Deum, Frattem Jeſum?
3. L mandutat meam carnen,, & bibit meunm
ſangu'nem in me manet. & ego in eo. JOan. 6,. Al-=
tius aſcendit ignitas, quam per S. Euchariſtiam
obtines. Non tantum fis filius Dei; ſed unum
cum Deo, ut is in te maneat tu in illo. Sed neceſ-
ſe eſt ad hoe, ut meriatur in te, quidquid tu es;
vivat ſolum, quod Deus eſt. quande ctit illud
tempus, quo cum veritate dicere podis : Pive˖
ege, jam non ego 3ʒ vivit vero in me Cbriſtus?

FEKRIA VI.
De infinita Dei perfectione.

1.EXieſo, & ber ipſum, & in ipfo ſunt mnia.
— Kom. I1: Quidgaid eeneipete potes
perfectionis, boeitatis, ſanctitatis, pulchritu-
dinis, ſapientiæ, potentiæ, felicitatis, &c⸗
hoc in Deo eſt infinite perfectiore modo quam
tu concipias. Ex hoc & per hunc ſunt omnia;
aliquid perfeétionis habere videntut. O
jeus meus & Omnsia! tu es eſſe neceſſarium à
ic ipſo: omnis creatura nihilum neceſſarium ex
ſeipſs. Quid ergo amorem ad nihilum converto,
à te avetto Tu es Deus meus, & ſolus dignus
atnofe meo. Felix ego, ſi tantæ Majeſtati dignè
polſſim ſervite.
24 In igſo ſient omnia „ non tantum etniazn:
cia

4

ſwrant,
vmnta/

7 i 0
uhn
ulat et
al ar
nun 8

Dumn an
uen
P genn
Ktunkfunes

ae,

e aie,
WMmare⸗

4 .
G
feden
idujinan

A un
ttlutte
in ieu
Han
iß Nu
l
et hbichrkha
,Ci/etu
o Eut
allltge
anlgeitlil
ſn N

Reun
t C A

ſlaen

N 60
tmßt 6

aentiin
9 cuck,N
o ſu
aeelotoeni

ele ſbend

e alin

marlin

a
ſplancnn,
11 o 1

“
301 un 6

POST HEHNTECOSTN. 279

tiali modo eſſendi, ſed etiam ur in Idæa, ſen
exemplari omnis perfectionis; præſertim verèò
intellectualium eresturaruam, quas ad ima-
ginem, & ſimilitudinem ſuam creavit, & aſque
mods per conſervationem ad eandem ſimilitu-
dinem efformat. Quàm eximium tibi propoſi=
tum eſt examplar, quod imiteris? Lauda, gratias
age, ama. Sed ceonfer vulcum animæ tuæ cum
illo: proh quantum abludis? Adaitere ergo
Deum aſſidne intueri: exuere, quod modo re-

fers: refer eum, quem debes,

30 In ipſo ſunt omnias Perfectiones illz om-⸗
nes inaumeræ per creaturas diſperlæ, in Deo
ſunt unica eademque res, quæ eſt ſapientia, bo-
nitas, miſericord ia, &c, ſine omni compeſitio=
ne ſine omni diſtioctione, unde quæ unum ſust,
& in cadem unitate unita, magis Deum refe-
runt., Kinc tu unus, unitate intentienis. Unam
fortè habes, ſed non eadem unitate multiplicem
ſed diverſas, & pugnantes; placendi Deo, & he-
minibus; ſerviendo ſenſrtbus, & Deo. Unam
habe, qua Deum reſpicias ſed idem opus ex
pluribus virtutum motivis age; erit usum opus,
multiplex perfectio,

5 A B BATHG.
De ſapientia Dei, & ſui ipſius
5 contemplatione.

1. O ais nuada, aperta ſunt ocislis ejzes.
Heb. 4. Scit enim quidquid ſcire po=
teſt; quidquid in Deo eſt, quidquid nien
Deum

26 HEBDOMADA II.
Deum cosditum eſt, aut condi poteſt, & ipſa
tofdium ſecreta; ſapieantia inventrix om nium,
quæ is mundo fiunt, diſponens emnis in nume⸗
to, pondere, & menſura;: in cujus comparatione
emdsnis Angelorum ſcientia eſt mera ignorantia.
Crede, æſtima, lauda, ama, ſpera in omni caſa
adinventuram tibi remedium: conſigna illius
ſapientiſſimæ diſpoſitiosi. Imitare nihil agende
temetè, ſed adhibita conſideratione, Attende
quid agas, quis Deus videt.
12. Non eſt adla ereatzara inviſibi lis in conſpe da
eius, Ibid. Non tastum quæ fuerust; ſunt;
aut erunt; ſed etiam quæ non erunt quidem,
ſed eſſent tamen, ſi gonditio aliqua poneretur.
Hæc ſcientia compoſuit v. g. te, cum omsni
tempore, loco, & circum ſtantia poſſibili, & vi-
dit, quid in quaque circumſtantia acturus eſſes:
Qid non debes ergo Deo, quòd te non pro-
duxetit ex patente Idololatta, in tempore, &
leco inſidelitatis, on conjunzefit iis circum-

ftaptiis, in quibus certò eras periturus, &c:

Lauda, magnifica, ama, time; ſi fottè aliquam
circumſtantiam viderit, quàâ eſſes eum dereli-
cturus, quæ fortè à te ipſo, à tua gratiam acce-
prandi negligentis dependeat. .
3. Confſidera primum eſſentiale, & neceſſa-
rium objeétum Divieæ cognitionis eſſe Deum
ipſum; quoad eſſentiam, attributa, perfectio-
nes omnes tam abſolutas, quàâm perſonales. Et
hac cognitione oritur ſui ipſius infinita æſti-=
matio, amor, gaudium, & beatitudo. Hæc co⸗
gauitio immutabilis eſt, & æterna 3 & ecum tanta
ceodem

euent
per zac .
Atſeet
PIptcone

mnen kevt

NInhekto⸗

l.
A
Malo,

.

8 4
Aan
N WN

Run

1 in
nuanti,

ſrt
itonnin
Gun

nborid
coliuinn
ne, Men

uinan keht
Kena Ne
ann güka
gi teſtt
le, e H
nluiß 41.
nel
E mr⸗
Erel
Lirinans⸗
eittn
ln ihrn
c. .
1 vrimic

ſe⸗ D
rttſee
lltie 4
4 Belonl
u irt 4

POST PENTECOSTEN,. 2«

eo
fanelaen d ar momento moliatur, à ſui con-
tena tiene Bunguam avocatur, Lauda, sdo-
e⸗ e Aadue ſit tuum primum objectum.
iede et contemplatione non quavis mu-
ſa noeri Per ejus contemplationem eo ten-
de, u- gnam de eo æſtimationem concipia,

DOM. III, POST PENTEC.
De Potentia, & Dominio
DEI.

1. N Vrabilis potentia itſiut,.
ipſius, Eccl. 43. Quia
HM Pocice eſt, & poteſt quidquid 65
le, mundum hunc, & iofinitos alios

de nibilo condere, deſtruere, annihilare: à qua

. .
miras, ose e'nei- alia potentia, eſt mera in-
implora hanc irare, adora, bencdic, æſtima,
Airortlemin huie vnewforentisn einh er
te nihil poſſis; o 2 huic omnipo'entiæ, etſi ex
4. 5, ee⸗ mnia potceris ea corroborante.
Zts. t, Mach univerſerum, qui null us in di-
arius, Xtcraus 4* urtemo⸗ ptlolutun neert.
minti Zriſäicliarin as Domipus eſt, tam do-
quidem tiruic en nis quàm proprietatis. Prime
ide ter omahs rartoal ex nihilo; à quo pro-
dan vingt * arialiter dependent, ſecun-
Opus mianunn ejur of⸗ 6. Fltage. noſee 5
ni zute⸗, Pjel . aer i quidquid es⸗- quid-
nistedee lerur Mom ansell, taelat 4e
ri rlacttum eit. ,Dominus eſt, faciat quod
3. Domi-

7

262 HEBDOMADA III.
3. Dominus omnium es. Eſth 1. Alter abſolutie
& ſupremi Domigaii titulus eſt (ut infinitos alios K
taceam) conſervatio contisua illius eſſe, quod alg⸗
ger creationem dedit; qua nos continuo produ- ng,
cit, & eſſe commuaicat, aoſuſpenſas tenet crca-⸗ n⸗
tutas, ne rurſus in abyſſum nihili corruant. Hine ngrit,
omnes tuæ actiones Dei ſunt, nec licet tibi o- 7

tentiis tuis abuti. Injuriam ergo ei facis, ſi his ad ruiitenn
tuam gloriam ad taum commodum magis uta- M
tis, quàm ad illius. At quoties id feciſti? Hine nn
ualterius omnes tuos affectus debes illius affe-. unſt
Kibus, ac voluntati conformare. mitig
Nl

an her ſe
De Sanctitate & immutabilitate ſuſthu

D EI rian
. * Sgerpre
1. S. n Pominus Dous noſter. Pſal. 98. San- fuuetinn
ctitas ex S. Dionyſio eſt munditta ab om vi 1 W
ienm munditia libera, perſekta g on ninò inz ma- 8. J
rulata, Cogita ſanftitatem ejus adintra in
inſinita cognitione ſui ipſius, quæ eſt generatis
Verbi: ia amore infinito ſui, qui eſt productio l⸗
Spiritus Sancti: in gaudio, quo in ſe, de fruitur:
quid hic non infinitè diſtat ab omni macula? 6, 1
Exclama vivà voce grarulatio ne, adoracione, tui uieg,
confuſione: Sandus Sanctus Sandtus. Apoc- 4
Imitare Dei ſanctitatem, ama puritatem, exe- A
crare immunditiam in cogitationibus, in affes
Kibus tuis. 15
Sandus in omnibus eperibus ſuis. Pſal. 144.
Cogita ſanctitatem ejus ad extra, quæ relucet
in

II

0 4 e
P litiioe 4
iluig n
Nruni
helhtr
gliamni
1 eelih
ni
alinnn
Kaiti, n
Geriliu⸗
ſt

I.
hmuubblien

6, Mtir
verltaideet

annd i

n A
grcigen
ſi Ae
güblelktun
4hont uni
oodi
Senchi, Ae

1 nlien v.

6
laionbi In

bus

Ccrignit

. 4

OST PENTECOSTEN, z3;

in operibus ejus: qux ſive conſideres in ſeipſis,
fve ex fine, quo àa Deo fiunt, ſanéta omnine
ſunt, pura, & immaculata, ita ut nulla poſſit im-
perſectio intervenire, hoc ipſo, quod à Deo K⸗
aut. Imo non poteſt son omne malum, quoꝗ
ſanctitati contrariatur, immutabili, & æterno
odio proſequi. Lauda, glorifica, ama, dereſtare
omnes animi tui maculas, opera tua redde jm-
maculata.
3. Ego Deminus, & non mutor. Malach. 3. A⸗
max, Odit, operatur libere, nec tamen mutatur:
gubernat univerſum, codem momento ſe om-
nium rerum motibus impengdit, producit, ac
deſtruit infinira, & tamen eſt ſemper idem;
Blaſphematur, injuriis afficitur infinitis & non
turbatur. Admirare, landa, pete hang per fed ios
nem, qui minimo moxveris. Ut imiteris, tolle ex
anime immoderatos motus, extermioa præcis
pites geſtus, alterationem vocis; aſperitaen
vult us, &,
F E RI A III.
De Amore Dei, quo ſe & nos
diligit.
I. D Eu: Eharitas eſt. I. Joan. 4. Quia ſe com-
bprebenſiyè cogsoſcit eſſe ſummum
bonum ühüne omai admixtione mali, ſe
quoque infinitè amat per Spiritum Sanctumè
qui eſt amor ſubſtantialis. Hinc ſe æternum
laudat, & quidquid operatur, ad unicam ſuam
gloriam tetr. Huc etism me meaque ombia
dirigit, Quam altè me evchit Deus? Sed quau-

264 HEBDOMADA MII.

tum ego cjus intentioni ſum reluctatus, operas
tiones meas ad meum honotem, meaque com-
moda etorquendo,
2. lpſe enim Pater amat vos. Toann. 16. quia
omnia quæ fecit cognoſcit eſſe bona: hinc ni-
hil odit eorum, qua fecit. Qia ergo amat, &
amor eſt quædam effuſio ſul in amatum, ſe
quoque nobis communicat, conferendo eſſe
naturale, facultates corporis, & animi gratiam,
& dona ſupernaturalia; eſſe ſuum perſonale na-
turæ humanæ ſeipſum mihi in Kachariſtia. Ad-
mirare, lauda, gratias age ama ob eos fines, ob
quos tc Deus amat: impende dona ad cos uſus,
ad quos dedit.
3. Omnia, quatumque voluit, fecit. Pſal. 144.
Cum ſe tor modis communicat, non facit id ex
necc ſſitate aut coactè, ſed liberè ex ſola ſua bo-
nitate, acamore. Deinde nihil inde ſui emolu-
menti quærit, quia nullius eſt capax. Admira-
re, lauda hanc benefaciendi propenſionem, gra=

tias age. Confundere, quod niſi eoa ctus vix red- oßß

das obſequia; quod tua in omnibus quæras com-
moda. Dic cum Pſal. 53. Poluntariè ſacrificabo

tibi. Et Pſal. 113. Non nobis Domine, non nobis,

Jsd nomins tus da gloriam.-

F ERI A IV.

De Suavitate, Miſcricordia, &
Juſtitia DEl.

I. & Usvis Dominus univerſis. Pſal. 144. Le-

ges nobis imponit, ſed viribus commen-
ſuxat

ne

er 9
YD
Clügnnint
Tuin wyrn

e

3 1 Nlan .
Ande, 1

W

4 e /

en in

XI.

lagun
n, bitlen

1 olſ ſin

le bon .

in men 4.
,ortenel 9
Auinigete
iellolen
Uchulti 4
1 denirſ
lrnndtails

,Mnlitiid
erlot ute⸗
bcellechr
aͤ⸗ MNoie
Netland,
dcrdure
Pouni,
vine, ℳ Nℳ

N.

iccrdut

3 Ne E
SS

POST PENTECOSTEN. 265

ſarat; ad obſervationem earum gratia ſua juvat,
& nobiſcum cooperatur; non neceſſitate „ſed
gratia inducit: non exigit à nobis omnia, quæ
poſſumus, quod utique ut ſupremus Dominus
poſſet: errantes amanter revocat, &c. Lauda, ad-
ofa, ama, confundere, quod in proximum ſis aſ-
Perior: quod plura ab illo exigas, quam Deus,
Imitare verborum lenitate, ſuavitate morum
religioſa non affectata.
2. Et miſerationes ejus ſuper omnia ofera eius.
Ibid. Etſi in Deo perfectiones omnes ſint æqua⸗-
les; quia ſunt ipſe Deus, quoad nos tamen, &
in ordine ad effectus, ſupereminet miſericor-
dia, qua ſublevat omnes milerias noſtras corpo-
tis, animæ, neceſlarias, ac liberas vel prævenien-
do, vel eruendo, vel coadjuvando, & conſolan-
do. Quantam in peccatores exhibet quotidie,
qui diſſimulat peceata hominum, Sap. I1. & ex-
pectat Pœnitentiam! Quantum in te ⁷ anid
ci debes? Lauda, adora, fiduciam ooncipe exem-
Flo filii prod'gi.
3. Ulciſcens in emnes adinventiones eorum. Pſ.
98. Ut miſericors ſit Deus, eſt tamen etiam
juſtus vindex. Infinite ſanctus peccato lædi-
tur; ideo punitionc injuriam reparat. Nal-
lum eſt ſeu in juſtis, ſive in reprobis, ſeu gra-
vec, ſeu leve peccatum, nè otioſum quidem
verbum, cujus pœnam non exigat. Qnia non
decet, ejus Majeſtatem impune lædi. Hinc
morbi, mors, bella, peſtis, &c. ſant poœnæ
Peccati. A Deo ergo accipiendæ ad expiatio-
nem ſcelerum, quia co fine à Deo decernuntur.
M Ad-

2⁶6 HEBDOMADA III.

Admirare, lauda, time Jaſtitiam, quæ nulli par- r

cir. Imitare ſamendo de te ipſo pœnas; accep- nulaun
tando humili, & hilari anime, quas Deus de te ulrnl
in n

amit, & c,

P E R 1 A V. neiſi
Pit ind⸗
De providentia Dei. nhleten
1. Ominus regit me, & nihil mihi deerit, un al u
Pſal. 212. Providentia eſt ordinatio, &
applicatio mediorum: quibus Deus quamli⸗
bet creaturam ad ſuces fines vult deducere.
Ab hac nullam excludit cresturam, cu « quali=
er cura eſt de em nibus, Sap. 6. Non muſcam, non
vermiculum, non improbos, non Atheos, & c.

nunni
KS

à quibus glaviſſime offenditur, Quamque crca-
turam ita curat, Juaſi ea uoica cxtaret in uni- ut
1

verſo. Regogita per quæ media te daxerit: qum
ſuaviter, quam Gcaciter. Ubi potes eſſe ſecu- Menin
rior, quam ſi te totum Divinæ providentiæ nn
committas, quoad corpus;, animam, locum Kc⸗ 1(Nrn
Quam ſpem potes concipere, ſi ejus diſpoſitioni j
non obſiſtas? arl⸗

2. Vos cegitaſtis de w'e malum, ſed Peus ve- ſugii
tit illud in bonum. Geneſ. 50. Providentis ſua Enas
Deus immittit res adverſas, famem , be= nens,
Rneuir

ſtem, bellum, tentationes Dæmonsis, petſecu- hNe e
tiones, merhos corporis, afflictienes animæz: Gikgt
ſed facit, ut diligentibus Deum omnia cooperen-
jur in bosßum, Joſephi vVenditi recordare. Uti- 1 a
tur enim illis ut mediis ad ſuos fines. Æſtima n N
ejus omnes diſpoſtiones. Nec fallitur Sapien- Alu
tia P

ll.

e n
S
gluite

a
Nlitio/4
4
Des gunle
z. Melutee⸗
N Cd,
n, u⸗

Wrnklnn

Ni Aleoyk
Aungeln.
atue in ⸗
*
NeG Eelr

ine
„ r
ina ſ
. lroNes

ℳ 1
1ℳN

uſin 8
3 imen 8
zworin 19
4icirge,
wrin
4

lare.

POST PKENTECOSTEN. 207

tia, nec fallit honitas. Nihil tibi accidet, quod
tuo non ſit emolumento. Afflictionem erge
excipe à Deo læto, hilarique animo. Et dic cum
Filio Dei: calicem, quem dedit wihi Pater, bibam
illum. Joan. 18. & poſthac: In manibus tais /or-
tes mea. Pſal. 30.
3. In pace in idipſum dermiam, quoniam tu Bo-
mine ſingu lariter in ſpe conſtitaiſti me. Pſal. 4. Qui
omnem ſpem ſuam fundat in Dei providentia,
ideoque ſe totum illi committit; verè dormic,
& quieſcit in ſumma animi tranquillitate, in
sordis ſucundirate, quæ nullo rerum eventu
turbatur. t quanta hæc volupta:? Hæc pro-
pria eſt libertas fliorum Dei. Oninem erge ſolli-
citu dinem tuam projice in eum, quoniam ipſi cura
eſt de te. 1. Perr 5.

F E RIA VI.
De Immenſitate, & Præſentia Dei.

1. Culas & terram age imples. Jerem. 20
Ubi ſyatium quodcunquse eſt imè ubi
quodcunque firgi peteſt, ibi Deuns eſt. Nul-
quam ergo ribi 4uræ ſunt latebræ à facie ejus.
Qn fagis, Deus eſt. Ubi lates, Deo patese
Ubique pariter Deo frui potes. Si Deum quæ-
ris, invenies eum in omsi loco, ad quem fe
deſtinat obedientiz. Nullius Ülli tam vilis eſt
locna, in que nen ſit: & cur tu fugis? .
. ceælam & terram ege implee. Cogita
modos, quibus Deus eit ubique. a- Per
cfentiam ſecusdum ſaam rotam Diviniratem-
M 2 Hic

268 HEBDOQMADA IIII

Hic ergo, ubi ego ſum, eſt Pater, geseratur Fi-
lus, (piratur Spiritus Sanctus, &c. Ergene nun-
quam ſum ſolus. Ergo ſemper habeo cum qug
amice veriati poſm. Ergo ubique Deum re-
vereri debeo: ergo ubiquetimere z. Per præ-
ſentiam, non veluti mortuam, ſed advertens,
& cognoſcens omnia. Adeſt oranti, tentato,
afflicto, honum operanti. Crede, ama; confi-
de, illius ſolius oculis placere ſtude. 3. Per po-
tentiam, ubique enim operatur, conſeryvando,
coagende, &c. Non deſpondebo ergo aninum
in adverſis, quoviam t mecnm es : tu adjuvas
infirmitatemn meam.
3. Non ſt proctsl ab anoqueqne noſtrums
AG. 17. Cogita ctiam Deum eſſe præſentem-.
longè intimius, quam ſit ipſa tua animæg. Intra
te cſt Pater, Filius, Spiritus Sanctus actota Divi-
nitas, per eſſentiam, Prælſentiam, & poteotiam.
Ejus Bonitas dat tibi eſſe, Sapientia intelligere.-
Omnipotentia agere, &c. Gaude, admirare,
confide, ama, Deum intra te ipſum quære;
ſtude, ut ſis dignum ejus Majeſtati habitaculum,
ne ci diſpliceas, quem ſemper tecum habes.

S A BB ATH O

Jeſus baptizatur à Joanne.

1. I Ure venit ] Eſus à Galilea in Jordanom
ad Joannem,) ut baptizxaretur ab é0.
Matth. 3, Conſidera Chriſti humilitatem. Qui
ſo mam peccatoris aſſumpfſerat, induit etlam

Pοαν: .

SrNN

.

ltesone

ILSEX

et

Ubigean⸗
lele I .
m, Kedu
Kornnti nen

(ete Cn

,,attu
oezonginun
aNrlnd

agng N

n leytluin
4 1

„ ,⸗
6 lou
satN.
AWedac
eent
WeN

Eb.

e

W
geatlotd
iekuit i

e
lecoondten

el eA

POST PENTECOSTEN. 269
p&οi¹t—nti. Non eſt, nec eſſe poteſt peccator, &
haberi nôn penſi habet’ Vitam activam ab hu-
militate auſgicatur. Admirare, lauda, gratias
age pro exemplo. Imitare. Cura quis ſis, non
quis habearis. Quæ cum proximo agis; in hu-
in litate funda. At Joannes prohibebat um, di-
tens; Ego à tε debeo baptizari; & tu Venis ad me.
1bid. Agnoſcit eo momente Chriſtum, quem
pondum viderat,; Hinc reverentia, admiratio ve-⸗
nientis ad ſe; humilitas ſe Baptilmo indigere
profitentis: Tantum eſt ſemel noſſe Deum, ſi
niteteris bene Deum noſſe, quantos illa cogni-
tio excitaret a ffectus?
2. Reſpondens auzem Jeſus, dixit eiz Sine modn;
Iic enim decet noi implere omnem juſtitiam. Ibid.
Utta baptizes, ego bapt zer? ego me dimittam,
tu obedias. Ergo omnis juſtitia, ſeu ſanctitas,
continetur humilitate, & obedientia. Nondum
benè hanc veritatem es allecutus, Nusc igitar
ſubjicete non tantùm majoti, aut æquali; ſed
ttiam minori, exemplo Chriſti:
3. Baptizatäas autem Jeſas „ tonſeſtis
aſcendit de agzuà: &y ecce abperti ſant c&li.
Matth. 3. Tria poſt Chriſti baptiſmum evenere.
t. Cœli aperti lunt. En clavim, quæ tibi cœlum
teſerat, humilitatem: quia humilibus datur gfa-
tia: gratia eſt ſemen glofiæ. Aſpira ad cœlum.
Sed ſcitò quòd vim patitur, quam tibi inferas te
deptimendo: 2, Vidit Spiritum Dei deſcendens
tem ſicat columbam, lbid. Ita humiliantem ſe
Spiritus Dei honorat- Non nega ei guſtum:
quem dafte potes per tuam humilitatem. At
M 3 Fenze

270 HEBDOMAYOA IV.

venit ſuper humilem in ſpecie columbæ putæ,
& innocentis: quia humilitas coalervat inno-
centiam. 3. Audita eſt vox de clis, dieens: Hic
aſt filius wous diledtus, in quo mihi compla cui, Ibid.
Qui ſc inter peccatores abjicit, declaratur Filius
Dei. Teſtatur Pater, ſibi Chriſtum placere in
hac humilitate., O ſi tibi diceret Deas: Tu es
filius meus dilectus, quantum exultares, amares,
&c. At dicet, ſi te cum Chriſto humiliaveris:
quia humilia deſpicit, & alta à longe cogneſcit.

DOM. IV. POST PENTEC.

CHRISTUS in deſertum ſecedit,
& tentatur.

I. T ve⸗ Jeſus ductus eſt in deſertum à Spiritu.
Matth. 3. Utique Sanéto; non vano;
non mandane. Filius, & filii Dei Spiritu Dei
aguntur. Buctus eſt in deſertuxs, nen in frequen-
rem civitatem; ut fagiat plauſum, quem fortè
dediſſet popalus motus reierarione coli, de-
ſcenſa ſpiritus, & voce audita. Que tn ſgiritu
duccris, aut potius raptaris? & quorſum? Con-
fundere, & ſine te à Spirita Dei agi, ab homi-
num frequentia, ad fagam laudam & plauſuum.
Urtentaretur à Bisbelo, S. Ambroſ as in Luc. Ue
Piabolum provocaret. Hic finis illius ſeceſſus
fuit. At cur testari voluit Dei Filius? Ut diſeas
teatationes ctiam in filios Dei cadere, ne in
tentationibus puſillanimis fias., 2. Ut habeas
vincendi

aig,

4 6*

1r 11

.
aACri,

aN1

Apmc,
abeiin
dhene

ao⸗

„
enn elalt.

ANdn
ſiuhalcgrir

nn e
Khp u

NAI
A
ſ

ri/
ufllhut

.

Colnn I
3 lenni
1Al,lan:
hiem ali
hlitunſnad.
cenet Dan hn
kenchieeytren
ie hanmiinen
gma,

ie

Con onlt
1

nus ihnie.
oN
däcend
äinfer
uin, nn
enlort elil
t 4
Colin, u
eiu⸗ ounr
du Anuie
nhrlpilt,

eikhul

Allen 1
Dei ice

dig ¹ ie

in

. ,ge ſen
Uluu ke
in NAe

POST PEHNTECOSTEN. 271

vincendi Magiſtrum. Aſſume animos; & ut vin-
cas, exemglo Chriſti gagna.
2. * tentabatsr à Sathanag. Audet Diabo-
lus, quis Deus permiſit, qui prohibere poterat,
Qento plus andebit in te, qui prohibere non
potes. Sta in timore. Ex occaſione fami, arripit
ſtatim occaſionem, eum gulà tentandi. Ita vigi-
lat in o-anem occaſionem nocendi. Diſce vel ab
ipſo diabolo vigilare in id, quod tuæ eſt profeſ-
ſionis: vigilare in omnem occaſionem mmali, né
tibi noccatur.
3. Acredens tentator dqxit ei à S& Filigs Dei es,
&c. In tribus his Chriſti tentationibas ade
verte, quibus potiſſimum argumegtis, ſeu frau-
dibus uti ſoleat. Ia prima, quia famet Chri-
ſtus, perluadere valt neceſſitatem cibi. In ſe⸗
cunda, ad præcipitium ſollicirat ab pecie boni,
quod Deus per Asgelos aſſtet. In tertia,
regna mundi tantam oſtendit, cuimn dare nen
poſſit, & imaginationi tanquam quid magnum
objicis, Reflecte te, as non ſub ſpecie neceſhta-
tis , aut boni te tua paſſio ſcduxerit à An son
æſtimaveris magni, quæ apud Deum nihil
ſant, &c. Qui reſpondens dixit: Scriptum eſt.
Conſidera quid Chriſtus egerit. I. Statim re-
ſiſtit tentatori. Nihil cum tentatione rricari.
Facile viacitur qui principio non reſiſtit. 2. Reji-
cit uno yerbo: Scriptam eſt ?Q objiciendo id, quod
Deus mandar. Dic & tibi in teutatione; pro-
hibet Deus, plectit Deus, & æternum. FTunc ac-
cedent ad te Angeli, ſeu veræ conſolationes ſpi-
rituales.

M 4 FR-

HEBDOMADA IV.
FERI A II.
De tribus tentationibus, & victoria

Chriſti.
1.,81 Filius Dei es, dic ut lapides iſti panis fiant.
Matth. 4. Incitat Chriſtum ad inordina-
tum affectum cibi per miraculum quærendi.
Chriſtus huic tentationi obviat per generoſum
contemptum. Non in ſole pane vivit homo:
quaſi dicat, ſe hoc medium contemnere, ecum
alia ſuperſint plura. Ita obviandum eſt tentatio-
nibus ſenſus. Felicius contemnes, quam poſiti ve
lucteris. Aliæ ſunt voluptates homine dignæ;
ſenſuum dedignare.
2. Si Filius Deies, mitte te deorſam, & c. Ib.
Eſt tentatio vanitatis ſpecie boni, ſeu confiden-
tiæ in Deum tec: Huic obviat? Non tentabis
Bominum Deum tuum. Larvam detegit, &
oſtendit eſſe tentationem, quod ut bonum ob-
jiciatur, ut confidat Deo ſe præcipitando. Ita
obviandum eſt tentationibus ſpecie bonitatis,
Non ſtatim ſanctum æſtima, quod ſpeciem
boni habet: ſed examina fines, intentionem,
circumſtantias. Quoties ſic aberraſti?
3. Hac omnia tibi dabo, ſi cadens adora veris
me. Ibid. Impudentiſſima hæc eſt ambitionis
tentatio, per quam cultus Deo debitus creaturæ
tribuitur. Hanc cum indignatione repellit, va-
ge Sathana., Ita indignate tentationibus, quæ
Dei honorem violant, quæ effectum ad crea-
turas rapiunt: Dic magno animo: Hominum
Deum

a

* eN

FVN

1Arebn
hed
Der aptue
REAS

Cle Ari
9D lte
0 l

WNi

4

ietiſtſai
un unlt
nolin gunl
ilpr eeoi
, Mon M,
Omentete aln
uncteutin⸗
guanſin
8s Moln Cgr
,Anle,e h
11 Natndht

n “ 1

n heer dlun
n er en
Gen kueniort
eutci
Atint Anunt
et A mli
bebis 1e⸗
Ntione erli 18
eortiothin,
cledln n⸗
NN

5GST PENTRGOSTEN. 27;
Deum menm adsrabo, . illi ſoli ſes wiami Vide
etiam quanti æſtimet demon peccatam mor-
tales ut omnia fegna pro uno groponat; To
tanti ſac ſalutem tuam.
F E R I A III.
Teſtimonium Joannis de Ohriſto,
1 M Vra Judai Satsrdotes; & Bevitas, us
interrogarent enm, 1ts 4gisis. e5 2 Joan. .
Vitæ auſtefitas, ſanctitas & zelus; magnum
homen oanni fecerant. Hinc ofta quæſtio, an
ipſe Chriſtus ſit. Magnum nomes quo plus
quæfis, miaus obtines, ſanctitatem vitæ ſe=
quitur ſponté, Ad hanc obtinendam multum
prodefit ſæpe quærefe: Tu quis es? & reſpondere
ſibi: Non ſu m ego Chriſiusꝭagnofcere ſuamivilita=
tem, abjecte de ſe ſeatire, & loqui. Humilitas
enim eſt fundam entum ſanctitatis.
2½ Quid ergo; BElias es zu? & dixit: Non ſuise
lbid, Potetat Oannes & Eliæ- & Prophetæ
nomen acceptare; qui à Chriſto dictus fuetat
ſpiritu Elias, & pinj qα u Propbeta: quia tamen
id etiam negaré poterat, feſposſum illud ele-
git, quod ad ſui contemptum magis facit. Hæe
veræ humilitatis eſt regula, Quomodo tu eam
obſervas à Guid joaanes de ſe? Ego 97.
Quid tu de te à Nihilum te forté dicis, ſed
non ſentis; & idipſam quod dicis, vis aon credi;
& ſub pallio humifitatis tegis ſuperbiame
Confundere: & poſthac, non veniat tibsρεα.
berbiga,s Unum emm tantum habet pedem
M 5° uper⸗

274 HEBDOMADA IV.

ſuperbia ; hinc facili amnpalſu proſternitur-
3½ Mid ergo baptizas, ſi tu nen es Chriſtus,
&c. We eſt, qui poſt me venturns eſt, qui ante
me acius aſt, cujus ege non ſum dignas, ut ſol vam
sjus corrigan, calceawenti. Ibid. Effunditur in
audem Chriſti, & per ſui henoris diſpendium,
henorem Chriſto aſſerit. Conſer te cum Joan-

ne. Quam tu parcas in aliorum laudes; quafi

tibii decebat, qued alterius meritis tribuis?
quam ambitieſus taarum, quas etiam non me-
Teris? quam facile, ut tuum cures, honorem
Dei negligis ?
F E RI A IV.
Alterum Joannis teſtimonium

de Chriſto.

1. Arers die vidit Joannes Jeſum venientem
sd ſe, & ait: Ecce Agnus Bei; Ecce
qu*tollit pezcata mundi, Joan. 1. Cyril. I. I. 1. in
Joan. c, I., Propheta ſimul & Apoſtolus, quem ven-
turum pradixerat, iam demonſtrat præaſentim.
Præcurſor conſtitutus primam oblatam prædi-
canqdi Chriſtum occaſienem arripit. O ſi & tu
nallam ſincres clabi occaſionem Chriſtum tibi
& aliis manifeſtandi laudandi, &c, & verbo &
opere! Spera id futurum, ſi veniat Jeſus ad te
Fer gratiam, ſine qua nihil potes: Si videas tu
Jeſam, & cum refiexione advertas ad occaſio-
nem. Hoc ora Jcſum.
12. Ecce Agnus Bei; ecce qui tollit peccatum
mundi. Ibid, Expende ipſa verba teſtimenii.
O Agnum vocat, ut Icducat in memoriam illud:
Ege

J en 16
lan h

“ 9 9
c
4 W

6 M D
nkum lo

lengi enr
alI

irſen

e
W
ſnen

A,
n mnle
1 NNC
Grut
putſ
1. ln
1oiſi
alet lein d
tn hutg i
neili ti
GcAANzAN
Uey, kosbten

.
Kionian

tni
1 Nii but
Ched lin
Ahrghenir⸗
hntru eſug
oblrn e
Giine Odn
CMlundi
KS ſetol .
ceiu n i
es: Nutun

vtgilad

un
T
1 rliui .

ſetd⸗
men

P OST PENTE G. 275
Ego quali agnus, quiportatur sd victiwam. Je-
tem. 11.? Agaum Dei: quo ipfſius divinitatem
manifeſtat. 3. Qut zollit peccatsm mundi: figem
ob quem venerit, oſtendit. Cogita hujus agei
manlſuetudinem, patientiam, cbedientiam. Vi-
de qui poſſis imitari, & te quoque illi victimam
facete. Gratulare mundo, & tibi, quod tollat
peccata. Spem tuam ſolum in eum pone. Ecce.
Sæpius illum menti tuæ objice ; ſæpius illum
ubi occaſio eſt, aliis demonſtra.
2, Ee ego vidi & teſtimonium perhibuit; Quia
hie eſt Pilius Bei. Ibid. Joannes venit in teſtimo-
nium: ut teſtimonium perhiberet, vidit, Teſta-
tur? Hic eſt Filius Dei. Difce teſtimonium dare
de proximo, 1. Pide, & obſerva ejus virtutes,
non defeéstus. 2. Ubi occaſio eit, lauda eum,
non te: ſed dic: egoe neſtisbam hanc virtutem:
ego ſum longe de illo infirmior: hic eſt Piliu
Dei, quia habet ſpiritum Dei ego vero ſpiritum
mundi & vanitatis, & c.

F ERIA V⸗-.
Tertium Joannis teſtimonium cum
fructu Diſcipulorum.
I. & Ltera die iterum ſiabat Joannes, & ex
diſcipulis ejus due. Et greſpiciens Ieſum

smbulantsm dicit: Hece Agans Dei. Et auie=
runt eum auo Diſcipuli lequentem, & ſecati ſunt

Jeſam.,. Ex deſtissto Chriſtus ſe exhibee, ut

Joaanes anſam habeat de Chriſto teſtandi, diſci-
Puli ſequendi, Ita prævenit nos gratia 3 ſed quo.
Aee

276 HREBDOMADA IV,

ties non audimus! Joaunes anſam arripit: tu
nullam boni neglige. Plures cum Joanne fuc-
rant, duo tantum ad ſequendum Chriſtummo. udrun
ventur. Dei eſt cor tangere, E quort millibus te
Deus reſpexit? Agnolce beneſicium vocationis: ll
gratias age time niſi ſatis facias.
2. Con verius]] Eſus, & videns eos ſequen-
es ſe, dicit: Quid quarnis? Qui dixerunt eit
Rabbi, ubi habitas? Dicit eis. venite, & videte. Ib.
Intellige I. Chriſti reipientis gratiam. Sine
hac ubi eſſes? a te petit Eſus, quid quaris: ut
te invitet ad ſe quærendum. Attu mundum, te-
ipſum, tua commoda quæris? 2. Diſcipuli com-
Pellando Kſum, Magiſtrum, oſtendunt deſi-
derium, quod habent ab eo diſcendi. Quem tu
Magiſtrum habes? mundum, tuas pravas affe-
Rioncs. Tranſi ad ſcholam Chriſti. Ita vive, ut
in morte à Chriſto invitante audias: eni, & wi- n
ae me in æternum. An
4. Venerunt, & viderunt ubi maneret, & apud “r
eum manſerun dis illo. Ibid. Vide ut ſtatim ob. e
ſequuntur invitanti. Quid viderint niſi meram uaau
Paupertatem, & incommoda? Non quære H. winn
ſum in affluentia commodorum. Cogita ſuas „ nline
vem illius noctis converſationem, & diſcipulo-
rum attentionem, & guſtum. Confundere, quod
tam facilè te divinorum tædeat, ut ctiam horu-
læ ſpatium cum Deo agendi tibi ſit moleſtum.
Etſi guſtum quærere non debeas ſenſibilem; ha-
bebis ſolidum ſi permaneas cum jeſu. Qui citèò
ſatiatur, tepide cum Deo verſatur.

IE

.

ninniiit.
Cun ſunneit
um Crlumo
gutlie
hcluagigi,
1
en en⸗
1mm
Mul
6gniim. N
MN11
Cm anden ⸗
Däghlco⸗
1, ertin td⸗
,ur t ar
uliunnen

(usf nd de .

Rumd

Nulunt⸗
lein iteu.

1 M Ae,

Nn, Cuin 4
ven /Alefe
Contunreg
1, utium n
tibi h delu⸗

den ſuibleo, .

n e C.

u⸗

POST PENTECOHETEN. 2177
FPERIA VI.

Andreas Petrum ad Chriſtum ducit;
vocçatur Philippus.

I. Nvenit hie (Andreas) primum fratrem ſuum
Simonem, & dicit ei, in venimus Meſſiam.
Joan. 1. En fructus habitæz cum Chriſto
converſationis: cognoſcit Meſſiam; gaudet de
invento ; zelum concipit fratrem ſuum ad eam
cognitionem deducendi. Si contraria in te ex-
periris, cogita, quòd non ſolidè cum Chriſto
per ſpiritualia verſeris, & emenda. Quanta erit
tua felicitas, ſi tandem invenias« Meſſiam! quia
ab eo habes omnia. Ut invenias ergo, danda ſunt
omnia.
2. Et adduxit eum ad Jefſam, Intuitus
tem eum Ieſus dixit à Tu es Simon filius
Jena: tzu vocaberis Cephas. Andteæ zelus Pe-
tium idducentis ad Chriſtum: Petri promps
titudo ad accedendum, quantum te confun-
dunt? Tergiverſatio ad divina eſt ſemper noxia.
Aſpectus jeſu cor Petri mover. O Jeſa! &
me aſpice tuâ gratià. Imponit nomen Petti,
ut ſolidus ſit, & conſtans. Et tibi nomen im-
poſuit ſocii Jeſue Vide ut nomini facta reſpon=
deant.
3. Invenit Philitpum , & dicit ei Jeſusg
Sequere me. Ibid. Quæ ſiturus diſcipulos in Ga-
lilæam abit, quæ inter udææ terras erat maxi⸗
mè rudis, & ignobilis, ut non crederotur ſer=
M 7 mo

HRBDOMADA IV.

mo ejus eſſs in ſapientia mundi, ſed in dorinz
Spirit us San/i, ait S. Chryſoſt. Ubique ad ma-
gna hamiler elegit. Attende vocatioais verba:
IJu⸗re me. Quis? quem ? quæ dignitas Chriſtam
ſequi? quo fecvore id ageadum? quo tepore id
a315 &.

S A B B A I H O.

Nachanael à Philippo ad Chriſtum
dueitur.
I. TWenit Philippaus Nathanas, e dicit ei?
Invenimus Jeſum Filium ſofeph à Naza⸗

rethb. A Naz arethhoteft aliquid bon sſe ? Di-

cit ei Philitpus: eni, & vide. Joan.. Philippus
agnitum [Eſum vult ab aliis agnoſci. Deum
non ſztis amat, qui, ut ametur ab aliis, non
laborat. Dubitat Nathansel; qui putat à vili
Nazareth nihil eſſe boni. JEſus tamen elegit
Nazateth in patriam: Ita amavit undequaque
vilitatem. Nihiltam humile ubi Etum non
invenias Peni, & vide ad experimentum pro-
vocat, Oui Deum guſtant ſciunt quid ſic.
2. ια )Eſus Nathana:l, & dicis? Ecce
Verè Iſraelita, in quo dotus non eſt, Dicit ei Na-
thanael. Unde me noſti? Pixit ei Jeſjus 3 Cum
eſſes ſub ficu, vidi te. Offendi poterat Chriſtus
Nathanaelis dicto, quod nihil boni eſſet à Naza-
reth: Excuſat hoc à ſinceritate, ſine dolo. Qui
JBium ſequuntur, aliena dicta in bonum ſch-
ſum accipiunt. Indè quictem non perdunt.
Laudat Eſus Nathanaclem à candore ani-

mi
„

NI)

lſolu
Srleles
ebluen

lſodelat⸗

unuce
W An
No lenſ

6uher ie

(MNU

ſolnſugn,
u tin ki

Ae

.

Ne

L. Nenbele
D in lli
aiz

I.

1 E i
oentu reh
dinructn⸗
n guhnit

60

VCiH

ut i
en d Nu
AN
Puu, Nndi
mneli Veu

Gnole.

1, ii, N

Aipen 1
.0
Euen degt
waeu

e i unn

aeibentuft
S
6 α N

itebet S

1 6 4
wienni
iiN
e, nl
binn
en MM 64
n and

4

PO3T PRNTECOSTE N. 175

mi? Verè Iſraslita. Poteſtne de te dici: Verè ſine
dolo? Veré Religioſus, & non tantum apparens?
Heaiqse abſentem vidit Jeſas, qui ubique te
viditc.
3. Reéſpondit ei Nathanael: Rabbi, tu es filius
Dai, tu es Rex Iſrael, Ibid. Egregia confeſſio!
Unde agneſcit filium Dei? qui audit ſe viſum
ſub ficu, quòd videat eam ſcire, quæ putantur
occulta. Crede hoc de Deo, & in ecalis cjus
ambula, quia omnia vidct. Tris de Chriſto
profitetut. I. Quòd fit Magiſter: Eſtae etiam
tuus? audis, & ſequeris do rinam ejus? 2. Quod
ſir Filius Dei: ergo & frater tuns. 3. Quod ſit
Rex Iſracl, ſeu filiorum Dei: Audiſne ejus
mandata?

DOMIN. V. POST PENT.
Nupriæ in Cana Galilææz.
1. NOri* fadta ſunt in Cana Galilag, &
Nrtrar Mater ITſu ibi Vocatus eſt autem
& Jeſus, Joan. 2. KRegalas menſæ hinc deæſume.
I. Contentus eſt tenai mensà, qualis fuit hic
pauperum ſposſorum. z. Tolera fructum cibi
aut potas: nam & hic vinum defecerat. 3. Fir
tecum Jeſus & Maria, cxcmplar modeſtiæ,
ſobrietatis, &c. Dæeinde adverte, quid Ma-

ter cgerit : REe deficisnte vino, dicit Mater Je-

ſis ad eum 2 Vinum non habent. Ad necçeſſitates
ſponſi advertit, & Filio inſinuat. caid non
ſperes à magsa Marre: Revela illi neceſſitates
animæ taæ. Illa proponet Filio: mam non havent

fervoris, zeli, charitatis, conſolatienis, &c.

Regs

280% HEHBDOMADA V.
Roga ut tibi impetret. Dirit ei eſust Quid mihl
& tibi eſt mulier? nondum venit heta mea. 1. Dat
Mstri occaſionem humilitatis, mulicrem nun-
cupando, quà ſciebat eam delectari. 2. Docet
ſe ad horam à Deo præſcriptam magis attende=
re, quàm ad preces pagentis, nec ante his obſe-
quendum. Noli Deo præſcribere tempus auxiliis
Sed confide? aderit, cùm venerit hora ejus.
Multum lenit ſua mala, qui cum ſꝑe & longani=
mitate Iuſtinet.
20 uedcumque dixerit vobis, acite. Ibid. Beae
tiſſima Virgo à Filio, non mattis, ſed malieris
nomine compellata, petitionis, ut videti pote=
rat:, repulſam paſſa tacet, in confuſionem tui
amatorfis, quem concipis & quovis duriore ver-
bo. Conſtante ſuàâ fiducia docet te repulſam
paſſam non deſperare. Luum erit facere, quod-
ounque dixeri. Sola illa ſpes non confunditur,
quæ operibus fulcitur.
3. Dicit eis eſus: Implete hydrias aquà. Ibid.
Voluit dare indigentibus vinum? noluit prius
quam datàâ ab ipſis aquâà., Vult tibi benefscere,
ſed vult ut conferas de tuo. Uſque ad ſum mum,
ex parte tua agendum eſt, quidquid potes,
Unde tam parum habes: Niſi quia tam parum
contuliſti: Parum eſt in te vini conſolationis;
quia non impleviſti cor aquâ compunctionis:
Dilaudatum fuit hoc vinaum. Omnis homo pris
mum bohum vinum tponit: Tu autem ſerväâſti
bonum vinum uſque adhut, Mores Chriſti;
contrarii ſunt moribus mundi, & zarnis, Hi

poit momentaness deleétationes offerunt vi- n

trum

ittmn ni
A, 8 l

Pecheſen
b

leus g ſunt
s leoh un

,eNn
In. ee⸗
innnlen
le
nne
eline,

Df.

eſgefgi.
hbus hDt 4
, Alumtin

,,gee e ſ
Eelecian dbocet

N fetennt houi

an ecklne⸗

8d bbit ben
nü, El miut

er

ſ

urtte Mlil

eE, .
eiſinn

ncCrinilih

ramt 3etſit

lr ihiberlin

P,O ST† PENTEG. 281

num acerbum anxietatis. Chriſtus præmittit
acerbitates, & poſt dat veras animi conſolatio-

nes. Elige utrum velis: ſed cogita, quod po-

ſtremum eſt, æternum fore.
PF ERIA II.

De ejectis èà Templo negotia-
toribus.
1. Nvenit in Templo vendentes boves, & oρ
& columbas, & cumularios ſedentes, lIoan.
2. Sub prætextu habendi in promptu res ſacri-
ficiis neceſſarias, avatitia sacerdotum indaxit
in emplum mercaturam. Cura divini cal-
tus videtur , & eſt lucri. Atque ita locus Dee
deteſtatus fit ſtabulum: Templam Dei es tu. 1.
Cor. 3. Quomodo ſe habet ? nunquam prætextu
boni tegis amorem proprium? Cave! hinc iacipit
anima tua fieri ſtabulum ſuarum paſſionum; ubi
amori proprio nimium concedit. Si quæ illic re-
Peris animalia, cxamina an non hac viâ intrave-
rint, & fortè ſam ſedeant.
2. Er cum feciſſet quaſi flagellum de funicus
lu, omnes ejecit de templo. Ibid. Oſtendit domi-

nium, exercet potentiam: Unus, & contempti-

bilis reputatus omnes percellit. Nemo ſe oppo-
nit, quia ſub flagello agnoſcunt Dominum.
Agnoſce & tu Dominum, cuùm te flagellat in
anima, in corpore, in fama. Prædica ejus poten-
tiam ſancto ſilentio, & humili ſubjectione. Gau-
de, quia hoc flagello cjicit ex templo animæ
tu tetreà deſideria, & c, Cogita etiam zelum,
quem

2⁸2 HRHBBDOMADA V.

quem oſtendit gloriæ Deis quem tu habes hone-
ris tui ze lum, converte in zelum gloriæ Dei.
3. Et bis qui cslumbas vende bant, lixittauſer-
te iſtæ hinc, & nzlts facere demum Patris mei de-
mum negotiationis., Ibid. Habneruanf hæc verba
ſuam in ſadæos vim, omnes enim ſublatis rebus
ſuis diffagerast- Quoties dictam tibi: tolle hane
aſfonem hanc vanibatem, illum affe um: &
adhuc ſedes in eo. Vide indignitatem. Si nonti-
mes hic, quaſi flæg llum „time tibi verum fla-
gellum.

F ERIA III.
Colloquium Chriſti eum Nico-
demo.

1. ERa bomo ex Phariſais, Nicodemus nomine
hic venit ad ſeſum nocte, Joan. 3. Motus
eâ auſtoritate & zelo Chriſti, quem in merca-
tores cxercuit, credidit ESUMplus eſſe quàm
hominem. Neme exim, inq uit, poteſt hac ſigsa
favere, niſi Deus fſnerit cum illo. Vide quàm zelus
babest admirandam vim animos attrahendi,
etiam faſtuoſoes, enis nocte, ob mmorem &

reſpetum Judæerum, quod qnidem tolerari

poteſt in eo, ꝗqui Chriſtum nondum noverat. Sed
quomodo tolerabuatur humaai reſpectus in te,
qui te ejus ſectatorem proſiteris? Qui homines
præ Deo reſpicit, deſpicietur à Deo.
1. Et dixit ei ; ſcims quins à Deo veniſii Ma-
gker, bid. Crediſne & tu Chriſtum venilſſe
Magiſtrum? f exedis, unde tam parum profi⸗
cis

1 eenen /
iinbud

SSllknh
atnuri, eß⸗
l. Ni
uue

ui
ca blu,.
“ ra

enl ſin R

Di nn

iGnip

e ,
nana
en

1

.
nilbhues
ngerei
iniuien
Nus l n,
DMeni e
einſtun
nthi
onekedtn t
Nuen Aond⸗
Eiifenm 1

un Nr

u MH
Enin ar⸗
Nhutlegu
iee Cind
Girn ike
100 luon
,luibentole
ALven eld

infetun⸗

6, üe:

ibeo⸗
DNN,,
un

te junn 6

„OST PENTEGOSTEN. 25;

cis, quis docentem non quiete audis: garris
cnim cum vaaitatibus & terrenis deſideriis. An-
ditis non credis ſeriò, vivà & auctuali fide. Cre-
dits non exerces, ſemper languidus, ubi opez
randum eſt. Si vis proficere, hæc cmenda,
3. Reſpondit eis Jejas: niſi quis renatus ſnerit,
G& c. Ibid. Attende capita, quæ Chriſtus docet.
1. Baptiſmum in aqua &n Serita Sanko, ob cjus
necefſitatem. 2. Incaraationem: Sic Beus dilexis
mundum, & & paſſionem:? Sicnt Meyſes exalta-
vit ſerpentem, & c. quia ſta ſant præcipua mori=

va amandi Deum ; amorem imitandi., His etiam

te accende. Adverte ad docilimtem Nicodemi,
qui exinde ſe profeſſus eſt palam Diſcipolum
Jeiu, conſtans perſeveravit; & Apoſtolis fags
Gilapfis corpas Domiai de cruce depoluit. Si

amares, palam te prefitereris, poſthabite omni

humano reſpectu; nen attendercs doctrinæ
mundi- &c.

FERIA IV.
Doctrina Trinitatis Nicodemo
à Ghriſto tradita.

I. S e Deus dilexit wundum, ut Filium ſuune
unigenitum daret. Joan. 3. Doret perſo-
Bam bPatris, & cjus in te amorem, que majer
eſſe non porerat, etſi Pater ſe ipſum pro nebis
dediſſet. Adora Patrem, agnoſce amoscm,
Sgratias age. Redde amerem; da illi quidquid
ſenſui charum eit, imò quidquid avimæ eleya-
t&. IIIi ꝑotentias tuas omnacs viciſſim impende.
Mere-

284 HEBDOMADA V.
Meretur; quia Pater eſt, etiam tuas, licèt ſis
Klius degener.
2. Lax venit in wun dam & dil xerunt ho-
mines magis tenebrus, qud lutem. Ib. Docet per-=
ſonam Filii ſub nomine lucis; quæ ſcilicet illu-
minat om nerm hominem doctrina cœleſti, & exs
emplis. Vis eſſe fllias lucis; ſed tenebræ tuæ hanc
lucem non comprehesderunt cogitatione Viva
fide, & imitatione. Fortè magis amas tenebras
mundi, quàm exempla, & doctrinam Chriſti ?
. 3. Sbiritus, ubi vislt ſirat, & vocem ejus altdis;
ſed neſcis; ande veniat, aut quo Vadat, Ibid. Do-
cet perſonam Spititus Sancti. Crede, confitere,
& adora eum; audi vocem ejus, quia loquitur
tibi per Scripturas, per creaturas, per inſpiratio-
nes Ingrati eſt neſcire, unde veniat, ſeu non at-
tendere principis inſpirationum & gratiæ, aut

que vadat; ſeu non ad finem reſpicere, ad quem
dirigit ut eoopereris, Quàm profundé tu huic
miſetiæ es immerſus

F ERIA V.

Quartum Joannis de Chriſtò
teſtimonium.
1. V Enerunt (Dilcipuli joannis) ad Joan=
nem, & dixerunt: Cui tu teſtimonium
berhibuiſti, occe hie baptizxat, e& omnes veniunt
ad eum. JOan. z2. Tanguntut invidia Dilcipuli
Joan. Hic affectus etiam Sanctos quoque in⸗
vadit. Videntur in modo loquendi Joannem
Chtiſto præferre ; quia ſecandam ſesſum

lan tui l

ncgpitn,n
npitmuttet
NinCkeſti

L5RSNANRN

1 udn WD⸗
1 Cele ennen

Gle N

4

ns LAAAN
In ACtur,4
ſee,Algien

lut A

1

POST PENTRCOSTEN, z8

amabant. Præfers tscite Deo, quidquid exera
ipſum amas, A ddunt;: omnacs venite ad Chri⸗
ſtum, cum tamen actu multi venifent ad Joan-
nem. Inyvido aliena felicitas eſt grandis, ſua eſt
nulla. Abſit à te invidia, ſed æmulare chariſmata
męliors.
2. Quihabet ſponſam, ſponſus eſt sO amisus au-
tom ſponſi, qui audit eum, gaudio gaudet propter
Vocem ſponſi, Ibid, Non movetut dictis Diſcipu⸗
lorum ad indignationem, minus ad invidiam;
non approbat corum ſenſum; ſed Chriſtum
Meſſiam, & Sponſum Rccleſiæ profitetur; ſe
amigçum illius ait, & ideo gaudere de ejus glo-
ris. Quis tuus eſt ſenſus in gleria alterius;
probas ne creſcat? juvasne ut exaltetur? bacies,
ſi amięus ſis amore vere Chriſtiano.
3, IHum oportet ereſcerg, me autem minui. Ib.
Multa tibi elogia attribuit Chriſto: ſed omasia
huc confert, ut exaltetur gloria Chriſti, ipſe verò
deprimatur, Vide duas baſes, in quibus te ſtare
oportet; in zelo gloriæ Dei, & humiliatiane tui.

F ERIA VI.

Joannes incarceratur.

1 PE Erodes miſis, ac tenuit Jannem, & Tin-
xit eum in carcere, Marc. 6. Anindigna-
tus, an queſtus eſt Joannes, nuper ut Meſſias
cultus, jam reus & confuſus? Tu hæc agis?
R Joannes ſui ſimilis, imperturbatus cum hu-
militate & gaudio afflictionem ſuſceꝑit. Frangis
. affli⸗

286 HEBUOMADA V.

afflidionem, ſi ad ſeaſum aen admittis: huc
non pertinges, ſi tibi ſis mortuus.
2. Dicebat enim Joaxnes Merodi: Non licet tibi
habere uxorem fratris tui. Ibid. Hæc vinculorum
eauſa fuit. Quia ſanctum opus fecit, ex zelo ad-
monendo Regem, in vincala trahitnr. Hæc ſæ-
pe eſt merces juſtorum, malum pro bono reci-
piust. Utinam tu nulla alia cauſa, nulla tua cul-
pa patiaris! patienti ipia erit innocentia ſola-
tium. Adverte cum libertate modeſtiam admo-
nentis: ſine improperio veritatem, non ex ſe,
ſed ex lege proponit,
3. Herodes metuebat Jeannem, ſciens enm Vi⸗
um juſtum, & ſam Gum, &r cuſtodiebat eum, &
gadito g mualta faciebat, & libenter eum audiebat.
bid. Vittus etiam hoeſti eſt amabilis ac venerabi-
lis. Scd ſi amat jeammem, cur incarcerat? judæo-
tum importunitati, Herediadis precibus id tri-
buendum eſt. Ut hominibus ſatis faciat, ex æ& quo
diſcedit. Reſpetu: hominum generat deſpectum
Dei; reſpeétus Dei deſpectum favoris humani-
KElige quem recipias.
§S A B B ATH O.
Colloquium Chriſti cum Sama-

ritana.
I. VEſus fatigatus ex itinere, ſedeabat ſie ſupra
ſontem. Joan. 4. Zelo unius animæ, &
peccatricis, fatigatur, fiſtit, & exgectat ee
loco, quo ſcit certo venturam. Nulla Chriſto eſ
vilis anima. Etiam viliorum ſalutem quære: quis
animas Deus æſtimat, nen divitias, non digni-

r2tes.⸗

eutetl
Gtannn
DMaütungen
uenigenn
Dm Minin

N

4 lun gwau

D

Wun
rullinn
1ile ertt
1ati ,,

e a
na⸗

POST PENTECOSTKEKN. 287

tates S. Am broſ. l. 2. de Spir. S. Fatigatus eſt etia m
in te, quia din te quaſivit, per omnes ſuos labo-
res, & cruciatus. Sedet, & expectat: quid moratis
Haium accedere? imò cur longius recedis ?
teel aut. 2 Venit malier de Samaria, & dicit ei Teſusz
miin Da mihi bibsre. Ibid Felix mulier! quia venit ca
ne hora, qua expectabatur. Una quandoqze negle-
l alud Kta occaſio infelicitatis eſt origo. O ſi ſæpe hoc
irueiH cogitarcs, quaàm attentus eſſes gratiis tibi datis:
linte Petiit ab ca parum, ut der mualtum, aquam ſcili-
en m cet falientem in vitam æternam. Hæc indoles
Dei eſt: ubi param das, dat tibi multem. Ds er-
n n go ctiam minima. Minimoraum cura geserat
ahltund maxima; minimorum negle cs ad gravis præ-
l un hil cipitat.
lionrreuudf 3. Dicit ei mulier: Quomodotu Juda us cum ſis,
auſle hibere à wie poſcis, qua ſum mulisr Saxaritana!
boſtite Ibid, Ecce mulieris, & noſtram erga Chriſtum
Grine ruſticitatem! Quod inimico segare eſt nefas,
eriſcn Chriſto negamus. Quoties ſitit, & petit es, quæ
rotuts ſunt ad ſalutem tnam, & tu ci negas? Et quanta
eſt Chriſto ſitis ſalutis tuæ: quia magis te amat,
16 0 quàm dæmon oderir. Et tanto amori, tantæ ſiti
NN taus;

poteris aliquid negare, cujus demum fructus eſt
DO M. IV. POST PENTEC.

Urii
it 2
rd Nelen

buef
uvnn Convertitut mulier, & nunciat
1, 69 Chriſtum Samaritanis.
N n *

lmmtii 1. R Eſpondit Isſus, dixit ei: Si ſcires de-
l, num, Dei, & quss eſt, ui dicir tibi: Ba

HEBDOMADA VI.

mihi bibere; tu forſitan petiſſes ab eo. Joan. 40
Mulier neſcit donum Dei præſentis, nelſcit, quid
ipſe petat. Hinc nondum petit ipſa aquam vi⸗=
vam. A przſentia Dei omne bonum ſalutis
pender. Si præſentem cogitares nonnè ferven-
tior eſſes in ejus obſequio? Nonnè affectus tuos
magis reprimeres ² Per hoc indacit illam ad
plenam inſtructionem de Meſſia, de adorando
Deo in ſpiritu, & veritate, & movet ad dereſta-
tionem vitæ prioris. Ita Deus prævenit nos, &
invitat. Sed qui fecit te ſine te, non ſal vabit te ſine
te. S. Auguſt.
24 Domine da mibi hanuc aguam, ut non
ſitiam, nzque veniam huc haurire., Ibid. Ef-
fe us colloquii cum Chriſto. Accenditur in
ea deſiderium aquæ cæleſtis; ex manik-ſtatio-
ne occultorum ſauorum criminum agnoſcit
Meſſiam ; de peccatrice fit Apoſtola, relinquit
hydriam, currit ad civitarem, invitat omnes ad
Chriſtum: Venite & videte. Vide, & imi-
tare progreſlſum animæ,. Exeita deſiderium
aquæ gratiæ: pete eam reverenter: relinque hy-
driam veterum conſuetudisum: gaude te inve-
niſſe ]Eſum; cura, ut alios ad illum trahas.
3. Interrogabant eum diſcipuli, dicentes: Rab-
bi manduca. AUle autem dixit eis: Meus cibus eſt,
ut fſaciam voluntatem ejus, qui miſit me, ut

perſiciam opas ejus, Ibid. S. Chryſoſt. hom. 33.

288

Hominum ſalutem, inquit hoc in loco cibum
appellat, ut quanta ſalutis noſtra cura, & deſide= “
rio teneatur, offendat. Hanc enim curando im-

plebat voluntatem Patris. Et tu illi cibus es,
quia

rV

e,,
ea Ceteng,
aitlden
en lan

R i
II!2

lu ſlin

AE

Nan uiſ⸗
Ans,
pbr daut iuun
G 1 AC
aunilnin,
Mignuunlen

Uleruiee iben
Ne/
ie

herull

den

w Ne An⸗ „—
Wy lel
Han
4

N
4

NAN

.
ſ dg u
Nrleniaiet
delitigl uun n.

olnne darn in

Noe istct la

Nofrs eel
Daugrrenios,6
lonek euuftr ⸗1

AnEd

6 Muatir

ciring At

Cohni, nianin

n ituonmct
ne. NeEn

lbluten
„ ,eris
te K.
t, Ualin ke
ari

8 „N1 ſel
leyeheteli

Nolid
lialtani1

. eeſene.

POST PENTECOSTEN. 289

quia tej ſalvum petir. O quæ gratia! Imitare:
ſir cibus tuus obedientia, Quid ita in omni ne-
ceſſitate confortat & ſuſtentat, ut divina volun-
tatis executio? ait S. Bern. Sit cibus tuus zelus
animarum; tot perdis animas, teſte Auguſtino,
quot cum potes, non rapis,

F ERIA II.

Chriſtus ſanat filium Reguli.

1. Hie (Regulus) cum audiſſet, quia Jeſus ad-
veniret, abiit ad eum, & rogabat eum at
deſcenderet, & ſanaret filium ejus: incipiebat
enim mori. Joan. 4. Ad Chriſtum accurrimus,
cum nos premit adverſitas, & ideo cas Deus
immittit, ergo mitius tolerandæ ſunt. Quæ cura
eſt Patris pro ſalute corporis, hæc ſit tua pro ſa-
lute animæ. Nonne anima plus eſt quam cerpus?
Imperfecta eſt Reguli fides. Sit tua perfectior:
pete ab eo, cætera ejus diſpoſitioni committe.
In tentatione non differ recurſum, donec inci-

tias mori; ſed præveni- Dilata remedia dant ma-

lo vires.
2. Dixit Jeſus ad eum: N'iſi ſigna & hrodigia
videritis, non creditis. Ibid. Arguit modieam fi-
dem, ut ad majorem diſponst, & ſanet ejus
animam. Hæc Chriſti eſt bonitas, quæ vult plus
dare „quam petamus, modo non ipſi non im-
Pediamus. Perſeverat precando Regulus. Deſ-
gende, priuſquam moriatur. Scd crrat, quod pu-=

tat auxilium Domisi poſſe eſſe ſerum. Solatur

eum [Rſus? Filius tuns vivit. Non ſunt verba
N narfa-

29 HEBDOMADA VI.

narrativa tantum, ſed etiam effectiva. O ſi dicae
mihi; Anima zua vivit. Regulus eredidit, Hug
tendebat Chiiſtus dilatione. Si differt, quod pe-
Iis, tuo bonoid fcit.
3. Credidit ibſe, & domus eiuss tota. Ibid, Au-
diyit ab occurrentibus ſervis vivere filium ab ea
ipſa hora, qua Chriſtus dixit; & cp†eidit ipſe.
Venit in demnm, vidit, narravit, quæ dixit
JRſus, credidis domus ejus zota, Qualis eſt
paterfamilias animæ Intellectus circa veritates
practicas, talis eſt voluntas, appetitus, affectus.
Aveftendus ergo eſt à falſis mundi, & carnis
principiis; cxcolendus divinis, non at ſcias, ſed

2, .

ut facias.
FE RIA III.
Paſcaturx Petrus ad ſtagnum Gs⸗

neſareth.
z, Adtenden: nam navam, qua eraz simonu,
yogavit eum à terra reducere pusſilla vi

& ſedens docebat de navicula turbas. Luc. F.
Primo à turba, quæ irrastaz is Jgſum, diſce
deſiderium percipiendi Diviaa. z. Si Chriſtum
habes in navicula cordis, seducere deæbes à terfa,
cu terrenis affectibus. Non poſſunt enim mii-
ceri amor Dei, & amor mundi. 31 Tunc ſedebit
tangquac imperans cordi, & affectibus; & do⸗
cebit te ſolidas veritatcs quag capere non potes,
dum tertenis adhærese 1
2. U cega vit autem logui, dixit ad Simon em;
Dus in alium, & laxarg tetia veſtro in captss-

cwei A
uatekorn
abnui
Nbel iymng
GA bnie
Ga gn ,
nm lilliun⸗

NASen de

NAeNe eet der
AIAMI

unet

uNNr

WN AN
lee
D

Uolan r

1
kig n

AN.
kecin Oit
un lt,
liciben l,.

ttn N
fiere Nudta

66
unint, ſeri
clet ſela
geinsztkan
innn, Au
mli 4

AHH
nun

u n
6 tAunt i
ltyte.
1 .
ACuli

PIOST PRNTECOSTEN 251

am. Ibid. Non contentus Jeſus, ut puſillum
ſubducas à terrenis, dicit tibi: Dauc in altum,
ad majorem perfectionem procede, ſemper plus
ieſtat, quàm aſſecutus ſis. Duc in altum per in-
lentionem elevantem. 2. Reſpondit Petrus, Totâ
neds laborantes nibil cepimus Hic frrctus eſt
laborum ſæculi circa dignitates, &c. n 16 Et
quantum pro hoc nihilo laboratur & pro co,
qui ſolus eſt omnia, quam parum ?
3. In verbo autem tus laxabo rete, & concluſe-
runt piſciuss multitudinem copieſsm. Ibid. Cum
antea in co ipſo loci nihil cepiſſent. Qaare me-
do? Qaia in nomine Jeſu, & cx obedientia
jactum eſt rete. næ hac intentione facis, apud
Deum nunquam funt irrita, 2. Sic teſpondit
Chriſtus Petro, quòd ſe in navim receperit,
uòd à terra ſuhmoverit. Minimum, quo Deo
præſtas, magno remuncrat. 3. Ut doceret, ſe-
quentibus eum non defuturs neceſſatis ad vi-
Gum. Deponc has corporis curas, & de hoc
eſto ſollicitus, ut Jeſum ſequaris.

F ERIA VI.

Vocatio Petri & Andrex, & Jacobi
& Joannis.

1. Eſus vidit dues fratres; Siwenem & An⸗
dream, &m ait illis; Fanite poſt we, faciam
vos fieri piſcatores hominum. Matt. 4. Quos vocat ?
unde ; quo? Vocat rudes, & ſimplices., quo-
niam ſcmper illi placita eſt Humilitas, & eſt
N a2 opti⸗

1292 HEBDOMADA VI.

optima ad gratias diſgoſitio, Vocat fratres: ubi
Peluſiota l, I. ep. 9. Indicavit, ſe Diſcipulos ompes
Juos ſraterno amore topulari velle. Tales eſſe de-
bent, qui captant animas. Quomodo te hiæg
habes Vocat à mari & vili labore, Et te ex mari
mundi vocavit, ubi jaciebas retia cupiditatum
ad capienda terrena. Agnoſcę giatiam, &c, Vo:
cat poſt ſe, ut eum ſequens ſemper habeas in
oculis ut videas, & premas veſtigia ejus, ux pari
zelo piſcexis homines. Vide dignitatem mune-
ris, indignitatem tuam. At quomodo jd agis?
2. Ills autem continuo relicts retibus ſecuti ſunt
eum. Ibid. Hæc obedientiæ promptitudo tuam
arguit tergiverſationem, Relmquit etia., Retia
tua, quæ à ſequela Jeſu ĩmpediunt, ſunt familia⸗
ritates ſæculi, negetia cxtranea vocationi, pra-
væ affectiones. Si vis Jeſum ſequi, debes re-
linquere, quæ ſunt aliena à jeeu—
3. Vidit alios duos fratres, jac obusm && Toannem
in navi reßcientes retia, & vocavit eos: IUs autem
ſtatim relictis retibus, & patre, ſecutiſunt eum,
Ibid. Et hic ait Gloſſ. Unitatem fraterne dilæctio⸗
& probavit, S. Berne ſer. 2, de S. And. Nihil di-
judicantes, aut haſitantes: non ſolliciti, unde viwe-
rent, ſine mora ſequuntur. Et magis cœca, quàm
priorum videtur obedientia; quia non additur,
ad quod munus vocentur. Inſuper carnalem
erga patrem affectum ſuperant. Vide, an tu
ſic obedias cœcè, ſtatim, omni alio amore
ſepoſito.

4

Saon

(G

ſe perne Pbril
ence Chi

ſ z g
Aagbe
a,Ain

aik
1N CCAn
1 DM ⸗
ue fnin
RK ⸗

Alſ
ſcre

N

Cenftmnel
Diehliunn
le Inele

uuim de

litn i
Grolſel
1lu agiſe
fonginünann
afutfi el
Augorinle
4Iuntini,r
lt, r.

1
chunce ſemn
eN mu
1 oinitcn
8 N e

ginſrunttii,

Ei Nb:

,AN
0n ddn d
lone and
ſien

14 %
NNH

POST PENTECOSTEN. 293
y ERI A vV.

Curatur Dæmoniacus à ſpiritu
immundo.

1,ERar in Synagoga homo in ſpivitu immundo-
— Marc. I. Oinfelicitas hominis à dæmo-
ne poſſeſſi! ſi talem haberes in corpore, quid
non agefes, ut liberareris? Habes in animo,in
pravis affeétibus, & minimum cura: Execlama-
vit ? Quia nobis, & tibi, eſa Nazarene? O im-
pudentia! negat jus Chriſto in creaturam ſuam.
Ita ſtatim ex peccato hominis ſibi ju: arrogaz.
Sed non ſinit Jeſus⸗ qui venit di ſolvere opera dis-
boli. Veniſii perdere noss S. Hier. in Matth. 8.
Præaſentia cChriſti tormentum eſt damonzz. Tor-
mentum eſt illi, ſi debeat à te exigefe. O afflige
disbolum ; ut affligeres, ſi poſſes apertum,
2. Scio, quda ſis ſanctus Dei. Ibid. Laudat, &
adulatur Chriſto deæmon, vel ut non pellatur,
vVel ut Chtiſtaum vana gloria affler, Si te lalla ve-
rint peccatores, non ac quieſcas eis. PrOv. I. Commi-
Ralus eſt ei eſus: Obmuteſce, & exi ab bomine.
Non placuit Chriſto laus ex ere percatoris.
Vide quale eſt os, & cortuum, ut dignè laudes:
3. Diſcerpens eum ſpiritus immundus, & ex-
élamans voce magna exiit ab eo, Ibid. Ad unum
Chriſti verbum: Exi, migtat dæmon: quare non
à te poſt tot inſpitationes? tua culpa; quia ci
blanditis in tuis paſſionibus S. Greg. hom. 2.
in Ezech. Quem poſſeſſum non diſcerpſerat, deſe-
N 3 7F6α

294 HE BDOMADAVI.

yens diſcerpit, Tie in plerumque dum de corde expel-
litur, acriores in cozentationes generat, quam prids
eæcitaverat, Non dejice ergo animum, ſi ten-
tationes vehementiores ſentis, ſignum eſt de-
monem exire,

F ERIA VI.
Soerus Simonis euratur à febri,

J. QOerus autem Simonis tenebatuy magis ſe⸗
bribus, Luc. 4. Ita depoſitum invenit Je-

fus. Qualem te invenit, cuùm ad te venit? Non

una fortè ſed multiplex tua eſt febris. s. Ambr.

Non minorem febrim amoris erga res creatas eſſe

dixerim, quànm caloris; febris noſtra awaritia,

libido, ambitio, iraxundia eſt. Agnoſce morbos

&* pericula. Admitte jeſum in domum cordis
tui, quem hactenus repuliſti, ut gratia, &
dictaminibus divinis medeatur.
20 Et accedens ele vavit eum apprehenſa manu
gjs, & oontinns dimiſit easm fabris. M arc. I. Acu3E
eſt de tua ſanitate, niſi Deus extendat manum
gratiæ. Sed quoties extendit, & non apprechen-
dis? Impera vit ſebri. & dim iſit iliam. Luc. 4. Intel-
ligis voluntatem, & mandarum Dei circa tuas
febres, & te nondum dimittunt, qaia tu illas
anias, qui odiſti febres corporis. Time illud:
cCuravimas Babylonem, & non eſt ſanata; derelin-
quamus eam. Iſaiæ 1 5 O! derelinquamus eam.

3. Et continuò ſurgens miniſtrabat illis. Lucæ 4*

Cam Deus ſolus ſanat, momento res agi-
tut

N

e 14
we
7 Pien
r ibe
4 G gri⸗

* ini
41
4

on u0

iſt ermnn

) dun a

nn wunli,
il n ne
ae he ien
S lon.

lbee,
, .

DIV.

1duniizhig
nnh nn
1o unn, lin
Nis, inels.

“D

Uunr: h

ltuiß eii⸗
Nlun rrit
mAneid N

9 ,ulenuter
ntn ndt
i apn,
W.
iontßlkalinnn
5 ſichretlet
Deusen Hrnet
Ni,Aot Nyrt
lun EeN
un Del nam
zirun, gütn,
nponi⸗ imn
z „
8 ntintini

6,

PO ST PHNTEO. 225

lur ad perfectionem. At hoc rerum ordine ſuc-
teſſive id agitur, juxta menſuram noſtræ coope-
tationis. Velles domitas habere paliiones, ſed
velles nullo labore tibi eoaſtare. Inania ſunt
Jeſideria, ubi manus operi non adhibetur. 2. Re-
ſtitutam ſanitatem ſtatim obſequio Ehriſti im-
pendit, & miniſtrat. Hoc gratitudo poſtulabat:
Cai tu ſanitatem impendis?
S AB B à T H O.
Tres, qui volunt Chriſtum ſequi⸗
ſed non ut oportet.
1. Dlx quidam ad illum : Seq'rar te quo⸗
cunque ieris. Luc. 9. Verbe opceima,
ſi par fuiſiet intentio. Ob lucra ſua ſequi vo-
luit. Ideo non acceptat Dominus, quĩ son ha-
bet, ubi recliner caput ſuum: quaſi dieat, ut ait .
Hieronymus 2 Quid ene propisr divitias, & ſacnli
lucra ſequs vis, cum nec boſpitiolum habeats
Primo ergo obſequis Deo reddenda, non e-
torque ad' tam abjectos ſines gleriæ tuæ, vel
commodorum. z. Pauperem Chriſtum imitere
fuperſtaorum reicifſione. 3. Non habenti: ubi
reclinet caput, cor tuum exhibe, ſed muadum,
& molle. =
1. Ait ad alterum; ſequere mes I09 autem
gixit, Domine, permitte mihi primam ire, & ſepelire
bstrem miuin. Ihid. Non acceptat Dominus, ſed
ait: Sine, ut mortui ſepeliant miestuoi ſuos. Pie=

tatis crat ſepelire patrem: ſcd cum Deus aliud-

mandat,vel obedientia, eriam pia ſunz relig⸗

296 HEBDOMADA VII.

quenda: imo Deus propter Deum: Quia men-
ſura perfectionis eſt voluntas Dei.
3. Et ait alter: Sequar te Domine: ſed ber-
mitte mihi primum renunciare iis, qui domi ſunt.
Ibid. Neque hunc acceptat Dominus, ait enim:
Nemo mittens manum ſuam ad aratrum, & re-
ſpiciens retro, aptus eſt regno Dei. Ubi de ſuo
ſervitis agitur, non vult Deus conſilia agi cum
domeſticis, cum affectibus noſtris: quia & pe-
riculoſum eſt, & mora trahitur. z. Qui vult
ſequi Chriſtum, antrorſum aſpiciat affectu, &
deſiderio, non retrorſum ad terrena;, quia ſimul
non conſiſtunt.

DOMIN. VII. POST PENTEC.

Sedatur tempeſtas maris.

1. Adtendente Jeſu in naviculam, ſecuti ſunt
eum diſcipuli ejus. Matth. 8. Diſcipulus
bonus etiam in arduis à Magiſtro non diſcedit.
Et ecce motus magnus factus eſt in mari. Etiam
ubi Chriſtus eſt, eſt tentationi, & afflictioni
locus. Ideo etfi ſis in gratia, eſto vigilans; ſed
non concide animo, quia Dominus eſt tecum.
Ipſe vero dormiebat. Qualis animus, qui in tem=
peſtate eſt quietus
2. Et acceſſerunt ad eum diſcipuli. Ibid: Huc
recurtendum, cum premeris, Ee ſuſcita verunt
eum dicentes: Demine, ſal va nos perimus. Duo
peccant. 1. Defectu fidei; quod credunt dor-
mientem non poſſe ſalvare. 2. Perturbatione
animi ex timore; ideo arguuntur; uid timidi

eſtis

GDrNNIS
umenii
aivunl
to Mu

WM

1 intcͤt
Gintnfunc
6t Ifimdun
ekedectggr⸗
ſirutt teig
Zilgninen aunn
uand Cokhidl
Wa fonme

NN

(Ptwruini
annlinute

e G8,1
We
4

ludrd m,
let .
Nd
ict ⸗

H
ier,

Ken

4

Il.

enn diunn
dei
Dei
ſilni
voniindar
4 Nahin d
1dii die
ncltllttien
linie
in Ci
geitchect 6
en ſgrin

TT
I Mi
GNu ;
ℳ ſe ſen
n. Nagdu
roran iel
nannt M
tonl, AAle
, elotgnnjt
Unisetken
indi
ian iirtn

4 UPe
ſeei ſi⸗ ,
inmg
nel fting 4
lolctin
1 Henttkk

1.
Cant; 8

POST PENTBCOSTEN. 297
eſt, Tu contra in ompni tentatione confide is
Dei previdentia ?R animum ſerenum tetine, quia
omnis turbatio non profutura, aut noxia me-
dia arripit.
3. Tunc ſurgens imtera vit vertis, & mari.
lbid. Prius ventis, tanquam cauſæ commotionis,
deinde mari. Si vis malum aliquod extirpare,
à cauſa, & radice illud aggtedere, Re dixit mari:
tace, & obmuteſce. Marc. 4. Dum commevéris
animz tace, obmuteſce, ne in quetelas, in mur-
mura in indignationem erumpas. Sæpius hoc
tibi dixit Deus, raro es obſecutus. Et facia eſt
zranquillitas magna. Confandunt te inſenſibiles
cteaturæ, quæ tam promptè obſequuntut Deo.

FERIA II.

Legio dæmonum expulſa.
1,0 Ceurrerint ei dus habentes damonia, de mo-
numentis exetntes, ſavi nimis, Matth. 8.
Miſeriam hortum fuſius deſcribit. Marc. 4. Ne-
que catenis quiſquam poterat eum ligares in monti-
bus erat clamans, & concidens ſe lapidibis: *
veſtimento non induebatur, Ita deæmon tractar
hominem; & tamen amatur, cum amætur pec-
catum. Mirimum pejus eſt omni excogitabili
P&nà, & licèt pœnam miniwam fugias, pec⸗
catum non hofres. Rumpie cate pas legum divi=
narum: lacera veſtem gratiæ, & e.
21 Pideas autem leſum àa longs, uturrit;
asdoravit eum, Marc, . Confundunt fe
N 5 dæme-

7

299 HHBDOMADA VII.
dæmones, qui Jjeſum' præſentem timent, quem
Præſentem tu offendere non vereris, Adorant
cum timore, tu amore id præſta- Addunt: Ad-
iuro te per Deum vivum, ne me torqugas, cxpel-
lendo me, quia inexplicabili odio tentare ho-
mines deſiderant, Quanta igitur opus circum-
ſpectione: Interrogatus, ques tibi nomen eſt?; Re-
ondie, Legio. Ubi unus intrat, plures trahit. Una
pPaſſio non domita multas excitat. Unum pecca-
tum patratum ad multa trahit.
3 Hamoenes autem rogabant eum, dicentes: Si
siicis nos hine, mitte nos in gregem porcorum. Ibid.
Vide quàm parum poſſint; ne quidem potcum
Ccüpare, quantô minus in te poterunt, niſi tu
afſentiaris ? ex petitione collige, ad quam vili-
tatem per peccatum venerint nebiles ſpiritus.
Gonceſſit quod petiverunt, Jeſus, ut doceret
tanti eſſe animam, ut pro ea à jugo dæmonis li=
beranda, omnis jactura temporalis ſit poſtpo=
venda, ergo & tui honoris & commodi, &c.
FEKRIAMI.
Ghriſtus rogatus à Geraſenis diſ-
ceſſir.
YI. E veniuni ad Jeſum, & vident illum, qus
demonio vexabatur, ſedentem veſtitum
& ſana mentis. Marc. 5. Hic ſtatus eſt hominis
peccato liberati. Sedet, mira animi quiete;
sd pedes Jeſu, affectibus humilitatis, Veſtitus
gratia „ & donis ſupernaturalibus. Sanaæ
wemtis, ſuarum dominus paſſionum, quæ cum
cxerrare

Aenn, Ort

Cl
. 6bt te⸗
etbigteeue;

M.

4 1ℳ K utn/
de tn,
Din aummm et
Ueler, Etorcl
uinuuenn
1A ltsents Nita
1 lent euun

mn eigeulen

Aulihda Ln

Rllten e⸗

N
mekhl
II WM

..

n
lht⸗ 1
a
un inn
, a,3
hntth

aſe ulen

1 le en

5OST PHNTHGOSTEN. s/S.
NR iden .

H 6GXerrare fecerunt. Quanto felicior hic ſtatus
eit⸗ Aun .

riore? Huac tibi precare; & ur con(erves pedi=
4 Pre P

E bus jeſu non diſcede. èü
Ninſhen 2. Et rogare cœperunt euns, aet difesderet ds ſi⸗=

lotmi nibas eorume Ibid⸗ Cajet, hic? Damnum porcornm
blulenin timorem majoris damni excitavit 3 ne patiantur
ed remporalium jacturam, præeligunt carerc
ueuh Chriſto, quod ſummum eſt malorum. O mlſa⸗
n e nia! Taä cum tene, & non dimitte, Ut ſerves

i IEium, ctlam vitæ, & ſanguinis jactura, eſt in⸗
Nen m gens lucrum. .
nzomnn Eil. 3. Cumque aſeenderet navim, cœdpit älum de⸗

n n precari, qui à damonio Vexatus fuerat, ut eſſ et
eſenmi casm illo, Ibid. Ascepts gratis hoc deſiderium
AeeAne cxcitavit. Quoties candem accepi, & necdum
irnlm habeo deſidcrium Deo adhærendi? Jeſus zon
u, wlen aarniſit eum, ſed ait; Vade ad tuos, & anptencia
o

oenoltl⸗ ilis, quant tibi Dawinus fecerit, &n mijſeriu; ſit
iulr itt⸗ tai, Non rejicit illum, ſed prædicatorem facit
Gnmd/MA, illum beneficii, quibus? illis ipſis, qui rogabaat,
ut diſcederet, quare? ut vel ſic agnoſcerent Je-
1. ſum, & in illum crederent,. bonitas! quæ-
anens iit cos, à quibus rejicitur: O quseties te ſic quæ-
Avit! Quid debes tantæ bonitati ?

leß FERIA IVS
nd Oflfertur Chriſto Paralyticus.
ninnin 1. T veniunt ad ecum ferentes Paralyticum;
mnien — qui à quatuor portabatur. Marc. 2, Mi-
umiu ſerabilis hujus hominis ſtatus, ſed miſerabilior
lenuu, M animæ tepidæ, qui nec manus ad operandum,
Næ B6GH

300 HEBDOMADA VII.

nec pedes affectuum ad ſe movendum firmos
habet. RExpertus es id ali quando in te ipſo Uti-
nam non etiam nunc! Vis ſanati? quatuor ba-
julos adhibe; cognitionem tuæ miſeriæ cogui-
tionem bonitatis Dei; & hinc ſpem ſalatis ; &
amorem Dei. Certa eſt ſalus hæc conjun-
genti.
2. Et quaarebant eum inſerre, & ponere ante
um, non invenientes, qua parte eum inferrent
Ira turba. Luc. 5. In domum non dabatur acceſ-⸗
ſus præ turba: Paralyticus tamen per illos
quatuor ab omai parte quærit. Agit, quod po-
teſt, ne occaſio elabatur. Hoc & tu age in jne-
gotio animæ, Quod hodie potcs, non differ
in craſtinum. Etſi impedimentum quandoque
ſufficiens videatur, rationabilius eſt, ut tentes
perrumpere.
3. Nudaverunst tecdtum, ubi erat, & patefa-
cientes ſubmiſerunt grabatum, in quo Paralyticus
jacebat. Marc. z. In bajulis conſtantem in
ægrum charitatem adverte, & imitare, Eandem
cogitare potes in domino domus, qui non pro-
hibet tabularum cubiculi pertumpi, in quo
Chriſtus præ dica bat, Paralyticus vero non ti-
met nomen inurbani, aut importuni, aut con-

funditur comparerte æger. Tantum facit amer

ſanitatis. ät non faciet in te plus amor ſanctitatis?
Generoſa utere reſolutione.

0NN

11
I1Cri
Hien
ſin r unil
ede fl M

P
Lem Aeolle⸗

Nsboc petlent

1Kuirs een
i Erene
e ndetblcrt
lte 1 Natn
atc; ce

r Hon dede

ſalnenlka n t
ut Nte Ne.
„ n. .
nglnnne

A.

moyenttn ie
mo urie
iiun,
tuenlen ⸗
ehenli
llu ee
, hun t
nvunitnnn
ytilintn
unen e N⸗
tanlee⸗

Ku nenſe

e n
rnun ſCute
iuek, Aeuel

vu, Gl⸗

Glutaiſin,
oNialten I.
en le
müue Eut

nn Ctonft⸗
erunni, ſr
ien e ro
nni 1r ic⸗
moakitnel

imorinet

20OT PENTECOSTEN. 301

F ERIA V.
Sanatur à Chriſto idem Para-
lyticus.
1. E. videns Jeſus ſidem illorum, dixit BParaly⸗
tico; Confide fili. Matth. 9, O verba amo-
ris, quæ ſaxcum cor emolliant! Remittuntur tibi
feccata tua. Non hoc petivit æger, ſed ſanitatem
corporis. Sed majus eſſe malum animæ docet,
quod prius curat. Quam cœcus es, qui hoc non
agnoſcis! Hinc major tibi cura ſanitatis corpo-
tis, quam animæ., 2. Peccatum eſt morborum,
& aſflictionum cauſa; ut cutet ergo morbum,
tollit cauſam. Nos bene medetis motbis ani-
mæ, niſi radicem evellas paſſioni.
2. Brant autem illic quidam de Scribis ſedentes,
& cogitantes in cordibus ſuis 3 quid hic loquitur?
blaſphemat. Marc, 2. Nunquam deerunt, qui⸗
qued ſancte feceris, perverſe accipiant. Non
deerunt, qui prætextu zeli, tegant invidiam. Si
talis es, cogita te cam Scribis illis redargui: U⸗
Juid cogitatis mala in cordibus veſtris? Confun-
dere, & ne ſimilia poſt hac judices, cogita, quod
ſicut Eſus vidit cogitationes eorum, ita videat
tuas omnes, ſeu bonas ſeu malas.
3. Tunc sit Paralytico; Surge, tolle lIadulum
tuum, & vade in demum tus m. à paralyſi animæ
liber tris age, ne iteram relabaris. 1. Jurge per
generoſas, & ſæpias repetiras reſolutiones. 2.
Tolle lecum, id eſt, ut zit Gloſſa, Carnem à
carnalibus deſiderii, ad voluntatem ſpiritus at=
tolle. 3. Vade in domum conſcicntiæ tuæ, & illic
habita. N 7 FEr=

Io2„ HEBDOMADA VII.
Acla poſt ſanatum Paralyticum.

1 P Ropteres berſequeba ntur Judei Jeſum, 7uia
hac faciebat in Ssabbatho. Joan. 5, Jub
Prætextu teligionis malitiam exerunt. Bonum

opus Jeſus præſtitit, & perſecutione repeuditur.
Perſecutio certa mihi ett, ſi bonus ſim inter dyſ⸗
colos. O ſi tueri, aut ſolari me poſſim cum
Chriſto: Parer meus aſque modo hoc ipſo Sab-
Patho) opersius Ez ogo operor: id eſt: operor
opera Patris mei. At infeliéem me! non Potero.
Opera mea ſapiunt mundum & ſenſum. At
non amplius? Obperabor cum, & in Patre, ad-
ver * Propter Patrem meum.
Propterea magis quarebant Judai eu inter⸗
ſen: „ quia Patrem ſuum dicebat Deum., Ibide
duoô devenimus? per ipfam regularum obſer-
Vantiam, per opera, quibus meremur eſſe filii
Dei, incurrimus odia dyſcolorum. O quam fe⸗
lix ego, ſi ideo tantum ſum exoſus, quia Deus
eſt Pater meus; quia operor, quæ Patri Placent.
Patiar mi Deus odia; ſed non alia cauſa, quam
quod ſim filius tuus, tu Pater meus.
3⁰ Opera qua ego facio, teſtimonium perhiben:
de me. Ibid. Probat Chriſtus Divinitatem ſuam:
allegat teſtimenium Joannis ; ſed co non niti-
tur: majus ſeu firmius addit, opera ſua. uαοα.
mo alius poteſt ſacere, Probare aliquando ad tris
buual Dei debebo, me eſſe filium Dei, ſi gloria
Botiri velim. Quid allegabs? Nihil proderunt

II MIN

pinm iie
ſr le,
e/ E
Ain Muhr

(1084
lernr Vo

5 AI. .
rabw adr
/C e
thaur ten, l

1e i e en

e⸗
1 8 an

t
N

Duffen
die 7
Ntunnn h
keniene alt
brunnſninee
1 e,ufin an
h orſto⸗
ne Elchichent
n M en
E n 1
1,Küur,
7liarit⸗
alrmn diee
menid Uell
emn Ollni
iu giihe
1e Mnini
llli/ n
elte.
nn u ſen
Dinhitnen .
ſeleotmnn

Ne

POST PENTECOSTEN. 307
elogia hominum, ubi ſola penſantur opera ſins
gulorum. Quid fiet, ſi non invenisntur opera
zuæ plena ?à Apoc. 3. Quid agendum nunc, ue
tunc te laudent in portis opera tus 2 Prov. 3 I.
SABBATHO.
Matthæi Vocatio.
x. Om tranſiret inde Isas, wiidir hominsm;
— Matth. 9. Chryl. ſer. 30. Vidit illans
Deus, ur ille vigeres Deum, Ita nec cognoſcere
Deum potc;, niſi per gratiam ſe eæzhibeat,
O vide me Jefu ut videam te! In ezlonib ſedentena
tanquam in lucris temporalibus quieſcentem.
O falſa quies Matthaum nomine, exprimit ipſe
nomen', ur ſciatur ſua indignitas, & dignatio'
Dei. Ee ait illi. Etiam dum ſedes in peccato dum
ctu peccas, tibi Deus ad cor loquitur; ſed quo⸗
ties diſſimula: audire! & ſecuzus eſt eum, ſtatim,
quia jeſus tranſibar. Gratia venit, & vadit; per=-
tranſit, niſi occupes. Relizæis omnibus., Cognos
ſcentii Deum vileſcuant omnia.
2.. Et ſecit ei conv vium magnum Levi. Luc. F.
Ut gratus eſſet, ut gaudium teſtaretur, ur alios
hac occaſione ad Chriſtam pertraheret. Aderat
enim zurba multa publitanorum, & aliorum, qus
oum illis erant diſcunibentss. Eſne tu tam gratus
Deo? Quæriſne occaſiones boni? Non dedigna-
tur hanc menſam Chriſtus, etiamſi poſſet inde
vilior æſtimati, quod cum peccatoribus ageret;
quia erat occaſio plures convertendi. Curaſne
ita ſalutem proximi?, etiam ubi crederes te vie-
lierxem habendum-: Er.

304 HEBDOMADA VIII.
3. Et Phariſai dieebant Diſcipulis: Quare eum
Bn blicanis, & pec eatoribus manducat Magiſter
veſter; Landa Jeſum; quòd cum peccatoribus
verſetur: aliaàs ubi taà eſſes? Lauda, quòd non
tantum manducet cum peccatoribus, ſed etiam
ab iis manducari velit. Tanta tui eſt dignatio,
6⁶ vilis homo! Noli murmurate, aut aliena facta
ſæpius interpretati; quia intentionem igaoras,
DOM. VIII. ?POST PENTEC.
. . 15 147.. .
Muliec à ſanguinis fluxu auratur,
1. N Ulier, qua erat in proſtu vio ſanguinis an-
nis duodecim, & erogaverat omnia ſua,
nec quidquam proſecerat. Marc. 5. Calamites
cotporis melioris ſtatus accendit deſiderium:
æſtimat ſanitatem, dum cea caret, erogat omnes
ſuas facultates, ut eam recuperet; plus darer,
ſi plus haberet. Quanto melior eſt ſanitas
animæ! æſtima hane: Si habes, cura ne per-
das, huc omnes animi facultates, intellectum,
memoriam, veolantatem impende? Si non ha-
bes, deſidetium accende; ſed non ſatis: facultae
tes impende.
2. cum audiſſet de Jeſa „ venit in turba ze-
iro, & tetigit veſtimentum ejus, Ibid. Cum hu-
militate, feverenfia, & viva fide teparandæ
ſanitati, Ita ad Bachatiſtiam eunduch, Nec te
impediat turba ruorum affe uum pravorum.
Semove illam, ut accedas. Qoætit: Auis ſts
Jus me tetigit; Non ut ſciat, qui, nibil igaorer
e

Nr TMN

kiti
Neln
Mrtttunth
ſliinnmt
inateptlond
iin etiran

a vuutantasn

a utmiolio

u. Nee

U. M.
121

ue
KMNA NNen
Mͤ⸗ Rrden

iſhr
17 uc, D

in e, D

A
aligni
dante,
Anputd
lunl n
otbet e
tiit
te ti atich
linen unen

UINW.

,

Mniſotri

unfi Mu 1
o/. Clnn

„

Ge dtalue?

enoe N

uedn ue;

in & lnn
de, rß
ltep belen,
zute/Htol it

Crltcitul⸗

Cnt nig⸗
lin lnt
1 l mnu⸗
evadiN N
Aunn iin

et

Au u,

POST PENTEGOSTEN. 305

ſed ut ſe prodat fides mulieris, & illuminentur
alii, & mulier ipſa à fide in aliàs virtutes progte=
diatur. Diſee ſemper proſicere, & deſiderio
Chriſti in hoc ſatis facere.
3. Mulier vero timens, ac tremens. Ibid. nè in=
cfeparetur, quod immunda mundum tetigiſſet;
& tu non times tot paſſionibus immundus, non
tangere fimbriam, ſed ipſam Divinitarem ſume=
re 1 Venit, & procidit ante eum, & diæxit ei omnem
veritates, de morbo ſuo, coram omni populo
humilis, & confuſa. Vide profectum à fide ad
onfeſſionem ſuorum defectaum, & publicam
confuſionem. Tu nondum huc es progreſſus?
At ille dixit; Con/tde klia. Statim ubi ſe humiliat,
vocatut filia, Digua eſt hæc gloria, ut per humi.-

liationem àte ematur. Fides zaa te ſalvam ſe-

cit,. Si deficis, certe defeétu fidei deſicis Aſ.
ſueſce actualem fidem ſæpius exercere, maxime
circa Deum, & ejus attributa.“

FERI A II.

Jairi filia reſuſcitatur.
1. Ecce Erinceps unus acceſit, & adorabat
eum, dicens; Pomine, filia mea modo de=
funka eſt; ſed veni, impone manum tuam ſuper
eam, & vivet. Luc. &. Filia unica, nobilis, teners
moritur. Ne crede ætati. Ubique mors eſt; fortè
hic dies eſt ultimus. Dominc tu ſcis inſipien-
tiam meam. Si ſcis me peccaturum aliquando,
potius hoc momento , etiam fulmine me tolle.
2. Si cadas, mode, in momento recurre ad
Deume

rtI

6 mielbe
plis l⸗
tleholdim

566 HREBDOMADA VIIIS
Deum. Differre velle pœnitentiam, eſt veſe
Iæpins cadere. .
2. Et cum veniſſet, & vidiſſet turbam zumul-
mantem, dicebat: Recedite. Ibid. Uni Chriſtus 11 n eiu
accedit, debet recedere, quidquid eſt mundi, 1urſleß
Non ſanatur in ſolidum anima, niſi turbam pac- r I
ſionum ejicias, Dic ergo tuis reſolure in omni wp i u
occaſione: Recedite, Addit? Non eſt mortua pusl- n ad 6
lIa, ſed vi vit. Forte reſpicit ad eos, qui adoleſcen- Hi
tes à Deo dedicant. Moriuntur civiliter, ſed WlDWOYl
mors hæc ſomunus eſt ſuavis, & quies; dum vere in tudlen
mundum deſerunt cum concupifkcentiis ſuis.
Si ergo adhuc in te vivunt concupiſcentiæ, noa⸗
dum es mundo mortuus, ſed dormis ad tempus,
ſicut ignis ſub cinere.
3. Ipſs auzem zenens manum ejus, elamavit di-
cens; Puella ſurge. Ibid. Qui per te cadis, ſine
manu, & auxilio Dei nen reſurges. Agnoſce
tuam infirmitatem zapprehende robur gratiz.
Et voeverſus eſi ſpiritus ejas. Quoties tibi dizxit,
zurge: & non eſt in te reverſus ſpiitus? Anima
ſeparata obedit Deo, cur non etiam unita corpo⸗-
ri? ratio utrumque poſtular. ouia ſive viwi⸗
mus, ſive morimur, Doemini ſumns, Rom. I4. Ah
non quæratur de te Deus? U/qusquo ven vis ſubs
jici mihi? Exod. I0.
FERIA III
Duo cœsi à Chriſto illuminantur.
I. PT tranſeunte Jeſau, ſecuti ſunt enm duo
,—cacizlamanees : AMrfersre noſtri, Fili Davide

Matthi 9⸗

IWI

ierim g

ſetflis in.

Nr Trnun
eoignithtens
ir Arlier,4

Nie r
onigrus

9, ,NAliient
nr El,N
Uee oe
Ehn gaſt

nte Non le
ni N

IIn

ommn

5OST PHNTECOSTEN. zey
Matth. 9. Gœci oculo corporis, non animæ, qui
ſide agnofcunt Meſſiam, credunt potentiam,
ſperant miſericordiam. Fortè tu animo magis
cœcus es, dum nebulas offendunt pravæ affe⸗=
Riones, ue non videas viam veritatis, nec intel⸗
ligas ſublimem Chriſti doétrinam. Animalis
homo non percipit ea, qua ſunt ſpiritus. I. Cer. 25
Et neſcis, quàm ſis cë. miſer. Apoc, 3.
12. Dicit eis Jeſus: Creditis, quia hoc poſſum
facere vobis? Dicant ei? Urique Pomine. Toto
proceſſu nec reſpondit eis jeſus 3 perſeverarunt
tamen eum ſequi, & clamare. Sequere jeſam,
etiamſi te nen ſoletur. Suſtine Dominnci cutn
patientia, & longanimitare. Tandem quod
quærit, non eſt ſciendi cauſa, ſed vule grandem
de ſua potentia opiaionem haberie Sublimis de
Deo ſenſus eſt magnarum actionum origo.
3. Tunc tetigit ocalss egrum dicens? deeundà
ſdem veſtzam ſiat Vobis. Ibid. Ecce ad menſutam
diſpoſitionis memſurarur gratis. Hinc intellige,
quare ſis tam egenus gratiarum; quia valdemo=
dica tua eſt diſpoſitio; & conate te poſthac ad
ampliores dilponcere, Sanatisz omminatsas eſt, Ai-
gens: Videte, i quis ſciat. Non fuit mandatums
ſed myſteriam docentis, ſi quæ egerimus abud
populum plauſibilia, occulta optemus. Non
vult laudari- Ckriſtus, & cur tu, qui ſine ee
nihil gotes.

366 HEHBDOMADA VIII.
FERIA VI.

Dæmonium mutum ejicitur, †
jetull iit
1.O Beulerunt ei hozinem mutuss , damonism vUnhn,
habentem, & ejecto damonio locutus eſt
mutus. Matth. 9, Maguz eſt offerentium cha-
titas,; major Dei benignitas. Hanc admirare,
illam imitare. Agnoſce te mutum; ſi te lo-
qui vetat de Deo affectus vanitatis, pro Deo
reſpectus humanus, cum Deo mentis ad creatu-
tas evagatio. .
2. Mirata ſunt turbe, dicentes: Nunqu am ap-
faruit ſic in Iſraæl. Ibide Candidi⸗ & ſimplicis ani-
mi laudant, quæ vident bona. Phariſei autem
dicebant à In Princip e demoniorum ejicit da monia
Invidus animus peſſimum dat alienis rebus co⸗
lorem. Tanti refert, quo animo ſis, ut benè lo-
queris. Magus pronuntiatuf jeſus, & tacet, ac
tolerat: & quomodo hæc cogitans indignabe-
tis, ſi quid de te ſiniſtrum proferatur.
3% Es cireuebat ciitates; & caſtell a; dogens in
Synagogiss & cutans omnem languorem. Ibid. En
quid fependit tantæ injuriæ; cumulabar in cos
beneficia, & mitacula. Non proprterea deſiſte
à bono, quia de ſactis tuis ſiniſttè loquuntur
homines, Si propter eos non eœpiſti , propter
eos nos deſiſtas. Reſpice cui ſervias, & decerne “
non curare, ſi hominibus non placceas.

G M u.

Nlnkuc

glnen
Uinn eiar
u⸗

n gon

ufußz leni
Auppenin hatuf
oketuimdt
Murnbr
uum,El⸗
iait o ⸗
entgt ged⸗

tu Nufi;
Ackloncsti⸗
1 Agiimts
dAni
lers N

Kl Ade

Ect
gtmnaleie

lenent,
olel S
,

clcntin en
agttit
rilteſogtun
ecli n

ſerfirt a
npiuen⸗

5O 5T PENXTEC. 399
F ERIAV.
Ad piſeinam invenit Paralyticum,

1. T Acebat multitude magna languentium, cœ⸗
torum, glaudorum, aridorum, expectane
tium motum aqua. Joan. * Typum habes mor-
borum animæ. Languidi ſunt, quos progredi
tædet in via virtutis: cœci, qui non erigunt ſe
ad æterna, ſed in caligine periturorum hærent
claudi, qui in utramque partem jam ad Deum,
jam ad mundum inclinant: aridi ſua culpa, qui
ſuccum devotionis non guſtant. Vide, an non
te reperias in hac multitudine. Cum quanta
longanimitate, & attentione expectant motum
aquæ deſiderio ſanitatis corporalis! Utinam
tantum tibi eſſet deſiderium ſanitatis animæ,
tanta intentio ad remedia?
2 i primus deſcendißet in piſcinam poſt mo-
tionem aqua, ſanus fiebat, Ibid. Quanta fuetit,
quàm continua ſingulorum attentio ad Ange-
lum deſcendentem, quanta concurrentium luctaꝛ
At primus ſolùm ſanabatur, non magis æger,
non diutiùs expectans; ſed primus, & maximé
diligens. Vide, quid à te requiratur, ut in ani-
ma ſancris; attentio ad Angeli inſpitationes, ad
motum aquæ, ſeu cordis tui affectus, & di-
ligentiam operandi. Vide, an, & quantum his
deficias.
5. Erat quidam hemo ibi triginta odo annos
habens in infirmitate ſua. Hunc cim vidiſſet, dicit
ei: Fis ſanus fieri ? Ibid. Non dubitabat de ejus
volua-

314 HEBDOMADA VIII.
voluntate Chriſtus, ſed ad infirmitates tuæ ani-
mæ reſpiciebat, quæ curari non poſſunt, niſi
cu velis. Ideo cx te quæritur; an rcvera velis, quia
hæc voluntas eſt primum movens. Viſne ſortè
ſolum velles. Nam ſi vis, cur repellis media ² ſi
vis curari ſuperbiam cur fugis humilitatem, & c,

F E R I A VI.

Chriſtus ſanat eundem Paraly⸗
tisum.
1,: R Ependit ei languidus; Damine, hominem
non hebeo, ut cum turssta ſaterit aqua,
mittat mein piſcinam. Joan. 3. An murmuranz
hoc dicit, & tacité inculans miniſtros aquæ,
quèd ad ditiores accurrant, ſe miſerum dele-
rant? an nudè miſeriam ſuam exponens? Fac ut
neutro modo tua cauſa de te dicatur à Superiore,
à ſubdito, à diſcipulo, à Pœnitente: Hominem
non habeo. In miſeriis animæ tuæ id quæri
non petes. Nam RERece Home, Jeſas tuus, qui
mittit te in piſcinam ſui ſanguinis.
360 Dicit e eſas. Surge, zolle grabatsmtnum,
& ambssia, Ibid. Tria hic habes adverſus lan-
guerem ſpiritualem remedia. 1. Surge: non cx-
pecta, ut ſola gratia te erigat, ſed tu quoque co-
operarc. Nec tu ſolus potes quidquam, nec ills
ſola: tu cum illa potes omnia. 2. Talle grabstum
cupiditatum, ac paſſionum. Tolle, tolle. cru-
cinhge. Tolle cas, rationis, ac voluntatis ma-
nibus regendo; in quibus antea & ratio, & vo-

luntas quieſccbant. 3. Ambnla de virtute in
, VvII⸗

PYIN Ule⸗
.
lo N &
otiunr
uel ud
D nm,
Lin utte,
2ietecien

ſoven giiens

ſene⸗

ut Mapr
1
ſeſp ats eltel
Tr
5

II
Uninenel

ongl,i

krrigi
Nenn lrt
teſelbuill
heaiinatn

N
na,

Nenn Enin
hate ſnnt
1 Konuunutg
Ciikte in
wienn et:
ponen/lelt
AuiNineſ
N Pumruss
r Aau
Putng
pliit
4 ust
te hetlh
1 leMe:
elagege d
tii un,
1 Vl ien
olernle .
1
i euun
gerannhh
11ℳ 4 V

.

POST PENT
EHNTEGOSTE
314

Virtutem ſtudi
W „ ſtudio ac deſideri
i: PFoſtea in venit eum ſdeni⸗ proſiciendi-
ixit illi; Ecce ſanus faczus eſt 7 templo, &
ne dateriu: zibi aliquies Aſt ? ja m noli peecare
orat beneficiu * liber dee Ibid. Comm 4
m, prehibet pec Be-
astlieiuta. aerfedlieaibur ic cohibein-
hæc, & ad fervorem ſpiritus us te cohibeant
quo tibi bencfacit Scal, mocant : amor
1x ma
niſi feceris, ſecuturum (unpize⸗ tm illius, as
. Iciumn. e.

Cum ☚ „;
. eulſat ite polos vellentes
jcass.
1. Biis Picas.
i Jeſ ber ſata Sabbatho ; Diſcipuli
E ve. eEia⸗vrer e cœperunt vellere)/ c,
ſti, & Dilſci att. 12. Cogita auſteram Erz
ulO e e im Chri-
famem rae re ejur vitam ad eam uſque
rata fercu . .. unt eis, ut ti .
bporis curam 165 in Matth. quomod iham e
ſcedant. Tra erti z neque tamen à Chriſto .-
Stum, & condie enti Chriſti eis ſupplebat d 1 .
Zgitares, ſoli ci iebat inſipida. Si hunc ſerio a:
convertere⸗ nan “ babee, corporis cu ann
corinodäksatgin:6 ad , nec de fe ct us cibi dam
tientiam, um te 2 Chiiſto avelleret . . aut
2. Phariſai aut e,
Diſcipuli 7. sν videntes, At .
7 5tu AsNerunt és;
mineatür S quomodo obſervant cum ut af.
, & famæ deinant per hitacitla acdri-
. ni⸗
ſitæ

z12 HEBDOMADA VII.

ſitæ: & invidia veſtitur zelo violatæ legis. Gra-
viora àa ſe patrata Sabbatho invenirent, ſi ſe in-
ſpiccrent. Sed talpæ in ſe, lynces in aliis mini-
ma taxant. Vides quam turpe ſit obſervare ali-
Os, & ſe ignorare? Ubi ſe objicit feſtuca in
oculo fratris, converte ru cogitationem ad tra-
bem, quæ eſt in oculo tuo,
3. At ille dixit eis: non legiſtis, quid fecerit
Pavid, quando efuriit ? Quomodo intravit in
Pomum Dei, & panes propoßtionis comedit? Ibid.
Tacuerunt Diſcipuli ad redarguitionem etiam
ſibi factam, ut eſt apud Sanctum Lucam: Ideo
Dominus corum defenſionem ſuſcipit, Si vis
omnibus injuriis, & calumniis reſpondere,
multa incurres, unde plura patiaris. Si taceas,
verbum Dei pro te loquetur. Eſt enim ei ſuorum
cura: & ſi premi cos patitur, non ſinit opprimi.
Repo ſita eſt hæc ſpes in ſinu meo.

DOM. IX. POST PENTEC. u

Sanatur manus arida.

I. L Cee homo manum habens aridam: & in⸗

terrogabant eum: Si liset Sabbatho cura⸗ di⸗
ze? Matth.; I22 ut, ſi affirmaret, accuſa- uun

en lim
r Mao, ll
epnmtin
n,EE
2Cilnedit
ai, rri,
ulertikenmin
A eAla
rilna, Mf
uligt:Alugn
miu
n eute, G
olut eid Men
un t ninte
ſcen 1 luun

4
N

Ni, Hanlsnu wn
ſt Ttidrm

pimni iin

„

rent eum apud Principes; ſi negaret, immiſe- AInde

ricordem apud plebem proclamarent. Utrin que
imminebat periculum; ut errorem tamen con-

futet, eligit Sabbatho curare. Quid tu faceres
pro veritate, ubi provideres aliquid te paſſurum?
Ne timeas à facie hominum. Age quod æquum,
& juſtum eſt diſcreto zelo: & ſine cælum zucte⸗
n

D

dfiurket
irrenn ie,
prgilieni
e ltchanr ti
ſ. ode ZM
giienin
nloſin falf
And d
Mn, umncceltl
npuibunetn
Nunbtee
nllict, Nn
ſſrkn
n ini Nue
“ Nianniui

eo

1W

ls mni

lg,0
1 ℳ⸗

iut
umn
1rezunt,n
chmuen 0id
Lencten nl

tnt

POST PENTECOSTEN. 315

In manu verò dextra arida „conſidera axida tua
opera virtutis, Exaieſcat tibi ſiniſtra; & vivat
dextera.
2. Et ait bomini habenti manum aridamt
urge in medium. Marc. 3. ut miſeria viſa moveat
affectum ſe opponentium. Fr ait eis: Licet Sab-
bathis benefacere, an male? id eſt, an omittere
beneficium. Chriſto ergò idem eſt, non! enefa-
cere indigenti, non potes, ac cidem nocere.
Examina, quo affectu demandata charitatis ope-
ta ſuſeipias. Fortè & tu ibi curris, ubi extra-
henda eſt ovis è fovea, ubi proprium aliquod
commodum affulget: & lasgues, ubi proximo
eſt ſuccurrendum.
3. Et. contriſtatus eſt ſuper cæcit ate cordis es-
rum. Ibid. quod nec eum Meſſiam agnoſcerent,
rec doctrinam de juvando proximo etiam in
Sabbatho probarent. At quanto major eſt coœ-
citas tua, quam nebulæ paſſionum inducunt?
Ah noli contriſtare Chriſtum Domini. Ee dicit
homini: Extende manum tua m & extendit, ρ
reſtituta eſt. Tibi dici puta: Extende manum
ad opera virtutis. Quid juvat proponere. aut de-
ſderare, ſi runquam ad opus progrediaris. Ex-
euntes autem conßlium faciebant, quomodo eum

perderent. Unde meliores heri debebant, inde

Pe jores effeéti ſunt, Hæc & tu reddis Deo, que⸗
ties bencficiis ob malum abuteris

14 HRBDOMADA INX.

F ERKI A II.

Eliguntur duodecim Apoſtoli.
1. R Actum eſt autem in illis diebus „exiit in
montem orare. Luc. 6. Cogitabant Judæi
quomodo cum perderent, Chriſtus, quomo-
do cos ſalvaret per Apoſtolos, ut inſtrumenta.
Quantum diſtant conſlia Dei à conſiliis ho-
minnm. 2. Subducit ſe, ut cedat eorundem
iræ, & docet, incendio non ſuggerendum pabu-
lam. 3. Docet interpolenda contemplatione
opera vitæ a civæ, ut colligatur ſpiritus ad ma-
jora. 4. Docet, ut rectẽ ores, ſecedendum à ſtre-
pitu tam externo negotiorum, quam interno
paſſionum,
a. Et erat pernoctans in oratione Dei. Ibid. To-
tam noctem orat, antequam Apoſtolos deligax?
ut doceat quæ in negotio ſalutis ſuat ſtatuenda,
eſſe cum Deo conferenda: idque nen obiter,
ſed sli quanti temporis deliberatione, Humana
prudentia deſicit ad ea, quæ ſunt Dei. Erraſti ſæ-
pè, cum Deum non conſuluiſti ? forte nunquam
uſi conſuluiſti,
3. Se cum dies factus eſſet, vocavit diſcipulos
ſuos, & elegit du odecim ex ipſis, quos & Apoſtolor

nomina vit., Ibid. Et te vocavit Deus, ad Apoſtoli-

cam vitam, & gratis. Quanta vocationis digni-
ta quasta tua indignitas ? Ne præſume de vo-
cationis gratis, ſi eam non firmes operibus 0 cti-
am Judas fuit inter illos, & tunc temporis te ſan-
ctior; & tamen deſecit, Quod & tibi evenire *

teſt:, ſapienter cave. K

III
G, um
hmin , ſud
l bendtn
ituin ihan
riu heni a
m ul Kere
ſn un
Niumnnurfoin
Nmu Mun on
Mlunnietot, Deu
uicht boeiau⸗
i
laſeſe ient i
Raein arun
dſieeni
Inthur pern
ineznugiir
mmu,alin
Puhen inini/
fuumm hn
uubin ,e
un l
le a
penſuien
DNlliut
liu
e
re, do
irſn,
01

n t
N dn 6
(ogtiat
(huita de
u,riatnn
Nei/ aulind
adteonne
ggernan ur
endtin
ufſumun
aladonitn
1n,Aun ien

wANANo
irgttigg
lunkuurni
An
Renion, un
ndi kuut

G one uft

POST: PHNTECOZTIN. 315
FERIA II.

Sermo Chriſti in monte habitus-

1.E cùm ſadiſſet, scceſſerunt æd eum Diſcipuli
ejus 2 & aperiens os /vum docebat eos Matth
5. Ubi ſedet ad docendum Magiſter, accedunt
Diſcipuli, & audiunt doctrinam. Inſidet Deus
Magiſter cordi tuo, aperit os ſuum per inſpira-
tiones? accede, ſi vis eſſe Diſcipulus, & ubi vos
cem ejus audieris, noli obdurars cor tuum. ſti-
ma doctrinam, quam tantus Magiſter tradit.
Statue te illi conformare potiùs, quam doctrinæ
mundi, & carnis. Beatos pronuntiat cos, quos
mundus & caro miſeros, Deus non fallitut, ergo
mundus. Intelligis hoc? & tamen hujus prisci⸗
pia ſequeris ?
21. Baati panperes ſpirien. Ibid. Qui amore
Dei abreauastiant caducis omnibus, & anime
eorum cupiditatem evellunt, ut sudi nudum Je-
ſum ſequantur. Expende quàâm terrena faſtidias,
æſtimes, ſpernas, ut iis adhæreas. Quid de iis tibi
ſtatuendum ſit, ex Chriſti exemplo diſce. At
quomodo eum imitaris ? Quoniam pſorum ℳ
regnum cœlorum. ERſt conviscens beatitudi=
pnis probstio? Qui habet regnum cœlorum,
beatus eſt, quis neget? Pauperum aſt regnism
cæloras : Veritas æterna hoc dixit: ergò bea-
ti ſunt pauperes, von quidem poſſeſſione illius
tegni, ſed jure ad aliud. Qanta bona lucra-
ris, ſi caduca penitùs animo cxtitpas? 32. Beati
ſunt beatitudine hujus vitæ, Qquia aihil deude-
* rant.

on

316 HEBODOMADA IX.,

rant. 3, Paſſident reg!num Dei, de quo Paulus: wlicd
Intra vos eſt, ꝗquia poſadent animam ſuam. S
3. Va vobis divitibus, quia habetts conſolatio⸗
nem veſt ram, Luc. 6, De iis eſt ſermo, qui aftectu (lehgt,
immoderato ad caduca feruntur. Ut pauperibus emn ber
certitudo cœli promittitur, ita his væ æterauam iiilfi
intonat, Cor enim corum ligatum eſt, ur non ar
valeant ad Deum illud conſtanter, & integre i
erigere. Nam, incidunt in tentationes, & lsqueos G i
PEiabol’, Tim. 6. Habent conſolationem, non Dei, i
non ſolidam, ſed ſuam & apparentem, Non e5
in horum pumero? Gratulare tibi, Deo gratias Ma
age: & cura ut animum magis, ac magis à cadu⸗ tlctueset
cis abſtra has, ut ſit unicus theſaurus tuus is qui hntm
eſt omnia.

Secunda, ac tertia Beatitudo. io uau l
I, P Bati mites, Matth, 5. Non tantum qui co-
hibent turbulentos, & vel minimos ira- 1
cundiæ motus, ſed etiam, ut ait Clem. Alex. Nul,ſulchi
I. 4. Stram. Qus inſidam, quæ eſt in anima, pPug- iigeln

Pin

nam ſedant ira & eupigitatis, & eoram, quæ ſab ilr⸗
ipſas cadunt, Hie tibi de te cogitandi tam latus
eſt campus, quâm laté ſe explicat iraſcibilis 4

& coneupiſcibilis appetitus. Confer te cum ex- alon
emplo Chriſti in tractandis peccatoribus , in ualgun
ferendis injuriis, &cc. Cogita tibi ab eo dici?; gzien
Diſcite à me, quia mitis ſum, Matth. II. Re en
2. Quoniam ipſi poſſidebunt terram- Ibid. iin
Quam olim terram viventini nunc autem tet“ al
xam antete
1

ee 4
e. .

DE

iee
tulmtnlan,

Pbabetin ,⸗

klermagibec
un. Uſſneg
iilisnenn
ienun et re
ſuner, king
Munm Mi
lenno, Me

ti, Dopein

rtat
ummmmſ

ſſ.
I

Neerd,
n uman i⸗

il nninenr
„en.
u1 n!

uu prtkt

*

Sori, e

WS
nl un in
de inſ
akenn
Crfttan
xecelli,
n ih te

POST PENTHE6OSTEN. 317
tam ſui cordis. Hanc non poſſident iracundi,
quia æſtu quaſi extra ſe rapiuntur; at 471⅓

. quiæſcit inerepation ibu; ,„poſſeſſor eſt cordis. Prov.

15. I4 eſt, qui non iraſcirur, non commovetur.
Quanta hæc eſt felicitas, hac interna pace; &
tranquillicate frui! Sicut miſera bilis eſt ci vitas
qua licet bene ſit munita, intu: tamen ſo vet prodi-
tores, ait Chryſoſt. hom. 34. in Oan. Ita nihil
beatius, qsdm intefino liberari bello. Hanc beati-
tudinem ipſe tibi dare potes: & quid vetat:
3. Beati, qui lugent. Ibid. ecx zompunctione
ſua ex compaſſione aliena peccata; ex devotio-
ne miſerias hujus vitæ exulantis à patria; ex de-
ſßderio vitæ æternæ dilationem. Vide quid tu
lugeas, an Deum perditum, an carnalia commo-
da: an mala corporis, an animæ? Quoniam pſs
conſolsbuntur. A quo? à Se tatius ce obaιοναι+
Ubi? non tantum in cœlo, ubi ab eiger Dess;
omnem lachrymam, ſed etiam in hac vita, ubi
luctum compunctionis, & devotionis, vel comi-
tatur, vel ſequitur incomparabilis deſolatio.
At va vobis, qui reditis cim mundo, & ducitis
in bonis dies veſtros, quia in æternum a gebitis,
& ſlebitis, Lac 6.

F ERIA V.
Quarta & quinta Beatitudo.

1. BEatt, qui eſuriunt, & ſitiunt. Matth. 5.
ardente deſiderio Juſtitiam, ſeu om-
nem Deo ſerviendi, & placendi rationem, qui de-
ſiderio quodam ardente feruntur in actus virta-
O13 tua

rMN

913 HIBDOMADA IX.

.
tum, non tantuùm eos, qui aliquid honoris ha- (A
bent adjunctum, ſed etiam qui videntur abject, „ℳ
& viles, vel difficiles, & ardui. O quantum ab hoc Ni
ardote deſicis? ſitis: ſed ciſternas diſſipatas mundi, erphn
gquaæ continere non valent aquas ſalutis. Jer. 2. n

uàm facilè tibi deſipit virtus, cujus exereitium
eſt amarum. Viſne ſervire & placere Deo. In hoc
conſiſtit ſalus tua æterna. Kxcita ergò hanc ſi⸗ lunn 4
tim, ſine qua languet omnis virtus. , 4
2. Qwoniam ipls ſatssrabsntsr. I[bid. Olim. iun/ .
Cùm apparauerit gleria Dei. Pſal. 16. In hac verd Am iã
vita, quia aihil ulera deſiderabunt, Per ipſum riäu,
tnim deſiderium habent, quod deſiderant, quis ſlhnhicn
ſic Deo ſerviunt, & placent. Item ſemper ha- (enmmnnid
bent, unde ſaturentur, quis ſemper habent, ubi libhn aun
juſtitiam operentur, ubi Deo ſerviant; ſivs man- Wlnuinran
ducent, ſivs bibant, ſive aliud quid faciant. I. Cor. Wllimninte

1I0. Nensc hoc ita vis? nonne ſaltem velle con⸗ nlain
cupiſcis? O utinam à primo momento vitzx; hnke
Deus det nobis cor omsnibus , at colamus eum, &G Pisßben
Jaciamus ejus voluntatem, corde magno & animo rird un,
volente. 20 Machab, I. nunſnan in
3˙ Beati miſericordes, Ibid., tum corporali, unligrlai
tum ſpirituali miſericordia, intentione puara, amrtnhu,

motivo virtutis, affecta amplo, etiam ad mini-
mos ſe extendere. Quonism ipſi miſericordiam
conſequentur? olim quidem quando tecoronabit
in miſericordia. Pſalm. 102. In hac vita verò
per remiſſionem peccatorum, & abundan-
tiam gratiarum. Quid diceres, ſi ante horam
iviſſes ad æterna ſup/ icla, hac evocareris ad vi-
am, veſtireris gratia, ducereris ad cœlum?
Normè

I.

ligültnein
ulritenhe
u cſutun
ullei
1 afutrin
Nluerberl
luuen⸗
n.
m. M On
id beſe
bun Naln
wtdldeungen
lun kore
loyehitant
ſnlut /uagß
iſinlC
Den tele v
DoNedd r⸗
6tdunatuun 5
rlenenn

i em ahul
, Uuner /
eimnn.
,ſouſln⸗
bunt⸗ Ninmnt
Inhumnf
n, A budt
1e1,1 n on
kran,
6¹
Cotleln 4

9OST PHRNTECOSTKEN. 319

Nonnè magna eſſet miſericordia à Hanc Deus
toties ex hibuit tibi, quoties peccatum remiſit.
Vide ergo, unde hanc miſericordiam tibi cer-

tam facere poſſis,
F E RIA VI.

Sexta, & ſeptima Beatitudo.
1. D Bati mundi corde, Matth. 5. ii dicuntur,
qui tametſi has habcant imperfectiones,
rocul tamen ſunst ab omni gravi peccato, 26
proindé veſtiti gratis, qui ipſos affectus ha-
bent purgatos, & à creaturarum amore avulſos,
& ad Deum converſos; qui minimas etiam im-
per ſectiones quanto poſſuat ſtudio devitant, &
toti Deo adhærere connitustur. Inſpice in hoc
puncto ſtatum animæ tuæ: quam es à cresturis
avulſus? quam Deo unitus ? quo ſtudio declins
imperfectiones? & c.
2. Quoniam ipſ: Densm videbunt, bid. olim
quidem facie ad faciem, nunc autem per ſpeca-
lum in anigmate, ſive in creaturis, Videbunt il-
lum memoria præſentiæ ipfius, hinc delectatio
etiam in adverſitatibus?: Memor fui Dei, & dele-
Satus ſum: Videbunt eum contemplatione, &
cognitione ſablimium veriratum, & vVivendo
amabunt,- & amando inhærebunt- Maxima
hæc beatitudo hujus vitæ? ſed quemadmodum
ad claram Dei viſionem nihil coinquinatum
pervenit, ita neque ad iſtam pertingit anims
immunda, Ut illam obtineas, velles in ago-
ne Angelo purior inveniri. Sic ergè quotidĩè
S vive⸗

320 HEBDOMADA IX.

vi ve, & mundus eſto, qua fortè hic dies eit ulti-
Mus, .
3r Peati patifici. Ibid. qui carnem ſpiritui,
paſſiones rationi ſubjecerunt; qui cum proximo
in pace vivunt, & charitate; qui alios compo-
nunt ad pacem, & reconciliant. Quæ hæc in te
ipſo, Si invenis, Deum lauda, ſin minus, ab hodie
illa cura tanto ſtudio, quanto cupis efſe filius
Dei. Nam iſti vocabuntur filii Gei: qui eſt Deus
totus ſpiritus ſine carne, totus ratio ſine paſſione,
Deus pacis & non diſſeaſionis, quo magis ad
hanc ſimilitudinem te credis accedere, tanto
Gcrtius habes te eſſe Filium Dei.

S A BBATH O.
Octava Beatitudo.

1. B Eati „ qui perſecutionem patiuntur probter
juſtitiam. Matth. 5., nen autem propter
ſua deli ca. Certum eſt, quod omnes: qui volunt
tiè vivere in Chriſto Jeſu, perlecutionem patientur.
Tim. 3. Ergo ſi non vis recedere à juſtitia, debes
paratus eſſe mori magis, quam patrias Dei leges
pravaricati. z. Mach. 3. Sed quis tibi tunc ani-
mus, cùm vel ſuſtinendum aliquid, vel virtus
aliqua, aut regula eſt violanda? Pgrtendis te
JEſum ſequi, & hunc Crucifixum, ſed clavos
non vis tolerare; ne quid patiaris, & virtutem, &
regulam deſcris. Auct fatere, te non imitari
Jeſum, aut patere.
2. Laoniav ipſorum eſt regnum erven.
Ibid.

SNN

Oonnirſt
Ginted
Gjrrtges
Seleuaten
utbiborn
Wee kmns
4Iudodandh
auleix
,Muſtmns
unt gyetlr
rzeli
glctl Mntu
eulſik
Klatiggitugn
dhr

ann

eAA0.

Wend

MIiariuktten

X0
Unnde
ſlvi

A.

nthielegn

Ili ann hin
4 guicnfni
e n.
unt, Ourlui
alo nmste
uno ni ie
lnnignelb
Nnolir ulan
1 ſnne 4
ede Nn

180
n
zivnur bh
1n Wen oſtl
Clemagu tiis
cetlenentutent.
ri llineen
authituen⸗
lgeid, NAl
dda! Pterult

SxeR, 6l0

ni8 innen
e, te n

uun n 8

P,O& ST PENTEG. 52
ibid. Tam conſummatum in patrias, quàm in⸗
choatum in via: quod eſt Jnſtitia, pax, & gaae
dium in Spiritu Senéto: Rom 14. Nam juſtitiam
non poteſt perdere , qui mavult mala qaæque
tolerare, quàm vel unam regulam violare. Com-
para tibi hoc regnum, in quo eſt certitudo fu-
turi. Nihil horum timea:, qua paſſusus es. Apoc, 2
à mundo coatradicente, à dæmone affligente;
à carne adverſus ſpiritum concupiſcente.
3. Beati eſtis, cum malediwerint vobis homines,

&r aixerint omne malum ad verſus vos mentientes

propter me. Ibid. Qui neget beatum, cui Deus
benecdicit? Nam benedictio Domini aiwites acit;
nec ſociabitur eis afflidtio. Prov. 10. At Deus be-
nedicit iis, quibus propter juſtitiam mundus ma⸗=
ledicit: Benedictio Demini ſuper caput / aſti. Prov.
10., Maledicent illi, & tu benedices. Malach z. Et
tamen nonne amas laudes, & benedictiones ho-
inum: Ergo eligis vituperari à Deotan igaer5
illud: αau αaa. αρτD oαhuſ²ε Lαπ½66

DOM. X. POST PENTEGC.
De triplici Qualitate Virorum
Apoſtolieorum.

1. Vo⸗ eſtis ſal terra« Matth. 5. Natura ſalis;
ait Plin. 1. I⸗ c. 7. eſt mordens » adurens,
pepugnans, extenuans; eXιιπôι Debet ergo
home Apoſtolicæ profeſſionis quoad ſe eſſe
in via purgativa perfectus, & alios pfins pet
kane viam ducere, quâm per illuminativam, &
α uni⸗

322 HEBDOMADA X.

unitivam. Quid dicis de te iplo? quantum ia hac
via profeciſti? nonne plus ſuperelſt?
2. Fos eſtis lux mund:. Ibid. Secundus gradus
viæ Apoſtolicæ nomine lucis exprimitur, & in-
telligitur via illumiaativa, in qua perfectus eſſe
debet, quoad ſe in praxi virturtum deſumpta-
rum ex vita, & doctrina Chriſti. Non ſuſicit

cnim purgatum elſſe, niſi & ornatus ſit quoad ſe,

& plenus virtutibus, ut aliis communicare poſ-

ſit, illuminando, crrores diffipando, movendo
animos, Habeſné tu vel unicam virtutem in

gradu perfecto? quot tibi deſunt? quomodo ĩis

ſtudes? Ut aliis apteris, quomodo talenta exco-

lis; an ponis lucernam ſub modio?
. Non poteſt civitas abſconadi Iſupra montem
poſita. Ilbid. Onitiva hic exprimitur. Urt civita⸗
AIi mu ntudo civium per ſe ſaſſiciena ad vivendum.
Ariſt. 3. polit, ita perfecti, dum uni Deoin-
hærent, ſibi, & aliis abundè ſuſſiciunt ad perfectè
vivendum. Vigde an tua ſufficientia ſic unicè in
Deo? aan ſoli illi, nihil creaturis adhæreas? an
omnia in illum referas? an nihil extra illum

Qquæras?
F KE R IA II.

De bono exemplo dando ad glo-
riam Dkl.
G le luceat lux veſtra coram hominibus, ut
W videant opera veſtra, beona. Mat:h. 5. Non
omnia agi poſſunt in occulto, non omnia de-
Rentin aperto? at quæ agis in aperto, ſint bona,
non

VNI

ominſei
1 s
uinſettli
uintanmt
uunnſui
nli uu
luriake
P, Makieß
iugnwer
ninniian
igeninug
geptn
1 Deruiuger
Crmmizotwn
ſonzulene
Nlusnhr tul
uimnu
ad/,
9Nenielu nun
funmzam
itei güte
innhh uel
ene Aain
NMn,
liemnn
pſem gh,
N
Pwg

1.

digutni
herel
ntcvit
iſupän
nun i,
i N
tulu⸗
Cunlan
w gorer⸗
n tmen i
anohii
ilemmend
ion
un
Nin Drie
urti,
n lleelt⸗
ilpettde
giauct
llrtu
l an la

ll
n

4
ynin
„H e. N.
. M 1 1 .
wMrondl⸗
e
etlu
n

u/

AN

POST PHNTRERCOSTEN. 322
non apparenter, ſed verà, ut unuſquiſu proxi-
mo ſuo placeant in bonum ad æaificationem. Rom-
I3. Examina verba tua in commuai converſatio-
ne, maximè coram minoribus ‚qui facilè à majore
diſcunt, an vana, jactabunda, &c. motes, quam
compoſiti? tacta, quam regulis conſcientia?
2. Bi glor ficeni pPaerem voſtrum qui in eœlis eſt.
Ibid. Habes hic præſeriptam intentionem cor-
dis, qua operandum eſt benè in aperto: primum
quidem, ut tu placeas Deo, deinde vero ut Dess
ab aliis glorificetur, quatenus agnoſcitur auctor
boni. Potes ergo & mutus gloriam Dei promo-
vere. Detrahis gloriæ Dei, ſi quo hominum re-
ſpectu non agis bonum in aperto, quod congru-
enter potes, aut debes. Examina ergo intentio-
nes tuas, an huc tendant: & ſtatue impoſterum.
IEgo autem ad Dominum a/ piciam. Mich. 7-
3. Attendite, nâ juſtitiam " ſtram faciat is
soram hominibus, ut videamini ab eit. Ibid. Pro-
hibet quætere gloriam inasem. Maximam inju:
ſtitiam facix, qui facit juſtitiam, ut videatur;
quia uſurpat ſibi quod Dei eſt, ipſo invito, &
ꝑrohibente. Eſt enim ſolus Deus Rex, & Doms:
nus gloria, Pſal. 23. Sols Heo bvonor, & glorias 10
Tim. I. Tu fine gratis nihil potes: Dei gratis
eit, qua operatur velle- & perfeere- Quod ex
opere reſultat eſt gloria. Tu qui nihil feciti, ο
les omne ſurriꝑere Deo, qui totum feci?

06 PE=

324 HEBDOMAD A X.
F ER I A III.
De exacta Legis obſervantia.

1. N On veni ſolvere legem, ſed adimplere.
Matth. 5. Lex ante Chriſtum non erat
impleta, ſeu perfecta, venit, ut impleret, ſeu
ad perfectiora deduceret: juſſit enim illi addi
animam, ſeu affeétum internum adjecit con-
filia, &c. Nobis vero adjecit merita ſua, ex
quibus eſt gratis ad facilius obſervandum le-
gem. Vide quid debeas Legislatori. 2. Obſerva
non eſſe ſatis, legem non ſolvere, ſed oportet
iaſaper implere, hoc eſt cum perfectione opera
regulæ exercerc.
2. Amen dico vobis, jota unum, aut unus apex
non prateribit à lege, donec omnia fant, Ibid. E-
xemplum ſaum proponit, qui legem omnem, &
ca, quæ de ipſo ſcripta erant in Prophetis, exactiſ-
fune uſque ad minimum ſervare voluit; ita, ut
Potius cœlum, & rerra ſinr peritura, quam ipſe
non impleat minimum. Eſnè tu ita ad legem
Dei ad regulas Religionis affectus? Conare om-
ni modo, ut uaus apex à te non prætereatur.
Rem maximam procuras, ſi curas minima.
2. Qus ergo ſolvarit unum de mandatis iſtis
min: mis, minimus vovæbitur in ragno calorum.
bid. Poſt propoſitum ſuum exemplum quid à
te exigat, inſinuat, ut etiam minima mandata,
& regulas ſerves. Nullum tam parvum malum,
uod non inclinet ad pejus. Nota vocem, Sol-
Verst 3

irrn, ſen

et Hukun

rbn!

1
yluu⸗

60

N Uinin
ylenn,
ienn
Cuſttäteret
Crgetti rn

(, A

geimimeir
Ulkellikuir
Ugnminlbnt
Utniun nehe

ide,
ih,

II

ent

ä1=

Ninn
riken M
Nirhiee 4
ſeer l
neiinſl, er
ſannhunle.
i 1Nn
i,ltae
cbtioeeen
rA A
n ldil, de
onnen
hetzull
1e Clint
urn gunf
iAt
Coe
n futenmn

i Timot, .
, naninn
n e .
tetſinte
mint uimnd
zuhun le
otr ,

6

POST PENTECOSTEN. z15

verit; inſinuare, omnia mandata eſſe colli gata: ſi
ſolvis unum, venis facile ad diſſolutionem plu-
Iium. Vocat miniwa, ut faciligatem ebſervandi
doceat. Hæc te moveant, at attendas minimis;
& ſi ſpernis modica, time, né paulatim decidas,

F ERIA IV.
De ſtudio legis obſervandæ.

1. N Iſi abundaverit juſtitia veſtra plus quam

Sceribarum, & Phariſaoxrum, non in-
trabitis in regnum cælorum, Marth. 5. Plura à
Chriſtianis exigit Deus, & ſublimiora, quam
exegerir à Judæis. Ulis ſufficiebat cortex le-
gis, opus imgaratum ponere, vel non ponere
prohibitum; à nobis operis anima, ſeu affectus
deſideratur; quia majores gratias dat. Hinc col-
liges etiam majora eligere à Religioſo, quam
à ſæculari ob eandem cauſam. Pudest te, quod
à tot ſæcularibus in virtute ſupereris. Time, ne
Deus gratias ſubtrahat non cooperanti. Æmue-
lare chariſmata melioræ.
1. Andiſtis, quia diltum eſt antiquis, &.
Ego autem dico vobise Ibid. Expende quanto in
om nibus excellentior fit lex gratiæ lege anti-
qua. Nam 1. rudioribus data ſolum craſſiora
prohibebat; hæc etiam minuta. 2z. IIla in
exteriotibus hærebat, hæc medouollas animæ
petir. 3e Illius obſervationi præmium tem-
perale dabatur; hujus zternum. Gratias age,
quod te Deus ad hanc legem reſerxrvaverit.
7 Nes

326 HEBDOMADA X.
Non ſiſte in cortice legis, ſed medullam obſer-
Vge
3. Eſtote ergezvos perfecti, ſicut Pater veſter
eœleſtis perfektus eſt. Ibid. Ita eſt ille perfectus, ut
omsis ſit in illo perfectio, nulla autem, ſed nec
minutiſſima imperfectio. Si cures, ut aulla ſit
in te imperfectio, cutabis, ut ſit maxima per=-
fectio. Curabis enim, ut ſumme diligas Deum,
in quo eſt ſumma perfectio, & diligaris ab eo-
in quo eſt flumma felicitas. Nam quo minus de
proprio, aut imperfectione admiſces operi, tan-
to purior eſt charitas, ex qua operaris Habes
ergo in manutua & pe fectionem, & felicitatem
tuam. Sed quam multa tibi tollenda eſt imper-
fectio!

FERIA V.
. De tollendo Seandalo.

1.81 oculus zasuss dexter ſeandalizet te„ erue
eum. & projice abs te, Matth. 5. Per
oculum Superiores, qui ſunt majoris auctoritas
tis, intelligit S. Chryſoſt. Hi ſcandalo tibi eſſe
poſſunt, ſi humano eorum ducaris reſpectu, ſi
quod agunt illi contra regulaz ſamas ins exem-
plum, ſi ex corum affecta, regulam tranſgredis-
ris Perpende qualis ſis in eo genere. Erue hunc
oculum, mortiſfica hunc affectum. Reguiam at⸗
tende potius, quæ a Deo eſt quam exempium,
uod ab homine. Si non ſufficis tollendo, mani-
ſta cui debes, habebisauxilium-

Z. S.⸗

N.

9 tit
mua
mgau
zstwirt
ſlen 1 zun
iumiinrun
enrfinmen
Mdina nue
arli ²
u lumn
,nr /ui
ritaman
intan wün
Münitn
Ahudlinde,
Akl, iuiie
inrinu
rei getnin
Nn dun
in.

51
Nliir

DII.

delling

ſen rnſß
lt tMe
Reutes ut
uſt plnip⸗
wnelue,
dlenud
neiu
nllugei ii⸗
ei Ei
Vn A Kttuen
leruekirx⸗

4

odls.

nlilan ,4
, Nrn ,
nfmudin
5iuloltieh

ienlett,

Llamusute
S
xunn litu

tun. Nin/
con Menp

icleo,n
u.

?*OST PENTERCOSATEN. 327

2. Si dexira manus tua ſcandalizx at te, abſcinde
«am, & projice abs ee. Ibid. Per manum propin-
qui, & æquales intelliguntur. In quos plerum-
ꝗque affectus ſolet eſſe major quia amor eſt inter

æquales ut plurimum. Scandalo tibi eſſe poſ-

ſunt familiaritate nimis, aut particulari, fre-
quente viſitatione, colloquio blanditiis, ex qui-
bus animus tuus ſenſim emollitur, & tepet in
amore Dei. Abſcinde, converſationem, collo-
quia & c. & plus cum Deo verſare.
3. Sipes tuus ſcandalixat te, amputa eum. Ibid.
Per pedam inferiores intellige, filios ſpitituales,
Diſcipulos, Sabditos. Scandalo tibi ſunt „ſi
ex nimio aſtectu plus æquo indulgeas, corum
culpas diſſimules, ahis præferas cum illorum
offenſa, inutiliter cum iis verſeris, &c. Agnoſce
qum periculoſas ſit hic affectus, quia ut pluri-
mum ſpecie pietatis tegitur, ut vix agnoſcatur,
donec pereas. Adde quòd ſic cauſa eſſe poſſis,
ut alter pereat, & anima cjus de manibus ruis.
requiratur.

F ERI A VI.

De Dlectione inimicorum.,

I. E Go autem diee vobis: Diligite inimicos
veſtros. Matth. 5. Qais? Qui prior di=
lexit nos. I. JOan. 4. Et cùm inimici eſſemus re-
conciliavit nos Deo per mortem ſaam., Rom. 5
Cogita quòd inimicus ſit creatura Dei, ut tu:
quod ſi Deum Patrem habes, ille ſit frater
Luus,

328 H E BDOMADA X.

tuus, quòd ſit ad eundem tecum finem ordina-
tus: codem ſanguine redemptus- Dilige eum
propter te, quia tibi uttlis eſt, quia te exercet
ad gloriam: quia ſi dimittis illi, dimittet & tibi
Deus. Et cui noces, ſi odetis, ni ſianimæ tuæ?
quia majus eſt tibi malum ipſum odium, quam
quod ab illo tibi infertur. Dilige, & diligeris
à Deo.
53. Benefacite his, qui oderunt vos, & orate pro
calumnmiantibus vos, Ibid. Ad cordis affectum,
adjicienda eſt oris, & operis dilectio. Non ſatis
eſt non odide, ſed mandat diligere. Dilectio au-
tem non eſt otioſus affectus: ſed opere demon-
ſiratur. Quid facis ei, qui te oderit. qui calum-
riatus fusrit? Non reddis pro malo malum
quid loqueris de eo? ſequeriſne Paulum, male-
gieimur, & benedicimus? Sequeriſne Chriſtam,
qui orabat pro crucifixoribus? .
3. Ur ſitis filii Patris veſtri, qui in eœli: eſt. Ib.
En quid lucratis inimicorum dilectione? Vis
filius Dei eſie? Habes expeditam ad hoc viamt
Diliges inimicum. In quo ſcies, quod ſis filius
Dei, niſi fueris ſimilis Deo, ait S. Chryloſt. ia
imperf, hom. 31. Hic nonne ſolem ſuunm orini
Jacit ſuber bones & malos; Non te conſervat:
dum tueum offendis? Non dimittit toties tus
peccata?

1t
10

Mn.o

1

iute as

o un,
6e Mrt 49l

liloin,dan

Mmtitutie

instunen

l ,.,1
Nucele dens

en Wenleiher
Wa Wundu

llude Docteu
N 4

Ren
le,

eltnu

6. be) rn.
4 li Ne nr
N ngore
n,
SNohe
pis
M 1

N
4
.

Dle Aüt

iil ,hi
rd, Kdtn
lecio Norn
ne Decio⸗
1 Geelero⸗
Nbel giche
o oto i⸗
elubn, Nls
eibeckiun,

Geeentie
mimin

s n

hn
iCet

1
n r eid
inn wni

POST PENTEC. 329

§ ABB ATH O.

Diſpoſitio ad orandum, & prima
petitio.
1. TU autem cum eraveris, intra in enbieu-
lum tunm, & clauſo oſtio ora Patrem
tuum. Matth, 6. Ut recte ores, ſecedendum
eſt à ſtrepitu, & corpore- & animo. Objecta
movent ſenſus, ſenſu: ſunt feneſtræ animæ: ſi pa-
tent, omnis aura ingreditur. In ſolitudine lo-
quitur Deus animæ ad cor. Irxa Chriſtus oratu-
rus ſece ſſit ad montes. Multo autem magis ſe-
cede à tumultibus animæ. Unica paſſio mota
alias de Deo cogitationes non admittit. Hinc
collige unde tuarum orationum tam modicus
fructus, quia nec ſenſus compelcis, nec animæ
motus. Ut in oratione ſis ita compoſitus, debes
extra tempora orationis huic compoſitioni aſ-
ſueſcere.
2. Sic autem orabitis?: Pater noſter, qui es in
cœlis, Ibide Hic omnis orationis ſit ingreſſus,
ut cogites, quem ores. Patrem. Hinc reveren=
tia, fiducia „& amor comites orationis. Non-
ne tibi merito exprobret Deus: Si ergo Pater
ſum, ubi eſt bonor meus. Malach. 2. Qaam
indignus tu tanti Patris filius! Hinc humili-
tas, tuique abjectio. Noſter. Ergo omnes ſumus
ejus filii, ergo omnes fratres: ergo omnes à
te amandi: ergo ingratum eſt munus, quod of-
fers, nifi ames: Qui es: & ſolus quidem es. Hinc
magna Dei æſtimatio, In cælis, Hinc fervor,
cum

336 HEBDOMADA XI.

cum oratio tua uſque ad cœles penetrare de-
beat. Hisc ſcopus petitionum in cœlis, ut non
petas tecrena. Hæc omnia in te examina; & ſic
ſtatue.
3. Sandlificetur nomen tuum. Ib. Hoc primum
eſt ex omnibus deſiderabile, ut aguoſcatur ab
omnibus Deus colatur, eique uni ſerviatur:
æſtimetur ejus ſanctitas, ametur ejus bonitas,
timeatur e)us juſtitia, ſubdatur ejus potentiæ
omnis creatura. Atque hic eſt finis noſter, ad
quem omnia & ſingula debemus dirigerè. Non-
ne hoc verbis ſolum petis, factis autem per ſu-
perbiam evertis? quid petis, dum te tantopere
æſtimas, & æſtimari quæris? Nen nobis Domine,
non nobis, ſeꝗ nomini tuo da gloriam. Pſal. 113.

DOMIN. XI. POST PENTEC.
Sosunda, & tertia petitio.

1. A Dveniat regnum tuum. Matth. 9. Petise
vel ut Deus regnet in te: Regnum Dei in=
sra vos eſt. Luc. 17. Vel ut ubique gentium:
Domini eſt reglnum, & ipſe dowinabitur gentium.
Pſal. 2 I. Vel proprie tegnum beatorum per fe-
licem mortem obtinendum: quo ſimul indicas
te jam paratum eſſe, nihil eſſe quod te remore-
tur. Sentiſne vere id animo? an tibi. & Deo illu-
dis? Non te remoratur amor vitæ ? non affectus
terrenotum? Explora? hoc momento morien-
dum eſt: quid dicis 1 Hoc momento renun-

ciandum eſt omnibus: quid ſentis?
2. Fiat

1011

Nune it
lmunſtri
Urwon ar
lionn 8
¹ Muninte
Nl utelſd f
ſahhin
lenbeitlinn
un /lo
ſen min
plu nn nt
Srtn adintin
euitaltt
nireurut
beti Nanrni
u rmen

ſwra
No wor

, Alanin

Allerlaue⸗

ſlt

1

N
Aa ee l
4 .
A

A.

EI.

lrentne5
mintehnn
e exlnin l

DHhia
1 ind
te un imn
enn en doin
r gu ent
ſas eler, 1
lizet Mor⸗
nfulr
ununoen
HaviDs
N. Il

AWA..
Wn

i,
Mnun N
Gſrßeunn
hrv Ni

POST PHNTEC. z5;1

2. Fiat voluntas tuas Ibid. Quid juſtius ? Illa
eſt regula noſtræ voluntatis: abuſus eſt noſtræ,
ſi cum illa non conſentit. Dominas & Pater
noſter eſt: Omnis qua praceperit Dominus noſter
Rex, libenter exequsmur ſervi tui. 2. Reg 15.
Omnia quacunque pracepiſti mihi, ſaciam Pater.
Tob. 5. Faciſae quod verbo dicis? facis volun-
tatem Dei abſolutam per legem, & regulas inti-
matam ? Exples voluntatem beneplaciti in iis,
quæ quidem non imperat, ſed ſcis ei placete?
an potius vivis voluntate, & placito tuo, ac
paſſionum inclinatione?
3. Sicut in cœlo, & in terra. Ibid. Modum hic
petis faciendæ in terra voluntatis Dei: ſicut fit
à Beatis. Et cur minus à nobis? An quia liberi
ſumus? Erge velamen ba bebimus malitia, liberta-
tem! I. Petr. 2. At quomodo fit in cœlo?:
Rx puro Dei amore, promptiſſimè, in omni-
bus, ſine diſcuſſione. Reperiſae hæc omnia in
anima tua ? duid ſi Deus per Superiores ardus
imperet, & ſenſui contraria? O miſer! quàm
Parum hic voluntatem Dei reſpicis. .

FERIA II.

Quarta, & quinta Petitio.

1. PAnem noſitrum ſubſtantialem da nobis bo-
die. Matth, 6. Petis corpori, & animæ
alimoniam, tanquam mendic us ante fores divina
gratia, Corpori quidem panem, non luxum,
non delicias ; ut babentes Jus alawmur, bec
con-

332 HEBDOMADA XI.

contenti ſimus. Si ita petis, communi, eoque
frugali vicu contentus eris. Si dererior obtin-
gat tibi, cogitabis te mendicum accipere illud
de mang Dei. Animæ vero, vel verbum Dei, in
quo vivit homo, vel SS. Euchariſtiam, quam erſi
non ſumis hodie, petis tamen hodie per com-
munionem ſpiritualem. Ergo ſis vive, us merea-
ris quotsdie accibere.
z. Ee dimitte nobis debita neſtra. Ibid. Quanta
tu debita contraxiſti. 1. Totum quod es illi debes,
à qn o totun babes, S. Bernard. 2. Lalenta natu-
ræ, & gratiæ Dee debes. Qâàm ingratus es, ſi
eis ad offendendum abuteris, quæ tibi dedit, ut
amares! 3. Peccata enorme ſunt debitum, quod
ſolvere non potes, niſi ex meritis Chriſti. Agno-
ſce te peccatorem, unde te humilies: ſed Denum
miſericordem, unde ad fideciam erigaris. Sed
qui deprecaris hedie, noli hodie iterum debita
contrahere.
3. Sicus & nos dimittimus debitoribus neſtris.
Ibid. Conditio eſt: petis non dimitti tua, ſi
non dimittis alieua. Si enim dimiſeritis homini.
bus, dimittet vobis Pater veſter, Ecce boni-
tatem Dei! In tua peteſtate ſuturim de te ju-
diciu⸗n potuit, ait 8. Chryſeſt. At Deus di mit-
tit ſtatisa, cùm rogatur, prævenit rogantem
gratia excitante, dimittit plenè, toties quoties
rogatur, Hoc- ne modo etiam tu dimittis? an
ſtatim, an Sol eccidit ſuper iracundiam tuam?
an prævenis allequendo; an ais: non tencor
illi loqui? an toties, quoties? an ais: non ſe-
mel, ſed muketies id mihi fecit? an plene? an
dicis:

Vofr TI

gmülr,

hainke
rtunt
Crnlardein
ortteN
ou torttii
Ueglin lis
Dbüu unin
afeicteie

Uin Duſnii
ene innſonr

7

1,r Atl

intic, ſa

N
Uunfnin ini

Uutniikenr
EPlnptwin,

ekere
het

14 POST PENTECOSTEN. 3531

n dicis: neu odi illum, ſed non poſlum ei eſſe fa-

ſienio⸗ miliaris?

Aloler Petitio ſexta „& ſeptima.
un,in: 1., E ne nos inducas in tentationem, Matth. 6.
Contracta debita elni petiviſti; petis non
N contrahere nova. Verſatis inter hoſtes poten-
GdH, tiſſimos homo fragilis, & concupiſcentiis tuis
IN, aſſiduc pulſaris. Uaus tibi non ſufficis; auxi-
nnsi lium poſtulas, ut reſiſtas. Examina quæ tuæ,
eiiti gquaàm periculoſæ ſunt cogitationes ; & cogita
ime de medis obſiſtendi. De gratia non dubitas,
cam Deus faciendi, quod in ſe eſt, non negat. Sed

iilrli o ;
eANE advcrte; facienti quod in ſe eſt.
en 2. Et ne nos inducas. Ibid. Non petis non ten=-

meritum „ & ad humilitatem , &£ ad fiduciam in
us Deum. Vinci, aut non vinci in tua eſt libertate.
giammn) Scd Deum irrides, ſi petis ſic uti & libere, reip-
ſnie ſum inducis in tentationem: non minus quam

D
lem Ein tari, ſed non vinci- Tentari ſæpe prodeſt, & ad

4 t on
7 . . Auc P .
Elei qui ſe ipſum in fluvium præcipitaret, & oraret
mnie, Deaeum, ut non madefieret. Non ergo ſerio petis,

liden iini niſi te ipſum ſubducas ab iis, per quæ induceris
ad conſenſum.

en 3. Sed libera nos à malo, Ibid. Qui nullum
udnmur ſpeciſicat, omne malum intelligit, prout adver-
ione ſatur ſaluti; ſive id ſit corporis, ſiye animæ.
en dAeamquam corporis mala, non ſint ex ſe, ſed
N ernx fragilitate tua, ſaluti adverſa. Vide ne opere

iim .
n „ebſitas ei, quod petis, per tuam acediam, aut
i tepo⸗

334 HEBDOMADA XI.

teporem: fortè vis, & non vis piger? fortè pro⸗
craſtinas, aut fingis impoſſibilitatem; aut dicis
Leo eſt foris. Prov. 22. & deo manum non adhi-

bes?
FERIA IV.

Non theſaurizandum in terra, ſed

in cœlo.
1. N Olits theſauriæ are vobis tbe/auros in terra,
Matth. 6. Id eſt: Nolite diligere mun-
dum. 1I. Joan. 2. Intellige ergo de concupiſcen-
tia carnis, oculorum, & honoris. Et quare
quia mors ut tinea demolitur, & ut ſur effodit.
Ut amorem trajicias ad fatura, memineris mi-
grandauam à præſentibus. Inde illa nondum
conſtanter amas, quia his nimium afficeris:
Sed ſi hac nocte repetant animam tuam àte, hac,
in quibus quieſcebas, eujus erunt? quid prode-
runt? imò quantum oberunt?
2. Theſaurizate autem vobis theſauros in cœlo.
Ibid. Ibi eſt patria tua; illuc migrandum eſt;
niſi præmittas tbeſaurum, æternum exulabis.
Non eſt ibi comparandus: ſed hic colligendus,
eo tranſmittendus, ut te expeétet, & eo fruaris.

At non patum tranſmittendum eſt: theſaurus ſit

oportet, & magaa, ac pretioſa copia. Conclude
ergo. 1. Nullum tempus, aut occaſionem benè
agendi prætereundam. 2. Magnis, ac eximiis
operibus inſtandum.

3. Uhi eſt theſaurus tuus, ibi aſt cor tuum. Ib.
Quod æſtimas , hoc amas, huic tej affligis.
Amer

N IN
glintſionin
laolnnit
gar nin
l un us Een
men enin
mmn muun
ſiettee A u⸗
Netax

51

Ccluime
hyumhun
Nli wnin
alu dinn wn
i/Uulur
unr munuir/
untitünrtn
uſgeinihidun
uilmim.
Airnin 1
BD
nln ſ

biue nt.
onltuneld

AND

witnn
6
amnirtn
le Alin aur
nlaniler
mil k n
, ſe 4
mn wenieitt
i mun
1ainiin e
lum it bit
uunfate,
6
Nbiteunte
1,munn Adl
Meclgen
in liu
n eliſen
ncſi⸗ *
Moenin 1
Minnn

,Rigeriu⸗

iein⸗

, D

POST PHNTHICGCGOZTEN. zz95

Amor enim æſtimationem ſequitur. Amanss au-

tem fit id quod amat; tertenum, ſi terram; cœ e-
ſtem, ſi cœlum; Divinum, ſi Deum. O iafelix, ſi
ſtatuis cor tuum declinare in terram! O inſane, ſi
amorem, quo unico precio Deum tibi potes
comparare, expendis ad emendum lutum?! In-
telligis hoc, & tamen adhuc cor tuum affigis
cxeaturis. —

F ERIAV.

Oculus ſimplex, & nequam.
1. Ucerss corporis tui eſt oculus tuus. Matth. 6.
oculi nomine intelligitur Superior. Ur
oculus dirigir greſlus, & alias operationes

corporis, ita ſuperior te. Ad oculi ductum

ſequuntur membra; quemodo tu Superioris
ductum ? Non utitut imperio oculus, non vi co-
activa, non minis in membra, & tamen ſequun-
tur, ſuperior tibi à Deo ocalus datus eſt. Hunc
crede colores diſcernere, te paſſionibus excœca⸗=
ri, Aſſentire vel nutui. Kxamina te circa reg. 350
ſummarii.
2. Si oculus guns fuerit ſimplex, Sotum corpts
uum lucidum erit. Ibid. Oculi nomine intel-
lectum intelligit S. Chryſoſt. hom. 15. in Imperf.,
Hic ſimplex ſit oportet, id eſt, non obfuſcatus,
non erroneis principiis imbutus, quæ à mun-
do, & carne ſuggeruntur; tum omnis actio-
aum ſeries lucida, & Deo placens erit. Ab
intelle cu enim dicirur voluntas. Vide, quæ
ſint tus principia; an fimplicia, ad unum
Deum

336 HREBDOMADA IX.

Deum tendentia ? an duplicia ad Deum, & pros
pria commoda?: Conare, puris, veris, & ſimpli⸗
cibus Deoque conſcientibus principiis intel-
le dum imbuere, & mundo, & carni non
acquieſcere.
3. Di oculus tuus fuerit nequam, totum eorpus
tuum tenebroſum erit. Ibid. Oculi nomine
intentionem intelligit. S. Aug. . z. de ſerm. D.
Hæc ſemoer nequam eſt, quoties aliud reſpicit,
quam Deum. Sicut ſervus nequam, qui ſaæo Do-
mino detrectat obſequia alteri impendit; mul-
to magis, ſi hoſti. At tu hoc facis quories reſpi-
cis vanitatem, & magis tua commoda, quam

Dei gloriam. Expende ergo neceſſiratem, & uti-

litatem puræ intentionis. Fac ut hic oculus ſit
ſimplex, & pure in Deum propter Deum ten-

dat.
F ERIA VI.

Non ſerviendum duobus Dominis.
1 Nn poteſt duobus RBominis ſer vire-
Matth. 6. dum diverſa aut contraris
imperant. Duos habes Dominos; uaum legiti-
ma,, alterum arrogata poteſtate? Deum, & ſen⸗
ſum Deo rebellantem. Infelix homo, qui hunc
non Dominum, ſed tyrannum pateris, te quovis
momente prementem ? Sed ipfelicior, quod
ſponte pateris! Elige nunc, cui ſervias. Quid
fruſtra tentas utrique, quod nemo poteſt. Die
ergo : Servus tuus ſum ego.
2. UVnum odis habebit; & alterum lzee. Ib.
2

r
Nt 1
aeuclli
eblen nian
n oitet,
ebelu lii
ſerſarstt n
unAn r
Gur Mus

Cisthant,

alelerſen
Aien u⸗
erDeng ul
ſütnnleſtet⸗
üdripen
naklieſeen

m higunr
OAAH,E

unnt
Unl en,
n e

iſ ti

4

II.

lden n
rei klon
iti,int
, kaini

lun, &
1 Oel n
olutekn!
ler lia ri
un, iſn
ginzenitod.

i imtienſ⸗

4ancate,nn
celraen, A⸗
lenbiebenu
S

.
4

N.

Churs

1 Pooi

Geli iu ann

lrtonin
eßt
Apkin /,
ci in
Nl

41 4 6
Punmii

gt 3

POST DENTECOSTEN. 337

Cauſa, cur non poſſis his duobus ſervire, eſt.
quod conttatia imperent: usus ca, quæ amas
alter ea, quæ odiſti. Quis poſſit contraria juben-
tibus codem tempore parere? Quid jubet Deust
ſenſum opprimere, cupiditates frangere, &.
Quid ſenſus? ſibi indulgere, frui creaturis, &c.
Noenpotes ergo ſervirc utrique. Ergo legiti-
mum adora, te ei devove: & ſubter te ſit sppe=
titas tuns, && Zis domina beris illigs. Gens 4.
3. Un um ſaſtinelit, & alterum contemnite Ib-
Altera cauſa eſt ex parte tua; quia non potes ſi-
mul idem velle, & nolle; deberes, ſi utrique ſer-
vires, Deberes nolle ſervire tuis cupiditatibus,
quia unus ſic jubet; deberes velle, eiſdem ſexvi=
re, quia alter imperat Alterutri ergo renuncian-
dum eſtt Elige, quemvis ² Ipſa, nomina Domi-
niorum ſuſſiciunt, ut determines.

S A BBATHO.

Ponenda temporalium ſolicitudo,
regnum Dei quærendum.

I. Deo dico vobis, ne ſaliciti ſitis anima veſtra,
quid mandlutetis, neque corpori veſtro, qnid
indua mini, Matth. 6. Nimiam circa corpus &
ejus neceſisria ſolicitudinem prohibet: quia
non minus inutilis eſt, quam ſi quis vellet adii-
cere ad aturan, ſuam cubitam unim. z. Quia
cura hæc nimia derogat curæ animæ , quæ po-
tior eſſe debet: Nonne antma pius eſi quam eſras

38 HRHEUOIM AD A XI,

Quid ergo ſolicitus es tantopere de logo, de
fuactione, detuis commodifstibus? Quo plus
augeris circa ilta, minus animæ provides. Er
quam parvam habes animæ? Expende quanto
pluris ſit anima, =
3. Sit enitz Patey veſter, quia his omnibus indi-
geta, bid. Docet horum curam Deo remitten-
dam, qui paſcit aves, qui veſtit lilia, IIle enim
ſcit non ſcientia ſpeculativa, ſed ſcientia bater-
næ providentig. Tua ſollicitudo hic, aut ibi ſa⸗
nius vivendi, hoc, aut illud minus oh ſanitatem
non ſuſcipicadi, eſt argumentum diffidentiæ.
Noenne bas omnia gentes inquirznt quæ fidem non
habent: Conjice te ergo in providentiæ Divinz
ſinum, quonism ipſi cuya eſt de s, Is Pet. 89,9„
3. 2inarits ergo primum regnum Dei & juſtis
tiam ejts. Ib. Regnum Dei eſt gloria ejus, &
beatitudo noſtra, juſtitiæ vero nomin intelli=

guntut media a nobis ponenda. Huc ergo pri-

ma vertenda cura; alias curam hujus poſtponis
alteri curæ. Sed ſi poſtponis, certo non acquites.
Non stcρα enim Deo placerg, fi minoris Eſti⸗
mes, quæ ipſe mandat pluxis æſtimaada. Unde
jt, ut gratias ſubtrahat: Deinde tu ipſe in id
Wagis laboras, quod pluris æzſtimas. Si ergo ſit
alterius tei, quam regni co-lorum potior Eſti⸗
mastio, incam conyerfes laborem. At nonnge
4tulrum eſt Dei gloriæ, & cœlo aliud præpone-
tg. Sit crgo primms tua cura, quam Jelus man-
dat. In finem, ad quem creatus cs, geſpice, in
media indeſeſse incump.

D0-

11
IAI!

6.
N

tun

AOuidan⸗
Dunac
Wra kue en
Ain oin
itlc
Cd us cle

ANN ie neltn
1 Nocol

noge laue
N, En Nten
Aanid
iin ern
iulnſi

ahin n inn

n ialiun
t i

ſmnie.]
n 1,
Iene

4

Aun

DAN

Ger lo,
buin ,⸗
ne g
4 Ernezſre
S
uin Deoſenn

ea

Urisc, uiten
Nmn Uhlein

l r Men

ilenebin
,,
sNHN“
ot gui
3 glaheulr⸗

P OST PENTECOSTEN. 3 32
DOM. XII. ?POST PENTEC.

Vitandum judicium temerarium.

1. Olite judicare, ut non judicemini. Matt. 7.
Deus non creavit te judicem alterius, ſed

ſocium. Pater omne judicium deait Filio Qui

judicat, ejus juriſdictionem ſibi arrogat. Juſti-
tia poſtulat, ut, qui non probatur malus, præ-
ſumatur bonus eiſc. Charitas exigit, ut quid-
quid potes, in meliorem partem interprereris.
Vide quantum peccgtur uno judicio temerario.
Exxmina te ipſum, an & tu judicium Dei ubi
arroges. Melius feceris, ſi te iplum judicave-
tis, ut non judiccris.
3. In quo enim judicio judica veritis, judicabi⸗
mini. Ibid. Hæc poœena eſt temere judicantium.
Juſto judicio permittit Deus, ut pariter tales
aliorum judicia patiantur. Imo ut in cos defe-
dtus iscidant, quos aliis appingunt: Quid jiudi-
cas fratrem zuum à omnes ſtabimus ante tribuna!
Chriſti. Rom, z. & tanto rigidius feremus judi-
cium, quanto rigidius proximum quiſque judi=
caverit, Inexcasſahilis es ommo om nis, Jui jmdic as.
Qigd gravius à Time ergo & Dei judicium, &
cum unu/ quiſque hominum pro ſe reazunrus ſit
rationem, Ibid. cauſæ tuæ diſponendæ potius
invigila.
34 Eyporrita, eiice primum trabem de oculo
tuo, & tunc viadebis ejicere aſtacam de oculo fra-
tris tut. Ibid. En remedium tollendo ſudicio:
tuos ipſe defecétus inſpice: ſi bené perpendas.
P* 2 21-

340 HXEBDOMADA XII,

Era viores inveaies. Taorsmn iv conſcins peccag
orum, quomodootes de alterius jud cere peccato,
S. Amb. ia Pl. 1I 186 ſi re ipſa bonum eſt, quod
alum judicas, agnoſce quanta tua ſit ſic judi⸗
cantis malitia ; ſi dubium eſt, quare in ꝑejus in-
terpretaris? ſi apertè malum eſt, ecuſa mtentiot
nem, ſi opss non potes, ait 8. Bern. ſer. 4. in Cant,
juia ignorantiam, pula ſubrepiionem, pata salum.

F ERIA II.

Commendatur Oratio,

1. PErke , & dabizur vobis; qiuarite & in ve=-
nietzs; pulſate, & perietur vobis. M atth. 7
Medium hoc efſt ad gratiam, & ad gloriam.
Eges gratia à pete per humilem orarionem;
quare per debita media orationi conjuncta,
pulſa per longenimitatem. Hinc tuam oratio-
vpm inſpice, qualis ſit àQ an ſatis humilis? an ex
agnitioae proptiæ miſeriæz procedat? an ita
quæras? Petis fortè kumilitatem, ſed non vis
humiliationem: Paupertatem, ſed non vis ul-
lum erum defectum; Patientiam, ſed non vis
doloris ſenſum, & , Hoc verò ipſum eſt idem
velle, ac nolle, petere ac rejicere., Agsoſce
tuam ſtoliditatem, deprecare, & ſtatue Iid ob-
ſervare, Si gea ααſäe; gonvertimini, &
Tenité, Iſ. à I.
2. Ominis enim, quipetit, accipit; qui quarit,
invsnis 3 & pulſanti aperietur. Ibid Hic affe-
Qus orationis eit certus ,„ & infallibilis, quia
7. Deus

jot!

. eeni 6

Alakunſuß
“ò 1

6, gt e
o i,it

Ginns et
geiklata⸗
enat

1 dOaurd ao
,gontin⸗
el enenn

uum ulti

NleN
uin nndn

unmn wl.
nlchu
4

gos
Ne

ℳ1 ed Wn. .
yetemn., 180 .
Uuen, e.

POST PENTEC. 341
Deus promifir. Crede, & confide. Modo velis
ordinata voluntate, hoc eſt, id , quod vult
Deus: quig, ſi aliud velis vis ur ægrotus, quod
nocer. Quodcuuaνααοztiritmus ſecun dum volans
tatem eius, audit nos, I. Joan. 56 At hoc ſemper
obtincbis, ſeu concedat Deus, quod petis, ſeu
Heget: da enim æqquivalens, quod magis pro-
deſt. Fortè non ſic oraſti, fed divinam ad tuam
ficctere, non tuam divinæ voluntatem ſubdereé

voluiſtie Grandis hic crror eſt; non fiducia,

ſed præſumptio⸗ . .
31 Si vos non ſti mali, noſtis bona data dars
Ffliis veſtris, quanto magis Pater veſter dabit bona
pstentibus ſe, Ibid? Argumentum hoc eſt, quo
Boſtram firmat fiduciem Divina bonitas, &
ejuſdem amoris in nos propenſio Paterna. Fi-
lios per adoptionem nos ſuos fecit, ſé Patreme
Ut Deus, & Pater ſcit, poteſt, & vult, quod no-
bis prodeſt. Nec aliud velle poteſt, niſi nos cum
4ogamus. Nonne id millies in te Præſtitit?
Quantum tam bono Deo debes? Quid poſthac
in eum ſiduciæ concipies?

FE R I A III.
Anguſta & ſpacioſa Via.

1. Aias phorta, & ſpacioſa vis eſt, qua ducit ad
. perditionem. Matthez. Homo dum vivit,
in via eſt, non in termino, Sed in via quam
multi errant? O miſeri in æternum? Eſt via qo
videt ar hamini inſta, & nowvißima eius dedis=,
6ane za mortems Prov,.t1. Via lata eſt, quæ no'n

1 3 6 .

944 HHBDOMADA XII.

conſtringitur lege Dei, & ratione; & abie in
effuſionem ſenſuum. O& quam multi ambulant
per eam! O anima mea, quâm din ambaulaſti
hane viam regredere tandem ab errore: arcta
concupiſcentias tuas intra terminos Legis, ac ra-
tionis; Proſpice, quia via cupi ditatum tuarum,
in qua es, ducit ad perditionem.
2. Qasm anguſta. & arsta eſt via, qugz ducit
ad vitam, & pauci ia veniunt eam! Ib. Via cœli
anguſta eſt, quia non admittit id quod libet, ſed
quod licet, non potes per eam ire cum jumentis
tuzrum paſſionum, cum ſarcinis cupiditatam:
ſolus cum ſolo Deo incedere debex. Non ad-
mitrtit dilationem promptæ, non comitarum ho-
norum., Abrenunciandum omnibus, hanc
ingredi velis. O miſer, tandem adverte, quàm
procul ab ea fueris. Pauci in veniunt eam, & tu
non ſuiſti inter illos. Fatuus ſplendor reram ter-
renarum perſtrinxit tibi oculos animi. paſſiones
excœ&Qιarant, üt non videres.
3. Cantendite intrare per anguſtam portam.
Luc. I3. Per latam ut eas, aon eſt contendendum,
natutali impetu tageris. O miſera conditio tua,
niſi in adverſum labores, Per auguſtam ut pene-
tres, magua coatentione eſt opus; vis tibi infe-
renda, ut ſctio velis, ſeris operetis; denuncian-
dæ paſſiones, & affe tsε ad creaturas; abjiciea-
dæ ſarcinæ honoris, & amotis proprii, &c. Viſne
hoc? ur velis reſpice finem quia hæc ducie aa
itasme

imntl
Dodode
ſo orgln
IGlaAtrt
e , uum

Punatennt
igigami
1rlan,
wv tee
Mar jzr
des en gite

neknigt
Zõ
1AEnn
UAentn, zf.

ana

I

dezli
nl Ni
M
Ubenn c
inoslert⸗
nann

I
, Mi
ol D Hiel
ſon br, 14
eoun dneni
ccnctum:
de. Nu
nnmimnin
nrdb, in
ele, ſur
AN, 64
1lttettuld-⸗
unl, unnn
ren 1
1eonente)

A1oveede

4 1 e ſaſe
N 1 lol ¹ 8
,tsz
nui 8
on ,
gin u it

FOST PENTECOSTEN. 342
F KRIA IV-

GCavendaum à falſis Prophetis.

f. Teendite à falſe; prophetis. Matth.., ſeu
Dodoribus. At qúi qui ſunt hi? In te-
ipſo, concupiſcentiæ, pravi affectus, amor
proprius, & crearärarume (antæ ab his fal-
ſitates à bonum eſſe, æſtimari; malum, con-
temni: benum, ſolatia a creaturis captare ma-=
lum, negligere & c. Extra te ſunt, diſcoli amici⸗
quorum exempla ſequeris, tanquam faces veri-
tatis, à quibus diſcis Superioribus teſiſtete, par-
a non æſtimare, tibi indulgere, & c. t noanne
horum Doctorum principia es ſecutus: ſed quo
zuo damno? volefne etiam imgoſterumn?
2. veniunt ad vos in veſtimentis ,ααν‿ inty: i⸗
Jecas aus eim ſunt lapi Vapaces. Ibid. Nullum mæa-
lum apertàâ facie venit, ſed ſpeciem beni indacit.
Quam facile ergo illudit, niſ, intelle α i pu⸗
gus, & defoscatus, & ſidei, ac virtutum princi=
piis afſentiatut; niſi animus contra laxorum
verba, & exempla üt obfirmatus Omiſer! non-
ne expertus es lupos, quos credebas eſſe oves?
ſaltem nune damno tuo ſapiendum eſt. Non
attende impoſterum quid blanditur exterse,
ſed quid in reipſa ſit, quo ducat, quid ſequa-=
Eure
3. A fruktibus eovum cogneſeetis eose Tbid.
ſicut arborem noſti. EHxpende nonnihil, quos
in te tulit fructus amor tui, amor creatüfarugi
4 R EE

344 HHEBDOMADA XII.

nonne eos quos Deus nauſeat? quos rulerust
ſamiliaritetes laxorum; nonne eos, qui in tua
conſcientia vermem alunt.Agnoſcis hoc, & non
emendas: Time ne excidaris? Nam omnis arbor,
qua non facit frubium bonum eæcidetar, & in
ignem mittetur. Ibid.

FEKRIA V.

De faeienda Dei voluntate,
1. Non omnis, gqui dicit mihi?: Domine, Do=
1 mine, intrabit in regnum eœlorum; ſed qui
fecerit voluntatem Patris mei. Matth. 7. Nor
probat eos I. qui opera quædam præſtant ex ſe
bona ex devotione, ſed omittunt ea, quzæ ſunt
ex obligatione, z. Non probat, multa dicere,
& pauca facere, multa de Deo cognoſcere exi-
mia, & pro illo pauca velle. Nonne ex horum
numero es:ſcis, & dicis de Deo, de virtute, multa:
ſed quid præſtas? in anguſtiis clamas: Domine
Domine: ſed quid adhibes tuæ operæ?
2. Qus ſecerit voluntatem Patris mei, qui in cæ&=-
lis eſt, ipſe intrabit in regRnum cœlorum Ibid. Effa-
tum efſt infallibile: alia via non intrabis, quam
faciendo volantatem Dei. Sed quæ eſt voluntas
Dei? hasc per Superiores indicat. Qui vos
audit, me andit. Luc., 10. Hanc regulæ mani-
feſtant, quæ non ſint inventum hominis, ſed
Deie. Niſt euſtodieris & feceris omnia verba Le=
gis z augebit Dominus plagas tuas, guoniam non

sgEtadss osem Domini Bei ani, Deuter, 2282

Vide

veErtuets
Nannuhen

geenn,e

ſann

heingn
Mngg 1 ℳn

Alerirn,
ſ atin ne

1
6706.
AE

ulen
eot,ſlin
Nanmh⸗

ſLeithi ,6

nene,

(Mrin D

lie A⸗
eAMuE
eioremur R
6Arunm N
n
to/t 4
Gnmlli t
iennig gunn
NGdeis

POST PHENTEGOSTEN. 534 5
Vide, num facta tua voluntati Dei conſentiant,
Quomodo te habes ad Supetiorum diſpoſiciog
nes / quomodo ad regulas?
3. Mulii dicent mibi in älla die? Domine, Do⸗
mine;nenne in nomine zuo pfopheta vimus, à ds mo⸗
pia ejiciemas? & Tbid, ITune confiebor iliis: g3aiz
nunquam novi ves, Docere, peceatores abſol-
vere „motus magnos in populo ciere, ſunt gra-
tiæ gratis datæ. Si hæc tantum ad Deum adfe-
Ias, audies: on novi vos? Ergo aljiud à te po=-
ſtulat Deus, quod aliquo modo tuum ſit, tuam
cooperationem, éua merita, O quâm egenus es
hackenus! Itane coram Deo comparebis? Adde
quod potes: nam ecſi feceris quidgaidpotes, adhuc
ſervus initilis eris. Deus tamen non uitra id,
quod potes, à te exiget.

F ERI A VL
Mundatur Leproſus.

1. E Ece leprojus veniens, adorabai eum, dicenss
—Domine, ſi vis, potes ms mundare. Matth. &
Confitetàr Dominum, credit omnipotentemy
fateétur voluntatem potentiæ æqualem; neque
ait: munda me; ſed deſideriam ſanitatis ejus
voluntati ſubmittit. Agisne ita cum Deo tuo:
exercesne actum fidei, cùm quid petis 7 credis-
ne eſſe Dominum; polſſe tibi pro arbitrio conce-
dere, vel negare: ſubſiciſne te, & petita tuse jus
diſpoſitioni cum plena reſignatione ? Ita verò
igendunz, alias petis, quod non vullc.
P „ Ar Ras en=

346 HEBDO MADA XII.

2. Bxtendens Jeſas maniem,itetigit saα m, dioens?
Volo mundare. O prompra Jeiu mei benigni-
tas! O ſi dum me in S. Euchariitia tangit, dicat:
Volo, mundare a lepra animæ tuæ. Oitendit ſe
æ que velle, quod rogatur, ac poteit. Ergo ia
iis, quæ ſpeétant ad lalutem animæ, non aucat,
per Deum abeſt. Kccl. 13. Non dicas, vellem, ſed
Deus non dar mihi gratlam Non dat? an quia
noa potelt ? Hoc non credis. An qula non vult?
fallum eſt: Non vult quidem permiraculum,
vult amen eum conditione tuæ cooperationis.
Tuum ergo eſt conditioaem implere, urabſolu⸗
te obtincas. At hic cit iaſicmitas tua.
3. Be confeſtem mundata eſi Lapra. Et ait illi⸗
I’ſus : Nide nemini dixeris, Ib. S. Ambl. l. §. in
Luc. Pracipitur, inquit, nemini dicere, ut doce-
re „ non Uulganda noſtra veneficia. S. Chryſoſt.
hom. 69. ait: gocens, gsaα e,et auenus ab aurz
gloria, & actantia pompa, Diſce hoc & tu: noli
aucaꝑari inanes ventos: noli te iplum prædicare.
ſed Jeium, à quo habes, ſi quid in te cit, qued
laudem merecur.

SABBATHO.

Sanaturx Servus Centurionis.
I. Ceeſſie ad eum Centurio, rogans eume
Domina, puen meus jacet in domo paralye
ticus, & maleé torquetur, Matth. 8. Domiaus
orans grolervo, coafunditcos, quibus eſt po-
Nos cutaAcatnis, quam. ſervi. Hoc tu indignamn
repur

3011
leſel⸗
Ga amn
mmitr
Ummre

Stanuſm
enetd
14ri g
O
mnots menn
HyucA
zineitiv/
ehulat
AMn KP
uen Cer
A unte
lorfdugt

ihene vo

Aie
onengze
eiert

4

alllonin n
Nlinung d

69

ut Aleut e
Nrene,

A.

tatſtt un

ſe .
KAwel nl

lgn

AKA

/.
l

eel pi
nie ns
alleg l

WodiN

A

4

rlualin
oojeanoni

Weun

W.

l⸗

lnn. Vati

.

Din iMA
guu Ct
5 AAANA A).1
No.KN 1A
unpelli

Wun d

5OS T† PBKENTE GCG. 3437

geputaz, ſed æque indignum eſt, quod potior 6*
zibi cura corgoris, quam animæ. Nonve hæc
jacet paralitica? ſcis quid agendum: ſed ut agasr
non eſt nervus generoſæ voluntatis- Hujus de-
fectn quam parum es progrefſus? Nec plus (pera,
niſi emendes,
2. Ait illi Eſus à Ego venia m, & curabo enm-
Tbid. O prompta ſeſu mei benignitas! vides in-
Krmitstem meam Domine; dic etiam mihi?
Ego veniam & enrabo eum. Dicam proximi
mei nece tatibus, ac morbis prompte advelare.
Reſpondens Centurio ait ?à Domine, non Iunme di=
gnus, ut intres, ſub tebtum meum. Agnolſce viti
humiliratem: Concipe vilem de te ipſo opisio-
nem, non ægre feres contemni. Qasod quiq ue de
ſe ſincere judicat, ab aliis judicari, & dici non hor=-
zet. Quid dicis, quando Jeſas ſub zectum aaimzæ
tuæ venit? ſed quamdiu durat ſenius ille humi-
litatis? Oturpis, in toties regetito propoſito in=
conſtantia!
3. cus mira:? us eſt, & ſequentibus ſe dixit: Non
inveni tantam fidem in I-rael, Ib. Miratur adem
Gentilis hominis: præfert eam Judæis cognitio⸗
ne Dei illuminatis. Addit multos veoturos ab
Oriente & Occidente ex gentibus ad regnum
Dei, & filios regni ejiciendos. Qot ſunt ex liis
ipſis, quos tucontemnis, qui te vittute ſuneraatè
Amore, & æſtimatione tui deciperis- Time. gi
per vôcationem religioſam deſtinztus es fhus
tegni, ne excidas & alius ſubiatret, Vade. & ſs-
cas eredidiſti, Ras sibi. Et ſanarits eſt gser ella
bora
5 6 Vides

348. HEBDOMADA XiIII.
vide, quid poſſet fidacia cum humilitate apud
Denm.

DO M. XIII. POST PENTEC.

Filius viduæ ſuſeitatur,

T. Um appropinquaret borta civitatis „ecce

difunkusefferebatur, filius unicus Matris
Juæ! hac Vidua erat. Luc, 7. Filius unicus,
ætate & opibus floridus inopinato moritur.
Quis vitæ fidat? Hoc adoleſcentibus cogitan-
dum ſæpe, Plures moriuntur juvenes, quam
ſenes, ſed ſæpe imparati, quia ſpes vitæ „ quæ
actat, decipit, Quid ſi hæc eſſet hora migran-
di? Hoc age, quod ageres, ſi certo id ſcires. In-
tervenit jeſus „non caſu, ſed deſtinato, O boni-
tas! quotics & tecum id egit? offendit eum in
bporta civitatis, ubi olim judicia celebrantur.
Mors porta æternitatis eſt, Hic judicaberis.
JEſu hic adſis!
2. Hominus miſericordia motus, dixit illi (Ma-
eri) noli flere. Ibid. Habes anima mea Deum,
cui proptium eſt miſereri. In hoc figenda ſpes;
ab hoc ſole petendum ſolatium. Nolr ſere. Quæ
defes perdira, amafti poſſeſſa. Cuid amas, quæ
Pereunt? febis olim amaſſe, id ama, quod eſt
æternum, quod perdere non potes, niſi ſciens
rejiciaæ.
2. Er acceſſit, & retigie lorulum; & ait?
Adoleſcens, tibi dico, ſurge, Ibid, Hæc ia animam
tuam per peccatum mortuam agit Deus; Acce=
dit per gratiam prævenientem, Unde enim alias
. de

V
(aelgenet

4.
M

1

.
4 Nelen

ni Mun
Coren nlr
ſ ſiri 7
Nent ete

lmida⸗

In
mnuhes

ſam
pn
crlhet

Iimcui
NANN N
eghri cil

„

ugſtcliin

lenen 1
lennt liu
ſſerun
Negtrher
art⸗

4

Ninig.
M ſen

In

aAlll.

1 Uriiueg

D
erann

I autc
lur min le
, Nlin uin
Gimw min
uib apien
en, un
eriie,en
Aabondig
mols larsl
Aiun, Okun
AKun am
1 lehnt
üahe⸗

in i
nint me
lerlhenn 4
mn
lima ſlen
u⸗ i ſen

ulun 64
mun
1Ds i,

bes
1 1

POST PENTECOSTEN. 349

de ruo reſurgeres? Tangit te, vel timore, vel ſpe
futuroram. Inclamat per tot inſpirationes, ſarge-
Kcce, opus Dei eſt, quod reſurgas. jam autem,
quid tuum, adverte, I. Hi autem, qui portabant
ſeterunt; Animam tuam portabent indomitæ
paſſiones? jam ſtare illas oportet, & reprimi. z-
Reſedit, qui erat mortuus: debes te erigere ad
æterna. Bé cœραι logus cum Chriſto, gratias asgere
laudare, & c.
F EKILA II.
Joannis Baptiſtæ ad Chriſtum
Legatio,
r. † Oannes mittens duos de diſcipulis ſuis „ ait
illi; Tua es, qui venturus es ? an alium expe=
ddamus Matth. II. Uade mittir? ex carcere,
Ergo nec in periculo capitis omittit officium ſibi
demandarum. Quæ moleſtia tam levis, quæ
cogitationes tuas nom avocet à Dco? Ze Non ſui
cauſa quærit, qui Chriſtum jam digito demon-
ſtraverat, ſed diſeipulorum, ut eis anlam præbeat
illi dhærendi, En zelus animarum, & dexteritas
Iucrandi. y. Quære ètiam ex te, an jeſum, an ali=
um expectes an ſpem tuam ex integro in eo
ponas, an in creaturis, &=
z. Buntes renuntiate Poanni, qus au diſtis & Vie
diſtis, Ibid. Quid hoc ad quæſtionem iſe ipſum
eſſe, 2on verborum ja ctantis, ſed reram exhibi⸗
tione probat. Ho ipſo enim rempore „ quo ade-
rant Joannis diicipuli, curabat cœ&οο claudoæz,
leproſos, ſurdos „ excitabat mortuos, & pau⸗

P 7 Pe-

370 HEBDOMADA XIII.
peribus prædicabat. His factis reſpondet. Profi⸗
teris te imitari Chriſtum? operibus hoc proban-
dum eſt, non nudis verbis aſicrendume Qus in-
gerrogabit opera veſtra, Sap. 6. non paſoetur ver-
bis. Cura, ut opera vocationi reſgondeant.
3. Beatus eſé, qui non fuerit ſcandalivatus in
me. Ibid. Hoc adjecit, ut oannes anſam ſumerer
præmuniendi diſcisulos, & de ſua eos paſſione
inſtruendi, ne co tempare ſcandalizentur cjus
humilitate, oppropriis, morre. Sed etiam tui
cauſa dicitur, ne qui imitator vis eſſe jeſa, pu⸗
deat te ejus humilitatis, contemptus, patientiæ,
&, Verd eoim ſcandalizaris, & offenderis his;,
qui poſt tantum exemplum hæc fugis.

PERIA III.
Joannes à Chriſto laudatur,

. Uid exiiſtisg in deſertum videre ? arundinem
vento agitatas hominem mollibus veſti-

um à &c. Matth, 1I. Ex occaſione quæxz

ſtionis factz „ poterant exiſtimare turbæ
Joanaem, qui Chriſtum Meſſiam prædicaverat;
jam murtaſſe ſententiam, aut ſaltem dubitare,
Laudat ergò eum à conſtautia ſententiæ, quod
non ſit arundo vento, huc illuc agtata; & à dura
educatione, quæ multam conducit ad animi fir-
mitatem, Oppone hic tuam inconſtantiam?
ſurgis: incipis domare paſſiones, deſiſtis: pro-
Fonis Iecte agenda, ſed cum agendum, omitæ

gi35

6
M

10

eneiicht
luen 14
o e,
zhs nu
an diſ kedi
Eoulruct A
rgtlengiut
bunrlar,i

Alae Adgu 1

uia
Mdekiun

Put ünſe
unz um!
Wlects⸗

undn mt

Pmmiu i
iit

m der
le'iriz
e h
n. en

3
n
An

.

nebarle N
edulent
luen,
Nrſhtr
ſelgoen
tſentin
ererline
le luanſin
utlirtue
17 Wedint
ſieleelt,,t
g gtienir,

nn

adahkt,

uinlen
in
oetlune
Ailimmt In
n alinen

drn Ihin
bletenn e

tunli
AAel nli
eſtmn
onen Klhih
60,*
l i

POST PENTEC. 35
tis? recedis à creaturis „mox iterum accedisg
Doles emenda.
2. BEtiam dico vobis, pluſguam Prophetam,

Ilpſe enim eſt , de quo ſcriptum eſt., Boce ege mitto

Angelam meum ante faciem tusam. Ibid. Plas
quam Pnopheta, quia Chriſtum non prædirit, ſed
monſtravit: Angeluns, abecodein ofhcio Præcur=
ſoris rite adminittrato. Ita fidelem ſervam Chri-=
ſtus non laudat, niſi ab officio: & hoc elt vere
laudari. Non qui officium majus gerit ille lau-
dabilior eit, ſed qui ſuum cxaétius admiziſtrat.
Quid ad te de alliis ? tu tuum, quod obediceatia
imponit, adimple. Hocne curas? vide quo de-
ficias; & quantum vis aà Deo laudari, tancucn
fidelis eſto⸗ ,
30., Unter natos mulieram non ſurrexiz major
Joanze Baptiſta, Ibid, Eximia oaanis laus! ſed
qua dignum ſe pꝑræititit. Non pocteſt Oeus lau-
dare, nii qued dignam eſt laude. Ar ut dignas
ſis, Deus facit quidem, ſed non ſine te. Placeret
tibi, ſi laudarcris a Chriſto; obtinere potes, ſi
Joannem aaimi conitantia, aſpiritate vitæ, Ie
mortinicatione tui, zelo Chriſtum glorificandi;
Angelicis moribus 1miteris.

F E RI A MV.

Magdalenæ Converſio-.
r, MUuer, Ju. erat in Civitate beccatrix, ag
ocognovie, Juod eas accubust in, domo
Phariias » atzulit sabaſtrum. Luc. 7. Magda-
lena ob vitæ licentiam crat urbis candalum,
Deus

352 HEBDOMADA KXIII.
Peus, qui n02 vult mortem peccatoris, movit
illam interne. Ita bonitas illam amat, etiam cum
offenditur. Ut cognovit fide Deum, illuſtratio=
ne ſeipfam, & ſua peccata; prudentia occaſio=
nem opportunam: ſtatim ſise dilatione accur-
tit: ſiae reſpecta domus alienæ, hominum præ-
ſentium, convivii, Quanta ie docet exercere
ſæpius fidem; cognoſcere fe ipſumi: arripere pri-=
mam boni occaſionem; capere generoſas reſo⸗
lutiones? non relpicere homines, cuùm de ſalute
tua agitur. O ſi hæc obſervaſſes hactenus-
2. Ert ſtans veirò ſecus pedes sjus, Laerymis cœpit
gigare pedes ejus, & gapillis cabitis ſusi tergsbat, &te
Ibid. Retro. Ex humili confuſione declinat
oculos Chriſti, ac convivarum non penſi habet.
AcKtu ſi confunderis oculos hominum deolinas.
Hæc eſt tua ſuperbis. æ ex amore, & dolore
lacrymarumcopia, ut poruerit Chriſti pedes la-=
vare? Quam modicus ergo tuus amor & dolor,
qui nec guttam ebulilit! at vide, ur eum accen=
das motivo bonitatis Dei.
3z· Be oſculabatur pedesejuz„ &üun gu ento un-=
gaebate Ibid. Omnia peccatorum inſtrumenta
coegit in obſequium, O ſi & tu quod tibi turpiter
exhibuiſti, jam Beo laudabiliter efferas: & quot
in te habuiſti oblectamenta, tot de te in venmias holos
canſta. S. Greg-hom. 3;. Ar Chriſtus interim
muadabar Magdalenæ animam; extinguebat
amorem creaturarum, &c. In hoc tu mille lacry-=
mas funde, ut tandem tui, & rerum creatarum
amor extinguatur,

K.-

itter

pet
etelſen
Alzunßt

litlco/ge
mAAʒH
or geber. 1
I Ae 1

AHn d be ve
tle

llgtleu
ſeſ⸗ , ,
ltlatkr
ſormeane

,,,
heite.

S or
M. O.

,

ectnni

POST PENTHGCOSTEN. z5 ½
FERIA V.
Chriſtus defendit Magdalenam.

de Clltate
dulannn 1. P Hariſaus ait intra ſa , dicens? Hic ſ eſſit
. Propheta, ſeiret utique; quag S, gisalis eſ
mulier, quæ tangit eum à quta peceattia eſte Luce)s
Uno judicio, qaor errores oommirtit? I. Chri=
ſtum nen eſſe Propketam. zeChriſfum ignofare
ſtatum Magdalenæz, 3. Magdalenam ſam con-
tritam, eſle adhuc peccatricem. 4. Chriſtaar
debuifſte hanc mulierem rezellere. y. Immua⸗
durmm ſieri jaſtum, ſi tangatar à peccatore, Errats
qui temerè alium judicat; & quam graviter ? Ta
ockuucin reipſum ad cenſusam revoca. De alio, ſi Chri⸗
Gur, A ſtum in eſus perlſona intueatis, meliora ſenties-
Citintetr . 2. Pides Bang mulisrem: is travi in domani
mmAt eaam,as dan pedibns meis non gegiſti: bac autem,
Keunun &, Ibid. Sub judiciam Phariſæi venerat & Chri=
ſtus, & Magdalena: hujus patrocinium ſuſcipit,
/ugus . de ſe tacet᷑; ſed & Magdalena tacet. Sile, ſi cujaſ⸗
a iimd piam murmurc tangeris; Deus pro te loguetur!
lſi Quia ĩpſa veritas eſt, non ira, ur homines. Vi⸗
gu der „ quod es: non quod alter judicat. Hujus
ttnnmud jadicium time, non hominum. .
. Oritsn 3. Remituntur tibi pectata tuas, Tbid. Quid

sendhi

gin ſenſerit ad hæc verba Magdalena 7O ſolatium!
ge⸗ Meeff ſed quod à dilectione pendet: Aaoniam dilexit
ir cuus multum., O ſi id & ego audire merear! me=
EieloN rerer utique, ſi diligerem multum. Nôta?

non parum „ſed multum diligendus eſt Deus,
ſaltem

784 HEBDOMADA XIII.
faltem appretiative, ur creaturis omnibus pra7
feratur, Itanò asamas? Pondera, quants tibi kui,
quanta Dei cara: quis in res creatas, quis in De=
um affectus. Non ipers remiſſionem, niſi dede-
tis dilectionem.
Ejicitur Dyęmonium cœcum &
mutum-,
, Blats: ſt ei Damoniam habens, éæcas
it As, & cusrαgvit eism, ita t loquretur, α
videret; & finpebant omnes tuerbe, Matth Iz.
Aſtutus dæmon eos occäpat ſenſus, quibus eſt
vis ad fidem, Khdrs e audita) & ad cognitio=
nem Dei (inviſibilis ejus & creatura meendi, per
sa qiss falbta uant, intellecta eontgpiciuntnzeRom.! J
br ergo via ad coganitionem Dei erepta „ qaæ
boni ſpes ſapereſt ? ergo cave, ne hos ſenſus
tibi deæmon occupet. Audi verbum, quo
erudiatis; vide ia creatis inerestum Deume
Benignitatem ſanantis expende, quod non ro-⸗
gatus præitat: quid faciet tibi, ſi ardenter ro-
ges? ſcit murmuraturos Phariſæos, quid tum?
ſi attendas hominum ſermonibus, naunquam ſeriò
fervies.
2. Dui dam autem eveis dixerant ; In Belzebub
Brincipe da moniorum eiteit demonia., Luc. 1H1o
Invidia ſemper de optimo venenum ſugit⸗
Liberatum à dæmone negsre non poterant; er-
go id occultoò pacto Chriſti cum dæmone tri-=
buxst. Si Chriſto tam gravia imputantur, quicd
miraris leviora tibi affiagi? Eſne Deo tuo ſan-
iori

NN

pim

eluindenct

Nrcinan
Ni pN
7ℳℳ N. i N.
vmreleit nt
lr. Nn
Plitmimmin
ulpenru
gin
MMantrtu,

D
rituif
1, Ptt
cleitn hn
lionen iſet

I
meco!

1
,eid
Iu hfunini,6
Une Muh in
lein Ahus
) l D
atmi Kund /
NNurdt,Non/
e,

.4—

A EN, A
kutunn e

le dl⸗
lb,t uhunt
elen,, Aln
ulunſ
Gepnguin.
Vart
lamenii 4
Nenend

5OST PHENTECOSTEN. z/
Nior? Id portiùs attende „ qui Chriſtus rulerit.
Non ulciſcitur cum poſſet, non commovetar.
Confutat cum modeſtia calumaniam: non efle
dæmonum ſe invicem ejicere. Kcane tu calum-
niis petirus, non ſentis? manſuetè toleras? ſo=
lius Intuitu Dei refutas ? an magis, ne tuus ho=
nor periclitetur?
zo di in digito Qei ejicio damonia, profvktopere
venit in vys regnum Dei, Ibid. ex eo, quòd Chri⸗=
ſtus non eiiciat daæmonia in Belzebub, iofere,
quod ejiciat in virtute Dei: alia enim virture
non poſſunt. Vide, quàm præcludendus omnis
diabolo in animam ingreſſus 5„cùm nulla vi tua
eum poſiis exturbare, Invigila ergo portis ſens
ſuum: quia per hos plerumque acceſſum habet
Nihil concede ſenſui, quod recta ratio non di-
ctet concedendum.

S ABBATHO,

Signum Jonz Prophetæ,
1. M Ner „volumus à ts ſignm habera;
* Matcth. I 2. onæ impudentia à% viderunt
mortuos excitatos „morbos ſanatos, cœcο*
& ſurdos reſtirueos, & ſigna qurunt: non us
credant, ſed ut tentent, Idem ta cum Deo agis.

Petis ſola ejus virtute ficti, quod in hac provi=

deantia facere non poteſt: intrare regnum Dei
ſine violentia? liberari a tentatione iine tua re-

ſiſtentia: virtutem aliquam ſine mediis à te ad-

hibendis., Ita verò Deum tentas: & quæ tus eſt
imgudentia:
.. Sign a m

556 HHBDOMADA KXIII.,
2. Signum non dabitur ei z niſs ſigna fona Pro-
pheta. Ibide Id eſt ſignum ſuæ mortis, t ſcias,
ſicut Chriſtum epertnit pati, & ita per violen-
tiam intrare in zegnu m ſuum; ita tibi non obven⸗
turuar nifi vim ioferas. Ergo mragnanimitate, &
generoſa ſolutione eſt opus. Et ia hoc miſer de=
ficis, Vide, quam tepidæ ſint tur reſolutiones;
& quid mirum;, ſi nuùllas eſt effe cus:
3. Piri Nnivita npgent in zudieio eutn, generaz
tione iſta, & tton de muan eam. Ibid. Quia Ni=
nivitæ, ut Bafbai, & Geeatiles, præ dicante Tonz
pœitentiam egerunt. Iibi dici exiſtima;: ſæcu⸗=
jates ſurgest, & te cenfundent, qui gratiam
Dei nos in vennm acceperunt;, ſed [ua cospe-⸗
fationé eſſicacem feddideranr. Er quid tu agis
ſocors religieſe? ſigaa petis? Non eſt ſignum
gratia vocationis? Non ſunt ſigna tot inſpiratio=
aes Dei, tot exempla, tot monitiones? &c.

DOM. XIV, POST PENT.
Qui ſint Mater, & Fratres Eſu.

I2 P†Cce Mater tuas, & fratres tui foris ſtants
quarentes te: Matth. I 2 S. Hieron. hic
ait, Hoc Chriſto nunciatum ad inſidias tendens
das, utrum ſpirituali operi carnen, & ſangeinem
praferats At CHriſtus, quaſi indignans, repouit:
Qus eſt Mater mea, & qui ſunt fratres mei? quaſi
diceret: cum Dei ne ofium sgitur, nibil mi⸗
hi eſt cum Matre Exuilii & du omnem carais
alffe⸗

,Veglniane
4 ie Mn
, ntfe;
ſoutate unt
un ,5f Don

,

pegunen i
CGALe

GnCen

ſgun an

Uelanie e⸗

guglſatinnn

UI.
lunſe
lengiiei
irinibinte

Britbont⸗

l ielcorie

0 (NN

11linld

, eLe:
rente

N

. 67
nrſt.
7
18 HN
dinlutt⸗
16

POST DBäNTEOOSNTEN. 53 ½7

affectum ? Nihil ſanguini concedis in præjudi=
cium Dei? Cavc illud audias? Qui amat Pas
grem, aut Matrem plus q 1,à me, non eſt m e dignus.
2. Er extendens zmannzm in diſcipulos ſags, Aie
Xit: Ecce Mater mea, & fratres mei, Ibid. Greg.
hom. 3. in Evang. Qui Chriſti frater, & ſoror
eſt creſlendo, Mater efficitun predicando; ſi per ejus
vocem amor Domini in proximimentegeneratur.
Ecce Virorum Apoſtolicorum dignitatem, qui,
ſpitituali modo Chriſti Matres fiunt prædicane
do „ conyertendo, accendendo ad Dei amorem
alios. Accende in te Apoſtolicum ſpiritum, ut
hac dignitate potiaris.
3z.. Luicun que ſecerit voluntatem Patris wei,
qui in eœlis eſt? itſe meus ſpater, & ſoror,: & Aas⸗
ter eſt, lbid. vult Chriſtus dicere ſpirituslem
ſibi cognationem intercedere cum iis, qui fa-
ciunt voluntatem Patris ſui. Una enim, ait
Chryſoſt, hom. A5. in Matth. ſols & vera neceſ-
ſitudo cꝶm Chriſto eſt, ut voluntaten Deifacias
ad quam ſequitur amor tenerior. Vides pretium
obedientiæ. Superior, Vicarius Dei eſt, à quo
regitur? ſi quid imponit, ne te ſubtrahe; Hog
unum te moveat: amaberis à Chriſto.

F ERI A II.

DParabola ſeminantis, & ſeminati.
1⸗„RRut, qui ſeminat. Lug, 8. Seminator Deus
— eſt, qui extir bopitate ſe communl-
cando crezturis: potentia groducendo, provi-
dentia guberaaado. Mirarg, & ama bonitatem,
ſubde

33 HEBDOMADA XIV.

ſubde te potentiæ, committe providentiæ. Se=
minator Chriſtus eſt; qus exit à Paire, & venie
in mundam, ex amore noſtri incarnatus: Agno-
ſce amorem & redde. 3. Eit quiſque vir Apo-
Rſtolicus, qui exit ad proximi cutandam ſalutem.
mic zelo, & ſolida virtute opus eſt; ne dum

quærit alienam ſalutem, perdat ſuam. Vide

quantopere in tua vocatione ſolidas virtutes tibi
debea⸗ comparare ? quæ deſint.
2. Seminare ſemen tunm. bid. Semen ſunt 1.
Creaturæ, mundus, ager. In hoc & tu poſitus es.
Memento Creatotis & gubernatoris cui. S. San-
guis ac merita Chriſti, & inde gofluentes gra-
cizg. Terra eſt anima, tam ſterilis, quam f&αcunda:
quia omnibus datur. Admitanda Dei bonitas!
mileranda tot animarum ſterflitas! 3. Eiſt do-
Ctrina kvangelica, inſpitationes internæ, ager

eſt iatellectus, æque etiam ſterilis, qui prætet.

cognitionem, nou ulterius dirigit, ac fœcun-
dus, qui voluntatem inclinat. Quanta cura ex-
colendus intellectus ſupernaturalibus princi=
Piis! Quam zdmitandæ iaſpirationes divinæz!
3. Eumm ſemsnat, aliud cecidit ſecus Vism.
Tbid. Triplicis generis iautilis eſt terra: I1, Secus
iam, cit anima ad creaturas effuſa intra ſe non
collecta, aperta obviis quibuſque cogitationi-
bus mundi 3 tanquam viatoribas, quæ concul-
cant bonas inſpirationes. Unde nullus guſtus,
una orationis hera unus annus videtur, cujus
ſisem vix expectas, t rcvetaris ad tua ſolatia:
OQ miſcra anima, per qucm omnis meant, præ-
ter

0!
elun e
rifrenan
hr b

1

(tbuue
ſt m,

a .
Akunc waa;

Do Wlen

d ümwdn

Nlepenn
Putlen e
ng are
Pnſancghame
hriheunn
AAliun
ganmth

Urltanen

im P*OST PSENTECOSTEN. 355

ine Roſiies .
arze⸗ er Deum! ſepi ego viam tuam horaria, aut cri-
rine⸗ am frequentiore recollectione. Urge interdiu
e mastina propoſita, ecc
Mllare õ “
Budk F E RI A HII.
NlE L N
eloſen ue

Continuatio ejuſdem Parabolæ.

n Ae A Liud cecidit ſjapra petragza; & natss Arait,
Alen 1uig non habebat kurzorem. Luc. 8. Pe-
GEN troſa terra eſt anima jam incurata pravis habi=
ud tibes aſſucta vivere ſecundum ſenſum: cui ideo

eH noneſt, niſi modicus devotionis ſuccus, ac inde
uemh mille præpoſita, & agnitæ veritates, non unam
Wuihint agunt radicem; quovis affectu amoris timo=
elu//“ „zis, humani reſpectus, &c. cxſiccantur. Talis
re; ſcinper incipit, & incipiendo deſinit. Si talis
als,a ftenn es, quid fa cies. cum venerit Pater familias, & ab
uuer agro ſuo fructum requiret? Conclude, quam
.Quhan ſtudere debeas prayis habitibus edomandis.
utmi . Aliud cecidit inter ſyinas, &. Simul eortæ
eiueſdn Kina Iuſjoca verunt illud: Ibid. Sꝑinoſa terra eſt
wGWE anima negociis immerſa, & curis iuutilibus ob-
Anm NK Tuta: cui cura ſui, Dei, & &teraitatis eſt po⸗
Ainblen ſirema; quæ agnoſcit verirstes ſupernaturales,
lere onmier ſed ob Alias curas, v. geiſtudioinm, aut officii⸗
bu gu ſibi tempus non aſſumit eas ma arandi- Infœlix
ele ashima,in qua ſuffocatur ſpiritus Dei ? cui ſtudia,
vel nimius cum Prozimo citra neceſſitatem
deni agendi aſtectas, tempora Deo danda luffuratur?
ut,, Iatelligis, quam omnes alias curas moderari

3. Alma

360 HEBDOQMADA XIVS

3 Alind cecidis in terram bonam, & oytum fs-
git fru dum. Ib. Addit Matthe c. 13 alisd gente-
ſiasm, aliud ſexageſimum aliud trigeſimam. Hæ
eſt aninta bona, & optima, oppoſita tribus grio-
tibus; quia audie verbum Dei cum guſtu; quia
inzefligit illud expendendo, & dirigendo ad pra-
Xin: fractum adt ert in patientia, ſive conſtan-
tiâ ſuperande difficultates. Talis eſſe debes, terra
optima, gquam nulla præterest particula boni,
qua totis viribus nitatis ad vxirtuem - ut Deo
placeas; nec contentus ſis, fructum dare trigeſi-
mum, Kd continere ad genteſimum, hoc ceſt ad
majorem & ſemper majorenm DBei gloriaw.

FERIA IV-

Parabola Zizaniotum.

I. OEminavit bonum ſemen in agro ſue; Cum
autem dormirent hemines» venit inimicus
sjus , & ſuperſeminavit zizania, Matth. 13.
Quæ ſeminat Deus, etiam in terra optima, cor-
rumpere nititur diabolus, mundus, & caro; id-
que tam artificiose, ut dum ſunt in herba, ſive in
principio, aon diſtinguas facile granum boanum
à zizaniis ob amorem proprium, qui falſis veri
colorem inducit. Expende, ſi quæ habes bona,
quantis ſunt mixta malis, reſpectibus humanis,
intentione minus pura, amore proprio ?2 Er hoc
fit, dum dormiunt homines ?s qusndo non ſerio ſi-
bi ipſis invigilant. Quam ergo in omnem par-

tem vigilandum 2
2.Ciu m

9 M
umnian
g or euſ
luini
,nunlrl
lbeaen ein
eununkanhe
coumg rauf⸗
ilepe, un
luleitgcircn
tiigangunn
nulik,
1 nluſzin
ynnlulben h
hllt ſeug
li⸗ en
aunliuen
MWAratr
muuguimni
leruntzr
nudllgei
rwen ſel
i ine
rtitl
Nipfe

AN

zlatn hn
d Ali
lulteiug,
zolntir,t
du tuntd
Acliru,

enta, ncgt⸗
Tuutleltne
Vrer unict
nuen/ 0
Mmartirt
unn, eu
nu,

Mor⸗

n enr den
nu dnt
4
nn Nn

ni nefinn⸗
AKanm

,LN

POST PENTECOSTEHN. 361

4. Cum autem ersviſſit herba, & frubtum fe-
yebat, tunc aperuerunt & zit ania. Accedentes
autem ſervi Patrisſamilias dixerizt ei: Domine,
nonns ſemen bonum ſeminaſii in agro tuo unde
ergo habet xizania? Et ait illis: Inimicus boms
hoc fecit. Ibid. Ad te dici exiſtima, videbaris bo-
num ſemen in herba tyrocinii, jam apparent in
te zizania, & cadit ſpes illa, quæ de te l. gebatur.
quo animo hoc exciperes? Ab inimico mi-
nc, I. à te ipſo, qui nimis amori proprio indul-
ſiſti. 2. à ſociis; adjunxiſti te iis, in quibus plus
levitatis, quaàm ſpiritus; hinc eorum mores con-
traxiſti, &c.
3. Servi autem dixerunt eit? Vis, imus, & eol-
ligimus ea? Et ait: Non: ne forte colligentes ziva-
nia, eradicetis ſimul & triticum. Ibid. Vide pa-
ticntiam Dei, & ſuperiorum cum tuis defe G-
bus. Tolerant ſubindè eos, ne omnino eradice-
tis, cum ſpe tamen emendationis. Hæc ſi non
ſequatur, quam timere debes, ne in tempore meſ-
ſis, ſeu mortis, dicat Deus: Colligite primum Li-
nanias & allegate ea in faſciculos ad com burendum
igue purgatorii. Non blandiaris tibi, eſte mo-
dicam, quod igni detur 3 fotte tunc videbis
immanes faſces lolii parum tritici. Si hoc ſanctè
timueris, tunc hirmius ſperabis.

FERIA V.

Parabola grani Sinapis.
1.G mile eſi regnum cœlorum grano Sinapie,
quod atcipieni, homo, ſemina vir in agro

Iuez

36G HEBDOMADA XIV.
ue, quod minimu m eſt omnibu; ſeminibus. Matt. 13.
Graaum hoc, ſunt Evangelicæ veritates. Quàm
wiles munde, & abjec : Beatos eſſe paupe-
ges, & qui perſecutionem patiuntur?: Divitiss
æſſe ſpinas: Jjugum Chriſti eſſe ſuave, & c. Sed
ſeminandæ ſunt in animam, per vivam carum
Apprehenſionem, & ruminationemn. Dic mihi
Jer. 12. Quare deſolatione deſolata eſt omnis terra
animæ tuæ? quia non recogitas corde. Noli ess
ſtimarg ſecundum carnem, ut hactenus æſti-
zmaſti.
2. Cauin autem ereverit, majus eſt omnibus ole-
gibus, & fit arber. Ihid. Hæ veritates, ſi eas in
Pono corde ſemines, & intelligendis ſtudeas,
greſcent in arborem ferentem fructus dulces
Zutturi Eſu, fructus honoris; & heneſtatis;
dum e contrario falſa mundi, & carnis princi-
pia ferunt fructus turpitudinis. Attende, quàm
hoc verum ſit; & tanto magis penetra verum, &
genuinum ſenſum degmatum Chriſti, cum de-
ſiderie practicandi.
3. Ita, ut volucres cœli veniant & babitent in
gamis ejus. Ib. Volucres, intellige ſanctos affe⸗-
Aus unionis cuam Deo, qui, cum bene intellecta
eſt Chriſti do ctrina, in animo oriri ſolent. Hinc
ænim eſt ſtudium placendi Deo omnem cjus ve-
untatem implendi, non minus in arduis, & ad-
Gerſis, quàm in facilibus, & proſperis. Hinc col⸗-
lige, cur ra tam generoſis actibus carcas,

f,

dut

rlllet
Aoh,u
nin iun
miiil
ond Aud
1a glnd, .
AWA
Ilucuniun
IN Fuinnnu,
o in rinin
nn mnir 4
tilutr hen
Rlchlse
Rahauen
Naälnde
1 Aadn
tiwei n

Uich Auynrh

gilau ge
nee ei
K
ierlgga,
tiäneuc
ni

eu

ſerizie li
r ſeile
Benall⸗ i
itnhzin
leſunt
Perſinu
ioren Dil
iriciiaun
ℳ, N⸗
Ulldenue

ugenrttiin
elren denl
Gltalt en
en ud dt
,,/Ahautit
4 mifit
mnlgtn
rmumd
adiln e

nelerlutil
ander ink
eiället 1
eo oNrNihe
SLõ
Naes
bucen

2A5T PKENTECOSTEEN. 363
F ERIA VI.

Parabola theſauri, Margaritæ,
& ſagenæ.

1.G Imile eſt regnum cæœ lorum theſauro abſcendito.
Matth. 13. Hic eſt religioſa perfectio eb
copiam gratiarum, ſed abſconditus ab oculis
mundi, & imperfectorum, qui non æſtimant.
Gui invenit, abſconait: non quæris, ut inveniss?
Pra gaudio illius vadir. Non habes tuum gau-
Gium in rebus ad perfectionem ſpe cantibusi
ſed adhuc in vanitatibus, in obleéctamentis ſen-
uum? Vendit omnis, qua habet, & emit agrum
ilum: Non relisquis omnia ? adhuc tibi per
amorem proprium, adhuc creaturis adhæres:
ſed quid tandem reperies in manibus tuis.
2. Simila eſt regnum cœlorum homini Negetia-
tori, quarenti bonas Marga ritas. Ibid. Negotia-
tores; cui dixit Deus: Negotiamini dum vanto.
Luc. 19. Sed qualis? ſcuta mundi quæris? an
Margaritas cœli? Margarita optima, charitas
Dei eſt, ſeu unio cum Deo. Hanc ut obtineas,
quid agis ? Ille abue, & vendidit omnia, qua ha-
bait. Abire te oportet à te ipſo, à rebus creatis
„bſtrahendus affectus, qui obſtat perfeéto amori.
Quam parum id hactenus feciſti! Ideo friget
cor tuum. O ſi ſaltem ab nunc id præſtes.
3. Simile eſt regnum sælorum ſagena miſſa in
mare, & ex om ni genere piſciua congreganti. Ib.
Sagena eft. Chriſtiana quævis, & religioſa

QQW2 Con⸗

464 HHBDOMADA XIVZ
Gongregario, qua à Deo boni & mali, ſeu tep idi ol Ghi
religioſt in mari hujus mundi capiuntur. Es in
ſagena, noli tihi blandiri: non enim ideo bonus,
a&t tutus ſed tuo conatu, aut fervore fieri debes. yjlunidl
Age id maturè, quia ſaga ſenſim ad littus æter- ileut
pitatis trahitur, Ibid, Elsgentur be in vaſa mali bimm⸗
gutem ſoras mittentur, Redde te dignum meliore alatft
ſorte . SmerKs.

Chriſtus malè secipitur in ſua meſt
. al l
Patr 1. dair 4
1Er Venienꝭi in patrigm Iuam, decebat ses in Uinscihrn
synagegis eoras. Matth, 13: De Nazareth
ſermo eſt, ubi vixit Chriſtus uſque ad 30, æta-
fis annam?, Noluit hic auſpicçari Evangelii prz--
dicstionem, quis illicèò contemptus fuiſſet,
ſi à fahrili ofcina ad cathedram probliiſſet,. E
Voluit ergo comparafa per alias civitates fama, NAN

sorum animos ad ie deſiderandum, & accep⸗

fandam diſponerc, Quid ergo agis ?removeads (nnn,l
ſust impediments, & ponenda merita.,
2. Ita at mifsrentur, & dicerens: Urnde huié n
ſapientia hac, & Virtutes Nonne big eſt fabri
Slius! Gc, Es ſcapdaliz abuntur in so. Ibid, Nen
Gaudere eos decebat de Conciye ſuo tantæ ſa⸗ nl
pientiæ,z & potentiæ, tam sbaliis honorato, ut euc
paſſim eum ſequerentur: & eccg ipdignantur.
Quantas gratiss Naszaretho contuiite; hic incar a
natus eſt, hic habitavit, hanç exemplo ſuo
grudiyit. Et jam contemnitur, quia humjlis e
V ccLon- Am

lnar i⸗

W

Emllſa
cſun
neriſſnke
elveniie⸗

nze

Nbenine

enmin

60
in ite

n, ent
hn De Nuu
fri s
N
Nentei le
An
aceren
gudn 1
1 Gnepe
Benuideh,
G
Nrt t/ 4
rter
nciſ in n
bliannmn
csbeer

POST PINTECOSTEN. 365
conditionis eſt, quia fabti filius. Ita mi Jeſu, te
pejus tractant, qui plus debent. O ingrati? Re-
cogita gratias, quas accepiſti. Sed quomodo
Deum tuum tractaiti ?t ſi non Vetbis, certè factis
ſpreviſti e)us doctrinamsdum eum ſequi noluiſti.
3. Bi ejecerunt eum extra civitatem, & duxe-
runt illum uſque ad ſupercilium montis ,ut pra tis=
pitareat eum. Ibid. Quia noluit ibi miracula
edere, uti fecerat in Capharnaum. Et hoc ex
amore in patriam, quia ſcicbat nec miraculis
credituros ; ne ipſa miracula eſſent illis majoris
pœnæ occaſio. In te quot ſigna facit? quot gra-
tias exhibet? Qram curandum eſt, nc ſis tibi
caula majoris pœnæ! Ingratèe! toties eum ejicis
extra civitatem, queties gratiam non acceptas.
Toties eum vis præcipitare, quoties imaginem
ejus, te iplum uaquam , in malum ptæcipitas.

DOM. XV. POST PENT.

Mittuntur, & inſtruuntur Apoſtoli
ad prædicandum.

1. P Unte⸗ autem pradicate, dicentes: qaia ap-=
propinquavit regnum cælorum. Matth. 10.
Hæc eſt materia, de qua cum proximo eſt agen-
dum. Ubique regnum Dei, & media quæ ad
illud conducunt, inipira. Recide alias inutiles
converſationes, quæ ſpiritum diſſipant, quibus
conſcientiam tuam gravas, tempus inutiliter
abſumis, proximum non ædificas, Ut ve⸗
◻—3 10

366 HREBDOMAPDA XV.

ro hæc cum proximo agas, aſſuelſce eadem te-
cum a261£, tibi ipfi regnum Dei, & media in-
culca, in meditationibas, in domeſtica con-
verſatione.
3. Inſirmos curate. Ib. ſolatio ſpirituali: mor-
taos Deo per peccatum ſuſcitate, vel adhorta-
tione, vel abſolutione: Leproſos, qui alios ſeu
doctrina, ſen exemplo inficiunt, mundate, indu-

cendo ad pœnitentiam : Dæmoaes, pravas con-

ſuetudines, publica vitia, ejicite, & curate, ut ne-
mo imꝑpunè peccet. Gratis accepiſtis, gratis date,
non quærendo veſtra commoda. Expende, an
ita cum proximo egeris? An non hoc vocatio
tua Apoſtolica à te exigat?
3. Nihil tuleritis in via, ni que virgam. Luc. 12.
quæ ſerviat ad vos, contra violentiam, defenden-
dos: Neque peram, qua cibaria deferatis: neque
panem, etiam ad neceſſitatem: neq ue pecaniam,
neque duas tunicas ad ſpleandorem, & pomꝑam.
Ita ſuos amiciſſimos Deus tractat, quos vult fibi
intimè conjunctos, ideo omnino à cura, & affe-
ctu terrenorum divulſos. Non eris ergo con-
junctus Deo, niſi ſis abjunctus à creaturis. O mi-
ſer! quid iis adhæres, quæ te dilaniant?

F ERIA II.
Prædicit Apsſtolis perſecutiones „
quas paſſuri ſunt.

1. ECce ego mitts vos, ſieut oves, in madis la-
perum. Matth, 10., Quod ovi inter lupos,
hoc

„

gtiii cx
1 Pen⸗
csn fun, G
mgeigtkn
1 glt ſen
1Vegans
lzfy huum
elenun ulnn
i4 Nri
artiänuftls
Anmmenni
Mulian wunt
Pkenn dee⸗
Aa tmnit,
umnu e ir
Uhrudi unen
inümmk
Molimegn
tei l
6 rr 4
len ien

5AN

ilute e
n eitndt
in ein

niohiniu.
itn iie⸗
rſa, i
ethntntdiel
Wur’, glfin
gAautte, s
ei ri A
Mh. Uerhen
nunn hoe l

lunmlul
Nanlum tntt
1Alui n
. urfuenuc
Wen K
ihn ernd
mümicnits
Ponrein erde
luennt0i
eCin!

POS T PEN PKEC⸗ . 3677
hoc vobis eveniet. Magno & intrepido anime
ad prædicandum Evangelium eſt opus. Tradens
anim vos in conciliis, & in Synagogis (is flagella=
buns vos. Er eritis odio omnibus hominibus propter
„omen meum, Quis tibi eſt animus ad iſta? ti⸗
mes? etige animum: cogita illaud? Ego mitto vosy
Ego qui te victorem ceronabo, & c.
2. Non eſt diſcipulns ſuper Magiſtrum, net ſeræ
vus ſaper PBominam ſuum. Ib. Quod te in omni
perſecutione animare poteſt, eſt exemplum
Magiſtri, & Domini tui]eſu. Quas non ille
innecentiſſimus paſſus eſt perſecutiones? Tuns
melior eris? cogita hoc identidem, ubi quid to-
lerandum accurrit? Dominus meus elt Jeſur,
ego ſervus, & & gloria mihi, ſi ſors mes ſit ea⸗-
dem.
3. Nolite imert eos, qui octidunt corp us „Nh⅜
mam autenm non poſſunt oceidere. lbid. Concludit,
pro gloria Dei, neque mortem timendam: hæe
enim animæ nocere non poteſt. Rſae tam gene-
roſo animo? O quam felix, ſi vitam is miniſteriv
gloriæ Dei ponas! Laudas alios, quibus hoc ob-
tigit: cur ipſe non deſideras? Ar non adeſt Ty’
rannus. Sis ipſe interim tuus, & occide in te
quod pernicioſe vivit, nemꝑe concupꝑiſcentias
aase,

S. Er-

.

36 6 HEBDOMADAXV.

FERIA II.
Monet Apoſtolos, ut affectu cogna-

tionis non impediantur.

I. N Olite arbitrari, quia veni pazem mittere
in terram. Non veni pacem mittere, ſed
gladium., Matth. 10. Pax quædam bona eſt,
quam aſcenſurus in cœlum, teliquit Apoſtolis,
quædam mala eſt, maxime Apoſtolicis viris,
quæ innititur affectui cognationis. Hanc qui
vult, Deo bellum indicit, qui vult eam ruptam.
Cogita quantum impediat hic affectus functio-
nes Apoſtolicas. Quam ægré diſcedis a tuis:
quam ad cos abſens anhelas? quam facilè eo-
rum gratia tranſgrederis regulas! quâm afflige-
ris eorum afflictiose? quàm leviter exultas co-
rum proſperitate? &c.
2e Penit enim ſeparare hominem adverſus Pa-
trem ſuum. Matthe 10. Gladius, qui ſeparat
hominem à Patre, eſt lex amandi Deum ſuper
omnia. Hanc ſi obſervas, jam aliud nihil eſt,
cui affe ctu inhæreas, quia totus amor huic im-
penditur. Nondum videris admeviſie gladium
paſſioni. Caro, & ſanguis tibi multum perſua-
dent. Hoc primum præſtandum erat, cum Reli-
gionem ſuſcepiſti & necdum id agis. Ergè ad
principia revolveris. Saltem jam ſic incipe.
3. Inimici hominis domeſtici ejut. Ibid. O
quam id verùm eſt! quid tibi magis domeſti-=
cum, quam ſangauinc juncti? ſed nonnè hoſtes
tui,

1on!

itiumn
rpolkens
it enn
celieu ſ⸗
Mulkyet
kiſueiun
S
letlo ie

11.
Ni

M

1Wen
E Mſe
iculeun ie
ſurud Wen
Animn en
n flnonde
lhr uni⸗
e ealn
lule lu t⸗
Nugint

fklumn
Gunn

ni unt
en nifen
ſtetnn bons
lnnict
hololag nin
rſftur di
imunnnr
eihau boc
gilletin
aun t 1
ntkhe
ier altatr

W
Nun twme
Gn An
1imul Dun,

6 nAintrll

mminon Hdd

Anerle lu
irlanmafei
mdumn euen
oi 49
ral if
gipri din.
ülinn

.. 0I
al

POST PHNTRERCOSTEN. 369

tui, qui inducunt, ut affetum, quem Deo debes
aut ipſis impendas, aut cum ipſis partiaris ſed
quo jure eum Deo ſurripis? Qis tibi magis
domeſticus, quam tuipfe? ſed quis tibi major

hoſtis? Expende, quasxta à re ipſo vulners acce-

Feris, quam palmatia. Quod faceres cum hofſte,
quem ſemel in tuam poteſtatem redigeres, hoc
tecum age.

F ERIA IV.-

De iis, quos Ckriſtus pronuntiat
non eſſe dignos ſe.

1. ◻Ui amat Patrim, aut Matrem plus, quam
moe „non eſt me dignus. Matth. 10, Qnòd
talis ſis, non fatebetis. Faciam, ut deptehendas-
Dic, amas Deum ? amo, inquis. Super omnia?
afhirmas. Debes crgo, t fervias Deo, pattem
aut amicum deſerere; debes frequentibus eo-
rum viſitatiosibus abſtinere, quæ ſpiritum
diſſipant. Non poſium inquis, tam inurbanus
eſſe. Vides, quid magis ames? & non times
horfendum illed fulmen: Non es dignus Deor
32. Qui non accipis ecrucem ſuam, & ſequitur
me, noa eſt me dignus. Ibid. Similitudo morum,
cosciliatrix eſt amorum, Sequatur ergo Chriiti
mores, qui vult digaus eſſe amari. Univerſa
Chriſti vita eſt crux perpetua. Niſi crucem tol-
lis, non ſequeris, non aſſimularis- non amarise
Vides ergo crucis & mortificationis, non tan-
tum utilitatem , ſed ablolutam neceſſitatem?
Q5 O de-

37⁰ HHEBDOMADA XV.

O delicate! quam terreris ſola crucis cogitatio-
ne/ Age nunc, ſi Chriſii eſſe vis, erucifige carnem

zuam cunm vitiis, & concupiſcentiis ſisis, Galat. 54

3. Qui in venit animam ſuasm, perdet illam, &
gqui perdiderit animam ſnam propter me, in venie?
iam. Ibid. Unicus ergo animam ſalvandi ſeu vi-
tam obtisendi modus eſt, vitam perdere prop-
ter Deum. Perdis eam: 1. Si ita mortificationem
Jeſu in carne tua circumferas, ut vita jeſu mani-
feſtetur ia te. Durum eſt hoc tibi, ſed neceſſa-
rium. 2., Perdis eam, ſi per amorem totus tranſeas
in jeſum: ut dicas: ιvs ego, javs non egoe; vivit

Verò in me Chriſtus. Sed quaâm feliciter eum

invenies, quia te ipſum invenies in Chriſto.
F ERIA V.

Jugum Chriſti ſuave ſuſcipien·
dum.

1, V Enite ad me omnes, qui laboratis, &

onerati eſtis, & ego reſiciam vos. Toll ne
juguem meum ſuper vos. Matth. I1. Quam

benignus Deus, qui invitat! quàm bonus,

qui nos exonerst pondere peccatoruam, quo
uſque ad iafernam deprimimur! quàâm amabi-
lis qui nos rencit, cum in via deſicimus Sed quæ

tandem eſt refectio? Tollite jugum senm. Hrgo

ita, mi Jeſa, tuos reficis, jiagam imponendo 2
Omninoita. Quaia nullam poteſt eſſe ſolidum,
& verum in vita ſolatium, niſi in cruce Jeſa,

in qua ſola nos gleriari eportet. Vide miſer,

gquam .

zon!

ungſi⸗
mio en
4 oimnii
nletnſt
lnnmt
nlin tu
amirllen
i tlaiinn
lüruint
Clprg
mepnun
Peuzuenuit
Mmrna
Mll ſer
Aurtaußn
Erina
n Klmg
lan
Cnfnfnier
Lrchſtn
Eenlt

n auint
11, cnien
entiilie
60 8 l 4
Irptean
nuoliſulit
funn tr
iunoniütiee.

liiſa.

A,eel
etoeutttlet
onn g
umfichet eu
ie uile

lcſier

6 arue
tun 1
i 1 E
11in un
encmn ſ

Kum
a
giinuk,

gluc⸗ 6
D

POST PRNTRCOSTEN., 171

quam erres, qui crucem fugis, & ſolatia aliunde
mendicas, ſed inania.
2. Diſcue à me, quin mitis ſis , & humilis cor⸗-
de, & invewietis requiem animabus veſtris. Ib.
In Magiſtrum tuum ſe Chriſtus offert, quem
meliorem optas? claude mundo Pleudomagi-
ſtro aures, & Jeſum audi. Docet te invenite
requiem animæ laſſatæ in via iniquitatis, per
manſuetudinem & humilitatem, quarum iſtà te
Deo, & homini propter Deum pertecte ſubjicis;
illà injurias ulrra ſenſum non admittis. Hinc
collige, our jugum Chriſti tibi grave ſit, quis
illud non portas cum humilitate, & maaſuetudi⸗=
ne: cur pacem animi aliquando amittas, &c.
3. Jugum enim meum ſuavs eft, & onus meum
leve. bid. jugum vocat vel legem Evangelicam,
vel adverſitares & pesſecutiones, vel difficulta-
Km, quæ ſentitur in lucta ſpiritus adverſus car-
nem. Vocat ſuum, quia quantumque ſit, illud
nobiſcum ſubit, gratia nos ſua adjuvandoe
Conjungere ergo Peo, & ſuſtine. Eccl. 2. Nec quæ --
rere eſſe grave, cujus potiorem partem Deus ipſe
ſupportat. Generoſa hic reſolutione eſt opus.

Joannis: Baptiſta in careere occi-
ditur.
1 HErodes natalis ſui cœnam fecii Princi-
1pibus, & Cumque introiſſet filis ipſins
Hoerodisais „Jſaltaſſes &c. juravit illi: Quid
1uis:

372 HEBDOMADA XV.

quid petieris, dabo tibi, licet dimidium regni mei.
Marc. 6. Quanti æſtimat levem chorcam inſa-
nus, pro qua dimidium regni pollicetur? At
major eſt inſenis, qui ꝑro una voluptatula re-
nunciaſti regno cœloram, &c.
2. At illa pramonita à Matre ſua. Da mihi,
inquit, hic in diſco caput oannis Baptiſta. Matth.
14. Conſilium petit ab hoſte oannis: quid mi-
rum- ſi mors ejus ſuggeratur? Peſjus tu agis, ſi
rerum agendarum conſfilium petasa mundo, à
carne, à tuis paſſionibus. Quaties tibi ſuggeile-
runt caput, non Joannis ſed Chriſti; quia quo-
ties peccas, quantum eſt in te, Chriſtum occidis,
quia ponis candem cauſam, ob quam occiſus
eit. Stulte rationem conſule in rcbus agendis,
non appetitum.
3. Et contriſtatus eſt Reg. Marc. 6. Quia Joan-
nem æſſtimabat, & ſuam inſaniam advertir. Noli
Præceps eſſe in decernendo. Age omnia præme-
ditatò, poſt acta non pœnitebit te. Propter usju-
randum;, & propter diſcumbentes, notuit eam can-
iriſtare. Timet viola e temerarium & ſceleſtium
juramentum, non timet innocentis cCœdem-
Non vult meretriculam contriſtare, & non ti-
met Deum offendere. Noanne tu ita agis cum
appetitu tuo? Ee aecollavit eum, quem ſciebat
ſanctum & innocentem. Ad quæ ſcelera dedu-
cit, vel una infrenis paſſio? Ec tot tu habes, quas
ondum domas?

of!
405

lszbu
,

len
dac,mi⸗
t,1, Eun
intolſu
in A e
ulhhermd
Uemucht
Nnnd ug
Ounr uoineu
ekii uin
ftüuuth
Pr ln
1anaſſen
o on
liigninfte
nliintgt,
auislhihn
ſtſem ſen

4 l
ieimo
kanis

leu
,
4.¹½ 7

rn, 1,

IV.

n⸗

len neni,
dal Hler/9,
u ent,
.
. Ne
ete. N
Nneel
e uuingiln

1 Munn

ytgi alne,
ie idilggel⸗
Cnli ara⸗
Cnſtun gac

gun dd
Nnens l

/C ſun
ANiheit M
Mornaſenm
ae kgten
erta ulen
Vntuntlei⸗
1 uormis lel
Glltue, 410 D
e t luntan
un) end
1 ſelchnt

–

2OST PHNTECOSTRSRMN. 372
S ABBATHO.

Quinque panibus, & duobus piſci-
culis, ſatiantur quinque millia

hominum.
1. Cceſſerunt ad eum diſcipuli ejus, dicaentes;
Deſertus eſt locus, & bora jam prate-
viit; & dimitte turbas, ut euntes emant ſibi eſcas.
Matth. 14. Quam conſtans & fervens turba
in audiendo Chriſtum! quam tu languidus, &

incurius ad cjus inſpirationes? Diſcipuloram

cura diffidentiam oſtendit. Orant dimitti tur-
bas, ut emant cibaria,. Ajunt, ducentorum de-
nariorum panes non ſufſicere, &c Tu coatrà,
omnem tuam ſfiduciam in Deum conjice, maxi-
me in iis, quibus humanis vizibus mederi non
potes ; & dic toto affectu: Tibi derelictus eſt pan-
per. Pial. 10.
2. Et cum juſſiſſet turbam diſcumbere ſuper ſs
num. Ibid. Quos paſcit gratia, vult in humili
ſui cognitione quieſcere. Accepir panes, & diſtri-
buit diſcumbentibus, quantum volebant. Joan. 6.
In manibus Chriſti multiplicantur panes. Uec-
cusque parum ei dederis ſincero animo, cum
fœnore recipies. Si nihil accipis; non eſt illibe-
raliras Domini, ſed tua, qui nihil ei is manus
conſignas. Priva te amore illius minimâ vo-
luptate, lle animo tuo ineomparabile redder;
3. Jeſas ergo cum cognoviſſit, quia venturi
eſent, ur raperent eum., & facerent eum Regem,
ſugis in montem. Joan. 0. Habes in illa turba

Q 7 Aka-

394% HEBDOMADA XVI.

unct
. . unntf
gratum animum, quæ per miraculum accepto nfe
beneficio, & magnim Prophetam proclamavit PNH
. ghism 2 en Mon
& ezenicreate voluit. Quam ingratus tu es, auii
qui ipſis Dei gratiis ad elus offenſam abuteris!
. 2 . ſoltanlhenn
Habes ia Chriſto honoris fugam. Ad- crucem as,mun
1

currit, quam deſiderio deſiderawit; & immolatus
Mt, quia ipſe volui; ab honoribus fugit. At tu le i
contrarium facis. Non te pudet? du i
er
DOM. XVI. POST PENTEC. alu
„ gttteℳenin
Chriſtus ſuper aquas ambulans. icht lei
1. N Avicula in medio mari jactabatur fludzi- Eifleid
bus, &c. Quarta autem vigilia noctis, tetſunnl
venit ad eos ambulan; ſuper mare. Matth. 14. flligihmn e
Tota nocte luctati ſunt: Erat enim ventus millti lis
gontrarius, Vidit Domiaus cx monte, &-:
ſubvenire diſtulit: Erudiens nos, ait Chryſoſt. I
hom, 31. in Matth. non cito ſolutionem quære-
te advenientium laborum, ad quos eos diſpo- Mule
nebat, ſed exſpectare tempus, quod ipſe diſpo-
ſuit, & interim generoſe tempeſtati reſiſtere. Ibumn ⸗
Idem te in omni tempeſtate adverſitatum, && rã neie
pa ſſionum tuarum Jeſus. Quid agis inter ven- n
tos ſaluti contrarios? quomodo decertas; Non (in ſen
pPonis remum? non te das arbitrio tuarum affe- ramih
ctionum?: e iegi
2. Es videntes eum ſuper mare ambnulaniem, An
turbati ſunt dicentes: quia phantaſma eſt. Ibid. l u
Illaſionem puraat realem Chriſti præſentiam, Rfr
quia ambulat ſuper undas. Quoties tibi videtur le
Phantalma Dei inſpiratio; quæ fertur ſuper (i
mare utg

NN. POST PENTSCOSTEN. 375

nituline mate tuorum =ffectuum; quæ dictat mare mun-
Pbin glin di calcandum generoſo deſpetu Et ideo, quia
En illuſionem æſtimas, pateris te potius mundi flu-
Vokerlnig, Gtibus involvi. Vide, quam in multis tibi imagi-
in A natio ſit cotrigenda. Id enim quod res tibi diſh-
nni inn ciles reddit, non tam ſunt res ipſa, quam ima-
mihuf ꝑginatio.
n 3. St atimque Jeſus locutus eſt eis, dicens: habete

1Mv. fſeduciam. Ego ſum: nolite timere., Ib. in hoc din-
——— . .
ſfſcrimen adduxcrat cos jeſas: quia, ut ait Marc, c.
6. Coegit eos aſcendere in na viculam: cum in terra

unhin. tuti eſſeat, Ides eis ctiam ſubſidio adeſt. In.
ſudn iH quidquid zificultatum per obedientiam duca-
us iſids II8, Have fiduciam: Deus eſt, qui tibi id impoſuit
ven nh per ſuperiorem, quem regit. Noli timere: ipſe te:
Vnin M non delſeret. Tu age, quod tuum eſt.
er r, 4
ülrſ F E R I A. II.
hiwanen
uſwrui⸗ Petrus ſuper aquas ambulans.
n ſniſii⸗ I. P Etras d xit ?3 Domins, ſi tes es, jabe me ve-
lerontuine b .
H nire ad te ſuper aquas. Matth. 1½, Amor
ruce, hoc fuit., non ferentis moras veniendi ad
Gne Chriſtum., Petit juberi; credens, obedientiam

d lur 6 ſuppleturam, quod viribus humanis deeſt. Etiam
Hiundun ſuper aquas, & per pericula confidens, ſe juſſa
Domiai tutum futurum. Et ipſe an 3 Fent. Et de-
ſcendans Petras ds navicula, ambulabat ſuber
aquam, ut Veniret ad Jeſum. Vide, quàm fervens,
quam intrepidus ad jullum Domini. Si tanta tibi
eſſet fiducia, ꝗquid non ageres ꝑer obedientiam?:
. 2. Fidens:

376 HEBDOMADA XvVI.

ie bidens autem ventum validum, timuit. A
magna fiducia ad diffidentiam delabitur. Ita
mutamur repente, niſi conceptam mentem fir-
mamus ſæpius. Er cum cæpiſet emergi. Non
ventus fait, qui diſerimen poneret ſed timor ex
difidentia. Nihil unquam præſtabis magnum,
niſi ſingulari fiducia te erigas Cum enim per te
nihil poſſis, ei debes per fiduciam jungi, qui po-
teſt omnia. Clama vit: Domine ſalvum me ſac:
ipſo ſtatim principio titubationis, Non differt in
tentatione ad Deum recurrere.
3. Et continuo. Ibid. Nec Jeſus differt auxi-
lium. Extendens manum ſuam, prior quàm Pe-
trus; apprehendit eum. Vide benignitatem, & po-
tentiam Jeſa; & in ea confide. Et ait: Modica
fdei, quare dubitaſti? Inſinuat ex modica fide
fuiſſe periculum- non ex vento O quorties tu ar=
guendus es modicæ fidei, cum ob aliquam diffi-
cultatem munus quodpiam detrectas! Ipſe tibi,
cum timor ſuboritur ad magna & ardua te reſol⸗-
vendi, illud ingere. Modicæ fidei, noli dubi-
tare.

F E RIA III.

accuſantur Diſcipuli de illotis ma-
nibus, & defenduntur.

3. (W.ar⸗ Diſcipuli tui transgrediuntur eras
— Auonem deniorum 7 Marth.] 17. Pha-
riſæi exterioris ſolum munditiei cultotes, in-
terioris incurii, taxant diſcipulos, qued ci-
bum

011 11
gmnim
Seiaun, Al
Giuſea fun

criguiß ¹

lpnumat
,lliu puin⸗
reliſut
ſuun
hnian nui
Atu lit
Ae⸗ nniciad
t Cniſten
kingineu
len ieunn
Weii vonn
utit Auhir
NLGM
ſen, ,en
G Nald wen
NVdrn
miinedi
Mrente eſ
einbrie un
enntani
mmbir, ſ

.

DAI

liini .
lin lin
Neſtil enh

fe , A
ouctet kore
Neüne
n (atn
Krimnſun
hniſlunnii
luns AMoalknn
1
ulſe wui⸗
n Nis gun
ehelguimen ⸗
e Nin

urar nel
,/ Ooratie
ndiguncſt
rä Wei
ankriurt
Glribi ell⸗

1
Eeone
orden

naßtn 8
Mtdln
Glid ace
linin ,

POST PHENTECOSTEN. 377

bum ſumpturi non lavent manus. Et quodnam
hoc eſt delictum? At illud eſt grande, quod in-
terius ſitis pleni ſpurcitie. Noli eſſe Phariſæus.
qui exteriora colas, interiora negligas. Quæ ſub
oculos hominum cadunt, per ſe Deus non judi-
cat. ſed quæ in animo latent. Ergo hæc tibi po-
tius cavenda ſunt.
2. Ipſe reſpondens ait illis: Qaare & vos
tranſgredimini mandatum Dei, prepter traditis-
nem veſtram? Ibid. Quæ crat: causà offe-
rendi Deo ſacrificii poſſe negari parentibus ali-
meata. Corripit ergo eos, qued ſub prætextu
religionis infringant mandatum. Quid igitur
tibi dicet, ſi quam infringis regulam, ut ꝑlaceas
homini, ut accommodes te genio aliotum ? non
poteris te exculpare ? quia nihil excogitare pos
ui, quod Deo præferfe valcas.
3. Hypocrita, bene pratheta vit de vobis Iſaias:
Populus hic labiis me honorat; cor autem eoruz
longs eſt à me. Ib. Oſtendit, eos magis eſſe reos,
quam diſcipulos; quia ut ſcrupuloſi ſint in lege,
non ex corde, & affectu Deo ſerviant Nonne
etiam in te hæc correptie procedit? nonne ma-
gis ad oculum hominum ſervis, quam ut Deo
glaceas? Umbras virtutum colis, & interim non
tollis pravos affectus, qui aaimam iaquirant.

37 ½ HEBDOMADA XVI.
F E R I A VI.

Mulier Chananæa pro filia depre-
catura, Chriſtum aceedit.

16 ecse mulier Chananaa, Matth. 15. ubi
audiit Chriſtum advenire, ſtatim à& finibus
illus egreſſa, oblatam occaſionem arripit, docet-
que te gratiæ occurre e, ne in vanum prætereat.
Glamavit: Aiſerere mei Domine Fili Bavid, ple-
na ſide & ſpe, ſuum dolorem exponit de filiæ
malo?: Filis mes male à damone veæatar. Nihil
petit, expoſuiſſe contenta. Credit, ut ein-
nipotentem poſſe, ut pium velle: de cætero ſe
ei reſignat. Quantis virtutibus mulier ethnica
te confundit.
2. Qui non reſpendit ei verbum. Ibid. Donee
om nis fæmina ſides, modeſtia, ae prudentia mani-
Jeſtæretur, ait Euthym. Si differt petita Deus,
cogita, quod plures velit à te virtute petendo
exerceri. Preinde non elangueſce, ſed iaſiſte,
Diſcipuli, miſerati ſortem mulieris, vogabant
aum dicenz: Dimitte esm, quare? aß ut afflita
ſolamen referat an ur miraculo glorificetur
Deus? Non: ſed quis clamat poſt nos. Ut imper-
fecti ſuam moleſtiam allegant. Nonnè hæc
quoque eſt tua imperfectio as nempse libera-

ti à malo, potius quia eſttibi, quam quia Dee

gratum.
3 ° Ipſe autem reſpondens, ait: Non ſjum miſ-

ſus, niſi ad es, qua perierunt, domus Iſrael. Ib.

Nihil ſuo clamore, nihil diſcipalorum inter-
. ceſſione

9011

rihnin
ailine Hon
Wein,
unnt ic⸗
ee, lu .
einern ſe
Fnu 0t
tunni ſ,n

omf
1 1 le Mun
1 Euive
t nnicht
enl mtli/
ul tet r ,
Cinznln u)
nſinn mnin
ley unatli
dularinis M⸗
in Eieg
nirmnl

Nnie!

1,Kier t.
e ſenſn

ule

I
flin
t

1 Mukd
e uinlie
notnii
ten rlrt
Mnie⸗
itlfl
Ndtner Ml
Crch, uer⸗
llerkeannt
nller ena

n Mi
atinunt⸗
apenden
R imni en
ug, el
Nliti, N
ur INi
ni ſuifen
pbline⸗ ,
Mnr u
–
gungin 7

POST PEHNTEC. 75

ceſſione videtur impetrare. Imo durior reſpon-
ſio à mitiſſimo Domiao, aperta repulſa cenſeri
poteſt. Durat tamen concepta ſpes, & magis ac-
cenditur deſiderium., Scd id ipſum eſt, quod
Jeſu ſummè placer. Quare & tu rejectus non
abjicere, repulſus accede. Sola perſeverantis
eſt, quæ imperrar. Veniſti ad oves Domine, quæ
perierunt ? Oquod ſolatiam mihi, qui arra vi
tanquam ovis, qus periit. Pſal. 118.

FERIA V.

Sanatur Filia Chananææ.
1.A illa. Matth. 15. coaſtantiſſima, venis
ut deſiderio plena, its fidacia: Et adera-
vit eum cum profunda humihtate; adicens, cum.
verecunda modeſtia: Domize, cui obediunt
omnia, adinva, quia potes, me in filiæ malo
afflictaw. Quot virtutes orationis comites?
Qui reſposdens, ait: Non eſi onum, ſumere pa-
nem filiorum, gratiam miraculorum promiſſam
udæis, tanquam filiis, & mittere canibus, Gen-
tibus Idololatris. Præter Domini morem acer-
ba reſponſio! Quid tu agerelſoles ad falſaum ver⸗
bum! Quid ad repulſam repetitam ? Quid verò
hæc malier? .
2. At illa. Ib.- ſine ſenſu aculei, quem tu non
diſſimulares; ſine murmure, in quo tu eru-
piſſes; Diwit: eria æ Bowine: prudenter, &
humiliter admittit ſe eſſe veluti canem; & inde
inſtanter petit tractari ut canis a tam bono Do-

mino: nam & catehi edunt de wicis qua caduns
4

380 HEBDOMADA XVI.

de menſa Dominorum. Quanta conſtantia;, pa-
tientia, humilitas, fides!:
3. Tunc victus conſtautia & humilitate Jeſus
ait illi. Ibid. admirantis ia mortem ad præſen-
tium inſtructiogem, ut dum unam erigit, plures
confirmet: O mulier non jam canis: mutaſti affe-
tum, muto vocabulum. ITu ie cognoviſli canem,
ego jam te agnoſco hominem. S. Aug. ſerm. 6 I. de
temp. Magna eſt fides tua, non ſunt nihil etiam
cæteræ virtutes, ſed fides landatur, quæ illas
imperavit. Fiat tibi ſi-ut vis, quaſi dicat: Ecce
habes ac'tuum velle, meum poſſe. Magnum
bonitatis divinæ argumentum, in qua ſperes,
& totus innitaris.

F E R I A vVI.

Sanatur ſurdus & mutus.
1. 4 Pprehendens eum, Marc. 7. ſurdum & mu-
tum, quem alii adduxerant, de turba
ſeorſum. Curandæ ſpiritualis ſurditatis, & mu-
titatis remedium eſt, ſecedere à ſtrepitu mun-
di, pravorum affectuum, & levitate conver-
ſationis; & recedere in ſe ipſam humili fuæ
vilitatis conſideratione. Anima in hac ſolitudi-
ne melius audit verbum Dei. Miſit digitos in au-

riculas ejus, ut clauderet eas vanitati, & hoc eſt

ſecundum remedium, munire ſenſus digito
Dei, ſeu gratia S. Spiritus, ne pareant mundo,
Ee tetigit linguam eius digito ſuo ſalivà imbuto,
per quam gratia deſignatur, quæ poſthac lin=
guam regeret. Et Iuſpiciens in cæœlunmz: ter-
tium

10.

u Getiu
Mnn
Gin. lum
uun
luicrel
N
Muiſh
Cend
lut l
arenclbten
Sun Alun
UGuictel
une,
bpußrin
6iguinornnd
fure ſ
ſ Auit
llen ehrin
alan
Nlepet
6 nnni,
leeln

ht,
ſin un
Khen
(hwn r
1 7

hee
l 4

1collti 1

Khurie E
Gonenlge,
Arimeign
cnis nung
grnit
A lnd
r tütl,dͤr
lin, ſle i
lcerbe
Menn
n in uſen

N
Wenm e
alerirpiim
ſeue conte ,
1,Mu 4
n kudl M

,lae . *
Uulold 4

iurl

1 len 4

nite Ein i⸗
,1e irii 1
oltolinin
N

POST PENTECOSTEN, 381

tium remedium eſt incipere conſiderare cœle-
ſtia. Ingemuit. Quartum temedium eſt ad ea
aſpirare. Examina te, an affectu recedas à ſæ-
culo, an munias ſenſus, an regas linguam, an
mediteris cæleſtia, an ad ea aſpires, Vide, quid
emendes,
2. Et ait illi? Epbpheta, quod, eſt, adaperire,
Ibid. Quoties ait & tibi: Aperi mihi ſoror wes
ſponſs. Cant. 5, Et ſtatim apert a« ſunt aures ejus;
Tu autem diſſoluta linguæ licentia loqueris va-
nitatem, & lingua tua eſt lingua iniquitatis.
ät quamdiu hæc? Et nondum finis eſt turpitu-
dinis tuæ?
3, Et pracipis eis, ne eui dicerent, Ilbid. tenquam
à jactantia omninè alienus, cui tu plus fortè ſer⸗
vis, quam Deo, Quanto autem pracipiebant, tante
wagis plus pradicabant, Laus eſt benefactoris,
velle latere; ſed gratitudinis obligatio eſt, bene-
acium æſtimare, & prædicare. Quanta hoc tita-
lo Deo debes ? Dicentes benè omnias fecit qui nihil
mali velle poteſt. O ſi aliquando & Deus dicat
de te: Bene omnis fecit? quod tibi ſolatium? &
habere id cures, habebis,

S ABBATHO.

Reficiuntur quatuor millia homi-
num ſeptem panibus,
1, CUm, zurbs multa eſſet, nec haberent, quos
manducarent, ait Dijſcipalis: Miſereer

ſuper tuxrbam, Mar, 8, Quanta vis & gratis no-
mini

3 12 HEHBDOMADA XIV. I

mini tam multos ad ſe trahentis? & tamen tu 00 N
toties ci reſiſtis? Videte, ne recuſetis loquenteme
Heb. 12. Quantus in turbas affectus & miſera- olnn

tio! 1. Ob fervorem & ſtudium, quo cum ſe- .
quebantur: Quidam enims ex eis de longè venerant,
qui ſi dimittantur, deficient in vis. 2. Ob con- lausniſs
ſtantiam, quia jam triguo ſuſtinent me. 3. Ob unu
patientiam: non habent quod manducent, & fa- ibfan
mem ſine murmure ſuſtinent. Habes tam bo- Pamuirn
num Domiaum, & cur te non committis ejus ier helun
providentiæ? Tu vix ad horam illum ſuſtines, ma n
Va his, qui perdiderunt ſusſtinentiam! Eccl. 5. zinirur
2. Si dimiſero eas isjanos in dozmum ſuam, Jer- eh
„S unnnun
Ecient in via. Ib. Vides pro te ſollicitum Deum? uicee
Quid crgo times hic, aut ibi vivere ad Superio- un
rum diſpoſitionem ? quid deerit cibi, Deus elt mn ei
tecum ? Time magis, ne tu deſis Deo,. Et verò s gu⸗ .
dees, ſi ejus Providentiæ te non committis. it
Dees tibi ipſi, dum præpoſtera providentia, Dei ekün
providentiam à te arces. Vächen
3. Et accipiens ſeptem panes, Ibid. Hæc erant mamum
niverſa annona pauperis jeſu, & duodecim Muni
Diſcipulorum. Dabae Diſcipulis, ut apponerent. rut
tenmmiini

Quam non conceperint illi fiduciam in Dei rer
providentiam, cum viderunt tam paucos panes Uulin n,
turbæ tantæ, virtute Dei ſaſſicere! Et manduco- Auntliinn
werunt, & ſaturati ſunt. Ita vera fiducia non

confundit usquam confidenstem. Quid ergs ſbingiin
luctaris, cum demandato officio, cum loce ni- irnir ie
miã corporis tui curà Die generoſe cum Job. uani, .
4 ,, 1 S 1
Etiamſi occiderit ma ,» ſperabo is eum. afrgin
DOM.

W
un
ei pun
euttin⸗
n, gorb⸗
ilasm
nie G
Brmg 5
Inuien1)
Monde
anmiti
n lunitte,
in kl H

iſeruei⸗

euti,1DH

0. MH

nNiI. .
wikridd

Kbit hunn
ſ,Kiult
, N
Kuin ,
nin ht c
el unt
ufent lum
ten. O 6
hcio Cnlen
ael u
1 n

g

POST PENTERCOSTEN. 38;
DO M. XVII. POST PENT.

Cavendum fermentum Phari-
ſxorum.

1. E eum veriſſent diſcipuli ejus trans fretum,
obliti ſunt panes accipere. Matt. 16. Quam
ſuavis illis fuit cum Domine converſatio, quæ
etiam neceſſariorum eblivionem induxit! O K
tu ſaltem ſuperſuam tui corporis curam depo-
neres! Faceres, ſi dulcius cum Deo verſareris.
Qui dixit illi: cavets à fermento Phariſs orum.
Chriſtas panem animæ magis curandum oſten-
dit, qui eſt verbum Dei, & curandum, ut ſit
ſincerus non corruptus: Ita ſæpe Dominus ſer-
monem de rebus ſpiritus inducit, tibi in exem-
plum. At illi cagitabant, quia panes non accapinauss.
Inbærent ſuæ inutili curæ. Ita ſermones ſpiri-
tuales vel transfers ad inutiles, vel ſi ab alio
ſanci miſcentur, tu tuis levibus inhæres.
2. Jeſus autem dixit: Quid cogitatis intra
Vos, modic a fidsi, quia panes non habetis? I.
Damnat eorum nimiam depane cutam, ac cor-
poris ſtudium. Non recerdamini quin que paænuns
in qumque millis hominem, &nc. voααα ſoptem
panum in quatuor milia ad ſatietatem diſperſo-
rum quaſi dicat: mihi cura corpori veſtrolpro-
videndi remittatur & ego facism. O ſi huic te
conſignares providentiæ, quam eſſet tibi facilis
obedientia, quam dulcis paupertss, quam amabis
lis patientia!
3. Quare ngon intelligits, quia non de W
ixi

384 HEBDOMADA XVII.

dixi Vibu : Cavete à ſermento Phari aorum? Tanc
intellexerint, quia non dixsrit cavendum à fer-
mento panum, ſed à dodtrina Phariſaorum. Hoc
malum fermentum, axiomata mundi, amoris
proprii, hominis veteris principia. Ab hoc fer-
mento tibi cave: alias animam tuam putrefa-
ciet, nec ſapiet panis optimus, qui eſt facere vo-
Iuntatem Patris . .

F E R I A II.

Curatur eœcus Bethſaidæ.
1. A P?4ucun ei cœcum, & rogabant, ut eum
tangeret; & apprehenſa mann cœci, edu-
xit eum extra vicum. Marc. 8. Quare non cu-
rat eum in ipſo loco? Bethſaida erat pagus, in
quo multa ſigna & virtutes fecerat Dominus, &
tamen nondum credebaat. Uade arguuntur.
Matth. quod non correſponderit gratiæ?
Fa tibi Corsæ ain, væ tibi Bethſaida, &c. Eduxit
erge cum Dominus, ſignificans, ſi non coope-
getur, non ſanandum. Ita res habet in omni ani-
mæ morbo. Quot gratias accepiſti? quam
verò parum correſpondiſti? Et vis ſanari?
2. Et exſpuens in oculos ejus. Ibid. ſalivam
primæ gratiæ, qua inciperet videre, & impo-
ſitis manibus ſuæ potentiæ, interrogs vit eum, ſi
Yuiq videret. Et raſpondit; Pideo homines zan-
quanm arboras ambulantes. Jam habet princi-
pium videndi; ſed humana videntur ei magna,
homines videntur ingentes arbores. Darum lu-
minis non ſuſſicit, ut non decipiaris. Cum &
con-

ſe
emit
,iniotelt
u .
INdN MN 7
uin
1 huuhni
(((ANu nul
Ailiu,han
i Dlhlno au
vn Aonu
1ntſtin m
Ahnet Apun
uülännt
Konn.
/
lce
0lemnugiszdu
ini lane
lent, lr O.
1n an d
Anſavntue
Dirtlmnann
uiyrnhithn
SMarmri
P⸗

a ii,
nlir ne
16 ate Nt.

ln A

A

1 Dhnien,
nit ung,
munnd
lcllt ,
intnn
, gi i

64

lice.

iuus Ml
1neustei, 4
1. Cunn
u e n,l
Ms,4
Aunutn.
walin gnin
An Ain
an 1mmdf
gMtetuonitt
uni
olun,
. lim
ilae beoß⸗
GmngN,
Pin ban/
late
hots zel
kiſin⸗

POST PHNTEC. 385

confuſus eſt viſus, & quæ mundi ſunt, apparent

magna. Nunquid & tibi videntur magna à Ergo
parum luminis eſt inte. Ora Dominum: ilu-
mina oculos meos, &c.
3, Deinde iterum impoſuit wanus ſuper venlot
ejus, & reſtitutus aſt ita, ur clarè videret emnia.
Ibid. Cur moras trahit Jeſus in hoc curando?
quia nondum cœcus ob modicam fidem rite
erat diſpoſitus: voluit ut hæc creſceret & tunc
ſanavit. Diſpoſitio tua poſtulatur, ut Deus in te
operetur. Si manus Dei in te parca eſt tu facis:
quia ad majora te non diſponis. Stude autem
te diſposere ad gratiam, ut omnia clare videas,
quam nihil ſit mundus, & creaturæ, quam Deus

ſit omnia.
FERIA II.

Confeſſio Petri.

1. Nierrogabat diſcipules ſuos: quem dicunt bos
mines eſſe Filium hominis? Matth. 16. Cy-=
ril. Hieroſ. cat. 11. Quaſi vit non inanis gloriæ ſtu-
dio, ſed ut ſuos veritatem doceret, Petto, quod
ſibi revelatum erat, prodituro. Ita quærit Chri-
ſtus ſemper magis cognoſci non ſuo, ſe noſtro
bono. O Domine noverim te !2. S. Thom. hict
Inſtruitur, ut ſimus ſolliciti, quid de nobis dicaturz
ut ſi malum corrigamus: ſi bonam con/ervemus
Sed non alio fine, curam habe de bono nomine.
Eccl. 4. At illi dixerunt: alu eannem Bap. iſtam
alii Eliam, & c. Bona hic proferuntur: ſi non po-
tes vitare, ut de te non dicantur mala, cura

ſaltem non dare occaſionem.
R 0 Pes

z8 6% HEBDOMADA XVII.

2. Vos autemquem me eſſe dicitis: Ibid. Aliq u'd
ajus ab iis expectat , qui eum intimius nove-
rant. Reſponden. Petrus dicit: Tu es Ohriſtus fili is
Hei vivi. At quem tu dicis eſſe Chriſtumemajus
guid ſcutire debes de eo, quam (zæalaris, Ais
eum eſſe Deum ꝛubi eſt erge honor, quem illi
debes; quare ci tam tepide ſervis quare plus
amas creaturas quam illum:
3. Reſpondens Jeſus dixit ei: Beatus es Simon
Bar- lona, quia caro & ſanguis non revelavit tibi
Ied FPater meus. Ibid. Vides quia caro & ſanguis,
ſeu mundi ſcientia non revelat ea, quæ de Deo
ſunt, quia animalis homo non percipit ea, qua ſunt
Fyiritus. 1. Cor. 2. Averte ergo aures tuas à do-
lrins mundi, ut audias Deun loqueutem.

FE RIA IV.

Chriſtus mortem ſuam prædicit, Pe-
trum obſiſtentem increpat.

1. Cout eos docere, 5 quoeniatm oportet Klium
hominis pati multæ, & reprobari à ſenio-
gies⸗ „& occidi. Marc. 3. Cur illico poſt
confeſſionemſuæ divinitatis, prædicit mortem
ſuam; Primo quidem, quia noa eſt ſatis credere
Chſiſtum eſſe Filiim Dei; ſed opottet etiam
credere, pro nobis paſſum. 2. Ut cum venerit
hora. non ſcandalizentur diſcipuli“, ſed cum ſci-
rent eſie Deum, deprehenderent, non ex imbe-
cillitate, ſedex ſus voluntate mori. Imprime
2. penitus

„ 5 nt 4

nng e te
tos he Nutn Cen
Nelgaerliin
onm, ſu/

1 inn

ſ.
1

I

llegl l nn 1

=

7,
Aut

Wmunet
Plean eulden u

10.

Ell utmeigten

6inelerü

101.

Imyn
(uiltn
8 u ey
V
Non , 4 1
1 oe n Re
r el lein
N
a an
1

ReN

ieſ t

MaAl
nmulugfi
iglagti
ulede
u glu
Auut
benen,

1

,

ploh.
Nt
“

i?
tlla

1, Uio
rlonamn ⸗

Eliucrtn
ſe 6 4
V N

5OST PENTECOSTEN. 387

penitus cordi tuo hoc amoris myſterium. 32. Ut
Goceret laudibus occurrere aliquo, quod te
humiliet.
3. Et aſſumen; eum Perrus, cœpit inerepare
illum, dicens 3 Abſit à te Vomine; non erit tibi hoce
Mastth. 6. An hæc eſt audacia Petri, & temeritas?
an minus amor? Chriſtus ait, oporter; Petrus
reponit: Non erit hoc tibi; quia non conſiderat,
quod Deus decrevit; quis loquatur, quem im-
mediatè ante Filium Dei profeſſus eſt; ſed in id
ſtatim erumpit, quod humanus affectus ſug-
gerit. Ponendum linguæ pondus eſt præmedi-
tatione, ſi id egiſſes, non te tot dictorum pœ=

niteret.
3. Qui converſus dixit Petro: rade poſt me

Sathana, ſcandalum es mihi. Ibid. ouam durum

Chriſto retardari à morte, quam tui cauſa deſi⸗
derabat! quam ſtatim blandis ſaperinducit
aſpera! Quam noneſt perſonarum acceptot qui
beatum dixit benèe loquentem ,» mox malè lo-
quentem increpat. Quare tibi exemplum præ-
bet, at etiam amiciſſimos non audias, qui à rocte
te avertere nituntur.

F ERIA V.
Crux poſt Chriſtum fſerenda.

1.1 quus vult venire poſt me. Matth. 6. At-
bitrarium ribi eſt, id velle: nemo co-
gitur, nemo cxcludirur. Bona & ſeria ad hoc
voluntate opus eſt, non velleitate. Hanc qui ha-

bucrit, primo abneget ſemetipſum ; hon tamen
R z depe-

3 3 HEBDOMADA XVII.

deponendo externa, ſed judicium ſuum, volun-
tatem, affectus pravos, & deſideria, & quidquid
eſt veteris hominis, ac amoris proprii occiaca-
do, Hoc eſt primum alpha perfectionis Chri-
ſtianæ. Deus bone?! quam adhuc nihil didici
Quantum reſtat diſcendum/ Et quando tandemè
ſane, ſi ſemper fuerit mera velleitas, nunquam-
2. Tollat crucem ſuam. Ib. Altera in hoc per-=
tectionis compendio regula eſt. Crucis n mine
intellige omnes animi, leu corporis adverſitates.
Tolle, ſecundum omnes intenkones, ſccundùm
omnem latitudinem objecti, longitudinem
temporis, celiitudinem animi, profunditatem
humilitatis hoc eſt, quidlibet ſemper, conſtan-
ter, humiliter, Si Chriſto humiliter adſtitiſies,
iſque hoc à te poſtulaſſet, negaſſesne illi pro te
woricnti ? Ergo neque nunc einega, quia id
ſemper a te petit, ſemper illi debes, quia ſemnper
meretur.
3. Er ſequazur me, Ib. Hic demum apex per-
fectionis; quæ tribus verbis deſcribitur? Abſtine,
Sisſtine, Age. Sed multorum annorum factis non
obtinetur, Scquere, ſed præeuntem exemplo
ſuo, teque animantem. Cogita obligationem
militis ad Ducem, ſeryi ad Dominum, filii ad
Patrem. Sequere, ſed quamdiu? non definitur:
ergo uſque ad mortem. Qua via? non deſcribi-
tur, Brgo molli & aſpera, ad hanc non minus,
quam ad illam promꝑprus. Quid egiſti hactenus:
Quaid agis:

FE-

ſel
loeo
ea uftli
En un
S 3
cie uefi

ſun ienn

utcetkn.
ceellclzldhen

jiſe uioreN

Animn4

uen Nult!
ſalzar
RNEN

Uetiatenni,

1

guiſlhzmin,
rileiſu
unſelien 4
Mrien

D

AI
iunſt
eri
igini
Pelkedrh,
dbee
gungn
eiunne
Derin
C1
Nirtlit
,, lntu
ltte
enpe cit

ierutne

lurlon

,A
lrhuſet

m are
biu
uctum tden
uen elenſ
oklotine
inin lit
uonEiun
1n wrilni⸗
memns
legiui⸗

len

fnrlet.

POST PENTHCOSTEN. 348.
F E RIA VrI.
De Transſiguratione Domini.

I. Humit Ieſas Betrum, & jacobum, & Joans
1X nem fratrem ejus. Matth. 17. Tres de
duodecim ad prælibandam gloriam qui ad ip-
ſam gleriam paucos admittit. Ducie illos in
montem excelſum; quia nec fublimis dirinortum
cognitio , nec guſtus internæ conſolatio nis ac-
quiritur, uiſi ſublimitas & emnis mundi faſtus
tranſeendatur. Dueit eos ſeorſum à ſtrepitu, &
docet ſolirudinem internam, ac etiam externam
ſervire animæ cenſolationibus. Non percipis
illuſtrationes & ſolatia? vide, an connitatis ad
montem, an intra te ipſum vere ſecedase
2. Et fs fta gum soraret, ſpecies vu'tus ejus alts-
a, Luac. 9. Fervens oratio imniittat hominem,
præſertim mentalis. Tu nunquam videris lu-
cere? certè non meditaris fructusſe. Cum fine
horæ, finem facis fervoris, & propoſitorum-
Specularis illa potius, quam ad praxim dirigas;
ſed quæ inde utilitas? fortè majus detrimentum;
quia non operaris, ut cognoſcis. Reſplenduit ſa⸗
cies ejus ſicut Sol, veſtimenta autem ejus ſadta ſunt
alba, ſicut aix. Matt. 17. Ad Solem facile liquastur
pives. Noli confidere ſolatiis internis, momento
diffluunt; ſed ſta in timore, & ſoliditare virt utis⸗
quæ rationi nititur, non dulcedini.
3. Et apparuerunt illi: Meyſes, & Eliase
R 3 Matthe

7J9 0 HEBDOMADA XVII.

Marth. 17. viri magnorum deſideriorum, Tales
admitrtuntur in terra ad gaſtaanda cœleſtia, Ee
gdicebant exceſſum amoris, quα per paſfionem
tompleturus erat in Hieriſalem. Luc. 9. In me-
diis gaudiis de doloribus ſermo; vel quia iſti do-
lores Chriſti ſunt cauſa noſtræ beatitudinis me-
ritoria; vel ut doceat etiam in doloribus ſere-
num vultum, multò magis aaimum retinen-
dum; & in ipſis tribulstionibus gaudeandum:
quoniam merces copioſs eſt in cœlis.

S ABBATH O.

Votum Petri in Transfiguratione
Chriſti.

1. PErus autem dixit ad Jeſum?: Domine, bo-
num eſt nos hic eſſe. Matth. 17. Exprimit
animam ſuas in guſtu ſpirituali fundatam actio-
nes. Tunc benè omnia habere æſtimat, cum
illo fruitur; at in tempore tribislationis recedit, &
cam bPecro fugit relicto Domino. Tua ſunt iſta
deſideris. Velles virtutem, ſed velles ceſſe
du'cem & facilem, non arduam, & confragoſam.
Expende, quàm impfudens hoc deſideriam. Si
benè noſti virtutis indolem, omnsis in te ardue
polſita eſt.
2. Faciamus hie tria tabernacula s tibi anam,
M yſi ukum, && Elie anum, I[bid. Obi Petre?
Hic in deliciis licet (ſpiritualibus, quæ tamen, ut
nx ad solem diffliaunt? ſit ſane bonum ad mo-
dicum sos, hic eſſe; at eſt ne bonum hic figere
tabernacula, & permancre? Quid ais? vere
non

W. 1
Gt etrbnin

,rir

ln
Airaiu
Nevdar
eit Enin
Uuttöins

vAM/

1

3
Cenrc
i nin
glabte he

anuk Nin u
4 „.

W.

Uennotan .
eſ,
N
lu 5 .
deninlan.
Crdnt
elnun ein
utnu

4

10.

guncn

Nin E
, Munti
arni⸗
N
nu nuitel
luut

eis es

rulttlüm,

ldid R
13 Auumn
neboen
bonmn n

iil

4

bOST PHENTHCOSTIN. 321
non ſciebat, qusd diceret. G&i redarguifur Petrus-
quod ſiſtere vellet in guſtu cœleſti; quid te fier,
qui in guſtu carnali tuarum commoditatum
hæres? ð
3. Hoc autem eo loquente ſadla eſt nubes 1 &
sbu mbravit eos. Luc. 9. Dum Pettus immodice
exultat, dum de figenda in illo loco manſione
loquitur, ecce omnis gaudii materia momento
eripitur. Intellige hinc, quid ſolidi ſit in ſenſibiliĩ
devotione aut conſolatione, quæ momento te
deſerit, & ſi in ea fundamentum Virtutis ponis,
collaberis,. Si adeo bonum eſt his ſpiritualibu⸗
deliciis Frui, cur ſi modica nubes tribulationis
veniat, (quam ſæpius venire neceſſe eſt) obum⸗
dratur tibi aaimus triſtitia, tædio, languore, &,
Alibi ergo figendum tabernaculum.
DO M. XVIL PDOST PHNTE C.
Vose de cœ lo audita percellentur
Difsipuill.
1. Ece vo de cœlo? Hic eſt flias meus dilectav,
in quo mihi bens gomoplacui; Marth- 12:
Teſtimonium ſiliationis Chriſto redditur à Pa-
trein eco monte: in qno, ut cxiſtimant aliqui,
à dæmone tentatus fuir;, eo tempore „quo
tractabatur de ejus paſſione, ut diſcas eos eva-
dere flios Dei, qui vineunf tentationes qui
multæ tolerant. Si filius Dei eſſe vis, bac vig eun-
dum eſt. Diligit diligentes ſer ſed majiorem dile-
hionsm nemo habero quam ut anima m ſuam pon:
pro so

392 HEBDOMADA XVIII.

2. UMſam an ite, Ibid. Magiſter orbis conſti=
tuitur. Verbum Patris lequitar in cordibus no-
ſtris. Durus eſt ſermo illius? ſed carnalia ſapien-
tibus, Noluit illum paulo ante audire Petrus,
dum diceret: Abſit hog à te Bomine; non erit tibi
boc. Jam audire jubetur, ea ipſa nempe, quæ cum
Moyſe & Elia de ſua morte loquebatar. Unde
diſcas audiendum tibi eſſe jeſum, cum tibi ſug-
gerit mortificationem, contemptum „pauperta-
tem, opprobria, cruces &c.
3. Er audientes diſcipuli, cegiderunt in faciem
ſuam. Ib. Ex reverentia, qua vocem excœperunt
cum humilitate ſe ci ſubdentes: ut diſcas omni
voci Dei te humiliter ſubdere. Ers timuerunt
valde: quia illa voce confirmabantur, quæ Chri-
ſtus cum Moyſe & Elia de ſua paſſione loque-
batur; ad quod tanquam homines expaverunt.
Typaum mundanorum, & tui habes „cui nomen
ipſum Crucis horrori eſt; quem modica adver-
ſitas proſternit. Et tamen oporter⸗ nos per mult as
tribulationes tranſirt.

F ERIA II.

Eriguntur à Chricto „& deſeendunt
de monte.

1. E. T acceſit Jeſus & c. dixitqus eis? Surgite, &
nolite timere. Matth. 17. Ubi timent
ad confirmatum divinitus de paſſione diſ-
curſum; adeſt conſolator Eſus. Quod timeas
dura; & ſenſui contraria, humanum el:
e

ℳ“

4
uutu
onſoℳin

1

Sowota lu
lclu⸗
e

eglon

1 Gulmen

1 1 ilan
lunt unii
lauuc/

ſtelvnd
1C Cvit,
NNNKNα£½

lt
ſurtht,

le
eten

alnirer
ide
1

gritt
aniü
nr ,e

Nuriuin
deepenn
Ulasdni
1 Utnven
ken gl
tſurehen
eyuenu
4,alidonen
NRar
uchene

titlifß⸗
i. ines
le the!
1n E⸗
1,mm

POST PEHNTHBCOSTEN. 39 5
ſed ubi accedit Jeſus, gratia ſua, non eſt, quod
timeas. Surzge reſoluto, & generoſo animo. Si
conſiſtant ad verſum te eaſtra, in hoc ſpera. In
Peo tuo transgredieris murum. Pſal. 17.
2. Levantes autem oculos ſuos neminem vide⸗
yunt, niſi ſolum Jeſume Ib. Evanuerunt, vox, nu=
bes, Moyſes ,„Elias, iplendor, vultus, candor
veſtimentorum; ſolus Jeſus remaanſit, ſolum
viderunt. Ut diſcas æque in deliciis ac adverſi-
tatibus ſolum Jeſum ſpectare. Quidquid crea-
tum occurrat, quantumcunque ſpirituale, ſos
lum Jeſum illie intuere, non tus commoda.
O quando tam felix ero Jeſu, ut te ſolum quæ-
ram, te ſolum inveniam, te ſolum videam !.
3. Et deſcendentibus illis de monte præcepit Je-
ſus dicens: nemini dixeritis viſionem. Ibid. No-
luir eos gloriari de gratia, quam iis contulit.
Gratiæ acceptæ à Deo humili ſilentio optime
cuſtodiuntur. Turpifſimum eſt gloriari de eo,
quod non eſt tuum. Nihil autem eſt tuum, niſi
quod eſt bonum. Gratia Beiſum id, quod ſum.
1. Cor. 15. Provide potius in humilitate, uè gra⸗
zia ejus in te vacua non ſit, Ibid.

F ERIA III.
Adducitur Chriſto Puer Luna-

ticus.
1. DOmine miſerere filio meo, quia lunaticus
eſt. Matth. 17. Marc. 9. In hoc lunati⸗
co conſidera ſortem hominis, qui ſuarum paſ-
ſionum eſt impotens. Nam ſapè cadit in ignen
R 5½ amoris

394 HEBDOMADA XviIII.

amoris proprii, iracundiæ, concupiſcentiæ. Rtr
crebto in aquam pravorum deſideriorum. Ad-
dit uiſſe ſurdum, & mutum, ad divina: Qui alli-
dit illum ad terram, ut in terrenis jaceat, & non
aſlurgat ad cœleſtia. Et ſpaumat, & ſtridet per

verba paſlioni reſpondentia. Et areſcit ſiae ſucco

devotionis. Quanto gravius agaoſcis hoc ma-
lum, tanto impeaſius tolle ejus cauſam.
1. Re, pondit autem Jeſus., bid, cum gravi
increparione, ait: Generatio ineredula: quæ tot
ſigais nondum credit jeſum efſle Deum. Ee per-
verſa; quia dum ait? Obeuli eum diſcipulis tuis,
& non potuerunt curare eum, tacite ininuat, id.
ob aliquem corum defectum accedille. AQsam.
diu vobiſeum ero? qui eſtis contra me. Vide an
non juſtè ſic poſſit tibi jeſus indignari, qui tibi
tanta præſtitit, & adhuc es contra ecum, Afferte
sum ad me. Rmollit benignitates rigorem incre-
pationis; ut non dimittas ſine ſolatio⸗- quem
juite corripueris.
3. Et attulerunt eum. Ibid. Peccator ſuis viri-
bus ad Deum non venit, niſi per gratiam fera-
tur. Et ſtatim ſpiritus conturbavit illum, & sli-
Ius in terram volutabatur: quia quèò magis
mundanas homo apprepinquat Chriſto, dum
non eſt ci unitus, magis exercent violentiam
paſſiones. Et interrogabant Patrem ejus, quan-
tum temporis eſt, ex quo ei hoc accidit? ut reme-
morando tempus diuturnum, non miretur ita
torqueri ? quia que diutius indulges paſſioni-
bus, ferocius ſæviung.

EEr

. , ℳ 4
oni

lin he
eren ſiel
Gtin/fuc
Erollimmn,
enun

li
ſoee din
Nrſnun
ſ Cübimt
utt oln
Cigibotee
joucnadh
lunn,6
Uekamnmhe
Ltitrllw e
luitu ſori
enknmni
luuhnii

0

Amnen or
wjide⸗
rhten
rſn
nigt
Hanun

4MWI

il nſe
leneri
na,
en 4 H
wteeltler
zwanan.
lik ang
mlihelun
Denn ,.
n ilſa in
htuttinut
welle
nne, Ie
leun, D
an, dm
igenna⸗
r Nen

Meriatiust
irr tin 15
mri, 91.
i h oin
rChri, An
gten ſerin
renn hhlt, iir
rtilt urs
, Mltt

pigti⸗

PST PHNTELCOSTIN. 3 9 5
F E RLA IV.

Curatur idem puer lunaticus-
r.· TEſus autem ait patri ſupplicanti, ſi potes⸗
J credere, omnia poſſibilia ſunt credenti. Mare,
9. Magnum fidei elogium. Sed magaum tui
vituperium, qui dicis te credere, ais tamien
etiam te multa non poſſe. Verius diceres, thοα
velle: Es continuo eæclamans pater pueri cum la=
orymisajz bat; Gredo Dowine, fide adhuc imper-
cta, adju va incredulitatem mram per fecta fide.
Sic, qui inchoavit, ad perfectum enititur. Tu-
coutra multa inchoas, pauca ad perfeétum de-
ducis, inchoaſſe contentus. Quem putas coro=
nabit-Deuszꝛinchoantemz: an perficientem?
3. Et comminatus eſt Jeſus ſpiritui. Egs praei=
piv tibi, exi ab eo, & amplius ne int roeas in eu m.
Tbid. Hæcmens Deieſt, cum gratia ſua ſemel
4te peccatum expellit, ut nunquam redest. Nec
xediit in illam puerum. At tu disbolum expul-
ſum iterum ſponte invitas. non ignarus, quod te
torqueat, & rurſusin ignem & aquam conjiciat.
Er multum diſcerpens eum, eviit ab eo, & facbtus eſt
ſicus mortuus. Ut omaino expellantur tuæ paſ-
ſiones, neceſſe eſt. at diſcerpatis, & affligaris &
ſias per conſtantem mortificationem velut mor-=
tuus, Non ſentiens aut blandimenta ſenſaum »„
aut contemptum, V
3. Tune diſcipuli ad Jeſum ſeereto dixerunt ;,
AQuare nos non potuimus ejicers illaum * Dixie

396 HuBDOMAPA XVIII.

illis propter ineredulitatem veſtram. Ibid. Que=
reris te non poſſe ejicere hanc, vel illam paſſio-
nem. Vis cauſam ſcire? Tua incredulitas eſt.
Non credis te omnia poſſe in es, qui te confortat.
Non credis te adducendum in judicium, & ob
hunc, aut illum tuæ ꝑaſſionis actum ſevere pu-
niendum.

F ERI A V.
Chriſtus didrachma ſolvit.

Is & Ceeſſerunt, gqui didrachma accipiebant, azà
Petrum, & dixerunt ei:? Magiſter veſter
non ſol vit didrachma? ait? etiam. Matth. 17.
Exactores petunt à Chriſto, quod non debet.
Indigaum hoc judicas à Ta pejus agis. De-
betne tibi gratiam, ut peccata deleantur ? ſi de-
bitum eſt gratia non eſt: & tamen dum ſub
ſpe veniæ peccas, ur leviter, vis ut precium
ſolvat, quo diſſolvaturpeccatum. Et vix peccas,
quin hoc tacite involvas. Nam ſi crederes non
condonandum abſtineres nonne hoc ſatis im-⸗
pium eſt:
2. Pravenit eum Jeſus dicens: LQuid tibi
videtur Si mon? Reges terræ à& quibus accipiunt
eributum, velſenſum? 4 kliis ſuis? an ab alie-
nis ?² Et illz dixis: ab alienis. DBixit illi Jeſus;
Ergo liberi ſunt filii. Ilbid. & familia Regum
temporalium. Ergo multo magis ego, qui ſum
Filius Dei, & familia mea. Oſteadit ſie liberum
eſſe, ſe tamea non eximit. Miſere nobiſcum age-
retur, ſi Chriſtus nihil eorum egiſſet, quod non
tene-

giulin

1o
er hn
N
ſitn
r

VA
ui ld
n h
ubuui
Ehlid Ma
A Aumn
akänint

t!

nena

ün li⸗
en
MaI lee
RG
ii Me⸗
Nnunel
Kmbun
Whekn⸗
uiſrii
üthn z
Menuni
3

1nt

iſhent,
lir

4el

tun. Muube⸗
t mrte
zu gs N
ullt⸗
erdin i
Grpin,
lnra
nlenkadn
e loe in

.: Wi
Ubul unfun
nndi
Divt
rluiß
egou
Liitbe
gle, b.
1

5O ST PENTECOSTEN. 5397

tenebatur. O ſi tu id ſaltem ageres, quod tene-
rIs! Sed, quid eſt boni, modo poſſis, quod non
tenearis, ſi non juſtitiæ titulo, ſaltem religionis,
gratirudinis? &c.
3. Ut autem non ſcandalixemus, vade ad
mare, & mitte ha mum, & eum piſcem, qui primus
aſcenderit, tolle; & aperto ore ejus in veniss ſtate-
rem e illum ſume, & da eis pro me &te. Ib. Non

yvult cos ſcandalizare; etſi dicere poilet, ut tu ali-

quando dicis: non dedi asſam, culpa ſus ſcan-
dalizantur. Noli offendere, dum vitare gotes. z2.
Pauper Jeſus non habet vel uanum ſtsterem. 3.
Piſc es & animalia, magis ci obediunt, quâm tu.

F ERIA VI.

Commendatur humilitas.

1. Cceſſerunt diſcipali ad Teſum dicentes ?*
1 ais putas major eſt in regno eœlorum 7
Matth. I128 Unde contentio? Majores in Pe-
trum favores ambitionem, & invidiam move-
runt in aliis- Miſeri peccatores jam de regno
agunt. Nemo tam eſt vilis, qui nolit major eſſe.
Paternum ab Adamo malum in nullum non
tranſiit. Nonne & tu eo correptus es? ſi non es
major alcero, vis videri; ſed quis es tu? undè te
tanti facis? quæ tua ſunt merita: Nonnè majors
ſunt demerita? ät quid eſt, quod prætendis? quo
jure tibi debetur? quis eſt, quem vis minorem,
ſuonè an tuo vitio?
2. Advocans Jeſus parvulum ſtazuit eum
K 7 in

z9 8à HEBDOMADA XVIII.
in medio eorum, & dixit : amen dico vobis, niſi eff-
ciamini ſicut parvualt, non intrabitts is regnism
alorum, Ibid. Non eſt arbitratia virtus, Dumili-=
tas zſed neceſlaria ad obtinendum cœlum. Moæ⸗
dus Chriſtiloqueadi id' ſatis iudicat, Ubi enim
ea non eſt, impoſſibile eſt, non eiſe ali quem de⸗-
pravatum affectum. Credisne auic patere cæ-
lum, in qnod aihil coinquinatum iatrst 7 Perſua-
deat ergo tibi humilitatem neceſſitas, quam
non perſuadet honeſtas & cxemplum Chriſti.
3. Auicunque ergo ſe humsa v*ετtιιτα bar vu⸗
liss iſte z hic major eſt in regno cætorum. Ibid. Dic
quo judicio judicandum de msjoritate eit ad
certitudinem, tuo? an Chriſti judtcium iafini-
tæ ſapientiæ ſuperat tuæ ſtultitiæz judicium. H-
lud hic expreſlum habes- Quid habes, quod op-
ponas „niſi judicium hominum aliter ſentien-
tium ?à Scd'quo judicio ſalvabetis, aut damna-
beris? homiaum, an Dei? Credis majorem inter
natos mulicrum eſie joannem, quia Chriſtus
dixit: at idem eſt, qui dixit: Aui minor eſz inter
vos omnæes, hic maſjor eſte

De Correptione fraterna.

I. Q I peccaverit in te frater tauus „ vade, & cor-
ripe eum inter te, & ipſum, Matth. 180
Et ſubditam, & ſuperiorem hoc tangit: il-
lum, ut corrigi amet, alias magis corripi mere-
turx, hunc ut corrigere non negligat ſue loco, &
teEN-

!

Gu

npe l
Monnl n
ADes Au
Ih 11.
arhas ir
velonitezet
16 ſeley 0
Cne unn
Au uiſenl
Peuhne uti
uhan m

bu Alidmo
ineſe een

.2

Punbas
MNN
Hoonzien
uutmnlier⸗

1

DIN
nin ze
tralgt;
tüllaſe,
dee
lucicn —
wocleiigen
l

Hunſene hee

4
udenro

iun Ct⸗
Wöcten we
nige nn ,
n Cuk
Gnmi

tlne

dtlen .

4,
im.
We ugt
1golſe

e A..

POST PENTECOSTEN. 299

tempore. Medicum non odiſti, etſi vulneret, ut
ſanet. Corripiens idem facit, dummodo
zelo bono- Quid indignatis correprus? quid
murmatas? quid in faciem reſiſtis? Non ſcis»
quòd Deus ſanguinem tnum de manu efus re-
quitet? HzZech. 3. Scd. & ſuperior, medicus es à
Crudelis es, ſi ulncra negligis, petis cum coy
quem lucrari neglexeris: Erit anima tua pro ani=
ma ejus. 3. Reg. 20.
2. Corripe eum inter te, & ipſam ſolum. Ibid.
Modus cerripiendi deſcribitur; ur ſecrcto fiar.
Peccas ſtater, ac etiam ſuperior, ſi coram pluri-
bus id facias, quod potes evincere cum paucio-
ribus, etſi id motivo charitatis agas: Charitas
enim æquè ſecretum poſtulat ob famæ integrie
tatem, ubi delictum non eſt publicum, NMultô-
magis peccas qui vel ſecreto de te cus tratti cucn
indignatione obtrudis, vel publice in circulis
objici. Eſſetae ſic corriꝑi tibi gratum? Ergo
alteri nè feccris.
3. 51 te audierit, lucratus eris ſratrem sanme.
Ibid. Et corripientis & correpti lucrum eſt ami-
cè data, humiliter accepta correptio, Qui corri-
pis, lucraris fratrem., lucraris alios, a quibus
offenſam tollis ; liberas animam tuam. Qui au-
dis corripientem, lucraris te ipſum, lucraris
corripientis affectum, lucraris Deum. Omnes
lucro ducimur:; majus iſto curare non potes,

406 HEBDOMADA XIX.
DOM. XIX,. POST PENT-.
Parabola Servi „cui Dominus omne
debitum dimiſit.

T. Awilazum eſt regnum cœlorum homini Regi;
¹gqui voluit rationem ponere eum ſervis ſuiss
Matth. 18. Scrvus es; multa debes ob peccata.
Reddenda eſt ratio Deo, nihil ignoranti, ju-=
ſtiſſimo Judici. quo animo ſtabis ante Iudi-
cem? Oblatus eſt ei unus, qui debebat decem millia
talenta. Tu es ille. Nullum eſt debitum pecca-
to majus, In quaptum hoc cumulaſti! Cam
autem non haberet, unde redderer. Quid habes?
unde ſatis facias ? niſi ab eo accipias, cui ſatisfa-
ere debes. Quid hic timere non debebis? quid
ſperare poteris? Juſſit eum Dominus ejus venun-
dari, Amittis enim per peccatum libertatem, &
ſervus es peccati O dura ſervitus!
20 Procidens autem ſervus illes orabat eum, di=
cens : patientiam habe in me, O quoties Domine,
etiam cum levirer petente patientiam habuiſti?
Infinitæ tuæ patientiæ debeo, quod non extre-
ma patior. Miſericordia Bomini, quia non ſum
eonſumptus. Thren. 3., Momento, quo peccarunt,
proſtrati ſunt Angeli: quid minus merebat; E=
omn ia reddam tibi. Sed de tuo ſanguine, quem
mihi dediſti, ſed ego indigne proculcavi. O bo-
nitas! Oamor! O mea ingratitudo!
3. Miſertus autem Dominus ſerwi illius, dimi-
Kt eum, & debitum dimiſit ei. Ibid. Qaam facilè
ꝑxlacabilis Deus Quaàm liberalis bonitas, quæ
plus

ppun

6

9011

1n
eyt
glaneln
umtſu in
A L wun en

ſoen
6444
4

ohhun
ſnt h⸗
mil pnmn c
Alrsn
niſinitct⸗
dwe sg
Culrihtn
Dupnmn G
UliMegaus
Gamtiit⸗

en

4 ſui
1

N. e

un , n
ſeniir 8
al

tn⸗
Vnntihn

W
I

ſt.

Gunhaſ
1an ſi
ee,
Puumt,,

1

, e ,

i, aiſtiir
NN.

beuen, A

1
,nlatunt
es Dor
err.

tinm unt

reñ
ii
nſennt
6SNhN
ngine ſe
Celine
l
HPn
ſnri 1

.

POS᷑: q(T PHNTEC. 4 01
plus dat, quam peratur ; aut ſperari poſſit. Quan-
tum par erat eum ſervum confundi tam prono
affectu? Expertus idem es noen ſemel. Nen tane
tum dimiſit te à ſervitute peccati: ſed & filiam
fecit adoptivum, & hæredem regni. Meruiſtine
hoc? Et tantam clementiam audebis poſthac
offendere?

FERIA II.
Ingratitudo & ſævitia ſervi illius.

1. Eoreſſus autem Jervus ille invenit unum de
conſervis ſais, qui debebat ei centum er⸗
naries: & tenensſuffacabatenum, dicens: Redde,
quod debes, & procidins can ervus rogabat enm
dicens: hatientiam habe in me, & omeis reddams
tibi; & noluit, ſed miſit eum in carcerem. Matt. I S.
Grandia tibi debita remittit Deus; tu ne verbu-
lum proximo. Quantulum id eſt, ſi tuis confe⸗
ras; Fidentes atitem conſerviejus. Alii tanto ma-
gis tuos defe ctus vident , quanto tu ipſe minus
Narraverunt omnia Domino ſuo qus fackta fuer
rant. Benefacktum, qua viderant: non quæz ar-
guebant? qua fada fusrant: non quæ ſuſpica-
bantur: narraverunt Domino;, cujus erat corri-
gere. Non iis, ad quos nihil artinebat.
2. Tunc vocavit illum Dominus ſuus, & ait
ili: Serve nequam, omne debitum dimiſi tibi,
quoniam rogaſti me: nonne ergo & te oportuit mi-
Iereri conſervi tui? Ibid. Quid indignius
VIs

402 HRBDOMADA XIX.
vis tolerari, & nir tolerare: in tua commoda vis
tibi ſervireomnes, tu in nullius, Alis lege tus

vis expe ndi, alia proiimorum facts. Si non im-

raris Deum in reddendo altis bono, Deus te
imitabitur in reddeado tibi male. quod aliis facis

Unamquemqus juxia Vias ſuas judicabo. Ez. I8.:

3. Et ratas Dominus ejus, tradidit esm tortoris
bus, quoaduſqus redderet ani Verſum debitum, Ibid.
Noa teviviſeunt quidem remiſia peecata, ſed in-
gratitudo ſuperveniens tanto maſus eſt Pecca-
tum, quanto majus fuit zemiſſionis beneſicinm.
Remiſſa tibi ſunt gravia, tu non remittis mini-
ma, ingratus es, traderis tortoribus. Sic & Pater
meus faciet Vobis, ſi non remiſeritis unuſquiſqa'
fratrs ſuo de cordibus veſtris nulla retenta animi
amaritudine. Qmnium iniquitatum taarum non
recordatur Deus amplius, poſtquam ſe dimiſiſſe
aſſerit. Kane tu etiam leves offenſas oblivioni
tradis? nam æ ac ante offendenti afficeris? &,
S ERIA III.
Chriſtus invitatux Hieroſolymam
ad feſtum Scenopegiæ „ &
F. Lerken: gist em aà' eu m fraktres ejuss: ranſs
hine & vadi in Jadsam, ut & diſcipuli
tai videant opera tua, qua facis, Joan, 7
Syecioſa invitantium verba ſunt ‚ut diſcipulivi=
deant operatua: interim quærant utpr miracu-
la inelareſcat Chriſtus, & honor aliquis in ipſos,

ut conſanguincos redundst. Latenti ambitioni
pyr

1
voI
, 1
S
tt
meui
, Aoend
N. .
w tall
Aeereat!
, 0 CAen
l 14
e Nlrin
oN

nn

ii uat
acjleb
uanngin
wii, Cis
mlihenzorn
l
Muogenſe
NaAind
lnn us ind
Aunhr

.
2
1

gerlie he
1 Oui
ünn enn

Hanimn onhe

uſort Krro
8

A

ell.

ininenng
liu bi
itcind
ſiov
nlegit
Alſecrtnl
tunt
NNEusl
lycrun dn
Niſ el heus
Gbericin⸗
unnkt
iboelehlur
nii m i
Anrt un
ℳ ℳNN
unluul
onn
Aceid
1. . .
Geott,
ℳ

7
4

„ 16
nufen⸗ 4

4 d
. We,
1

pOST PENTECOSTEN. 465

prætexebatur titulus gloriæ Chriſti. cuid quæ-
ro ego per opera tua! Gloriam Jeſu, Ah utinam?
opera videntur talia. Sed quories, quod magis
intendo, eſt meum commodum.
2. Nemo in occulto quid ſacit, & quaærit ipſe in
palam eſſe. Tbid. Argumento perſundere nitun⸗
tur, quaſi dicerent: Vis agnoſci Meſſias: Facis
ad hoc miracula, ut agnoſcaris, ergo fac ea
alam, in urbe, quæ eſt muadi compendium.
Manifeſta te ipſum mundo. Cuùm eſſent honoris
cupidi, talem & Chriſtum arbitrabantur„ ut
ſentit Cyrill. l. 4. in Joan. c. 32. Magaus corror
eſt. communis tamen, ſuis proximum affecti=
bus meriri. Quidquid alteri judicandum ap-=
pingis, ſi bene examines, in te reperies. Qna-
lem tibi facis ꝑroximum ? vide an non ipꝑſe ſis
talis.
3. Dixit ergo aius Je/us. Ibid. Recuſando al-
cenſum in jeruſalem, & hujus cauſam reddendo⸗
Tempus meum nondum ad venit; quis nondum
crat voluntas Patris, ut ſubiret mortein, ad quam
ſe quæri ſciebat. Ita omnia volunt: ate Patris age-=
bat. O ſi ad illam regulam reſpiceres ſemper!
Cauſa autem, cur mundus cum oderit: Duia
ego teſtimonium perhibeo de illo quod opera ejnes
mala ſunt. Odio eſt mali“, nis eorum eperibus
aos conſestir. Sed melius eſt tibi odio malis eſle,
quam amari. Cum illo bonus es, cum iſto
eile vix potes. Non ergo virtutem deſete, quis
odio haberiz.

304 HEBDOMADA XIXZ
FERIA IV.

Occultè aſcenſurus in Hieruſalem
admittitur à Samaritanis.

1.ETigſe ſaciem ſuam ſirmavit, ut iret in His-
ruſalem. Luc. 9. Rt addit Joan. c. 7. Non
maniſeſte , ſed quaſi in occulto. Loquendi modus
reſe lutionem ſignifieat eundi ad eum locum, in
quo ſciebat ſead mortem quæri, & poſt anni
medium cruci affigendum. duid tibi animi
eſſet, ſi deſtinareris ad eum locum, in quo ſci-=
res te eo anno moriturum : At ignoraz illud, &
certius eſt son obfuturum locum, aut functio-
nem „& tamen vel detrectas; vel luctaris.
Aude & tu in ejuſmodi difficultatibus firmars
Jaciem t uam. S
2. Ee miſit nuncios ante conſpeltum ſuum; &
euntes intra verunt in civitaten: Sama ritanorum.
Ets non receperunt eum, quia facies ejus erat
euntis in Rieruſalem, Ibid. Invitaverunt antea
Chriſtum ad vocem mulieris & Meſſiam accla-
maverant nunc excladunt. Sic amant, qui ſui
canſa amant. D'ſſidebant Samaritani à Judæis:
quia Chriſtus oſtendit ſe ire in udæam, non ad-
mittitur. Mundi politia eſt, ſaſpectum habere⸗
qui cum æmulo meo familiaris eſt. Sic cum
mundum ſequimur, excludimus Chriſtum. Et
pròb quam iæpe! Timemus virtutem, quèd
affligat corpus, cùm profit animæ, Quin & hic
ſfirmamus faciem ?*
3* Cam vidiſſent autem Diſcipuli ejus Jaco-
. bu;

dotkl

b auin

„.
ANANH1
rmtt i
SMn zwallß
1otitgtit
zuulclaix

(ote i

let güten
mubomtiainet

Nne
II

Molerr.
0 mura
Cgikrue
Elrntiagu
Aunmmns n
Mugen en
Ulie utuir

,I

„. ue
fun
nie ob.
Genn a

d

hae
Atnarier

nni, ANti
tſuntzt
logruim
am hen,
i,1u
W iii uini
Gn a

UIu,4

ſchs ſan; 5
unintntfs
1 tei i
uthteni
NNH

.
lonCuie
u lun
uin 5ð

ſinsel Er⸗

,

POST PENTRERCOSTKEN. geg

bus & Joaannes, dixerunt iVs, dicamzs, ut ignis
deſcendat de cœlo, & conſumat illos? Zelus vide-
batur, ſed erat adyunctæ vindictæ paſſio. Ideo
sSos increpat? Neſcitis, cuius ſpiritus eſtis ? qui pu-
atis zelum honoris mei, & eſt iræ gaſſio. Vide,
ne & in te ſub pallio vittutis irtepant vitia! Fi=
lius hominis non venit animas perdere, ſed ſalvare.
Hæc cauſa eſt cx finc petita, cur injutiam diſſi-
mulet. Quoties periiſlem jeſu, ſi non veniſſes
ſalvare! ſed qui ſinemguum reſpicis, doce me
meum in omni actionc reſpicere, ut ſalvem ani-
mam meam-

Mundantur decem Leproſi.
I. Ceurrerunt ei decem viri leprefßi. Luc. I7.
. Cogita lepram tuarum imperfectionum.
Qui ſteterunt à longè, ſuæ ſibi immunditiæ con-
ſcii: & li=vavernnt vocem ſuam ardente affectu,
& clamawerunt cum plena ſui reſignatione;
Jeſu Praceptor, miſerere noſtri, Ita cum Deo age
humiliter, ardenter, reſignate.
2. Quos, At Vidit, dixit3 lie, oſtendite vos Sa-
cerdetibus Ibidi Ad quos ex lege pertiacbat de
lepra judicare. Sic in mileros charitatem cxet⸗
cet, ut legem non violet; ordinata charitas
polcit, ut propter charitatis obſequia in
proximum regulas inſtitui non violes 3 aut
omittas, quæ præſtare debes. Ee Jadum eſt,
dum irent cœca quadam obedientia, non ſudi-

cantes de præcepto, mundati ſunt. Hic tantæ
obe-

4 05 MEBDOMADA XIX.

obedientiæ eſt fructus. Fac, quod juberis; ac-
cipies, quod nons ſperas.
3. Unus dutem ex illis, ut vidit, quis mundatus
eſt, regreſſus eſt vum magna voce magnificans
Deum: & tecidit in faciem ante pedes ejus gratias
agens Et hie erat Samaritanus. bid. Omnes recipi⸗
mus gratias, quàm pauci reddimus? cx quorum
tu es aumero? non ſuperant te Samaritani, qui
minus Deo obligati ſunt? Nonne meritò tibi
improperet Deus: Non eſt invene us, qui rediret,
& daret gloriam Deo. Si vis canalem gratiarum
apertum, noli eſſe isgratus- Gratitudo autem
ſumma eſt bonus uſus beneficii.

Chriſtus palam docet in Templo.

1. I. aſcendit ad die m feſtum. Judai verò qua-
rebant illum, (ut occiderent) & dicebant:
Ui eſi ille; Joan. 7. Nec ſuo eum nomine dig=
nantar? adeo contemptus pre te factus eſt Je-
ſus. Et murmur multam erat in turba de eo. Quia
bona præſtabat, mala referebat. Tu cùm opri-
ma feceris, alia à mundo non expeéta. Nai-
dam, ſed quam pauci, dicebant, quia bonus eſt.
Alii autem, quam multi, dicebant: ſeancit turbas.
Diſtorta judicia ferre debes, qui ambulas viam
tectam. Nemo tansen ex iis, qui benè ſentiebant,
palam loqusbatur de illa propter metum Judaorum.
Quaatum apud te valet reſpectus, & metus ho-
minum! O ſi prævaleat Deus!
2. Jam mediante die feſte aſcendit ]eſus in
tem-

Grtcel
Nen D
4 lehruryrt
1

parha,
ec ſol ns
oaudsuc

Nn Aſehat
6ln ti

e

Michoenolk

e
d

lbmntt mlr een

Nihn, mele
9 in,/iun
4. α

,
unaul
.

lun imign

1

1e,
le un 11
ie d d,
„

N

AW.

ſſie

niſmn
ni,
ana
Alitrre
Aian afe
teharii
None nenet
Gngdt
lengnnn
Ctiklb man
tn lenn
uimr
46Ent.
AAI
Arhiändl
umkte
n ungf
aent H
, nilien 6
4 tid
imiria
beneſenemn
S
berl e

1.

ahee
u 1

POST PENTECOSTEN. 407

teiplus & docebat Ibid. Nonprimis digbus, a?è
cederet furori Judæorum, q ui æunc fervebat. Aſ=-
cendit tamen, poſtquam reſcdit furor. Diſce
commoto proxime prudenter credere, nihil
agere temerè, ſed neque timidè omitteres &α
mirabantur Judai doctrinam ejus: ſed ſine fru-
Gu. De horum genete es. Audis legiſque mal-
ta, probas illa judicio, ſed aon practico: fugis
excqui, quod intellectu collaudas, Olim ad men-
ſuram cognitionis judicaberis,
34 Nonne Moyſes dedit vobis legem? & nemo ex
vobis facit legem, quid me quaritisinterficere t
Gravis objurgatio! Time tu illam à Jeſu, Non=
ne ego dedi tibi legem, & tu non facis eam:
Reſpondit tus ba: Damoniam habts Cui hoc dicit?
Dei filio, non exhorreſcis? Et ſiket tamen Dei
filius; qui vera pro blaſghemis refundere poru-=
iſtet. Quas tu ia jutias ad injuriam non regderes?
Diſcat vermis pati, quæ Deus tulit.
S A B B A T II O.
Mittuntur, qui Chriſtlum compre-
hendant.
4. A Udiernut Phariſai turba m murasssantem
de illo hac; quod ſit Meſſias: & mi-
ſerunt Miniſtvos, aet abtrehenderent eum. Wane
7. Simplices turbæ credunt, & amant jeſum :
ſuperbi Phariſæi, quia ſuæ aut;oritatis jactu-
ram timent, exacerbantur. Una paſſio fomes
eſt alterius. Diæit ergo eis (Miniſtris) e/us; As-
hbuc medicũ tem pus vobiſcnm ſum. Quarilis me, &
non

402 HEBDOMADA XIX.

non invenietis. Infelix ego, non audiam illud:
pado! Non audiam? nexn invenieti, Quæram te
Jeſu, donec inveniam; & tenebo.
2. In noviſimo autem die magno feſti vitatis.
Rabat Jeſus, & clamabat ſi quis ſitu, veniat ad
me, & bibat. Ib. Quod dictum populo, tibi dici
crede. Sitis ſalutem tuam, quia nemo eſt ſine
deſiderio. Sed ſitis aquas turbidas ſolatiorum
mundi. Quæ hic beatitudo? Siti, quod ſitire de-
bes, ſalutem tuam, & Deum. Audi invitantem:
Veni, & bibe ad ſatietatem, quam in ſolo Deo
reperies: nunquam extra ipſum. Quid ſiviſti
hacten us? cſac ſatiatas? miſer!
3. Quidam ex ipſis volzbant apprehendere eum.
Ibid. Nonignorabat, qua intentione venirent:
proſequitur tamen ſermonem intertitus. Undè
mutata ſunt eorum corda: & nemo miſit in eum
masas. Ita conſtantiæ cedunt pericula. Quotex
virtute cœpiſti, non deſere ex metu. Periculum
adis? conſtantia frangetr.

DOMIN. XX. POST PENTEC.

Remittuntur miniſtri, & Chri-
ſtum laudant.

1. V Enerunt ergo Miniſtri ad Pontifices , &
Phariſaes, & dixzrunt eis illi: Quare non
adduxiſtis eum Joan. 2. Quam vigilant in
ſcelerata ſua juſſa Phariſæi! quam inveſtigant
cauſas pꝑropoſiti ſui executisni non mandari! O
tam vigil ta eſſes in tua prepeſita ſancta! ſi
tam

6wnnu is
iſnn ſe a⸗
unrlateriel
Aigleuneffel
aauuid n
MINRiin
ſenie irnſt
Meunun

6 1 1 AN.
uc, ℳN,“«’]
11,e
6IN,,ℳK

s Mα

IMHACN²

n Renrerne

N ſin itn,e
78 „
B tpea ckt

4

DN
d,Nornin;
myiniet D
kerede,
1 nun ſiz
pißlezrl
, gtirt

tubit liin

thins
,A inint
un uſe⸗
n. Cbedi
ule
uetftlotnt
inendan euͤ
evitenin
Spuynßfut
Ntiai Cet
Autn n

NNN
un.

a laßn/

gtuil:
lgun l
inimunl.
zontin 1

POST PENTECOSTEN. 405

tam tibi indignareris, queties nOn exeq aeris!
Propenere & non exequi, eſt eſutire, & nen
manducare. Non ſatis eſt vele, aifi accedat &
operari
24 Reſpenderunt miniſir; nunquam ſic locuta;
aſt homo:ſicut hic heme. Ibid. Theophyl. hic aike:
Nec curaverunt irâm Phariſasvum; net quw ts
ſervi miſſi fuerant, qua placita etant , Principibus
dixernnt. Profitertur ſe captos ſermenibus ejus,
quem comprehendere debuiſſent. Laudant eum
ap udillos, qui eum oppreſſam volebant. In cauſa
Dei laudabilis eſt libertss. Hac utere in te pri-⸗
mum;in alios ati licetz maxime ubi debes. Non
le quere quæ placitaſed quæ ſalubria.
3. Reſpenderunt erge cis Pharijsai 5 Nxnqnid
& ves ſedubi eſtis? Ib. Cum dixiflent Misiſtri?
nunquam ſic locuius eſi hom oe: Intes regere opertu-
iſet, ait Euchym, qusd locutn⸗ eſer ſed iph ad
increpationes convettuntur. Ita, & 1= vidia ees
excœcaxcrat. Ubi deminatur paſſo, deturbarur
ſolie ratio. Subjungunt argum entun ab aucto-
titare ; Nunquid ex principibus alis c redidit
in enm ? quaſi dicant; Nullus: /ca tαα ac tan-
tam. Ita Deus abfccndit à ſapieriles divins
myſteria, & rcvelst es parvvlis, 8 hun ilibus.
Eſte humilis, ſi divina vis ſapcere. Der ie ue ma⸗
Isdicti ſunt, in quiust, zen pe ri icduEt. O uti=
nam a ſuperbis ſic n alccicat à Ron ab humili
Jeſu 1

410 AHEBDOMADA XX.

F E R I A II.
Mulier in adulterio deprehenſa
liberatur.

.⸗ APaducunt Seriba & Phariſai mulierem
in adulterio deprehenſam, & dixerunt
gi 2⁹ In lege Moyſes mandavit nobis hujuſmodi
lapidare. Tu ergo quid dicis? Hoc autem dice-
Sant tentantes enms» ut poſſent eum sccuſare 2
Joan. S. Scicbant mitem: credebant contra
lJegem pronuntiaturum: Jeſus autem inclinans
IEs deorſum. Declinat ferre judicium, qui omnia
novit 5 & tu, qui ignoras omnia tam es facilis
ad formanda judicia. Digito ſcribebat in terra,
Ut facilem ſe ad veniam oſtendat. Ut ventus, &
Aqua litteras in pulvere ſcriptas confundunt; ſic
lacrymæ, & ſuſgitia delent peccata noſtra, quæ
in terra ſcribuntrur.
2. Cum ergo perſeverarent interregantes eum,
grexit ſe & dixit gis: Qui ſins peccato eſt veſtrüm,
primus in illam lapidem mittat. Ibid. Pluribus
entatus nec abſolvit eam leges obſervans, nec
condemnat miſericors, qui venit non perdere,
quod in veneratz ſed quarere, quog perierat. Injicit
jJudicio, & linguæ ad judicandum alios pronæ
fræaum ut cogitesipſe, aaſis ſine peccato. vel
ergo debes eſſe ſine culpa, ut judices, Vel non
debes judicare, ſi non es ſine culpa.
3. Andientes autem hac, unus poſt sna m exibant
bid. Quis ur ait Bada, in ſe cernere gœperuns
ſinguli, quod magis damnandum cogneſcerent. Si
te

1
Crluar

ſ MN
Nrhur haut
oun tuln,
AlAruie,, 6
MAdNeiorin
ſpraptſonnan
Clairrlu gul
ihhunn, uu
lwnn, ſitan
i ſolheu⸗
in furlue, 4
fint ſen en
ün
Meilie,l
Gemau
pin

A l
toche
tn

n,
nt eß /nr
,, ,s
rur hn
celehor un
NAumn minn
Ain u
nt M s
erletpbnn
N Inn,
ndulll/
uueln, N

uenguln
Prunt, der
Gu Nid 1
NAlus,
Snu i
4 emmn
Ain ufen

lae Keumn 4

ttüm
lnn
lef mn⸗
a anmn ir
7
6 ſe⸗

N
.

„.

P OST PHNTECOSTEN. 41 ¹Z

te inſpiciss, horrebis tua ; diſſimulabis aliena
delicta, Et rem anſit ſolus Jeſus, & mulier in me
dio ſtans confuſa, & contrita. ſpe veniæ plens,
Erig ens autem ſe Jeſus, ad videndum cam oculis
milericordiæ, dixit ei: Mulier, nemo te condem-
navit à quæ di vit: nemo Domine 2 Dexit astem
Jeſus: net ego te condemnabo. Retulit Jeſus ad-
verſarios, ut patronus; abſolvit, ut clemens Ju-
dex. Quid non ſperes à clementia ipſa? modè

iga obſerves: Noli amplius peccaro.

FP ERIA III.
Chriſtus in templo docens.

1. E- ſum lux mundi. Joan. 8. Lux eſt in
mentibus hominum, circa bonaum &
malum, verum & falſum, virtutes & vitia: ſine
qua palmas in meridie, & non diriges vias zuas.
Deut. 28. Poſui tenebras in anima mea, & facta
aſt nox: in ipſa pertranſeunt beſtis ſylvæ. Pſa, 10 3.
O ſi oriatur lux, qui detegat me ipſum mihi ?
Qui ſequitur me, non ambulat in tenebris. Ergo
à contrario, qui te non ſequitur, ambulat in
tenebris. Jam ſcio unde tenebræ mentis meæ ad
divina: quia te lux mea, non ſum ſecutus: quia
ego vixi modo, quem verbo damnas, & exem-=
plo: qui cam cognoviſſem te Deum, non ſicut
Deum glorificavi.
2. Dicebam ei: Ubi eſt Pater tuus? Reſpondit
Jeſus: neque me ſcitis, neque Patrem mon m Ibide
Nonne Joan. 5. dixerat: Et me ſcitis,
unde ſim, ſcitis, Sed ſcicbant ſpeculativa
§ 2 ſcien⸗

412 HBBDOMADAXX.

ſgienti4 „ Ron practica eorum „ quæ ad mores
ngſtres pertinent, quin aliter operabantur, quam
i'lle operandum verbo, & exgmplo docuerit;
Nonne & tibi objicere poteſt: Non neſti me, na-
gqus FPatrem metm, Sinegss, corvincam te,
Chriſtus laxiorem viam damnavit, tu cam ſe-
queris, Ille fagit honores tu ſequeris, & c. Eſtne
hoc noſſe DBeum? Quis gicir ſe noſſe eum, & maus-
Aata ejus , doctrinam & exempla nesz euſtodit,
gnenda eſt. I., Toan, 2.
3s Dixit ergo iternm eis Jeſus: Ege vado, & qus-
zeis& me, & in peccate veſiro woriemini. Ibid. Non
decretorièe quidem dictum, ſed ſub conditione:
snon eredideritis? Quia pauci tamen lerast cre-
dituri, abſolute pronuntiatur. Tale ſcilicet erat
yeccatum, ut yix converterentur. Et quod illud?
Vos de deorſum eſtis wos de m undo hot efiis, terreni
ſapientes, & affectantes, Nonte percellit tremen-
dum hoc verbam ? ut derelinquas mundi ſe.
Mitas, & non abess poſt hæc inferiora, & mundag
na, ut aſlurgss ad æterna, & divina:

FPF E K I A IV.
Chriſto doecente multi eredunt,

1. e ills loguente, multi erediderunt in
eum., Dicebat ergo Jeſus ad eos, qui ere-
dideruns ei. Indæos; Si vos manſeritis in ſermone
meo, Verè diſcipuli mei eritis, Jean. 8, Nota
honi diſcipuli eſt, perfectè poſſidere doctrinam
Magiſtri, Ue ſcientism habeas, debes ſcire te
ſcixe

,Nre n
tocMin ¹

7
9*

dhuchiͤti
elkenget
1 1
utiie,

nintin,

n un
Eiei
Nel e⸗
8 N .
An

muitt l
lgeizl
,un

7 / ½&
WIAA
7 7

Aton

Utelcheaen
Dol
AAne

litkener⸗
ANN
Uonru

.

ten

rNNtn
10 ℳ 1 4

ſertuin⸗

ſul

S
,N

PpGST PENTH CGOSTEN. 413
ſcire. Sciſne te ſcire, quæ Chriſtus docuit? Quoò
mode ergo tam turpiter amas? quomodo efte=
res muadi hujus dottinæ Magiſtri plaaé ops
poſitos ſequeris? Nondum ſcis te ſcire. Ad pra⸗
zim venieadum eſt 5 ut te verum diſcipulum
probes.
126 Reſponderunt ei Ssemen Abraba ſumus ,π
nemini jervivimus unquam. Re/pendit eis ſeſ as
omnis qui farit petcat um, Ier vus eſt zecécati Ibid.
Jactant, quòd aon ſervierint homini; quòd pec=
Cato ſervierint, non æſtimant. Hæc eſt ſer vitas
quanto ſua viot taute durior, nemô non volens;
& libene (uperatur à concupiſcentis ſua: 4 7u0
aut em quis ſuberatus eſt, hujus & ſer väs eſt, 26
petr. 1. Suavis ſſt ſervit=s, quia amarur; dura eſt,
quia quo minus mortifſicas concäpiſcentiam 5
hoc magis illa te mortiſi cate Solve ergo vin cula
colfi tui, , die concupiſcentiæ tuæ animo gene-
roſo: Non ſerviam, ereme 7.
3. Si filii Abrabæ eſtis, opera Abraha facite, Ibid.
Monerat ut probeat factis, qua ſint origine nati.
Apud Deum; quis ejus ſit filius, non verbis pre-⸗
batur ſed factis. Non enim ſust omves Chriſti,
qui ſc dicunt Chriſtianes. Vis erge te Rlium Dei
probare? Fac epera, quæ Deus iacarnatus fecit.
Tantum ab hoc abes, quantum interyallum eſt
iater dicere, & facere,

5⁵ EB⸗

914 HEBDOMADAXX.
FE RIAV.
Judæi volunt Chriſtum
lapidare.
1. QWe ex vobis arguet me de peccato
Joan. 8. Fidentis hoc conſcientiæ eſt
ſed non tuæ. Non ſatis te defenſum puta, ſi re-
dargucati dicas: non eſt ita: nemo mihi id
probate poteſt. Eᷓſt. qui probabit, qui ſtatuet te
contra te. Si veritatem dico vobis, per doctri-
nam meam, quare non ereditis mihi, qui ſam
ſine dolo, ſine peccato? Nos decipit te Jeſus,
& tamen factis doctrinam ejus improbat. Qui
e Deo eſt, verba Dei audit. Nota hæc eſt flio-
rum Dei ſed à te abeſt. Propterea vos non audi-

tis, qttiα Deo non eſtis. Rxpende quomede au-

dias doctrinam Chriſti contrariam mundo „,
quomodo internas inſpirationes, an cx Dee ſis
agnoſces.
2. Reſponderunt Judei: nonne benè dicimus nos:,
quia damaritanus es tu, & damonium habes
Ibid, Quim immanis calumsia: Filias Dei
dæmoniacus quam miti verbo retunditur: Ego,
damonium non habio? quo tu ſenſu ferres quas
diras non refunderes . Ege honorifco Patrem
meum: quod dzæmen aon facit. Et vos inhono-
raſtis me calumnia, qui tamen Deus ſum. Et hoc
facit dymon. Videte cujus ſpiritus ſitis. Ege
non quæro gloriam meam vindicando me, quod
gloriæ ducitur coram mundo. Et tu vermis „
quantum ſtudes gloriæ tuæx; Time illud: Ee
Tu“i 1ssrat „& judicet; qui tibi cum confaſione
gloriam

, 1,.
Nuumiſin

ehutu

(oret

ſe⸗ S ban
Bidhmeyn
1ice
tnnl, Mn
tbu uu
urſg ie
udſemeze
ntfullit
aiien
flki ad
ufſer ie
vnuin

N
AV
Mite
t

A 1
eallte
in,
erwwni
ii iin
, in
cſini,
uhreehi⸗
u Mned⸗
Negiinltn⸗
ninnuh,
uIar li⸗

hinar
mtun kit
ain Enu
Gneudinel
tlne /
onife, une
lra ui
Nulin Ni
lun is
candone ſt
e A ſem
TInelud:
ienmni

zl

POSTMNPENTECG. 415
loriam detrahet, & reponcet eĩi, cui debetur
omnis honor, & gloris.
2. Bixverunt Judai? Quinquagintæ annos non-
dum habes, & Abraham vidiſtiIbid. Quod paulæ
ante aſſeveraverat Chriſtus. Dixit Jeſus? Ante=
quam Abrabam fieret, ego ſum, quia Deus ab æ=
terno. Tulerunt ergo lapides, ut jacerent in eumg
5. Aug.-tr. F. in oan. Tanta duritia, quò curres
yet, niſi ad ſimiles ſcilicet lapides. Hæc agit cor du=
zum & in ſua paſſione obſtinatum, Verba durs
in proximum ſunt lapides, quibus Deum in illo
petis. eſ as autem abſcondis ſe, exivit de temple.
Ita Deum fugas, qui in proximum es duruse
Exivit, ut furori cederet; ut tu diſcas ignem non

fodere⸗
FE RIA IV.

Curatur cœcus à nativitate.

I. TEſus vid t hominem cœunWπ nativitate,
Et interroga v'runt Diſcinuli: Rabbi, quis
peccavit?hie, aut parentes ejus? Toan. 9. Rup.
I. 9. in oan. Nusrunt temerarium jachtantes judi⸗
cium, in quod & tu facili indicio pronus es, Sed ut?
iſti, facile plerumque ertas Neque hic peccavit »„
neque parentes ejus. Mala enim corporis non im-
mittuntur ſolum ob peccatum ſed ut maniſe-
ſtentur opera Bei. Sed unde coscitas mea? utinam
ut manifiſtentur opera Dei ſic diſponentis! ſed
heu; ſupercecidit ignis concupiſcentiæ, & nonꝝ
video ſolem. Pſal. 17. .
. Eapuit in terram, & fecit lutum ex ſputo;
58 4 lmi-

416 HRERBDOMADA XX.

& linivit ſuper ecalos ejes, Ibid. Laram in ocu-
lis etiam videntem cxcæcat: qaomodo cœcaas
illaminat ? Deus quandoque per oppeſita media
o†rarut mira: per tentationes confirmat, per
ar ditatem illuniaat, per humilitatem exaltet,
& Ergo abaegate tue jadicia, ejus te provi-
dentiæ committe. Qaod obefle videtur, conver-
tet in boaun.
3. Et aixit ei: Vade, lava in natatorig dilos;
Ibi d. Reſpondere poterat: hæc virtas nen eſt
2 qais, ſedtibi: Tu iis non eges. Si aqua epus, cur
non vicina?riſas ere popalo ianfectas lare. Nihil
ale reperi vit, ait Chryſoſt. hom. 25. in Joan. illad
duntaxat cura vit, et patéret in omnibus, Et eccc
Aruſtum cœcæ obedientiæ: abiit lavit, & wenit
videns. Ita nunquam ſise ſolatio eſt execatio
Volantatis diviaæ per ſuperiores intimatæ.

S ABBATHO.

Illuminatus coram Phariſæis verita·
tem miraculi tuetur.

I. Vleini dicebant; Nonzxe hic eſt. qui ſe debat,
& mendicabut? Joan. 9. Alii aſſe-
rebant, alii negabaat. Ille vero dicebas : 7uiz
ege vum. Quzrebaat; qusmoda aperti ſunt ti-
biszuli; Air Jeſas luzumn fecit, & an vit oculos
mess, dixit mihi, Fade ad nat atoriam Silas , πα
lava. Et abii, & lavi, & video, GCai tribuit bence-
ſicium non lato, non aq is, non ſuæ fidei; ſed ei,
* gus eſi omne datum optimum. In hoc ſolum eſt
omnium

M* *

1

e

n l

biknt un
.
euenun 1

ſlechen,
nltnit
Uing re
ucnuan
n I
r

en he

esei
8

ſlett
MA.,
ent) it
nlhn h,
Mt

A N 10. .

inpbtbe.
eliſel
lhoelalm⸗

1 1

9OST PENTRECOSTEN 417

omnium bonorum ſcaturigo. Si per homises
accipis, ſunt inſtrumenta. Illi gtatias debess
2. Adducunt eum ad Phariſaose Ibid. quz=
runt itetum quomodo vidiſſet. Dicunt cœcο 1π
quid dicis de illo? Vocant parentes, petunt 3
Euc eſt flius veſter, quem os dicitis, quia ecœαα
natus eſt &c. Quorſum tam longum examen ?
Ex Dei coaſilio, ur pateat ad pluriam conver-
ſionem miraculum; ex intentione hominum, ut
ſepeliatur fama Chriſti, vel ut calumnientur ,
quod non euſtodit Sabbathums Quàm gravis eſt
lavido alterius fama? num & tibi proximi
loria 2
3. Vocaverunt iterum hominem. Ibid. Sub
ſpecie religioais urgent᷑: da gloriam Deo. Aucto⸗
ritate ſua volust perſuadere, ut contta Verita-
tem edicat: Nos ſcimas: uia hice home peccator eſt.
Actende defendentis libertatem 2 Simus, quia
peccateres Peus non au dit. Niſi iſſes hie à Deo, non
boterat facert quidquam, Nondum noverat enm
eſie Deum, & tants zZelo ejas henerem tuetur=
Quid tu agis, qui Deaæm per fidem uoſti ? non
times auétoritatem. Quàm Ikacilè tu ob reſpe⸗
Gus humanos deſiſtis a bono, pateris injurias
Dei: &ce .
DO M. XXI. POST PENT.
Illuminatus eiicitur & Synagoga⸗
& à Chriſto reeipiuur.
1 .T gjere rüunt eαun forase Joan: 94 Cauſa
fuit defenſus Chriltus. Sic qui pro vir-

£

412½ HEBDOMADA XXI.

tute, pro Chriſto ſtat, non admittitur „ vel non
ꝑgratus eſt diſcolis ;. quia non convenit genio ,„

non conſentit ſermonibus, & levitatibus corum.
Viſne pro doctrina Chriſti „ pro regula, pro vir-
tute ſtare? debes ergo ad hanc injuriam te re-

ſolvere Dyſcoli te fugient. Sed quidtum Deus

te colliget.
2. Cum inveniſſet eum Jeſus, lixit- ei: Tu credis

in Filium Dei; Reſponlit ille: Quis eſt, Vomine, us:

eredam in eum Et dixit ei eſus: Et. vidiſti eum,
& qui loquitur tecim, ipſe eſi. At ille ait i Credo
Bomine, Et procidens adoravit eum. Ibid. Cyril..
Alex. l. 6, in Oan. c. Io, Cumprimun ignominiæ
notapro, Chriſto affectus,, protinus ſe illi Chriſtus
Praſentem oſtendit, & illuminat eum interne, Sit-
hoc tibi ſolatio, ſi ꝑropter virtutem exoſus es.
30. Et: dixit Jeſus ? In judicium ego in hunce mun-
dum veni; ur qui, non vident, ſimplices, rudes, &
deſpecti, illi videant, per gratiam meam illumi-
nati ; & uι vident tumida quadam ſapientia ;
illi non videant: cœleſtis, quæ abſcondit à ſapi-
entibus,: & revelat pzrvuliu. Matthe 1I. Chriſtus
ergo diſcernet, an. & quid videas. Ambis iate-
rim videre divina; debes non videre „ non zſti-
Marec terrena:

Chriſtus eſt oſtium.

P. ES* ſums⸗ oſtiim owvium, Joan. Io. Cor-

pyus oſtio grandias non ingreditur
Pert

e
ei gin
oufri ll
agloret 4
meſppin
her li
bli k
ofmnn
yhtn ui⸗
1DMunmtnſtn
6otumddeſorn
Kenmenft
ibe)ii
illlzir/,
14
,oninmnn
Gun id A
Nade
ed de,
milar ker⸗
upſent,ver
1i , ec
Mrhuren
Noa ſur

SN

ui

un en

irte⸗
Einin
Siian
lun lu⸗
.l,
nn ſunti
ihn

enine 4

eneulite,
urnt
lectlas
Wn⸗
Cunſtein
enltig
unll Eri
Aie
er, m

5OST PHNTRERCOSTEN. 419
per oſtium: Derruncanda ſant, quæ exceduat;
ut immitti poſſir. Humilis porta ſuperbum ver-
ticem non admittit. Oſtium, quo ad vitam pe-
netres, eſt verbum abbreviatum. Rom. 3. Quo-
modo intrabis, qui ambulas in magnu, & in mi-
rabilibus ſuper te? Pſal. 130. Conforma te erge
humili portæ, & non exalta animam tuam.
;. Per me ſi quis introierit, ſal vabitur. Ibid.
Nu Ila certior ad ſalutem porta, qusm per hu-
militatem Chriſti Jeſu. Hic humilia vit ſo⸗=
metipſum, propterea exaltavit eum Deus. Philip.
2. Ingredietur meditando divinitatis arcana ,»
quæ Deus non revelat. niſi parvulis. Er egredien
jur imitando ejus viram „ quæ tota fuit humi-
lis, & contempta: & paſcua inveniet à cum, us
air Greg. l. I. Regiſt. c. 16, intus ment em devo-
tionibus impinguat, & foris ſe piis operibus ſa-
ziat.
3. Ego veni ur vitam habeant , & abundan-
tius habeant. Ibid. Ad quid factus eſt homo fi.
lius Dei? Ad quid exinanivit ſemetipſum? urs
vitam habeas animæ. Humilitate ergo Chiiſti
conſtat vita tua. Sed non fatis eſt, quod ipſe
precium poſuerit, ut vivas: & abundantius vi⸗
tam habeas. Vult, nt de tua quoque ad ſicia:, &
ut interpretatur Bonavent. quotidie magis, ac
magis creſcas. Non creſcis autem niſi humili-
tas Chriſti tranſest in tuam. An putas, quod-
non meretur brevem humiliationem æterni-
128.²2

5 6⁶ FI-

HEBDOMADA XXI.

F ERI A III.
Chriſtus Paſtor bonus.

1. E Coſum Paſtor benus. Joan. 10. Qui ovis
eſt Chriſti, tres habet hoſtes: Lubpum,
rapacem dæmonem; Aercenarium, fallacem
mundum; & farem, latentem amorem Propri-
um. Qgantis iſti te impetunt; ſed habes paſto-
rem bonum, qui te protegit. Jeſum. Patitur/ho-
ſtes tues; ſed ut tu vincendi occaſionemn habeas,
ille te coronandi. Ille in te, & tecum pugnat. Si
vinceris, non eſt victoris virtus ſed tusm viti-
um. At Pakor bonus bonam quoque ovem poſtu-
lat. Eſae tu talis?mitis, patiens. manſucta &c.
2. Ei cognoſco oves maas 3 Es animam meam
Pono pro ovibusmeit. Ibid. Daæ ſunt hæ notæz
boni paſtotis. O quantum iolatiam animæ in
quacunque difficalrate, ſi vere credat & dicar ;
nevit me Paſtor meus. Nevif me qui novit om-
nia, agit mecçum, at ageadum novit, tam ſapi-
enter, & provide, quam tes poſtular. Hinc ergo
meela providentiæ feſigno. z. Qais anienam
ſuam pro te poſagerit, expende, & nota amorem;
& ſi non es lapis, amorem redde.
3. O eεεααα Voceν uzovw adiuns; en ſequun-
"ur me, Ibid. Ovium Cheiſti daplex eſt nota.
Aadis voce n cjas? etiam te ad durs vocaatis-
Quid n dicat, Ecce ego mitt- Vos , ſicat oves, in
ms dio apornm Matth, 10. Si times, ſi re-

fagis;

Ptuohiren
o..1 60
n Anliunis

aes ArI I

an 6
1iheibuͦ tef
lign lnſtun
7r
wineber tee
in, clner e⸗
20
br a ei&
g n
Win,
UIl, Naie amin.
„ ſug
Aſuolch. be⸗

ete

1
MNen

4 1 Gn
nola, y
,/Aee
en un,.
iihe .

Mute

aluen ſi
roen ols
Nun Ndn
Ne de
W e

mim
ſüinite
, un H
D
un
nota n
Kplerdtmm
Qoruaui
I.n,

POST PKENTEC. 411
2
fugis; non es ovis Chriſti. Sequeriſne eum
Quid ſi ducat ad arida paſcua? dicisne; Domi-
nus reægit me, & nihil mihi deerit. Pſal. 2 2. Quid
ſi ducat te ad macellam paterisne te tasquam
ovis ad occiſionem duci? Aliter non eris ovis

Chriſti.
F E RI A IV.
In Encœniis volunt Judæi Chriſtum
lapidare.

I Ireumdederunt eum Iu dai. Joan, I0.
tanquam vitali malti, & tauri pis-
gues. Pſal. 2 1e Et dicebant, non veritatem inq sie
rendo, ſed inſidtando Beda. uouſque anim a m
noſtram tollis à ſi eæ es Ehriſtus, dic nobis palama,
Quæ perverſitascum verbis eradiuntur, dicunt;
Qsoa ſignum eſtendis nobis, g3tod hac fatis? Oan.2.
Cum operibus ejus virtus demonſtratur, di-=
cunt; Si tu es Obhriſtus, dic noba palam, Sic operi-
bas clamantibus ad verba, verbis ad opera con-
fugiun. Sed nec verbis creduat, nec factis. Quid
aliud facio, qui nec do ctrinam Chriſti ſequor,
nec exempla?
2. Keſpondit cis Psſus, opera, qus ego fatis
in nowine Patrie mei, hacz teſtimoniunms perhibent
de me. Ibid. oais qaiſque ſit, eficacius non
probat, quam factis. Teſtimonism à rebus, ait
Chtyſoſt. hem. 57, in Mateh, eredibilisgs eſt teſti-
monio, quod eſt à verhis, Hraque ex factis vualce no-
ſci Chriſtus, qui exhiber ea ſigna, qus nemo ali es
facere poieſt. Quid dete loquuntur opera tus ?
5§5 7 a

422 HEBDOMADA XXI.

Quam metuo. ne tibi objiciat Deus: non inve=
mio opera tua plena. Apoc. 3. Keligioſi factis non ver=
bis ſjamus. S. Cirill. .
3 0. Siſtulerunt ergo lapides Jadai, ut lapida=
nenteum., Ibid. Poſtquam illum audiverunt ?
Egv & Pater unum ſumus. Cauſam prætexunt ze-
lum vindicandi blaſhemiam „ quam ipſi blaſ=
phemi Deo imputant ; reipſa eſt odium, & in-
vidis, quæ illos obcœcabat. Quam doloſæ
ſunt paſſiones, quæ ipſas virtures in ſuum ob=
ſequium trahunt. Sic actus humilitatis depra-
vat ſuperbia, zelum iracundia. Vide, ne tibi im=
ponant. Ideo actiones tuas omni paſſionc deæ

Bura.
F E KRIA V.
Miſſio LXXII. Diſcipulorum.

Eſigna vit Dominus alios ſeptuaginta duos 9s
NEp miſit eos ante faciem ſuam. Lnc. I01:
Magiſtri oculus conſervat attentum diſcipu-
lum. In ejus facie nihil ſui muncris negliget.
Ambualandum tibi eſt in præſentia Dei. Es
dicebat illis: Meſſis quidem multa', operarii autem:
pauci: Ut unus plurium defectnm ſuppleret;
& tu diſceres, dum plura potes, omnium illa velle,
ac libenter ſuſcipere pro. Deo., Rogate ergo Do⸗
minum meſſis „ut miitat eperarios, Non vult
otioſos,: Otioſus autem in parte es, ſi cum plura
Fotes, aliqua detrectes, Mitti vult operarios,
non ſibi deligere locum, procurare, aut extor-
qhere munus, Rxpecta ergo & tu, tuà per obe-
dien-

GN
NMtuen
,mnia
u mid
6 ſel un
üun 1
aumnel 4
ilinucet
Aunuhumn
malt
eznn. i
ſemancci⸗
Uun i ez
1kolenenibtn
tinolcte⸗
SS
vrſiei Nn
ſicgenaun
lemmnm
e⸗
ſzintgun
X. T.- Men-
Ni isie
innnn,
Aleäii
lrrhnn
Fan

4

N

dur NNe
ſſa,,

lnnhe,
unmn,
Kalin er.
n aala
Nlelun .
i⸗ n.

enidim.

niſlant

uen

Popteiag,
Pun lI
nnnmn dics
ueis
Neni Dei!
, mm l
6umlinne
Gniumt,
Nm d
nurnt Mn
enl n 4
lnetun
curu Rert
1, unt
6

dlentiam mittaris, non verò, quo mittaris, delige.
Si deligisj, in te iꝑſo ſtas; ſi mittatis, in. Deo.
Utrum vis?
1. Ite: ecce ego mitto vos, ſieut agnos inter lu-
pos. Ibid. non ſicut agnos ad amœna ſenſui pa=
ſcua. Theophyl. hic ;. Pradicit sis perſecutiones,
ne ſi repentè in talis inciderent, wagis turbarentur,.
Quid tibi animi ad ejuſmodi miſſiones? certus
es difficultatum, ſed certus etiam es ingentis glo-
riæ Dei. Utrum apud te præponderatzlnterim ur:
aſſueſcas gravibus, tolera minoras.
3 .0 Qut, vos auditt, me au dit, & qui vVos ſper-
nit, me ſpernit. Ibid: Qui à. Chriſto mittuntur;
ejaſdem auctoritate muniuntur. Ut Legati per=
ſonam ſui Regis repræſentant- Asaoicclane
auctoritatem in tuis ſuperioribas, & promptius,
ac hilarias obedies. Quod enim diſſicilem tibi
reddit obedientiam, eſt, quòd pureè hominem ju:
bentem aſpicias. Nam ſi Deum ipſum eaman-
dantem videres, & audires, nonne facilius obſe=
quereris?
Revertuntur à Miſſione ſoptua-
ginta duo.

I. REverſi Junt ſeptu aginta duo cum gaudio diæ,
centes; Domine, etiam damonia ſubjici-
untur nobis in nomine tuo. Luc, 10. Etſi non ſu-
perbiant de ejectis ſpiritibus, qui hoc nomini,
& gratiæ jeſu artribuunt, tamen aliquem va-
nitaris ſaporem interveniſſe, quod ad hæc ope-
x8.

4²4 HEBDOMADA XXI,

ra idonei viſi ſint, tradit Greg. l. 3. moral. c. 4.
Etiam in piis, & ſanctis ſuboriri ſolet compla⸗
centisa de munere bene geſto pro Dei gloris.
Sed ſicur Deo debes, quod geſteris, ita quod te
ad gerendum elegerit, ut tibi nulla, Deo omini
ex parte cures ſatisfacere. Nec ſi dæmonia paſ=
ſionum tuarum ſubjicianturtibi, tuum eſt; ſed
tetum/ Dei.
2. PVidi ſathanam zanquam fulgur de clo ca-
dentem Ibid. Exultantes vanitate diſcipulos me-
moriâ cadentis Luciferi cerrigit; nos quòd de-
licto fint pares; ſed quòd eos velit etiam à mi-
nims vanitatis umbra abeſſe. Idipſum cùm ſe
erigit ſuperbia, aut de bonis tibi conceſſis com-
Placentia, tibi ingete: Pidebam jathanam caden-
ters., Adde, undeĩde cœlo. Quid tu firmum ſpe-
res in terra? Qsis? Nobiliſſimus Angelorum.
Et in te tolerabitur? Qaomodo? tanquam ful-
gur. Vix ſumpſit cogitationem, adfuit pœna.
Nullum peccatum velocius punit Dens, quàm
ſuperbiam.,
3'In hoc nolits gaudere, quia ſpiritus vobis ſub-=
jiciuntyre. Gaudetelastem, quia nomina veſtra
ſcripta ſunt in eœlis, Ibid. Gratiæ gratis datæ di-

cendi, docendi, ingenii agendi cam preximo, & c.

etiam reprebis conceduntar, Quid eſt, quòd de
iis exaltes, quæ te is æternum perdere poſſant?
Vena veri gaudii de cœlo eſt, ubiſolum eſt ve-
rum bonam. Si nomen tuam in libro viræ repe-
Iias, tum cxalta, quia es cum perenni bono.
Gued ta gaadium quæris? an æteraum? vide
quid ames, Gaudium enim amorem conſeqaitur.
5A B-

lon

N ie li⸗
Unen A fun
Aethligaa

eh: t

Man
Lis lhnue
tilcdlenſu
Mucenn,
Preniütr
irreni

SS
I.

i unm

hſirterad

Uettin, 4
Apepniie ah⸗
nigliroblen
eſilis ienn
Myere
gala r
in
ue

lena
tin i
nſug ien

.

N

8 Nolea
N

n le
1. 3 7 .
Unin
liman!

cirhith
GAANe N
et n.
meanſie
d n
uda

Pe li/

is tOnnin

iemizin 1n
uitl

Cch

1 d e
tiuen 1.
l⸗ ſdmirt⸗
uen npnii⸗
15 1umm 1
enik⸗

2oST PENTEGO;TZN. 4
§5 A B B B A I H O.
Quzilio Les iei, & re ponſio

—

5
P001

I. Odu= Legiſperitus ſurrexit, tentans illums
☛ Magiſter, 6uaid facien ds, vitam aternam
paſſidebo. Lac. I0. Etſi malo anime prepe-
fita, tamen ad praxim eptima quæſtio. Uti-
nam hæc tibi Aaoridiena lollicitado! ſed nota?
quid facien do : 0 1 i pesalsud z nec mæjor
ſit tibi cura ſciendi di, euam agendi: nons vacuis
deſideriis ſaſpiraa ado ſ Fsris sdo : operibus
enim ad crlum! tur. In digaus ſiquidem cœlo eſt,
qui cælum non deſiderat, & pro eo comparande
non operatur.
2. At tille dixis: In legs quid ſeriptæm eſtelbid.
Ad legem remirieer t† quæſtioais ſointio. Ssi tibi
eadem vitæ æter elt, uid faeias in lege Dei ,
in conſiliis,in reguſts Religionis . & ſtatus tui
reperies. Quastum deſideriam elt vitæ, tantum
debet eſſe & viæ tenendæ. Si aliam viam ambu-
las, quam præcepta, & regalz aſtendunt, quo-
modo dicam te cælum deliderare? Vde ergo ut
accurate regulas obſerves. Veram enim elt:
Quicunque regulana ſacusi Pusrint, bax juper illos
Gal. 6.
3. Ille reſpondens dixit ?à Biliges Sominum
Deum tuum, ex toto cordz tas, ex tota snimas ee
&&Se αibs viribtes tuis & ex emni mente tu
& proximum tutm ſicut te ipſam. Dixitque ui
recie reſpondiſti: hoc fac, & vives Ibid. Approbat
reſpon-

426 HIBDOMADA XXII.

reſponſum Chriſtus: ergo id agendum eſt, quoꝗ
reſpondit Legisgeritus. Vide ergo titulos aman-
di; Bominum: Deum: tuum. Vide modum?
eæ toto corde; zota anima &c. RHoc fac. Faciſne?
nihil aliud eſt in corde tuo quod àmes ?à non va-
nitas placeat?non tu ipſe tibi? &e.

DOM. XXIlI. ?OST PENTEC.

Parabola deſcendentis in Jericho.

F. Oms quidam deſcendsbat ab Hieruſalsm
in Jericho. Lac. 10. In hoc homine
miſerum peccatoris ſtatum intuerc. Deſcen-
diz ab Hieruſalem, ſeu divinotum guſtu“, in Je-
richo, ſeu inſtabilium voluptatem. Inrxidit in
latrenes, d'mones, & concupiſcentias ſuas, De-
ſpoliant eum gratia „ & donis ſupernaturalibus.
Plagas imponunt. Intelle &ui cœcitatem, volun-
tati horrorem boni- Semi vi vum relinquunt cum
ſola, & informi fide. Hxpende Hæc vulnera, for-
taſſis aliquando tua: & ſi ſapis ab Hieruſalem &
divinotum traétatioae, non diſcede in Fericho,
ad affectum terrenorum. Hinc cnim omnium
malorum origo.
2. Accidit autem „ ut & Sacerdos deſcenderes
endem via: Si militer & Levita. Ibid. Vident ſe=
mimortuum, & prætereunt. Tranſit Samarita-
nus. In hoc Chriſtum tui miſertum concipe »„
Eidit te, & miſericordia motus eſt etiam dum
inimicus eſſes. Apprepians ſua gratia;, alliga vit
vulnera intellectus per lumina; voluntatis per
drſiderium boni, Infudie oleum vineczx »

& vie

VN!

4 munmn
Hmſu
ußme
n.
mu
ſreint h
4CNeuift
zen aul
n in
zücmnin
ntKan
ninlirhein
Uunllinieen

⸗
51i

liluen

pyut ſſri .
y in
an n ll,
denin ki
en rrje

tchu

Ahu eh
in. n.
Atande,

hniabben

W.

Minig
goinn
leſe e,
Nine IN
6 .
NNe

ſeite,

Konlir
U bie
ent. De
nin, ,
en hulte
nuinſen e
vuunniku
lec, ſl⸗
Awmane
Atni
Penitent
lebenſein
tumam

cvlulden
bi NeH
luſſtlart
enon e
l aun
i A
ni nl 4
ur
4

.

POST PHNTECOSTN. 417

&& vinum acre contritionis, & timoris: & im-=
poſuit ts in jumentum gratiæ te portantis; && du-=
xit in ſtabulum ſuarum ovium : & curam tui egit
divina ſaa providentia. Agnoſce tuam miſeriam.
& Dei miſcricerdiam, cui præſentem debes ſa=
nitatem.
3. Altera die protulit duos denarios. Ibid. ame-=
ris & poteſtatis. Dedit eos ſlabulario, ſuperiori
tuo. Commendavit re illi. Caram illius habe, ut
in integra & conſtanti ſanitate conſerveris.
Caid diceres, ſi æger ille noluiſſet admittere
heſpitis curam? non cenſeres, reprehenſione
digaum?: Ar tu ita agis, dum vel haic, vel illi
ſaperiori ſubeſſe ſagis, vel monentem non audis.
Curam illi ſibi demandatam exercet, tu non adæ

FKERIA II.
Chriſtus excipitur à Martha.
r. T Nera vit eſuas in quoddam caſtellum, & mu=
lier quæ dam Martha nomine, t epit illuns
in domum ſuame Luc. 10. Sciebat illa Chriſtum
Judæis exoſum, & ad mortem quxri ; non ti⸗=
met tamen cum recipere, & affectum oſten-

dere. Talis debet eſſe in Chriſtum affectus, qui
nullo periculo frangatur. Sed quam facili metu

tu recedis! Times, ubi non erat, aut eſſe non de-

bebat timor. Plſal. I3. Limes perdere gratiam
hominis, & cur non Dei, quipoteſt α corpus, &
animam perdere in Gebennam? Matth. 10:.
2., Et huic erat ſoror, nomins Maria, qus etiam
ſedene

4²⁸ HEBDOMADA XXII.

ſedens ſetus pedes Domini andiebat verbu m ilius
Ibid. At; ut ait Aung. ſerm. 17. de vefb. D. uents
bumilius ſedebat, zants amplius capiabat. Vis do-
Grinam Demini? Sede. in quiete (ſpirituali, ad
fedes Domini per hamilitstem. Conftuit enim a-
qua, ait i lem, ad huwilitatis convallem. Aisdiebat:
ad obedientiam promptam ſigniſicandam. §.
Bern ſer. de aſlame Sedens au diebat ad obedientiam
Pracedtoris ad utram libet parata. Ita ergo vacaa-
dum divinis at non miaus gromptas ſis ad ope-
ra vitæ a ctivæ.
3. Marthe Autem ſatagebat cirta freguens mis
niſterikss, bid. Satagere eſt aris agere. Satis agit,
quiid egit, qued agendam eſt. Unum cerpas
ſamus multa membra, Sisgala ſaum agaat. Ju-
periot, ecnlus et: nen ſetis agit, ſ agar,

quod masas debet; ſiis fingulorum oefficis in-
.

*

18

velet, quaſi nihil agstur bene, ni ſi ab iplo. Linguæ
ſunt Dotores, GCencienatores: nen ſatis aguar,
ſi agunt quod capitis eſt, ſi ſap erieritatem ſibi
srregent. Qzodcunque tu ſis membrum in quo-
cuaque officie ? hoc age, quod agendum eſt, &
ſatis agis.
F E-K I A III.
. „ 4
Martha queritur de ſorore, corripi=-
tur à Domino.

I. Uæ« (Martha) ſtetit & ait: Domine, non
eſt tibi cure, quòd ſoror mea reliquit me
ſolam miniſtrare? Luc. 10. Qzæritur & de
ſorore, quòmd non ſerviat, & de Domino, quod
non

3
oi ten
HnaNnu
in prla
AAuluch
iaumcune
AUAaur 41
hutgell
vluclant

lzuuas

ibetee
Niloriuhu
ticne,
ebomuof
ina natu t
Fucdeguln
llineunui⸗
hled
nfuntchan
lemhunmhn
Ms ,
ihnn o a
enelecn
harſpttinn
nnn uns

leganng
ſenarn

Nng

WI
ſale li

Ae 5

Cgun
mvel A ,
ee ,
lrlianla

AEd

egunit
Nrulidr

üntfune
imnlrntg
Hlngt;
ii,gt ,

ihiga
eidiiten
tenimnnu
Agunt

S

1

ot Cd

o⸗
dont
nu

. En!

, 4
de Domm,

ue

P OST PENTECOS THEN. 429

nen jubeat. & gat eotum perſonam, quilvitæ acti-
Væ istesti cemparant ſe cum aliis, qui cum
Proximo miuus operastur, vel quia non poſſunt
vel quia non licct., Hinc murmura; cur nen &
iſte id agat? Cur ergoĩ Ut hoc evites cogita: Do-
mino ſum curæ, qocumque occupet ſed & al=-

texr eſt illi curæ, etſi hoc non occupetur. Solus

debes hoc agerequid tum?: etiam Dominus ſo-
lus torcular calcavit. Et quo tu es melior?
20 Er reſtondens dixit illi Pominus à Martha,
Martha ſollicita es, & zurbaris erga plurima. Ibid.
Servit Domino Martha, ſed cum ſollicitudine,
& turbatione, ex qua etiam Dominum arguit,
Id vero Domino placere nen peteſt. Turbatus
animas nen dat conſiderationi locum. Unde
effundit quædam prætextu confidentiæ quæ non
ſunt hujus temporis loci, aut perſoaæ⸗ aut non
hoc modo dicenda Sic ergo age, quidquid agis,
ut nunquam turberis. Præmeditatio agenderaum,
aut dicendorum turbationem tollit.
3. Porro unums sſt neceſſurium. Ibid. Unum
cdulii genus pro corpore ſuſtentando intelli-

gunt S. Hier. & Greg. quaſ dicat Dominus, ſu-

pervacaneam eſſe curam plara parandi. Unum
edulii genus pre anima, contemplationem Dei
interpretatur Caſſianus coll. 1. c. 8., Cujus tibi
paſcendi potior cura eſt, corporis à an animz?
At certè animæ potior eſſe deber. Ita enim Do-
minus prebat eptimam partem à Maria eleétam.
Vide erge, quàm accurate ſpiritualis, tanquam
pars optima, ſint agenda.

FE.

450 HEBDOMADA XXII.

F E RIA IV.
Chriſtus a Phariſæo invitatus hypo-
eriſin reprehendit.

4. R'***U eum quidam Phariſaus, ut pran-
deret apud ſe? & ingreſſus resubuit. Pha-
yiſaus autem cœpit intra ſe reputans dicere: quare
nen baptizatus eſſet ante prandium. Luc 11. KEt
quod tandem delictum eſt, quod Chriſtus accu-
biturus manus non laverit? Cur non excuſat fa-
ma, quæ de Chriſto erat apud omnes? Superbia
ſui ipſius æſtimatio ſiniſtrum de Chriſto judici-
um ingeſſit. Qui bonus eſt, & humilis, omnia al-
terius acta in bonum interpretatur. Dic, quid
tu agis? Nonne facilè judicas? Nonne ex culice
facis ciephantem Nonnc ab externis non ma-
lis, arguis internum malum ſed quis tibi reyela-
vit, quæ ſoli Deo patent:
2. Et ait Dominus ad illum: Vos Pharijai, quod
deforis eſt calicis, & catini mundatis; quod autem
intus eſt veſtrum, plenum eſt rapina, & iniquitate
Ibid. Non damnat externam munditiem, dum
moderata, ſed majorem curam vult internæ
haberi. Cujus tibi potior cura eſt? conſcientiæ:
an cubiculi? Animæ an veſtis?: Calceum, atten-
dis, ne luto intamines, animæ verò quam es
incurius!
3. Stulti. nonne qui fecit, quod deforis eſt, etiam
quod deint us eſt, ſecit? Ibid. Prævesit objectio-
nem, qai ſieri poterat, cxternam munditiem
ia Lege à Deo mundatam eſſe. At non minor
eſt

uilun⸗
I N
Mlyn
lugrr dui
r. 19 0.1
e eba⸗

Wagunn
Colfüutu
utt illit
rnthe
Arn lleake
lu gintane
ynn lilkiir
yſe lrg
Anena
l e

liprlen

rſun 1)
neltisl
n ul ſin
o ie Il
OChiſu.
m alitt-
n ei
eCrſoli
humisoonte
. D,
Wurereln
AN.
nchlener
julnſiifß
Aui eliun
ngup

Nuidten, 1 .

n irinen
cdene
CNerne
elu

lſni 14
Eun Min
Und

POST PENTHECOSTEM. 4 t

æeſt Deo cura internorum. Non trejicit exteraes
virtatum actus, humiliationem, ſilentium ad in-
jurias,&c. Sed vult ea ab interno prodire, alias
ſunt ſine anima, & mortua opera. Non ſis pictor
421 ſolam actionibus tuis apparentiam tribuas:
ed adde inſaper de cords puro, & cgonſcisntis be=
na, & ſids non ficta, I. Tim. I.

FERIA V.

Renuit Chriſtus eſſe judex inter du⸗
oOs fratres diſſidentes.

I. A''⸗ ei quidam ds turba? Magiſter, dic fra-

tri meo, tit dividat mecum bharsditatem.
Luc. 12. Satis probat affectum ad terrena, qui
ob hæc legem charitatis infringit, & cum' fra-
tre diſſidet. De hæreditate æterna cum Jeſu
sgendum erat, quam venit nobis parere, & ait de
terrena, Quod quis amat, etiam quando cum Deo
agendum eſt, volvit. Unde tuæ in orationibus
evagationes?niſi quia, ubi affectus eſt, illuc rapit
cogitationem. Tolle affectus pravos tolle evaga-
tiones.
2. Homo, quis me conſtituit Iudicem, aut Divi-
ſorem ſuper Vos. Ibid. Hier in c. I3. Luc. Non dig-
gatur Chriſtus Judex eſſe litium, & arbiter facul-
fatusms., Quareinonne opus exat benum, aſſerere
cuique, qued ſunm eſt? aut fratres reconci=-
liare? Ad finem ſuum attendit. Ideo ait idem
Ambr. Terrena declinat, qui propter cœleſiia de-
Icenderat. Diſce alienis à tna vocatione negociis
te

432 HEBDOMADA XXII.

te non implicare. Qui ſe Deo addixit, illi ſe pre-
bare debet, ce enim ſe illi tradidit. Nemo mili-
tans Deo, implicet ſe negotiis ſacularibus., 2. Tim.
2. Non tibi blandite titulo prudentiæ, aut chari-
tatis, sec prudentia nec charitas eſt, ut agas, quod
non eſt tuæ vocationis.
3. Videte, & cavete ab omni awaritia;qs nen
in abunaantia cujsſquam vita ej'us eſs. Ibid. Qram
ertat mundus! Beatun dicunt populum, cιaα
ſsnt:; Chriſtus negat in horum abundantia eſe
Vitam aut fœlieitatem. Fœlicior! vita eſt, ubi
animes inordinatis affe ctibus liber eſt. Reliqui-
ſti ſemel omnia; ut liber eſſes? vide ne, qui ma-
gna reliquiſti, nugulis affigas aænimum! Non in-
de affectum æſtima pravum, quod ampla deſi-
deret, aut amet; ſed inde, quod te à Dee avertat.
Quid iatereſt ſive magne, ſive parvo avoceris ¹
imo inſanius eſt parvo.

F E RIA VI.

De Divite avaro.

I. HOrminis cujuſdam divitis aberes frudtus
ager attulit, Luc. I2. Vide in hoc ho-

mine miſerias quas adferunt divitiæ. Cegitabat

intraſe: quia Bon habebat amicum, cui cen-
ſideret; aicens: quid faciam; ecce quam ani-
mo anxius! qais non habee. VoOx pauperis iſta;
quia avarus Runquam habet ſatis. * cengre-
ges frucus mzees. En ſollicitudo congregandi,
quod adhuc poteſt injuriis cæli deſtrui. Hoz Je-
αd

„ℳ.
P.

NMuntugi nn

AuuctN
Cclflcend
bn
eeu.ocmin
ſee
6
otll l.
Ctenlunnzll

Cnelg
Iworhoniten in
ieu oeetnn
eſce gumn
haeual⸗

ſcolecele,

.

ilul
len
ſelan Ii
lten

tuelueg

Nnniteftn
„ 4.

Pn, ale
buguitet
in inet, u
bad M
n gin
tindn Nent
oltmla
dret Donnen
mimeh

N

ao⸗

riielirg
1. i ah ſ
, Anir 0
imicin, d
; e u⸗
„Von indi.

lan
tulo engih

alilaſhn 1

PpOST PENTECOSTEN. 432¾

ciam, deſt ruam horrea mea, & majora facia m. Ecce
inſtans labor ædificandi, & deſtruendi. Ar
quod peſſimum eſt, nec unam cogitationem
bonam ſumpfit, vel Deo gratias agendi, vel iis ad
gleriam Dei utendi. Qéam fœlix tu, quem Deus
his malis eripuit! quas non debes Deo tuo
grates? Comparere iis, qui pari avaritia tor⸗
quentut.
2., Ditam anima mea. Ibid. Nota hic errores?:
Secum tanquam cum alio loquitur, quaſi non
ſufſiceret concupiſcentiæx, qued unus eſſer.
Multa bona habes,e Bona vocat, quæ nemen non
merentur. Vocat anima bena, quæ cjus ſunt per-
ditio. Peſita in multos annos: cum illa aut mo-
mento eripi poſſint, aut ipſe illis. Reqwieſce.
Quietem ſuam in illis ponit, in quibus non eſt
niii labor & afflictio. Comede, bibe epislare, tan-
quam pecus eaſdem eſcas ponit animæ, quæ
ſunt corporis. Vide, quibus am eribus terreno-
rum amor hominem involvat! Ut merito judi=
ciò Dei fultus vocetur. Stulte, bac nocte, &c.
Hinc conclude, quanto magis accedis afte u ad
terrena, tante magis es ſtultus; tanto ſapiens ma-
gis, quanto recedis. 2
3. Dixit autem illi Deus: ſtulte hac noäle veße⸗
tunt animem tuam à te, Ibid. Ecce momentum,
quod claudit omnia. Hac nodte, ubi ſunt anni
plurimi, quos deſignabat? Qus« autem pa-
raſti , cuius erunt? Non ſumes tecum. Quod
congregaſti, ceder alteri. Nudus ergo ture-
mance bis, qui eorum, quæ animæ proſint, Rihil
congregaſti. Sic eſt, qui :heſauriæxat „ & noen aſt
A4 .

454 HEHBDOMADA XXII.

dives in Deums Alio ta igitur nentem convette :
ut ſis dives in Deum meritis, ac bosis eperibus.
Vide ne compareas pauper & miſerabilis, Apocal.
cap. 3.
S A B BATHO.

Quomodo expectandus Dominus
in ſupremam horam.

11 SS lumbi veſtri pracinéi. Lac, 12. & per
continentiam caſtitatis, & per conſtri-
Rionem appetituum, n- ad terrena deflaant.
Sic esim, at talaris veſtis, pedes animæ im-
pediant, quo minus viam cœli expedire gra-
diantur. Et lszerna ardentes bonæ doctringæ, &
ſanctorum luminum, non tantum in intelle ctu,
ut cognoſcatis; ſed etiam in manibus veſtris, ut
opere exerceatis. Et vos ſimiles hominibus expe-
gzantibs Dominum ſuum, qua ſi jam jam pulſan-
tem fores: Eominus enim preps eſt, Vide, quid in
te herum deſideretur. Pendet anima per isor-
dinatos affectus, quam ſæpe luto terienetum
œdas! Habes lucernam intellectús, ſed non lu-
centem charitate. Habes lumina veritatum pra-
Gticarum; ſed sen in manibus. Ben eperibus ex-
pteſſarum, Nen expe ctas Domiaum tunm, quia
ih tepere tuo dormis. Miſer quid facics, ſi hoc
omento comparzat Deminus?
2. Ut cum venerit, & pulſavsrit, confaſti s
l er ant er, bida Neta vigilantis ſervi eſt, qui ut
gniſentem Demisnm audizt, nullum tumul-
um patitat; qui antem pertæ intentam hahet,
& illico

ondnn

,uirent
“ nele

1

lden
ieztunmd
4 e Mtn
,lan,,uln
wmnn nen
ii in,
Potis etet,
, riſn
ufuerzoſegin
tenu, ihl
Cnitnineiumn
N N,
1 Rer
un lns
, ſ
1 ſeilfri wne
Gſenwris,

EN

iſibenn 1
ai, l 1,
8 4 15, n
liten lin
11

Ula Ni AN
Aganlti⸗
Wun Wun

le unrrnr

. 1
Dtumlorelei

Y

ℳ,
SeNt

. NA.

Ncͤr gun
u
ne u Kntnel
glegle, ein
zin fenun,
1NnCei
Diatm tun ,
Aud lunnn
1u

1 „ e
z tr,

ucs laſi
ie, uho
nr iuein 6
1

POST PENTHEC. 435

& illico Domine aperit, qui omnia parata ha-
bet, ut nontum primum debest aut lucernam
accendere, aut Beceſſaria parare. Eſtne its szima
rua conſtituta, conſcientia ordipata, dom us in-
terior meritis, & virturibas inſtructa; ſi ita qui-
dem, beatus es. Beati enim ſervs illi, quos ciem
menerit Dominus » in veneriz vigilantes. Si verò
vixiſti futuroram incurlus, ſomno torperis op-
preſſus, nusc tandem evigila. Omne momen-
tum trahit periculum, & à memento pendet
ætternitas,
3. Hoc antem ſcitote, quoniazs ſi ſciret Fatar-
familias, gisâ horä ſur veniret, vigilaret utigae,
& nen ſineret ferfsd: domum ſuam. Ibid. Fur ob-
ſexvat horam, quâ ipſe non obſervatur. Si non
omni hor? vigilas, nullà ſatis vigilas: quia illam
obſervat, qui tu nen vigilas. At dies Domrini, st
fur veniet. 2. Petr. 3. & Jacob. 5. Ecce Jadex
ute janua m a ſſiſtit. Erge & wos eſtote parate, quis
qua horâ non putatie, hiius hoen inis veniet, Non
mirare, quòd furis nomen aſſlumat Deus: rui
gratia id facit, ne cautum reddat. Deaaſti me=
zuentibus te ſiguifitationsm, ut fugiant à facie ar-
cus. Pſal. 59-

DOM., XXIII. POST PENT.
Parabola Fieulneæ in fructuoſæ.

1. A Rborem fici habebat quidam plantatam in
vinea ſua, & venit quarens frucunm, in illa.
& non invenit. Luc. 13. Tu es atber illa plan-
tata in vinea Religioſi ſtatus, aut Eccleſiæ, A te
T 2 quæ nit

436 HEBDOMADA XXIII.

quærit Dominus fructum conformem tui ſta-
tui. Ut enim arbor quævis fructum reddit jas Xtς
gentes ssnnm, ita Deus non alium à te fructum
quærit, quam ſi ſit juxta vocationem ſuam.
osos ergo fructus protuliſti hactenus; quam
paucos? ꝑlus foliorum, aut spparentiæ fuit in te,
quam operum., Veſtis te religioſum magis pro-
bavit, quam vita. Nihili invenit in te Ber us. OO
Miſer I Itane impoſterum dimittes sfamelicum
Jeium? =
2. Dixit autem ad cultorem vinesg: Ecce anm
eres ſunt, ex quo venio qutens frukum in kzul-
nea hacr, & non in venio: ſuct cide ergo illam; ut
quid etiam terram eccupaz ? Quot annos expecta-
vir Dominus, ut viam faceres? tot, quot
vitæ dedit, quot religionis. Quotics vesit
per Superiores, per infpirationes, & gratias,

quærens, & monens, ut fructum feras: Et
nſque in hanc diem es idem; qui fuiſti, nihil

lehtr Ei⸗ du

1

te ipſo melior. Quanta Dei tui in te patientia!
Quanta in te ſterilitas! Nonne poruit tibi di-
cere: Ut quid terram occupat hanc tam ſanctam.
in qua alius uberrimos fzuctur ferrer: Qnuid ſi
dicat: Mors/uccide illam. Zuperior, ſuccide il-
lam ab hac vinea, non eſt dig Sna, quæ terram oc⸗
cupet?
3. At ille reſpondens dicit, Demine dimitte il-
Iam & hoc anno, gne & dum ſodiam circa illam, &
i ibkan. n ſtercera, * Fraiders ſHeenie fruktum ſin
ren in ſaturum ſaccides eam. Ibid, Agit hic
ltor boni ſuperioris partes. Amat ſiculneam,
eu ſabditum, pro quo deprecatur; vult interio-
renm

tworindte
Nin ceeocor

3˙38

n tel
.
En F. W—N
Mpellot,
1

es

lennguen

3 4ollin

l

POST PINTECOSTEN. 417

rem habete patientiam, Vult eirca illans fodere
increpationibus, & admonitionibus; vult mittere
Mercora, mortifſicande, humiliando, ad ſuæ
turpitudinis cognitionem inducendo, in ſpem
reddendi fructus, ſed quorſum culror, ſi cultu-
ram non admitteres?

FERIA II.

Mulier, decem & octo annis inceur-

vata, ſanatur.

I. E Cee mulier, qus habebat ſpiritum infrm i=
satis detem && octo anniz ; & erat intlinata
nec omnino boterat ſurſum reſpicere. Luc. 13. In
hac conſidera in terram pronas animas; quæ
oculos ſaos ſtatuerunt declinare in terram. Pſal, 16.
quarum affectas ſolum terrena ſaginnt. Quo
fit, ut oculos cogitstionem ad æterna & divi-
ha non erigaat. Quid iafœlicius hoc homine?
ſed quot tu annos in hac infirmitate laboraſti ?
quam parum de Des cogitaſti? quam immer-
ſus failti in limo profundi, deprimentibus te
paſſionibus quarum impetu ferebaris!½ ſi nune
ſaltem erigaris?
2. Luam cum videret Jeſas, Vorca vit eam
adſe, & ait illi: Muli er, demiſſa es ab infirmitats
tuâ, Ibid. Hæc eſt benignitas Jeſu, nos ſua
gratia vocantis, & vota noſtra prævenientis.
Non dimittimur ab infirmitatibus paſſonum;
niſi vocati accedamus ad Jeſum per imitatio⸗
nem. Et impoſuit illi manus, & confeſi im erecta
eſt, Scmel tantum tactam eſſe à Jeſu ſuſtecit
T 2 t

438 HHBDOMADA XXIII.

u! erigeretur. At quoties te tetigie manus De-
mini, per externas internaſq ue afflictienes, &
nendum te etigis ad divina? quoties te toto ſuo
corpore, & ſanguine tetigit in Ruchariſtia, & ad-
huc terfena Iapis?
3. Reſpondens autem Archiſynagegus indigna-
batur prætexens vielationem Sabbathi. Ibid.
Dominus autem oſtendit poſſe curari citra vio-=
lationem Sabbathi, ſiquidem & aſinus in Sab-
batche 2d aquatum ducitar. Prætexit Sabbathi
cultum, re ipſa invidet gloriæ Chriſti. Imitaris
Archi ſynagogum, ſi larvà virtutis tua tegis vitia:
ſi ratione defendis; ſi externè virtutem præ te
fers, interaè tuo commodo ſervis.

F E R IA III.
Phariſæ ſuadent Chriſto fugam.

. A rTr 7Tuidam Phariſzorum, dieentes:
Exi, & Vade hine, quia Herodes vult te
cidere. Lac. 13. Politicam hoc Phariſæoram
inventum. Simulant amicitiam in Chriſtum,
quem perditum vellent. Gravis ill lis erat gloria
Chriſti, & plauſus, quem à pepule ferebat.
Ideo ſub alio prætexta fugam ſuadent Benè
agenti ferenda eſt invidia. Öb hanc juberis ali-

quaado inde abeſſe, ubi benè es operataus ;

credere officium, que gloriam Dei promoviſti.
Quin & magnorum odium prætexctur. Qnomo,
de ad hæc es diloſteus
2. Et ait illis àlte, dieite vulpi illi: Bece eiteio
lämonia, n ſas kares bperficio. lbid. Quaſi dicat:
Quod

⸗ un
N

ginne

unl ſeleu

AAKz onnu!
airii Ueut

lwonmnl elt
Mutmin’⸗
E
uurt
r ani
Mn hiußt,
n Ninen 65
lln kimm
alin
tiinin gu
1 ruude
1 meſle0ee⸗
alen

4

II

6 Id
Wrne
Ati

4

iefutin
luheti l
ctun
Ait
tlti Irice
wnfen

lun

1

lgen

.

Nis enn

1 n.,. f n

nn e
un uls
6b hueſtul
Deat e n

n Dei n.

Nreni&

aiülti

N

,i G

4

50 ST P5E NTECOSTEN. 439

Quod mei eſt manerit facio: Hine Herodem

non metuo., Imzesetrabile ſcutum contra om-
nes perſecutiones, eſt, agere quod muneris eſt,
& vocatienis tuæ, Quid facies inter odia, & ca-
lumaias ? Ejice ds monia paſſionum tuarum, ut
tunc nulla tui dem inetur iniquitas. Quid facies
oppreſſu: invidia? perſice ſanitates, hoc eſt, à ſana
mente non diſcede ut quid indignum agas, aue
lequaris.
3. Veruntamen oportet me hodie, cras, & ſe-
quenti die ambulare. hid- Ecce in ipſo merus obe
jecdtu conſtastiam Chriſti. Perſeverataram ſe
ait, quidquid periculi obviet. onid tu ais, ubi
moleſtiæ occrrunt? nean petis mutare locum 5
non munus, ut eas declines; Hocne vero eſt am-
bulare in vis virtutis, quæ tentatione perficitur!
Et cuju id virtutis eſt? Si ad fanduen inſpicias,
eſt amoris proprii, eſt animi ſausrum commo-⸗
dorum amantis.

F E RI A IV.

Sanatur Hydropicus.

x1. E factum eſt, cum intraret Jelus in dom um
cujuſdam Principis Phariſaorum Sabbatho
manducare panem, & ipſi obſervabant eu m.
Luc. 14. Cur fit eorum conviva, quorum novit
malitiam? Ut eis proſit inſtruendo. Ita potius
conſulebat alieno bono, quam ſuo. Quid tu agis
inter eos, qui tibi minus bene afficiuntur? non
declinas? non evitas? Obſervabant eum, & cenſu⸗
rabant acta. Eſto paratus obſervari ab amaibu:
I4

44 HEBDOMADA XXIII.

& in omnibus; aliss non obſervabis emnia, quæ
obſervanda ſunt. Non enim obſervabis charita-
tem, quæ patiens eſt, benigna eſt, & oia ſi e;
2. Et ce homo quidam hydropicus erat ante illa m.
Ibid. Te ipſum cum S. Aupg. 2. quæſt. Evang.
in hoc hydropico conſidera. Hyar opes babst
goncupiſeentiam, In hanc quo es indulgentior
eco cvadit dirior. Qago enim cedis agis; magis
invaleſcit. Utinam expe rtas non eſſes! Vide
quanto ſtudio ſit cohibenda. S non ſaserit do-
ainata, tance irm maut slatus Eri „ &S. mus daberis
d delitto maximo, Pſal. I18.
3. Jeſus dexit ad Legisperitos, & Phariſaos:
& licet Sabbastho curare: ?Ibid. Prudens quæſtio
anrequam Opereris: Si licet? Ipſe vero apprehen-
Jum ſans vi, eurm, &y dimiſit. Apprehendere
ſuum facere. Sedul. I. 4. Paſchal. c. 1 ½. Feſi
hominem curare, quem magis ſun m eſſe d 2
bazt. Nemo eſt animo ſanus, niſi eum Chriſtes
ſuum faciat. Vult & te ſuum facere: cur reluſta-
ris? cur mavis eſſe tuus.

FERI A v.
Chriſtus dedocet Phariſæos am-
bitionem. .
I. CUa invitatus ad nuptias, non diſeum bas
in primo loco. Luc,. I4. Arcetur hoc
aphoriſmo prioris loci, aut honoris appetentia,
eo argumento, quod eam ſequatur confuſio
ex juſta alterius prælatione- Cui te Præpenis,
is tibi Judicio Dei antefertur. Et merito:
quia

Pptebencee, el
MelceRer a

,
16,. M

Narzcunan

POST PENTEGOS

09
P&
☛
.
₰△1

quia tu tibi Chriſtum poſtꝑonis, Ablſit, inquit-
Imèò facis, i te non omnibus poſtponis. Chriſtus
ſe omnibus poſtgoſair? noviſimus virorum. Iſai.
5§O3. abjediuplebis. Pſal. 2. Ergo ſi vel uni te ante-
ponis, antepoais te Chriſto, qui ſe eidem poſt⸗
ponit. Igitur merito is cui te præponis, Judicio
Dei tibi antefertur, qui noviſſinnum virerum om-
nibus præpoſuit.
2. Cum vocatus fueris , recumbe in noviſſimo
loco. Ibid. Aphoriſmus hic ad humilitatem ſpe-
ctat Rum tibi locum ſuadet Chriſtus; quem ipſe
elegit: Elegit autem abjectas eſſe & ſemet ipſuns
exinanivit. Non velles quàm viciniſſimus eſſe
Chriſto ergo debes te infra omnes demitterc,
quia is ſe poſt omnes repoſuit.
3. Omnis, qui ſe exaltat, humiliabitur; & qui ſe
humiliat, ⸗æ ltabitur Ibid. Alius eſt ordo mundi,
alius Dei. Quo quis inferior eſt in ordine mun-
di co ſuperior eſt in ordine Dei, & converſo.
Chriſtas in ordine mundi poſtremus eſt, in or-
dine Dei primus. Igirur quantum ad Chriſtum
in ordine hominumte depreſſiſti, tamum in
ordine Dei cum eo exaltaberis. Unde ergo cœ-
citas tua, qua non vis ex poſtremis eſſe;? Quid
amabilius quam eſſe Chriſto propinquum? Rel-
ponde tibi & erubeſce.

F ER I A VI.
Parabola de Ove perdita.

I. EEaa: appropinquantes ei Publicani; &
beccatores, ut audirent illum. Et mirmu-

——

T 5 rabant

44² HEBDOMALA XXIII.

rabant Phariſai dicentes: Quia hic peccatores reci-
bit, & manducat cuna ilts Lüäc. 15⸗ Quam oppo-
ſitus eſt ſaſtui Phariſæxoram Spiritus Chriſti?
Illi ſuperbè deſpiciunt, & vitant peccatores,
tanquam immundes; Chriſtus eos allicit, &
blaadèe excipitur. Uter in te Spiritus dominatur?
Murmurast, quòd peccatores recibiat. Quam
eſſlemus miſeri, ſi hoc non faceret! Si te nos re-
cepiſſet, in qua abyſſo volvereris?
2. Et ait ad illos parabolam iſtaw. Ibid. Qua
ſuum inſtitutum, & finem explicat; & ſic cau⸗
ſam reddit, cat peccatores recipist: Homo qais
dam (ipſe Chriſtus) ex cenium ovibus, ſive ex
emnibus creaturis rationabilibus tum in cœlo,
tum in terra, anam perdidit, nempè hominem,
& te per peccatum. Dimiſie nonaginta novem,
nempe Angelos: ivit ad illam qua perierat ſcili-
cet ad te; quot te, quot anguſtiis, & dolori-
bus! per quæ tormenta ſua? quam ardaas vias
ivit, à ſtabale uſque ad Crucem! lavenit te,
ſumpſit te in humeres ſuos, & deportavit te in
hoc ovile, in quo vivis. Agnoſce, quàm turpiter
erraveris: quam ſequeado unam herbulam vo-
luptatis, in immania præcipitia deveneris. Ag-
noſcæ tui jeſu benignitatem, & amorem, qui te
quæſivit, inventam in hoc ovile detalit. Abſie,
ut poſthac erres.
31 Er veniens domusm, convocat zæmicos, & vi⸗
einos, dicens: Congratulamini mihi quia inveni
ovem meam, qua perierat. Ibid. O bonitas Jeſu
mei! ägo convocare deberem eomnecs ccea-
turas, ad gratulaadun mihi, quia invean-
kus

ol

filin
A
,ih,e⸗
n, 1
uur Ann
zi buuct
iſeifete,

ſen ne

Nen wpeke
ibudles

iut enenimn

ecllihel
Gtſrnoi⸗
Uinn Relere
un Uinth⸗
ulhennur
ltnnterr⸗
Alniennt
dnmmi
1eonne
lani 1
11

fuen,
r D
zun,
1 D
Uinlene
up, 6
lallemr
lea
GNe
niu ln
Gwri
Melont
e. I.
Adhuri
hrunt
bnuntel
guneſ
unhentn⸗
rnelt 1
nen A
leisil

entinn

, Rieitd⸗
gint An,.

1 Owiuf

1e 60nai
,

POST PENTHCOSTEN. 44

tus ſam, & vitam reeepi: ille ſibi gratulatur,
quaſi me iavento lucrum reciperet. Ah! ſi tan-
tum gaudium habet. Deus te inveanto, noli te ei
iterum ſubtrahere; imé veròite ipſum deauo
illi dona.

S A BBATHO.

Parabola de filio prodigo.

1. P Omo quidam (Deus) babuit duos filios;
juſtos & peccatores, & dixit adoleſ-
centior ex illis, peccator? Pater, da mihi por-
tione m ſjubit antia, quæ me contingit. Luc. 15. ta⸗
lenta naturæ & grstiæ, quæ bonis, & malis Deus
diſtribuit. Et diveft ellis ſubſt antiav?. Dat enim
unicuique ipſe fine optimo, ut eis ad vitam æter-
nam utamur. Seu juſtus, ſeu peccator ſis, quanta
accepiſti à Patre tuo? quæ dona naturæ: quan-
tum cumulum gratiarum? ſi alteri ea contuliſſet,
quæ non præſtitidſet à quid tu illis agis
2. Et poſt aon multos dies, lbid. Neque enim
peccator diebus multis à peccato abſtinet: A4o;-
leſcentior filius peregre profsctus eſt, procul à patria
cœleſti, procul à Patre Deo, in regionem lon-
ginquam ut quo remotior eſſer à Datre eo licen:
tieſias vircret, necreverentia oculorum partis
re frænaretur. Ee tbi d=⸗ſiss vit ſubſtantiam ſuam,
gratiam, dona ſapernaturalia ; Intelle cum quo-=
que, & voluatatem depravavit vivendo luxario-
Je, ſccundùm impetum ſuarum concupiſcentia-
ram, Utinam noais ſis qui hac parabola de-
pingaris! Recogita annos adoleſcentiæ tuæ à
T 48 Delsda

444 HEBDOMADA XXIV.

Delida jnwentutis mez „ & ignorantias in eas ne
ienmineris Domine. Pſal. 24.
3 Et paſiquam omnia conſaummaßet, fadta eſt
ames valida in regione illa, & ipſe c&pit gere.
Ibid. Semper enim eger, qui nihil Dei habet: qui
vivit ſecundum concupiſcentias? nam concu-
piſcentia ignis eſt . Ki nungquam dicit 3 Sußficit.
Prov. 30. Et abitt, & adhaſit uni ci vium, ſeu
dæmonum, ſeu prayarum conſuetadinum. E-
miſit illun in villam ſuai, ut porcos paſcerit, ſuos
appetitus, & ſenſuam voluptates ſequeretur. Et
cupiebat implere ventren ſuusm de ſeliquis pecca-
torum, guas perci infernales mandueabant: &
neme Ai dabat ad ſufſicientiam, quia quo plus
peccabat, plus peccare quærebat veluti famens.
O miſera peccatoris conditio! quo devenit, qui
ſemelà Deo recedit, & non illice revertitur! O
„obilis featara tot ornata donis, quo ſponte
r ua decidis!

DOM. XXIV. POST PENT.
Filius prodigus in ſe revertitur, &
pænitentia ducitur.
4 L* Je autem reverſus , dixit: Quaznti mer-
cenarii in demo patris mei abundant pani-
bas, & ego hic ſame pereo! Luc, I I. Pœnitentis
form delcribitur: Ac Primum quidem eſt agni=
tio miſerandi ſui ſtatus, ſi taas non eſt tam miſe-
randus; eſt tamen qui poſfſit eſſe felicior: & ad
hunc aſpira., Non es in regione longinqua ſitus,
JRN v/VIsS Inter flios Dei; laboras tamen multa-
n

ſ⸗ !
„aog kelo

4 guß⸗ ent dor
A aemottene

lu gu

Sr
nm eun⸗
upetſt N

1

35

dYererlienr/0
OENR

6 1 ohe ns

IW

Ver ent
lerer a *

Uoll.
ſe! Pnt 1

Penlmn6

Pni 4

N Ilan .

uun⸗

POST PENTECOSTEN. 445

rum virtutum defecta: & quod peſſimum eſt,
carum famem non ſentis. In via perfectionis pri⸗
mum debet eſſe kames virtutis.
2* Surgam, & ibe ad Patrem wzußz. Ibide: Eſt
propoſitum non densorandi in errors impiorum.
Eccl. 17. cum ſpe veniæz concepta ex conſide-=
ratione affectus paterni. Vidiſti in qua jaceas
jmperſctlonum regione: Dic tandem tibi ipſi:
Suargam: Pater meus cœleſtis non me rejiciet qui
non rak mortem peccatoris. Dixiſti id ſæpius:
ſurgam: ied nunquam id ſerio præſtitiſti. Vel-
leitas fuit, non reſoluta voluntaz. Dic ergo
jam? Surgo ex hac imperfectione, nunquam
amplius, etſi me mori oportuerit, in eadem lap=

2. Et dicam ei: Pater, pecea vi in cælam, & ce=
t ingeanua confeſſio, & humilis
contritio, pare quo od patrem offenderit. Si filiu
impreviſo calu patrem vulneret re poſtea
coita „quis erit boni filii ſenfas? Uaicar
dolebit, ſe patrem offendiſſe. Ta patrem offen-
diſti, non ica quidem ignoranter, ut non pec-
ca veris; ſed non ita ſcienter, at cogitaveris te pa-
trem offeadere. Ergo ſaltewa amnodo voca eum 2
Pater meus es tie. Jer. 3. Jam non ſum dignus ve-
cari filius tuus. Satis factie eſt privativa. qua ſe
bono qao gandere poterat, libenter ꝑrivat. Fac
me ſicut unum de merzen sriis tuis eſt poſitiva .
qua vult affligi. Id tu quoque age. Quoties de-
linqais priva te dele ctabilibus „ Se AJeaſbilem
pœnam impone ſine indulgentia e ſurgens ve-
nit ad Patrim aum: eſt prop oſiti executio, O ſi
talia

er

27

446 HEBDOMALDA XXIV.

talia ſint tua propoſital, quæ ſtatim ad executio-=
nein deduccs! Infeliciſwſimum eſt, Iemper- Pax⸗
turire, & aunquam parere.

J. E E RI A II.
Filius prodigus cum gaudio à Patre
excipitur.

1. C. Uz , adhuc lange eſſee, vidit illum Pater
ipſias, & miſericordia motus cecidit in
collum eius „ & oſculatus eſt eues. Luc. 15. Be=-
nigaitstem Dei in peccatorem hic cogita. Non
exprobrat filio malos mores, qui videt & amat
cor contritum & humntliatum. Quam debet in
te fidaciam & amorem tanta beaigaitas, & mi-
ſericordia excitarc?! Ut prius velis omnia muadi
tormeata, & infamem mortem ſuſtinere, quam
ab es amplius recedere, qui te revertentem tam
benigne recepit.
2. Sixit autsm Pater ad ſervos ? cito proferte
ſtelam primam. Ibid. gratiæ juſtificantis; & date
annulum itz manus ejius, is ſigaum libertatis
filiorum Dei; & calceamenta veræ coram Deo
nobilirstis, in pedes ſea aff-tus ejas, quibas
coërcesntur. Et addu ite v zulsw ſaginat um
Chriſtum in Euchatiſtia, epulenmter. Vide
quantam gandium ſaper te peccatore pœsiten-
tiam tagcate Deus oſtendit. Ah! noli illi hoc
gaudium tallere, at tevertaris ad percos.
3. Erat astem hileus ejus ſenior in agro 3 &
cum venirs ana: vit im, henian, 3 && interrega-
vit, quid hac AWent. Ibid. Audivit teverſum fra-
trem,

I
. bicid
r, lne⸗
ailuni
u, 4 ⸗ 6
Urtuta ece
“ lelle 0

ala ice
2 , tii, 4
lne rit
Elilactt,
niit nitl
. l,eleeund
gan koten
uila endr
Nud Mis ta/
ie loebere/

P641
DNe licon

y gelun ben
ing 4),
byeengilis,
IG1 Mddrnutn
zeg Nlacsn,
alllen cu be
Amune
unum
ier Aſudie
, guter; 3
li Welten, li
nenn d,

Aal 1

llen⸗

Elc

de

e

5
As e
lAl 1
l e
N

Ad Ki

ſelenten an

.
e
Kitcuntftl⸗
ſen
un Ue
1fereccnm
u is,

10

5 ſllnn⸗

eccnole nn
Auniln
An
n 1

14

TN
4

auſuete⸗
6

POST PKNTHECOSTEN. 447

drem, celcbrari ei convivium; Indignatus no-
luit introire, donec rogatus & perſuaſas eſt à
Patre. Cenüidera hic non invidiam juſtorum „
quà carent, ſed magnitudinem amoris, quo
Deus revertentem peccatorem recipit, quæ in-

vidiam juſtis creare poſſet; & erigere in hidu-

ciam eum ſemper accedendi, queties, etiam
leviter, delinquis; quia ſumma ejus voluntas
eſt, peccatores pœnitentes recipere. Ut pater
ſeniori filio ſaris faciat, ait illi: Tua ſemper me=
cum es, & om nia mea tua ſunt. Hæc juſtoram
portio eſt, eſſe cum Oomiano, & in boais cœ-
leſtibus cum eodem communicare O quale
ſolatium: Ia ſemper mecum es! O qualis felici⸗-
tas: Omnia mea tus ſunt? & quis velit a tam
bono Patre diſcedere!
F E XK I A III.,
De Villiso iniquitatis.
Ie Hꝰm quidam babebat villienupm, & hie
diffam atus eſit , quaſi d:ſipa ſet bona
ipſius. Et vecavit illses, & ait ilt: Asαα hoc
giudio ds te à Reade rationem villicationis ta« jam
enies non poteris villicars. Luc. 16. Ia hec vil-
lico te coaſidera, cui Dens non tanquam De-
miao, ſed tanquam Oeconomo dedit boaa cor-
poris & auimzæ, naturslia & ſaperaataralis Ni-
hil tai habes, cci ſtudie tuote ahquid compa-
raſſe credas, Obligaris ergo ea omnia ad placi-
tum Dei impendere. KErit hora; qua audics:
Redde rattonem, ia quid, quo fine, quo mode
sa bona imnpendiſtt à Quidquid aen ceffir ad
blorlam

448 HEBDOMADA XXIV.

gleriam Domini, diſſipatum eſt. Ini maturè ra-
rationes, quia prope eſt hora. .
2. Ait astem Villicus intraſe? Kuid faciam,
gqiuia Dominus meus auſert à me villicationem 5
Ibid. Unde hæc villici ſollicicudo? Ex conſcien-
tia peſſimæ ſuæ adminiſtrationis, & certitudi-
ne tollendæ villicationis. Atte nulla tangit
reddendæ rationi: ſollicitudo. O ſi ſerio cogi-
tares, quam inſideliter bona tibi concredita ad-
miaiſtraveris! quàm ſalubriter angereris! Exa-
minz quo imgenſum corpus? que corporis ſen-
ſus, quo intellectus, cogitationes; voluntas, affe-
Ctus, paſſione: ? &c. Non ignoras tibi hæc om-

nia ad Dei gloriam impendenda fuiſſe. Itane à te

acdamtquantum mundo, quantum carni, quan-
tum amori propria, ac vanitati datum eſte Ut er-
30 ſalubris te cura ſabeat, cogita nunc ſerio, quid
taciat. Poſtes ſerus erit labor, ſcra auxilii medi-
tatio.
3 Et lauda vit Dominus villicum iniquitatis.
quia pradenter feciſſit, quia filis hujus ſaculi pru-
d: ntieres ſunt filiis lucis in generatione ſua, Ibid.
Sibi in futurum preſpicere res magnæ pruden-
tiæ eſt. Hoc eſt, in quo filii lucis ſuperautur
à filiis læculi in ſuo genere, Quam illi ad inos
fines diſpoaunt media, quam aullum intenta-
tum relinquunt! quam inſtant impenſe, & qui-
dem at corraptibilem corenam acctbiant, I. Cor. 9

Et quid agis tu, qui filius es lucis, vocatus ad no-

bilius iaſticutum, gratia majore cumulatus, ma-
joribus a xiliis adjutus: Filii ſæculi mando pla-
Cere quætant, tu Deo. Quas illi vigilias im-
eN:

mgfiun e

nn
nii, altuttl
Uuntkent,
n

Oetans? ℳd
4 . e
NRCüiet
uguctin it n
11 „
UAneoecate zte⸗

Uunnin oleltri.

untlegt

nien
Apz l d
8 lon.

Ae
luunnieit⸗
1eſreuns

MWleNe

1 ⸗
Almhen,

cin 0
atealuig
lial u
Bl⸗

POST PENTEC. 449

pendunt quos labores, quas diſſicultates, que=
modo die nocteque de mediis emergendi cogi-
tant! An & tu iſta pro Deo, pro æternitate ab-

ſorbes!
F E RI A IV.
Parabola de divite Epulone, &
Lazaro.

1. Home quidam erat dives, qui induebatuz
purpura, & byſſo, & epulabatur quoti-
die ſplendide. Et erat quidam mendicus, nomine
Lazarus; qui jacebat ants januazs ejus s cuabiens

ſaturari micis, que« caaebant de menſa di vitis: ſed
& canes veniebant, & lingebant ulcera eius. Luc.
16. Quem tu ex duobus fœlicem quem infœ-
licem arbitraris? ſi ſenlum conſulas, divitem di-
ces fſœlicem, Lazarum miſerum, At fides con-=
trariam decet Cui aſſentitise nonne ſenſus errat!
Et tamen quantum iſti indalges? quam é con-
verſe odiſti neccſſiate gremi, aut re quscunque
ſenſui contraria moleſtari. Sed quod fugis, ad
ſalutem ducit, quod ſequeris, ad perditionem.
2. Fa Rla m eſt autem ut marsretur mendecas, O&
portaretur ab Angelis in ſinum Abraha, Ibid: Hc
humilis, & ærumnoſæ, & in mundo deſpectæ
conditionis eſt finis. Brevem & morituram affli-
ctionem immertale gaudium excipit. Raam
momentantum & le Ve eſt tribis latso ais noſtra, quod
aternum gloria pondus operatur in nob'is, 2. Cor. 40
Appende in bilance, momentaneum, & æternum:
& vide, an ſiat condigna paſſiones bujus temporis
ad futuram gloriam. Rom. 8.
Mor-

450 HäEBDOMAD A XXIV.

3. Mortsus eſt divas, & ſepultus eſt in in-
ferno. lbid. Hic exitus ejus, qui ſecuadum ſenſum
fœlix videbatur. Dueunt in bonis dies ſuos, & in
pundoa inferna deſce dunt. Job. 2 I. Si nondum
capis, quam infeliæ ſit vita, quæ ſecandum (ca-
ſum ducitur ex fise intellige. Momestanæam,
& inſanam lætitiam ærernum væ ſegaitur. Quem
metito timere debes omnem ſenſus indulgen-
tiam! quam illum affligere! quam coercere; Ut
ei non nimium indulgeas, ultra neceſſitatatem
nihil indulge.

F ERIA V.
Cruciatus Epulonis.

1. P Levans autem ocules vidit Abraham à
longe & Lazarum in ſinu ejas? Luc. 16.
Vidit à longe Lazaram, quem vicisum nec
intaebatar. Videt in gloria, quem infirmitate,
deſpiciebat. Sic rerum vertitur ordo. Rogat: Pa⸗
ter Abra ham miſerere mei. Sed ſero nimis. Elap-
ſum eſt miſerendi tempus: Adeſt tempus æter-
nx juſtitiæ. In vita agendum eſt, quo fruaris in
æternitate. Miste Laxarsm, at intingat extre-
mum digiti in aquam, ut refrigeret ling uam meame
Naullo non cruciatur membro de ſola ling ua
queritur. Gravius hujus fuiſſe tormentum cre-
de quia lingua inopi Lazaro inſultavir; quid ſi
ſcommata dixeris, aculeos, detra ctiones? & c.
2. Et dixit illi Abraham: Fili, recordare quia
szeepiſti bona in vita taa. Ibid. Quzx:; Con-
cupi⸗

uin
Aund
iaßnh
aihong
,m auiu⸗
An ditete
Aelin ſe
un ly
llen/kuun
lurebts tnat
lin lr en
1Enlori, 1
Aiutciu min
iſene, rl
unmemall
tlupdlm win
ube iheris
Alezere, dn⸗

miuikee
I
. in .
Miüiſ

e trd
11 . .
„W ln An
W Gele g

ueer
14 4

ſeu
tt
lule
Nchetee

Melinuun

11
nb⸗

6ℳα
A1E U
1
erſemme
Aubh
gonine

dlk guon
Ugtint⸗
rrlNd
eo Eeln
ilem⸗
allni f

20ST PKNTECOSTuN. 4 11

cupiſcenmiæ carnis? epulabatur quotidie: con-
cupiſcentiæ oculorum; erat di ves; ſuperbia vitæ;
induebatur purpurà, & byſſo. Et Lazxarus ſimiliter
mala. Quæ: illis bonis contraria. Nam mendicus
erat, ulceroſus, deſpectus. Nunc autem hit conſo-
latur, ta verò cruciaris. Hæc viciſſitudo eſt, ſi
hic gaudium, ibi tormentum; ſi hic tormentum
ibi gaudium. Noli tibi perſuadere, & hic tibi
poſie eſſe ſecundum ſenſum benè, & ibi ſecun-
dum animam. Ergo quantum hic cruciatum
ſenſui inferes, tantum gaudebis ibi: quantum
hic illi concedes, tantum ibi gaadie, & gloriæ
detrahes.
3. Habent Moyſen, & Prophetas, audiant:llose
Ibid. Iea Rpuloni, ut Lazaras ad Fratres vivos
pœnarum auscias mittatur, reganti reſponde-
tur. Noli quærefe, ut Deus te per uſitata me-
dis ad vitam æternam dirigat. Ut ipſe tibi com-
pareat, ut Angelum mittar, qui volearatem Dei
explicet. Habes Superieres per qaes rogaris.
Hic te commitge, Ita enim Deus ſtatuit ordina-
t& mundum tegere. Erge uſitatis mediis utere,
& 2ccuratè iis inſiſte, quæ ſtatuunt lege=.

FERIA VI.
Parabola iniqui Judieis, & Viduæ.

1. O Portet ſemper orare, & nunquam defice-
re. Luc. 18. Si nullum ſit tempus ex-
pers periculi, adverſus quod oratio ſir præſens
remedium, tum ſemper oportet orare. Bed du⸗
ora

4 52 HELDOMADA XXIV/

hora eſt, qua tibi periculum non faciunt, mun-
dus cato dæmon, qua in te non eſt lucta ſpiritus
& carnis? Hoc periculum tauto gravius eſt,
quanto occultius. Noli ab oratione deficere. Ubi
deficis: hoſtis proſicit. Verè, & inſtanter oranti=
bus Deus aſſiſtit.
2. Viduaz qus dam erat & veniebat ad Judicem
dicens ? Pindica me de aàadverſario meo. Et nolebat
per muliunm, tempus Ibid. Et ſi eſſet iniquus Judex,
qus nec Deum ti webat, net hominem reverebaturz
Vidua tamen quotidie eum interpellabat, & toties
repulſa erare non deſiſtebat. Videris tibi à Deo
repelli, quòd non impertes ab hac aut illa ten-
tione liberari? Non vult Deus per multum tempus.
Imò tam diu vult, quamdiu non aufert à te ſpitis
tum orstionit; quia tam diu te hoc c vpeo prote-
git. Si tu illum rejicias, Deum non caulpa-
3. Poſt hac autem dixit Judex; Moleſta eſt mibi
hac vidaa: vin dicabo illame Ibid. Si iniquus ju-
dex hoc fecit, Bess autem non faciet vindidtam
eledtorum ſuorus clamantinm ad ſe dis ac nocte 2
En habes promiſſionem vindictæ de adverſariis
tuis, Si nondum cam ſentis, ſignum eſt, quòd
non ita ores ſicat illa vidaua. Dic, quo affectu
Oras contra illum adyerſarium, qui blanditur
carni, & repugnat ſpiritui?: «Æſtimationem ſe-
quuntur affectus. Fortè nec æſtimas tuum ho-
ſtem; affectam carnis amorem tui, &c. Et quo-
modo credam te tanto affectu contra eum ora-
re? Agnoſcere ergo debes te hoſtem tui, & age-
re, quæ in hoſtem ageres; & non cum hoſte tuo
conſpirare.

SAB-

retlr ec
ſreltnee
lesilos
NA NA

4

Puelt temel
6

Mbaylt

Wl

e/
win en.
Au c
uittis Worun

Wica

lenn ,
Uale⸗ Mher

TE 4 X.
I ACceoctet, N.

amez erſdter⸗

WRMW „
000

aſte

teholleni,

Lndsn

20ST PHNTECOSTEN. 4 52
S A B BAIEO.

Parabola Phariſæi & Publieani
orantium.,

I1. PNariſe us ſtans. Luc. 18. Eſtne hæc humilis
corporis compoſitio ante Deum? Ora-
bat, Deus gratias ivs ago, quia non ſum ſicut ca-
teri bominam. Qzæ arrogantia, quæ nulle ex-
cepto., omnces præ ſe delpicit? Kaptores, injunſti,
sdulkeri., Tales alios judicat, qui ſe magnum
zſtimat. Velut etianz: bhie P˖blicanus, Qui ſi bi
uni magnus eſt, temereè de alio judicat, cujus in-
tersga nen ns vit. Jejnno bis in Sabbatho, ascimas
do pauſeribuw, qus boſſidec Quæ iſta ſuarum opum
eſt jactantia: Quæ mica orationis eſt in tua hac
oratiene? damnas jactabundum Phariſæzum:
Vide ne ſis talis, aliorum contemptor, tui æſti-
mator. Ne dicas, ſu fici ens mihi ſum, Ecch. I1.
2z. Et Publicanus à longè ſtans, Ibid. ſed non
erecta cervice, indignum ſe teputans, qui proe-
pius aram accederet. Non audebat net oculos ad
cœlum levare; ex interna ſai confeſione. Sed per-
sutiebat pectus ſunm dolorc contritum, dicens:
Peus prepitius seſto mihi peccateri. Ssibi veniam hu-
militer rogat. Accipe formam, guam orans
ſequaris. Sit oratio & meditatio tus humilis ,
eccupetur in tui ippus cognitiene, in expurga-
tione animi à pravis affectibus.
3 Kico vobss 5 Hsſcendit hic ju ſtifetataas in do-
mäass ſustm ab* illo, bid. Habes hic de utréque
oran-

4 5½4 HEBDOMADA XXV.

orante ſententiam Dei. Juſtificatur humilis,
damhatur ſugerbus. Ita ut ſemper melior ab ora-
tione ſurges, ſi ejus tempꝑore verſatus fueris in
humili tui cognitione, & abjectiene, iilque af-
fectibus, qui hanc cenſequuntur. S, Aug. in Pſal.
93. Pidete fratres, mag is platuit Deo humilitas in
malis factis, quàm ſuperbia in bonis faci i. Iia Deus
edi ſuperbos. Hinc nec te laudsbis, nec laudari
a fectabis., Vives, te & Deo contentus.

DOM. XXV. POST PENT.
Repueraſcendum pro Regno Dkl.

I. Aαa ad illum infantes à at eos fane
geret. Marc. I0. Multum tefert, qui-
bus quiſque imbuatur principiis à teueris an-
nis. Ipſe hec experiris. O ſi ſtatim allatus fuiſ-
ſes ad Chriſtum! ſi inſtructionem ate adducere
volentium acceptaſſes! Hoc non egiſti? expedit
ergo, ut jam per virtutem fias parvulus, & te à
Superioribus ad Chriſtum duci patiaris: Idque
tantò magis, quantò in vocatione es tenerier.
Quia ab hoc principio omnis reliqua vita de-
pendet. Talis in omnem vitam eris, qualis e pri-
Wa novitiarus diſciplina abibis.
2. Kuod cn, viderent Biſcipuli, inerepabani
ros,. Jeſus auten dixit?: Sinite usros venirs
ad me. Ibid. Oſtendit Chriſtus, quàm charum
ſibi ſit, anmimas innecentes ad ſe venirc. Vesiſti
inpocens? gratiam inæſtimabilem es conſecu-
Ius. Ex que tantò grsvius tibi incambit debi-
tum

6.α ,
i!

,Gain te

cun lote
luin guß
Aiun bie
meneciortt
lt e

t fhun b

Ile
cleen
umzt
uu uekint ,
uen, , ,9

Uune

rin lui
, ſtirien

U K

Rat

kkhe,
nt
lene ieie
g
ohat,
NA a
enr,

t! Nets
un eint
i briit
tinunutil
unKRu
wiſiſent
iufriuſ
ininn
o ai
i elgun
tii, gr
epei,
grit vl
lm, tudi
ele en 1
nmniigace
rend

P OS I PLHENTECOSTEN. 45

tum innocentiam apud Chriſtum cenſcrvandi.
Rogs ergo Dominum ſemper, ut in hunc hisem
in Euchariſtia cor tuum tangat. Committuntur
tibi juxta vocstionem tuam parvuli: Cura, ur
ad Chriſtum adducas potius per virtutem, quam
ut per ſcientias illumines. Non minus enim ad
hoc obligaris, quam ad iſtud. De utroque reſ-
pondebis.
3. Talium eſt enim regnum cœlorum, Ibid. Ad-
verte non iſtorum tantum, qui non poſſunt pec-
care; ſed talium, qui per virtutem non volunt,
Aſt regrum cæœloram. Ergo debes repueraſcere: pec=
cata, & imperfectiones omnino igtorare, ut
sgas; ſimplicitate qusdam velut katerali in bo-
num ferri; niſi hoc facias, ſtaturum eſt: Quiſquis
non rereperit regnaim Bei velus pner, non intrabie

in illua,
F ERI A II.
Dives Adoleſcens eruditur ad
vitam æternam.

I. P Cce unus accedens ait illi: Magiſter bene ,
quia ſaciam, uat babeam *ατα at—unam.
Matth. 19. Quantum in hoc adoleſcente eſt
vitz zrernæ deſidetrium i ſed quantum efſt
tuum? Ex cura, quam ejus conſe quendi cauſa
impendis, mesſurare poteit. Si parum;, aut ra-
ro ſollicitus es , nullam eſt tuum deſiderium.
Et tamen cit neceſſarium. Ergo quotidie
quære potius, qvuid faciam, quam quid doce-
be g gauid diſcam 1 quid loquar? (cien
111

456 HEBDOMADA XXV.

tiis & verbis non obtinetur cælum, ſed tactis.
1. Maui dixit zi? ſi vis ad vitam ingredi Jerva
mandata Ibid. Quod ſæculari de mandatis Dei,
hoc reli gioſo de ſuis regulis dicirur, Non dico;
non ibis ad cœlum, ſi regulas, quæ ſub mortali
non obligant non ſerves: ſed dico, nonibis via
tuæ vocationis, non ibis expeditius. Imo ſi ſper-
nis æ&gre ibis: quia qui ſpe nit modica, panlatim
decidet.
3. Ditit illi adoleſcens: Hac omnia cuſtodi vi à
juwentute mea-[bid. Qem fœlix, ſi hoc dicete
poſſis de juventute tus in vira ſæcularii osam
fœlix, ſi ab ingreſſu religionis dicere poſſis te
regulas obſervaſſe! ſed in uttoque quam procul
abes hoc ipſum tibi mortivum eſſe debet ad ac-
curatam earum abſervationem, quia Deus vult
te per hanc viam ad ſalutem dirigerc.

F E RI A III.

Diviti Adoleſcenti ſuadetus
perfecio.
I1. A': illi Jeſas : Si vis perfectus eſſe, vade,

vende omnia, qua habes, da paupseribus ,
& habebis theſaurum in cœle. Matth. 19. Mar-
cus præmittit c. I0. Jeſus intuitus eum dilexit
eum. Sed quomodo oſtendit dilectionem do-
cendo viam perfectionis, & theſaurum ſponden-
de. Docet enim non tantum quomodo ſal-
vus fiat; ſed quomodo in gloria major cvadat.
Quæ foœlicitas tua, ſi cam bene aſſequeris ,

qun

uhge
ountbiiet
Gtelglelui
umizt cher
Tibelt, el
eliumobeire
honnicenu⸗
. NN NN.
lis eiushe
Ad, er
luteil fümca
reb, den de
Tonnit, u
tel Nor⸗
mmalſeit, lel

lag Nr
ſingiani

“
A W.

aniſudan

11), A

I

lukl
l. Mann.l
lelt, N

1 ntxtu

ae Cledlus.

POST PENTECOSTEN. 4 7

qui ſic vocatus es? Quam nihil eſt, quod dimiſi-
ſtil! quam magnum, quod reponitur! Majorem
hunc theſaurem reddere potes, ſi affectum 2
terrenis ſemper magis puriſices.
2. Cum audiſſet adeleſcens, abiit triſtis: erat
enim habeni multas paſſtiones. Ibid. Vide quantum
noceat affectus ad creaturas. Iile etiam inno-
cens adoleſcens à Chriſto avellitur. Sed & tu
malo laboras. V is hoc commodo tuo non carere
& ſimulcœlum obtinere. Rmendum eſt cœlum
non plura dando; ſed minus retinendo. Iſai. 4⁸.
Elegi te in camino paupertatis. Qui affectu purior
in hoc camino eſt, electus eſt. Quis hic tibi
ad hoc medium obtinendi cœlum eſt affectus ?
quam ab omni creatura avulſus?
3. ſeſus autem dixit diſcipulis ſais: Amen di-
co vobis, quia dives difſicile intrabit in regnum
cœlorum. Ibid. Veritas hæc ſcrigta plana eſt. Er-
go à contrario, pauper non difficile intrabit in
regnum cœlorum. Quam gratulari tibi potes,
quod Deus te ad viam cæli repoſuerit, qua faci-
lius id obtineas. Sed non crede ſatis eſſe quod
reliqueris omnia, niſi & te relinquas, & affectu
creaturis recedas. Nonenim Chriſtus tibi dif-
ficultatem cæli facit, ſed tu ipſe, ſeu affectus in-
ordinatus,

F E R I A IV.
Præmium eorum, qui relictis om-
nibus Chriſtum ſequuntur-

I. Tee reſpondens Petrus dixit ei?: Bece nos
reliquimus omnizg, & ſecnti ſaumus te 3
V guid

HEBDOMALDA

quid erge erie nebis? Matth. 19. Ad Wur ſionen
risnigdto zrzat Perrus I1. reliq winmas
gSrniks: ð dicat: non
uctem de Præmie quærere, aiſi hæc nos præ⸗
ſtictille oſtenderem. Reliquiſtine omnia?: etiam
teipſum? curam commo Ddprm, en aoris, ſeaſua⸗
lium? O quam tibi mesriti reliq uiſſe ovrnia,
hæ non reliquiſti Else Chriflum ir ſecatus? in
Penpertat ² in contemptu
2. ⸗ſus autern Aixit 2 Amen dito vobis, qttod
Ves, qlei ecut i eſt Zis me, in regeneratiene cum ſede=
yie flins homini, ſsdebitis & os ſuper ſedes duo=
Ascinn judicantss ſu odacim Tribus Iſrasël
Ibid, Dignum eſt honorari à Chriſto cos,
gui ejus amore relictis omnibus facti ſunt
delgekti. Quam tusc jucandum erit Chri=
tnin aepem, & contemptum elegifle? Cur
crgo nusc non elegis? An aanc alia veri⸗
223, tunc alia ? Dies Domini revelabit fel-=
ſum: que hunc niteris; verum, quod ſper-
nis. cuoniam honor ille præſente contempfu
genalis eſt.
4: Et anznis, qui zsliqusrit domum, vel fratres;
au orerss, Aest aggos propter nomen man , entus
ä azzipizt, & Vitazz aternam poſſidebet, Ibid,
Relinquenti ſua Fposdetur præmium. Quꝶan-
Snm? Centäplum, Negue id in alteram vitam
rejicitur, ſed in hac datur. Quid utilius; Ad-⸗
jicitur-certirudo fäturæ vitæz ? ouid jucundius 2
Quare ergo quandogque criitis es anima mea?
Fierine votelt ‚ ut non vivas contenta
tae centäplo? Non reccgi, inquis, Mertiris.
Marxc.

ſgiunn 4

inus . ,9
alie ani⸗
ln, 10, lne
in ifencl,
aug
e9 gole 1
un, Lun
lons u egu
mkonen ⸗
C er ch uo
IIN ſli⸗ 101
ſnlemzeton 1
Knu, Vn

mant
lunn hni

tuien un
wen e
dene
1:

. L.,
R
e

(
Nank ur
, WN.

len glin

at. O1
. U
.

S
,,el
nteſctidlt
Binureuns,
10 a Melt
id glvi!
4. „an 9
is 31l
09 ſl 6013
pguin

P0 5T PKHNTECOSTE N. 459

Marc. IO. Nemo sſt, qui reliqusrit omnia, qui non
accifiet centies tantum nunc in; tempore hoc cum
berſecutionibus., Si non tecepfile te dicis, menda-
cem facis Deum. Non experior, igquis. Ergo vere
non reliquiſti omnia, non te omanino exſpoli-
aſti. Ergo effectum omnem evacua, ut cxperiaris.

F E R I A V.
Parabola Operariorum in vinea.

I1. dImile aſt reg!num cæœlorum homini patrifa-
1 milias, (hic eſt Deus) qui exut prime mane,
cirea horam tertam, ſextam, nonam (in omni
hominum ætate) condacere operarios in vineam
ſuam Marth, 20. ſive in ſtatum quendam cui.
que certum vivendi. Cir-a undecimam verèò exiit,
& invenit alios ſtantes, & dicit i lis; quid hic ſtatis
totâ dis otieſi. Agnoſce te in vincam ad ſocieta-
tem vocarum, & gratias age. Vide ne hic ſis
otioſus, ſi forte, antequam conducereris, fuiſti.
Nihil eſt magis tuum, quaàm tempus; cujus uſus
à te uno ſolo pendet, ut omai momesto uti pol-
ſis vel in vitam, vel in mortem. Sed aihil eſt mi-
nus tuum, quàm tempus; cujus æquè, ac vitæ tuæ
abuſus eſt vetitus. Quaoa enin, vivimus, Deo viwi⸗-
wus, Kt quantum tu temꝑporis projicis otioſis
collo quiis? Tantum gloriam onmni hera negligse,
7nanta bona interim ſacere botuiſſes. 3. Bonav.l. 1.
de prof. Relig. c. 13.
2, Cn ſero snutem faczum eſſet. bid. (primo
Foſt mortem momento) dixit vines precura=
V 2 10752*

iari oca operarios, &. eaar ihi irtskes,Caen-
to hoc verbum erit ſolatio! ſed ſolum operariis,
non otiofſis, Illum veſperum ſæpe cogita. Adeſſe
Jeſt inant corpora. Deut. 3 2. Reddit ergo merce-
dem, gqualem omaibus, etſi ialii longiore, alii
breviore tempore laboraverint. Deus enim in
opere magis fervorem, & puritatem intentio-
nis attend it, quam tempus imp enfum. Veneris
autem mane aur ero, ad menſuram fervoris

1

recipies. Noli tibi de annis reli igio onis blandiri:
Deus ponderat fructum emendationis.
3. Venientes autem primi, & accipientes mur-
n ereans 15 13. Pie ſeniorum , ſed tepidorum
defectus eſt. Putant ſibi plus deberi, quia diurius
ſunt in re ligio one, * non cogita at, quo animo
quo brofcctu. Nos a vinm,s pon ass deei „ 6
«ſs u Costemnunt nos. Hi n mi una bora
fecernni. Jſti juvenes, heri nati, &c, Et non con-
ferunt ſuum teporem, cum illorum fervore.
Denique invident Parss illos nobis ſeciſti: ſi quid
Juveni benè merito concedatur, 6 elevatur, &c.
Quibus meritè te eſpondetu Ar 2 Non facis tibi inju-
riam. Abſint iſta à te; ſed quantum tempore, tan-
tum virtutibus, & meritis procede.

F E-R I A VI.

2

De Lazaro ægrotante.

1. M T Herunt ergo ſerores Lazari ad Jaſ’ um,

—,

—

dicer ies? Ecce gusm amas, inſirmatur.
Joan.

POST PENTECOSTEN. k8C1
Joan. II. Quzæfunt fratris ſanitatem ab optimo
Medicò cum fidacia, & indifferentia. Non alle-
gant ſua merita, nec ſuum, aut fratris in Chris
ſtum affeſtam; ſed ſolum amorem Chriſti in
Lazarum. Id enim, quo ſolo perſuadetur, ut
nobis benetaciat, eſt amor, quo in aos fertur.
Dixit eis Jeſus: infermitas hac non eſt ad mort em.
ſed pro glorin Bei. Sano judicio credere debes
morbum illum fuiſſe Lazaro beneſicium, quèòd
inde emergeret gloria Dei. Non aliud de tuis
malis judica, ut tc illis ſubdas humiliter, ne
Deo gloriam fureris.
12. Hiligebat autem Jeſas Mart ham, &n ſororem
eja: Mariam, & Pararium. bid. Qaomodo ergos
ut audi vit, quia infirmabhatur , tung manſit in
godem loco duobus diebus * Hec ergo eſt amare;,
non ſuccurrere in tempore' pati amici mortem,
amicoram afflicktionem? Ita Deus amat, non
molliter ſed utiliter ad finem, ad quem nos cfea-
vit. Patirur, & vult Lazaram meri, quia hec
erat pro gloria Dei. Crediſae Deum velle eas
afflictiones, quas paterisé Certe ſi nellet, aen
ffligerent. Ergo crede eſſe pro gloria Dei? quia
quidquid valt ad huac finem vult. Hoc ſi ſerio
cogitaveris, mellius fereses
3. Lazarus mortuus eſt à & gaudes propter
os, ut erzdatis, quonism non eram ibi. Ib. Oſten-
dit jeſas, ita à ſas providentia ordinari ea,
quæ putamus mala, ut inde emergant bona-
Et hunc ex afllictionibus tuis vult fructum
Deus, piſi tu impediss. Pateris? Vult;, ur
credas eum elle Dominum, te fetvum 5 eum

80

462 HEBDOMADA XXV.

poſſe de te ad libitum diſponere, te obligatum
obſequi. Sed eamus ad eum. Hoc in omsi triba-
latione ſolatium cape, quod ait per Plalm. 90.
Deus: Cuam ipſo ſum in tribulatione.
§S A B B A T H O.
VenitESUS in Bethaniam, ut
Lazarum reſuſeitet.
4. VEnit ergo Jeſus, & invenit euss qas-
1or dies in monu mento habentea, Joan.
1I1. Non illico Deus adeſt afflictis rebus, ſed
deſgeratis: velut daum humana juvare aon paſ-
ſunt remedia, ipſe adiviſſe intelligatur; vel ut
noſtra quoque, quamdis poſſumus, apslicetur
Iinduſtria. Sic in Demino ſpera, ut tu quoque ad
te nvandam coopereris: ſic cooperare, ut ſpem
toiam in ſolo Deo reponas.
2: Darzine, ſi fuiſſes hic, frater weus non ſisiſſet
mortatss. Tbid. Dusrum ſororum Marthæ & Ma-
riæ hæe eſt querela, ſed modeſta, & amica. Er-
rant, ſi credant, quòd abſeas corpore mortem
impedire non potgerit. Potuit; ſed aos velauit!
imòô & adeſſe diſtalit, ut non velle intelligere-
tur. Mira res, quòd Dei voluntatem ad noſtram
trahere velimus. Oppoſitum faciendam eſt. Di-
vins voluntas eſt noſtra regula. Si tuam illi per-
fectè ſubſternas, nihil unquam evenier mali:
quia quam illa eſt Deus, tam malum velle non
poteſt.
3.,. Martha vezavit ſerorem ſuam , ſilan io di-
cens?: Magiſter adeſt, & vocat te. bid. Quæ fide-

d

litas

71

N )

Paru,

Ae nin
n , ℳ .
Najumeh
6 D ſſer
ih Uri
n dor
okett
Nlitinte
Aenun ine
in ſedole
Alaſll
eſulhel
nlmniun⸗
wie
hlepo

d en

,
1 pl M

nin

2
let

A A

lrr

ln, l

Gun, ,

e
NWNN

lecnotſtt
eleiel
tnen uli
erdanet
1. Alund
un eſeld
n ulte

us

POST PENTECOSTEIN. 46 7

tas Marthz:? Vult participem ſolatii Mariam,

1—2

Oaà ad ſolatiam Marizæz, Magiſter adeſt. Quxæ dul-

edo, ocatte. Quis affedus, & amor Mariæ'a:
2

——
–

C
audsvit ſurgit cito, & Venit ad eszi, ſtae tuns
tantus, ut ſtacim properes, cum te Deus, vel obe=
dientiæ ſigao „ vel bena iaſpiratione vocat;
Non detinest te aliquando ſolatiola humazna ;
Maria aurem rehquit judæos, qui erant cum 6a
in domso, & vsn olabantur eams

DOM. XxVI. ?OST PENT.

Lazari reſuſeitatio.
t. e ergo ut Vidit eam ploranteus;, infrenasilt
biritu, &n lacrymatus eſt. Bixerunt ergs
Judai Ecce qusmos do asszgbat ezxgz. 1CAn. L &

„

2

paacis lacrymis, quas Chriſtus pro Lazare ta-
dit, colligust Judæi maganum illius in hanc
amprem, qucm non capiant, ſed admirantare
Majer pre te fecit Chriſtus; ſanguinem fuadit;
vitam poſuit, in S. Suchariſtia ſe ipſum dedit: &
amorem nendam intelligis: ſiistelligeres,teda:
mares: non verbo ſed operc. Hoc certe non ſatis
eſtendis. Nam qualia ſunt opera tua.
2. Ait Jeſus: tollite lapidem. Ibid. Quæ in ſaſ-
citatione Lazari aguntur, typus ſunt eorüum
quæ fiunt, ut ab imperfectione tua furgas.
Tollendus eſt lapis, & affectus omkis, qui
impedimento eſſe poteſt ad reſurgendum. Pef-
ſet älus verbo cum tollere ſed mandar
V 4 i di⸗

464 HEBDOMADA XXVI.

tibi, ut tollas; quia tuam vult cooperatio? em
tu autem velles ut ſe ſolo te ſanctum faceret, &
tu nullam ſubires difficulcatem. Dicit ei Martha
Pomine, iam ſætet; quatriduanus eſt enim. Agno-
ſco fſœtorem imperfectionum mearum, in qaui-
bus, non quatriduo ſed multis, annis jaceo. Sed
quam bonus Jeſus: non offenditur fœtore, ut
abſtineat ſuſcitare. Miſerum me, ſi ejus bonitas
non eſſet tanta!
3. Tlerunt ergo labidem. Ibid. In circumſtan
tis reſuſcitantis Je ein, . & reſuſcitati Lazari ag-
noſce, quid tecum agatur, & reſurgas. I. ergo
zulerunt latidzm; quia Ponenda sſt cordis duri-
ties, & obſtinatus affectus. 2. Els vat ſurſam oca-
las; quia cogitatio à tertenis vertenda eſt ad cœ-
leſtia. 3. voce magna clamat; quia audiri vult ut
iuſꝑirationibus ejus obſequarise 4: Prodie Laza-
rus, ligatas manus & bedes; quia criam poſt mil-
le propoſita, quibus tibi videéris reſur gere ad-
huc adhærent tibi pravi habitus. Sed de his dici-
tur: ſol vite eum; ut iis tollendis ſerxis adlabores.

F ERI A II.
Filii Zebodæi primas ſedes
ambiunt.
I. Ceeſit ad eum Mater füliorum Zebedai

cum fſteliis ſuis, betens ab eo; Die s ut

edeant hi duo filii mei unus ad dexteram, &
slter ad ſiniſt ram in regno tuo,. Raſpondens Jeſus
dixit; Neſcitis quid petatis. Matth. 20. De regno
agunt, dum Chriſtus de Cruce. Etiam in leneit
hrittt

a
Mealr/¹

em! nc ſ

guaſ d
umn

D,, *

sle

1
6

„ enn5
4 45 44
uung
uhn
V

POST PENTHGC.p. 46⁰

Chriſti reperitur ambitio. Didiciſſe in hac debe=
bas humiliratem & tai contemptum O peſſime
diſcipule, qui terrena ſapis, & punctum honoris
quæris, ubi Deus abjicitur!? Pers nsſois, quid petas.
Regnum Dei non aequiritur honore, ſed con-=
temptu. Hunc tua fagis, & tamen vis regnum
Dei. Quæ ſtoliditas tua ?
2. Ait illis: poteſtis bibare calicem? lbid, Inſi=-
nuat viam ebtinendi regaum: non ſedendo, ſed
per violentiam per paſſionem per mortiſicatio-⸗
nem. Aem ego bibiturus ſum. Si dicat tibi jeſus:
Ego Deminus tuus, Deus tuus græcedamte.
Amarus eſt calix, ad cujus ſolam cogitationem
ego ſanguinem ſudabo ſed tamen bibitaras ſjam:
quid tu dices? Ah reſolve te: dic animoſe? poſſum
per gratiam tuam, & volo. Dulcior eſtpoſtquam
Jeſus eum bibit. Quid nen feciſti pro noxia in
terris gloria? & vilius tibi erit cœlum-
3 Jedere ad dextram imeam, vel ſaniſt 'azm meam,
non eſt meum dare vobis. Ibid. Vobis ambitioſis,
& nondum meritis; ſed sola cogitatione præ-
tendentibus: Non ſibi poteſtatem dee ſſe aſſerens, ſed
meritum creaturis. Ambr. l. 5. de fid. c. 2. Regna:
cœlorum non perſona, ſed vita paratum ef. . Hie-
ron. Merita ergo Chriſtus exigit. Sed quæ ſunt
tua'quam lentus affectus! quam ſterilis manus!

466 HEBDOMMADA XXVI

FE E R I A III.
Ccœeus ad Jericho illuminatus.

I1. B*riman, cœcus ſedebat juxt a viams men-
dicans. Marc. I0. In hoc cœco ſtatum
animæ tuæ conſidera., I. Cæœcus es ad divina,
quibus intelligendis mentem non applicas; &
dum lucem mundi quæris, cæli amittis. 2. Sedes
in torpore animi, dum ia ſpiritu nihil progrede-
ris, etiam peſt tot aanos religionis. 3. Juxta
Viam es, non in via regularum tuarum, 4. Men-
dicas à pertranſeuntibus creaturis ſolarioſa, non
à Dee, quem faſtidis, Nonne tædet, & pudet te
miſeriæ ruæx:
u. Cum Audiſſet, gquébd Jeſis Nazarenas eſt,
c&it clamare. bid. Qued in curam corporis
egit cœcus, agendum eſt tibi in curam animæ.
I. Captat primam occaſionem: tu quet præte-
riſti à quæ hodic dabitur, fortèe ultima eſt. 2.
Incrapatus à turba, magis clamat: Jeſu Fili Da-
vid, miſerere mei. Non placebis mundo, tuma-
labuatur paſſiones; perſeverandum eſt, quia
contra ſenſum euadem eſt. 3. Projecto weſticnento
ſuo exilit. Proſicienda eſt larva ſimularæ vitæ,
quæ te tegit, & in candore animi ambulandutn.
3. Jeſus dixit illi : Luid tibi vis faciam ?
Bonitas Dei magna! ſed perverſa tua cœcitas, ſi
quæret dum à te ſit: quid tibi velis fieri, & non
potius cum indifferentia, & promptitudise
quæras, Domine, quid me vis facere, Si videre
nolis quanto præſtantius ſit, te Dei voluntati

aG

vgu

oror on
aerende
6 ihr⸗
uuets M
grite n
gluch ug
5140 mn
lelletivene
rlen, ſ

7 .
eruuelit,

Uuenctütel
ushump
Puſito
luunein ,
Wkbbnir⸗
luinln e
Unmſürtl

untan,

Voe an

dal, Le
Kunmnin
annn an
1 C tti
N

W
Ne I
.

heniwutn
nbltn
, eck
Imtldet
uinitmdtn
l ihi ii
geluluent
birlulain
ui ,unnl
* N

BOST PEHENTERCOSTEN., 467

adhærere aut ſuperiorum, quam eorum volun⸗
tatem ad tuam flectere. Dic cum cœco! Domine
ut videam voluntatem tuam: quam ubi videas ;
debes illuminatus eum ſequi in via.

F E K I A IV.

Zachæus quærit jeſum videre.

1. E ece vir nowine Zachaus, eè hic princeps
erat publicanorus, & ipſe dives: & qug-
rebat Jeſum videre, 4uis eſſet. Luc. 19. Mira,
adia rara tes; Dives & princeps Piblicanorusge;
deſiderat videre Chriſtum, ſed motus inſtinctu
Spiritus ſancti: ad quem inſtin cum quarebat. Ut
videas non catioſam tantum, aut languidum
fuiſſe deſiderium. ſed operativum. Scio quod ve-
lis videre jeſam, ſed non quæris, non adhibes
conſtanter ea media, quæ hic faciunt, Miſerum
te, qui meris deſideriis conſumeris!
2. Er non poterat pra turba, quia ſtatura pas
ſillus erat, Ibid. Duo hic habes, quæ te imꝑpediunt
quo minus Deum perfecte videas, & ei prope
jungaris primum eſt turba ſeu tumultuantes tuĩr
affe ctus? & indomitæ paſſiones animi: hæ ubi te
vis Deo applicare, te retundunt, ſecundum eſte
puſillitas tua, qua nec ſupet illas emines nec per-
rumpia. Agnoſce ex te ipſo, quam hoc verum ſit⸗
ut cognitione hac ad eas opprimendas ducaris-
3. Et pracurrens aſcendit in arborem yconsor
, ut videret eum, quia inde erat tranſiturct.

4*6 8 HEBDOMAD A XXVI.

Ibid. Hic habes, quid agere debeas, ut Jeſum vi-
deas; I. Debes pracurrereturbam aſſiduas præme-
ditatione, & declinatiene occaſionum, quibus
ſoles tuis paſſionibus obſequi, Laberis tqaia quid
agas, nen ſatis cogitas. 2. Debes te collocare eo
loci, quo Chriſtus eſt tranſiturm, id eſt occaſio-
nem boni qaærere, & ampleéti. 3. Debesaſcen-
dere ſicomorum, id eſt vanitztem ſaculi veſtigio
Pproterers. S. Ambr. l. 8. ia Lac. debes id non refu-
gere quod mundani cenſent ſtaltitiam. Quid tibi
ad hæc animi eſt?

FERIA V.
Zachæus Chriſtum excipit koſpitio.

1, Uhiciens Jeſus vidit illom, &n dixit, Za-
hae feſtinans deſcende, quia hodie in do-
otn& oportet we manerz. Ez fiſtinans deſcen-
dit, & errepit illuns gaudenzs. Lkc. I19. Non de-
efant plura Chriſto diverſoria, Zachæi domum
elegit, qaia ille maximo ejus videndi tenebatar
deſiderio. Defiderio ergo noſtro trahitur maxi⸗-
e⸗ Noli à deaderio remittere, etiam cum inve-
neris Chriſtum, quia ſcemper habes, quod quæ-
Ta5, Quidquid enim ſcias, & agas, ſemper plus
eſt quod nec ſcis, nec agis. Frucbus deſiderii eſt,
quod Chriſtus divertat. Quomodo:oporiet, qua-
ſi cam quadam aeceſſitate me manere, non
tranſeunter divertere. Velleſne hoc tibi evenire?:
Ergo accende in te deſiderium Chriſti.
1*.Stans autem Zachaus, ſam generoſus, &
2d calcinda bona mandi rcſelutus „ Dixi: zsd
2 Gemi-

„

eNI

E
ASdfed 1

W

tee enio

DDinineta/
ℳ in 14
7
oH V..
eeo eſcu
Aleaule cowan
dlaner
Aulaote lohi
ie an co
EA
K!
.
Mon h
leltan
Sgte
h e
ſonmeg

t

e otet
tnoae⸗
96 ,
NARNNNA

l.

edtemant
uud d

in

4

am

17
ſ

POST PENTECOSTEN. 479

Dominum? Eece dimidiem bonorm meorum de
bpasperibus ; &n ſi guid zæliquem defrats da vi, reddo
uagraplem. Ibid. Quod fuit deſiderium abſen-
tis Cariſti:migravit in amorem prætentis. Qaa-
ſi nen poſſet hic amor ſtare cum amore tempo-
ralium ſtarim horam contemptus ſecutus eſt,
O ꝗaeties divertit ad te Chriſtus, idem omnine
qui ad Zachzum! Et necdum faſtidis tua com-
moda, & ſenſaum oblectamenta, Uade hoc,
quia nec vivam habes Chriſti deſiderium, nec
amorem. Age, ſi erro, quibus operibus probas
amorem.
. dis Dominus ad eum, Quia hodie ſalus domui
kuic ſa Ta aſt. Eat aimius hic; Salus fa dta eſt ejzlts
berdizsone, qus in ea morabatur. Audis? Qaod
nOä antea Hat ſalas, quam eſiciarur perditio;
Ex te perditio ua, O1. I 3. Nen ergo antea ſalus,
qusm tua te ipie ejiciaris; aulfi exturses ame-
rem cxcelleatiæ commeditatum; glotiæ. Si hæc
menti tuæ adhuc inhærent, longe es àa ſalute
nec Chriſtus in te inhabitat. Recede à te, &
Chiiſtus, ac cum es ſalus accedet ad te.
F EKIAVI.
Granum frumenti cadens in
terfam.
17 granten friemest adens in ferram
mortunsm ſaerit, pum Lolum manet ; ſi
autem wmortnm ſusrit, ma-zum frubtum afert.
Joan. 12, §. Aug. cr. 1 5. Seipſatz Je, as dicebat 5
ipe era? granmm Wmor ifzra nau m, Cecidit hoc gra-
V 7 num

470 HEBDOMADA XXVI.

num in terram mortalitatis noſtræ mortiſica-
tum eſt per paſſionem & crucem. Fructum attu-
lit ſalutem omnium prædeſtinatorum, & gra-
tiss reproboraum., An & tu gtanum es in ſpica
Eccleſiæ, aut Religionis, quæ ex illo grane pro-
diit? Debebis ergo fieri panis Ghriſii, ut de ſe
aD jebat S. Ignatius M. Ergo debes tritarari, erge
moli, ergo ſubigi, ergo in fernace multarum
adverſitatum excoqui. Non hoc ages, ac patie-
ris, ut Chriſti panis efficiatis?:
2. ui amst animans ſisa m, berdet eam, &αα
odit animam ſuass in hoc mundo, in vitam ater-
nam cuſtodit gaw. Ibid. Senſum de grano fra-
mesti ad nos extendit, ur multum fructum fe-
ramus in vitam æternam- In qua tu claſſe es,
amantinm animam ſuasm ſenſuali amore, an
eam odio habentium, reſiſtentium pravis ap-
petitibus, & ſenſui nihil indulgentium. A te
ſtat at hoc aut illud eligas. At obſecro non con-
ſule ſenſum, ſed finem. Hic amantium, eſt per-
ditio ibi, & in æternum. Veritas dixit. Hic mor-
tiſi cantium, ſt ibi beatitudo æterna. Huc conſi-
lia dirige, quà creatus es.
30 Si 9uss mihi miniſtrat, me ſeqitatur. Ibid. Ad
eos ſermo eſt, qui miniſtrant. Chriſto in
Procuranda aliorum ſalute. Ab his operum ſe-
uelam, ac imitationem exigit. S. Chryſoſtomus
per viam ſolidæ mortificationis, quam cum
ſuadere debent omnibus, quos volunt in viam
ſalutis adducere: neceſſarium eſt, ut & ipſi eam
ambulem. Quid ergo ta agis, vis miniſtrare Chri-
ſte, ſed noOn vis mortiſicari. Si rei ipſius hone-
ſtas:

11
amn

1
Nku⸗
ſocl
Aulnnen,
0i bun
eu bemin
etet, u
lorelledi
utitle
ſilhferini
uekc
ͤnn,
1 tiwde l
nol ltall
un. Doſtlue
ein fr

aurgitur

Uunſius ten
lil aureh
ſin gon
rielha
Vifetin

Ahede

Ulnnn
AE
A.
60
atin
.
D

tie
81
ens

e
unct
Aul
i uni
lenin, 4
M
l
uudin
Nren Eut

tſetir

un. (S

e At⸗
160
eniori
nnt⸗
unennt
Nönnn

eui Auh⸗

POS T PENTECOSTEN. 471

ſtas, & Chriſti exemꝑlum tibi hoc non perſua-
dent, præſuadeat præmium: Ubi ego ſum, illic
&' miniſter meus erit.

5S A B B ATH O.
Chriſtus in Cruse exaltandus.

1. E Geo ,ſi exaltatus fuero à terra. Joan. 12.
Sermo eſt de exaltatione Crucis. Suam
ergo exaltationem, & gloriam conſtituit Chri⸗
ſtas in Crucis humilitate, Et aos gloriari opor-
tet in Cruce Domini noſtri Jeſu Ebriſti. Gal. 6.
Quam vereet, ut tu gloriam tuam quæras non
in confaſione! ſed in laude hominum, in plaa-
ſu in jactastia talentorum. Hoc vero eſt gloriæ
Chriſti adverſari. Ozaniz zraham ad wie ipluss,
hoc eſt, meæ poreſtati ſubjiciam. Pei Crucem
enim adeptus eſt Chriſtus, utr in nomine Jeſa
omine genu ſsdtatur. Philip. a. Scis, quare paſſio-
nes tuas tibi nos ſubjiciss? quia non exaltaris
à terra, non aſcendis in Crucem per calcatam
ſugerbiam. Paſthac ergo abſis tibi gloriari, niſi
in Crucæ Don ini noſii Jeæſu Chriſti.
2. Reſpondit ei turba: Quaoxzodo ta dicis? Opor-
tet exaltari filium hominit ? s ss eſt ille filias hoer
minis? Ibid. Hæc eſt ignorantia turbæ. Videt-&
audit præſentem filiam hominis, & non agnoſcit.
Tu gquidem igsorentiam ſimilem non pro-
dis verbis, ſed factis. Offert ſe humilitatis occa-
ſio: audis interae momentem Deum. Hic cal-
ca tuam ſuperbiam. Reſpondet confuſionis ti-
mor. Erit alia occaſio. Non eſt opus hæc kub ic
1 erI;

472 HHBDOMADA XXVII.
fieri, & c. Tanquam Chriſtus non ſerin facie

XAASrIE . .
mundi ſuſpenſus. Meritò ergo te reprehendat
Chriſtus?: Aabuc mod s Lua m en n zin vobis.

Meritò monest: Ambulate dumw lucem habetis,
licet modicam, quâà utendum eſt, ut ad majorem
pertingas⸗=

3. Cum aut em tanta ſigna feciſſet coram eis, tur-

K

bis, nen credebant in eum., Ibid. Vita Prava „ &
rupra adfereba t impedimentum. Multa Chriſti
arclligis mente, led quia pravi aftectus
liasht,facto non cx õ reruntamen
ibus multt credidertsnt in eum, ſed Juà/
jinper rfe te Nam propter Phariſaos non econfte-
bantur, ut eſynagoga non ejecerentur. Q Quid non
poſſunt humani reipectus? D⸗ lexerun:i enim gle-
riam homin um mags, Juam gloriam ei. O pu-

dor, ne diſipliceas homini, eligis Deo dilplicere!

DOM. XXVII. POST PENTEC.
Ex lumine quiſque ſuo judicabitur.

Go lux in mundum veni, ut omnis, qui

àit in me, in sensbris non maneat,
Joan: I2. Scdemds in tencbris intellectus
obfuſcati, & in ambra mortis, quam noſttæ
faciant coancupilceatiæ. Offert ic lux „ & Invitat
n0s. A ſeguituer me, non avebulat en tenebris
Joan. 8. ed amamus magis tenebras. Uade?
Quia lax hæc aoa eſt otioſa, fides non 1afficit
mortea, ſcd operativa elle deoct. k Pisc lIacem
ſcmper ic moveatemn Chritti virtuccs ſequi. Et
ſem-

Erkrii

1

AR
N

AMemmmt
1

i⸗
, 0 e

ule
d 1
AEPNNRIN.
n g, O

Malleer

IW.
Punehien

4, Mel

NIrA M
cvehlis d
8; ⸗
,

1
rtgeet e⸗
Ciuat i

POST PENTECOSTEN. 47

ſemper ita? Ademptam corporis luce n ur recu-
peres, quid non ageres? tam parvi eſt tibi lux
animæ ?
2. Quiſpernit me, & nan accibit verba mea ,
habet; qus aditet eis me ersso, getsm locitus ſum,
ille judicabit eum in noviſſino, bid. Abſit, inquis,
ut ſpernam Chriſtum: immane hoc ſcelus eſt 2
At non accipis verba ejus per inſgirationes, & lu-=
mina perregulas, per ſuperiores tibi dicta. At-
qui hoc ipſum eſt Chriſtum ſpernere. Hæc Ze js-
dicabunt in noviſſimo., Dicetur enim; hoc lumen
oppreſſiſti, hanc admonitionem ſpreviſti, hanc
regulam proculcaſti. Vide ergo, ue qui ſpernis,
ſpernaris.
3. Ego ex me ipſo non ſum locutus , ſed qui miſit
me pater, ipſe mihi mandatum dedit, quid loquar.
Ibid. Quam fœlix in illa hora futurus es, ſi di-
cere poſſis? ex me ipſo nihil locarns ſum, nihil
egi: ſed omnia ex mandato Dei⸗vel ſugeriorum.
Sed hoc ferte magis voves, qaam præſtes. Nihil
agis ad iavitationem ſenius? Nihil dicis ex paſ-
ſione? Hocne eſt agere, & loqui ex maadate Pa-
tris? Noli te ſupremo illo ſolatio privare, quod
nemo tibi alius dare, aut tollere poteſt, quam

tu iꝑſe.
F ERIA II.
—2 7 172
De Ficu maledicta.
I. A Ane revertens in ci vitatem, euriit. Et
4 videns fici arborem anam ſecus Vism, Ve-
nit ad eam, & nil invenit in ea, niſi folia tan-

tum=

474 HEBDOMADA XXVII.

zu m. Matth. 1 1. In hac fica te conſidera. Eſurit
Dominas fructus operum tuerutm; quos, ſi in-
genuus es, hoc ipſo titulo resdere debes, gquia
ille eſurit. Venit ad te per tet gratias, quas ad
bene operandum impertit. Veaiet per pafticalz.
re judiciam is morte. Age quos frudus preta-
liſti; Nihil iavenit, quod ſagist. Qua deluſiſti
homiaes ſimulatione, & externa virtutis facie,
fuerunt ſolia tantum. Velleſne in illo jadicio ira
fractuum vacuus inveniri;
2. Rt ait il: Nanguaam exr te fruktus naſcatur
in ſempitern æ, Ibid. At quare? quia tantum folia
habet. Sed tamen nona asss erat tenapies ficoruem,
zit Marc. 11. Myſtica eſt ſigaificatio. Si ab ar-
bore extta fructuum tempus fructum requirit,
Jsasto certius requitet àa te in temg ere redden-
dæ frugis Et zdhuc tempus negligis? Occa-
ſiones grtis, gratias difſigas; Et ſolis con-
tentus follis fimulas fraadulenter virtutem;
Non times iſlud. Maledidus gui fazit opsss, Dei
fraudutenter. Jer. 48.
3. Et arefsa eſt continuo ficulntg, Ibid. ſub-
tra cto ſcilicet ſucco, quo aleretur, Hæc eit eo-
tum pa qui gratiis non reſpondeut. Succus,
que alantur in fractus bonerum operum, fant
auxilia grstiæ, hæc merito ſabtrahuntur iis „qui
non utuntur. Hi exſiccantur deſerti à gratia, ſi⸗
equs certum eſt, non poſſe à nobis ullum opus
meritorium fieri. Unde qui noluerunt, cum
Poterant, noen poterunt, cum volcnt. Non
ſatis hoc eſt, ut ad correſpondendum gratiis te

MRoveat.

1 60ℳ,

ℳ

6 7

geicün
er ucin

zilulier
tuiketn
AMn
Nu Atr
yelonn
tiirel el.
ilrſoncedi
onu u
Anin

Ulet

n, luetiorz

e Neen 4
A uldand

,Ds id:

W W
e uß n

un e :
GDrtnanrs
kllenipen
inchblur
noluenet 1
n is
Ohalu

POST PENTECOSTEN. 47
F E RI A III.
Parabola Vinez elocatæ.

I. H*⁵ erat Paterfamilias, Deus, qui blans
ta vit vintam. Mättth. ͤ I. animam tuam,
& ſepem cireumdedit ei, mandatorum, ac regu-
laram; & fodit in ea torcular Sacramenstorum,
ex quibuas gratis fluit: Ez adifgs vit turrim,
ſive providentiæz ſauæx, ſive Angelicæ protectio-
ais, five Sugerioram vigilastiz , & loca wvit
esm agricolis, tibi. Plantavit ergo te qui creavit
te, is ſpem fruftas, ut Dominum Deum tunm
laudes, & reverearis, eique ſerviss, Af quem
gructum dediſti? foreè labruſcas: & uras fe llis.
aaties diſſipaſti ſe—z3e m? qsoties erus apsr,
ſen depravazus affe &=αε depaſtus eſt vineam: quæ
reverentiz tus in Sacraments ſanguisis Chriſti?
Quis reſpe cus, & cura vigilaatiæ divisæz,, An-
gelicæ, Ssperioram ? Et tamen noa tibi dena-
a eſt hæc vinea, ſed locata. Exigitur à te fru-
Gus; qaid reſpondebis:
. uum tembas ſraAus:n abprebingsäſſet, Mi-
ſit ſervos ues as agricolas, as acciperent frukns
ejas. Ibid. Qaid fecerit Deas tibi, quid tu illi,
exprimitur. Questies miſit ille ervos ſuos, Con-
cionatores, Superiores, internas iaſgirationes,
monentes ut fructum dares. At tu, ſicut Agri-
cola apprehbenſis ſervis ælium seciderunt, aliu ms
occiderunt, alium lapida verunt ; ita gratias in
vanum accepiſti, quibus noluiſti cooperari,
inſpirationes extinxiſti, admonitioaes ißre⸗
VIItI.

477 HEBDOMADA XXVII.

viſtie O bositas Dei I? O tua ingratitudo?
3. Iterum miſit alio; ſervos pluribus prio ribus,
E& fecerunt illis ſimiliter. Ibid. & quidem tertia
vVice. Habes perfectæ obedientiæ typam. 5. Greg.
Cuem cemtertum haberent alios ſervos erudeliter
caſos, cù n tamen mittuntir, nec dubitanè, anzc
orationes eeuſ andi querunt, ſed imperata ſine diſ-
cuſſione perſiciunt. Nonne parem à te obedieati=
am ſtatus tuus exigit: Lege Reg. 31. Summarii.
Eſtne talis tua obedientia?

F ER I A IV.
Unici filii trucidatio.

1. Nor viſimè autem miſit ad eos plinm ſuum ,
dicens: Verebuntur filium meum. Matth.
21. Poſt tot contemptas gratias, porerat te
Deus plectere. Sed uſas miſericordia, miſit ad-
huc filium ſuum in viſcera tua ſub ſpeciebus
Euchariſticis, ut ejss te charitas accenderet hu-
miliatio degtimeret crax & paſſio ad mertihca-
tionis fractum dandum iadaceret. Debebas ve-
reri filium Dei; ejus doctrianam, & exempla am-
plecti. Sed qaam 1o. engé tu abe] jus y vita abiiſti

2. Agrieulæa autem videntes Plium, dixerunt

intra ſe . Hic eſi hares „ Venite oociHdũ(us eum.

Ibid. Quàm parum reveriti ſunt filium! Ne-

quetumsgis, qui non es veritus peccare. Eje-
eiſti um exera vingam, ubi locum dediſti pecca-
to, Oeeii enm in temetipſo, & fſangninem
ecjus iadignè proculcaſti. Tu non es reveritus
filium

IIIi

4 en
irreine

ul 1i

6 eri

ynvon
G Amri

S
Larcut

ntinnſt

— .
Mre

. 4 ylittt4
f Nu

v1 Mℳ1

l.· Mer atl
,Nwür. Il
Irnr Ape
m teünian
gtonen lel
iltünoe
dun net

n

Ms ,A

ee
RAE,NAIA

1, Meerat

POST PKENTECOSTEN. 477

filium Deis reverebitur eum Pater, cùm ad judi-
candum venerit- & filii vulnera contra te pero-
rabunt.
3. Chm ergo venerit Bominus vinee, quid ſaciet
agricolis illis? Aiunt illi, malos malè perdet. bida
Quaid aliud expectare poteras ex tam indigna
filii Dei tra tatione? ſed miſertus eſt tui Deus. Ne
malè te perderet, eo loci conſtituit, ubite benè
perdas per affiduam mortificationem. Hoc vero
quàm neceſſarium eſt tibi frenum, ne relabaris?
ſed quàm facilè illud excutis, & declinas?
F E. R 1 A. V.
Nuptiæ Filii Regis.
1. D Ex fecis nußtias flio ſao , & miſit ſer vos
lJuos vecare in vitasot, & nolebant venire-
Matth. 22. Pater æternus deſponſavit filium
humanæ naturæ. Iaſtruxit convivium Evan⸗
gelicæ doctrinæ, & perfectionis. Ad hoc cum
multis etiam te invitavit. Adduxit te venturum
per ſuſceptionem religioſi ſtatus. Miſit ergo
ſervos ſuos inſpirationes ſanctas, quæ dicerent
tibi: Prandium meum paravi, eccaſio, qua
perfeétioni ſtndeas, in promptu eſt. Sed ea ne-
glexiſti ; abiiſti in villan: pravorum affectaum,
iviſti ad negotistienem ſolatiorum à creaturis 5
ſpreviſti invitantes inſpirationes. Advertis in-
dignitatem?
2 Rex azzem iratus perdidit homicidas illas.
Ibid, Cur non miſit elies, aque alios ſerves ,
ut ſuperior Paterfamilias ad vincam ? ſ
2-

47⁸ HEBDOMADA XXVII.

ſtatim iratus eſt, & perdidit illos? qui illic ſervi
debitum exigebant, hic gratiam convivii ofere-
bant. Apud Deum autem, utinſigne majeſtatis
eſt, conferre gratias, ita crimes eſt læſæ majeſta-
tis, contemgtus gratigx. Et quet tu gratias ejus
contempſti? Idem cnim eſt centemaere, ac
nolle cooperari. Ergo perdi meruiſti. Mileri=
cordiæ Dei debes, quod ad te adhuc alios ſervos
mittat alias, atque aliss inſpiratisnes ac lumina,
Vide, at humanins excipias.
3. Nuptis quiasz, barata ſunt ; ſed giad in vit ati
eranz, nen faerunt digni. Ite ergo ad axitus via-
zum, & quοſcungue in veneritis vocate ad nuptias.,
lbid. Detractaſti hactenus convivium Kvangeli-
cæ perfectionis, ſeu tædio veniendi, ſeu difficul-
tate te ab alienis abſtrahendi. Indignè te egiſſe
,2 Roſcis. Pone erge te ad exitus viartum tua-
rum, dico ad exitum vitz, Conſule merrem,
quid ſuadest ?à an cundum ad hoc convivium
Perfectionis? an negligendum? Accipe conſi-
lium. Quod tunc egiſſe deſiderabis, nunc age.
Serum tuac eſt deſideriam.

F ERI A VI.

De homine non veſtito veſte
nuptiali.
1. Nera vit autem Rex, uat videret diſcaum-
bentes, & vidit ibi bheminem non veſtitam
veſte nuptisli. Marth, a2. Per veſtem nuptia-
lem intellige vitam, & mores ſtatui confor⸗
mes.

inun, A;

Aonen
Arune ln
0len

It,

os ce
inore
eria m
ikli nl

Roreelte

lmednu, .

4:
Medlo

Vn ütin

Mlifarzetan,

rn hle, e
neihenn

Cie vatee

Am Crnii

un Nock
alaine ur,

e
geeg

3
etn WNNH

2OST PENTECOSTE N. 479
mes. KExpende ax tui ſint tales: Et ait illi, cum
indigaatione. Amice, per ironiam, quomodo hus
intraſti, won habens veſiten, nieptialem, Nos ſatis
eſt apparere te religisſum, eſſe oportet moribus,
& vita. Si Deus hoc momento ad examinasdum
te particulari judicio evocaret, qualem patas
inveniret? Ar ille ebmutsit. Apud Deum nullam
poteris excaſationem prætexere: cenfuſus ob-
muteſces. At nunc dum tempus habes, loquere
deprecando, & veſtem, quæ Domino placet,
para.
2. Tunc dixæit Rex miniſtris: Ligatis manibus,
pedibis: eins, mittite eume in tenebras sæteriores,
Ibid. Ex gellitur, air Ambr. ſer. 3. de Nativ. 1usia
tum pectater eſſet, ſan Nitetis ſibi meritum Vindi-
cabat. Nen facile tolerat Deus in religiene
eum, qui motes & vitam religioni non confor=-
mat. Certe quod timeas;, habes ſi tus vita cit
alia. Etſi te latere in multitadine poſſe credaz,
Deus manifeſtabit abſcondita. Erſi non cjicia⸗
ris à Religionse, ejicicris à facie Dei, qui eſt lux
vera, in tenebras, & cœcitatem mentis. Liga-
buntur tibi manus, & pedes, ne opereris bene,
laqueis tuarum affectionum. His enim plerum-
que ſtringitur, qui nimis laxus eſt. .
3. Mulii funt vecati, panci vero eledi. Ibid.
Hoc eſt, quod te in timere tenere deber, & cu-
ram vocationis ingenerare, ut ei ſtudeas ſatis⸗
facere. Non ideo ele ctus es, quis vocatus, veca-
ti non eſt tuum, ſed Dei gratia, etiam ſine præ via
tua diſpoſitione. At tu eligaris ad gloriam,
de tue conferre debes, Sequere cogpſilium ro⸗
1011:

4 80 HEBDOMADA XXVII.

ſtoli: Satagite, ut 1er bana otera certam veſtram
vocatic nem, & elet ionem faciatis. 2. Petr. I.

s A BBATHO.
Qua ſtlo de tributo Cæſari pen-
dendo.
4. M z[er, ſeimus quia verax es, & viam
. Dei in veritate doces, & nan eſt tibi cu⸗
ra de aliquo non enim reſticis perfenan⸗ homi.
num. Matth. z2. Veriſſima hæc Chriſti laus
eſt. Utisam & tu citra adulationem hanc me-
reris, qui te Chriſtum ſequi profiteris. Efſne
verax tibi ipſi? non mentiris tibi bonum ma-
lum& malum bonum: Teneſne viam Dei lviam
mandatorum, & regularum? an vadis pofſt veſti-
gia ſodalium & paſſionum tuarum? Non eſt libi
cura de aliqus extra Deum? non de te iplo? Non
reſtic is erſonam hsminum: non huic adularis?
illi te affricas? illum particulari amore ample-
Gteris? Qaam procul abes à laude Magiſtri tui
malus diſciꝑpulus?
2. Kuia tibi videtur licet cenſum dare Caſari,
an non? Ibid. Quæſtio in verbis non mala: ſed
latet in animis nequitia, Erat enim proponenti-
um ccnſiliuns, tet etum, caperent in ſermone. Ideo
eos increpat: Quid me tentatis hypecritæ? oſten-
dens, quam ſibi diſpliceat dolus. Petit videre
numiſma: Exhibetur. Ait illis: Cajus ef ima-
go hac, & ſuperſcriptio 7 Cujus es tu imago?
Dei, Sed quam deformis! Tu eam feciſti imagi-
nem terreni hominis. Tempus eſt „ ut Rient
por⸗

&

ie 1.
4 n
canng geutu .
ziroltep Nee
lertis eo40
W Neldis
. ünerdo eun
adettorns ſi⸗
lenitte, Ke
ebetekciizt
col lche⸗ 0
en, b eulen.
arut

WIII.e
Chart

fent un .
ul artun
orndtz keg
Mruln Dnan!:
1 Megungen,
Min neng

UInentet

Wlig dui

mmRN

ſenle lleetn
81NMeI
5

au

ebizre

(As 4
TNein N

gtel,

POST P E N TEC. 4⁸/1

fortaſti imaginem terreni hominis, ita porles &
imaginem cœleſiis. I. Cor. I5.⸗ Reforma te ipſum,
donec formetur Chriſtus in te. Gal. 4. & dicere
poffis : Vivo ego, jam non ego, vivit verò in me
Chriſtus. Gal. 2.
3. Reddite ergo, gua ſunt Caſaris, Ca ſari; & 744
ſunt Dei, Deoc Ibid. Cuique ſuum reddendum:

Dei es, quantus, quantus es: corpus, anima, ſen-

ſus, potentiæ omnes. Reddiſne Deo corpus &
ſenſus tuos? utereris co ad ſuam gloriam, an ad
tus commoda? Reddis animam cogitando ,
amando, ac timendo eum? An affeétibus tuis
ſerpis circa creaturas? Vide quot titulis te Deo
debes: Creavit te, redemit te, ſervavit te, vo-
cavit te, tot beneficiis te cumulavit. Redde &
proximo, quod debes, Charitatem. Eſt imago
ejus, cujus tu, ab eodem creatus, codem ſan-
guine redemptus.

DOM. XXVIII. POST PENT.
De magno Charitatis mandato.

11 Nterrega vis eum unins Legis Poktor: Magi-
ſter; qued eſt mandatum magnum; quod
Deus præ omnibus reqnitit. Ait illi Jeſus:
Diliges Bominum Peanm tanm ex toto corde
tuo, & c. Hec eß maxinum, & primnm wanda-
zum. Matth. 22. Intelligis? trimnnm ergo hinc
incipiendum eſt 2 maxininm: ergo hic tern i-
randum cſt. Amor rex afect eſt & primus
mctor, ergo huc on nes cvere debet, & inſe

1egi, tar quamir fuen brem,cxXta εα nihil

1
C1

—

48 2½ HäHBDOMADA XXVIII.

eſt amabile. Habuiſtine hoc præceptum tan-
quam primum, & maximum?; Nihil unguam
Deo prætuliſti? O urinam! Sit ſaltem peſthac
krimnm, , maximisn amare Deum. Quod gro-
babis, ſi omnia ad idipſum dirigss z ſi nullam
cerdis partem tribuas amori creaturarum; fi au-
debis cum Apoſtolo difficultatibus inſultare ,
QAuu nos ſeparabit àcharitate? Rom. 8.
2. Secunduss ausem ſiwaile eſt huic? Diliges pre=
gimusm fuum ſic ut te ipſas m. Ibid. Regula amandi
proximum cſt quiſque ſibi. Nemoſe ficte nemo
hon ſincerè amat. Nemo ſibi vult malum, ne
minimum quidem: nemo non ſibi vult bo-
nam, & inter bona optimum. Debes ergo (&
hec mandatum magnum eſt) amare non ficte
proximum; amoliri, quia poôteſt, ab illo malum,
curare bonum, At proximus tuus non eſt unus,
ſed omnes. Nen debes ergè affectum ita uni af-
figere, ut aliis ſabrrahas.
e In bhis duobus mandatis niverſa lex pen-
det, & Prepheta. Ibid. Motivum hic habes dili-
gesdi Deum, & proximum. Obſervatio Legis
abſolutè tibi eſt neceſſaria. Nullam vis tranſgre-
dizlta quidem ſperem à cordate homine. Ergòo
dilige: Rui diligit, legsm implevit. Rom. 13. Huc
ergò cogitationes, huc yerba, & opera dirige, ut
tota vta tua ſit exercitium dilectionis,

PE .

beettj
ece fitmen
rtoke⸗ .

1/6

6*
ziin did1
fäneltge
Reutibmti
tGr moe
7 nihmin
den Hreſt
Ein guri

Mlol Abe
uiſs Cle l.
1 Kirinſ
huſmerte, u
liggalvekun

SI),
i Ne
Melgun
G eublett
iate
um
n eeg
mre
hb
nureka
Auuit

mnph
n s!
uieNeon
de Acen
Cechen

5OS PHNTHGOSTEN,. 43
FEKIA II.
Arguuntur Phariſæi⸗

. CVper Cathedram Moyſi ſederunt Seribæ „ *
Phariſa. Omnia quæ dixzrint vobis ſerva-
te facite. Matth. 12. Etſi non bonus ſu-
perior, at bonumn imperism: parendum eſt. tſi
malus Doctor, at ſana doctrina , ſervanda eſt.
Scd aon inſiſtendum exemplo. Secundasz opera
ero illorum nylite facerse Nalla ergs eſt illa eui
excaſatio: ſaperior ipſe, quod fieri jubet, non
facit. Ille de ſe, tu de te ratlonem reddes. Pieuntz
enim, non faciunt. Abſit hoc à te. Benedicere
Rôn eſt clavis ad cœlum, ſed beneſacere. Non
quid dixeris, querêris; ſed quid egetis. Qaàmn
rarpe eſt docert virtutem verbo, & ſa de doctri-
nam ſuam improbare⸗
2. Omniz ver spers ſas ſacisnt , at Videane
tur ab howinibius. Ibid. Alterum, quod in Phari-
(æis carpit, vitium eſt, quòd zſtimari, & laudari
quærant ab hominibus t his ſi placeant, ſibi ſatis-
faciunt: Amant primos reeubitus h. primas cas
thedras , &, ſalutationes in oro ac publicam ho-
nori: delationem. Hæc ſi aſſequamar, in cœlo
ſunt. Non ita tu qui vis ſervus Dei eſſe Certum
eſt illud Apoſtoli: Si hominibu⸗ plavsrezs, ſer vus
Chriſti non' eſſem. Gal. I. Non poteſt Deo noa
diſplicere, qui nimium ſtudet hominibus pla-
cere. Fac, te impetraſſe, ut placeas: Mercedem
recepiſti. Ergo in hunc fumum laboràſti ?
z. Va vobis Scribæ, & Phariſai, uia Rimiles
X Mis

4 84 HEBDOMADA XXVIII.

eſtis ſepulehris dealbatis, 3ue a foris parent homini.
bus pecioſa, intus verò plena ſunt ofibss mortao-
rum, & omni ſpurcitia, Ibid. Tertium hoc eſt
vitium, quod argnitur; ſimulatio ſanctitatis.
Ubi fſicta eſt vircus, ibi ſuat certe vera vitia. Ni⸗
hil grodeſt, imà plaurimam obeſt apparere, ſi
non ſubiit eſſe. Deus non aſpicit, quis appareas,
ſed quis ſis, Talis apud Deum es, qualis in ani-
mo & conſcieatis. Ab illo pro æternitate jadi-
caberis, non ab hominibus jJ

PERKRIA III.
Prædictio deſolationis.

1. ◻ Um videritis abominationem deſolationis
ftauntem in loco ſande exciſi templi Hiero=
ſolymitani: Qui lagit, intelligat. Matth. 24.
Intellige, quòd tu ſis templum Dei, quòdim-
minet tibi deſslatio per mortem. Diſſolvetur
eain templaum hoc. Intellige, quid agendum
astea, e pericliteris-. Fraſtra enim voles, cum
non poteris. Qai in uadaa ſunt, ſugiant ad mon-
7ei, Es in populo electo, ut tunc ſecurus ſis,
nanc fage ad montem, qui Chriſtus eit, ur
cam imiteris, Qui in tee es excellæ virtutis ,
non deſeende ad humilia ſæcularium. S§. Hilar.
Quiin agro Chriſto plantatus es, non revertere
HRquam zollere tunicam veteris converſationis.
Quàm tutus tunc eris, ſi nunc iſta agas?
2 Vea autem pragnantihus in illis diebus. Ibid.
Supremus ille dics ſemper inſtat: fortè iſte
eſt. Væ tibi ſi uſque in illum prægaaas es.
Ple-

40 11
ei

t0ir,
ten
wcic
avſuß⸗

ℳ
4D lerin
lM,n

,NANXN

un uſolen
ni d
tze, e
l ur afll
euliz ki

IN
fin 1

en s ui

ienmrr

Akloumſen

4
Aee,

.

eniir

lhe
.

luint
inng n
miltniſr
, ti⸗
A Wyn
Wügen
enn
fihed
telen
chriun
enetleſn
luin )
6, n
g
lum
iniin
iul l
in n

?OST PENTRCOSTEN. 485

Plenus bonis deſideriis, & non antea ea paris in
actum. Quidquid nunc boni concipis, ſtatim
pariendum eſt: quia tunc non erit tempus⸗Ora⸗
te autem, ut non fiat faga veſtra in hyeme. Provi-
de, ut non ſuperveniat tibi mors, dum friges in
obſequio Dei vel in Sabbatho, dum ferias agis,
& in ſocordia vivis. Hæc omni tibi hora curan-
da ſunt, quia nulla hora vacat periculo.
3. Erit enim tunc tribulatio magna, qualis non
fuit ab init io mundi. Ibid. Intellige improvidis,
& tepidis, qui diſtulerunt in illud tempus agere
quo amplius non licet. I orquebitur luctà ſu-
premãà co rpus, ſed multò magis conſcientia, Vi-
vacius tunc intelliges bonum, & malum. Sarci⸗
nam tuam majorem reperies, quam unquam
cxiſtimaveris, & c. Ergo ut tribulationem effu-
gias, nunc age, quod tunc actum voles: nunc
cave, quod tuac caviſſe deſiderabis. Mortem de
agendis conſule, ſed & conſilium audi.

F ERIA IV.
Vigilandum ad Adventum Dom.

1. VIgiless, quia neſcitis, q44 horâ Dominus
vsſter venturus ſit. Matth. 24. Prudenter

ſemper metues, qaod certo venict ‚Iineſcis

quando. Quid ſi ante paucos annos veniſſet

Dominus, quslem te reperiiſſer? Quid ſi hoc
momento veniret? quid velles feciſſe Qid ſi
ſcires poſt horam venturum quid ageres à Qnod
agendum ſtatueres, illud age, quis forté ve-
X 3 alet,

131 HHBDOMADXA XXVII.
niet. ideo occulta eſt tibi illa hora, ut omnem
habeas ſuſpectam.

2. B:atus ille ſervus, qasm, clm wenerit Domi.

i: ejas àin venerit ſic facientem, Ibid. Tanti eſt
vigilare, ut à ſola vigilantia Dominus pronun-
tiet ſervum beatum. Vigilanti non irrepit fur,
qui parta tollat. Non præterit boni occaſio 8
quam non arripiat. Dic ipſe: Ubi Deo atten-
diſti, admiſiſtine vel leviſſimam culpam? an uni
PravO appetitui ceſſiſti ? nonae omni occaſione
in bonum uius cs? At nonne hoc ipſum eſt eſſe
beatam ita vivere, ut maculà carcas? Beatus vir
22 i ventus eſt ſine macala, Eccl. 13.

3 S antem d, verit malus ſer vus ille. bid Bo-

n0 ac vigilanti ſervo malum oppone; qui dicit
ix corde ſuo. Moram facit Gominzs meus venire::
qui in tepore ſuo cogitat, adhuc ſupereſle tem-
FuaS, quo ferventer agat. Omiſer! benies Pomi-
nusUus in die, quà non ſperat. Quis tunc cjus
timor? quæ trepidatio? Quid ſi percutiat conſer vos
os, indulgende appetitui iraſcibili? Quid ſi
manducet, & bibat laxande frænum concupiſci-

bili? Credo non velles talis deprehendi. Ergò-

eſto paratus. At nunquam eris ſatis Paratus, niſi
ſis ſempꝑer paratus.

FERIA V.
Parabola decem Virginum.

1. Slmnile ſi rignim c& lorum decem virgini-
2“ sctigientes lampades ſuas, exie-
runt

“ 1
ſemnt R⸗
us luolle
ſjnſes ut

11
emkencht

öla eli

lntebluut;
Peenbues

ulin i
i li e⸗
ul ur
u Ma;K,
ſſer enimn
Auurctotet
uabororu
iueſtleiuti
ula /cunti⸗
Akadkt
hbintnduit
Mumacol⸗
llm li
blliuliet

enart,
Pundſtei⸗

ſerlkue

7

1 ..
Gciguufn
riet
ehlne

ulllil

ic⸗
AMNH
lyreluen
ucd omn
Wwtr
datten

lll W
gGenih
igund

.
tgun

1ehtn⸗
6

POST PHNTECOSTEN. 42S7.
zant ob via m ponſo, & ſponſa. Matth. 2 52 Et hrc
paärabola ad vigilantiam monct. Omnes faetdat
virgines, omnes accegperunt lampades, omnes
exierunt obvias, omnes moram fzriente pono
dormitaverunt. Et tamen quinque erant fatug,
luinque prudentes, Sed non omnes ſumpſerunt
oleum ſecum. Ideo illæ prudentes, qui ſampſerunt
oleum in vaſis ſuis. Fides, lampas eſt, ſed non-
ſufficit. Imprudens es, ſi non etiam oleum chari-
tatis accipis: & ea media], quæ te coram ſponſo
Deo ſecurum reddant; ne lampas extinguatur :
Num ſides ſine operibus wortua eſt. Iacob. 2.

2. Medid autzm nodze clamor ſadus eſt: Eoce
Nonſus venit. Ibid- Venit, cum minimè cogita-
mus, Dominus. ITanc ſurrexsrunt omnes Virgines,
& orna verunt lampades uns-Qaz omnium ſol-
licitudo? quia coram ſponſo comparendum
crat. Tunc fatuæ errorem ſaum viderunt, quòd
oleum deficeret bonorum operum. Sed ſerum
nimis eſt tunc velle incipere, cùm deſinendam
eſt. Fat aæ autem ſapientibis dixerunt: date nobis
dæ oles veſtro; ſed fruſtra, aliena opera tibi non
proderunt, ubi retribuitur anicuiqse ſecundum
opera ſua. Putas, non dolaiſſe fatuas; ſolatio ple-
nas fuiſſe grudentes? In quarum ſorte deſideras:
eſſe, carum ſollicitadinem aſſume.

3. Et qua parala erant, intra verunt ecum go ad
nuptias. Ibid. non quæ prim um ibant ad venden-
1e, ſeu quæ differunt ſe parare. Pericaulum
ſalutis ſubit, qui differt media. Præſtitiſſe
X 4 onortet:

48 8 HEBDOMADA XXVIII.

oportet antea, quæ ſunt ſalutis, non tunc velle.
Noviſſimè veniunt reliqua dicentes : Domine, So-
mine, aperi nobis. Sed pulchra verba nihil'juvant,
ubi peaſantur opera. Non prodeſt tunc verbis
pronteri Dominum, quem in vita factis negave-
ris. Erge nunc, dum ſunt dies ſalutis, dum tem-
pus acceptabile, inſiſtendum eſt bono. Adhuc
enim porta patet, At ille reſpondens ait: Amen
dico vobis, neſcio vos. Hoc fulmen olim time, ſi
nunc Deum non noſcas, & ſecundum quod
cogno veris, eĩ ſervias.

F ERI A ViI.
Prarabola de talentis.

1. Hwoperegre proficiſeens voravit ſer vos ſuos,
& tradidit illis bona ſua. Matth. 25.
Ktiam hæc parabola præparationem ſusdet.
Dedit uni quinque, alteri duo, tertio unum
talentum: Unicuique ſecund um propriam virtu⸗
zem. Cogita, quæ accepiſti à Deo ralenta cor-
poris, animæ, naturæ, gratiæ. Nontuæ res
ſunt, ſed Dei. Parum tibi videris accepiſſe? Deus
ad tuam virtutem menſuravit. De pauco ratio-
nem reddes. Plus accepiſſe tibi damno faiſſet.
Quo fine tibi data ſunt? ut negoticris? Neægotia-
mini dum venio. Luc. 19. Ptæit Domino lucrum
quod tu non facis. Non potes ergo aliter uti,
quam Deus velit: & tamen feciſti. Quid faceres
crvo, qui pecunia tua ad ſua commoda, & vo=
luptates ureretur? Vide an non tu ſis talis.
2. Poſt

uaun tllns

11NM
ufun uN
ieNupercl
Uwrolgehrie
84 air⸗
auns kegüit
Nlcm in
s Kbemil
ailkein e
1einconn
bleni nts

r
Gt

4N

tan

intn ð
1 leͤttin
Moickiur
tiin,
Gllien
tbon 4
Mnu 8
naeltin
luin

alem
t
urn lun
1, id u

PAE.

gaple
oNth
ud⸗

4
NI

POST PKNTEHECOSTEN. 499

2. Poſt naltam verò temporis venit Dominus
ſer vorim iloram, & poſäit cam eis ration eme
Ibid. Sam & tecum inibit; fortè non poſt mul-
tum temporis. Et aceροadens, 1s gαααοι talenta
ecceperazt, obzulit alia q sin gus ſisniliter, qui duo,
alia duo Lucrum feceruat ad progortienem
talenti. Uterque vocatur ſer vus benus, & iaslise
Uterque invitatur in gasdium Domini ſui. Non
prævaler ergo apud Deum, qui plus accepit.
Denz enim uſum talentorum, & gratiatum
ſpectat non cumulum. Non fuilſlet vocatus bo-
nus, & fidelis, qai quinque accegerat, ſi tantum
duo lucrarus fuillet. Ira Deus nallam gratiam
vult eſſe vacuam. Ergo afſidaè tibi curaa-daum
eſt, ut nullam gratiam in vanum recipias. Hie
verò eſt vigilans.
30 Lti enam talentum acceperat, ait: Domine
ſeio, uia homo diuras ss: & timens abis, & ab-
ſcondi talensum tuum in eerra: Rcce habes qisad
tuum sſte lbidz Non perdidit talentum; ſed ſerva-
vit. Car ergo reprchenditur: Ser ve male & pig er.
Quia non eit negetiatas, non fecit lucrum,
quod Docinas requirebar. Unicum ergo ta-
lentum neglectum ita caſtigat Deus 2 Quid
reſpondebis, qui tot millia detodifſti in terram ,
gratiis tibi ad lucrum cœleſtium conceſſis, ad
terrena, ad ſenſas commoda, abutendo? ergo
nunc taadem ita rebus tuis invigila ut audire
mereatis. Buge ſerve bone, & fidelis, intra in gau-
dium Demini tui.

8AB-

459 HEBDOMADA XXVIII.
S A B BATHO.

De extremo Judicio.

I. Um venerit Filius hominis in Majeſtats

ſua, & omnes Angeli cum eo? tunc ſede-
bit ſupir ſedem Majeſtatis ſug. Matth. 45. En
judicem, illum, quem habuiſti hactenus
advocatum apud Patrem, Illum, in quem confi-
xerant peccatores: illum, quem contempſiſti.
Er congregabientur astsd euz oemnes gentes. EKt ja-
dicandoram multitudinem, in qun & tu eris. Ez
ſtatuet oves à& dextris ſuisz Hœdos atetem à ſiniſtt a.

En diverſam jadicaaderum cenditionem. Qais

in his pavor, & trepidatio? Quod in illis animi
ſolatium, & gaudium; Et qui erunt à dextxris ?
Oves: quæ dactum, & vocem Paſtoris ſunt ſecu-
tæ. Et qui à ſisiſtris? Mœdi; qui cencupifcentiis
ſais ſervierunt. O Deus! quantumcunque vis
pone me à ſiniſtris, ut ibi eollocer ad dextram.
2. Tunc dicet his, qui dà dextris erunts venite be-
nedicti Patris mei, poſſidete paratum vobis regnumo-
Ibid. Prius bones ad præmium vocat, quam re-
probos damnet: guia paratior eſt ſemper ad be⸗
nefaciendum. S§. Chryſoſt in imperf. Hoc enim
ſecundm naturam agit: pœnas invitus infligit.
a ſuavi: accidet hæc juſtis ſententia ? De-
ſideras & tu illam audire ?à Operibus impetra-
bis. Hæc allegat judex : Eſurivi, & dedi-
ſtis mihi manducare , &c, ſine his in vanum
ſgeras. Ergo qued poteſt manus tua inſtan-
er½

eutes
en

N1
lre
„lae
e 1
gne

*

nlonnde
inlinin
i gu
Cen M”
uxrteit
i l

IE

ſni ir
AN ,

Adaltl dig

uguen
len conene

1

nar, nn

llerper

enbu en
U,
e Min
NE

.

POST PENTECOSTEN. 4914

ger operare. Nec parva neglige: quia nihil cſt tam

parvum, quod veſtitum charitatem in Deum ,
ibi non cvadat regno æterne dignum.
3. Tunc dicit his, qu: à ſeniſtris erunt: Biſce-

dite. Ibid. O qualc tonitru in auribus reorum!

A me. Quale falmen! Deo in æternum carete,
Maledictie Qualis dolor, Deo in æternum cxo-
ſos eſſe! In ignem aternuvæ! Qualis deſperario,
in æternum pœna ſenſus torqueri! Rui paratn:
eſt diabole à me, à te autem ribi. Qualis crucia-
tus, æternum cum dæmonibus habitare? Et
quæ tam horrendæ ſententiæ cauſa? Eſurivi, &
non deatſis mihi mandutare „ &c. Opera non
Fræſtitiſtis, quæ exigebam: egiſtis quæ ve-
tabam. O Deus ! hic are, bic ſeca „ modo in ater⸗
num parcas, O æternitas! æternitas! qua sunar
eſt weimoria tus!

AD MAIOREM DEI
GLORIAM.,

AP

y
1

APPROBATIO.
„Go FRAN CISCIIS PlZZ ONI,

— Soccietatis JESIUI per Provin-
ciam A uſtriæ Præpoſitus Provincia-
lis, facta mihi poteſtate ab admo-
dum R. P. N. IOANNE PAULO
OLIVA Præpoſito Generali, facul-
tatem concedo, ut Eita, & Dodtrina
Chriſti,à P. NCOLAO AVANCI-
NO Societatis noſtræ Sacerdote, in
ſingulos tetius anni dies ad meditane
dum diſi oſita, & ab aliquot ejuſdem
Socictatis Patribus ad id deputatis
reviſa, & approbata typis mandetur.
In cujus tei fidem has literas manu
mea ſubſcriptas, & cffici ſigilo mu-
nitas dedi. Viennæ Auſttæ 7. Janua-
rii, Anno 1665.

(. 5.)

Franctijus Pizzeni, m. p.

e dte
eRN

20 n

19 20 2

2
g
E
3
☛ S
E 00ο
2
. 2 5
S.
— 5
— + S
S 4
= — 0
= =

15

Balance

14

13

Focus

P
. † 1
ssaaaaaan

N

VII A

12

M

Nm nmm

7

MEDITATIONUM MATE-
riam ſingulos totius t dies
Adiſtribut 4

PKR

5OCIETATIS TxSV. S

H
8

D C † RINN ⸗
EsH CHRISTI — .
xXx W
QATUOR Aenn. 2
Sorti 6I4. -

6

1 II ITI

hmmmimf
4

J . Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH wWwW.VXVMaster. com

ROK
„₰„A —
◻● .*
1 = GN
A4GRIELBIN E,
WErrten nc
2 3 4 5 6 7 * ð